Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Zwamavond

Raad

Afgelopen maandag was het weer zwamavond. Er kan dan gekozen worden tussen gezwam in de Breedstraat of gezwam op de TV door de heren Gijp, Genee en Derksen.

Tegenwoordig kies ik meestal voor de laatsten. Wat ze in de Breedstraat bij elkaar zwammen kun je altijd later nog beluisteren. Dit keer moesten ze instemmen met positieve zienswijzen over 9 begrotingen/jaarstukken.

Daar kun je geweldig gewichtig over doen (wat ze meestal ook doen), maar met iets instemmen is natuurlijk niet zo moeilijk. Alleen Werksaam vormde een pijnpuntje.

Die hadden ze eerder nog besloten om niet te betalen, wat ongeveer vergelijkbaar is met een besluit van U en ik om de gemeentelijke belastingen niet te betalen, omdat we niet tevreden zijn met de manier waarop de stad wordt onderhouden. Dat levert weinig positieve resultaten op kan ik U verzekeren. En wat voor ons geldt, geldt ook voor de raad, hoe parmantig ze zich ook mogen gedragen.

Inmiddels, zo begreep ik, had de raad gesproken met de directie van Werksaam, maar waren ze nog steeds niet tevreden over de dienstverlening van dat bedrijf. Gelet op de opmerkingen die er gemaakt werden kon ik me daar wel iets bij voorstellen, maar helaas pindakaas, daarin is de raad net zo machteloos als de gemiddelde kiezer.

Je kunt wel willen dat de dingen anders gaan, maar als degene die moet veranderen daar geen zin in heeft, dan ben je meestal machteloos. Tenzij je bereid bent om geweld te gebruiken.

De gemeente is weliswaar aandeelhouder in dat bedrijf, maar als de rest van de aandeelhouders (de overige Westfriese gemeenten) vinden dat het prima gaat, dan is het enige wat je kunt doen je aandelen verkopen en een eigen bedrijfje beginnen.

Ook de kersvers aangestelde wethouder Luyckx erkende dat hij de problemen met Werksaam niet in zijn eentje kon oplossen. Die erkenning had zijn voorganger de kop gekost, maar je kunt natuurlijk niet aan de gang blijven en wethouders blijven ontslaan.

Enfin, die instemmingen met de positieve zienswijzen komen er wel tijdens de eerstkomende raadsvergadering. Al was het maar, dat niemand in Westfriesland het ook maar iets kan schelen wat een minderheid van de Enkhuizer raad over iets vindt.

Maar zelfs al zou er een meerderheid zijn, die haar standpunt vastlegt in een motie, dan nog maakt dat geen bal uit. Als de Enkhuizer raad in een motie vastlegt dat het salaris van de directeur van de HVC niet boven de Balkenende norm mag komen, dan lapt degene die mede namens Enkhuizen optreedt, die motie gewoon aan zijn laars.

En dat maakt, dat wat ze de eerstkomende raadsvergadering gaan bespreken, terug gebracht kan worden tot gezwam in de ruimte.

Advertenties

mei 26, 2017 Posted by | KLetskoek | 2 reacties

Naar voren brengen

Pijl

Aandacht schenken

In mijn column van afgelopen zaterdag concludeerde ik dat er overeenkomsten bestonden tussen de grootheidswaan van de president van de Verenigde Staten en die van het gemeenteraadslid Bram van der Pijll.

De laatste dacht bijvoorbeeld dat, nadat zijn partij het vertrouwen in hem had opgezegd, hij niettemin fractievoorzitter van die partij kon blijven in de raad van Enkhuizen.

Ook denkt hij dat, omdat hij wel in de raad zit en ik niet, er meer stemmen op hem zijn uitgebracht, dan op mij. Zoals zijn grote voorbeeld er moeite mee heeft dat er op hem minder stemmen zijn uitgebracht dan op zijn tegenstander.

Zo gelooft hij ook dat ondernemers, die een betalingsregeling met de gemeente zijn overeengekomen, daar van afzien als hij (en zijn mederaadsleden) niet in staat blijken daar een positief besluit over te nemen.

Verder is hij bijzonder trots op het feit dat hij, als raadslid, geen enkele rekening hoeft te houden met de belangen van een museum van internationale naam en faam, maar dat Enkhuizen haar “grootheid” pas eer aan doet, als zij zich neerlegt bij de plannen van een projectontwikkelaar voor een vakantieparkje.

Wie hem op deze punten durft tegen te spreken krijgt (net als zijn grote voorbeeld) de wind van voren. Zo schreef hij mij na mijn column van zaterdag.

Beste Pim, misschien jammer voor je blog maar komende vrijdag heb ik een volle agenda , ook in de avonturen,  dus zal me niet vervelen. Moet je een ander onderwerp zoeken of weer eens een herhaling geven van dat wat je al jaren blaad.

En even over het Trumpisme. Klein verschil tussen Trump en mij, ik waardeer de bijdrage van de pers wel degelijk en spreek ze niet snel tegen. Ik zie jou niet als pers of nieuwsmedia of hoe je het ook wil noemen maar als mopperende oude man die zijn eigen kortzichtigheid  graag naar buiten toe spuit.

Voor een beperkt publiek en met een zeer lage betrouwbaarheidsgraad. Ongenuanceerd, beledigend en gebruik makend van feiten met op zijn minst twijfelachtige onderbouwing. In die zin minstens net zo bezig als het gene wat je mij en anderen verwijt. Denk aan je bloeddruk!!!

Groet, Bram

Ik moet Bram teleurstellen. Ondanks zijn misprijzende woorden (en de steun die hij klaarblijkelijk ervaart van de reguliere pers) zal ik toch aandacht blijven schenken aan hetgeen hij in zijn functie als raadslid naar voren brengt.

februari 21, 2017 Posted by | KLetskoek, Pijll | 2 reacties

Genuanceerd.

Pijl

Genuanceerd

Bram van der Pijll verveelde zich afgelopen vrijdag klaarblijkelijk, dus leek het hem een goed idee zich maar weer eens te beklagen over de inhoud van mijn blog. Hij schreef me;

Ik weet niet waar jij je info vandaan heb?

Dat is een makkelijk te beantwoorden vraag.

De bronnen die ik gebruik zijn raadsvoorstellen en andere officiële mededelingen die door het college worden verspreid.

Ook luister ik naar de reacties op die documenten door raadsleden tijdens raadsvergaderingen. Verder, verslagen van de Enkhuizer krant over onderwerpen die mijn belangstelling hebben.

Wat ik zeker niet doe is individuele raadsleden benaderen over hun gezichtspunten. Ik weet dat er in de wandelgangen een heleboel gefluisterd wordt en dat dit lang niet altijd even vleiend is. Maar ik heb nu eenmaal geen behoefte aan de roddel en achterklap waar elke hofhouding zich mee vermaakt en waarmee men probeert elkaar vliegen af te vangen.

Ik houd het liever op officiële documenten en in het openbaar afgelegde verklaringen Het is een werkwijze vergelijkbaar met die van Izzy Stone, waar ik al eerder over schreef.

Bram schrijft verder, zowel VVD als ik waren tegen deze fractievergoeding, alleen als we tegen hadden gestemd was de oude verordening van kracht gebleven en die was kwalijker als de huidige.

Dat Bram en de VVD tegen de fractievergoeding waren heb ik keurig vermeld in mijn column “Probleemloos”, het tweede deel van de zin bestaat echter uit wat we wensdenken en een alternatieve waarheid zouden kunnen noemen.

Om te beginnen, als Bram en de VVD “tegen” zouden hebben gestemd, dan zou het voorstel zijn aangenomen met 14 tegen 3 stemmen. De opvatting, dat als Bram en de VVD “tegen” zouden hebben gestemd het voorstel NIET zou zijn aangenomen, wijst op een gebrek aan rekenkundig inzicht.

Dan de conclusie dat de oude verordening kwalijker was dan de nieuwe verordening. Deze conclusie is gebaseerd op een alternatief feit. In gewoon Nederlands een leugen.

De oude verordening hield in dat men jaarlijks € 300,- kreeg om de kosten van het functioneren van de fractie mogelijk te maken en € 500,- om de vergaderkosten van de fractie te bestrijden. In de nieuwe verordening vervalt de vergoeding voor vergaderkosten (omdat die in natura beschikbaar wordt gemaakt door de gemeente), maar wordt de vrijkomende € 500,- toegevoegd aan de subsidie voor algemene fractiekosten. Wat daar ook onder mag worden verstaan.

Kortom, in geld uitgedrukt zijn beide regelingen identiek. Er is geen sprake van dat de oude verordening “kwalijker” was dan de nieuwe. Dat is een zelfverzonnen, alternatief feit, waarmee Bram en de VVD hun plotselinge ommekeer trachten te verklaren. Een leugentje om bestwil zullen we maar zeggen.

Naast de € 800,- fractievergoeding (die ik oneerbiedig zakgeld heb genoemd) krijgt men ook nog jaarlijks € 200,- euro per fractielid. Elke eenmansfractie krijgt dus jaarlijks € 1000,- onkostenvergoeding van waaruit de kosten van het functioneren van die fractie kunnen worden betaald.

De grote vraag is dus, welke kosten maakt een fractie om naar behoren te kunnen functioneren? De beraadslagingen over dit onderwerp verschaffen geen duidelijkheid.

Stella Quasten beweerde dat er tijdens de coalitiebespreking in 2013 allerlei vergaderkosten waren geweest, maar deze situatie kan zich in de toekomst niet voordoen, omdat de gemeente inmiddels vergaderruimte voor de fracties heeft geschapen waar kosteloos gebruik van kan worden gemaakt.

Hans Langbroek riep iets over een structuur, waar landelijke partijen wel, maar lokale partijen geen gebruik van konden maken. Wat hij daarmee bedoelde is me niet helemaal duidelijk. Beweert hij dat lokale partijen (eenmanspartijen) meer fractiekosten hebben dan landelijke partijen? En zo ja, waaruit bestaan die extra kosten dan eigenlijk? Ook dat werd tijdens de beraadslagingen niet helemaal duidelijk.

De enige openbare fractievergadering na de verkiezingen die ik me kan herinneren is die van de VVD, maar merkwaardig genoeg komt die (als zijnde een partijbijeenkomst) niet voor subsidie in aanmerking. Hetzelfde geldt voor de bijeenkomsten die de SP met enige regelmaat (waarvoor hulde) organiseert.

Wat mij betreft krijgt elke fractie een vergoeding voor het organiseren van bijeenkomsten met kiezers, alleen de wet staat het niet toe. Daarbij komt, dat de meerderheid daar geen zin in heeft. Ze hebben het althans nooit gedaan. Er zijn fracties die niet eens een website onderhouden die hun in staat zou stellen om met kiezers te communiceren.

Weer anderen hebben wel een website, maar plaatsen daarop nauwelijks berichten. Met uitzondering van SP en CU/SGP. Het werk van het merendeel van de fracties vindt in het diepste geheim plaats.

Dankzij de nieuwe regeling keert de raad zichzelf jaarlijks € 11.400,- aan fractievergoedingen uit. Als ik via de WOB vraag om verantwoording af te leggen over de in het verleden gedane uitgaven, dan blijkt dat zo ingewikkeld te zijn, dat men niet binnen 4 weken kan antwoorden.

Het gaat me uiteraard niet om het bedrag dat raadsfracties zichzelf als onkostenvergoeding toekennen. Dat is relatief bescheiden, hoewel er talloze verenigingen zullen zijn die een bijdrage van € 1000,-  in het functioneren van hun vereniging welkom zouden heten.

Persoonlijk denk ik, dat het laten functioneren van een voetbalvereniging (met 800 leden) een grotere bestuurlijke inspanning vergt, dan het vervullen van een raadslidmaatschap, maar onze raadsleden denken daar ongetwijfeld anders over.

Reijswoud

Leugentje om bestwil

Waar het mij om gaat zijn de drogredenen die men hanteert om zichzelf onkostenvergoedingen toe te kennen en die men ook gebruikt om de wijziging van standpunt te verklaren.

Het is een gang van zaken die (ook in de lokale politiek) eerder regel dan uitzondering is.

Je eerst ergens tegen verklaren, maar tegelijkertijd een reden verzinnen om voor te kunnen stemmen.

Ik heb dat in eerdere columns “dubbeldenken” genoemd. Het vermogen om te doen of zaken die elkaar uitsluiten (voor of tegen) gelijktijdig waar kunnen zijn.

Zoals een goed politicus betaamt, heeft Bram (en met hem de VVD fractie) daar een prettig klinkend eufemisme voor bedacht. Hij noemt het genuanceerd denken en verwijt me dat niet te doen.

Het zij zo. Maar mijn ambitie is nu eenmaal niet besluiten nemen over zaken waar ik geen verstand van heb, maar het analyseren van besluiten die zijn genomen en de redenen  daarvoor aan een kritisch onderzoek te onderwerpen. Ongeacht wat onze lokale politici daar van vinden.

Daar ligt een uiterst zelfzuchtige gedachte aan ten grondslag. Ik denk namelijk dat ik zodoende mijnheer Alzheimer een stap voor kan blijven. En zolang hij me niet heeft ingehaald blijf ik er mee doorgaan.

februari 11, 2017 Posted by | Klein Leed, KLetskoek | Plaats een reactie

Laat me niet lachen

baas-en-krantHet toeval wil dat ik het weekend voordat de Enkhuizer Courant zichzelf uitriep tot pijler van de democratie (vandaag weer drie burgemeester die dat bevestigen) met een verslaggever van die krant heb gemaild over de vraag wat nu eigenlijk nieuws was.

Is het feit, dat ik mijn bezwaarschrift bij de rechtbank heb gedeponeerd “nieuws” dat het vermelden waard is? Zelf denk ik van niet. Dat ik het zou doen heb ik al lang en breed op mijn blog aangekondigd. Dat ik het gedaan heb lijkt me geen nieuws.

Is het nieuws dat een wethouder liegt over de bestemming van € 100.000,- belastinggeld? Ik denk van wel, dus ik heb daar regelmatig over geschreven. Maar de krant vindt dat kennelijk niet, want ze hebben daar niets over gepubliceerd.

Dat de wethouder daarover loog laat zich eenvoudig vaststellen aan de hand van de raadsvoorstellen die hij deed. Aanvankelijk vroeg hij € 100.000,- om de kosten van een verzwaring te kunnen betalen, maar uiteindelijk erkende hij dat de kosten slechts € 20.000,- waren.

Is het nieuws dat een college de democratische controle op de door hun gemaakte afspraken onmogelijk maakt door relevante documenten te verbergen of (naar ze zelf zeggen) niet te maken?

Ik denk van wel en daarom heb ik daar regelmatig over geschreven. Maar de krant heeft er geen woord aan vuil gemaakt.

Met relevante documenten bedoel ik schriftelijke aantekeningen die gemaakt zijn naar aanleiding van de afspraken die (tot twee maal toe) met de aannemer zijn gemaakt over de aanleg van de verzwaring en de daarmee verbandhoudende betalingsverplichting.

Het college heeft inmiddels bij herhaling bevestigd dat die documenten er niet zijn. Net zo min als een factuur van de aannemer waarin die zijn aanspraak op betaling heeft vastgelegd. Bij afwezigheid van die documenten is democratische controle op de gemaakte afspraken onmogelijk geworden.

Ik hoef de krant daar verder geen bewijs voor te leveren. Dat “bewijs” is al lang en breed door het college geleverd.

Is het nieuws dat de toezichthouder op het college (de gemeenteraad) op geen enkele wijze stappen heeft ondernomen om haar recht op democratische controle op de gemaakte afspraken af te dwingen?

Ik denk van wel en heb er om die reden meermalen over geschreven. De krant denkt dat kennelijk niet, want ze heeft er niets over gepubliceerd. Klaarblijkelijk is plichtsverzuim van de raad de gewoonste zaak van de wereld geworden, die het vermelden niet waard is.

Dezelfde autoriteiten, die liegen over de bestemming van belastinggeld, die democratische controle onmogelijk maken en een toezichthouder die dat allemaal lijdzaam laat passeren, lopen nu te hoop om te roepen dat een krant (die in nood is) een pijler van de democratie is.

Laat me niet lachen. Die krant kan zich beter de beschermheer van diezelfde autoriteiten noemen. Omdat ze nalaat het nieuws (dat de autoriteiten niet welgevallig is) te publiceren.

Als dank daarvoor zijn diezelfde  autoriteiten best bereid om een veer te steken op een plek waar de zon niet schijnt.

januari 19, 2017 Posted by | KLetskoek | 2 reacties

Pijler onder de democratie.

Gisteren twee pagina’s in de Enkhuizer Krant onder het kopje “Krant als pijler onder de democratie”. Met als steunbetuigers  de “fine fleur” van de lokale politiek.

Opvallende foto van een kwartpagina van burgemeester Baas. Daarop demonstreert hij hoe je voor het stadhuis een krant kunt openvouwen.

baas.jpgMet een blik van, “doe me dat maar eens na”.

De foto heeft een kort, maar verhelderend onderschrift dat het tafereel op passende wijze samenvat. “Burgemeester Jan Baas met de Enkhuizer Courant”.

Baas schrijft ook nog over het belang van een regionale krant die het nieuws moet duiden. Ik ben het daar mee eens. Ik luister wel eens naar raadsvergaderingen, maar kan daar in de meeste gevallen geen chocolade van maken. Ik ben dan ook telkens weer verrast wanneer blijkt, dat de verslaggever daar de volgende dag toch een samenhangend verhaal van heeft weten te maken.

Margreet Keesman (SP) levert ook een bijdrage. Volgens haar zijn waarheidsvinding en objectiviteit kernwaarden van de krant. Ook daar ben ik het mee eens. De krant wijzigt zelden iets aan de persberichten die de gemeente doet uitgaan.

Rob van Reijswoud (VVD) doet ook een duit in het zakje. Hij ziet een behoefte voor een vakkundig onderzoeksjournalist die hem kan helpen bij zijn toezichthoudende rol als raadslid. Dat Rob van zins is toezicht uit te oefenen is opzienbarend nieuws. Maar waarom een journalist voor hem moet uitzoeken waarom bepaalde werkzaamheden € 100.000,- moeten kosten en het jaar daarop € 20.000,- ontgaat me. Hij kan dat makkelijk zelf even vragen, dunkt me.

Tot slot Hans Langbroek (HEA). Die is dank zij de krant in de politiek terecht gekomen. Of dat is bedoeld als aanbeveling is me niet duidelijk. Het kan voor velen aanleiding zijn om de krant te mijden als de pest. Opdat een dergelijk noodlot hun bespaard zal blijven.

De krant benadrukt dat al deze reacties spontaan tot stand zijn gekomen en dus moet het waar zijn. Het illustreert verder de goede samenwerking tussen de regionale pers en de lokale autoriteiten.

Het wederzijds vertrouwen ontroert me.

Over de vraag of de krant daardoor een pijler vormt onder de lokale democratie denk ik nog even na.

 

januari 19, 2017 Posted by | Bovenbaas, Keesman, KLetskoek, Langbroek, Reijswoud | 2 reacties

Omlaag brengen

zwembadHet zwembad blijft een schip van bijleg, kopt de Enkhuizer Krant vandaag. Dat klopt, maar er zijn meer dingen die je zo kunt noemen. Ooit heeft de raad besloten dat er een zwembad moest komen. Dat is er nu en de exploitatie ervan kost geld.

De oplossing die het college (op aandringen van de raad) heeft bedacht is een andere subsidieregeling. De logica, die daarachter schuil gaat ontgaat me.

Alsof de exploitatie van het zwembad plotseling goedkoper wordt als je een subsidieregeling verandert. Als je van mening bent dat het bestuur of directie haar werk niet goed doet, stel dat dan vast en vervang ze.

Maar als je daarover geen klachten hebt, hou dan op met zeuren en accepteer dat de exploitatie van een zwembad geld kost, zoals openbaar vervoer geld kost en het onderhouden van sportaccommodaties.

Ik weet dat vorige jaar september de raad zich heeft laten informeren over de mogelijkheden tot een economischer exploitatie.

Iemand die bij dat bezoek aanwezig was vertelde me, dat de (suggesties vanuit de raadsdelegatie) volstrekt buiten de werkelijkheid lagen.

Logisch, de meerderheid van de raad heeft geen benul van exploitatie. Sterker nog, ze heeft in het verleden besluiten genomen die de exploitatie alleen maar hebben bemoeilijkt.

Zo gold in het verleden een deel van de jaarlijkse huur van de seizoencamping als abonnement voor het zwembad. Niet iedere campingbewoner maakte gebruik van dat abonnement, maar zeker voor gezinnen was het een aantrekkelijk arrangement.

Om te bezuinigen op de exploitatiekosten van de seizoencamping werd (door de raad) besloten om de kosten van het zwembad abonnement niet langer op te nemen in de jaarlijkse huursom (die uiteraard wel hetzelfde bleef). Met als gevolg dat het tekort op de camping verminderde, terwijl het zwembad inkomsten misliep en daar het tekort toenam.

Maar niet alleen jaarlijkse inkomsten, maar ook horeca inkomsten.

Een middagje zwemmen voor een gezin met twee kinderen kost in de nieuwe situatie bijna  € 20,-. Dan denk je wel twee keer na voordat je besluit om op een bewolkte dag naar het zwembad te gaan en schiet er een patatje of drankje er al snel bij in.

Ik heb geen concrete cijfers, maar het zou me niet verbazen als, wat de raad op de camping bezuinigde, ze dubbel en dwars weer heeft toegelegd op de kosten van het zwembad.

Kortom, het zwembad kost geld. Zoals de Drommedaris ook geld kost. Die heeft weliswaar geen open einde subsidieregeling, maar de stichting die belast is met die exploitatie laat de gemeente toch echt niet failliet gaan. Het verschil is alleen dat extra subsidies via een achterdeur worden verstrekt en niet via een open einde regeling.

Dus laten we ophouden net te doen alsof je door een andere subsidieregeling, de kosten van exploitatie omlaag kunt brengen.

december 15, 2016 Posted by | Bezuinigen, KLetskoek | 4 reacties

Weinig hoopvol

gemeenteraad

Gekakel

Waarom schrijf ik zoveel over de afwikkeling van het Dromdossier?

Ik heb meermalen gezegd dat de hoogte van het bedrag dat we de aannemer verschuldigd zijn me niet interesseert.

Ik heb ook meermalen gezegd dat ik er van overtuigd ben dat de aannemer recht heeft op betaling.

Dus waar gaat al dit geschrijf dan wel over?

Het gaat over ons recht om democratische controle uit te kunnen oefenen op de afspraken die door onze bestuurders (in dit geval het college) worden gemaakt.

Het gaat over de plicht van onze bestuurders die controle mogelijk te maken en de plicht van de door ons gekozenen, om die controle uit te voeren.

College van B&W

plichtsverzuim

Maar zowel bestuurders, als gekozenen, hebben maling aan ons recht en van de bijbehorende verplichtingen willen ze al helemaal niets weten.

En dus kakelen ze tijdens hun maandelijkse bijeenkomsten over bijzaken. Bestuurder Olierook heeft laten weten dat alles wat ik hierover naar voren heb gebracht rommel is.

De gekozenen hullen zich in stilzwijgen en bereiden zich in hun achterkamertjes voor op een nieuwe kakelronde op 6 december.

Is Enkhuizen daarin uniek? Helaas, ook dat is niet het geval! In de krant van zaterdag een uitgebreide reportage over jarenlang voortdurende malversaties in de muziekschool van onze buurgemeente Stede Broec.

Wat is de typerende reactie vanuit de politiek nu die malversaties een onontkoombaar feit zijn geworden? Goedpraten van degenen die voor de malversaties  verantwoordelijk waren (de eigen politieke vrienden) en het beschuldigen van degenen die ze aan het licht brachten.

In Enkhuizen is dat niet anders. Men beschuldigt mij van het uitspreken van vermoedens (kennelijk tegenwoordig verboden door de gedachtenpolitie) en het verspreiden van rommel waaraan dus geen aandacht hoeft te worden geschonken.

Het tegenovergestelde is waar. Het is de raad die zich baseert op vermoedens en die de feiten negeert.

Feit is dat relevante originele documenten niet overlegd werden, zodat de democratische controle op gemaakte afspraken onmogelijk was. In plaats daarvan kregen we interpretaties van feiten en omstandigheden, die bij elke normale burger de wenkbrauwen deden fronzen.

Dat de raad (om politieke redenen) dat feit negeert, is omdat de enige juiste conclusie uit dat feit dient te zijn, dat degene die democratische controle onmogelijk maakt minimaal een reprimande verdient of dat het vertrouwen in hem wordt opgezegd. Die conclusie trek ik niet achteraf, maar trok ik al ruim voor de vergadering van 5 juli.

Alleen, de raad wenst die conclusie niet te trekken en daarom negeert men het onomstotelijke feit dat het college (door haar optreden) democratische controle onmogelijk heeft gemaakt.

Feit is ook, dat slechts twee raadsleden (Langbroek/Quasten) vanwege het ontbreken van originele informatie weigerden besluiten te nemen en de overige raadsleden gevraagd hebben hen daar in te steunen. Feit is, dat de overige raadsleden daartoe niet bereid waren.

Feit is verder, dat tijdens die historische bijeenkomst op 5 juli de meerderheid van de raad conclusies heeft getrokken op basis van vermoedens en dat die conclusies onjuist waren, omdat de vermoedens waarop ze gebaseerd waren onjuist waren.

Raad

plichtsverzuim

Van sommige vermoedens heb ik inmiddels (aan de hand van originele documenten) aangetoond, dat ze onjuist waren.

Of als gevolg daarvan raadsleden bereid zijn om hun conclusies (die ze op onjuiste vermoedens baseerden) te herzien moet worden afgewacht.

Democratie is niet alleen het recht om eens in de vier jaar een stem uit te brengen, het is ook het recht om controle uit te oefenen op de afspraken die er (namens ons) worden gemaakt.

Als de bereidheid daartoe ontbreekt bij de gekozen volksvertegenwoordigers, zoals in dit dossier op overtuigende wijze is aangetoond, dan rest niets anders dan een gang naar de rechter om dat democratische recht veilig te stellen.

Of de raad daar vervolgens dan ook iets mee zal doen moet wederom worden afgewacht. De gang van zaken in Stede Broec stemt weinig hoopvol.

november 13, 2016 Posted by | Drommedaris, Duimdenken, KLetskoek, Olierook | 4 reacties

Mijn naam is Haas

haas-3Er zijn raadsleden die er een punt van maken. Dat mensen een pseudoniem gebruiken als ze op dit blog reageren. Keesman en nu weer Bram van der Pijll. Puur gehuichel want als ze dat zelf beter uitkomt doen ze precies hetzelfde.

Sinds kort mogen we weten welke vragen er op Agora zijn gesteld. Het internet forum voor alleen raadsleden en ambtenaren. Uiteraard pas nadat de behandeling is afgelopen en het besluit is genomen. Maar wat we te zien krijgen is geanonimiseerd, zodat we niet weten wie er welke vragen heeft gesteld.

Want stel je voor dat we aan de weet komen dat raadslid X nooit vragen stelt of dat raadslid Y alleen maar bijzonder domme vragen stelt en raadslid Z uiterst tevreden is met een antwoord, dat geen antwoord is. Ik heb daar verschillende voorbeelden van voorbij zien komen.

margreetkeesmanweb

Neerbuigend

Dus waar Keesman en Van der Pijll zich neerbuigend uitlaten over mensen die een pseudoniem gebruiken, maken ze zichzelf (in sommige gevallen) ook onzichtbaar voor de buitenwereld. Om zichzelf tegen kritiek te beschermen.

En het is zeker niet zo, dat omdat een politicus onder zijn eigen naam publiceert, meteen alles waar is wat hij zegt. Er zitten notoire leugenaars tussen. Behalve in Enkhuizen natuurlijk, want daar is de lucht anders waardoor iedereen gedwongen wordt altijd en overal de waarheid te spreken.

Dat laatdunkende gedoe over anonimiteit is niet anders dan een poging om kritiek op de gang van zaken zo veel als mogelijk te beperken. Het is een voorbeeld van de dubbele moraal die men hanteert en waarbij je mensen die over “inside informatie” beschikken de mond kunt snoeren.

Pijl

Laatdunkend

We hebben in dit land niet echt een geweldige reputatie als het gaat om de bescherming van mensen die misstanden aan de kaak stellen. Doen ze het onder eigen naam, dan lopen ze het risico vervolgd of ontslagen te worden, terwijl degene die de misstand veroorzaakt meestal vrijuit gaat. Gedeputeerde Hooijmaijers kon op die manier jarenlang zijn gang gaan. Pas na een anonieme aangifte werd hij tot staan gebracht en veroordeeld.

Ook de gemeente Enkhuizen kent ambtenaren, die onder eigen naam dachten een misstand aan de orde te kunnen stellen en die dat vervolgens met ontslag moesten bekopen.

Ik ben niet zo naïef om te denken dat er geen verschil is tussen de manier waarop men in het openbaar over mijn blog spreekt en in de wandelgangen. Bram was zo vriendelijk mij daar een glimp van te gunnen in zijn retirade in “ontboezemingen”. Olierook versprak zich tijdens een TV interview en burgemeester Nawijn liet per ongeluk een microfoon open staan.

De tragische werkelijkheid is dat veel mensen (waaronder een flink aantal  politici) zich alleen maar verheven kunnen voelen, door op anderen neer te kijken.

Ik heb de lokale politiek dikwijls gekenschetst als een hofhouding, waarbij uiterlijk vertoon het gekonkel en de intriges moet verbergen. In dat geheel heb ik geen andere rol dan die van hofnar of paljas en probeer ik zaken aan het licht te brengen die zij (die zich boven ons stellen) krampachtig proberen te verzwijgen.

Ik weet dat ze dat niet leuk vinden en daar op neerkijken, maar dat zal me worst wezen. Ik hoef hun gunsten niet. Ik eis alleen dat ze mijn democratische rechten respecteren. En zelfs dat kost ze van tijd tot tijd moeite.

Als er mensen zijn die mij daarin steunen (ook al is dat anoniem), dan waardeer ik dat en van mij hoeft niemand zijn welzijn in gevaar te brengen omdat onze lokale intriganten dat van hem eisen.

Dus wat mij betreft mogen mensen een pseudoniem gebruiken, want een in de politiek populair gezegde luidt ‘het gaat niet om de poppetjes, maar om de inhoud’.

Dus niks van aantrekken van dat geroep door politici. Ze maken er zelf ook dankbaar gebruik van. Bij alles wat goed gaat staan ze vooraan om te claimen dat het door hen mogelijk is geworden, maar als het fout gaat heten ze plotseling allemaal Haas en wonen ze ergens in het bos (achter een dikke boom).

 

 

november 8, 2016 Posted by | Keesman, KLetskoek, Pijll | 18 reacties

De pijpen van een ander

rattenvanger-van-hamelenNa ontvangst van de brief van de gemeente (20 juli) waarin hem wordt meegedeeld dat hij niet betaald zal worden doet Hillen & Roosen er precies 3 maanden  over om zich met een smeekbede tot de raad te richten.

Het is niet een brief van iemand die de gemeente anderhalf jaar geleden uit de brand heeft geholpen door alvast met de verzwaring van het elektranetwerk te beginnen (zonder formele opdracht) en nu al anderhalf jaar tevergeefs wacht op betaling.

Maar de brief van, het spijt me dat ik het zeggen moet, een soort lulletje rozenwater. Vol begrip voor de politieke besluitvorming (die voor degenen die het gevolgd hebben volstrekt irrationeel is verlopen) en nederig zelfverwijt ten aanzien van de zaken die hijzelf verkeerd heeft gedaan.

Een soort smeekschrift, waarin hij bijna vergiffenis vraagt voor de fouten die hij in het verleden heeft gemaakt en vraagt of de raad zo coulant wil zijn om hem te betalen voor de werkzaamheden die hij heeft uitgevoerd. Waarbij hij bovendien “genoegen” zal nemen met een bijbetaling van € 60.000,-.

Bovendien getuigt het van diep inzicht in de argumenten van met name de PvdA, die een heel bijzonder argument aanvoerde om betaling te weigeren, nadat het door haar gesteunde amendement het niet gehaald had. Sterker nog, hij kon daar begrip voor opbrengen.

Een bijna onmenselijke opgave als je de behandeling hebt gevolgd, maar wie weet is de brief gewoon een ambtelijk advies op H&R briefpapier en getekend door haar directeur.

Een advies gebaseerd op, “doe nu gewoon wat we zeggen, wij kennen onze pappenheimers (de raad) en dan komt het wel goed” en “ze moesten even uitrazen, maar uiteindelijk doen ze toch precies wat we zeggen dat ze doen moeten”.

De brief omzeilt keurig alle vragen die er gesteld zijn en verklaart verder niets over de afspraken die er gemaakt zijn en als je het mij vraagt, denk ik dat het zo nog werkt ook.

Het college heeft absurde argumenten aangevoerd, de raad heeft daar vaak nog absurder argumenten tegenovergesteld.  Iedereen is zo langzamerhand moe van zijn eigen absurditeiten en wil daar liever niet meer aan terug denken of mee geconfronteerd worden.

Bovendien moet op 1 november de begroting er ook nog doorgejaagd worden, dus die herziening van het eerdere besluit (niets te besluiten) komt er wel.

Kan het me wat schelen? Niet echt, ik heb altijd al gevonden dat je een aannemer niet het slachtoffer mag laten worden van een conflict tussen de opdrachtgever en de toekomstige huurder over wie de kosten van een (noodzakelijke) voorziening zou moeten betalen.

De kosten daarvan zijn nu realistisch begroot op € 30.000,-.  Ieder neemt daarvan 1/3 voor zijn rekening. Ook prima. Blijft de vraag waar de resterende € 40.000,- voor bestemd is. De gemeente wil dat niet zeggen, dus weigert de aannemer ook om het te zeggen en de raad kan het ook niets schelen, want het gaat toch van de grote hoop.

De enige twee die in deze kwestie een principieel en helder standpunt hebben ingenomen waren Langbroek en Quasten. Die weigerden om een besluit te nemen zolang ze niet correct geïnformeerd waren.  Dat vind ik een te respecteren standpunt. Voor de rest heb ik weinig respect en het verbaast me dan ook dat H&R dat wel kan opbrengen. Maar aan de andere kant, met stroop vang je meer vliegen dan azijn en dat weet degene die de brief heeft geschreven natuurlijk ook wel.

En voor wat betreft de meerderheid van de raad? Die weet niet beter dan te dansen naar de pijpen van een ander.

oktober 27, 2016 Posted by | Drommedaris, KLetskoek | 12 reacties

Knollen voor citroenen.

olierook 2

Knollen voor citroenen

Als mijn schrijfsels rommel zijn volgens wethouder Olierook, hoe moeten we zijn schrijfsels dan beoordelen?

Feit is dat de wethouder de raad een offerte ter inzage heeft gegeven die achterhaald was op het moment dat dit gebeurde.

Feit is ook dat de tweede offerte (net als de eerste) een post bevat die gebruikerswensen wordt genoemd.

Ze bevat specifieke wensen van de stichting die niet in het bestek zijn genoemd. Zoals extra ventilatie, extra wandcontacten, data en telefooninstallatie en een intercom om de belangrijkste te noemen.

Het zijn duidelijk inrichtingskosten die (krachtens de overeenkomst tussen stichting en gemeente) voor rekening van de stichting zouden komen. Er is geen goede reden te bedenken, waarom die kosten niet rechtstreeks aan de stichting zouden zijn gefactureerd en waarom de stichting ze niet betaald zou hebben.

Trekken we de kosten van die gebruikersvoorzieningen af van de tweede offerte, dan resteert een bedrag van €  57.114,- exclusief 10% winstopslag.

De in de offerte genoemde kosten van verzwaring bedragen (inclusief kosten van Liander)  € 25.605,-, wat blijft is € 31.510,- aan bouwkosten.

Daarvan heb ik al gezegd dat die berekend zijn op basis van een uitvoeringstijd van 4 weken na inhuizing. In werkelijkheid vond de aanleg plaats voor inhuizing  en nam ze ook geen 4 weken in beslag. Met andere woorden, de bouwkosten zijn schromelijk overdreven. Met hoeveel valt moeilijk te bepalen aangezien correspondentie daarover ontbreekt in het dossier.

Dus als we er van uitgaan, dat de stichting normaal haar contractuele verplichtingen is nagekomen, dan blijft de restant rekening (inclusief 10% winstopslag) zelfs nog ruim onder de € 60.000,- die de gemeente heeft afgesproken de aannemer te zullen betalen.

Dat wordt pas anders als de gemeente ook de inrichtingskosten (een deel of geheel) voor haar rekening heeft genomen. Maar dat zou (een lezer wees me daar al op) betekenen, dat de gemeente een deel van de inrichtingskosten van een commercieel bedrijf (Drom BV) had vergoed.

Ik kan me voorstellen dat de horeca afdeling Enkhuizen daar met belangstelling kennis van zal nemen en voor haar overige leden een soortgelijke coulance zal bepleiten.

baas

instemming betuigen

Maar laten we er voorlopig van uitgaan dat de gemeente dat niet heeft gedaan en dat de stichting haar contractuele verplichtingen gewoon is nagekomen. Dan blijft er dus niets over van de bewering dat de aannemer € 40.000,- (€ 100.000,- minus € 60.000,-) heeft bijgedragen aan een compromis.

De kosten voor verzwaring en vage bouwkosten waren nooit hoger dan € 30.000,-. En als de stichting haar aandeel in de verzwaring (€10.000,-) net als de inrichtingskosten aan de aannemer heeft betaald, dan is van het gevraagde krediet (€ 60.000,-) slechts € 10.000,- te herleiden tot kosten van verzwaring.

Wat wil zeggen dat er nog steeds onduidelijkheid bestaat over een betaling van € 50.000,-. Slechts 2 van de 10 raadsfracties hebben daar moeite mee, de rest vindt het allemaal wel prima.

Dat brengt me tot de conclusie dat we een wethouder hebben die de raad (en daarmee ook de bevolking) knollen voor citroenen probeert te verkopen. Dat een overgrote meerderheid van de raad daar geen problemen mee heeft en dat de voorzitter van het college daar zijn instemming aan betuigt.

oktober 24, 2016 Posted by | Drommedaris, KLetskoek, Olierook | Plaats een reactie