Splijtzwam

SEDNa een maand informeren, uitmondend in een rapport van 10 pagina’s valt het op, dat dit rapport nauwelijks aandacht besteedt aan de belangrijkste toekomstige splijtzwam in de raad van Enkhuizen

De wenselijkheid van een bestuurlijke fusie met de beide buurgemeenten waarmee het SED wordt gevormd.

Dit najaar wordt het college geacht om een rapport uit te brengen waarin de mogelijke voor- en nadelen zullen worden opgesomd. Vervolgens zal beleid moeten worden geformuleerd. Complicerende factor is, dat de twee andere SED gemeenten nauwelijks voordeel zien in een bestuurlijke fusie.

Tijdens de verkiezingen bleek een kleine meerderheid niet onwelwillend te staan tegenover een fusie. Een meerderheid die overigens makkelijk kan omslaan in een minderheid als het collegerapport eenmaal op tafel ligt.

De huidige meerderheid bestaat uit de huidige coalitie van VVD, D66 en PvdA aangevuld met HEA en EV. Nieuw Enkhuizen zit op het vinkentouw, men acht voorlopig een fusie onvermijdelijk, maar heeft (bij mijn weten) een definitief oordeel uitgesteld tot na het collegerapport.

Maar ook de steun van de twee andere lokale partijen HEA en EV is volgens mij niet 100%. De kans dat zij na een fusie nog zullen terugkeren in de nieuwe raad is te verwaarlozen. Steun voor de fusie is tevens steun voor de eigen ondergang.

Bovendien bestaat er een vrij breed gedragen onvrede over het functioneren van de ambtelijke organisatie zoals die vorm heeft gekregen in de SED.

De voorgestelde financiering van maatregelen die tot verbetering moeten leiden had een meerderheid van 1 stem, inclusief de twee van het “oude” Nieuw Enkhuizen.

Het “nieuwe” Nieuw Enkhuizen staat echter aanzienlijk sceptischer tegenover de SED dan het oude. Zozeer, dat tijdens een ledenvergadering al is uitgesproken dat de partij aan geen enkele coalitie dient deel te nemen die nalaat de kostenverdeling tussen de SED gemeenten aan de orde te stellen.

Het verbaast me dan ook, dat deze potentiële splijtzwam tijdens de informatiebesprekingen nauwelijks een rol van betekenis heeft gespeeld. Het is een onderwerp dat waarschijnlijk diepe emoties zal losmaken en het zal daarom onmogelijk blijken te zijn om op dat punt (een betekenisvol) raadsbreed akkoord te bereiken.

Waarmee we dan weer terug zijn bij het inmiddels reeds afgeschreven model van coalitie en oppositie.

Advertenties

Samenwerken.

EnkMijn cluppie (Nieuw Enkhuizen) heeft Raymond Keur (voormalig SP wethouder in Leiden) voorgedragen als informateur lees ik dinsdagmorgen in de Enkhuizer Krant.

Een sympathieke geste richting SP, omdat die nu alleen nog het CDA hoefde over te halen, hetzelfde te doen. Waardoor er een impasse zou ontstaan.

Immers 8 raadsleden spraken een voorkeur uit voor Keur, terwijl 8 anderen een andere informateur wilden. Wie dat was, laat de krant in het ongewisse.

CU/SGP wilde geen voorkeur uitspreken.

Dank zij die impasse kon de SP (als grootste partij) de door haar gewenste informateur benoemen.

Keur trekt 2 weken uit om uit te vinden wat de partijen willen. Wat Nieuw Enkhuizen wilde is niet zo moeilijk om vast te stellen. Die had namelijk een uniek uitgangspunt, heronderhandelingen met de SED over een voor alle inwoners gelijke kostenverdeling van het organisatie ontwikkelingsplan (OOP).

Geen enkele andere partij wilde daar aan, maar het zou gek zijn als Nieuw Enkhuizen dat punt zou opgeven om aan een coalitie deel te mogen nemen.

Niet dat ik verwacht dat dit moment ooit zal komen. De meest stabiele coalitie ontstaat als de SP zou toetreden tot de bestaande. Er zal toch wel ergens een SP-er rondlopen die wethouder wil zijn, maar die (net als Luyckx en  Struijlaart) bereid is net te doen of hij geen lid is van een politieke partij. Want dat is vandaag de dag het belangrijkste criterium in Enkhuizen.

Waar je woont maakt niet uit, van welke partij je lid bent evenmin, als je jezelf maar presenteert als zijnde beroepswethouder. Tenminste, dat is wat ik tot dusver van Van Reijswoud en Koning (de grondleggers en architecten van de huidige coalitie) heb begrepen.

Die coalitie zou de steun hebben van 10 van de 17 zetels. Als ze het CDA er op een of andere manier bij weten te betrekken zelfs 12 van de 17.

De lelijke eendjes die achter blijven zijn in dat geval de 3 lokale partijen en CU/SGP. Terwijl de landelijke partijen zich bezig houden met besturen kunnen de lokale partijen zich dan concentreren op hoe ze met elkaar kunnen gaan samenwerken.