Stemmen op iemand die je kent.

BeemsterOpmerkelijk commentaar in de Enkhuizer Krant van zaterdag. Verslaggevers Cees Beemster en Paul Gutter nemen de Enkhuizer Raad de maat en zetten de raadsleden weg als kleuters.

Een tamelijk gedurfde stellingname van een krant, die ik in het verleden heb verweten dat ze ongemakkelijk nieuws (= kritiek op de lokale autoriteiten) gewoonlijk uit de weg gaat en ofwel verkapt, dan wel helemaal NIET vermeldt.

Het excuus is dan altijd, dat het de gewone kiezer nauwelijks wat kan schelen welke strapatsen er nu weer worden uitgehaald door de gemeenteraad en de krant met de smaak van zijn lezers rekening moet houden.

GutterIk begrijp dat ook wel, maar een “vrije pers” is wat mij betreft toch een wezenlijk onderdeel van een goed functionerende democratie.

Enkhuizen mag dan een broeinest zijn van merkwaardige opvattingen, maar is het dan niet juist aan de reguliere pers om daar (keer op keer) aandacht aan te schenken en enig opvoedkundig werk te verrichten?

Eens in de zoveel tijd een vernietigend oordeel geven en de rest van de tijd allerhande “ongemakkelijk” nieuws uit de weg te gaan, brengt volgens mij geen verbetering.

Zelf “begeleid” ik het instituut gemeenteraad nu al meer dan 8 jaar. Omdat het mij lief is, maar tegelijkertijd omdat ik mij zorgen maak over de merkwaardige opvattingen die in de Breedstraat tot bloei weten te komen.

Ik heb daarbij overigens weinig steun ervaren van de reguliere pers. Met als gevolg dat de raad in staat was, volgens mij daartoe aangemoedigd door B&W, vrijwel elke vraag of waarschuwing vanuit de bevolking te negeren.

Je kunt wel telkens vroom roepen, dat je hoopt op meer betrokkenheid bij de burgers, maar als er dan één is die de handschoen opneemt (en dat bovendien 8 jaar lang weet vol te houden) en betrokkenheid demonstreert door braaf de stukken te lezen waar hij commentaar op denkt te moeten leveren, dan wordt die inbreng gewoon genegeerd.

Voorbeeld? Nota bene op basis van een krantenartikel ontdek ik dat de inwoners van Enkhuizen meer bijdragen aan een ontwikkelingsplan dan de inwoners van de overige SED gemeenten. Vervolgens doe ik wat ik in een democratisch land geacht word te doen.

Ik probeer de aandacht te vestigen op deze ongelijkwaardige behandeling van de inwoners van Enkhuizen. Ik – en velen met mij – waarschuwen haar vertegenwoordigers in de raad (maar ook de de lokale pers) om die regeling niet aan te gaan. Hautain doet de raad er het zwijgen toe en negeert de waarschuwing. De lokale pers doet precies hetzelfde.

Maar goed, in een democratie is het laatste woord aan de kiezer. Ik besluit lid te worden van de enige partij die bereid is om de vraag aan de kiezer voor te leggen, “vindt U het rechtvaardig dat U meer bijdraagt aan de kosten van een SED regeling dan de overige inwoners van het SED?”.

Is er eindelijk een onderwerp waarover je (tijdens de verkiezing) met elkaar (op het scherpst van de snede) zou kunnen discussiëren, besteedt de krant er geen seconde aandacht aan. Tot grote opluchting van de voltallige raad, die de regeling immers twee maanden eerder had goedgekeurd.

Het zou me verbazen als meer dan een kwart van de Enkhuizer bevolking zou weten, dat ze persoonlijk en gezamenlijk meer  bijdraagt aan dat ontwikkelingsplan van de SED dan de overige inwoners van de SED gemeenten. De belangrijkste reden voor die onwetendheid is het feit, dat de krant aan dat feit geen enkele aandacht heeft gegeven.

De krant houdt regelmatig een enquête onder haar lezers. Ik daag haar bij deze uit de vraag voor te leggen, “wist u dat inwoners van Enkhuizen meer bijdragen aan de verdere ontwikkeling van de SED.” (en wat vindt U daarvan).

Dus je kunt, wat beide heren doen, de kiezer wel een verwijt maken, maar als je eigen informatievoorziening over zaken die er toe doen, zo beneden peil is, dan moet je je ook niet verbazen over het feit dat de kiezer niet beter weet te doen, dan te stemmen op iemand die hij kent.

Advertenties

Niet op feiten gebaseerde meningen

HottingIn de Enkhuizer Krant van vrijdag lees ik de verklaring die PvdA en CU/SGP geven voor hun weigering om deel te nemen aan een coalitie, waar NE ook deel van zou kunnen uitmaken.

Door NE als oorzaak te noemen van het sneuvelen van de vorige coalitie, bestaande uit SP, CDA, NE en CU/SGP.

Waaruit maar weer eens blijkt, dat de heren Sandstra en Hotting liever hun fantasie de vrije loop laten dan zich te baseren op de feiten. Het sneuvelen van de voorgaande coalitie (waar de CU/SGP wel deel van uitmaakte en de PvdA niet), werd NIET veroorzaakt door perikelen binnen NE.  Integendeel, Van der Pijll is het college tot de laatste snik trouw gebleven.

Het college struikelde, omdat wethouder Olierook volgens de meerderheid van de Raad niet voldaan had aan zijn plicht tot informeren. Een plichtsverzuim dat, zoals ik eerder al schreef, beschouwd wordt als een politieke doodzonde en daarom maar één mogelijke uitkomst kent. Opzeggen van het vertrouwen in de wethouder.

Mijn persoonlijke opvatting daarover was, dat de raad daar ongeveer een jaar te laat mee was. Men had hem eerder (bij de behandeling van het Dromdossier) al de wacht moeten aanzeggen. Door dat na te laten wekte men bij Olierook waarschijnlijk de indruk dat de raad niet zo zwaar tilde aan het niet voldoen aan de informatieplicht.

Ook vond ik destijds de motivatie wat geforceerd aandoen. Immers, de twee andere raden verbonden ook geen consequentie aan het audit rapport, dat de Enkhuizer raad zo zwaar op de maag was gevallen. Maar met het verwijt, dat Olierook (voor wat betreft de informatie aan de raad) er maar een beetje met de pet naar gooide, was ik het volledig eens.

Dat SP, CDA, CU/SGP en Van der Pijll het daar niet mee eens waren had niets te maken met een rationele overweging van de feiten en omstandigheden, maar met een blinde loyaliteit, die het onmogelijk maakt om in eigen kring gemaakte fouten, als zodanig te herkennen.

SandstraKortom het sneuvelen van de voorgaande coalitie had, anders dan Sandstra (PvdA) en Hotting (CU/SGP) menen en beweren, niets te maken met onstabiel gedrag van Nieuw Enkhuizen.

Het staat beide  heren natuurlijk vrij er een mening over NE op na te houden en die in de krant te ventileren. Maar ik plaats daarbij dan graag de kanttekening, dat die mening niet op feiten is gebaseerd.

Zoals veel van de meningen van onze volksvertegenwoordigers niet op feiten zijn gebaseerd, maar op vage onderbuik gevoelens.

Waar men in Enkhuizen, met behulp van dualisme, een eind aan probeert te maken is de “blinde loyaliteit” aan de eigen bestuurders. Of dit ook werkelijk gaat lukken waag ik te betwijfelen. De druk, om allerhande zaken door de vingers te zien wanneer het partijgenoten betreft, blijft namelijk onverminderd aanwezig.

Als VVD wethouder Struijlaart het prima vindt, dat de inwoners van Enkhuizen meer bijdragen aan het OOP-SED dan maakt VVD fractievoorzitter en financieel-deskundige Rob van Reijswoud daar verder geen punt van en betalen we als Enkhuizen gewoon 8 ton meer dan noodzakelijk en is er verder geen haan die er naar kraait.

Lange tenen.

langbroek-1
Lange tenen

Ja hoor, wat ik al verwachtte is nu ook gebeurd. Hans Langbroek heeft mij geblokkeerd en er voor gezorgd dat ik in de toekomst verstoken blijf van zijn tweets.

Dit in navolging van Stomp en Quasten. Mogelijk zijn er meer die me geblokkeerd hebben, maar ik houd dat eerlijk gezegd niet zo bij. Het lijkt misschien dat ik voornamelijk  SP gedachtegoed verspreid, maar dat komt alleen omdat die me toestaan kennis te nemen van hun opvattingen.

Dus vanaf nu zult U (via mijn blog) verstoken blijven van de aanbevelingen van Hans voor het oplossen van allerhande wereldproblemen. Tenzij U zelf een Twitteraccount neemt en U zich abonneert op dat van Hans.

Nu was me al eerder opgevallen dat Hans zich graag associeert met andere (landelijke) politieke partijen. In het verleden beweerde hij landelijk lid te zijn van Groen Links. Terwijl hij nu al weer geruime tijd zijn sympathie voor Marianne Thieme (en haar Dierenpartij) niet onder stoelen of banken steekt.

Zijn bewondering voor de opvattingen van de British National Party lijkt daarmee in strijd, maar Hans is een pragmatisch politicus en denkt ongetwijfeld “elke stem telt”, ongeacht waar hij vandaan komt. Bovendien was hij zelf, net als de BNP, ook nooit kieskeurig voor wat betreft de manier waarop hij zijn opponenten afschilderde.

Zo vergeleek hij het duo Hoogervorst/Keesman ooit eens met het voormalige Roemeense dictator echtpaar Ceausescu en placht hij zijn afkeer van sociaal democraten uit te drukken door ze aan te duiden als sociaal fascisten.

Maar helaas, als gevolg van zijn blokkade, zullen we deze smaakvolle bijdragen aan de lokale politiek in de toekomst moeten missen. Inclusief Hans zijn recente voorkeur voor een raadsbreed akkoord en welke bijdrage zijn partij daar aan gaat leveren.

Voorlopig  heeft het er alle schijn van dat de SP, met behulp van haar informateur, zich bij de een jaar geleden geformeerde coalitie van D66, VVD en PvdA wil indringen. Die nieuwe coalitie beschikt over een stevige basis van 10 zetels en kan (in theorie) de rit moeiteloos uitzitten.

Maar dat staat natuurlijk niet gelijk aan een “raadsbreed akkoord”, waarvoor je toch minimaal de aansluiting van CDA en CU/SGP en drie lokale partijen nodig hebt.

Enfin, jammer van die lange tenen van Hans, maar er spelen gewichtiger zaken, zoals de vorm en inhoud van het raadsbreed akkoord, waar iedereen naar schijnt te snakken en dat eerdaags wel bekend zal worden gemaakt.

Afdragen

langbroek.jpg
Winst

De voorlopige uitslag is bekend, qua zetelverdeling is er niets veranderd. HEA is spectaculair gestegen, maar niet voldoende voor een extra zetel. D66 is spectaculair gedaald, maar niet voldoende om een zetel te verliezen en Lijst Quasten heet vanaf nu Enkhuizen Vooruit.

In mijn vorige bericht stelde ik dat we meteen antwoord zouden krijgen of we kans maken op die 8 ton van het SED. Het antwoord daarop is nee. De politieke partijen hadden er geen belangstelling voor, maar dat gold ook voor de kiezers, dus heronderhandelingen over de kostenbijdrage lijkt me dan ook onwaarschijnlijk.

koning-1
Verlies

De twee meest voor de hand liggende coalitiepartijen zijn SP en CDA, beide zijn fervent tegenstander van een fusie met Drechterland en Stede Broec. Het zal nog niet zo makkelijk zijn om een derde coalitiegenoot te vinden die er ook zo over denkt.

De overige zeven partijen waren voorstander van een fusie. Al was het maar omdat je dan in plaats van ruim 13 miljoen uit eigen zak betalen je er 22 miljoen (volgens Rob van Reijswoud) van de provincie bijkrijgt.

Nu hebben ook deze verkiezingen weer eens aangetoond dat je Enkhuizers niet moet lastig vallen met rekensommen,maar het verschil tussen 13 miljoen uit eigen zak en 22 miljoen  krijgen vind ik wel heel erg groot worden. Dat verschil kan zelfs de meest onbeholpen rekenaar niet ontgaan.

Enfin, we zullen zien waar de SP mee komt op 29 maart wanneer de nieuwe raad wordt geïnstalleerd, er zal eerst wel een informateur moeten worden benoemd. Leuke schnabbel voor partijgenoten of zouden ze dat ook afdragen en in de partijkas storten?

Meelopers.

oogkleppen1In buitenhof afgelopen zondag de voormalig ombudsman Alex Brenninkmeijer met een mooie kwalificatie.

Het meeloop parlement. Het idee dat ons parlement niet langer een besef van haar taak tot controleren heeft (en in dat verband aan waarheidsvinding doet), maar van media relletje naar media relletje hobbelt.

Zou je dat ook van de gemeenteraad in Enkhuizen kunnen zeggen? Meelopers, die zolang er zich maar een enigszins plausibele verklaring aandient, niet op zoek gaan naar de waarheid?

Als je kijkt naar het Dromdossier, dan kun je bijna niet anders dan concluderen dat vrijwel de gehele raad bestaat uit meelopers. Wiens hoogste taak is te voorkomen dat pijnlijke waarheden aan het licht komen, of (wanneer dat onmogelijk blijkt) er voor te zorgen dat die waarheid volledig genegeerd wordt.

Dat (met behulp van boekhoudkundige manipulaties) de illusie in stand wordt gehouden dat de kosten van de verbouwing bijna een half miljoen lager waren dan in werkelijkheid het geval was.

Dat gemaakte afspraken (door de stichting) niet werden nagekomen, waardoor de gemeente gedwongen werd om tienduizenden euro’s extra te spenderen. Ook iets waar geen enkel raadslid zich druk over wilde maken.

En als raadsleden zich ergens niet druk over maken, dan ziet ook de waakhond van de democratie (de vrije pers) geen reden om zich ergens druk over te maken.

En toen het college ruimhartig erkende dat ze de betalingsafspraken met derden niet vastlegde of bevestigde was er geen raadslid dat verblikte of verbloosde vanwege deze uitzonderlijke bedrijfsvoering. Er werd niemand tot de orde geroepen, er werden geen maatregelen voorgesteld. Men accepteerde domweg dat de democratische controle op gemaakte afspraken (wegens het ontbreken van documenten) onmogelijk was gemaakt.

Het was de afgelopen 4 jaar tamelijk onthutsend om te ervaren dat vrijwel geen enkele fractie behoefte had de waarheid in deze kwestie te achterhalen. In een poging daartoe had ik een WOB verzoek gedaan om inzage te krijgen in onderliggende documenten. Iets wat raadsleden en de reguliere pers ook hadden kunnen doen, maar waarschijnlijk te veel moeite vonden.

Aan de hand van die documenten heb ik tal van door de raad gekoesterde aannames weten te weerleggen, zonder overigens enig merkbaar resultaat. Met als uiteindelijke apotheose, de raadsvergadering van 12 december 2017 waarbij het college voorstelde om datgene te doen waartegen de raad zich de voorgaande jaren (met behulp van absurde drogredenen) steeds had verzet.

Namelijk, de aannemer te betalen voor de werkzaamheden die hij voor de gemeente en de stichting had verricht.

Brenninkmeijer is een beschaafde en erudiete man. Zijn conclusie, dat onze volksvertegenwoordigers eerder meelopers zijn dan onafhankelijke geesten die het als hun taak zien om  de overheid te controleren (en om die reden aan waarheidsvinding doen) deel ik dan ook volkomen.

Verkiesbaar

Stella 2Ruim een week geleden schreef ik over Stella Quasten, die twee kandidaat raadsleden van Nieuw Enkhuizen “overlopers” had genoemd.

Ik vond dat toen (en eigenlijk nog steeds) een gewaagde uitspraak. Voor de jeugdige lezer, Stella heeft zich in een grijs verleden kandidaat laten stellen door de SP, maar eenmaal namens die partij gekozen in de raad, maakte ze zich razendsnel los van die partij om haar eigen winkeltje te beginnen onder de naam Lijst Quasten.

Kwade tongen beweren dat ze dat deed omdat ze geen zin had aan de door de SP gehanteerde afdracht regeling en de voor raadsleden geldende vergoeding liever zelf hield. Met zo’n achtergrond doe je er volgens mij niet verstandig aan om anderen te bestempelen als overlopers.

quasten

Bij mijn weten hebben beide kandidaat raadsleden van NE keurig afscheid genomen van de partij waar ze ooit lid van waren en hebben ze niet (zoals Stella wel had gedaan) hun partij van een zetel beroofd.

Wat me wel opviel was dat Stella in een latere versie van het bericht de term “overlopers” had vervangen door een neutraler en minder agressieve term.

Had dit wellicht iets te maken met het gerucht dat Stella zelf op het punt stond om over te lopen? Zo vroeg ik me af. Overlopen naar Enkhuizen Vooruit of Voor Enkhuizen of hoe die club uiteindelijk ook gaat heten.

Een lezer confronteerde Stella met het gerucht dat ze op punt stond zelf over te lopen, waarop Stella liet weten niet verkiesbaar te zullen zijn voor Enkhuizen Vooruit.

En nu, een week later is alles weer anders en is Stella wel verkiesbaar voor Enkhuizen Vooruit.

Ze doet wel net alsof het niet zo is, maar laat U geen zand in de ogen strooien, iedereen die op een kieslijst staat is, ongeacht de plek waar hij op staat, verkiesbaar.

En als Stella voldoende voorkeurstemmen weet te bemachtigen, dan gaat ze gewoon weer 4 jaar lekker meebabbelen.

In de krant

olierook 2
snoeverij

Vandaag (30 januari 2018) een leuk berichtje van sterverslaggever Cees Beemster in de Enkhuizer Krant.

Onder de kop “SP verzet zich tegen extra managers in de SED organisatie” beschrijft Beemster wat ik 6 dagen eerder in mijn column “Geen gezeik, iedereen rijk” heb beschreven.

De opvallende gelijkluidendheid in beide berichten heeft ook een reden. We gebruiken dezelfde bron. Een door Olierook geschreven column, geplaatst op de website van de SP.

In de papieren versie van de krant valt dat niet zo op. In de internet versie staat er (net als in mijn column) een link naar het betreffende artikel.

Het grappige is nu dat de SP het betreffende artikel, met zijn opzienbarende conclusies, als de bliksem van haar site verwijderd heeft, toen men zich realiseerde dat de Enkhuizer Krant er aandacht aan zou besteden.

Het bericht stond namelijk bol van de gebruikelijke snoeverij van Olierook, die zijn eigen dubieuze opvattingen als partijstandpunt verkondigt.

De SP heeft echter (tijdens de behandeling in de gemeenteraad op 16 december 2017) helemaal niet verkondigd dat het teveel aan managers bij de SED organisatie moest worden ontslagen.

Net als de andere tegenstemmers had men problemen met het feit dat financiering van de gehele looptijd van het project in één keer werd geregeld.

Liever zag men deelfinanciering waarbij er jaarlijks zou worden beoordeeld of de getroffen maatregelen wel de juiste waren. Op zichzelf een verstandig standpunt. Maar niet hetzelfde als het standpunt dat Olierook verkondigde.

Namelijk dat het teveel aan leidinggevenden moest worden ontslagen en dat dit noodzakelijk was wilde Enkhuizen sociaal gezond worden, terwijl  de lasten voor de burger niet zouden worden verhoogd en de voorzieningen zouden worden uitgebreid.

Met name die combinatie, het ontslag van leidinggevenden in de SED organisatie, in ruil voor een socialer Enkhuizen met uitgebreider voorzieningen zonder extra kosten vond ik dusdanig opmerkelijk, dat ik er een column over schreef en de inhoud van deze loze beloften associeerde met die van een eerdere tegenpartij.

Die (zo neem ik aan) Cees Beemster nooit bewust heeft meegemaakt, omdat hij daarvoor te jong is.

Enfin, twee berichten die tot dezelfde conclusie komen op basis van dezelfde bron. Een door Olierook geschreven column op de website van de SP. De door Olierook getrokken conclusies deden de waarheid echter dusdanig geweld aan, dat de SP zich kennelijk gedwongen voelde om de column van haar site te verwijderen.

Dat op zichzelf is winst. De persoonscultuur binnen de SP zorgde er in het verleden voor dat men geen kwaad wilde horen van de eigen voorlieden hoe extreem hun opvattingen ook mochten zijn. Het Dromdossier is daarvan een treffend voorbeeld.

Blijft de vraag waarom Beemster er 6 dagen langer over deed, voordat hij zich realiseerde welke nieuwswaarde de column van Olierook bevatte? De oorzaak ligt volgens mij in het feit dat bij de reguliere  pers de nadruk ligt op het doen van verslag, terwijl de interpretatie van het nieuws op de tweede plaats komt. Op mijn blog hanteer ik een tegenovergestelde maatstaf.

Voor mij is hetgeen er door hoogwaardigheidsbekleders (zoals Olierook) wordt beweerd geen nieuws, in de zin dat ik daar (zoals de krant) verslag van zou moeten doen.  Het wordt in mijn ogen pas nieuws als die hoogwaardigheidsbekleder iets beweert, dat in strijd is met hetgeen hij daarvoor beweerde.

En zo hebben we ieder onze eigen taak. De krant concentreert zich op het doen van verslag en ik vergelijk de inhoud van dat verslag met andere (en eerdere) verslagen.