Zachte heelmeesters.

“Spinning” (=draaien) is het (in de politiek vaak gebruikte) kunstje om een boodschap met een negatieve lading een zodanige draai te geven, dat ze een positieve lading krijgt.

Afgelopen week kwam het bericht dat de behandeling van het bestemmingsplan REZ met een maand vertraagd  was. Wat natuurlijk een boodschap is met negatieve lading.

Daarop reageerde fractievoorzitter Van Reijswoud (zelf ook ambtenaar) met de mededeling dat hij het liever goed en zorgvuldig had, dan snel.

Vertraging in de werkzaamheden is volgens ambtenaren altijd het gevolg van goed en zorgvuldig werken, wat uiteraard een positieve lading heeft.

Hieronder de planning van werkzaamheden, zoals die februari 2016 aan de raad werd voorgelegd.

planning 2016

De vaststelling van het bestemmingsplan was ingepland op oktober 2017, maar vindt nu  (als het gevolg van het goed en zorgvuldig werken) plaats in oktober 2019.

Een vertraging van maar liefst twee jaar.

Helaas heeft dat “goed en zorgvuldig werken” van bestuur en de ambtelijke organisatie er niet toe geleid, dat het overgrote deel van de bezwaren tegen de ingediende plannen zijn weggenomen.

Je zou dat natuurlijk kunnen uitleggen als een gebrek aan bekwaamheid van onze bestuurders en haar ambtelijke staf.

Te meer daar de gemeente inmiddels met handen en voeten gebonden is aan die plannen vanwege haar overeenkomst met Orez BV.

Zodat aanpassing van die plannen op zijn minst de goedkeuring van Orez BV/Droomparken nodig heeft.

Maar de bekwaamheid van bestuurders en ambtenaren mogen in Enkhuizen niet in twijfel worden getrokken, want de zachte heelmeesters maken daar nog steeds de dienst uit.

Hans Langbroek

Vandaag in de krant het vreselijke bericht dat Hans Langbroek ongeneeslijk ziek is. Alvleesklierkanker in een vergevorderd stadium. Hans is het langst zittende lid van de raad in Enkhuizen.

Oorspronkelijk, eigenzinnig en eerder een volksvertegenwoordiger dan een hoogwaardigheidsbekleder.

Hij was het enige raadslid dat dorst te reageren op wat ik op mijn blog schreef.

Waarbij bleek, dat we het vaker met elkaar eens, dan oneens waren.

Ik wens hem, zijn partner en zijn familie, zoveel mogelijk kwaliteit van leven toe voor de tijd die hem nog is gegund.

Commotie

Onder de pakkende titel “COMMOTIE ROND ROL VAN DE RAAD BIJ TOEZEGGINGEN COLLEGE” schrijft fractievoorzitter Magreet Keesman op de SP website over “Joost mag weten wat”.

Ik heb dan ook geen idee over welke “commotie” ze het heeft. Ik heb de nieuwsberichten van de overige partijen even nagelopen, maar geen enkele reactie op het krantenbericht waarin Keesman tegenover de NHD verslaggever verklaart, dat de raad van Enkhuizen in het duister tast over (door het college gedane) toezeggingen.

Met haar conclusie, dat de raad in veel gevallen in het duister tast ben ik het overigens volledig eens. En niet alleen voor wat betreft gedane toezeggingen. Ook op het gebied van de ontwikkelingen op het REZ bestaat er een schrijnend gebrek aan kennis bij de raad.

Wat ook het comité tot behoud van het recreatieoord niet is ontgaan. Hun voorzitter, de niet langer praktiserend huisarts Cees Miedema, (niet direct een oproerkraaier) liet het NHD optekenen, dat hij met veel raadsfracties had gesproken en dat hem daarbij was opgevallen, dat raadsleden erg veel NIET wisten.

Inmiddels is het recreatieoord (in juridische zin) overgedragen aan Orez/Droomparken, terwijl geen raadslid weet tegen welke voorwaarden deze miljoenentransactie heeft plaatsgevonden.

Evenmin hebben raadsfracties belangstelling getoond om hun kennis op dat punt te vergroten door het stellen van vragen.

Naar schatting meer dan 20 ha gemeentelijke grond is geruisloos in andere handen overgegaan, zonder dat de raad zich daar noemenswaardig mee heeft bemoeit.

Als betrokken burger leek het me verstandig om een aantal vragen te stellen over deze miljoenentransactie, maar dat leverde tot dusver alleen maar nieuwe problemen op.

Nadat de wettelijk beschikbaar gestelde tijd voor beantwoording van die vragen was verstreken, vroeg de gemeente om uitstel.

Nadat de uitsteltermijn was verstreken werd er opnieuw (14 dagen) uitstel gevraagd en nadat die termijn ook was verstreken, werd wederom  uitstel gevraagd voor onbeperkte tijd. Omdat men van OREZ goedkeuring meende te moeten hebben voordat men de met haar gesloten overeenkomst openbaar mocht maken.

Of die goedkeuring daadwerkelijk nodig is laat ik even in het midden, maar het feit dat je ergens toestemming voor moet vragen is natuurlijk niet iets, dat pas na drie keer uitstel vragen tot je doordringt.

Het is daarom duidelijk, dat het de gemeente Enkhuizen de grootste mogelijke moeite kost, om te voldoen aan de verplichtingen die haar door de Wet Openbaarheid Bestuur worden opgelegd.

Van dat probleem heb ik de raad (op 3 augustus) door middel van een open brief op de hoogte gesteld. Daarop is tot dusver door twee raadsfracties gereageerd. De overigen doen er het zwijgen toe.

Klaarblijkelijk is het voor hen, als toezichthouder, niet van belang of de gemeente wel of niet aan haar wettelijke verplichtingen t.o.v. haar burgers voldoet. Het is goed om dat in gedachten te houden als zich nieuwe verkiezingen aandienen.

Kortom, van commotie (zoals de SP beweert) over het feit dat de raad in het duister tast, heb ik helemaal niets kunnen bespeuren.

Eerder heb ik het gevoel, dat het merendeel van de raad niet alleen in het duister tast, maar erger nog, volkomende  hersendood is, waar het bepaalde onderwerpen betreft, waardoor de normale communicatie (met hen die zeggen ons te vertegenwoordigen) onmogelijk is geworden.

Somber inzien.

In mijn vorige bericht citeerde ik de opvatting van fractievoorzitter Keesman (SP), dat het niet haar taak (als raadslid) is om er op toe te zien, dat de door de raad (met het college) gemaakte afspraken ook daadwerkelijk worden nagekomen.

Ongetwijfeld staat Keesman in die opvatting niet alleen. Weliswaar wordt ze niet door andere partijen uitgesproken, maar ze handelen er wel naar. Geen enkele andere partij heeft de moeite genomen te onderzoeken of het college haar afspraken wel nakomt.

Kortom, klaarblijkelijk ziet geen van de partijen het houden van toezicht op het nakomen van verplichtingen door het college als een prioriteit.

In de visie van Keesman en consorten is er pas sprake van een probleem als dit door het college als zodanig aan de raad is voorgelegd. Uiteraard is deze opvatting niet vastgelegd in bestaande wet en regelgeving. Het gaat hier slechts om een door de raad gekoesterde “opvatting” dan wel “werkwijze”.

Dank zij die “werkwijze” is de raad er in geslaagd om de afgelopen 10 jaar de problemen die ik (door middel van dit blog) naar voren heb gebracht te negeren. Ik noem er een paar.

  • Het niet in acht nemen van het budgetrecht van de raad werd door de meerderheid van de raad niet opgemerkt en de betrokken wethouder werd met vlag en wimpel uitgezwaaid.
  • Het opzettelijk gebruik van een misleidende offerte (om daarmee de kosten van de elektravoorziening van de Drommedaris hoger voor te stellen dan die in werkelijkheid waren) werd ook niet opgemerkt.
  • Evenmin leidde het ontbreken van documenten (die in elk bedrijf met een normale bedrijfsvoering aanwezig zijn) niet tot ingrijpen van de raad.
  • En ook de afwijkingen van de door de raad gestelde kaders inzake de REZ leidden niet tot enigerlei reactie door de raad. Met als belangrijkste afwijkingen, de omvang van het project, dat van 8 ha uiteindelijk groeide naar een dubbele omvang en het feit dat het oorspronkelijk voornemen de grond in erfpacht uit te geven werd verlaten ten gunste van verkoop van de gronden.

Het bovenstaande is slechts een selectie uit de tientallen problemen die ik de afgelopen tien jaar door middel van dit blog aan de orde heb gesteld, maar die vrijwel steevast door de raad werden genegeerd.

Omdat men nu eenmaal de “opvatting” koestert, dat het niet de taak van de raad is om tekortkomingen van het college bij te houden.

Volgens de bestaande opvatting dient het college haar eigen falen aan de raad voor te leggen, zodat die daar een oordeel over kan vellen. Wat er gewoonlijk op neer komt, dat fouten worden toegedekt en de raad het geld beschikbaar stelt, waarmee het falen van het college (en haar ambtelijke organisatie) weer ongedaan kan worden gemaakt.

De “werkwijze” van de raad is niet zonder gevolgen gebleven. Denk aan het ‘succes’ rond het SMC in de Vijzelstraat. Of de kosten van de verbouwing van de Drommedaris. Maar over de kroon op deze (door de raad gehanteerde) “werkwijze”, houden raad en college nog even de kaken op elkaar.

De overdracht van het recreatieoord aan een projectontwikkelaar onder voorwaarden, waarover de raad nog steeds in het duister tast. Zoals ze ook in het duister tast over de vraag of de met het college gemaakte afspraken wel zullen worden nagekomen.

Is er naast de door de raad gekoesterde huidige opvatting/werkwijze ook een andere opvatting/werkwijze mogelijk? Jazeker, een werkwijze/opvatting die gebaseerd is op lang geleden geformuleerde beleidsvoornemens.

Zoals meer transparantie, waardoor meer burgerparticipatie tot de mogelijkheden gaat behoren. Daar wordt (naar ik heb begrepen) in het geheim aan gewerkt binnen het presidium.

Maar zolang de raad de opvatting blijft koesteren, dat het haar taak niet is om er op toe te zien dat het college haar afspraken en beloften nakomt, blijf ik, vanwege ervaringen uit het verleden, de toekomst somber inzien.

Aanmoedigen.

Ik eindigde mijn laatste column met het idee, dat je dit blog kunt gebruiken om politici  aan te moedigen om kennis te nemen van standpunten die anders zijn dan hetgeen ze zelf altijd uitdragen.

Hoe je dat kunt doen schijnt niet voor iedereen even duidelijk te zijn geweest.

Onder elke column staan zogenaamde deelknoppen die je kunt gebruiken om de column via twitter, facebook of email te delen.

Delen per email is eenvoudig. Klik op de knop, vul het email adres in, verstuur en klaar is Kees.

Om te zien wat de ontvanger van je krijgt toegestuurd vul je voor de eerste keer je eigen email adres in.

Bevalt het resultaat je, dan kun je de link (ter aanmoediging) ook naar anderen sturen. Raadsleden persoonlijk, fractievoorzitters, voorzitter van het college van B&W of wie u verder invalt.

College en Raad lijken met elkaar te hebben afgesproken dat ze niet zullen reageren op wat ik op mijn blog te berde breng. Alleen Hans Langbroek wil het cordon sanitaire, dat de meerderheid heeft opgericht en in stand houdt, nog wel eens doorbreken.

Hopelijk zien ze een door u gestuurde email (met een link naar een column) als een aanmoediging om ook eens kennis te nemen van andere opvattingen.

Financiële waarde ofwel “de prijs der dingen”.

In mijn vorige bericht schreef ik, dat de kaders inzake de herontwikkeling van het REZ, die ooit door raad waren gesteld, inmiddels zijn vervangen door kaders die OREZ BV en de gemeente zijn overeengekomen en in een overeenkomst zijn vastgelegd.

Opmerkelijk is, dat die kaders eigenlijk alleen bij het college en OREZ BV (inmiddels eigendom van Droomparken) bekend zijn en verder bij niemand. In grote lijnen komt het er op neer dat de gemeente grond overdraagt voor de bouw van maximaal 200  vakantiewoningen en grond voor een camping met 150 standplaatsen.

Terwijl OREZ (in ruil daarvoor) een strandje aanlegt en een weg met parkeervakken voor de strandgangers.

Ik heb me in het verleden meermalen afgevraagd in welke verhoudingen de beide verplichtingen t.o.v elkaar staan. Anders gezegd, hoeveel levert de verkoop van kavels op en in welke verhouding staat die opbrengst tot de kosten, die de aanleg van een strand met zich meebrengen.

Het verschil tussen beide is de bruto winst van de ontwikkelaar. Mag die 5 miljoen zijn, 10 miljoen of dient het nog meer te zijn?

Ik weet dat een dergelijke vergelijking de raad niet interesseert. Ik heb er in het verleden meermalen over geschreven, zonder dat daarop vanuit de raad werd gereageerd. Maar niet alleen de raad was niet geïnteresseerd. Hetzelfde geldt ook voor het overgrote deel van de bevolking, die het ook niets lijkt uit te maken tegen welke prijs de gemeente haar tafelzilver verkoopt.

Dank zij de inspanningen van het volksfront tot behoud van het recreatieoord lijkt het bewustzijn op dat punt iets te zijn toegenomen.

Echter, ik ben bang, dat die bewustwording te laat op gang is gekomen. Immers OREZ BV beschikt inmiddels over de toezegging van het college (vastgelegd in een overeenkomst) dat zij het nog resterende deel van het recreatieoord tegen een vastgestelde prijs mag kopen. Nogmaals, alleen het college, OREZ BV en Droomparken weten tegen welke prijs meer dan 20 ha grond (met bouwvergunning) van eigenaar verandert.

De prijs is echter zodanig, dat Droomparken heeft besloten OREZ (eigenaar van het recht de grond tegen de vastgestelde prijs te kopen) in eigendom te verwerven.

En de nieuwe eigenaar van OREZ (Droomparken) lijkt me geen partij, die zal toestaan dat de gemeente zich aan haar gemaakte afspraken (over de verkoop van grond) zal kunnen  onttrekken, zonder dat daar een passende schadevergoeding tegenover staat.

Hoewel dus vrijwel niemand belangstelling heeft voor wat betreft de financiële balans in de verplichtingen die OREZ en gemeente ten opzichte van elkaar zijn aangegaan, heb ik er in mijn WOB verzoek wel aandacht aan besteed.

Zo heb ik gevraagd om documenten waaruit valt op te maken welke financiële waarde de gemeente toedicht aan de door OREZ te leveren prestatie (aanlegstrand etc etc) en welke financiële waarde (prijs) zij heeft toegekend aan de grond die ze (juridisch gezien) inmiddels heeft overgedragen aan OREZ.

Antwoord op beide vragen verwacht ik eind juli.

Verantwoording nemen.

Maar wat voor onze gekozen bestuurders geldt, geldt ook voor de kiezer. Ook zij zien geen noodzaak tot het houden van toezicht. En zelfs als ze dat wel zouden zien, dan nog bestaat er geen instantie die dat (namens die kiezers) zou kunnen uitoefenen.

Het idee achter Paljas is, dat het een vereniging van kiesgerechtigden zou moeten zijn die zich bezig houden met de belangen van kiesgerechtigden. Die belangen zouden omschreven kunnen worden met twee woorden.

Transparantie en participatie.

Zonder transparantie is burgerparticipatie zinloos. Hoe kun je in hemelsnaam ergens aan deelnemen als je nauwelijks over informatie beschikt of alleen maar eenzijdig bent geïnformeerd?

Dit blog probeert een bijdrage te leveren aan die transparantie door kritisch te kijken naar de voorstellen van het college: Wat om een of andere reden de afgelopen 9 jaar niet op prijs werd gesteld door leden van de gemeenteraad. Naar men mij heeft ingefluisterd, op aanraden van B&W en griffier, die het een gruwel is dat er (buiten hun toezicht om) gediscussieerd zou worden over maatschappelijk relevante zaken.

De oorspronkelijke aanjagers van dat soort discussies, politieke partijen, hebben vrijwel allemaal die functie overgedragen aan de gemeente. Die, namens de politieke partijen “voorlichtingsbijeenkomsten” organiseert, waarbij de nadruk ligt op wat de ambtelijke organisatie als wenselijk ziet.

Wat in mijn ogen ontbreekt is een niet partijgebonden organisatie, die bijeenkomsten organiseert die een politiek karakter hebben.

Waarbij politiek het mechanisme is, dat we gebruiken om maatschappelijke problemen tot een oplossing brengen. Sommigen zien meer in een sterke man, anderen weer meer in de dictatuur van het proletariaat, maar ik houd het liever op de bestaande politieke instituties, inclusief de bijbehorende beslommeringen.

Maar waar we (als kiezer) wel mee moeten ophouden is onze verantwoordelijkheid afschuiven.

Want als de kiezer zijn verantwoordelijkheid neemt en er op toeziet, dat de door hem gekozen bestuurder zijn verplichtingen nakomt. Dan dwingt dat de gekozen bestuurder om zijn verplichting (toezicht op het doen en laten van de benoemde bestuurders) weer serieus te nemen.

Het enige wat we ontberen is een instituut, dat de gekozen bestuurders dwingt om verantwoording af te leggen over het toezicht dat ze uitoefenen.

Toegepast in de huidige  situatie had er allang een voorlichtingsbijeenkomst over het REZ moeten zijn geweest, waarop raadsfracties ter verantwoording zouden zijn geroepen over het toezicht dat zij tot dusver hebben uitgeoefend op de gang van zaken rond het  Enkhuizerzand.

Het is absurd, dat we als kiezers werkeloos blijven toezien hoe onze gekozen bestuurders zich onttrekken aan elke vorm van verantwoording afleggen.

Ik heb een poging gedaan met Paljas. Misschien de verkeerde naam en waarschijnlijk ben ik ook niet de juiste persoon. Maar laten we hopen dat Enkhuizen toch nog een paar notabelen kent die de democratie een goed hart toedragen en zich zouden willen inspannen om een belangenvereniging voor kiesgerechtigden vorm te geven.

Ik ben benieuwd.