Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Toedekken

verzwijgenDe krant van zaterdag 2 september bevatte een paginagroot artikel, verluchtigd met de tevreden lachende portretten van de burgemeesters Wortelboer (StedeBroec) en Pijl (Drechteland).

Bovenaan de pagina stond een foto van burgemeester Baas, die een sneetje brood te lijf ging tijden het kinderontbijt. Het artikel heette “De prijs van het aparte besturen”, maar verschafte daar verder weinig duidelijkheid over.

Wel vermeldde het artikel de bedragen die de diverse gemeenten bijdroegen aan het herstructureren van de GR-SED. Het totale bedrag was volgens de krant 12.2 miljoen. Waarvan er 4.8 miljoen door Enkhuizen diende te worden betaald, 4,3 miljoen door StedeBroec en 4,1 miljoen door Drechterland. Hoe de krant aan die cijfers is gekomen weet ik niet. Als ik de in het raadsvoorstel genoemde bedragen optel, dan kom ik alleen voor Enkhuizen op bijna 5 miljoen. Maar goed, wat mij betreft deden de exacte cijfers er op dat moment niet zo toe, maar ging het me om het grote verhaal.

Mijn aanvankelijke vraag was dan ook, hoe is het mogelijk, dat de gemeente met het minste aantal inwoners de grootste bijdrage moet leveren? Ik denk dat dit een legitieme vraag is die ik als inwoner van Enkhuizen mag stellen en dat die vraag een antwoord verdient van hen die de regeling hebben getroffen.

Ik stel vast, dat op één raadslid na (Hans Langbroek), de voltallige raad van Enkhuizen zich ook nu weer gedraagt zoals ze zich de afgelopen 8 jaar heeft gedragen. Namelijk net doen alsof ik gekke Henkie ben en net doen of ze het niet gelezen hebben.

En tegelijkertijd maar huilen dat het zo jammer is dat de burgers zich niet betrokken voelen bij het stadsbestuur.

Maar die betrokkenheid  mag zich natuurlijk alleen maar manifesteren in  serviel gedrag, dat ze zelf ook altijd ten toon spreiden ten opzichte van de ambtelijke organisatie.

Als die een begroting of de jaarrekening presenteert zijn de lofprijzingen niet van de lucht. Van ons wordt verwacht dat we elke natte wind die door de raad wordt gelaten met gejuich begroeten. Zo niet dan ben je negatief en word je genegeerd.

Maar terug naar de vraag: hoe kan het dat de kleinste gemeente de zwaarste lasten krijgt opgelegd? Het stilzwijgen is veelzeggend. De raadsleden, die tijdens deze periode het voorstel hebben goedgekeurd, weten het zelf ook niet. Het is zeker niet de eerste keer dat deze raad instemt met iets waar men de strekking nauwelijks van begrijpt.

Voor zover ik het begrijp, was de verdeelsleutel bedoeld om overschotten (als gevolg van gerealiseerde besparingen) onder de 3 gemeenten te verdelen. Het is nooit bedoeld geweest als sleutel waarmee het aandeel in de kosten diende te worden berekend. Helaas is er nooit sprake geweest van besparingen en alleen maar van extra kosten en is de verdeelsleutel daar ten onrechte voor gebruikt. Met als gevolg een onevenredig zware doorbelasting van de extra kosten voor Enkhuizen.

Dat had de namens Enkhuizen optredende wethouder zich moeten realiseren. Dat hadden de raadsleden die zitting hebben in de klankbordgroep zich moeten realiseren. Maar men zit daar alleen om het eigen ego te strelen en niet om te waken over de belangen van de Enkhuizers.

En tot slot de krant, die zijn oren laat hangen naar de opvattingen van de autoriteiten. In plaats van zaken bloot te leggen, dekt men zaken toe. In dit geval, het feit  dat inwoners van Enkhuizen zwaarder belast worden voor de kosten van het ambtelijk apparaat dan inwoners van andere deelnemende gemeenten. Opdat het verzet daartegen zich niet verder uitbreidt, maar beperkt blijft tot de lezers van mijn blog.

Advertenties

december 10, 2017 Posted by | Klungelen, SED, Struijlaart | 1 reactie

Aantoonbaar resultaat.

rezDe Enkhuizer Krant vraagt zich vrijdag (in de rubriek “Het woord staat vast”) af wat het probleem is inzake het strandpaviljoen waarover de gemeente wikt en weegt. Dat heb ik in mijn vorige bericht proberen uit te leggen.

Toen ik 8 jaar geleden met mijn blog begon, kocht de gemeente voor meer dan een half miljoen een huurovereenkomst met een tennisbaanexploitant af, zogenaamd omdat zij dan een betere indeling van het recreatieoord kon bewerkstelligen.

Lees, meer grond kon verkopen aan de toekomstige exploitant van vakantiewoningen die op het REZ zouden worden gerealiseerd.

Na vier jaar navelstaren werd op aandringen van de raad haast gemaakt met het plan voor een vakantiedorpje en zie daar, drie jaar later was men er (met de nodige kunstgrepen) in geslaagd een ontwikkelaar te strikken, die in februari van dit jaar zijn plannen presenteerde.

Volgens die plannen worden strandpaviljoen en camping naar de noordkant van het REZ verplaatst. (zie kaartje). Over die plannen zijn tenminste 2 bewonersbijeenkomsten gehouden en ook de pers heeft er ruime aandacht aan besteed.

Vervolgens heeft een door het college benoemde commissie (waarvan ik de samenstelling niet weet) advies uitgebracht over het plan en geconcludeerd dat dit plan binnen de door de gemeenteraad vastgestelde kaders bleef.

Daarmee was voor het college de weg vrij om met de nieuw opgerichte ontwikkelingsmaatschappij (Orez) een overeenkomst aan te gaan. Uit betrouwbare bron meen ik te weten dat dit inderdaad is gebeurd en oud-wethouder Kok een dergelijke overeenkomst heeft getekend. Ik ken de inhoud niet en misschien valt het mee, maar ik houd rekening met het ergste. Namelijk dat als gevolg van die handtekening de gemeente niet meer terug kan zonder vergoeding van de door Orez gemaakte kosten.

Tot dusver had het college altijd volgehouden dat de plannenmakerij geen (betalings)verplichting voor de gemeente zou opleveren, maar na de door Kok gezette handtekening ben ik daar niet meer zo zeker van. Ook al omdat Baas in de krant heeft verklaard dat afblazen van het project geld zal gaan kosten.

Dus dat de gemeente “wikt en weegt” is opmerkelijk. Ze had op basis van de bestaande plannen en haar overeenkomst met Orez, moeten zeggen. “Het spijt ons, maar zoals U weet hebben we andere plannen en dat maakt het onmogelijk om Uw verzoek in te willigen”.

Dat men dat niet gedaan heeft (maar wikt en weegt), wijst er op dat de gemeente er ook nog niet zeker van is, dat ze de eigen plannen die ze (in samenspraak met Orez) vorm heeft gegeven gerealiseerd kunnen worden.

Op basis van wat er bekend is, zie ik twee problemen.  Ten eerste ongeoorloofde overheidssteun. Anders dan aanvankelijk de bedoeling was, wordt de grond niet 30 jaar lang vrij van erfpacht verhuurd, maar wordt zij verkocht. Tegen welke prijs is niet bekend. Als die door (alweer onbekende deskundigen) als te laag wordt ingeschat dan is er sprake van ongeoorloofde overheidssteun.

Een tweede probleem betreft de toegankelijkheid van het ZZM. Men wil een nieuwe hoofdingang realiseren op het REZ en een bijbehorend parkeerterrein.

Het bestaande en inmiddels goedgekeurde ontwerp voor een vakantiedorp maakt dat onmogelijk. Er moet echter ook nog een bestemmingsplan worden aangenomen. Pas als dat is aangenomen kan je er bezwaar tegen aantekenen. En zelfs al wordt dat bezwaar afgewezen, je bent al gauw een jaar of vier aan het procederen.

Verstandiger is dus om te kijken of je (met behulp van een nieuw ontwerp voor het dorp) tegemoet kunt komen aan de wensen van het ZZM.

Samengevat, het plan van de strandpaviljoeneigenaar heeft alleen kans van slagen als de plannen die de gemeente de afgelopen 8 jaar heeft laten ontwikkelen (en waar men al gauw een miljoen euro aan heeft uitgegeven) niet doorgaan.

Het feit, dat de gemeente nog steeds wikt en weegt en het plan van de strandpaviljoeneigenaar niet resoluut van tafel heeft geveegd, rechtvaardigt het vermoeden, dat de ook de gemeente  er niet zeker van is, dat het plan (dat ze in samenspraak met Orez heeft ontwikkeld), kan worden uitgevoerd.

En dat zou natuurlijk het echte nieuws zijn. Dat je ruim een miljoen hebt geïnvesteerd in een project, zonder dat dit enig aantoonbaar resultaat heeft opgeleverd.

oktober 13, 2017 Posted by | Klungelen, Recreatieoord | 1 reactie

Goud waard

geldbuidelEen maand of wat geleden deed verslaggever Cees Beemster in de Enkhuizer Krant verslag van de stand van zaken op het REZ. Algemene indruk, alles loopt op rolletjes, niets aan de hand.

Afgelopen dinsdag deed verslaggeefster Tanja Koopen in de Enkhuizer Krant verslag van de plannen die de eigenaar van het strandpaviljoen en de zeilschool bij de gemeente heeft ingediend.

Ik wil niet vervelend doen, maar beide verslagen kunnen niet tegelijkertijd waar zijn. Als Cees gelijk heeft, dan heeft het indienen van de plannen van de eigenaar van het strandpaviljoen (hoe sympathiek die ook mogen zijn) geen enkele zin.

Immers zijn paviljoen zal eerdaags moeten verhuizen naar de uiterste noordkant van het REZ waar hij (vanuit een nog te graven haventje) zijn zeilschool gaat exploiteren. Dat zal nog geen geringe klus blijken te zijn omdat, zodra je dat haventje verlaat, je in (nu nog) voor boten verboden gebied terecht komt.

De bestaande haven, die hij nu wil opknappen, verdwijnt helemaal. In plaats daarvan komen vakantiebungalows, te realiseren door Orez waarmee, als ik het goed heb begrepen, de gemeente een overeenkomst heeft gesloten. Sterker nog, er is mij verzekerd dat het tekenen van die overeenkomst zo ongeveer de laatste formele daad van wethouder Kok is geweest.

kok-1

handtekening

Zodat het hoogst onwaarschijnlijk is dat we ooit (zonder kosten te maken) van die lokale gelegenheidscombinatie afkomen.

En dat is weer niet onbelangrijk, omdat ik me ook heb laten wijsmaken dat het ZZM zich tot het uiterste zal verzetten tegen de bestaande plannen.

Tenminste, als de raad er (net als het college) van uit blijft gaan dat de toekomstplannen van het ZZM minder gewicht in de schaal leggen dan de Enkhuizer wens tot het bouwen van tweede huisjes.

En een procedure bij de Raad van State neemt al snel 5 jaar in beslag, dus voordat het eerste huisje gebouwd gaat worden hebben we het al gauw over 2023.

Maar het kan natuurlijk ook zo zijn, dat het eerdere verslag van Cees inmiddels achterhaald is en men er bij de gemeente inmiddels zelf ook al achter is dat de plannen van Orez geen enkele kans van slagen hebben. Mij zou dat in ieder geval niet verbazen.

Blijft de vraag of Orez zich, na al het werk dat ze heeft verricht, zich zo maar de laan uit laat sturen. Het zou best eens kunnen zijn dat de op het laatste moment door Kok gezette handtekening (voor Orez) goud waard blijkt te zijn.

oktober 12, 2017 Posted by | Klungelen, Kok, Recreatieoord | 5 reacties

Beproefde werkwijze

stadhuisNaar mijn mening bestaat er zoiets als een beproefde werkwijze. In dit geval, als een werknemer afspraken maakt die resulteren in een betalingsverplichting, hij de aard en omvang van die afspraken schriftelijk voorlegt aan zijn superieuren.

Die beproefde werkwijze geldt voor het bedrijfsleven en de overheid. In de kwestie rond de verzwaring van het elektra van de Drommedaris is de gemeente van die beproefde werkwijze afgeweken. Dat is waar haar beweringen op neerkomen.

Er hebben weliswaar tot  tweemaal toe gesprekken plaatsgevonden met Hillen & Roosen  en daarin is tot tweemaal toe overeenstemming bereikt over de betaling die er aan Hillen & Roosen diende te worden verricht door de gemeente, maar van die gesprekken bestaat geen verslag.

Dat is een afwijking van de beproefde werkwijze. De arrogantie van de gemeente (maar ook van de raad) bestaat er uit, dat de gemeente alleen maar hoeft te zeggen dat ze een beproefde werkwijze niet heeft toegepast en iedereen denkt (inclusief de raad) dat zal dan wel.

De aanwezigheid van de door mij gevraagde stukken is regel. Men lijkt er van uit te gaan, dat ik dien te bewijzen dat die regel ook in dit geval van toepassing is.  Een slimme poging tot omkering van de bewijslast, waarvan moet worden afgewacht of de rechter het daarmee eens is.

Het is in mijn ogen de gemeente die moet beargumenteren waarom zij de regel (in dit bijzondere geval) niet heeft toegepast.

De mondeling gegeven reden was efficiëntie. De schriftelijke reden, zoals in haar verweerschrift is vastgelegd, is  dat alleen de raad bevoegd is besluiten te nemen aangaande aanvullende werkzaamheden. En omdat de ambtenaar geen besluit kon nemen, was er ook geen noodzaak tot het maken van een verslag.

Ik begrijp dat je met het opzetten van dat soort van redenering toch nog een leuke boterham kunt verdienen bij de gemeente, maar ik word daar heel erg droevig van.

Dat het nemen van besluiten het privilege van de raad is, weet naar ik aanneem ook de bestuursrechter wel. Maar om dat als argument te gebruiken om geen verslag te maken van de betalingsafspraken die er met derden worden gemaakt, lijkt me geen goed idee.

De afspraken met de aannemer werden gemaakt door de op één na hoogste ambtenaar van de gemeente, Jan Slagter.  Als die niet bevoegd is om namens de gemeente afspraken te maken, wie dan wel? Natuurlijk, hij zal er altijd bij zeggen dat de afspraken die hij maakt  altijd goedgekeurd moeten worden door zijn superieuren. In eerste instantie is dat de wethouder, maar uiteindelijk de raad.

Het resultaat van zijn afspraken zal hij voorleggen aan de wethouder, die vervolgens bepaalt, welke delen van het onderhandelingsresultaat aan de raad worden voorgelegd om een instemmingsbesluit te krijgen.

Kortom, het feit dat een ambtenaar in bepaalde situaties niet bevoegd is om een besluit te nemen, zegt niets over zijn bevoegdheid om namens de gemeente te onderhandelen over een (door de raad) te nemen besluit. Maar alvorens het resultaat aan de raad kan worden voorgelegd dient eerst de wethouder overtuigd te worden.

In Enkhuizen gebeurt dat kennelijk nooit op basis van een schriftelijk stuk, maar mogen de ambtenaren in kwestie in het voorbijgaan iets roepen over de overeenstemming die ze hebben bereikt. En als dit niet een correcte weergave is van de gebruikelijke gang van zaken, waarom beweert de gemeente dan, dat het in deze kwestie wel de gang van zaken is geweest?

Ik vrees, dat de werkelijke reden is, dat men om politieke redenen er voor koos te liegen over de werkelijke kosten van de verzwaring. En toen men eenmaal dat besluit had genomen, was er geen weg terug meer en werd de ene leugen op de andere gestapeld.

Met als voorlopige uitkomst, dat we kunnen concluderen dat de gemeente gebruik maakt van valse offertes om de raad ergens toe over te halen en de raad daar verder geen punt van maakt, want waarom zou je over zoiets druk maken? Gelukkig mogen wij over een half jaar zeggen wat we daar van vinden, waarna we weer 4 jaar onze mond moeten houden.

augustus 1, 2017 Posted by | Bestuurscultuur, Drommedaris, Klungelen | 5 reacties

Wat zou het

Vankertjeandaag een opmerkelijk berichtje in de Enkhuizer Krant.

De gemeente verloor haar geschil voor de bestuursrechter met terrasuitbater Karin Mazereeuw. Uit het krantenbericht begrijp ik, dat de gemeente haar tekening (behorende bij de oorspronkelijk vergunning) was kwijtgeraakt.

In plaats van bij Mazereeuw te informeren of die nog over de originele tekening beschikte had men een nieuwe gemaakt, die afweek van de oorspronkelijke tekening.

Op basis van die nieuwe tekening wilde men vervolgens gaan handhaven, maar de rechter stak daar een stokje voor. Als je niet langer tevreden bent met de overeenkomst die je eerder hebt gesloten, dan kun je die niet veranderen door te roepen dat je de oorspronkelijke overeenkomst bent kwijtgeraakt.

Je zou denken, dat snappen ze bij de gemeente ook wel, maar waar ze op gokken is, dat jij de overeenkomst ook niet meer hebt. Of dat je als burger opziet tegen de kosten van een procedure. Zo hebben ze in de kwestie Burgwal ook iemand 6 jaar bezig weten te houden.

Niet alleen raakt de gemeente allerhande documenten kwijt, in mijn geval beweert ze dat documenten niet gemaakt zijn. Ik weet niet of ze daar verstandig aan hebben gedaan. Iets kwijt raken lijkt me langer vol te houden, dan te beweren dat je hebt nagelaten de grondbeginselen van democratisch bestuur te respecteren.

Een van de belangrijkste democratische grondbeginselen is, dat wij (als bevolking) het recht hebben (en dus in staat gesteld moeten worden) besluiten van onze bestuurders te controleren. Dat wordt onmogelijk, als je nalaat documenten (zoals gespreksverslagen) te maken van van de betalingsafspraken die je met anderen maakt.

Waar het college zich (in mijn geval) op beroept zijn tamelijk eenzijdige en onvolledige interpretaties van haar afspraken met Hillen & Roosen. Ze bevatten tegenstrijdigheden die de raad mogelijk wel zijn opgevallen, maar waar ze vervolgens niet meer mee gedaan heeft dan de schouders ophalen.

In mijn ogen plichtsverzuim van de raad, dat ze naar mijn opvatting niet hebben hersteld door maanden later het college (om onduidelijke) redenen weg te sturen.

Er is in Enkhuizen een bestuurscultuur gegroeid, waarbij het college meent zich van alles te  kunnen permitteren, terwijl de raad zich op dat punt van alles laat aanleunen.

Wordt de democratische controle op genomen besluiten onmogelijk gemaakt? Wat zou het, dat waren we toch al niet van plan, denkt de raad. We zitten hier toch alleen maar om dingen goed te keuren (en daar gewichtig over te doen) en niet om zaken te controleren.

Wordt de WOB niet correct uitgevoerd? Wat zou het, sinds wanneer kan het de raad wat schelen of wetten naar behoren worden uitgevoerd? Wordt het REZ straks voor een appel en een ei verpatst? Wat zou het, onze maandelijkse vergoeding wordt er niet minder om.

Er wordt mij wel eens cynisme verweten, maar cynischer dan onze lokale politici kan bijna niet.

 

juli 14, 2017 Posted by | Klein Leed, Klungelen | 8 reacties

Gezapig tempo

regenten1Welnu, de vergaderonkostenvergoeding is dus vervallen. In plaats daarvan is de algemene onkostenvergoeding voor raadsfracties verhoogd met € 500,- terwijl de vergoeding per raadslid verhoogd is van € 100,- naar € 200,-.

Bedroeg de totale (alle fracties opgeteld) onkostenvergoeding in de voorgaande jaren nog € 14.700,- , in 2017 is de totale onkostenvergoeding € 11.400,-.

Dat lijkt een besparing van zo’n € 3.300,- op te leveren, maar lang niet alle fracties hebben gebruik gemaakt van de maximale onkostenvergoeding. Sommigen hebben de niet gebruikte bedragen teruggestort (of hebben beloofd dat te zullen doen), anderen hebben dat niet gedaan en daarmee een buffer voor zichzelf gecreëerd.

De vergelijking tussen de één-  en meer persoonsfracties leert het volgende.

1 persoons, vroeger  € 1400,- , nu € 1000,-

2 persoons, vroeger €  1500,- , nu € 1200,-

4 persoons, vroeger  €  1700,- , nu € 1600,-

Dus door het laten vervallen van de vergoeding voor vergaderkosten en het laten stijgen van de algemene onkostenvergoeding lijkt de schade voor de fracties beperkt te zijn gebleven.

Probleem is echter dat de afgelopen drie jaar de fracties nauwelijks wisten wat ze als fractiekosten konden opvoeren. Het weekendje Egmond aan Zee is al genoemd en wellicht is een fractie ook gebaat bij een avondje Holiday on Ice om van een bezoek aan de Bananenbar nog maar te zwijgen. Maar of die kiezer daarmee is gediend blijft de vraag.

Als een onkostenvergoeding wordt gegeven, terwijl er geen onkosten bestaan, dan dreigt oneigenlijk gebruik en corrumpering. Dan worden bevriende relaties wat toegestopt en buffers gemaakt voor de verkiezingstijd. Ik heb niets tegen onkostenvergoedingen voor fracties, maar het lijkt me wel, dat de redenen voor die vergoedingen beter moeten worden gedefinieerd.

Op basis van bestaande vergoedingen kunnen er jaarlijks tientallen bijeenkomsten worden georganiseerd waarbij fracties hun besluiten zouden kunnen toelichten en verdedigen. Ik kan me voorstellen dat fracties, met tegenovergestelde meningen (over het REZ, over de Drom, over wat dan ook) gezamenlijk een bijeenkomst beleggen waarin zij hun verschillende standpunten uitdragen. Op die manier verhoog je de belangstelling voor de politiek en onderhoud je contact met de kiezer en creëer je draagvlak.

Paljas heeft als primaire doelstelling het bevorderen van de discussie over politieke onderwerpen. De middelen die zij daarvoor denkt te kunnen gebruiken zijn,

  1. Het onderhouden van een weblog.
  2. Het organiseren van bijeenkomsten.
  3. Het deelnemen aan verkiezingen.

Punt drie bleek achteraf een vergissing die we niet moeten herhalen. Met punt 1 voldoe ik nog dagelijks aan de doelstelling. Punt 2 is er nooit van gekomen omdat zoiets geld kost en ik daarover helaas niet in voldoende mate beschik.

We hebben nu dus de vermakelijke situatie. Degene die bereid is om een openbare bijeenkomst te organiseren waarin onze politieke voorlieden een glansrol kunnen vervullen door uit te leggen waar ze zoal mee bezig zijn, komt er niet omdat er geen geld is en het bovendien twijfelachtig is of onze politieke voorlieden daar aan mee willen werken.

Degenen die wel over het geld beschikken om openbare bijeenkomsten te organiseren doen het niet, vermoedelijk omdat ze niet in staat zijn uit te leggen waar ze mee bezig zijn.

En zo klungelt de Enkhuizer politiek in gezapig tempo verder.

maart 28, 2017 Posted by | Geldsmijten, Klein Leed, Klungelen | Plaats een reactie

Eerloos

Marcel_Olierook

Didn’t suffer fools gladly

Olierook was een wethouder die (zoals de Engelsen zeggen) “didn’t suffer fools gladly”. Hij was ontegenzeggelijk bekwaam en betrokken bij zijn onderwerpen, maar kon slecht tegen kritiek en dat was zijn politieke achilleshiel.

Op 13 juni 2016 vroeg ik mij in mijn column van die dag af of Hoogmoed opnieuw ten val zou komen. Ik zag toen al een overeenkomst tussen de gedragingen van Olierook en Boland. Beide bekwame wethouders die de verleiding niet konden weerstaan om hun hand te overspelen.

Boland wilde koste wat koste de verbouwing van de Drommedaris realiseren en had daarvoor veel meer geld uitgegeven dan hem door de raad was verstrekt. Olierook wilde koste wat koste de motie Delleman uitvoeren.

Boland was er mee weggekomen als Noorman  (financieel deskundige van CU/SGP) niet in de raad had gezeten. Boland kon net zo lang praten dat alles, wat aanvankelijk krom was, uiteindelijk recht leek. Alleen op financieel gebied was Noorman, die bovendien over de beslissende stem beschikte, zijn meerdere.

De oplossing die toen werd gevonden en waarmee een zekere motie van wantrouwen werd voorkomen was een door Stomp (VVD) aangedragen noodgreep om de steun aan zijn eigen college (maar niet het vertrouwen) op te zeggen. Waarmee de voorwaarde was geschapen voor het toenmalige college om “de eer aan zichzelf te houden” en op te stappen.

Waarna ze met vlag en wimpel konden worden uitgezwaaid. Die eervolle oplossing heeft de Enkhuizer belastingbetaler weliswaar een paar ton aan wachtgeld gekost, maar wie het breed heeft, kan het ook breed laten hangen.

Ik heb de raad destijds verweten, dat ze Boland toen niet ter verantwoording hebben geroepen. Ik heb daarover ooit nog eens een telefoongesprek met Noorman gevoerd waarin hij erkende, dat het inderdaad niet verstandig was geweest om de kwestie op zijn beloop te laten en in de doofpot te stoppen.

En dat is het probleem met de Enkhuizer raad. Men weet op elke slak zout te leggen en vangt elkaar regelmatig vliegen af, maar als het om werkelijk belangrijke zaken gaat, zoals haar budgetrecht of haar recht op volledige en juiste informatie, dan kijkt men de andere kant op en wordt er water bij de wijn gedaan.

In haar vlammende betoog tijdens de raadsvergadering afgelopen dinsdag verwijt Keesman dat de fracties zich niet aan de democratische spelregels hebben gehouden. Ik geef haar daarin gelijk, maar het heeft geen zin anderen verwijten te maken als je jezelf ook niet aan de spelregels houdt.

Toen VVD/D66 zich in 2013 niet aan de spelregels hielden en hun steun aan hun eigen college introkken heb ik daar bezwaar tegen gemaakt, maar de SP niet gehoord. Euforisch als men was over de mogelijkheid eindelijk zelf een wethouder te kunnen benoemen.

Toen diezelfde wethouder in 2016 “bewees” dat hij democratische controle op gemaakte afspraken onmogelijk had gemaakt door het niet laten uitmaken van documenten, heb ik de SP ook niet gehoord.

Wat heeft het verder nog voor zin om vertegenwoordigers te kiezen met de opdracht om (namens ons) de bestuurders te controleren, als je tegelijkertijd toestaat, dat bestuurders die controle onmogelijk maken?

Het recht op democratische controle is een van de belangrijkste fundamenten van een democratische samenleving. Onze vertegenwoordigers verkwanselen dat in ruil voor een gezellig en onbezorgd samenzijn. Het valt ze zelf niet eens op, dat ze het verkwanselen.

madZoals het ook die andere pijler van de democratie “de vrije onafhankelijke pers” het niet opvalt. Onmiddellijk bereid om elke oprisping van onze autoriteiten te noteren en te verspreiden, maar als de bijl wordt gelegd aan onze democratische normen en waarden door diezelfde autoriteiten, geeft men niet thuis.

Dat de overheid valse informatie verstrekt aan degenen die haar moeten controleren mag in Zimbabwe geen nieuws zijn, maar in democratische landen komt men daar gewoonlijk niet mee weg. Zelfs niet als de verspreider van die valse informatie president is van het machtigste land ter wereld.

Onweerlegbaar feit is, dat het college gemeend heeft de raad te moeten “informeren” met behulp van offertes die bezijden de waarheid zijn. Zowel de autoriteiten als de “vrije” pers proberen krampachtig dit feit te verzwijgen

Net als Boland heeft Olierook “de eer aan zichzelf gehouden”, want dat is het enige wat er telt in Enkhuizen. Maling aan de spelregels, als de eer van de autoriteiten maar niet wordt aangetast. Om het even of het leden van het college of om leden van de raad gaat.

Maar wie zich niet aan de spelregels houdt, handelt eerloos en dat is een status die steeds nadrukkelijker aan het gemeentebestuur van Enkhuizen begint te kleven.

maart 23, 2017 Posted by | Drommedaris, Keesman, Klungelen, Olierook, SP | Plaats een reactie

Kiespijn

margreetkeesmanweb

Vlammend betoog

Tijdens een gisteravond ingelaste raadsvergadering om de stand van zaken te bespreken hield Margreet Keesman (SP) een vlammend betoog, waarbij ze de voosheid van de Enkhuizer bestuurscultuur aan de orde stelde. Met persoonlijke verwijten richting haar medeleden van de auditcommissie. Van Reijswoud en Van Marle.

Die hadden (in haar ogen) misbruik gemaakt van de aan de auditcommissie verstrekte informatie, om de rest van de raad te desinformeren en er toe te bewegen  een motie van wantrouwen (jegens wethouder Olierook) te steunen.

Van Reijswoud liet daarop weten zijn positie als voorzitter van de auditcommissie ter beschikking te stellen, tenzij een meerderheid van de raad zich voor hem uitsprak.

Koning (D66) kwam vervolgens met wat geroezemoes over zijn pogingen een zakencollege tot stand te brengen. Ik veronderstel dat het daar in de toekomst ook bij zal blijven. Waarna de bijeenkomst als een nachtkaars uitging, omdat behalve Visser (CDA) en Van der Pijll (die hun steun uitspraken voor Olierook) niemand wilde reageren.

Van Marle (D66) die door Keesman ook rechtstreeks werd aangesproken reageerde niet tijdens de vergadering, maar verstuurde wel een tweet.

die weer op instemming kon rekenen van Quasten gezien haar veelzeggende reactie “whahaha”.

Ook Langbroek twitterde nog wat bij thuiskomst, maar dat ging weer over de Partij van de Dieren en andere aspecten van de wereldpolitiek.

Kortom Enkhuizen wordt bestuurd door balorige pubers die geen flauw benul hebben waar ze mee bezig zijn.

En dan te bedenken dat de gemeente maandelijks € 10.000,- uitkeert aan deze halb-starken voor het leveren van hun maandelijkse wanprestatie.

In de krant las ik dat Koning geen wethouder wil worden. Dat is tegenwoordig ook al nieuws, dat iemand iets NIET gaat doen. Hij acht zichzelf daarvoor niet geschikt, wat dan weer getuigt van opmerkelijk inzicht in zijn eigen kwaliteiten.

En hoewel in het land der blinden éénoog koning is, zou ik ook niet weten wie er van de zittende raadslieden wel geschikt is om wethouder te worden. Daarnaast heb een sterk vermoeden dat er niemand met gezond verstand bereid zal zijn om wethouder te willen worden van het filiaal van Leekerweide dat Enkhuizen heet.

Dus hoe moet het verder? Het beste lijkt me dat Koning zijn opdracht gewoon teruggeeft en Keesman beleefd vraagt of zij misschien nog een loslopende SP’er weet die bereid is om zich voor een jaartje bloot te stellen aan de waanopvattingen van de Enkhuizer raad.

Als dat niet mogelijk blijkt, dan lijkt me dat de coalitie van 6 het beste kan afreizen naar Stede Broec met de vraag of die wellicht bereid zijn het zaakje over te nemen. De meeste ambtenaren (die het eigenlijke werk doen) zitten daar al en het merendeel van de bestuurders (of wat er voor moet doorgaan) kunnen we missen als kiespijn.

maart 22, 2017 Posted by | Bestuurscultuur, Klungelen | Plaats een reactie

Overnemen

Marcel_Olierook

Zelfgenoegzaam

Omdat ik worstel met de gevolgen van de waterpokken die ik 65 jaar geleden heb gehad (gordelroos) ben ik gisteravond niet al te laat naar bed gegaan. Vanochtend las ik in de krant dat wethouder Olierook was opgestapt. Voor de precieze reden zal ik het audioverslag beluisteren.

Ik las ook in de krant dat Olierook zichzelf een goed wethouder vond en vindt. Zelfgenoegzaamheid is ook een kwaliteit. Daaruit blijkt dat hij in ieder geval geen last heeft van valse bescheidenheid. Wel vrees ik, dat hij zijn vermogen om leugens te vertellen (en toch te worden geloofd) ernstig heeft overschat.

Ze mogen dan traag van begrip zijn in de raad van Enkhuizen, maar uiteindelijk valt het kwartje toch wel.

Op 13 juni 2016 schreef ik een column met de titel “Komt hoogmoed opnieuw ten val?”. De eerste zin was “De kans is niet groot, maar het valt toch niet helemaal uit te sluiten dat wethouder Olierook vanwege zijn gedraai en duimgezuig uiteindelijk gevraagd zal worden om terug te treden. Eens raakt zelfs in Enkhuizen het geduld op.” Acht maanden later is het dan eindelijk zover. De kruik gaat zo lang te water tot hij barst.

Hij heeft het, dank zij een besluiteloze raad, langer weten vol te houden dan ik had verwacht. Ze zijn in Enkhuizen namelijk bijzonder tolerant aangaande portefeuillehouders die de boel belazeren.

Dat was gisteravond kennelijk niet het geval. Volgens de krant werd hem verweten dat hij de raad niet voldoende en actief had geïnformeerd. Dat vind ik nog netjes uitgelegd. Wat de Drommedaris betrof heeft hij de raad keihard  voorgelogen. De offerte die hij de raad voorhield als zijnde de kosten van de verzwaring was gewoon frauduleus.

Tot dusver heeft Olierook nog steeds geen antwoord gegeven op de vraag hoe het kan, dat hij werkzaamheden eerst “begroot” op € 100.000,- en een jaar later overeenkomt dat ze maar € 20.000,- waren.

En nu hij die vraag niet meer zelf hoeft te beantwoorden is het aan zijn opvolger om daar helderheid over te verschaffen. Ik ben benieuwd wie die klus van hem overneemt.

maart 8, 2017 Posted by | Drommedaris, Klungelen, Machtswisseling | 2 reacties

Recht om te weten.

rezGoed, de plannen voor een vakantiedorp zijn dus inmiddels gepresenteerd aan de gemeenteraad, de stakeholders en de standplaatshouders op de camping. Wat nog staat te gebeuren zijn 2 presentaties voor de inwoners van Enkhuizen en niet te vergeten (op 2 maart) de selectiecommissie, waarvan de volledige samenstelling mij onbekend is.

Voor zover ik weet worden de leden van de selectiecommissie benoemd door het college. Haar taak is het college te adviseren over de deugdelijkheid van de plannen. Indien die als positief wordt beoordeeld, dan is het college vrij om een juridisch bindende overeenkomt aan te gaan met de ontwikkelaar.

Ik vind het een wat merkwaardige constructie, dat bij de uiteindelijke beslissing of het project wel of niet door zal gaan (inclusief de daaruit eventueel voortvloeiende gevolgen) het hoogste orgaan van de gemeente, de raad, daar verder geen enkele rol van betekenis meer in speelt. Zij mag alleen nog de wijzigingen van het bestemmingsplan goedkeuren.

Maar wat ik (of wie dan ook) verder van die procedure vind doet natuurlijk niet ter zake. De gemeenteraad heeft besloten dat zichzelf buitenspel zetten een verstandige beslissing is.

Dat het college er de voorkeur aan geeft om de raad niet in de besluitvorming te betrekken is niet geheel onlogisch. De raad heeft namelijk een (zorgvuldig gekoesterde) reputatie van wispelturig gedrag. Er is haar daarom in een vroeg stadium gevraagd om in te stemmen met de door het college geformuleerde kaders.

Feitelijk heeft de raad daarmee haar belangrijkste privilege, het vellen van een eindoordeel over het onderhandelingsresultaat, opgegeven. Dat oordeel is nu in handen van een door het college benoemde groep “deskundigen”. Zolang het onderhandelingsresultaat binnen de gestelde kaders blijft kan de selectiecommissie groen licht geven en kan het college over gaan tot het geven van een opdracht, zonder dat de raad daar nog een besluit over hoeft te nemen.

Kan de commissie, naar aanleiding van wat ze gehoord heeft tijdens de bijeenkomsten een negatief advies geven? In theorie kan alles, maar als een negatief advies niet het gevolg is  van het niet voldoen aan de kaders, zal dat negatieve advies financiële gevolgen hebben. De ontwikkelaar zal in dat geval compensatie verlangen voor de werkzaamheden die hij heeft verricht.

Het college heeft tot dusver de raad altijd voorgehouden dat die financiële gevolgen er niet zijn, maar dat heeft ze ook beweerd in het geval van de Drommedaris.

Toen heette het dat er, vanwege het ontbreken van een opdracht, geen verplichting tot betalen bestond. Wet- en regelgeving zeggen echter heel wat anders.

Het ontbreken van een opdracht laat het recht op betaling onverlet. Met andere woorden, het ontbreken van een opdracht is niet een afdoende argument om een betalingsplicht te ontlopen. Daarvoor is meer nodig en het is een rechter die (na afweging van feiten en omstandigheden) vast stelt of er wel of niet sprake is van een verplichting.

Het rechtsbeginsel is dat iedereen die arbeid verricht in principe recht heeft op betaling voor die arbeid. Of van dat principe kan worden afgeweken bepaalt een rechter en God zij dank niet de gemeenteraad van Enkhuizen. Al is men arrogant genoeg om te denken van wel.

Samengevat, zolang de ontwikkelaar binnen de voor haar geldende kaders is gebleven kan de selectiecommissie niet anders dan een positief advies geven en vanwege dat positieve advies kan het college niet anders dan de ontwikkelaar de opdracht verstrekken.

Ongeacht wat er tijdens de presentaties als bezwaren naar voren wordt gebracht.

Gebeurt dat niet, dan volgt een schadeclaim van de ontwikkelaar.

Omdat de wensen van het ZZM geen deel uitmaken van de gestelde kaders, kan op grond daarvan ook geen negatief advies worden gegeven.

Niettemin doet het college er verstandig aan om in overleg te treden met de ontwikkelaar om te zien of haar plannen zodanig kunnen worden aangepast dat er rekening wordt gehouden met de wensen van het ZZM. Elke andere weg leidt tot een publicitair en juridisch debacle.

Deze gang van zaken heeft het college volledig aan zichzelf te wijten. Zij heeft de kaders gesteld waaraan voldaan moest worden en nagelaten rekening te houden met de belangen van het ZZM. Ze zal ongetwijfeld proberen de schuld daarvoor bij anderen te leggen maar die vlieger zal niet opgaan.

Opvallend is dat onze politieke zwaargewichten in de raad zich tot dusver niet over deze kwestie hebben uitgelaten.Strikt genomen hoeven ze dat ook niet, want ze spelen geen rol meer in de besluitvorming.

Maar toch, er dreigt immers een levensgroot conflict met het ZZM, waar niemand op zit te wachten en dat Enkhuizen alleen maar schade kan berokkenen. Je hoopt dan stiekem dat er tenminste één raadslid naar voren komt en zich uitspreekt, maar dat is waarschijnlijk te veel gevraagd.

Dat ze op Langbroek na, niet reageren op dit blog is inmiddels wel duidelijk. Maar ook op hun eigen websites geen enkele reactie of beschouwing. Men verschuilt zich als gewoonlijk achter een muur van stilzwijgen. Ik zie hier een schone taak voor het NHD om te proberen ze tot een uitspraak te verleiden.

Het was Baas zelf die het NHD opriep om meer aan duiding te doen. Raadsleden hebben bovendien het NHD nodig als ze weer eens positief in het nieuws willen komen door een plannetje te ontvouwen, waar ze electoraal voordeel mee denken te kunnen halen.

U kent inmiddels mijn opvatting. Prima plan, waarin helaas geen rekening is gehouden met de wensen van het ZZM. Wat er onvermijdelijk toe zal leiden dat het ZZM (zo nodig met hulp van de rechter)  haar belangen zal proberen veilig te stellen. De kans dat dit haar gaat lukken acht ik bijzonder groot.

Maar dat is mijn persoonlijke mening en ik vertegenwoordig niemand anders dan mijzelf.

Wat denken de mensen die de pretentie koesteren de bevolking te vertegenwoordigen? Dat zou niet alleen ik wel eens willen weten, maar ook de rest van de bevolking lijkt me. Ik denk zelfs dat ze er recht op hebben om het te weten.

februari 17, 2017 Posted by | Klungelen, Recreatieoord | 4 reacties