Splijtzwam

SEDNa een maand informeren, uitmondend in een rapport van 10 pagina’s valt het op, dat dit rapport nauwelijks aandacht besteedt aan de belangrijkste toekomstige splijtzwam in de raad van Enkhuizen

De wenselijkheid van een bestuurlijke fusie met de beide buurgemeenten waarmee het SED wordt gevormd.

Dit najaar wordt het college geacht om een rapport uit te brengen waarin de mogelijke voor- en nadelen zullen worden opgesomd. Vervolgens zal beleid moeten worden geformuleerd. Complicerende factor is, dat de twee andere SED gemeenten nauwelijks voordeel zien in een bestuurlijke fusie.

Tijdens de verkiezingen bleek een kleine meerderheid niet onwelwillend te staan tegenover een fusie. Een meerderheid die overigens makkelijk kan omslaan in een minderheid als het collegerapport eenmaal op tafel ligt.

De huidige meerderheid bestaat uit de huidige coalitie van VVD, D66 en PvdA aangevuld met HEA en EV. Nieuw Enkhuizen zit op het vinkentouw, men acht voorlopig een fusie onvermijdelijk, maar heeft (bij mijn weten) een definitief oordeel uitgesteld tot na het collegerapport.

Maar ook de steun van de twee andere lokale partijen HEA en EV is volgens mij niet 100%. De kans dat zij na een fusie nog zullen terugkeren in de nieuwe raad is te verwaarlozen. Steun voor de fusie is tevens steun voor de eigen ondergang.

Bovendien bestaat er een vrij breed gedragen onvrede over het functioneren van de ambtelijke organisatie zoals die vorm heeft gekregen in de SED.

De voorgestelde financiering van maatregelen die tot verbetering moeten leiden had een meerderheid van 1 stem, inclusief de twee van het “oude” Nieuw Enkhuizen.

Het “nieuwe” Nieuw Enkhuizen staat echter aanzienlijk sceptischer tegenover de SED dan het oude. Zozeer, dat tijdens een ledenvergadering al is uitgesproken dat de partij aan geen enkele coalitie dient deel te nemen die nalaat de kostenverdeling tussen de SED gemeenten aan de orde te stellen.

Het verbaast me dan ook, dat deze potentiële splijtzwam tijdens de informatiebesprekingen nauwelijks een rol van betekenis heeft gespeeld. Het is een onderwerp dat waarschijnlijk diepe emoties zal losmaken en het zal daarom onmogelijk blijken te zijn om op dat punt (een betekenisvol) raadsbreed akkoord te bereiken.

Waarmee we dan weer terug zijn bij het inmiddels reeds afgeschreven model van coalitie en oppositie.

Advertenties

Reflecteren

reijswoud2
Reflecteren?

Op 29 maart werd de nieuwe raad geïnstalleerd en bij die gelegenheid sprak Rob van Reijswoud een “reflectie” op de verkiezingsuitslag uit. U kunt daar via het RIS naar luisteren, maar haar ook (via de kort voor de verkiezingen in ere herstelde website van de VVD) lezen.

Rob kiest er voor om alle partijen wat stroop rond de mond te smeren, wat altijd bijdraagt aan een goede sfeer. “HEA” en “Enkhuizen Vooruit” hebben zich inmiddels al geconformeerd aan de door de VVD uitgezette koers.

Tezamen met VVD, D66 & PvdA vormen zij een coalitie die bijna een meerderheid heeft. Daar tegenover is een even grote oppositie denkbaar. De doorslaggevende stem is (net als de voorgaande 8 jaar) in  handen van de  CU/SGP.

Breuklijn tussen coalitie en oppositie wordt gevormd door het streven naar een bestuurlijke fusie tussen de SED gemeenten. VVD en consorten zijn vóór. SP en consorten zijn tegen. Wat Nieuw Enkhuizen betreft, ik kan me niet voorstellen dat deze partij deelneemt aan welke coalitie dan ook, zolang er geen coalitie beschikbaar is, die bereid is om het probleem rond de Enkhuizer bijdrage aan de OOP op te lossen.

Alle partijen hebben dit probleem tijdens de verkiezingen doodgezwegen, maar daarmee is het nog niet weg. Ik vrees dat het voor de leden van Nieuw Enkhuizen onverteerbaar blijft, dat inwoners van Enkhuizen meer moeten bijdragen aan het SED ontwikkelingsplan dan alle andere SED inwoners.

Een situatie die we danken aan het uiterst zwakke optreden van (VVD) wethouder Struijlaart (in de functie van Enkhuizer lid van het dagelijks bestuur van de SED).  Wat met de mantel der liefde bedekt wordt door VVD fractievoorzitter Rob van Reijswoud.

Het is daarom een gotspe, dat beide voorlieden beweren dat bij hen het Enkhuizer belang vóór het partijbelang gaat. Het Enkhuizer belang is, dat haar inwoners dezelfde bijdrage leveren als al de andere inwoners van de SED.

Het VVD partijbelang eist dat een misser van Struijlaart wordt doodgezwegen.

De misser van Struijlaart houdt in, dat Enkhuizers (gezamenlijk) ruim 8 ton meer betalen moeten voor de uitvoering van een plan, dan er op basis van haar aantal inwoners valt te rechtvaardigen. Van Reijswoud wordt tijdig op deze ongelijke behandeling gewezen, maar wuift dat hooghartig weg.

En nu proberen beide heren ons er van te overtuigen, dat het klakkeloos accepteren van die ruim 8 ton aan extra kosten en het vervolgens doodzwijgen van deze gang van zaken niets van doen heeft met het partijbelang van de VVD.

Dat Enkhuizen bij de huidige stand van zaken ruim 8 ton meer betaalt is geen mening, maar een feit. Dat het doodzwijgen van dit feit verband houdt met het partijbelang van de VVD is een mening. Maar er valt moeilijk te ontkennen, dat deze mening op feiten is gebaseerd en dat alle mooie woorden van Van Reijswoud ten spijt, de opvatting die hij uitdraagt neerkomt op  “pot verwijt ketel dat hij zwart is.”

En dat al het geneuzel over oude politiek en een tegenstelling die er zou bestaan tussen Enkhuizer belang en coalitiebelang nergens op slaat en niet meer dan een rookgordijn is waarachter men de eigen intenties tracht te verbergen.

Tot dusver is dat gelukt voor wat betreft de overige twee lokale partijen. We zullen zien wat er gebeurt, als die zich realiseren dat ze over 4 jaar niet meer bestaan als Enkhuizen bestuurlijk gefuseerd is met de andere SED gemeenten en ze geen andere keuze hebben dan lid worden van de VVD willen ze hun rol in de gemeentepolitiek kunnen blijven spelen.

Een brug te ver.

SEDDe afgelopen paar dagen heeft een lezer (en SP stemmer)  zich nogal al ingespannen om een put te dempen in de vaste overtuiging dat het kalf inmiddels al was verdronken.

Met het verdronken kalf bedoel ik natuurlijk de mogelijkheid om door heronderhandelingen de Enkhuizer bijdrage aan het SED ontwikkelingsplan met ruim 8 ton te verminderen.

Dat bedrag was (door onoplettendheid van alle Enkhuizer partijen) op 12 december 2017 feitelijk “weggegeven” aan de twee andere SED partners.

De bedoeling van Nieuw Enkhuizen was om over de teruggave van het bedrag te gaan onderhandelen.

Min of meer zoals Margareth Thatcher dat ooit had gedaan over de deelnamekosten. (Die door het VK waren overeengekomen met de voorloper van de EU, de EEG.)

Alleen Nieuw Enkhuizen was voorstander van dergelijke onderhandelingen. Alle andere partijen maakten er geen woorden aan vuil. Begrijpelijk, want het  bespreekbaar maken van heronderhandelingen zou voeding geven aan de gedachte, dat men twee maanden eerder kennelijk iets over het hoofd had gezien.

Een conclusie waar geen enkele partij op zat te wachten.

Alleen de nieuwste Enkhuizer partij “Enkhuizen Vooruit” zag wel wat in het onderwerp (en de publiciteit die het mogelijk zou kunnen opleveren) en belegde een zogenaamde informatiebijeenkomst waarin wethouder Struijlaart zijn visie op één en ander zou toelichten.

Uiteraard was het niet de bedoeling dat Struijlaart zijn eigen beleid zou gaan afkraken.  Bovendien was zijn beleid gesteund door de lijsttrekker en lijstduwer van Enkhuizen Vooruit en hun keuze ga je evenmin afvallen. Dus het verloop van de discussie lag in de lijn der verwachting.

Maar daar gaat het me even niet om. Waar het mij om gaat is dat “Enkhuizen Vooruit” alles uit de kast had gehaald om de bijeenkomst tot een succes te maken. Kosten nog moeite waren gespaard. Prima onderwerp (betaalt Enkhuizen ruim 8 ton te veel of niet?).

Nette locatie, gratis koffie. Kortom, helemaal goed dus en hoeveel mensen komen daar dan uiteindelijk dan op af? Ongeveer 5, de rest was aanhang van Nieuw Enkhuizen of Enkhuizen Vooruit.

Ik zeg dat zonder enig leedvermaak, maar met diepe treurnis. Wat moet je (als politieke beweging) in hemelsnaam nog meer doen om mensen er toe te verleiden om ergens inhoudelijk over te discussiëren?

Waarom en voor wie organiseren we eigenlijk dit 4 jaarlijkse circus en noemen we het “het feest van de democratie” als de helft van de bevolking de uitkomst niets kan schelen? Waarom houden we niet elke 4 jaar een loting waarbij er mensen worden aangewezen die 4 jaar als raadslid moeten functioneren?

Een soort van dienstplicht en waarschijnlijk krijgen we dan een betere dwarsdoorsnede van de bevolking dan die we nu (door middel van verkiezingen) krijgen.

Maar goed, dat terzijde. Terug naar de lezer, die krampachtig probeerde te bewijzen dat als de provincie 13 miljoen zou bijdragen in de kosten, Enkhuizen op basis van de bestaande verdeelsleutel weer beter af zou zijn. Onzin, het eindresultaat zou break-even  zijn.

Klein detail, bij dit alles. De 13 miljoen van de provincie wordt alleen uitgekeerd in geval van een fusie. De partij waarop de lezer stemde is mordicus tegen een fusie.

NE 11Dus wat we ons daarom beter kunnen afvragen is, wat maakt (nu de verkiezingen zijn geweest) de door Nieuw Enkhuizen voorgestelde onderhandelingen overbodig?

Dat de partijen de kwestie van ongelijke behandeling (uit angst voor zetelverlies) vóór de verkiezingen doodzwegen is begrijpelijk.

Maar waarom zouden ze na de verkiezingen (terwijl het risico van zetelverlies is verdwenen) bij dat standpunt blijven, terwijl de ongelijke behandeling nog steeds niet is opgeheven?

Is het niet veel logischer dat de Enkhuizer partijen het onderwerp alsnog aankaarten bij het SED bestuur en proberen de schade te herstellen die ze (in december 2017) door hun onachtzaamheid hebben laten ontstaan?

OK, de erkenning dat je hebt zitten slapen levert wat gezichtsverlies op, maar dat leidt in ieder geval niet meer tot zetelverlies.

Nu dat niet meer speelt (alle zetels zijn voor de komende 4 jaar verdeeld) kun je dan nog van de Enkhuizer bevolking blijven verlangen, dat ze ruim 8 ton meer blijft betalen om zodoende de Enkhuizer politieke partijen gezichtsverlies te besparen?

Wat mij betreft niet en het zou Nieuw Enkhuizen sieren als ze daar consequent in zou blijven en zou weigeren om deel te gaan uitmaken van een coalitie, die de ongelijke behandeling van Enkhuizers zou laten voortbestaan.

Je vergissen is één ding. Proberen die vergissing te verdoezelen een andere. Maar na te laten om een vergissing ongedaan te maken, zou voor Nieuw Enkhuizen een brug te ver moeten zijn.

Lekkuh Stemmuh

stemmenEerst even stemmen en dan weten we aan het eind van de dag hoeveel kans we maken met onze 8 ton. Acht van de negen partijen zien er geen brood in en laten de dingen liever zoals ze zijn, terwijl er maar een partij is die gezegd heeft “we gaan er voor”.  Nieuw Enkhuizen.

Het hangt er dus een beetje van af welke uitslag Nieuw Enkhuizen scoort wil het enige indruk maken op onze buren in Stede Broec en Drechterland.

Blijft het bij 3 zeteltjes, dan zal de reactie bij onze buren zijn, ach de overgrote meerderheid van de Enkhuizers kan het niks schelen dat ze meer moeten betalen, waarom zouden wij ons daar dan nog druk over maken.

Maar alles boven de drie zetels wijst toch op een zekere irritatie bij de inwoners van Enkhuizen en in een samenwerkingsverband als het SED kan zo’n irritatie (zeker als ze voortduurt) danig in de weg gaan zitten. Dus doe je er verstandig aan die irritatie weg te nemen door alle inwoners een gelijke bijdrage in de kosten te laten betalen..

Maar of de Enkhuizers ook maar enigszins geïrriteerd zijn over de ongelijke behandeling (die ze binnen het SED krijgen) weten we al vanavond.

Alles boven de drie zetels geeft een sprankje hoop. Tot drie en daaronder blijft het, net als de voorgaande jaren, gewoon lekker pappen en nathouden.

Gelukkig mag de Enkhuizer bevolking (die gewoonlijk beschikt over een uitgesproken mening over van alles) nu eens zelf bepalen wat ze wil.

Verschil maken

kat-uit-de-boom-kijkenNog drie dagen te gaan en het ziet er niet naar uit dat er een serieuze aanval komt op onze campagne slogan. “Stem Nieuw Enkhuizen en bespaar ruim 8 ton”.

Enkhuizen Vooruit doet nog een halfslachtige  poging twijfel te zaaien zonder al te veel succes.

De te hulp geroepen wethouder Struijlaart heeft erkend dat het anders had gekund, maar omdat niemand er op had aangedrongen, hij zich niet geroepen had gevoeld om het anders te doen. En dus gewoon een ambtelijk advies had opgevolgd.

Maar goed, die 8 ton komt niet vanzelf uit de lucht vallen, we zullen er ook iets voor moeten doen. Bijvoorbeeld door onze buurgemeenten Stede Broec en Drechterland er van te overtuigen dat het ons als Enkhuizers ernst is, als we gelijke behandeling eisen.

Aangezien de overige partijen niets beter weten te doen dan de kat uit de boom kijken, heeft Nieuw Enkhuizen geen andere keus dan het voortouw te nemen.

Maar dat heeft natuurlijk alleen maar effect als een redelijk aantal mensen Nieuw Enkhuizen steunt. Zoals de zaken er nu voor staan kun je alleen maar concluderen dat het de andere partijen niet kan schelen of die 8 ton ooit terug komt.

Nu denk ik dat ze na de verkiezingen wel zullen bijtrekken en als gebruikelijk weer het hoogste woord zullen voeren, maar helemaal zeker ervan ben je natuurlijk nooit.

Dus ligt hier een schone taak voor mensen die normaal gesproken niet gaan stemmen. Deze keer kunnen zij het verschil maken.

Dus hou nu eens op met te roepen dat het toch geen verschil uit maakt. Kom uit je luie stoel, ga stemmen en kies Nieuw Enkhuizen en dan zal je zien dat die 8 ton wel degelijk richting  Enkhuizen komt. Dat is het enige wat je in vier jaar hoeft te doen en daarmee help je Enkhuizen en jezelf vooruit.

Ik weet ook wel dat die 8 ton niet alle problemen oplost, maar het is een begin. En het zetten van die eerste stap is voor de raad misschien aanleiding zichzelf niet langer te zien als geroutineerde “katten uit de boom kijkers”, maar zichzelf te transformeren tot “schoppen onder de kont gevers”.

Maar voor het zover is, moeten we (de kiezer) eerst zelf wat doen.  En dat is even niet met onze smartphone spelen, maar met een ouderwets potlood een vakje rood kleuren.  Maakt niet uit van wie, als hij/zij maar op lijst 6 staat.

Opstaan en een kerel zijn.

dokwerkerIn een reactie op mijn vorige column citeert Frank van Gangelen (secretaris van Enkhuizen Vooruit en nummer 2 op hun kieslijst) artikel 10.2 i van het SED bedrijfsplan.

Een positief of negatief resultaat tussen de totale vrijval in de drie gemeenten en de exploitatie van de SED-organisatie, zal naar rato van het ingebrachte budget worden verrekend met de individuele gemeenten.

Het is het gebruikelijke ambtelijke abracadabra voor de gevorderde lezer.

Zoals ik het begrijp hebben de gemeenten hun gebudgetteerde personeelskosten over gemaakt naar de SED, die op basis van die budgetten (in haar naam) alle noodzakelijke werkzaamheden uitvoert.

Omdat men verwachtte, dat de SED dat effectiever kon dan de drie gemeenten zelfstandig, zouden de oorspronkelijke gebudgetteerde personeelskosten worden vergeleken met de door SED uitgegeven personeelskosten. 

Wat in 2015 een verwachtte besparing zou opleveren van 1.4 miljoen, die vervolgens naar rato van het ingebrachte personeelsbudget verdeeld zou worden tussen de deelnemende gemeenten. 

Deze handelswijze gold voor zowel een positief als negatief resultaat, waarbij ik me afvraag of men in 2014 voorzag dat in 2017 een negatief resultaat van 13,4 miljoen tot de mogelijkheden behoorde. Of dat men zich realiseerde, dat men door deze formulering een begrensd positief resultaat koppelde aan een onbegrensd negatief resultaat (zie het vorige column).

Dus ja, je kunt spreken van een ambtelijk gelijk, maar boven het ambtelijk gelijk staat het politieke gelijk. En het politieke gelijk treedt in werking als blijkt dat het ambtelijke gelijk onvoorziene en ongewenste neveneffecten heeft.

In dit geval, dat de kleinste gemeente de grootste bijdrage levert aan een maatregel waar alle drie gemeenten in gelijke mate belang bij hebben.

Indien politici geconfronteerd worden met een ambtelijk gelijk, dat politiek gezien onacceptabele resultaten oplevert, dan is het niet alleen hun taak, maar ook hun plicht  om dat onacceptabele resultaat ongedaan te maken.

Maar in dit geval hebben zowel wethouder als raad zich niet gedragen als politici, maar als gedweeë uitvoerders van ambtelijke onzin.

Een sub-slogan van Nieuw Enkhuizen is, “Anders denken, anders doen” en vandaar mijn oproep: “Sta op, wees een kerel en doe wat goed is in plaats van je te verschuilen achter bureaucratische onzin”.

De huidige gang van zaken is het zoveelste vertoon van onmacht van een met zichzelf worstelende raad. Die maar niet in staat is te beseffen dat het niet de bureaucraten zijn die bepalen wat er moet gebeuren, maar dat het de gekozen vertegenwoordigers van het volk zijn die dat bepalen.

Dus laten we hopen dat degenen die zich nu verkiesbaar hebben gesteld  nog voor de verkiezingen zullen verklaren dat ook zij zullen opkomen voor de belangen van Enkhuizen en er geen genoegen mee nemen dat de inwoners van Enkhuizen als tweederangs burgers worden behandeld en (zonder aanwijsbare reden) voor dezelfde dienst meer moeten betalen dan de overige SED inwoners.

Komt die verklaring er niet vóór de verkiezingen, dan is Nieuw Enkhuizen de enig veilige keuze. Tenminste, als het belang van de Enkhuizer bevolking U aan het hart gaat.

Politieke gemakzucht.

Erik
“Opvatting”

Goed, in mijn vorige bericht stelde ik dat het dagelijks bestuur van de SED organisatie een in procenten uitgedrukt recht op teruggave (van besparingen) had omgezet in een (in procenten) even grote verplichting  tot betalen in geval er sprake zou zijn van tekorten.

Staat dat ergens zo geformuleerd? Nee, maar het is de interpretatie van het dagelijks bestuur en haar ambtenaren. Is er een andere interpretatie mogelijk? Uiteraard, maar zolang raadsleden niet de tijd nemen om er over na te denken, blijft de opvatting van het DB (hoe vaag ook geformuleerd) van kracht.

Waar zouden raadsleden over na moeten denken?

Bijvoorbeeld over hoe logisch het is, dat je een onbegrensd nadeel overeenkomt in ruil voor een begrensd voordeel.

Wat bedoel ik met beide begrippen? Welnu, uitgangspunt is de totale (aan de SED overgedragen) loonsom en het aandeel dat de diverse gemeenten daar in hebben.

Stel de totale loonsom is 100. Het aandeel van Enkhuizen is 37 en van Stede Broec en Drechterland respectievelijk 33 en 30.

Besparingen in de loonsom levert Enkhuizen relatief het grootste voordeel op. Men krijgt dan namelijk 37% van de besparing. Echter, dat voordeel is begrensd. De loonsom zal nooit naar 0 dalen. Je mag al blij zijn als hij 10 punten daalt.

Een stijging van de loonsom kent daarentegen geen begrenzing. Door stijging in de hoeveelheid werk zou ze zelfs zo maar kunnen verdubbelen. Het nadeel voor Enkhuizen (als de loonsom stijgt wordt men geacht het grootste deel daarvan voor zijn rekening te nemen) is daardoor onbegrensd.

Volgens de uitleg van Struijlaart afgelopen dinsdag is dat de manier waarop de overeenkomst tussen de drie gemeenten werkt en hoort te werken. Helaas staat dat nergens zo omschreven.

Het is dan ook niet meer dan een “opvatting” die Struijlaart (en zijn collega DB leden uit  Stede Broec en Drechterland) zich eigen hebben gemaakt.  Het is een “opvatting” die op basis van de huidige stand van zaken Enkhuizen ruim 8 ton kost en de gemeenten Drechterland en Stede Broec gezamenlijk ruim 8 ton bespaart.

Is er een alternatief voor de nu gekozen kostenverdeling voor de OOP?

Uiteraard, je kunt er ook voor kiezen de bijdrage voor elke inwoner gelijk te laten zijn.

Wat heeft Struijlaart belet om die keuze te maken? Geen idee. Gemakzucht wellicht? Onvoldoende inzicht in welke verplichtingen er daadwerkelijk zijn aangegaan? Onvoldoende betrokkenheid bij het wel en wee van Enkhuizen?

Eén ding is zeker, tegenover de “opvatting” van Struijlaart laat zich gemakkelijk een andere stellen. Eén die wel oog heeft voor het belang van Enkhuizen.

De instantie die deze andere opvatting naar voren had moeten brengen (zeker nadat daar vanuit de bevolking op was aangedrongen) is de gemeenteraad. Maar die had daar (op 12 december 2017) duidelijk geen zin in. Te veel werk, te ingewikkeld, het is al bijna Kerst, wie zal het zeggen? Als eerder vermeld, dit verzuim kost de inwoners van Enkhuizen 8 ton over de hele planperiode.

En tenslotte is, over minder dan een week, het woord aan de allerhoogste instantie in de gemeente. De kiezer. Die bepaalt namelijk (door middel van verkiezingen) wie er namens hem/haar besluiten mag nemen in de komende 4 jaar.

Zullen dezelfde mensen in de gemeenteraad komen die in december 2017 nalieten om de “opvatting” van Struijlaart aan een gedegen onderzoek te onderwerpen?Dat zou zo maar kunnen en het zou zeker niet de eerste keer zijn dat politieke gemakzucht verder zonder gevolgen blijft.