Ongemakkelijke waarheden.

Gemeenteraad_Enkhuizen_internetEen ander politieke doodzonde is het (door de bestuurders) niet respecteren van het budgetrecht van de raad. Helaas weet de overgrote meerderheid van de burgers niet, wat het budgetrecht inhoudt.

Het budgetrecht houdt in, dat het bestuur (college of regering) nooit meer geld mag uitgeven dan haar door de bevolking (via haar vertegenwoordigers) ter beschikking is gesteld.

Door goedkeuring van de jaarlijkse begroting, dan wel door aanvullende kredieten.

Dat is een democratische verworvenheid waarvan het belang niet mag worden onderschat. Zonder dit budgetrecht zouden bestuurders namelijk naar hartenlust geld kunnen uitgeven aan allerhande privé projecten, terwijl de kosten daarvoor uiteindelijk voor rekening van de belastingbetaler zouden komen.

In strijd handelen met dit principe (meer geld uitgeven dan door de vertegenwoordigers van de bevolking ter beschikking is gesteld), is een politieke doodzonde, die tot niets anders kan leiden dan het opzeggen van het vertrouwen in de betreffende bestuurder.

Opnieuw een voorbeeld uit de Enkhuizer praktijk. De gemeenteraad had ooit een bedrag van 1.2 miljoen gereserveerd voor restauratie van de Drommedaris. De toen verantwoordelijke wethouder wilde echter graag onderzoeken of er, in plaats van een restauratie, ook een verbouwing mogelijk zou kunnen zijn. Hij vroeg om een krediet om dat onderzoek te kunnen uitvoeren. Naar ik me herinner € 125.000,-.

Uiteindelijk bleek dat hij een viervoud van dat bedrag had uitgegeven aan de voorbereiding voor een verbouwing. De raad kreeg als gevolg daarvan het dilemma voorgeschoteld. Ofwel het half miljoen aan gemaakte kosten afschrijven en zich beperken tot de goedkopere restauratie. Dan wel de verbouwing toch door te zetten.

Men besloot tot het laatste, ook al omdat werd voorgespiegeld dat de kosten van de verbouwing gemakkelijk uit subsidies kon worden betaald. Dat bleek achteraf allemaal veel te optimistisch voorgesteld, maar daar wil ik het nu niet over hebben.

Waar het me nu om gaat is dat een wethouder het viervoudige uitgeeft van wat hem ter beschikking was gesteld. Aan de voorbereiding van een verbouwing, terwijl er een onderzoek naar de mogelijkheid tot verbouwing was overeengekomen. En dat de raad zich daardoor voor een voldongen feit zag geplaatst.

De dag nadat de cijfers van die overschrijding openbaar werden gemaakt, publiceerde ik op dit blog mijn conclusie. Geen respect voor het budgetrecht van de raad.

dromAchteraf werd me verteld, dat de oppositie van zins was geweest een motie van wantrouwen in te dienen. Zover is het echter nooit gekomen.

Voordat de overschrijding in de raad kon worden behandeld had de toenmalige VVD/D66 fractie (toen nog één fractie) al laten weten dat zij haar steun aan het college introk, omdat een meerderheid van de raad een wijziging in de begroting wilde doorvoeren.

Laat dat even op U inwerken. Een meerderheid van de raad wil een wat socialer aanpak dan voorgesteld door het toenmalige college. In plaats van de wens van die meerderheid te respecteren (wat democratisch gebruikelijk is) trok de VVD/D66 fractie haar steun voor het college in, waarop het college haar kans schoon zag om vrijwillig af te treden.

Waarmee men voorkwam, dat men 14 dagen later tot aftreden zou zijn gedwongen. Alleen de SP moppert er in de raadsvergadering nog wat over na, maar vond het verder niet noodzakelijk om formeel haar afkeuring uit te spreken (door middel van een motie van treurnis) over de schending van het budgetrecht dat had plaatsgevonden.

Gedurende de tijd dat ik blog over de lokale politiek (8 jaar) zijn dus twee colleges voortijdig aan hun einde gekomen. In beide gevallen ging het om politieke doodzonden, maar in beide gevallen werd daar met geen woord over gerept. In beide gevallen werden er voorwendsels gebruikt om de val van het college te bewerkstelligen.

Waar de krant “ongemakkelijk nieuws” uit de weg gaat, gaat de raad “ongemakkelijke waarheden” (zoals politieke doodzonden) uit de weg.

Twee instituten, die de lokale democratie vorm en inhoud zouden moeten geven, maar die (omdat ze moeite hebben met “ongemakkelijke onderwerpen”) haar reduceert tot niet meer dan een een schijnvertoning. Waar de helft van de bevolking niet meer in gelooft en weigert om er nog aan deel te nemen.

Je zou hopen, dat beide actoren zich dat zouden aantrekken, maar daar is me tot op heden niets van gebleken.

Advertenties

Plekje vrij

Onder de kop “Wildgroei aan politieke debatten” publiceert lijstaanvoerder Koning (D66) zijn recente opvatting over de debatten die in het kader van de verkiezingen door allerhande maatschappelijk organisaties worden georganiseerd.

Zijn partij wenst alleen nog deel te nemen aan debatten die georganiseerd worden door onafhankelijke instanties zoals WEEFF. Een opvallend standpunt waarop door de SP op twitter tamelijk heftig is gereageerd.

Volgens Koning vinden discussie, debat (wat precies is het verschil) en besluiten plaats in de gemeenteraad. Koning zit inmiddels vier jaar in de raad en zou dus beter moeten weten. Besluiten? Inderdaad, maar discussie, ho maar. Gewoonlijk wordt er (een dagen eerder geprepareerde) verklaring voorgelezen die niet mag worden onderbroken door een interpellatie. In de tweede ronde mag dat wel, daarna is de pret afgelopen en moet er een besluit genomen worden.

In de raadsvergadering van 12 december 2017 hebben een twintigtal lezers van mijn blog aan alle fractievoorzitter te kennen geven het niet eens te zijn met de kostenverdeling van het ontwikkelingsplan SED. Op mijn blog zelf hadden meer dan 80 lezers te kennen gegeven het er niet mee eens te zijn.

Dus wat heeft Koning gezegd over die kostenverdeling tijdens die vergadering? Niets, hij heeft welgeteld 37 seconden het woord gevoerd en dat kwam neer op een reprimande voor collega Langbroek, die bedreigd werd met een motie van wantrouwen, als hij zijn gedrag niet zou aanpassen aan wat Koning wenselijk vond.

koning
Geen debat

Koning stond niet alleen in zijn zwijgzaamheid over de kostenverdeling. Geen van de fractievoorzitters (met uitzondering van Van Reijswoud) sprak zich er over uit. Van Reijswoud stelde dat de verdeling voortvloeide uit eerder gemaakte afspraken.

Uiteraard heb ik die afspraken ook gezien, alleen betroffen het afspraken over de verdeling van de binnen de organisatie gerealiseerde besparingen en niet over nieuwe investeringen.

Oude investeringen, d.w.z investeringen die gedaan zijn voor dat de SED een feit was (dus voor 1-1-2015) gebeurden op basis van een verdeelsleutel die gebaseerd was op 33,33% per gemeente. Over een verdeelsleutel voor investering na 1-1-2015 (wanneer de SED een feit is) werden geen afspraken gemaakt, men ging er kennelijk van uit dat de besparingen de investeringen zouden overtreffen.

Dat is niet gebeurd en dus bevinden we ons nu, door vast te houden aan een oneigenlijke verdeelsleutel, in een situatie waarin de kleinste gemeente opgezadeld wordt met de hoogste kosten. Als de bijdrage in de investeringskosten van de SED voor elke inwoner het zelfde zou zijn, dan bespaart Enkhuizen zich € 830.000.- en betalen Drechterland en StedeBroec samen hetzelfde bedrag meer.

Jannie
Wel debat

Zowel D66 als de SP hebben geen belang bij een discussie over dit onderwerp, omdat dit mogelijk leidt tot de conclusie dat beiden wel erg gemakzuchtig zijn omgesprongen met de belangen van inwoners van Enkhuizen. Ook de reguliere pers heeft het tot dusver (om voor mij onbegrijpelijke reden) laten afweten.

Er zit dan ook weinig anders op dan om te proberen om met behulp van sociale media de discussie op gang te krijgen. Dat mag dan beneden de waardigheid van D66 zijn, maar je kunt als grootste coalitie partij en primair verantwoordelijke voor dit college niet blijven weigeren, om met anderen in debat te gaan.

Bovendien hebben ze bij WEEFF vast nog wel een plekje vrij waar Koning in discussie kan gaan met NE lijsttrekker Jannie Aukes over de kostenverdeling van het Ontwikkelingsplan van de SED. We hebben het per slot van rekening over € 830.000,-

Volwassener

koning-1
Geen wethouder?

In de krant van maandag las ik dat verkenner Jaap Koning (D66) op zoek is naar een nieuw college met bekwame bestuurders zonder nadrukkelijke partijbinding. Volgens hem is hun opdracht om de instabiele situatie in de SED organisatie op te lossen. Pardon?

Sinds wanneer is het de taak van een Enkhuizer college om een onstabiele situatie binnen het SED op  te lossen?

Als er sprake is van een instabiele situatie bij het SED dan is dat de verantwoording van de directie van het SED. Die bestaat uit de drie gemeente-secretarissen. Die van Enkhuizen is nog maar net benoemd. Over die van Stede Broec en Drechterland heeft het college van Enkhuizen niets te zeggen.

Als de SED directie niet naar behoren functioneert, dan is het aan het dagelijks bestuur om daar verandering in te brengen. Het dagelijks bestuur bestaat uit de burgemeesters van de drie aangesloten gemeenten. Over de burgemeesters van Stede Broec en Drechterland heeft het college van Enkhuizen niets te zeggen.

Bij mijn weten zit Jaap Koning in de klankbordgroep van de SED. De gesprekspartner van het dagelijks bestuur van het SED. Alleen al daarom zou hij moeten weten hoe de vork in de steel zit.

Maar Jaap Koning wil dus, dat een toekomstig (door hem te formeren) college de SED organisatie weer op de rit zet. Hoe ze daar in Stede-Broec en in Drechterland over denken maakt natuurlijk niet uit. Daar beschikken ze nu eenmaal niet over de superieure politieke inzichten waar onze Enkhuizer politici over menen te beschikken.

Nu behoort het zijn van verkenner tot de leukere politieke schnabbels die te vergeven zijn en wordt ze waarschijnlijk per uur betaald. Dus ik snap ook wel dat Jaap Koning de stand van zaken een beetje overdrijft, maar laten we toch vooral proberen een beetje nuchter te blijven.

Het was natuurlijk een domme fout van de SP, dat ze na de laatste verkiezingen niet eens de moeite heeft genomen om met (die andere grote winnaar) D66 te praten over de mogelijkheid van een coalitie. Een coalitie van SP, D66 en CDA had gezien de verkiezingsuitslag meer voor de hand gelegen. Het is nog steeds de meest logische coalitie.

Dus als de SP nu eens als de gesmeerde bliksem op zoek gaat naar een vervanger van Olierook, en Wijnne (die volgens mij al 67 is) gaat gewoon lekker met pensioen, dan kan Koning de plek van Wijnne innemen en kan het circus weer verder.

Ik weet dat Koning tegenover de krant heeft verklaard dat hij daar geen belangstelling voor heeft, maar in de politiek zijn dat soort uitspraken van nul en generlei waarde. Politici doen niets liever dan zichzelf opofferen voor het algemeen belang. Althans, dat is de opvatting die ze met overgave verspreiden.

De SP (op haar beurt) moet  iemand op het oog hebben gehad om te zijner tijd Olierook op te volgen. Over een jaar zou hij sowieso zijn vertrokken. Elke andere combinatie dan SP, D66 en CDA is te instabiel en leidt alleen maar tot nieuw getob.

Wat het SED betreft, stel een nieuw Dagelijks Bestuur aan of handhaaf het bestaande, maar maak in ieder geval geld beschikbaar waarmee die organisatie zich kan verbeteren. Daar heeft iedereen belang bij. En boven alles, leer je als raad iets volwassener te gedragen en hou op met het in het wilde weg ontslaan van mensen.

Dat doen ze in Drechterland en Stede Broec ook niet en ik heb niet de indruk dat ze daar de zaken minder goed voor elkaar hebben dan in Enkhuizen.

Opleveren

snoek
Even inspringen

Ok, ik heb de vergadering van dinsdagavond toch maar even nageluisterd, maar ik begrijp nog steeds niet waar het idee voor een motie van wantrouwen opeens vandaan kwam.

Natuurlijk, zo’n motie is voorspelbaar als je de gang van zaken rond de verbouwing van de Drommedaris in aanmerking neemt.

Maar dat had men 8 maanden lang niet gedaan. Die kwestie was deskundig richting doofpot gemanoeuvreerd. Naar ik aanneem vanwege het eigen (stupide) aandeel van de raad in deze schertsvertoning.

Maar dan plotseling schrikken de schapen wakker en wordt, bijna achteloos, de wethouder toch ter zijde geschoven. Voor iets waar hij volgens mij weinig aan kon doen.

Waar hij wel wat aan had kunnen (en moeten) doen blijft onbesproken. Te pijnlijk waarschijnlijk, omdat men daarover  8 maanden lang de kaken stijf op elkaar heeft gehouden. Ik blijf me verbazen over de manier van werken van de gemeenteraad.

En van de vergadering van gisteravond kon ik al helemaal geen chocolade maken.

De SP stelde voor om een neutrale “verkenner” van buiten de stad te benoemen. Een verkenner? Kan Fokko Snoek niet even inspringen? Als raadslid moet hij in Enkhuizen wonen, maar als wethouder mag je buiten de stad wonen. En als Fokko niet kan dan is er vast wel een andere SP’er te vinden die zich een jaartje wil opofferen.

Er ligt een collegeprogramma, dat is bijna helemaal uitgevoerd (kun je nagaan hoe moeilijk dat was), dus waarom zou je voor een jaartje de dingen moeilijker maken dan ze zijn?

Van Reijswoud kwam met een ander idee. Een zakencollege. Drie (nieuwe??) bestuurders van prima kwaliteit die zonder al te nadrukkelijke partijbinding de steun zouden krijgen van de meerderheid van de raad. Als ze daar al in slagen, dan duurt het waarschijnlijk tot na het zomerreces voor we weer een ingewerkt college hebben.

Ik kan me niets voorstellen bij zo’n zakencollege. Waarom niet de bestaande (net een paar maanden oude) coalitie (SP, CDA, CU/SGP) aangehouden voor de rest van het jaar? Wat gaan we in hemelsnaam overhoop halen?

Maar goed, D66 ziet er kennelijk wel brood in. We zullen zien wat dat oplevert.

Weinig bijval

Omdat ze consequent weigeren om te reageren op wat ik schrijf, moet ik afgaan op hetgeen de Enkhuizer Krant weet te ontlokken aan onze fractievoorzitters en ziedaar, er is sprake van voortschrijdend inzicht.

Allereerst de lokale oppositie, bestaande uit 4 eenlingen. In volgorde van hun ontstaansgeschiedenis. Lijst Quasten, HEA, Lijst van der Pijll en Nieuw Enkhuizen.

Pijl
voortschrijdend inzicht

Deze keer ben ik het met van der Pijll eens. Er is nog steeds geen factuur, dus gaan we niet betalen, stelt hij. Dat lijkt me een zeer gezond standpunt. Vier maanden eerder vond hij die afwezigheid nog geen bezwaar en stemde hij tegen de motie Langbroek/Quasten, maar hij is inmiddels tot andere gedachten gekomen.

Daar heb ik verder geen probleem mee, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald zullen we maar zeggen.

Langs deze (voor van der Pijll) onsympathieke weg wil ik hem er nog even op wijzen dat het ontbreken van een factuur zeker onderdeel zal uitmaken van mijn bezwaar tegen de wijze waarop het college mijn WOB verzoek heeft afgehandeld.

Langbroek heeft (voor de raadsvergadering van 5 juli ) inzage gevraagd in een factuur en zowel wethouder als burgemeester beweerden daarover niet te beschikken. In het dossier dat mij ter inzage is gegeven bevond zich evenmin een factuur en dus zal ik de rechter vragen om de gemeente op te dragen mij dat document alsnog ter inzage te geven.

Van Marle
Gekonkel?

Ik neem aan dat ik de rechter kan overtuigen van de redelijkheid van mijn verzoek en dat hij de gemeente (onder dwangsom) zal gelasten om alsnog de factuur ter inzage te geven.

Daarmee is voor mij de kwestie afgehandeld. Het is aan de raad om vervolgens te bepalen hoe zij omgaat met het feit dat ze op dat punt is voorgelogen.

Naast de vier lokale oppositie partijen zijn er ook nog 3 landelijke oppositie partijen. D66, VVD en PvdA.

Van Marle (D66) laat de krant weten, “Je voelt gewoon dat er een of andere deal gesloten is, dat er gekonkeld is”. Mijn reactie daarop is, dat je het niet alleen voelt, maar dat je het ook kunt aantonen. Op 11 maart 2015 zijn vertegenwoordigers van de aannemer en gemeente bijeengekomen en hebben ze “een knoop doorgehakt”.

In ruil voor een toegezegde betaling van € 86.757,- zou de aannemer (zonder formele opdracht) de verzwaring aanleggen.

Slechts een deel van die betaling was het resultaat van de kosten van verzwaring. Een ander deel was bedoeld als afwikkeling van nog openstaande claims van de aannemer t.o.v de gemeente. Volgens de architect is de gemeente daarbij te genereus geweest, maar dat doet niet ter zake.

De afspraak werd gemaakt en mondelinge afspraken zijn net zo rechtsgeldig als schriftelijke.

Op zichzelf geen opzienbarende deal, had de gemeente er niet voor gekozen om te benadrukken dat ze geen opdracht had verstrekt voor het verzwaren van het elektranetwerk en het doen voorkomen alsof de deal alleen betrekking had op de kosten van verzwaring en als bewijs daarvoor een inmiddels achterhaalde offerte (na inhuizing) aan de raad presenteerde.

Daarop lieten de coalitiepartijen hun fantasie de vrije loop en weigerden om de aannemer te betalen. Je zou het een vorm van gerechtigheid kunnen noemen dat de coalitiepartijen daarmee hun eigen wethouder in een lastig parket manoeuvreerden. Iets wat men in de herkansing heeft proberen te corrigeren, maar wat niet het  gewenste resultaat opleverde. Omdat de raad, als gevolg van de tegenstrijdigheden in de raadsvoorstellen, inmiddels in totale verwarring verkeerde.

Op zijn beurt laat Van Reijswoud (VVD) de krant weten dat hij geen initiatief tot betaling van de aannemer zal nemen, omdat zijn collega raadslid in het bestuur van de Drommedaris zit. De logica van zijn redenatie ontgaat me volledig.

kunst-1
Betrouwbare overheid?

Kunst (PvdA) prijst de aannemer dat hij niet meteen naar de rechter loopt, maar houdt geen rekening met de mogelijkheid dat dit wellicht veroorzaakt wordt door het feit dat hij inmiddels al betaald is.

Formeel mag dat niet, maar ik herinner haar even aan de gang van zaken rond wethouder Boland, die (zonder toestemming van de raad) ook een half miljoen meer had uitgegeven zonder dat haar dat toen is opgevallen. Ik zou dus niet weten waarom hetzelfde niet nu gebeurd kan zijn.

Waarin ik het weer wel met haar eens ben, is dat er gesproken moet worden over de betrouwbaarheid van de overheid. Maar dan niet de overheid ten opzichte van (in dit geval) de aannemer.

Op dat punt heeft men woord gehouden en om de kredieten gevraagd die nodig waren om hem te kunnen betalen.

Maar wel om de betrouwbaarheid van het college t.o.v van de raad. Het college heeft de raad tal van absurditeiten voorgeschoteld, waarop de raad met zo mogelijk nog grotere absurditeiten heeft gereageerd.

De simpele werkelijkheid is, dat de aannemer recht heeft op betaling.

Om te beginnen op de kosten van verzwaring (€ 20.000,-) maar mogelijk ook op het meerdere (€ 40.000,-). Althans, daarover heeft hij met de gemeente een deal gesloten.

Dat zowel gemeente als aannemer weigeren om de inhoud van die deal openbaar te maken, laat de betalingsverplichting van de gemeente jegens de aannemer onverlet.

Het is aan de raad om zich af te vragen of men tolereert dat de inhoud van die “deal” onbekend blijft. Volgens het krantenbericht zijn alleen de resterende drie coalitiepartijen die mening toegedaan. Ik denk dat die opvatting (tijdens de eerstkomende verkiezingen) weinig bijval zal vinden bij de kiezers.

Afsluiten

dejong
Wegwezen

Rob de Jong legt per direct zijn functie neer las ik in de krant en op de gemeentelijke website. Niet echt nieuws dat als een donderslag bij heldere hemel kwam.

Het hing al een tijdje in de lucht zullen we maar zeggen. Aan zijn besluit schijnt een rumoerig verlopen ledenvergadering van Nieuw Enkhuizen vooraf te zijn gegaan. Op hun website staat daarover niets te lezen. Maar dat is niet ongebruikelijk in Enkhuizen.

Voor politieke nieuwtjes moet je in Enkhuizen toch vooral in de kroeg zijn. Zolang het nieuws maar “sappig genoeg” is doen de feiten verder niet ter zake.

Nu was het een publiek geheim dat de Jong’s positie wankelde. Zozeer dat er twee fracties zich aan de zijlijn al aan het warmlopen waren en niet of nauwelijks nog oppositie voerden.

Slechts één daarvan kan een wethouder leveren en dus blijft de ander teleurgesteld achter. Wie de uiteindelijk gelukkige zal zijn weet ik niet en kan me ook eigenlijk geen lor schelen.

Een ding is echter zeker, de nieuwe coalitie komt weer vast in het zadel te zitten. Of het nu Koning wordt of Stomp, de bijbehorende partij zal zich weer vierkant achter het college stellen.

Met als bijkomend voordeel dat het Dromdossier geruisloos kan worden afgesloten.

In het zadel houden.

koning-1
In het zadel houden

Nadat de raad op 5 juli j.l. massaal oordeelde (door afwijzing van de motie Langbroek/Quasten) dat er geen behoefte bestond aan verdere informatie in het Drommedarisdossier en dat je op basis van de verstrekte informatie best een besluit kon nemen, borrelde al tijdens de vergadering een geheel nieuwe gedachte op.

Zou een raadsenquête niet een leuk idee zijn.

Bedenker was commissievoorzitter Jaap Koning (D66).

Een raadsenquête is het zwaarste middel dat de raad kan inzetten.

Bovendien kost het een lieve duit vanwege de noodzakelijke inhuur van deskundigen. Ik acht geen van de zittende raadsleden, die in meerderheid niet in staat zijn om een logische conclusie te trekken, in staat om een dergelijke enquête uit te voeren.

Zo’n enquête kan alleen maar lukken als er deskundigen worden ingehuurd die de commissieleden kunnen voorzeggen wat ze vragen moeten.

Maar zelfs dan is het gevaar aanwezig dat men halverwege een ondervraging alweer de draad kwijt is.

Wat is een logische conclusie?

Welnu, als een wethouder beweert dat hij niet over schriftelijk bewijsmateriaal beschikt voor wat betreft de afspraken die er tussen de gemeente, aannemer en het stichtingsbestuur zijn gemaakt, dan is de logische conclusie daaruit, dat hij dus leiding heeft gegeven aan (en politiek verantwoordelijk is voor) een ambtelijke organisatie die volkomen disfunctioneel is.

De normale gang van zaken is namelijk dat een ambtelijke organisatie de afspraken die ze maakt wél schriftelijk vastlegt.

Na die conclusie is de vraag, hoe de raad daar op dient te reageren. In mijn vorige bericht heb ik de drie mogelijkheden aangegeven. De raad kiest geen van de drie, maar verliest zichzelf in amendementen, waarvan het door D66 ingediende amendement nog het meest treurige is.

Daarin wordt namelijk het recht op betaling voor gedane arbeid zonder veel omhaal de prullenbak in gegooid. Daarin overigens gesteund door een voormalige arbeiderspartij, die daarmee voor de zoveelste keer illustreert dat men de weg volkomen kwijt is.

Het is een opvallende keuze. In plaats van de wethouder verantwoordelijk te houden voor het disfunctioneren van zijn afdeling kiest men er voor een aannemer zijn recht op betaling te ontzeggen. Op basis van argumenten waarvoor ieder weldenkend mens zich zou moeten schamen.

Zou een raadsenquête daar verandering in brengen? Ik betwijfel het.

De voorstander van die enquête, D66 commissievoorzitter en raadslid Jaap Koning, verklaart namelijk in de krant dat het doel van de enquête niet is om de wethouder of de ambtelijke organisatie aan het kruis te nagelen. Dat mag dan niet het doel zijn, het lijkt me wel de voorspelbare uitkomst.

Maar als het toch niet de bedoeling is om de wethouder over iets ter verantwoording te roepen, (zoals men op 5 juli demonstreerde) waar ligt dan de noodzaak van een raadsenquête?

De wethouder heeft (op basis van zijn eigen woorden) reeds “bewezen” leiding te hebben gegeven aan een disfunctioneel onderdeel van de ambtelijke organisatie.  Mijn WOB verzoek kan als uitkomst hebben dat hij op dat punt niet de waarheid heeft verteld.

Maar wat de uitkomst ook mag zijn, de wethouder mag zich nu al verheugen over het feit dat de grootste oppositiepartij hem nergens over ter verantwoording zal roepen. Want dat past namelijk niet in de bestuurscultuur van de gemeenteraad van Enkhuizen.

Die komt er op neer, dat nadat de SP ( in hetzelfde dossier) D66 wethouder Boland had “vergeven” dat hij het budgetrecht van de raad aan zijn laars had gelapt, D66 een SP wethouder “vergeeft” dat hij min of meer hetzelfde doet.

En op die manier houden ze elkaar lekker in het zadel.