Kletskoek.

Van tijd tot tijd kletst het raadslid Hans Langbroek (HEA) uit zijn nek. Gelukkig is er dan vaak een verslaggever van het NHD in de buurt, die zijn geklets optekent en publiceert.

Onder de in het oog springende kop, “Raadslid vangt bot bij Remkes” doet het NHD in de krant van afgelopen zaterdag uitgebreid verslag van de inspanningen die Hans zich heeft getroost om er achter te komen welke  bevoegdheden de raad van Enkhuizen in de loop der tijd heeft overgedragen aan het college.

langbroekNaar zijn zeggen heeft hij tot driemaal toe een motie ingediend om antwoord te krijgen op zijn vraag, maar weigert het college om antwoord te geven. (Wat niet helemaal correct is, het college heeft gezegd het antwoord op zijn vraag niet te weten)

Dus meende Langbroek de hulp van de Commissaris van de Koning te moeten inroepen en hem te vragen om het college op te dragen om antwoord te geven op zijn vraag.

Treurig, dat het langst zittende raadslid zo weinig af weet van de werkwijze van de gemeentelijke democratie en dat hij zijn onwetendheid demonstreert door zich bij de Commissaris van de Koning te beklagen over een college waarvan hij de samenstelling kort geleden nog heeft goedgekeurd.

Ik kan me de door hem ingediende moties niet herinneren, maar als Langbroek in het artikel beweert dat hij ze heeft ingediend, dan kan ik niet anders dan aannemen dat dit  het geval moet zijn geweest, maar dat ze mij ontgaan zijn.

Echter, kennelijk  heeft geen van de door hem ingediende moties een meerderheid behaald, wat dus wil zeggen, dat een meerderheid van de raad de (door Langbroek gevraagde) informatie niet van belang vond.

Dat kun je als raadslid vervelend vinden en je mag zelfs (zoals Langbroek in het artikel uitspreekt) vinden dat de raad onbenullig bezig is. Maar als een meerderheid vindt, dat je nutteloze vragen stelt aan het college, dan heb je (als raadslid) geen andere keuze dan je neer te leggen bij het oordeel van de meerderheid.

Een meerderheid heeft misschien niet altijd gelijk, maar een meerderheid beslist wel, want dat is nu eenmaal de afspraak in een democratie.

En het getuigt dan ook van een totaal gebrek aan inzicht in de manier waarop onze  democratie werkt, als je de Commissaris van de Koning vraagt, of hij zich niets wil aantrekken van een democratische genomen besluit van de daartoe bevoegde instantie.

Maar in plaats daarvan hem uitnodigt misbruik te maken van zijn machtspositie door een college voor te schrijven wat ze moet doen.

Namelijk, de vraag van Langbroek (waar het college het antwoord niet op weet) beantwoorden, ook al ziet de feitelijke “baas” van het college (de raad) daar het nut niet van in.

Anders dan Langbroek doet voorkomen, is niet de Commissaris van de Koning de “baas” van het college, maar de gemeenteraad.

Waar de Commissaris van de Koning  een democratisch tot stand gekomen besluit  van de gemeenteraad respecteert, kakelt Langbroek, dat ons land “ontdemocratiseert”. Volstrekte onzin en pure demagogie.

En bovendien een tamelijk ontluisterend standpunt van iemand die al meer dan 10 jaar raadslid is en dus beter zou moeten weten.

Advertenties

Bedenkelijke praktijken.

Aangezien er inmiddels een audio-file van de raadsvergadering van afgelopen dinsdag beschikbaar was gemaakt, toch maar even geluisterd naar de argumenten die de draai van 180 graden (in het Bierkade dossier) zouden kunnen rechtvaardigen.

Niet veel meer dan het gebruikelijke geroezemoes. Langbroek verklaarde iedereen tot fossiel die niet dezelfde draai maakte als hijzelf.

In zijn ogen was de omstandigheid (als gevolg van de rechterlijke uitspraak) gewijzigd en was dat voor hem voldoende reden zijn standpunt te wijzigen.

De gewijzigde omstandigheid bestond er uit, dat de weigering van de gemeente om mee te werken aan een verkoop aan anderen, terwijl ze haar eigen aankoopbelofte niet was nagekomen, door de rechter als onrechtmatig was beoordeeld.

De gewijzigde omstandigheid is dus dat de rechter een einde gemaakt had aan het  onrechtmatige gedrag van de gemeente. In plaats dat gedrag te veroordelen, dacht de raad daar zijn voordeel mee te kunnen doen.

Overigens leverde het beluisteren van de audio toch nog een leuk detail op.

Wethouder Struijlaart beweerde, dat het scenario (gemaakt door architect Kuiper) al sinds september in zijn bezit was.

Toevallig weet ik, dat de architect zich pas op 30 augustus op de Bierkade heeft gemeld, zodat we mogen vaststellen dat hij de aan hem gegeven opdracht binnen een maand had voltooid.

Een opdracht waarvoor een betaling van € 39.000,- was overeengekomen op basis van een door Struijlaart goedgekeurde offerte.

We hebben hier dus, net zoals bij de verzwaring van het elektra in de Drommedaris, te maken  met een zogenaamde “fake” offerte.

Een offerte waarin werkzaamheden worden opgevoerd waarvan degene (die de offerte goedkeurt) weet, dat ze niet uitgevoerd zullen worden.

Een praktijk, die zou moeten worden afgekeurd, omdat daarmee de deur wordt opengezet voor de betaling van zogenaamde “kick-backs”. Maar tegelijkertijd ook een praktijk, waar de raad schouderophalend aan voorbij gaat.

Vandaar dat ik haar heb voorgelegd aan de Commissaris van Koning met het verzoek daar een uitspraak over te doen. Aangezien de raad van Enkhuizen kennelijk niet bij machte is om zelfstandig te bedenken welke bedenkelijke praktijken zij (oogluikend) meent te mogen toestaan.

Gisteren liet het Kabinet van de Koning weten, dat men zich beraadt over een (al dan niet) te geven advies.

Betrouwbare Bronnen.

Hoewel ik af en toe best wel opzienbarend nieuws breng, word ik door de reguliere pers, “Het dagblad voor West-Friesland”, kennelijk niet serieus genomen en niet gezien als een betrouwbare bron van informatie.

Ik kan me namelijk niet herinneren dat ik het afgelopen jaar op enigerlei wijze ben geciteerd. Hoe anders ligt dat bijvoorbeeld bij de opvattingen die door de autoriteiten (zoals gemeente en raadsleden) worden geventileerd.  Die worden altijd zonder op- of aanmerkingen letterlijk overgenomen.

Zoals in de krant van zaterdag waarin Hans Langbroek de verslaggever van de krant vertelt wat hij van een campinggast heeft gehoord.

Namelijk, dat wethouder Struijlaart zou hebben gezegd dat er binnenkort een klap komt op de parkeerplaats van het museum op het Enkhuizerzand.

Hans was niet aanwezig op de betreffende vergadering, de verslaggever ook niet. Ik wel, en ik durf met de hand op mijn hart te verklaren, dat Struijlaart niet gezegd heeft wat Langbroek beweert dat hij heeft gezegd.

Struijlaart heeft bij herhaling verklaard, dat er “op korte termijn een klap zou worden gegeven” op wat er door Orez BV en gemeente was overeengekomen.

Maar over de precieze inhoud van die overeenkomst heeft hij zich verder niet uitgelaten. Anders dan dat daarmee de verplaatsing van de camping een voldongen feit zou zijn.

Het ZZM laat overigens in hetzelfde krantenartikel weten dat er met haar nog geen overeenstemming is bereikt.

De aanbevelingen van Hans

ColletOp mijn blog heb ik een twitter-tijdlijn “kopstukken”. Daarop verschijnen de tweets van lokale politieke kopstukken.

Dit als dienstverlening aan mensen die zelf geen twitteraccount hebben, maar toch nieuwsgierig zijn wat onze lokale kopstukken allemaal (via twitter) de wereld in slingeren.

Vroeger waren Langbroek en Quasten de onbetwiste twitterkampioenen, maar Stella heeft besloten dat ik niet langer kennis mag nemen van hetgeen ze (over mij?) rondbazuint en heeft haar account (voor mij) geblokkeerd. VVD coryfee Stomp had dat al eerder gedaan en ik neem aan dat dit in de nabije toekomst ook gaat gebeuren voor wat betreft Hans Langbroek.

Naast de opvattingen die hij zelf twittert, (over zijn verkoudheid bijvoorbeeld) re-tweet hij ook een een enorme hoeveelheid opvattingen van anderen. Naar ik aanneem, omdat hij die opvattingen waardevol genoeg vindt om ze met zijn eigen volgers te delen.

colletTe oordelen naar een drietal tweets van gisteren is Hans onder de indruk gekomen van het gedachtegoed van ene Mark Collett.

Die heeft een boek geschreven over de teloorgang van de westerse man.

Op de foto hiernaast staat Mark naast zijn vriendin Eva van Housen, die gezien de tatoeage op haar linker borst een aanhanger is van het gedachtegoed van ene AH.

Dat gedachtegoed was in de jaren 30 van de vorige eeuw ook populair in buurland Duitsland.

Mark zelf is, volgens Wikipedia, ook een sympatisant van die politieke stroming.

Trouwens, onder degenen die Mark’s boek aanbevelen bevindt zich ook Dr. David Duke, de laatste Grand Wizard of de Ku Klux Klan en verspreider van anti-semitische samenzweringstheorieën.

En daarnaast, ook nog overtuigd van de superioriteit van het blanke ras.

Ik heb er altijd naar gestreefd om op mijn blog, naast mijn eigen opvattingen, ook die van anderen te publiceren, hoezeer ik het daar ook oneens mee mocht zijn.

Maar Hans gaat (wat mij betreft) nu toch echt iets te ver met het aanbevelen van het neo-nazi gedachtegoed.

Ik denk dat we er daarom verstandig aan doen om hem, (op dat punt) in de toekomst wat scherper in de gaten te houden.

Onder het tapijt vegen.

Basic RGBIn zijn beleidsdocument stelt Langbroek (= HEA) een raadsbreed akkoord tegenover een coalitie-oppositie systeem, omdat het laatste de dualistische democratie zou ondermijnen.

Dat is de charme van Langbroek. Hij telt allerhande begrippen bij elkaar op, waardoor er geheel nieuwe begrippen ontstaan, waarvan alleen hijzelf de precieze omvang en reikwijdte kent.

Wat houdt een raadsbreed akkoord eigenlijk in? Hoe realiseer je dat? En wat is een coalitie/oppositie systeem?

Bestaat er een methode, die tegengestelde opvattingen (onderdeel van het systeem van coalitie/oppositie) als sneeuw voor de zon doet verdwijnen? Of komt dat alleen voor in de Volksrepubliek China en de Democratische Volksrepubliek Korea?

En waarom zouden tegengestelde opvattingen een bedreiging moeten zijn voor een duaal systeem, dat tot doel heeft een striktere scheiding aan te brengen tussen de taken van uitvoerders (het college) en van hun controleurs (de raad)?

Meent Langbroek werkelijk, dat de controleurs (raad) het afgelopen jaar transparanter en beter hun werk hebben gedaan dan in de jaren er voor?

Bijvoorbeeld bij de afronding van het Dromdossier. Waarbij de stichting geruisloos € 50.000,- extra subsidie kreeg toebedeeld, zodat ze een maand later iedereen kon wijsmaken dat ze een exploitatieoverschot van € 5.000,- had.

Is hij echt van mening, dat het voorstel van wethouder Struijlaart, om de inwoners van Enkhuizen 30% meer te laten betalen aan het SED ontwikkelingsplan (dan de overige SED inwoners), door de raad kritisch is beoordeeld? Of had men, ondanks de waarschuwing, er gewoon geen zin in om er bij stil te staan?

In beide gevallen verzaakte de raad duidelijk haar plicht als controleur.

Zoals dat eerder ook al in het Dromdossier het geval was toen het (toenmalige) college beweerde dat betalingsafspraken (met de aannemer) niet schriftelijk waren vastgelegd of bevestigd. In plaats van het college toen de wacht aan te zeggen mocht het blijven van de raad, om een jaar later (met een voorwendsel) alsnog te worden weggestuurd.

Op dit moment worden er allerhande verstrekkende afspraken gemaakt over het REZ met een BV met niet meer dan één werknemer (OREZ BV). Te hopen is, dat het huidige college die afspraken wel schriftelijk vastlegt, anders is daar straks de ellende ook niet te overzien.

Het probleem is volgens mij dan ook niet een coalitie/oppositie “systeem”, maar het feit dat raadslieden zich dolgraag willen profileren als medebestuurders en zich absoluut niet willen gedragen als controleurs. Omdat een beetje mee babbelen met de bestuurders (het college) nu eenmaal makkelijker en gezelliger is, dan het kritisch volgen en ondervragen.

Met als gevolg dat de vergaderingen wel in een prettige sfeer verlopen, maar dat de inwoners van Enkhuizen wel 30% meer bijdragen aan de kosten van het ontwikkelingsplan dan de andere SED inwoners.

En dat Enkhuizen 45% betaalt van de kosten van het uitvoeringsplan schuldhulpverlening.

Het bovenstaande maakt duidelijk dat er helemaal geen vaststaande verdeelsleutel is. Die wordt per situatie bekeken en vastgesteld. Dat had ook bij het ontwikkelingsplan moeten gebeuren.

En omdat in het geval van het ontwikkelingsplan de belangen per inwoner gelijk waren, hadden ook de kosten (per inwoner) gelijk verdeeld moeten worden.

Dus Langbroek’s conclusie dat het tegenwoordig allemaal koek en ei is, lijkt me enigszins overdreven. Het plichtsverzuim van de raad is er zeker niet minder op geworden en de gewone burger betaalt daarvoor de prijs.

Over dat plichtsverzuim is trouwens wel een raadsbreed akkoord ontstaan. Als we ons destijds vergist hebben, dan trekken we daar geen lering uit, maar doen we alsof onze neus bloedt.

Daarom vrees ik, dat al die raadsbrede akkoorden, waar Langbroek zo’n voorstander van is, er alleen maar toe zullen leiden dat het eigen falen nog gemakkelijker onder het tapijt kan worden geveegd dan nu al het geval is.

Hardop denken

Marcel_Olierook
Column’s

Wat ik met mijn blog nu al meer dan 8 jaar doe, is hardop denken over de lokale politiek. Tot aan 1-1-2018 als partijloos burger, vanaf die datum als partijlid van Nieuw Enkhuizen.

Er zijn mensen die vinden dat ik als partijlid niet langer hardop mag denken, maar dat ik me me moet vereenzelvigen met wat onze politieke leiders denken of zeggen.

Dat mag in de Chinese Volksrepubliek zo zijn, ik ben een andere mening toegedaan.

Ik denk dat het openbaar bespreken van zaken leidt tot  beter inzicht.  Het kost me geen moeite om te erkennen dat sommige zaken wellicht beter in besloten kring kunnen worden besproken, maar de neiging van veel politici om bijna alles achter gesloten deuren te willen bespreken leidt volgens mij niet tot betere politieke besluitvorming.

Ik ben niet de enige die hardop denkt over de plaatselijke politiek.

Sinds enige tijd denkt oud-wethouder en partij-hotemetoot Olierook ook hardop door middel van columns op de website van de SP.

Vooral zijn opvatting over de SED problematiek vond ik opvallend. Waar anderen, waaronder de SP afdeling, de problemen dachten te kunnen oplossen door het aannemen van extra leidinggevend personeel, bepleitte Olierook een totaal andere aanpak.

Namelijk, ontslag van een aanzienlijk deel van de reeds aanwezige leidinggevenden, waarbij hij de indruk wekte dat dit (persoonlijke) standpunt tevens inzet van de verkiezingen zou worden voor de SP. Daarvan is echter niets gebleken.

Het is daarom goed om te beseffen dat wat columnisten denken en opschrijven niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de partij is waar ze lid van zijn.

Dat onderscheid is wat moeilijker te maken bij de derde lokale hardop denker, Hans Langbroek. Die denkt niet alleen graag hardop via twitter, maar is ook politiek leider van zijn partij. Wanneer zijn persoonlijke opvatting plaatsmaakt voor een partijstandpunt is niet altijd even duidelijk.

Zo dacht Langbroek via twitter dit hardop.

Langbroek heeft deze persoonlijke opvatting inmiddels uitgewerkt tot een formeel partijstandpunt dat hij via zijn partijwebsite en Facebook naar buiten heeft gebracht.

Wat hij precies bedoeld met een raadsbreed akkoord en hoe hij dat wil bewerkstelligen is me niet duidelijk, maar daar zal 29 maart (wanneer de nieuw gekozen raad voor het eerst bijeen is) ongetwijfeld meer over bekend worden.

Turven

Gisteren stelde ik de onpartijdigheid van de Enkhuizer Krant aan de orde. Onder het motto “meten is weten” heb ik vandaag geturfd hoe vaak de naam van een politieke partij werd genoemd in het artikel van Cees Beemster, dat gisteren in de krant verscheen.

We beginnen onderaan. Drie keer genoemd werden Nieuw Enkhuizen en de SP. Dat vind ik opmerkelijk. De SP heeft een gedegen en uitgebreid verkiezingsprogramma. De kans dat daaruit binnen 4 jaar iets gerealiseerd zal worden is vele malen groter dan wat de VVD en PvdA voorstellen.

Bijvoorbeeld verdubbeling van de spoorlijn Hoorn-Enkhuizen. Lekker makkelijk beloven, want de kosten zijn voor Pro-rail en die heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan het verdubbelen van een spoorlijn die doodloopt.

Bovendien, indien gerealiseerd, kunnen we elk kwartier een vrijwel lege trein richting Amsterdam sturen. Tel uit je winst.

Dus ondanks dit soort onzinnige plannen wordt de VVD drie keer vaker genoemd dan de SP. Daarmee is de VVD (samen met HEA) een redelijke middenmoter die 6 keer wordt genoemd en laat men D66, CDA, en CU/SGP achter zich, die allen in het artikel 4 keer worden genoemd.

De meest geciteerde en daardoor absolute top wordt gevormd door twee partijen. De PvdA en EV! Beiden worden in het artikel van Beemster maar liefst 10 keer geciteerd. Opmerkelijk, omdat de PvdA kort daarvoor haar kiezers (na jaren stilzwijgen) via twitter informeerde dat men nog steeds in leven was.

Maar de morele winnaar is natuurlijk de tandem de Jong/Quasten, die de dynamische uitstraling van de Jong combineert met de charismatische uitstraling van Quasten. Een enorme prestatie om als nieuwe partij zoveel citaten te verzamelen.

Maar misschien zie ik het wel helemaal verkeerd en heeft Cees Beemster zich alleen maar afgevraagd welke politieke bleekneusjes wel wat extra aanmoediging konden gebruiken. Dan wordt de ranglijst plotseling anders en zijn SP en NE de partijen die het ook zonder de lofprijzingen van de krant wel zullen redden.

Wat NE betreft een vleiende gedachte en je zou bijna willen dat beide vrouwelijke lijsttrekkers elkaar eens zouden treffen in een debat, maar dat zal wel ijdele hoop blijven.

Maar als ik mijn collega lijstduwer Joop Knukkel kom te spreken zal ik het er toch eens met hem over hebben.