Berichten

Taalkundig foefje.

Gisteravond was de laatste “normale” raadsvergadering onder leiding van waarnemend burgemeester A. van Vliet-Kuiper.

Aanstaande donderdag wordt in de Zuiderkerk de nieuwe burgemeester beëdigd door de Commissaris van de Koning.

Als gewoon burger heb je daar natuurlijk niets te zoeken, maar het is toch altijd leuk om te zien welke notabelen de moeite nemen om zich naar voren te dringen.

Enfin, alle door het college aangedragen agendapunten haalden zonder veel discussie de eindstreep. Dat gold echter niet voor de agendapunten die de raad had ingebracht. Die werden, na overleg met het college, ingetrokken.

Vervolgens was het tijd voor het WW ritueel.

Het uitspreken van wederzijdse waardering. Als nestor van de raad was het aan Wim Stolk om de burgemeester te bejubelen, waarna die vervolgens hetzelfde richting de raad mocht doen.

Ik moet zeggen: dat deed ze met verve. De raad van Enkhuizen was (in haar ogen) een geweldige en enerverende raad, die het juiste (en door haarzelf ingefluisterde) besluit had genomen om het (in haar opvatting) achterhaalde coalitie/oppositie denken achter zich te laten en te gaan voor een raadsbreed  akkoord.

Ik vond dat een Trump-achtig compliment. Ook hij heeft namelijk de neiging om anderen te complimenteren vanwege het feit, dat ze zijn gedachtegoed  hebben overgenomen.

Maar zo zal Albertine (zo noemde Stolk de burgemeester), het ongetwijfeld niet bedoeld hebben.

Ze voorspelde, dat de Enkhuizer raad met haar raadsbrede akkoord geschiedenis zou gaan schrijven, maar hier lijkt de wens, de vader van de gedachte.

Ik denk namelijk dat het raadsbrede akkoord niet meer is dan een taalkundig foefje. Met als voornaamste doel het voeren van oppositie te ontmoedigen.

Advertenties

Bedreiging?

Te oordelen naar de kop op de voorpagina is (volgens het NHD) het belangrijkste nieuws van dinsdag 27 november, dat de burgemeester van Koggenland is bedreigd.

Althans, dat vindt hij zelf en dus heeft hij aangifte gedaan bij de politie en het voorval gemeld bij de Commissaris van de Koning, de heer Remkes.

Als je het bericht zelf leest blijkt het allemaal nogal mee te vallen. Op sociale media (Facebook?Twitter?) heeft iemand opgemerkt dat hij geruimd, dan wel vergast diende te worden.

Posthumus plaatst deze opmerkingen in een historische context, maar het ruimen (en het vergassen) van dieren is tegenwoordig geen uitzondering meer. Het lijkt me dan ook, dat de “bedreiger” (als zijnde een plattelander) eerder aansluiting zal hebben gezocht bij een hedendaagse praktijk, dan bij gebeurtenissen uit het verre verleden.

We kunnen het er snel over eens zijn, dat de anonieme “bedreiger” zich onfatsoenlijk heeft uitgelaten over de burgemeester en dat dit een schok moet zijn voor iemand die zich omringd weet door ondergeschikten, die hem de ene lofprijzing na de andere doen toekomen.

Maar de vraag is natuurlijk, is er sprake van een echte bedreiging of hebben we hier te maken met een gefrustreerde jong volwassene, die kennelijk niet heeft geleerd, hoe je stoom moet afblazen?

Het politie onderzoek zal dat uitwijzen, maar ik vrees, dat als iedereen (die op Facebook iets naar zijn hoofd geslingerd krijgt) naar de politie stapt, het korps (qua manschappen) drastisch zal moeten worden uitgebreid.

De praktijk leert, dat dergelijke aangiften van gewone burgers al snel in het ronde archief verdwijnen.

Maar het optreden van de burgemeester past natuurlijk weer wel precies in de steeds vaker uitgedragen veronderstelling, dat het openbare bestuur van alle kanten wordt “bedreigd” en “ondermijnd”.

Zijn het geen criminelen die bestuurders en ambtenaren omkopen, dan wordt het gezag ondermijnd door hedendaagse “halbstarken”.

Zoals we die in de vijftiger jaren van de vorige eeuw ook hadden.

Waarmee ik, net als de burgemeester, een poging doe om de zaken in een historische context te plaatsen.

Het echte probleem is, vermoed ik, dat onze bestuurlijk klasse, waar het henzelf betreft, niet tevreden is met de beperkingen die het strafrecht hen oplegt voor wat betreft het straffen van overtreders en daarom (via het bestuursrecht) aanvullende bevoegdheden voor zichzelf opeist.

Willen we dat en wat zijn daarvan de gevolgen? Burgemeesters die mogen bepalen wie  wel (en niet) voor aanvullende straf in aanmerking komt? Burgemeester Halsema heeft laten weten dat ze bepaalde onderdelen van de wet niet zal handhaven. Is dat de weg die we op moeten?

Het is een tamelijke principiële zaak die we het best aan deskundigen (zoals de professor in mijn vorige column) kunnen overlaten.  Maar waarschijnlijk doen we er verstandig aan om het voortdurende geroep van de bestuurders, over het gevaar van “bedreiging” en “ondermijning” met een korreltje zout te nemen.

Het enige waar ze op uit lijken te zijn, zijn meer bevoegdheden voor zichzelf. Of de rest van ons daar ook mee gebaat is, valt nog te bezien.

Ondermijning

Eén keer per jaar mogen gasten bij De Wereld Draait Door een woord noemen, dat uit de vaderlandse vocabulaire dient te worden verwijderd. Transparantie was al eens voorbij gekomen, maar dit jaar stelde een professor aan de rechtenfaculteit van de universiteit van Groningen het begrip “ondermijning” voor.

Een begrip dat populair is bij bestuurders, zoals burgemeesters, maar waarvan verder niemand echt begrijpt wat er mee wordt bedoeld.

Behalve burgemeesters dus, wat verklaart, waarom onze burgemeester de raad voorstelde om jaarlijks € 60.000,- ter beschikking te stellen. Zodat de bestrijding van de “maritieme” ondermijning van het openbaar bestuur met kracht ter hand kan worden genomen.

Waarbij onze havens gezien moeten worden als de plek van waaruit die ondermijnende activiteiten plaatsvinden. Welke (dank zij die € 60.000,-) dan weer door iets (of iemand) met wortel en tak zouden worden uitgeroeid.

Althans, dat was de belofte van de burgemeester.

Het komt op mij over als grootspraak, omdat zelfs de handhaving van een fietsverbod in de Westerstraat niet van een leien dakje gaat. Laat staan, dat men criminele activiteiten met wortel en tak denkt te kunnen uitroeien door het inschakelen van een bureautijger.

Maar toen ik die opvatting opschreef, wist ik niet, dat zelfs een professor in de rechten zich geen raad weet met het begrip “ondermijning”.

In Enkhuizen blijkt het dus niet te gaan om gewone ondermijning, maar om “maritieme” ondermijning.

Want er gebeuren in onze havens dingen, waardoor ons bestuur wordt ondermijnd. Wat die dingen zijn kan nog niet met zekerheid worden gezegd. Dat moet eerst nog worden onderzocht. Het gaat namelijk om een grijs gebied van waaruit echter wel al “signalen” komen.

Wat inmiddels wel duidelijk is, is dat de ondermijning bestreden moet worden en dat dit een jaarlijkse uitgave van € 60.000,- vergt.

Enfin, die € 60.000,- is er, volgens het principe “de burgemeester vraagt en dus betalen  wij” natuurlijk gekomen. Alleen de SP had de tegenwoordigheid van geest om zich af te vragen hoe je de effectiviteit van deze besteding kan beoordelen als je geen flauw benul hebt wat er bestreden gaat worden.

Ook de steunfractie van HEA wilde (als een soort mosterd na de maaltijd), nader worden geïnformeerd over wat de gevaren nu eigenlijk inhielden. Maar dat was dan weer een mooie taak voor onze nieuwe burgemeester, meende onze (waarnemend) burgemeester Van Vliet-Kuipers.

De overige fracties gingen (zonder verdere toelichting) akkoord met de besteding van gelden aan iets, waar zelfs een professor niet weet wat er mee wordt bedoeld. Kun je nagaan hoe slim de raadsleden van Enkhuizen zijn, dat zij het wèl weten.

Medeplichtig.

Remkes
Nog geen antwoord

Het is inmiddels alweer zo’n drie weken geleden dat het kabinet van de CvdK zich excuseerde voor de late behandeling van mijn “klacht”.

We weten inmiddels dat Remkes te kennen heeft gegeven er geen bezwaar tegen te hebben dat waarnemend burgemeester Blase (Heerhugowaard) zich als woordvoerder opwerpt van een nieuwe politieke beweging. Code Oranje.

Maar het antwoord op mijn vraag, of het de overheid is toegestaan om met behulp van valse offertes (facturen) kredieten te verkrijgen (of betalingen te verrichten), heeft hij nog niet gegeven.

Ik heb een tweetal voorbeelden van valse offertes gegeven, waarvan die voor de verzwaring van het elektra netwerk in de Drommedaris nog het meest in het oog springt.

Ruwweg de helft van die offerte had betrekking op werkzaamheden die NIET waren uitgevoerd (€ 50.000,-), terwijl de helft van het nog resterende bedrag ( € 25.000,-) niets van doen had met de verzwaring. Anders gezegd, 3/4 van het bedrag van de offerte (€ 75.000,-) had helemaal niets van doen met de (door het college aangevoerde) reden voor het krediet.

Haal je als gewoon burger dit soort strapatsen uit, dan heet het al snel dat je onder “valse voorwendselen” geld hebt proberen los te peuteren en wordt zoiets aangemerkt als een strafbaar feit.

Maar als een college gebruik maakt van “valse voorwendselen”, is dat dan plotseling geen strafbaar feit en zo nee, waarom niet?

En als het wel een strafbaar feit is, maar de raad (als toezichthouder) knijpt een oogje dicht, is zij (de raad) dan medeplichtig aan een strafbaar feit?

Interessante vragen waarop de Commissaris van de Koning klaarblijkelijk nog geen antwoord weet. Of, en dat is natuurlijk ook heel goed mogelijk, hij  het antwoord wel weet, maar het college en de raad van Enkhuizen niet in verlegenheid wil brengen, door het te geven.

De in mijn vorige column opgevoerde Chris Aalbers stelt, dat hoewel het er in den Helder erg aan toe gaat, het altijd nog slechter kan.

In gemeenten waar het ontbreekt aan een journalistieke waakhond. Zoals in Enkhuizen bijvoorbeeld.

Als Langbroek overbodige vragen stelt aan de Commissaris van de Koning dan besteedt de krant daar ruimschoots aandacht aan. Op het moment dat hij zijn vragen stelt en op het moment dat hij het antwoord krijgt.

Maar het belang van de vraag, of de Enkhuizer raad zich wellicht medeplichtig heeft gemaakt aan mogelijk strafbare feiten van het college, is de krant tot op dit moment volkomen ontgaan. 

Rookgordijn.

Woensdag in het NHD twee pagina’s (toegegeven meer foto dan tekst) over Chris Aalberts die een boek heeft geschreven over de gemeentepolitiek in Den Helder. Palermo aan het Marsdiep.

Dus wat ik de afgelopen 9 jaar ook heb gedaan. Schrijven over de lokale politiek. Hij over Den Helder (omdat hij daar vandaan komt), ik over Enkhuizen omdat ik er woon.

Qua conclusies ontlopen we elkaar niet veel heb ik de indruk. Aalbers komt tot de conclusie dat raadsleden nauwelijks nog invloed hebben op de gang van zaken.

Ze mogen hun mening geven (zienswijze) over de begrotingen van de Gemeenschappelijke Regelingen waar hun gemeente onderdeel van is.

Zoals daar zijn, regelingen voor vuilnis, veiligheid, gezondheid, milieu. Elke regeling heeft een bestuur dat er op toeziet dat de directie haar werk naar behoren doet.

Het bestuur bestaat uit collegeleden van de aangesloten gemeenten.

Het is de directie van de veiligheidsregio die bepaalt of (bijvoorbeeld) de brandweer van Enkhuizen nog steeds mag beschikken over een hoogwerker.

De raad van Enkhuizen mag daar best een mening over hebben, maar als die mening niet gedeeld wordt door de directie, dan mag het bestuur van de Gemeenschappelijke Regeling (waarin Enkhuizen een minderheidspositie heeft) de knoop doorhakken.

Heeft de raad nu al weinig invloed, dat zal alleen maar verder verwateren als ze in de toekomst haar invloed moet delen met participerende burgers.

Zitten raadsleden er op te wachten dat gewone burgers zich gaan bemoeien met de wijze waarop ze hun “werk” doen?

En wat te denken van de ambtenaren? Zitten die echt te wachten op inmenging door de  “gewone” burger?

“Burgerparticipatie” is een soort Haarlemmerolie, die de overheid aanprijst als ze zelf geen oplossing weet.

Kan onze overheid de zorg niet meer efficiënt (en tegen acceptabele kosten organiseren) dan is dat geen onkunde van de organisatoren, maar een gebrek aan deelname van de gewone burger en moet de participatiemaatschappij uitkomst bieden.

Kraakt onze democratie in haar voegen, dan is burgerparticipatie de oplossing. Alsof de gemiddelde burger daar zin in (en tijd voor) heeft.

Hem wordt hem in ieder geval niets gevraagd.

Ik vrees dat de zaken gecompliceerder zijn, dan door de overheid wordt voorgesteld en dat al dat geroep om te participeren niet anders is dan een rookgordijn, waarmee men de eigen onmacht tracht te verbergen.

Enkhuizer Belang?

Wat me opviel tijdens de laatste raadsvergadering was het gezamenlijk optrekken van de twee ex-NE raadsleden, Langbroek en de Jong. Men diende gezamenlijk moties in, wat er op zou kunnen wijzen dat beide lokale partijen uit zijn op samenwerking.

langbroek.jpgDat is wat mij betreft alleen maar toe te juichen. Drie lokale partijen die, voor wat betreft programma, nauwelijks van elkaar verschillen is te veel van het goede. In wezen zijn het eerder persoonsgebonden fanclubs dan politieke stromingen.

Ooit begon het met de legendarische Jan “washand” Hart die als eerste de knuppel in het gemeentelijke hoenderhok gooide met zijn Enkhuizer Belang.  Eigenzinnig en recht in de leer bleek hij echter niet in staat de boel bij elkaar te houden.

Een deel van zijn aanhangers (waaronder Langbroek) wilde meer bestuurlijke invloed en splitste zich af om Nieuw Enkhuizen te vormen. Dat onder leiding van Jan Franx tot bloei kwam, maar na zijn vertrek weer vrijwel teloor ging.

Mdejong

Oud NE collega’s Langbroek en de Jong lijken elkaar nu dus gevonden te hebben en voor je het weet krijgt die samenwerking een eigen naam en gaan ze verder als het Enkhuizer Belang. Dan zou de cirkel rond zijn en zijn we weer terug bij wat Jan Hart ooit was begonnen.

Eén zwaluw maakt natuurlijk nog geen zomer, maar het zou jammer zijn als deze prille samenwerking geen vervolg zou krijgen.

Kolderieke opvattingen.

In het NHD een berichtje over de Floriade die Almere in 2022 gaat organiseren. Volgens de begroting had de organisatie 10 miljoen mogen kosten, maar inmiddels zijn de kosten opgelopen tot 28 miljoen.

In de raadscommissie werd zelfs rekening gehouden met een uitloop naar 35 miljoen.

Zes jaar geleden speelde de wens om de Floriade te organiseren ook in Enkhuizen. De beide Jannen (Baas en Franx) waren fervente voorstanders, net als vrijwel iedereen die ook maar iets in de melk te brokkelen had.

In de gemeentelijke archieven of partij archieven zijn de opvattingen die ze ooit liepen te verkondigden niet meer terug te vinden, maar dankzij dit blog zijn ze bewaard gebleven.

Door deze link aan te klikken kunt u lezen welke doorslaggevende redenen er door het college (en twee fractievoorzitters) werden aangevoerd om de Floriade in Enkhuizen te organiseren.

De enige dwarsligger op dat moment was natuurlijk Pim’s Prietpraat. Ook toen werd er niet ingegaan op inhoudelijke argumenten die ik aanvoerde, maar verweet men mij een negatieve instelling.

Enfin, het blinde (en nergens op gebaseerde) optimisme van onze bestuurlijke elite had ons miljoenen kunnen kosten, maar dat bleef ons, door toedoen van anderen, gelukkig  bespaard.

Uitgebreider verslag over de kolderieke opvattingen van bestuurders over de Floriade en mijn waarschuwingen daartegen vindt u via deze link.