Aanvullende vraag?

In antwoord op de door Enkhuizen Vooruit gestelde vragen laat het college het volgende weten.

Vraag. Welk bedrag is er door de Gemeente Enkhuizen tot dusver in rekening gebracht bij de projectontwikkelaar?

Antwoord. Alle financiële bepalingen, met daarbij de bedragen en de momenten waarop deze verschuldigd zijn, zijn opgenomen in de gesloten anterieure overeenkomst. Tot op heden is door ons een bedrag van € 383.000,– bij OREZ B.V. in rekening gebracht.

Een bedrag van € 383.000,- voor de ambtelijke bijdrage aan de werkzaamheden van Orez liegt er niet om, zeker omdat ik geen flauw benul heb waar die bijdrage uit heeft bestaan.

Wat we wel kunnen vaststellen is wat die ambtelijke bijstand NIET heeft opgeleverd.

Een bestemmingsplan dat voldeed aan de verwachtingen van de direct betrokkenen, zoals het ZZM, Sprookjeswonderland, de belangenvereniging van standplaatshouders en de zeilschool. Die hebben namelijk allemaal zienswijzen ingediend.

Ook van een soepele verhuizing van de camping (noodzakelijk voordat er überhaupt aan iets kan worden begonnen) is geen sprake.

Anderhalve maand voor het einde van het contract met de gemeente weten campingbewoners nog steeds niet waar ze aan toe zijn. Hopelijk wordt ergens in augustus duidelijk hoe de nieuwe camping er uit komt te zien en wie er mee kan.

Terwijl ook het tijdstip waarop er verhuisd kan worden nog steeds in nevelen is gehuld en men pas met herinrichten kan beginnen nadat de camping is verhuisd.

Kortom, wat de gemeentelijke betrokkenheid bij de plannen precies heeft opgeleverd is mij niet helemaal duidelijk. Misschien een aanvullende vraag waard voor EV!?

“Geschoren” worden.

Gisteren hield een lezer van dit blog me staande. “Weet je voor hoeveel Orez is verkocht” vroeg hij. Ik wist dat hij een kennis was van één van de oprichters van Orez.

“Ik weet het niet”, antwoordde ik waarheidsgetrouw. “Vier miljoen”, zei de lezer, “één miljoen de man”.

Ik durf niet te zweren, dat wat me verteld werd waar is. Misschien heeft de zegsman van mijn lezer de verkoopprijs wel wat aangedikt. Maar anderszins kost het me geen enkele moeite te geloven dat Droomparken bereid is geweest om vier miljoen neer te tellen voor de overeenkomst die Orez met de gemeente heeft gesloten.

Verder denk ik ook, dat de juristen waar Droomparken mee samenwerkt, dusdanig bedreven zijn, dat ze alleen hebben ingestemd met deze aankoop als ze er voor 99,9% zeker van waren, dat die 4 miljoen (linksom dan wel rechtsom) terug kon worden verdiend.

Dus dat is de keus waar de raad zich in september voor gesteld ziet. Maakt ze uitvoering van de overeenkomst (die tussen de gemeente en Orez is gesloten) onmogelijk (door niet in te stemmen met het voorgelegde bestemmingsplan), dan zal Droomparken eisen dat zij ten minste haar investering in het project (4 miljoen) vergoed zal krijgen door de gemeente.

En dan wil ik het raadslid wel eens zien, die het aandurft om de gemeente op te zadelen met een schadepost van 4 miljoen, zonder dat daar iets tegenover staat. Die instemming met het bestemmingsplan gaat er dus, wat de ingebrachte bezwaren ook mogen zijn, wel komen.

Wat de juridische positie van de gemeente zal zijn als een hogere instantie (provincie of de Raad van State) de ingediende plannen afkeurt, is moeilijker te beoordelen, maar ook daarmee zullen de juristen van Droomparken wel rekening hebben gehouden.

Wie wordt “geschoren” kan beter stil blijven zitten. Dat is precies wat er nu gebeurt en wat ook door wethouder Luyckx tijdens de laatste raadsvergadering werd voorgesteld.

De gemeente heeft zichzelf  in een positie gebracht waarin ze voor- noch  achteruit kan. Populair uitgedrukt, Droomparken heeft de gemeente bij de “short and  curlies”.

Hetgeen door de gemeente uiteraard in alle toonaarden zal worden ontkend, maar uit niets blijkt dat ze (wat wethouder Struijlaart ons nog steeds wil doen geloven) de regie voert.

Plichtsverzuim.

In de krant las ik dat de vereniging Heemschut (in samenwerking met het Comité tot het behoud van het Enkhuizerzand) tijdens het voorgaande weekend 500 handtekeningen heeft opgehaald tegen de bestaande plannen voor herinrichting van het REZ.

Ik heb even op hun website gekeken, maar volgens mij waren die 500 nog niet opgeteld bij wat ze via het internet hadden opgehaald. Als ik dat goed heb, dan hebben ze nu (in totaal) 3100 handtekeningen verzameld.

Echter, het comité tot behoud had zelfstandig ook al meer dan duizend handtekeningen verzameld. Moeten die daarbij opgeteld worden, vraag ik me af?

Dan het andere comité, dat ook een ander plan wil dan is overeengekomen met Orez en terug wil naar het voorlopige plan plus een uitbreiding van het bestaande zwembad met een buitenbad. Volgens hun website hebben ze inmiddels 313 medestanders gekregen.

Alle twee willen ze dus iets anders dan waartoe de gemeente zich inmiddels (tegenover Orez bv) heeft verplicht en ik heb zo maar het gevoel, dat Droomparken er niet op zit te wachten, dat de gemeente haar verplichtingen (die ze jegens Orez is aangegaan) niet of in mindere mate zal nakomen.

Eerder schreef ik al, dat het niet ongebruikelijk is dat Droomparken de kavels waarover ze beschikt tegen een jaarhuur van € 6000,- ter beschikking stelt aan degene die daar een vakantiewoning op willen bouwen.

In de overeenkomst tussen gemeente en Orez is sprake van 200 kavels wat neerkomt op een jaaropbrengst van € 1.2 miljoen alleen al uit de verhuur van bouwkavels. Ik kan me zo maar voorstellen dat Droomparken zal eisen, dat hetgeen er tussen gemeente en Orez is overeengekomen (en waar Droomparken inmiddels eigenaar van is) op een of andere wijze zal worden uitgevoerd.

Dus, ik begrijp en respecteer (tot op zeker hoogte) de wensen van “het volk” en anderen die zich sinds kort met deze kwestie bezig zijn gaan houden, maar ik voorzie problemen voor wat betreft de realisatie van hun wensen. Omdat het uiteindelijk Droomparken is, die daarmee akkoord zal moeten gaan.

Eerlijk gezegd vind ik het de taak van de raadsfracties om de kiezers over die stand van zaken te informeren. Om zodoende de discussie over dit onderwerp in goede banen te leiden. Maar hun plichtsverzuim op dat gebied is een onvervreemdbaar onderdeel van de Enkhuizer bestuurscultuur, zoals dat (gedurende afgelopen 10 jaar) keer op keer is aangetoond.

 

Afleidingsmanoeuvre

In een poging hun eigen aandeel in het debacle rond het REZ zo veel mogelijk te bagatelliseren hebben de SP coryfeeën Stolk en Keesman nieuwe vragen gesteld aan het college.

Daarin beweren ze: “In 2017 heeft de gemeenteraad unaniem en de meerderheid van de aanwezige burgers gekozen voor de variant Bastionmodel als model voor de locatie waar het bungalowpark op het Recreatieoord Enkhuizer Zand moet komen.” 

Dat is, voor de zoveelste keer, een onjuiste voorstelling van zaken.

De raad was (door middel van haar go/no go besluit) er mee akkoord gegaan, dat daaropvolgende besluiten door het college zouden worden genomen.

Voor wat betreft de kwaliteit van de plannen geadviseerd door een (door haarzelf te benoemen) beoordelingscommissie.

Wie er in die commissie zaten weet ik nog steeds niet, maar wel dat het een drietal stedenbouwkundigen betreft. Daarom ben ik nieuwsgierig naar het advies ze bij het voorlopige, maar ook bij het definitieve ontwerp hebben uitgebracht over de kwaliteit van de plannen.

Vragen daarover heb ik gesteld in mijn WOB verzoek.

De SP beweert dus ten onrechte, dat raad en burgers een keuze konden maken. Die keuze mogelijkheid was, met instemming van de raad, aan een ander gegeven.

Waar de SP ook over zwijgt is, dat zij (net als de grootst mogelijke meerderheid van de raad) er mee had ingestemd, dat alle verdere besluiten in dit project door het college konden worden genomen.

Met als gevolg dat grond (met een “straatwaarde” van 20 miljoen) aan de ontwikkelaar werd overhandigd, zonder duidelijke omschrijving van de voorwaarden (zoals de prijs bijvoorbeeld) en zonder dat de hoogste autoriteit binnen de gemeente (de raad) in staat was gesteld om haar bezwaren daartegen kenbaar te maken.

Want dat is natuurlijk het echte schandaal, waar de SP, maar ook alle andere partijen het liever niet over hebben.

Wie op de websites van Droomparken rondkijkt, ziet dat bouwkavels met een huurprijs van € 6000,- geen uitzondering zijn. Dat wil zeggen, dat project Enkhuizen, alleen voor wat de opbrengst uit grondhuur betreft de potentie heeft voor een jaarlijkse opbrengst van 1,2 miljoen. (200 kavels à € 6000,-)

De meest urgente vraag lijkt me dan ook, wie is verantwoordelijk voor het feit dat het oorspronkelijke  uitgangspunt (dat de grond in erfpacht zou worden uitgegeven) werd gewijzigd in een besluit om de grond voor een schijntje te verkopen.

En waarom is dat besluit nooit voorgelegd aan de gemeenteraad. Ook daarover heb ik vragen gesteld in mijn WOB verzoek.

Omdat, op 1 na alle partijen verantwoordelijk zijn voor die nalatigheid, hebben ze met het college één gezamenlijk belang.

En dus zoeken ze, samen met college, naar onderwerpen die de aandacht kunnen afleiden van hun eigen nalatigheid.

De door de SP gestelde vragen maken deel uit van die afleidingsmanoeuvre. Omdat ze de aandacht proberen te vestigen op vermeende tekortkomingen van de provincie, maar de  eigen tekortkomingen van college en raad doodzwijgen.

Zwarte Pieten.

Opnieuw een alleraardigst voorbeeld van de strakke regievoering van de gemeente voor wat betreft  het Enkhuizerzand.

Het NHD beweert vandaag dat Droomparken een vergunning voor het inrichten van een camping heeft aangevraagd. De gemeente wil echter op haar beurt niet bevestigen dat zij een dergelijke aanvraag heeft ontvangen. Wie te geloven?

Volgens mij proberen gemeente en Droomparken de schuld voor de ontstane situatie op elkaar af te schuiven.

Met de ontstane situatie bedoel ik de onzekerheid waarin de campingbewoners (die mee willen verhuizen naar de nieuwe camping) verkeren.

Enerzijds is hun overeenkomst met de gemeente per 1 oktober formeel beëindigd en is er door de gemeente tot dusver geen aanbod tot verlenging gedaan.

Dat aanbod is wel gedaan door Droomparken, maar die heeft formeel geen zeggenschap over de bestaande camping. Waarschijnlijk zal er een soort formele overdracht moeten plaatsvinden, maar onder welke voorwaarden en voor hoe lang?

Ik ga er van uit dat Droomparken een vergunning heeft aangevraagd, echter wel in de wetenschap, dat die aanvraag pas in behandeling kan worden genomen, nadat het nieuwe bestemmingsplan onherroepelijk is geworden.

Maar dank zij die aanvraag kan ze (Droomparken) in ieder geval blijven betogen (tegenover de campingbewoners) dat ze er alles aan gedaan heeft om de nieuwe camping op tijd klaar te krijgen.

En zo heeft de gemeente opnieuw de Zwarte Piet in handen. Ook al omdat nog steeds blijft volhouden dat de camping per 1 april gereed zal zijn. Wat een tamelijk onzinnige opvatting is, als je er van uitgaat, dat een vergunning pas kan worden verleend, nadat het nieuwe bestemmingsplan onherroepelijk geworden is.

En dat moment kan nog jaren op zich laten wachten.

 

Naar waarde inschatten.

In aansluiting van wat ik gisteren schreef is de grote vraag dus, zullen Droomparken, de provincie en het ZZM elkaar weten te vinden?

Ik heb daar goede hoop op. De heer Bruils, directeur van Droomparken lijkt me een zeer praktisch ingesteld man, die werkt binnen de mogelijkheden die hem worden geboden.

Hij wil uiteraard geld verdienen, maar ik geloof ook, dat hij graag iets moois wil maken van het Enkhuizer project. Ik denk ook niet, dat hij daarover advies nodig heeft van wie dan ook.

Het enige wat hij moet doen is serieus aandacht schenken aan de wensen die het ZZM 6 jaar geleden aan het college heeft geformuleerd. Iets wat college en raad nooit hebben gedaan en waarmee ze zichzelf inmiddels schaakmat hebben gezet.

Om in schaaktermen te blijven, om de bestaande patstelling, (waarbij niemand krijgt wat hij zich wenst), te doorbreken zal Droomparken een offer moeten brengen. In de zin dat het planvolume (aantal te bouwen woningen) omlaag moet.

Als Droomparken bereid is dat te accepteren, dat kan er op korte termijn een oplossing gevonden worden.

Als verlaging van het bouw volume niet acceptabel is voor  Droomparken, dan blijft de patstelling voortduren vrees ik.

College en raad horen in mijn opvatting bij dit alles geen rol van betekenis te spelen. Ze hebben hun kans gehad. Die hebben ze op groteske wijze verprutst. Ze mogen wat mij betreft doen wat wethouder Luyckx zei dat ze moesten doen.

“Allemaal heel stil en rustig nadenken over de meest juiste, adequate oplossing met alle betrokken partijen”.

Inmiddels lijkt me duidelijk dat “nadenken” niet een kwaliteit is waar raad en college in uitblinken.

Dat kunnen ze, wat mij betreft, beter over laten aan Droomparken, provincie en het ZZM en vervolgens accepteren, dat de oplossing die deze drie overeenkomen, de juiste is.

Ik weet dat vertegenwoordigers van alle drie bij dit proces betrokken partijen mijn blog lezen. Anders dan in de politiek beschikken ze wel over leidinggevenden, die in staat zijn om spijkers met koppen te slaan.

Ik kan dan ook alleen maar hopen, dat ze het politieke geneuzel naar waarde weten in te schatten, het laten voor wat het is en er geen aandacht meer aan zullen schenken.

Alleen dan is er op korte termijn een oplossing mogelijk en krijgt iedereen wat hij of zij zich wenst.

Iedereen blij.

Het Comité tot het behoud van het Enkhuizerzand is druk bezig las ik in de krant. Men heeft inmiddels met vrijwel iedereen gesproken. Zelfs met de raadsfracties waarbij het duidelijk is geworden, dat die heel veel NIET weten. De reden ervoor is, zoals ik al eerder heb aangegeven, dat raadsfracties worden geïnstrueerd om alleen maar waarde te hechten aan wat hun door het college of de ambtelijke organisatie wordt verteld.

En dat informatie, die niet afkomstig is van het college, als onbetrouwbaar moet worden beschouwd. Dat is niet van vandaag of gisteren, maar al tientallen jaren zo en is een vast onderdeel van de besluitvormingssystematiek. Door het afschaffen van de oppositie is dit gesloten systeem alleen nog maar meer gesloten geworden.

Enfin, het Comité speelt met de gedachte van een architectencafé las ik. Leuk idee, maar ik vrees dat we inmiddels zover in het proces zijn gevorderd, dat het weinig zal uithalen.

Wat iedereen over het hoofd lijkt te zien, is dat Droomparken inmiddels eigenaar is van het recreatieoord. Juridisch gezien tenminste. Door de aanschaf van Orez is ze eigenaar van de overeenkomst tussen gemeente en Orez en die voorziet er in, dat het hele gebied zal worden overgedragen aan Orez = Droomparken.

Aan die uitkomst valt alleen nog maar te ontsnappen als Droomparken een aanzienlijke schadevergoeding wordt betaald. De gemeente doet nu nog of er aan valt te ontkomen, maar ik heb meer vertrouwen in de deskundigheid van de Droompark juristen dan in de vage voorstelling van zaken die de gemeente op dit moment uitdraagt.

Droomparken heeft meer dan een miljoen betaald voor Orez en dat bedrag (en flink wat daar bovenop) komt hoe dan ook voor rekening van de gemeente, mocht het plan (waar de gemeente mee heeft ingestemd) niet doorgaan.

Bovendien, Droomparken heeft ongetwijfeld kwaliteiten op het gebied het ontwikkelen van vakantieparken. Waarom dan een architectencafé in het leven geroepen als men, via Droomparken, kan beschikken over alle benodigde kennis op het gebied van het ontwikkelen van vakantieparken?

Creëren we met een architectencafé niet een geheel nieuwe illusie. Namelijk, dat niet Droomparken, maar “wij” op een of ander manier kunnen bepalen hoe Droomparken zijn park moet inrichten?

Ik schat Droomparken behoorlijk veel slimmer in dan de Enkhuizer raad en college, dus zullen ze inmiddels wel begrepen hebben, dat het huidige plan het niet gaat halen en dat er een nieuw plan moet komen.

In dat nieuwe plan zal er rekening moeten worden gehouden met de wensen die het ZZM al 6 jaar geleden aan de gemeente kenbaar heeft gemaakt. Wensen waarvoor Droomparken (naar ik aanneem), meer begrip zal weten op te brengen dan college en raad tot dusver. Waardoor een oplossing op korte termijn in zicht komt.

Maar voor het zover is, moeten er eerst nog wat schijnbewegingen worden gemaakt om het gezichtsverlies van raad en college zoveel mogelijk te beperken. Gewoonlijk mag het voorkomen van gezichtsverlies ook nog wel een paar centen kosten en ik twijfel er niet aan of Droomparken zal daar handig gebruik van weten te maken.

Maar je kunt het gerust aan Droomparken overlaten om (rekening houdende met de wensen van provincie en ZZM) een smaakvol vakantiedorp te ontwerpen zonder dat er  (in de vorm van een architectencafé) bijstand moet worden verleend.

Uiteraard heeft de raad het recht dat plan af te keuren, maar dan gebeurt er verder niets en dient Droomparken een miljoenenclaim in. De raad doet dus gewoon wat ze normaal gesproken ook doet en tekent bij het kruisje. Iedereen blij.

Droomparken krijgt een (kleiner) vakantiepark, het ZZM parkeergelegenheid  en de inwoners van Enkhuizen een strandje zonder dat dit hun een cent heeft gekost. En daar was het toch allemaal om te doen geweest?