Code Oranje

Op de website van Nieuw Enkhuizen lees ik, dat mijn partij is toegetreden tot een beweging die zich Code Oranje noemt. Een beweging die van plan is om deel te nemen aan de verkiezingen voor de provinciale staten.

Het is een beweging die het begrip burgerparticipatie geheel op eigen wijze invult. Zo vindt de beweging, dat er vaker naar de burger moet worden geluisterd.

Niet om te horen of je je werk als politicus wel goed doet, (daar heeft men geen belangstelling voor) maar om te horen of er bij de burger wellicht nieuwe ideeën bestaan die ze met behulp van jou (de politicus) zouden willen realiseren.

Gebruikelijk was om  zulke “nieuwe” ideeën deel uit te laten maken van een  verkiezingsprogramma en ze voor te leggen aan de kiezer.

In de hoop er voldoende steun voor te krijgen, waarbij de achterliggende gedachte was, hoe meer mensen een idee omarmen, hoe groter de kans dat het idee zou worden uitgevoerd.

Die gedachtegang heeft Code Oranje losgelaten.

De burger mag nu een keuze maken uit carrière-politici (zonder enig programma), maar wel met de belofte dat men zal luisteren, als er een burger (met een goed idee) zich tot hen wendt.

Volgens mij is dat een belofte die elke politicus doet en is het feit, dat ze zich daar zelden aan houden, het belangrijkste argument om niet meer te gaan stemmen.

Wat in het verleden ook vrij gebruikelijk was, is dat alvorens men (als partij) toetrad tot een andere politieke beweging, de leden van die partij daarover werden geraadpleegd.

Maar de hedendaagse voorlieden van Nieuw Enkhuizen vinden dat kennelijk een veel te ingewikkelde vorm van ledenparticipatie.

Het zij zo, maar ik vrees wel, dat hierdoor de partij heeft opgehouden te bestaan als politiek instrument voor gewone burgers. En uitsluitend nog de persoonlijke ambities vertolkt van degenen die (in haar naam) raads- en commissiezetels bemensen.

Advertenties

Baantjescarrousel.

Naar het zich laat aanzien gaat de raadsvergadering op 30 oktober ook weer een makkie worden. De commissievergadering grondgebied gaat niet door en de agendapunten voor de commissie BOFS lijken ook alleen maar uit hamerstukken te bestaan.

Natuurlijk kun je over een aantal onderdelen best wat opmerken, zodat het lijkt alsof je je huiswerk hebt gedaan, maar de uiteindelijke conclusie zal toch zijn, “karren maar met de geit”.

En dat geldt ook voor het voorstel structureel € 60.000,- beschikbaar te stellen om de ondermijning (door criminelen) van het openbaar bestuur tegen te gaan. Voor dat geld kan dan, een projectleider die sturing gaat geven aan de verschillende deelprojecten worden aangetrokken.

Wat gaat die projectleider dan doen? Voor zover ik het kan overzien werkgelegenheid scheppen voor nog meer bureaucraten die graag vergaderen over veiligheidsaspecten, maar liever niet bij de politie willen werken. Ik citeer maar even.

In de uitvoering is de eerste stap het actualiseren en completeren van het huidige, incomplete beeld. Voor het bij elkaar brengen van deze informatie en het creëren van het complete beeld zal vanuit de verschillende partners (dus ook de gemeente Enkhuizen) analyse capaciteit beschikbaar gesteld moeten worden.
Fase 2 van het project is het schrijven van een plan van aanpak voor verdere strategie met definitieve doelstelling, te bereiken resultaten met effectmeting,  interventiemogelijkheden per partner en een communicatiestrategie. De specifieke uitwerkingen van het plan voor onze gemeente nemen we zoveel mogelijk mee in de reguliere planning & control documenten.

Terwijl de gewone burger inmiddels is doordrongen van het gegeven dat hij net zo goed géén aangifte kan doen, omdat er toch niemand voorhanden is die wat met die aangifte zou kunnen doen, stellen onze deeltijd-bureaucraten geld beschikbaar voor de creatie van een nieuwe functie.

Waardoor iemand in staat gesteld zal worden om (door het schrijven van rapporten) de ondermijning van de overheid te bestrijden.

Lijkt me een prima uitbreiding van de bestaande baantjescarrousel voor uitgerangeerde politici  en boventallige ambtenaren.

Stemmen op iemand die je kent.

BeemsterOpmerkelijk commentaar in de Enkhuizer Krant van zaterdag. Verslaggevers Cees Beemster en Paul Gutter nemen de Enkhuizer Raad de maat en zetten de raadsleden weg als kleuters.

Een tamelijk gedurfde stellingname van een krant, die ik in het verleden heb verweten dat ze ongemakkelijk nieuws (= kritiek op de lokale autoriteiten) gewoonlijk uit de weg gaat en ofwel verkapt, dan wel helemaal NIET vermeldt.

Het excuus is dan altijd, dat het de gewone kiezer nauwelijks wat kan schelen welke strapatsen er nu weer worden uitgehaald door de gemeenteraad en de krant met de smaak van zijn lezers rekening moet houden.

GutterIk begrijp dat ook wel, maar een “vrije pers” is wat mij betreft toch een wezenlijk onderdeel van een goed functionerende democratie.

Enkhuizen mag dan een broeinest zijn van merkwaardige opvattingen, maar is het dan niet juist aan de reguliere pers om daar (keer op keer) aandacht aan te schenken en enig opvoedkundig werk te verrichten?

Eens in de zoveel tijd een vernietigend oordeel geven en de rest van de tijd allerhande “ongemakkelijk” nieuws uit de weg te gaan, brengt volgens mij geen verbetering.

Zelf “begeleid” ik het instituut gemeenteraad nu al meer dan 8 jaar. Omdat het mij lief is, maar tegelijkertijd omdat ik mij zorgen maak over de merkwaardige opvattingen die in de Breedstraat tot bloei weten te komen.

Ik heb daarbij overigens weinig steun ervaren van de reguliere pers. Met als gevolg dat de raad in staat was, volgens mij daartoe aangemoedigd door B&W, vrijwel elke vraag of waarschuwing vanuit de bevolking te negeren.

Je kunt wel telkens vroom roepen, dat je hoopt op meer betrokkenheid bij de burgers, maar als er dan één is die de handschoen opneemt (en dat bovendien 8 jaar lang weet vol te houden) en betrokkenheid demonstreert door braaf de stukken te lezen waar hij commentaar op denkt te moeten leveren, dan wordt die inbreng gewoon genegeerd.

Voorbeeld? Nota bene op basis van een krantenartikel ontdek ik dat de inwoners van Enkhuizen meer bijdragen aan een ontwikkelingsplan dan de inwoners van de overige SED gemeenten. Vervolgens doe ik wat ik in een democratisch land geacht word te doen.

Ik probeer de aandacht te vestigen op deze ongelijkwaardige behandeling van de inwoners van Enkhuizen. Ik – en velen met mij – waarschuwen haar vertegenwoordigers in de raad (maar ook de de lokale pers) om die regeling niet aan te gaan. Hautain doet de raad er het zwijgen toe en negeert de waarschuwing. De lokale pers doet precies hetzelfde.

Maar goed, in een democratie is het laatste woord aan de kiezer. Ik besluit lid te worden van de enige partij die bereid is om de vraag aan de kiezer voor te leggen, “vindt U het rechtvaardig dat U meer bijdraagt aan de kosten van een SED regeling dan de overige inwoners van het SED?”.

Is er eindelijk een onderwerp waarover je (tijdens de verkiezing) met elkaar (op het scherpst van de snede) zou kunnen discussiëren, besteedt de krant er geen seconde aandacht aan. Tot grote opluchting van de voltallige raad, die de regeling immers twee maanden eerder had goedgekeurd.

Het zou me verbazen als meer dan een kwart van de Enkhuizer bevolking zou weten, dat ze persoonlijk en gezamenlijk meer  bijdraagt aan dat ontwikkelingsplan van de SED dan de overige inwoners van de SED gemeenten. De belangrijkste reden voor die onwetendheid is het feit, dat de krant aan dat feit geen enkele aandacht heeft gegeven.

De krant houdt regelmatig een enquête onder haar lezers. Ik daag haar bij deze uit de vraag voor te leggen, “wist u dat inwoners van Enkhuizen meer bijdragen aan de verdere ontwikkeling van de SED.” (en wat vindt U daarvan).

Dus je kunt, wat beide heren doen, de kiezer wel een verwijt maken, maar als je eigen informatievoorziening over zaken die er toe doen, zo beneden peil is, dan moet je je ook niet verbazen over het feit dat de kiezer niet beter weet te doen, dan te stemmen op iemand die hij kent.

Niet op feiten gebaseerde meningen

HottingIn de Enkhuizer Krant van vrijdag lees ik de verklaring die PvdA en CU/SGP geven voor hun weigering om deel te nemen aan een coalitie, waar NE ook deel van zou kunnen uitmaken.

Door NE als oorzaak te noemen van het sneuvelen van de vorige coalitie, bestaande uit SP, CDA, NE en CU/SGP.

Waaruit maar weer eens blijkt, dat de heren Sandstra en Hotting liever hun fantasie de vrije loop laten dan zich te baseren op de feiten. Het sneuvelen van de voorgaande coalitie (waar de CU/SGP wel deel van uitmaakte en de PvdA niet), werd NIET veroorzaakt door perikelen binnen NE.  Integendeel, Van der Pijll is het college tot de laatste snik trouw gebleven.

Het college struikelde, omdat wethouder Olierook volgens de meerderheid van de Raad niet voldaan had aan zijn plicht tot informeren. Een plichtsverzuim dat, zoals ik eerder al schreef, beschouwd wordt als een politieke doodzonde en daarom maar één mogelijke uitkomst kent. Opzeggen van het vertrouwen in de wethouder.

Mijn persoonlijke opvatting daarover was, dat de raad daar ongeveer een jaar te laat mee was. Men had hem eerder (bij de behandeling van het Dromdossier) al de wacht moeten aanzeggen. Door dat na te laten wekte men bij Olierook waarschijnlijk de indruk dat de raad niet zo zwaar tilde aan het niet voldoen aan de informatieplicht.

Ook vond ik destijds de motivatie wat geforceerd aandoen. Immers, de twee andere raden verbonden ook geen consequentie aan het audit rapport, dat de Enkhuizer raad zo zwaar op de maag was gevallen. Maar met het verwijt, dat Olierook (voor wat betreft de informatie aan de raad) er maar een beetje met de pet naar gooide, was ik het volledig eens.

Dat SP, CDA, CU/SGP en Van der Pijll het daar niet mee eens waren had niets te maken met een rationele overweging van de feiten en omstandigheden, maar met een blinde loyaliteit, die het onmogelijk maakt om in eigen kring gemaakte fouten, als zodanig te herkennen.

SandstraKortom het sneuvelen van de voorgaande coalitie had, anders dan Sandstra (PvdA) en Hotting (CU/SGP) menen en beweren, niets te maken met onstabiel gedrag van Nieuw Enkhuizen.

Het staat beide  heren natuurlijk vrij er een mening over NE op na te houden en die in de krant te ventileren. Maar ik plaats daarbij dan graag de kanttekening, dat die mening niet op feiten is gebaseerd.

Zoals veel van de meningen van onze volksvertegenwoordigers niet op feiten zijn gebaseerd, maar op vage onderbuik gevoelens.

Waar men in Enkhuizen, met behulp van dualisme, een eind aan probeert te maken is de “blinde loyaliteit” aan de eigen bestuurders. Of dit ook werkelijk gaat lukken waag ik te betwijfelen. De druk, om allerhande zaken door de vingers te zien wanneer het partijgenoten betreft, blijft namelijk onverminderd aanwezig.

Als VVD wethouder Struijlaart het prima vindt, dat de inwoners van Enkhuizen meer bijdragen aan het OOP-SED dan maakt VVD fractievoorzitter en financieel-deskundige Rob van Reijswoud daar verder geen punt van en betalen we als Enkhuizen gewoon 8 ton meer dan noodzakelijk en is er verder geen haan die er naar kraait.

Lange tenen.

langbroek-1
Lange tenen

Ja hoor, wat ik al verwachtte is nu ook gebeurd. Hans Langbroek heeft mij geblokkeerd en er voor gezorgd dat ik in de toekomst verstoken blijf van zijn tweets.

Dit in navolging van Stomp en Quasten. Mogelijk zijn er meer die me geblokkeerd hebben, maar ik houd dat eerlijk gezegd niet zo bij. Het lijkt misschien dat ik voornamelijk  SP gedachtegoed verspreid, maar dat komt alleen omdat die me toestaan kennis te nemen van hun opvattingen.

Dus vanaf nu zult U (via mijn blog) verstoken blijven van de aanbevelingen van Hans voor het oplossen van allerhande wereldproblemen. Tenzij U zelf een Twitteraccount neemt en U zich abonneert op dat van Hans.

Nu was me al eerder opgevallen dat Hans zich graag associeert met andere (landelijke) politieke partijen. In het verleden beweerde hij landelijk lid te zijn van Groen Links. Terwijl hij nu al weer geruime tijd zijn sympathie voor Marianne Thieme (en haar Dierenpartij) niet onder stoelen of banken steekt.

Zijn bewondering voor de opvattingen van de British National Party lijkt daarmee in strijd, maar Hans is een pragmatisch politicus en denkt ongetwijfeld “elke stem telt”, ongeacht waar hij vandaan komt. Bovendien was hij zelf, net als de BNP, ook nooit kieskeurig voor wat betreft de manier waarop hij zijn opponenten afschilderde.

Zo vergeleek hij het duo Hoogervorst/Keesman ooit eens met het voormalige Roemeense dictator echtpaar Ceausescu en placht hij zijn afkeer van sociaal democraten uit te drukken door ze aan te duiden als sociaal fascisten.

Maar helaas, als gevolg van zijn blokkade, zullen we deze smaakvolle bijdragen aan de lokale politiek in de toekomst moeten missen. Inclusief Hans zijn recente voorkeur voor een raadsbreed akkoord en welke bijdrage zijn partij daar aan gaat leveren.

Voorlopig  heeft het er alle schijn van dat de SP, met behulp van haar informateur, zich bij de een jaar geleden geformeerde coalitie van D66, VVD en PvdA wil indringen. Die nieuwe coalitie beschikt over een stevige basis van 10 zetels en kan (in theorie) de rit moeiteloos uitzitten.

Maar dat staat natuurlijk niet gelijk aan een “raadsbreed akkoord”, waarvoor je toch minimaal de aansluiting van CDA en CU/SGP en drie lokale partijen nodig hebt.

Enfin, jammer van die lange tenen van Hans, maar er spelen gewichtiger zaken, zoals de vorm en inhoud van het raadsbreed akkoord, waar iedereen naar schijnt te snakken en dat eerdaags wel bekend zal worden gemaakt.

Afdragen

langbroek.jpg
Winst

De voorlopige uitslag is bekend, qua zetelverdeling is er niets veranderd. HEA is spectaculair gestegen, maar niet voldoende voor een extra zetel. D66 is spectaculair gedaald, maar niet voldoende om een zetel te verliezen en Lijst Quasten heet vanaf nu Enkhuizen Vooruit.

In mijn vorige bericht stelde ik dat we meteen antwoord zouden krijgen of we kans maken op die 8 ton van het SED. Het antwoord daarop is nee. De politieke partijen hadden er geen belangstelling voor, maar dat gold ook voor de kiezers, dus heronderhandelingen over de kostenbijdrage lijkt me dan ook onwaarschijnlijk.

koning-1
Verlies

De twee meest voor de hand liggende coalitiepartijen zijn SP en CDA, beide zijn fervent tegenstander van een fusie met Drechterland en Stede Broec. Het zal nog niet zo makkelijk zijn om een derde coalitiegenoot te vinden die er ook zo over denkt.

De overige zeven partijen waren voorstander van een fusie. Al was het maar omdat je dan in plaats van ruim 13 miljoen uit eigen zak betalen je er 22 miljoen (volgens Rob van Reijswoud) van de provincie bijkrijgt.

Nu hebben ook deze verkiezingen weer eens aangetoond dat je Enkhuizers niet moet lastig vallen met rekensommen,maar het verschil tussen 13 miljoen uit eigen zak en 22 miljoen  krijgen vind ik wel heel erg groot worden. Dat verschil kan zelfs de meest onbeholpen rekenaar niet ontgaan.

Enfin, we zullen zien waar de SP mee komt op 29 maart wanneer de nieuwe raad wordt geïnstalleerd, er zal eerst wel een informateur moeten worden benoemd. Leuke schnabbel voor partijgenoten of zouden ze dat ook afdragen en in de partijkas storten?

Meelopers.

oogkleppen1In buitenhof afgelopen zondag de voormalig ombudsman Alex Brenninkmeijer met een mooie kwalificatie.

Het meeloop parlement. Het idee dat ons parlement niet langer een besef van haar taak tot controleren heeft (en in dat verband aan waarheidsvinding doet), maar van media relletje naar media relletje hobbelt.

Zou je dat ook van de gemeenteraad in Enkhuizen kunnen zeggen? Meelopers, die zolang er zich maar een enigszins plausibele verklaring aandient, niet op zoek gaan naar de waarheid?

Als je kijkt naar het Dromdossier, dan kun je bijna niet anders dan concluderen dat vrijwel de gehele raad bestaat uit meelopers. Wiens hoogste taak is te voorkomen dat pijnlijke waarheden aan het licht komen, of (wanneer dat onmogelijk blijkt) er voor te zorgen dat die waarheid volledig genegeerd wordt.

Dat (met behulp van boekhoudkundige manipulaties) de illusie in stand wordt gehouden dat de kosten van de verbouwing bijna een half miljoen lager waren dan in werkelijkheid het geval was.

Dat gemaakte afspraken (door de stichting) niet werden nagekomen, waardoor de gemeente gedwongen werd om tienduizenden euro’s extra te spenderen. Ook iets waar geen enkel raadslid zich druk over wilde maken.

En als raadsleden zich ergens niet druk over maken, dan ziet ook de waakhond van de democratie (de vrije pers) geen reden om zich ergens druk over te maken.

En toen het college ruimhartig erkende dat ze de betalingsafspraken met derden niet vastlegde of bevestigde was er geen raadslid dat verblikte of verbloosde vanwege deze uitzonderlijke bedrijfsvoering. Er werd niemand tot de orde geroepen, er werden geen maatregelen voorgesteld. Men accepteerde domweg dat de democratische controle op gemaakte afspraken (wegens het ontbreken van documenten) onmogelijk was gemaakt.

Het was de afgelopen 4 jaar tamelijk onthutsend om te ervaren dat vrijwel geen enkele fractie behoefte had de waarheid in deze kwestie te achterhalen. In een poging daartoe had ik een WOB verzoek gedaan om inzage te krijgen in onderliggende documenten. Iets wat raadsleden en de reguliere pers ook hadden kunnen doen, maar waarschijnlijk te veel moeite vonden.

Aan de hand van die documenten heb ik tal van door de raad gekoesterde aannames weten te weerleggen, zonder overigens enig merkbaar resultaat. Met als uiteindelijke apotheose, de raadsvergadering van 12 december 2017 waarbij het college voorstelde om datgene te doen waartegen de raad zich de voorgaande jaren (met behulp van absurde drogredenen) steeds had verzet.

Namelijk, de aannemer te betalen voor de werkzaamheden die hij voor de gemeente en de stichting had verricht.

Brenninkmeijer is een beschaafde en erudiete man. Zijn conclusie, dat onze volksvertegenwoordigers eerder meelopers zijn dan onafhankelijke geesten die het als hun taak zien om  de overheid te controleren (en om die reden aan waarheidsvinding doen) deel ik dan ook volkomen.