Stemmingmakerij.

Het NHD van vandaag besteedt aandacht aan de column die ik maandag op mijn blog plaatste, waarin ik de SP verweet een gemanipuleerde foto te gebruiken.

Om de uitslag van de door haar georganiseerde mini-enquête te beïnvloeden. Trots laat de SP weten, dat 80% van de door haar geënquêteerden het met hun standpunt eens zijn.

Als reactie op mijn verwijt liet Keesman de krant weten, dat het iedereen duidelijk moet zijn dat de foto is gemanipuleerd. OK, maar de reden voor de manipulatie is toch echt om degene die de folder in ontvangst neemt er van te overtuigen, dat dit het eindresultaat zal zijn, als de gemeente gehoor geeft aan de wens van het ZZM.

En dat, zo maak ik met behulp van plattegronden (waarover ook de SP de beschikking moet hebben gehad) duidelijk, was een groteske overdrijving.

Maar het is niet alleen de foto, die misleidend is. Het geldt ook voor de bijna terloopse opmerking, dat auto’s maar drie uur mogen parkeren. Ook dat is een broodje Aap verhaal.

Toegangskaarten zijn een dag geldig. Het is absurd om een toegangskaart te verkopen die een dag geldig is en tegelijkertijd een parkeerbewijs te verstrekken dat maar 3 uur geldig is. Een dergelijk plan bestaat helemaal niet.

De enige reden waarom SP en andere partijen er aan vast houden is dat ze langs die weg kunnen beargumenteren dat het aantal verkeersbewegingen 600 per dag kan bedragen.

Om dat vervolgens weer als argument te gebruiken om het verzoek van het ZZM af te wijzen. Iedereen mag de opvattingen koesteren dat we er niet verstandig aan doen om gehoor te geven aan het verzoek van het ZZM. Maar onderbouw die opvatting dan met  “eerlijke” argumenten en onthou je van het geven van een valse voorstelling van zaken.

De SP is overigens niet de enige die de “3 uur parkeren” regel gebruikt. CDA, NE en HEA hebben er ook al gebruik van gemaakt. Ze schijnt te berusten op een ambtelijk advies, dat tijdens een besloten voorlichtingsavond is gegeven.

Samengevat, de door de SP georganiseerde folderactie over het recreatieoord was niet meer dan tegen het ZZM gerichte stemmingmakerij.

Advertenties

Getrukeerde foto

Afgelopen zaterdag stond de SP in de Westerstraat de hierboven geplaatste folder uit te delen. Met behulp van deze folder wil de SP illustreren hoe het recreatieoord er uit zou komen te zien als aan de wens van het ZZM (een parkeerterrein op het recreatieoord) gehoor zou worden gegeven.

Met dat doel heeft de SP de foto van een verzamelplek van tweedehands auto’s (die op verscheping naar elders wachten), geplakt over een foto van het Wilhelminaplantsoen. De auto’s op de foto staan namelijk zo dicht op elkaar geparkeerd, dat dit geen parkeerterrein is in de gebruikelijke betekenis van het woord.

De fotomontage van de SP is een groteske overdrijving van het door het ZZM ingediende plan. Hieronder de plattegrond van dat plan.. Parkeren ZZM

Vervolgens de luchtopname van de bestaande situatie. Slechts een klein deel van de camping (waarvan de verhuizing inmiddels is bevestigd) zou moeten worden opgeofferd om tegemoet te komen aan de parkeerbehoefte van het ZZM. Maar je zou het parkeerterrein natuurlijk ook kunnen inrichten op het parkeerterrein dat vroeger in gebruik was bij SWL, maar nu al zo’n 9 jaar braak ligt.

parkerenZZMoverzicht

Verder was voorzien in een weg parallel aan de museumgrens. 12,5 meter breed waarop, haaks op de weg ook nog 50 auto zouden kunnen worden geparkeerd.

Parkerenzzmdijkje

Kortom, het beeld dat de SP (met behulp van haar fotomontage) oproept staat in geen enkele verhouding tot het oorspronkelijk verzoek van het ZZM.

De voorzijde van de folder bestaat dus uit een doelbewuste poging om de bewoners van Enkhuizen (met behulp van een getrukeerde foto) te desinformeren over de gevolgen van het verzoek van het museum.

(Grond beschikbaar te stellen voor de aanleg van een parkeerterrein).

Die desinformatie wordt op de achterzijde van de folder voortgezet als de SP beweert, dat er op het terrein een parkeerduur-beperking zal gelden van 3 uur.

Die bewering is onjuist en uit de duim gezogen, maar het stelt de SP (maar ook andere partijen zoals HEA, NE en CDA) in staat om te betogen dat de dagelijkse verkeersstroom kan oplopen tot wel 3 keer de maximale capaciteit van het terrein. (200 plaatsen). Zodat genoemde partijen kunnen blijven beweren, dat de dagelijkse verkeersstroom (als uitvloeisel van het parkeerterrein) kan oplopen tot zo’n 600 auto’s per dag.

Opnieuw een schromelijk overdrijving van wat er het afgelopen seizoen is gemeten op het parkeerterrein op de Krabbersplaat. Gemiddeld 150 verkeersbewegingen per dag. Uiteraard zullen er dagen zijn dat het dubbele van dat gemiddelde wordt gehaald, maar daar staan dan weer dagen tegenover, waarbij de verkeersstroom weer ver beneden het gemiddelde daalt.

Het heeft geen zin te ontkennen, dat er van tijd tot tijd problemen zullen ontstaan op de aanvoerwegen, maar waar ontstaan die problemen niet als Nederland er massaal op uit trekt? Een gemiddelde van 150 auto’s per dag moet echter te verwerken zijn.

Dat wordt anders, als men naast een parkeerterrein ook nog een vakantiepark wil gaan realiseren. Een realistische schatting van de benodigde parkeerruimte voor het park is 300 plaatsen. Die gezamenlijk minstens net zo veel verkeersbewegingen genereren als een parkeerterrein voor het museum,

Het is dan ook onvermijdelijk, dat er een keuze gemaakt moet worden tussen de beide mogelijkheden  Parkeren voor het museum of parkeren voor het vakantiedorp.

De keuze die college en raad gemaakt hebben is voor het vakantiedorp. Dat is uiteraard hun goed recht, maar dat rechtvaardigt niet dat er leugenachtige argumenten gebruikt worden (zoals in de folder van de SP) om die keuze te verdedigen.

De aanleg van het vakantiepark maakt het onmogelijk om (als het bootmodel  financieel gezien niet langer houdbaar is) een toegangsweg over land te creëren. Wat het museum kwetsbaar maakt voor wat betreft haar toekomstige bereikbaarheid.

Het gaat dus niet om een of ander sinister plan van de museumdirectie, zoals Langbroek in de krant suggereert, maar om het veilig stellen van de toekomstige bereikbaarheid en het lijkt me, dat de museum directie daar eerder voor geprezen dient te worden dan te worden verguisd.

Zowel het college als de raad hebben zich tot op heden nauwelijks bekommerd om wat de gevolgen van HUN herinrichtingsplannen zijn voor het ZZM.

Ik vrees, dat dit uiteindelijk een dramatische en kostbare vergissing van college en raad zal blijken te zijn.

De kiezers misleiden met behulp van een getrukeerde foto is nog betrekkelijk eenvoudig, maar of de rechters van de Raad van State zich net zo makkelijk laten misleiden waag ik te betwijfelen.

Kletspraat.

Ik schreef het al eerder. Af en toe kletst raadslid Langbroek uit zijn nek en gelukkig is er dan altijd een verslaggever van het NHD in de buurt, die bereid is om zijn geklets aan te horen en te publiceren.

langbroek-1
Kletspraat

Donderdag 14 maart laat Langbroek (via het NHD) weten dat het Zuiderzeemuseum nu haar ware gezicht laat zien. Zijn verwijt is dat het museum alleen aan haar eigen belang denkt en niet aan het belang van alle andere betrokkenen.

Merkwaardig verwijt. De enige die hier (onder de luide toejuichingen van Langbroek en consorten in de gemeenteraad) aan zijn eigen belang heeft gedacht is de gemeente zelf. Die heeft anderhalf jaar lang met de ontwikkelaar gesproken over tal van details aangaande de uitvoering. Zonder er ook maar een seconde bij stil te staan, of die plannen gevolgen zouden hebben voor anderen.

Pas op het laatste moment (oktober 2018) realiseerde de gemeente zich, dat het gebied ook andere belanghebbenden kent en werd er haastig een bijlage geproduceerd waarmee men het tekort aan aandacht voor de problemen van anderen probeerde te verdoezelen.

Of dat verdoezelen afdoende is, zal blijken uit een procedure die hoogst waarschijnlijk 4 jaar in beslag neemt. Maar dat is de prijs die je zult moeten betalen als je jezelf wijs maakt, dat andermans belangen er niet toe doen.

Voor het museum staan twee zaken op het spel. De toekomstige bereikbaarheid van het museum in het geval dat het bootmodel in zijn huidige vorm niet langer te handhaven is. Plus het feit, dat het voorgenomen plan ernstig afbreuk doet aan wat museale uitstraling wordt genoemd.

Naar de overtuiging van Langbroek had de museumdirectie die belangen ondergeschikt moeten maken aan wat de gemeente als haar belang ziet. Het realiseren van een wijkje met tweede woningen voor welgestelde Nederlanders en buitenlanders. Langbroek doet of het hier om een uniek project gaat.

Ik heb nieuws voor hem. Het ZZM is uniek in zijn soort, en  dergelijke enclaves voor welgestelden, zoals de gemeente die wil realiseren, worden overal elders in dit land ook gerealiseerd.

Gelukkig staat Langbroek niet alleen in zijn merkwaardige opvattingen, maar krijgt hij de steun van wethouder Struijlaart, die de krant laat optekenen dat hij “teleurgesteld is dat een door de rijksoverheid gesubsidieerd museum en een gemeentelijke overheid op deze manier tegenover elkaar staan”. 

Lees deze opmerking opnieuw en probeer te begrijpen wat Struijlaart hier wil zeggen.

Dat een onderneming/stichting, die van rijkswege wordt gesubsidieerd zich alles moet laten welgevallen wat haar door de lokale overheid door de strot wordt geduwd? Dat zij zich dus ook niet mag verweren als ze (door maatregelen van die lokale overheid) in haar bestaan wordt bedreigd?

Gelukkig beschikt het museum over een Raad van Bestuur, die er nauwlettend op toeziet dat de directie van het museum zich inzet voor het voortbestaan van het museum en ten strijde trekt tegen alles en iedereen die dat voortbestaan in gevaar brengt. Zelfs als dat de lokale overheid is.

Als Struijlaart onder gelijksoortig toezicht zijn werk zou hebben moeten doen, dan zou de nu ontstane situatie zijn voorkomen.

Maar Langbroek en consorten vinden het te veel moeite om een vinger aan de pols te houden en besteden hun tijd liever aan het verzinnen van drogredenen waarachter ze zich kunnen verschuilen, zodra blijkt dat hun toezicht heeft gefaald.

Kan hun wat schelen, want de kosten (die uit hun gemakzuchtige houding voortvloeien) kunnen immers probleemloos worden afgewenteld op de belastingbetaler.

 

Kletskoek.

Van tijd tot tijd kletst het raadslid Hans Langbroek (HEA) uit zijn nek. Gelukkig is er dan vaak een verslaggever van het NHD in de buurt, die zijn geklets optekent en publiceert.

Onder de in het oog springende kop, “Raadslid vangt bot bij Remkes” doet het NHD in de krant van afgelopen zaterdag uitgebreid verslag van de inspanningen die Hans zich heeft getroost om er achter te komen welke  bevoegdheden de raad van Enkhuizen in de loop der tijd heeft overgedragen aan het college.

langbroekNaar zijn zeggen heeft hij tot driemaal toe een motie ingediend om antwoord te krijgen op zijn vraag, maar weigert het college om antwoord te geven. (Wat niet helemaal correct is, het college heeft gezegd het antwoord op zijn vraag niet te weten)

Dus meende Langbroek de hulp van de Commissaris van de Koning te moeten inroepen en hem te vragen om het college op te dragen om antwoord te geven op zijn vraag.

Treurig, dat het langst zittende raadslid zo weinig af weet van de werkwijze van de gemeentelijke democratie en dat hij zijn onwetendheid demonstreert door zich bij de Commissaris van de Koning te beklagen over een college waarvan hij de samenstelling kort geleden nog heeft goedgekeurd.

Ik kan me de door hem ingediende moties niet herinneren, maar als Langbroek in het artikel beweert dat hij ze heeft ingediend, dan kan ik niet anders dan aannemen dat dit  het geval moet zijn geweest, maar dat ze mij ontgaan zijn.

Echter, kennelijk  heeft geen van de door hem ingediende moties een meerderheid behaald, wat dus wil zeggen, dat een meerderheid van de raad de (door Langbroek gevraagde) informatie niet van belang vond.

Dat kun je als raadslid vervelend vinden en je mag zelfs (zoals Langbroek in het artikel uitspreekt) vinden dat de raad onbenullig bezig is. Maar als een meerderheid vindt, dat je nutteloze vragen stelt aan het college, dan heb je (als raadslid) geen andere keuze dan je neer te leggen bij het oordeel van de meerderheid.

Een meerderheid heeft misschien niet altijd gelijk, maar een meerderheid beslist wel, want dat is nu eenmaal de afspraak in een democratie.

En het getuigt dan ook van een totaal gebrek aan inzicht in de manier waarop onze  democratie werkt, als je de Commissaris van de Koning vraagt, of hij zich niets wil aantrekken van een democratische genomen besluit van de daartoe bevoegde instantie.

Maar in plaats daarvan hem uitnodigt misbruik te maken van zijn machtspositie door een college voor te schrijven wat ze moet doen.

Namelijk, de vraag van Langbroek (waar het college het antwoord niet op weet) beantwoorden, ook al ziet de feitelijke “baas” van het college (de raad) daar het nut niet van in.

Anders dan Langbroek doet voorkomen, is niet de Commissaris van de Koning de “baas” van het college, maar de gemeenteraad.

Waar de Commissaris van de Koning  een democratisch tot stand gekomen besluit  van de gemeenteraad respecteert, kakelt Langbroek, dat ons land “ontdemocratiseert”. Volstrekte onzin en pure demagogie.

En bovendien een tamelijk ontluisterend standpunt van iemand die al meer dan 10 jaar raadslid is en dus beter zou moeten weten.

Bedenkelijke praktijken.

Aangezien er inmiddels een audio-file van de raadsvergadering van afgelopen dinsdag beschikbaar was gemaakt, toch maar even geluisterd naar de argumenten die de draai van 180 graden (in het Bierkade dossier) zouden kunnen rechtvaardigen.

Niet veel meer dan het gebruikelijke geroezemoes. Langbroek verklaarde iedereen tot fossiel die niet dezelfde draai maakte als hijzelf.

In zijn ogen was de omstandigheid (als gevolg van de rechterlijke uitspraak) gewijzigd en was dat voor hem voldoende reden zijn standpunt te wijzigen.

De gewijzigde omstandigheid bestond er uit, dat de weigering van de gemeente om mee te werken aan een verkoop aan anderen, terwijl ze haar eigen aankoopbelofte niet was nagekomen, door de rechter als onrechtmatig was beoordeeld.

De gewijzigde omstandigheid is dus dat de rechter een einde gemaakt had aan het  onrechtmatige gedrag van de gemeente. In plaats dat gedrag te veroordelen, dacht de raad daar zijn voordeel mee te kunnen doen.

Overigens leverde het beluisteren van de audio toch nog een leuk detail op.

Wethouder Struijlaart beweerde, dat het scenario (gemaakt door architect Kuiper) al sinds september in zijn bezit was.

Toevallig weet ik, dat de architect zich pas op 30 augustus op de Bierkade heeft gemeld, zodat we mogen vaststellen dat hij de aan hem gegeven opdracht binnen een maand had voltooid.

Een opdracht waarvoor een betaling van € 39.000,- was overeengekomen op basis van een door Struijlaart goedgekeurde offerte.

We hebben hier dus, net zoals bij de verzwaring van het elektra in de Drommedaris, te maken  met een zogenaamde “fake” offerte.

Een offerte waarin werkzaamheden worden opgevoerd waarvan degene (die de offerte goedkeurt) weet, dat ze niet uitgevoerd zullen worden.

Een praktijk, die zou moeten worden afgekeurd, omdat daarmee de deur wordt opengezet voor de betaling van zogenaamde “kick-backs”. Maar tegelijkertijd ook een praktijk, waar de raad schouderophalend aan voorbij gaat.

Vandaar dat ik haar heb voorgelegd aan de Commissaris van Koning met het verzoek daar een uitspraak over te doen. Aangezien de raad van Enkhuizen kennelijk niet bij machte is om zelfstandig te bedenken welke bedenkelijke praktijken zij (oogluikend) meent te mogen toestaan.

Gisteren liet het Kabinet van de Koning weten, dat men zich beraadt over een (al dan niet) te geven advies.

Participatie avant la lettre.

Strikt genomen (burger)participeer ik er al 9 jaar vrolijk op los. Ik lees al die tijd netjes de agenda van de raadsvergadering, bestudeer de onderliggende stukken en schrijf er over op mijn blog. Verder stel ik iedereen, die het niet met mijn bevindingen eens is, in staat erop te reageren.

Meer dan 9 jaar lang, meer dan 2200 bevindingen, bijna 9000 reacties. Dus je zou denken, daar zal de gevestigde politieke orde in Enkhuizen wel blij mee zijn.

Want, nog voor dat zij (de politici) de burgerparticipatie tot speerpunt van hun beleid hadden verklaard, was er in Enkhuizen al iemand die er al mee bezig was.

Helaas heb ik de afgelopen 9 jaar, met uitzondering van Christian Bokhove, nooit enige blijk van waardering mogen ontvangen van leden van de Enkhuizer raad.

Dus, als die nu plotseling gaan roepen, dat ze de gewone burgers (over twee jaar) meer willen betrekken bij de besluitvorming, dan neem ik dat met een korreltje zout.

Dat ze zo graag burgerparticipatie willen roepen ze gewoon, omdat het klaarblijkelijk in de mode is en ze zich “bij de tijd” willen voordoen. Maar ook vanuit de overtuiging dat er toch niemand is die controleert of “wat ze roepen” gemeend of waar is.

Remkes
Nog geen antwoord

In het verleden bleek dat dikwijls NIET het geval te zijn.  Als burgerparticipant heb ik daar dan ook vaak op gewezen, maar dat wordt dan weer niet op prijs gesteld.

Kortom, ik vrees dat het project burgerparticipatie in Enkhuizen geen lang leven zal zijn beschoren.

Hoelang ik mijn eigen participatie avant la lettre nog weet vol te houden weet ik niet.

Ik hoop de 10 jaar nog vol te maken.

Bovendien, zolang ik nog geen antwoord heb op mijn vraag aan de Commissaris van de Koning, “of het de overheid is toegestaan haar burgers (met behulp van valse offertes) te bedriegen” kan van ophouden geen sprake zijn.

Een ander de schuld geven

Fractievoorzitter Jan Raven (NE) schrijft iedere maand een politieke beschouwing over de gebeurtenissen in de voorafgaande maand.

In september heeft hij (samen met andere lokale partijen in oostelijk West-Friesland) een vergadering bezocht die klaarblijkelijk georganiseerd was door burgemeester Blase van Heerhugowaard. Blase is woordvoerder van de pas opgerichte beweging Code Oranje en was gisteravond te gast bij Jeroen Pauw.

Code Oranje wil af van het klassieke coalitie/oppositie denken, zoals dat kennelijk reeds in Tubbergen en Etten-Leur het geval is en dat in Enkhuizen ook de grote boosdoener is.

Raven formuleert het probleem zo,

De afstand tussen burger en politiek wordt steeds groter en de burger steeds mondiger.

Klopt, en die afstand zal alleen maar groter worden als onze lokale politici zich blijven opstellen zoals zij nu doen.

En dat is elk debat, over welk onderwerp dan ook, ontwijken. Met uitzondering van de SP heeft geen enkele politieke stroming ook maar geprobeerd een debat te organiseren over welk onderwerp dan ook.

Correctie, de VVD heeft ooit eens een vergadering belegd toen ze drie dagen later de “go” dan wel “no go” beslissing moesten nemen (over opwaardering van het REZ) en de VVD raadsleden niet wisten welke beslissing ze moesten nemen.

Maar dat was een uitzonderlijke situatie, gewoonlijk weet men (vanwege de informatie die de bureaucratie heeft verstrekt) precies wat men moet doen en is consultatie van de gewone burger niet nodig.

Alleen, nu steeds vaker blijkt, dat de informatie verstrekt door de vol-tijd bureaucraten (zoals ambtenaren en het college) niet altijd even betrouwbaar is en er (te vaak) dingen mis blijven gaan, ontstaat er de noodzaak voor een nieuwe schaamlap waarachter men het eigen onvermogen kan verbergen.

En die schaamlap heet burgerparticipatie. Zodat, als er iets mis gaat, je als politicus de handen in onschuld kan blijven wassen en je de verantwoording bij de gewone burger neer kunt leggen.