Raadsels.

Mijn vorige bericht was een reactie op een bericht dat WEEFF op haar website geplaatst had en dat door een van haar medewerkers (Wim Langbroek) onder de aandacht van een groter publiek werd gebracht door het te delen in de Facebook groep “Je bent een echte Enkhuizer als”.

Mijn kritiek betrof het feit, dat de bron van het bericht (de Facebook pagina van Hans Langbroek) niet terug te vinden was. Ook voor een bewering in het bericht zelf, dat (vanwege de hoge gemeentelijke lasten) Langbroek de begroting had afgekeurd, bestond geen bewijs.

Ik heb de column met mijn bevindingen ook gedeeld in de Facebook groep “Je bent een echte Enkhuizer als”. Dat delen is bedoeld als aankondiging van een nieuwe column. Het onderwerp waarover ik schrijf (lokale politiek) is weinig populair. Daar staat tegenover dat de meeste groepsleden weten waar ik over schrijf en dat je (door niet op de link te klikken) niet hoeft te lezen wat ik heb geschreven.

Opmerkelijk was, dat naar aanleiding van hetgeen ik had geschreven mij het recht werd ontzegd dat met de groep te delen. Een onder pseudoniem opererend groepslid meende dat alleen gezellige dingen met de groep gedeeld mochten worden.

Een ander die (naar eigen zeggen) sinds kort hier woonachtig is en zich aan het oriënteren is voor wat betreft de lokale politiek betwistte mijn recht van spreken over andere politici. Hoe en op welke manier hij bezig is zich te oriënteren zei hij niet, maar ik vermoed, gelet op zijn manier van redeneren, dat die oriëntatie grotendeels plaats vindt binnen HEA.

Hij bestond het om te beweren dat, omdat ik lijstduwer ben geweest bij NE, ik mij niet mocht uitlaten over de lijstaanvoerder van HEA. Of deze nogal grove inperking van mijn recht op vrije meningsuiting deel uit maakt van het oriëntatie traject dat hij momenteel doorloopt weet ik niet. Het kan ook zijn dat hij dat soort merkwaardige opvatting al van oudsher heeft en dat de Enkhuizer lokale politiek hem slechts de gelegenheid biedt om het verder te ontwikkelen.

Hoe dan ook, inmiddels heeft hij op mijn verzoek een screenshot geproduceerd van een Facebook site die “Ps Hans Langbroek” heet.

Een zoekopdracht naar die site levert mij niets op, maar misschien heeft Langbroek mij op een of andere wijze geblokkeerd. Als anderen die site wel kunnen bereiken laat me dat dan even weten.

Ook staat er op die site niet wat Wim Langbroek beweerde dat er opstond. Namelijk een vraag van Hans Langbroek of zijn initiatief (een stille tocht van gele hesjes richting stadhuis) op bijval kon rekenen.

Maar misschien heeft hij die vraag (onder druk van buitenaf) wel weer ingetrokken. Kortom allemaal raadsels, zodra ik meer weet kom ik er op terug.

Advertenties

Weeff-foutje

langbroek-1Het valt me de laatste tijd op, dat op de website van WEEFF  (onze lokale omroep) Wim Langbroek steeds vaker berichten plaatst over Hans Langbroek.

Ging het in december over een vuurwerkvrije zone, hadden de foto’s van de nieuwjaar receptie een hoog HEA/Langbroek gehalte, in januari brengt Wim het “nieuws” dat zijn naamgenoot voorstander is van een stille tocht van Enkhuizer gele hesjes richting het stadhuis.

Om daar aangekomen te bepleiten, dat de gemeentelijke lasten omlaag moeten. Dat heeft Langbroek (Hans) zelf ook al gedaan en om die reden heeft hij (volgens Wim) zelfs tegen de laatste begroting gestemd.

Jammer genoeg is dat dan weer niet waar. Hans heeft wel tegen de begroting gestemd, maar niet omdat de daarin voorkomende lasten te hoog waren voor de burgers, maar omdat ze uitgaven bevatte voor de aanleg van een parkeerterrein op een plek die Hans niet aanstond.

Volgens Wim (Langbroek) had Hans (Langbroek) zijn plan voor de stille tocht ontvouwd op de Facebook pagina van Hans. Helaas bleek dat ook niet waar.

Kortom, Wim heeft het “nieuws” over Hans grotendeels uit zijn duim gezogen.

Nu weet ik vanuit het verleden, dat Hans Langbroek zich (uit electorale overwegingen)  graag profileert als lokaal alternatief voor welke protest partij dan ook. Om het even of het nu om een linkse, dan wel een rechtse protestpartij, gaat. Volgens hem is het zelfs achterhaald om in termen als links en rechts te denken.

Maar waarom Wim Langbroek meent, dat de opvattingen van Hans Langbroek dusdanig belangwekkend zijn, dat je zelfs zaken moet verzinnen, om ze als nieuws te kunnen presenteren, is me een raadsel.

Ondermijning 2.0

Remkes
Geen antwoord

Het is inmiddels al weer 2 1/2 maand geleden, dat ik bij de provincie (of beter gezegd de Commissaris van de Koning) informeerde of het de overheid was toegestaan om, met behulp van valse offertes, kredietverzoeken (en uitbetalingen) te rechtvaardigen.

Ik gaf daarvan twee voorbeelden. De kosten van een zwaarder elektra-netwerk in de Drommedaris. Voorgesteld als een kostenpost van € 100.000,- terwijl de werkelijke  kosten slechts € 25.000,- bedroegen.

De opdracht tot een haalbaarheidsonderzoek Bierkade ter waarde van € 39.000,-. Terwijl er al een recent onderzoek voorhanden was en het nieuwe onderzoek niet meer dan een middag in beslag had genomen. Terwijl men (de gemeenteraad) zonder de uitkomst van dat onderzoek af te wachten, al weer overging tot nieuwe besluitvorming.

Afgelopen zaterdag stond in de krant een uitgebreid interview met de degene aan wie ik mijn vragen had gesteld. De Commissaris van de Koning van Noord Holland. De heer Remkes.

Uiteraard kwam in dat interview ook het bestuurlijke stokpaardje “ondermijning van het openbaar bestuur” ter sprake, waarbij het altijd gaat over lieden (met een criminele inborst)  die de integriteit van het openbaar bestuur proberen te ondermijnen.

Mijn vraag had geen betrekking op de externe (criminele) krachten, maar op de interne krachten. Ambtsdragers, die dezelfde praktijken gebruiken als criminelen, om het eigen optreden te kunnen rechtvaardigen.

Want het doelbewust gebruik maken van offertes, waarin kosten worden opgenomen  (waarvan de direct betrokkenen weten dat), die er niet zijn, is niet alleen een door criminelen geliefde techniek om geld wit te wassen. Het is ook een binnen de gemeente Enkhuizen geliefde methode om de bevolking een rad voor de ogen te kunnen draaien.

Dat laatste overigens met volledige medewerking van het instituut dat pretendeert die bevolking te vertegenwoordigen en verondersteld wordt “toezichthouder” te zijn.

Het lijkt me, dat je er geen drie maanden over hoeft na te denken voordat je, als CvdK, in staat bent je afkeuring  over dit soort praktijken uit te spreken. En je de toezichthouder (in dit geval de gemeenteraad) er op wijst, dat het niet de bedoeling is dat de overheid zich van criminele praktijken (zoals valsheid in geschrifte) bedient.

Maar goed, de Commissaris van de Koning is (zonder een uitspraak te doen) vertrokken. Wellicht dat de nieuwe wel bereid is antwoord te geven op de door mij gestelde vragen.

 

 

Bedreiging?

Te oordelen naar de kop op de voorpagina is (volgens het NHD) het belangrijkste nieuws van dinsdag 27 november, dat de burgemeester van Koggenland is bedreigd.

Althans, dat vindt hij zelf en dus heeft hij aangifte gedaan bij de politie en het voorval gemeld bij de Commissaris van de Koning, de heer Remkes.

Als je het bericht zelf leest blijkt het allemaal nogal mee te vallen. Op sociale media (Facebook?Twitter?) heeft iemand opgemerkt dat hij geruimd, dan wel vergast diende te worden.

Posthumus plaatst deze opmerkingen in een historische context, maar het ruimen (en het vergassen) van dieren is tegenwoordig geen uitzondering meer. Het lijkt me dan ook, dat de “bedreiger” (als zijnde een plattelander) eerder aansluiting zal hebben gezocht bij een hedendaagse praktijk, dan bij gebeurtenissen uit het verre verleden.

We kunnen het er snel over eens zijn, dat de anonieme “bedreiger” zich onfatsoenlijk heeft uitgelaten over de burgemeester en dat dit een schok moet zijn voor iemand die zich omringd weet door ondergeschikten, die hem de ene lofprijzing na de andere doen toekomen.

Maar de vraag is natuurlijk, is er sprake van een echte bedreiging of hebben we hier te maken met een gefrustreerde jong volwassene, die kennelijk niet heeft geleerd, hoe je stoom moet afblazen?

Het politie onderzoek zal dat uitwijzen, maar ik vrees, dat als iedereen (die op Facebook iets naar zijn hoofd geslingerd krijgt) naar de politie stapt, het korps (qua manschappen) drastisch zal moeten worden uitgebreid.

De praktijk leert, dat dergelijke aangiften van gewone burgers al snel in het ronde archief verdwijnen.

Maar het optreden van de burgemeester past natuurlijk weer wel precies in de steeds vaker uitgedragen veronderstelling, dat het openbare bestuur van alle kanten wordt “bedreigd” en “ondermijnd”.

Zijn het geen criminelen die bestuurders en ambtenaren omkopen, dan wordt het gezag ondermijnd door hedendaagse “halbstarken”.

Zoals we die in de vijftiger jaren van de vorige eeuw ook hadden.

Waarmee ik, net als de burgemeester, een poging doe om de zaken in een historische context te plaatsen.

Het echte probleem is, vermoed ik, dat onze bestuurlijk klasse, waar het henzelf betreft, niet tevreden is met de beperkingen die het strafrecht hen oplegt voor wat betreft het straffen van overtreders en daarom (via het bestuursrecht) aanvullende bevoegdheden voor zichzelf opeist.

Willen we dat en wat zijn daarvan de gevolgen? Burgemeesters die mogen bepalen wie  wel (en niet) voor aanvullende straf in aanmerking komt? Burgemeester Halsema heeft laten weten dat ze bepaalde onderdelen van de wet niet zal handhaven. Is dat de weg die we op moeten?

Het is een tamelijke principiële zaak die we het best aan deskundigen (zoals de professor in mijn vorige column) kunnen overlaten.  Maar waarschijnlijk doen we er verstandig aan om het voortdurende geroep van de bestuurders, over het gevaar van “bedreiging” en “ondermijning” met een korreltje zout te nemen.

Het enige waar ze op uit lijken te zijn, zijn meer bevoegdheden voor zichzelf. Of de rest van ons daar ook mee gebaat is, valt nog te bezien.

Terug krabbelen.

In het laatste jaar van haar bestaan maakte buslijn 138 (van Enkhuizen naar Wervershoof) een verlies van € 300.000,-

Lijn 138 werd vervangen door buslijn 438, welke (met behulp van vrijwilligers) door de buurtbus vereniging WASE (Wervershoof, Andijk, Stedebroec, Enkhuizen) in stand wordt gehouden. De exploitatie door de vereniging blijkt een succes. Nooit eerder zijn er zoveel passagiers vervoerd.

Uiteraard is de raad van Enkhuizen nooit te beroerd om het succes van anderen te gebruiken om aandacht voor zichzelf op te eisen.

Dus werd tijdens de raadsvergadering op dinsdag 30 november de motie Langbroek (HEA) ingediend. Mede ondertekend door Keesman (SP), Sandstra (PvdA), van der Werf (CDA) en de Jong (EV!)

In deze motie werd bepleit om te onderzoeken of de bestaande (succesvolle) buurtbuslijn 438 in de toekomst niet kon worden ingewisseld voor de professionele buslijn 138, die (als gezegd) tijdens haar laatste jaar een verlies van € 300.000,- opleverde.

Voor de website Medemblik actueel reden om de gang van zaken samen te vatten als,   Enkhuizen draait succes buurtbus WASE  de nek om”.

Hebben de raadsleden (gezien hun streven naar burgerparticipatie) overleg gevoerd met de vrijwilligers of het bestuur van de buurtbusvereniging? Uiteraard niet.

Het “idee” beloofde gratis publiciteit voor de indieners en moet opgekomen zijn als kakken.

Maar dan wel ten koste van de vrijwilligers, die een voorziening in stand houden die door velen wordt gewaardeerd, maar die (als het aan de raad van Enkhuizen ligt) weer kan worden opgeheven voor iets dat aanzienlijk meer geld zal kosten.

De enige die in deze kwestie het hoofd koel leek te houden was D66 die zich afvroeg of er was nagedacht over alternatieven en kosten. Wat de burgemeester deed opmerken, dat ze bij D66 klaarblijkelijk de voorgaande nacht niet hadden geslapen, maar dat binnen het geheel ook dwarsliggers hun functie hebben.

Waarna de helden op sokken (die namens D66 in de raad zitten) zich haastig conformeerden aan de opvatting van de overige raadsleden.

Over het eventuele kostenplaatje wist de wethouder niets te melden. Zodra dat bekend is, is de verwachting dat iedereen wel weer terug zal krabbelen en de vrijwilligers weer mogen komen opdraven.

Tovertaal.

Om burgerparticipatie überhaupt mogelijk te maken, zullen burgers moeten leren om de taal van bestuurders/ambtenaren te spreken.

Deze taal wijkt af van de gewone spreektaal en lijkt in zeker opzicht op het Japans. Zo kent Japans 6 verschillende woorden voor het begrip “ja”, maar geen woord voor het begrip “nee”.

In Japan stem je per definitie in met de opvatting van anderen. Het is onbeleefd om dat niet te doen, maar de manier waarop je je instemming betuigt maakt duidelijk of je het wel of niet eens bent met waarmee je hebt ingestemd.

Hetzelfde geldt min of meer voor het taalgebruik van bestuurders en ambtenaren. Een directe afwijzing (van elkaars opvattingen) zul je niet gauw tegenkomen.

Iedereen is altijd positief en poeslief. Neem bijvoorbeeld het Pact van West-Friesland dat de commissie BOFS op 12 november gaat bespreken.

Het Pact van West-Friesland is een praatgroep voor burgemeesters en wethouders van de 7 West-Friese gemeenten, die zich tot doel stelt om West-Friesland op te stoten in de vaart der volken.

Een belangrijke doelstelling was om West-Friesland (binnen 5 jaar) tot een van de 10 beste regio’s van in Nederland op te stoten.

Dat dit doel nooit werd bereikt wordt weliswaar zijdelings ergens aangestipt, maar dat feit wordt als het ware ondergesneeuwd door de positieve aandacht voor al de nieuwe doelstellingen die deel gaan uitmaken van Pact 2.0.

Net als in het Japans kent onze bestuurlijke/ambtelijke tovertaal alleen maar graduaties van positief wanneer het over het eigen functioneren gaat, wat (in de communicatie met gewone burgers) voortdurend tot verwarring leidt.

Die weten namelijk uit ervaring, dat niet alles wat door de gemeente wordt ondernomen voor de burgers een positieve ervaring oplevert. En dat er grote twijfels zijn betreffende de efficiëntie van de gemeentelijke organisaties.

Wollig taalgebruik komt niet alleen voor in Enkhuizen of West-Friesland. Het probleem is universeel. Hieronder een hilarisch filmpje over het taalgebruik van Amerikaanse politici.

Toverwoorden.

Nu het begrip “transparant” zo langzamerhand zijn glans begint te verliezen, wordt het tijd voor een nieuw woord, waarmee de goedgelovige kiezer om de tuin kan worden geleid. De keuze lijkt te zijn gevallen op “burgerparticipatie”, waarmee onze bureaucraten deelname aan de besluitvorming (door de burger) in het vooruitzicht stellen.

Net zo min als bureaucraten transparantie een goed idee vinden, stellen ze deelname aan de besluitvorming door burgers niet op prijs.

Dat is geen kwaadwilligheid, maar een bureaucratie heeft nu eenmaal zijn eigen wetten en normen met behulp waarvan men zich staande tracht te houden. Begrippen als transparantie en burgerparticipatie staan daarmee op gespannen voet.

In Enkhuizen leidt elk WOB verzoek als snel tot de conclusie dat de gemeente relevante documenten heeft achtergehouden, waarmee men niet alleen de wet niet uitvoert, maar ook de Enkhuizer visie op transparantie definieert.

Men is transparant, maar alleen voor zover de eigen tekortkomingen niet worden blootgelegd.

Ten aanzien van burgerparticipatie, voormalig burgemeester Baas had daar een helder  standpunt over. De ambtelijke molens konden alleen maar doorgaan met malen als een raadsmeerderheid daar mee instemde.

In zijn ogen telde alleen de opvatting van de 17 raadsleden en deden de opvattingen van anderen niet ter zake. Vanwege het feit dat ze geen rol spelen bij de besluitvorming. Het streven was dus het verkrijgen van een meerderheid voor het collegestandpunt. Hoe die meerderheid tot stand kwam was van ondergeschikt belang. Alleen het resultaat telde.

Volgens mij hebben (in Enkhuizen) de 17 raadsleden deze gedachtegang in hun hart gesloten. Maar zelfs als ze het zouden ontkennen, dan nog gedragen ze zich er naar.

Men was (na de laatste verkiezingen) nog niet gekozen of men trok zich terug in de eigen (beschutte) kring van raadsleden onder elkaar.

Hoe kun je als burger deelnemen aan een proces, als de raadsleden aard en omvang van een proces (in dit geval de vlucht in een raadsbreed akkoord) zorgvuldig voor de kiezer verborgen houden?

En pas na afloop het resultaat van hun besloten overleg meedelen.

Burgerparticipatie kan alleen slagen als er een structurele bereidheid bestaat om vooraf informatie met de burger te delen.

Het delen van kennis is niet in het belang van onze voltijd-bureaucraten (zoals college en ambtenaren).

Zoals het evenmin in het belang is van onze deeltijd-bureaucraten (zoals onze raadsleden).

Om de simpele reden dat kennis = macht en het “delen van kennis” dus neerkomt op een verlies van macht.

Terwijl het doel van politiek is, behoud en uitbreiden van macht.

De fractie van Nieuw Enkhuizen doet op haar website maandelijks verslag over de gebeurtenissen van de aflopen maand en is daarmee een voorbeeld voor de andere fracties, die zich zelfs die moeite niet getroosten.

Maar een verslag achteraf vormt geen basis voor burgerparticipatie. Daarvoor dient de burger vooraf en actief te worden geïnformeerd.

Als zelfs de raad vaak pas in een laat stadium wordt geïnformeerd, dan zal dat voor wat betreft de burger niet veel beter zijn.

Zodat uiteindelijk zal blijken, dat  “burgerparticipatie” (net als “transparantie”) politieke toverwoorden zijn zonder  inhoudelijke betekenis.