Even schrikken.

Was dat afgelopen zaterdag (om 16.35 uur) even schrikken. Op dat moment liet de lokale VVD weten dat zij haar profielfoto op haar Facebookpagina had gewijzigd. En wel in het logo dat u (hier linksboven) ziet weergegeven

Volkomen onverwacht en of het niets kost (Dat laatste is inderdaad het geval, het kost niets om je profielfoto op Facebook aan te passen).

Wie op de VVD gestemd heeft, heeft voor “doen” gekozen en van wat dat “doen” precies inhoudt wordt (op hun facebookpagina) een duidelijk beeld geschetst.

edoZo is in 2014 Ivo “bonnetje” Opstelten op bezoek geweest en is er ook nog (ter gelegenheid van de verkiezingen in 2014) koffie geschonken in de hal van het station.

In 2018 (alweer in het kader van de verkiezingen) is beloofd iets te zullen doen aan de ondergrond van het Hertenkamp.

Tussentijds heeft de partij kennelijk geen activiteiten ondernomen die de moeite van het vermelden waard waren.

Tot afgelopen zaterdag dus, toen als een donderslag bij heldere hemel en zonder dat er verkiezingen aanstaande zijn, de mededeling kwam dat men zijn profielfoto (op de Facebookpagina) had gewijzigd.

Het kan bijna niet anders of dit is ter voorbereiding van een nog veel gewichtiger mededeling, waarvan de lokale VVD ons (via Facebook) eerdaags op de hoogte gaat stellen.

Uiteraard weet ik niet wat die gewichtige mededeling zal zijn, maar ik vermoed, dat het te maken zal hebben met het sluitstuk van het raadsbrede akkoord. Waarvoor men zich (van VVD zijde) zo heeft ingespannen.

Ofwel, wie is er uiteindelijk (uit de grote groep sollicitanten) gekozen om als partijloze, maar meest bekwame wethouder zitting te nemen in het college van B&W.

Advertenties

Ongemakkelijke waarheden.

Gemeenteraad_Enkhuizen_internetEen ander politieke doodzonde is het (door de bestuurders) niet respecteren van het budgetrecht van de raad. Helaas weet de overgrote meerderheid van de burgers niet, wat het budgetrecht inhoudt.

Het budgetrecht houdt in, dat het bestuur (college of regering) nooit meer geld mag uitgeven dan haar door de bevolking (via haar vertegenwoordigers) ter beschikking is gesteld.

Door goedkeuring van de jaarlijkse begroting, dan wel door aanvullende kredieten.

Dat is een democratische verworvenheid waarvan het belang niet mag worden onderschat. Zonder dit budgetrecht zouden bestuurders namelijk naar hartenlust geld kunnen uitgeven aan allerhande privé projecten, terwijl de kosten daarvoor uiteindelijk voor rekening van de belastingbetaler zouden komen.

In strijd handelen met dit principe (meer geld uitgeven dan door de vertegenwoordigers van de bevolking ter beschikking is gesteld), is een politieke doodzonde, die tot niets anders kan leiden dan het opzeggen van het vertrouwen in de betreffende bestuurder.

Opnieuw een voorbeeld uit de Enkhuizer praktijk. De gemeenteraad had ooit een bedrag van 1.2 miljoen gereserveerd voor restauratie van de Drommedaris. De toen verantwoordelijke wethouder wilde echter graag onderzoeken of er, in plaats van een restauratie, ook een verbouwing mogelijk zou kunnen zijn. Hij vroeg om een krediet om dat onderzoek te kunnen uitvoeren. Naar ik me herinner € 125.000,-.

Uiteindelijk bleek dat hij een viervoud van dat bedrag had uitgegeven aan de voorbereiding voor een verbouwing. De raad kreeg als gevolg daarvan het dilemma voorgeschoteld. Ofwel het half miljoen aan gemaakte kosten afschrijven en zich beperken tot de goedkopere restauratie. Dan wel de verbouwing toch door te zetten.

Men besloot tot het laatste, ook al omdat werd voorgespiegeld dat de kosten van de verbouwing gemakkelijk uit subsidies kon worden betaald. Dat bleek achteraf allemaal veel te optimistisch voorgesteld, maar daar wil ik het nu niet over hebben.

Waar het me nu om gaat is dat een wethouder het viervoudige uitgeeft van wat hem ter beschikking was gesteld. Aan de voorbereiding van een verbouwing, terwijl er een onderzoek naar de mogelijkheid tot verbouwing was overeengekomen. En dat de raad zich daardoor voor een voldongen feit zag geplaatst.

De dag nadat de cijfers van die overschrijding openbaar werden gemaakt, publiceerde ik op dit blog mijn conclusie. Geen respect voor het budgetrecht van de raad.

dromAchteraf werd me verteld, dat de oppositie van zins was geweest een motie van wantrouwen in te dienen. Zover is het echter nooit gekomen.

Voordat de overschrijding in de raad kon worden behandeld had de toenmalige VVD/D66 fractie (toen nog één fractie) al laten weten dat zij haar steun aan het college introk, omdat een meerderheid van de raad een wijziging in de begroting wilde doorvoeren.

Laat dat even op U inwerken. Een meerderheid van de raad wil een wat socialer aanpak dan voorgesteld door het toenmalige college. In plaats van de wens van die meerderheid te respecteren (wat democratisch gebruikelijk is) trok de VVD/D66 fractie haar steun voor het college in, waarop het college haar kans schoon zag om vrijwillig af te treden.

Waarmee men voorkwam, dat men 14 dagen later tot aftreden zou zijn gedwongen. Alleen de SP moppert er in de raadsvergadering nog wat over na, maar vond het verder niet noodzakelijk om formeel haar afkeuring uit te spreken (door middel van een motie van treurnis) over de schending van het budgetrecht dat had plaatsgevonden.

Gedurende de tijd dat ik blog over de lokale politiek (8 jaar) zijn dus twee colleges voortijdig aan hun einde gekomen. In beide gevallen ging het om politieke doodzonden, maar in beide gevallen werd daar met geen woord over gerept. In beide gevallen werden er voorwendsels gebruikt om de val van het college te bewerkstelligen.

Waar de krant “ongemakkelijk nieuws” uit de weg gaat, gaat de raad “ongemakkelijke waarheden” (zoals politieke doodzonden) uit de weg.

Twee instituten, die de lokale democratie vorm en inhoud zouden moeten geven, maar die (omdat ze moeite hebben met “ongemakkelijke onderwerpen”) haar reduceert tot niet meer dan een een schijnvertoning. Waar de helft van de bevolking niet meer in gelooft en weigert om er nog aan deel te nemen.

Je zou hopen, dat beide actoren zich dat zouden aantrekken, maar daar is me tot op heden niets van gebleken.

Conformeren of negeren.

Reijswoud
Ambtelijk zwaargewicht

In een eerder bericht schreef ik over actoren. Wat zijn dat vroeg een lezer me. Op het internet zijn verschillende definities te vinden. Waar ik voor koos was, “actoren zijn personen of instanties die door hun functie betrokken zijn bij een sociaal of politiek proces.”

Het proces waar ik over schreef was de besluitvorming rond de SED verdeelsleutel. De actoren in dat proces zijn, ambtenaren, wethouder, gemeenteraad en betrokken burgers.

In dat proces werd veel gewicht toegekend aan de ambtelijke interpretatie van wat er was overeengekomen. Hoewel vrijwel niets van wat er in die overeenkomst was vastgelegd werd gerealiseerd, bleek de daarin genoemde verdeelsleutel voor de gemeenteraad een onaantastbaar onderdeel.

Zelfs toen bleek, dat de ambtelijk interpretatie van hetgeen er was overeengekomen resulteerde in een uitkomst die niet anders dan absurd te noemen was. De kleinste gemeente werd gedwongen tot de grootste bijdrage aan een plan dat voor elke van de drie gemeenten van even groot belang was.

Hoe kon het, dat op dat punt aangekomen de politiek niet ingreep? Naar alle waarschijnlijkheid omdat Enkhuizen niet over politici beschikt, maar dat de politieke functies ter plaatse bekleed worden door hele en halve ambtenaren (en zij die daar graag voor door willen gaan.)

De wapenspreuk van elke ambtenaar is, dat regels, regels zijn, waar verder niet aan mag worden getornd. Terwijl politici (normaal gesproken) zichzelf de vrijheid geven om zien of de regels daadwerkelijk datgene bewerkstelligen wat was beoogd. En mocht dat niet het geval zijn, bereid (en in staat zijn) om andere regels te overwegen.

Iets wat ambtenaren alleen kunnen en mogen als ze er opdracht voor krijgen.

Dus de makkelijkste verklaring voor de gang van zaken is, dat in Enkhuizen de politieke functies worden bekleed door ambtenaren (of door mensen die daar graag op willen lijken en die beroepsgroep als hun voorbeeld nemen).

In een dergelijk milieu heeft VVD fractievoorzitter Van Reijswoud natuurlijk een enorme voorsprong. Hij hoeft niet te doen alsof hij een ambtenaar is, hij is het en dat niet alleen, hij is een ambtelijk zwaargewicht. In de gemeente Lelystad is hij loco-secretaris. Een functie die formeel niet bestaat heb ik me laten vertellen, maar die er op neerkomt, dat men de vertrouweling is van het college van B&W.

Een belangrijke functie, hetgeen hij van tijd tot tijd ook wel laat doorschemeren naar zijn collega raadsleden. Bovendien heeft hij een heldere betoogtrant en is hij vaak de enige die ik goed kan volgen. Volgens mij heeft hij dan ook maar één nadeel.

Hij is geen politicus, maar een ambtenaar, voor wie regels nu eenmaal regels zijn.

Politici hebben vaak een slechte naam. Maar dat komt, omdat ze de ondankbare taak hebben om zaken, die tegenstrijdig aan elkaar zijn, toch op zodanige wijze met elkaar te verbinden, dat de betrokkenen vrede hebben met het resultaat, ook al hebben ze hun zin niet gekregen.

Zou Enkhuizen een politicus in de raad of college hebben gehad, dan zou die ongetwijfeld hebben gezegd, “wat de regel ook zegt, het resultaat deugt niet en ik neem alleen maar genoegen met een deugdelijk resultaat”.

Maar het Enkhuizer college en haar gemeenteraad beschikken niet over politici. Alleen maar over ambtenaren en zij die er voor door willen gaan.

Eerder schreef ik al, dat de actoren in dit proces zich precies tegenovergesteld gedragen als men van ze zou verwachten.

Zie ook hier, twee hotemetoten uit de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (waar men altijd de mond vol heeft over onnodige en onzinnige regelgeving), maar die zich in dit geval conformeren aan een (onzinnige) regel en de bezwaren daarover vanuit de bevolking doelbewust negeren.

Reflecteren

reijswoud2
Reflecteren?

Op 29 maart werd de nieuwe raad geïnstalleerd en bij die gelegenheid sprak Rob van Reijswoud een “reflectie” op de verkiezingsuitslag uit. U kunt daar via het RIS naar luisteren, maar haar ook (via de kort voor de verkiezingen in ere herstelde website van de VVD) lezen.

Rob kiest er voor om alle partijen wat stroop rond de mond te smeren, wat altijd bijdraagt aan een goede sfeer. “HEA” en “Enkhuizen Vooruit” hebben zich inmiddels al geconformeerd aan de door de VVD uitgezette koers.

Tezamen met VVD, D66 & PvdA vormen zij een coalitie die bijna een meerderheid heeft. Daar tegenover is een even grote oppositie denkbaar. De doorslaggevende stem is (net als de voorgaande 8 jaar) in  handen van de  CU/SGP.

Breuklijn tussen coalitie en oppositie wordt gevormd door het streven naar een bestuurlijke fusie tussen de SED gemeenten. VVD en consorten zijn vóór. SP en consorten zijn tegen. Wat Nieuw Enkhuizen betreft, ik kan me niet voorstellen dat deze partij deelneemt aan welke coalitie dan ook, zolang er geen coalitie beschikbaar is, die bereid is om het probleem rond de Enkhuizer bijdrage aan de OOP op te lossen.

Alle partijen hebben dit probleem tijdens de verkiezingen doodgezwegen, maar daarmee is het nog niet weg. Ik vrees dat het voor de leden van Nieuw Enkhuizen onverteerbaar blijft, dat inwoners van Enkhuizen meer moeten bijdragen aan het SED ontwikkelingsplan dan alle andere SED inwoners.

Een situatie die we danken aan het uiterst zwakke optreden van (VVD) wethouder Struijlaart (in de functie van Enkhuizer lid van het dagelijks bestuur van de SED).  Wat met de mantel der liefde bedekt wordt door VVD fractievoorzitter Rob van Reijswoud.

Het is daarom een gotspe, dat beide voorlieden beweren dat bij hen het Enkhuizer belang vóór het partijbelang gaat. Het Enkhuizer belang is, dat haar inwoners dezelfde bijdrage leveren als al de andere inwoners van de SED.

Het VVD partijbelang eist dat een misser van Struijlaart wordt doodgezwegen.

De misser van Struijlaart houdt in, dat Enkhuizers (gezamenlijk) ruim 8 ton meer betalen moeten voor de uitvoering van een plan, dan er op basis van haar aantal inwoners valt te rechtvaardigen. Van Reijswoud wordt tijdig op deze ongelijke behandeling gewezen, maar wuift dat hooghartig weg.

En nu proberen beide heren ons er van te overtuigen, dat het klakkeloos accepteren van die ruim 8 ton aan extra kosten en het vervolgens doodzwijgen van deze gang van zaken niets van doen heeft met het partijbelang van de VVD.

Dat Enkhuizen bij de huidige stand van zaken ruim 8 ton meer betaalt is geen mening, maar een feit. Dat het doodzwijgen van dit feit verband houdt met het partijbelang van de VVD is een mening. Maar er valt moeilijk te ontkennen, dat deze mening op feiten is gebaseerd en dat alle mooie woorden van Van Reijswoud ten spijt, de opvatting die hij uitdraagt neerkomt op  “pot verwijt ketel dat hij zwart is.”

En dat al het geneuzel over oude politiek en een tegenstelling die er zou bestaan tussen Enkhuizer belang en coalitiebelang nergens op slaat en niet meer dan een rookgordijn is waarachter men de eigen intenties tracht te verbergen.

Tot dusver is dat gelukt voor wat betreft de overige twee lokale partijen. We zullen zien wat er gebeurt, als die zich realiseren dat ze over 4 jaar niet meer bestaan als Enkhuizen bestuurlijk gefuseerd is met de andere SED gemeenten en ze geen andere keuze hebben dan lid worden van de VVD willen ze hun rol in de gemeentepolitiek kunnen blijven spelen.

Turven

Gisteren stelde ik de onpartijdigheid van de Enkhuizer Krant aan de orde. Onder het motto “meten is weten” heb ik vandaag geturfd hoe vaak de naam van een politieke partij werd genoemd in het artikel van Cees Beemster, dat gisteren in de krant verscheen.

We beginnen onderaan. Drie keer genoemd werden Nieuw Enkhuizen en de SP. Dat vind ik opmerkelijk. De SP heeft een gedegen en uitgebreid verkiezingsprogramma. De kans dat daaruit binnen 4 jaar iets gerealiseerd zal worden is vele malen groter dan wat de VVD en PvdA voorstellen.

Bijvoorbeeld verdubbeling van de spoorlijn Hoorn-Enkhuizen. Lekker makkelijk beloven, want de kosten zijn voor Pro-rail en die heeft wel wat anders aan zijn hoofd dan het verdubbelen van een spoorlijn die doodloopt.

Bovendien, indien gerealiseerd, kunnen we elk kwartier een vrijwel lege trein richting Amsterdam sturen. Tel uit je winst.

Dus ondanks dit soort onzinnige plannen wordt de VVD drie keer vaker genoemd dan de SP. Daarmee is de VVD (samen met HEA) een redelijke middenmoter die 6 keer wordt genoemd en laat men D66, CDA, en CU/SGP achter zich, die allen in het artikel 4 keer worden genoemd.

De meest geciteerde en daardoor absolute top wordt gevormd door twee partijen. De PvdA en EV! Beiden worden in het artikel van Beemster maar liefst 10 keer geciteerd. Opmerkelijk, omdat de PvdA kort daarvoor haar kiezers (na jaren stilzwijgen) via twitter informeerde dat men nog steeds in leven was.

Maar de morele winnaar is natuurlijk de tandem de Jong/Quasten, die de dynamische uitstraling van de Jong combineert met de charismatische uitstraling van Quasten. Een enorme prestatie om als nieuwe partij zoveel citaten te verzamelen.

Maar misschien zie ik het wel helemaal verkeerd en heeft Cees Beemster zich alleen maar afgevraagd welke politieke bleekneusjes wel wat extra aanmoediging konden gebruiken. Dan wordt de ranglijst plotseling anders en zijn SP en NE de partijen die het ook zonder de lofprijzingen van de krant wel zullen redden.

Wat NE betreft een vleiende gedachte en je zou bijna willen dat beide vrouwelijke lijsttrekkers elkaar eens zouden treffen in een debat, maar dat zal wel ijdele hoop blijven.

Maar als ik mijn collega lijstduwer Joop Knukkel kom te spreken zal ik het er toch eens met hem over hebben.

VVDD.

janboel2In de krant van gisteren maakt raadslid Pieter Heijkamp (CU/SGP) zich druk over de verstoorde verhouding tussen college en raad. Met name omdat volgens hem wethouder Olierook niet de kans heeft gekregen zich te verdedigen.

Dat is natuurlijk niet helemaal waar, Olierook koos er zelf voor zich niet te verdedigen. Hij stapte op voordat de motie van wantrouwen was aangenomen. In zijn opvatting is politiek een spel, waarbij hij er kennelijk van uitgaat dat hij het alleenrecht heeft om “vals” te mogen spelen. Dat is lange tijd (ook vanwege de kritiekloze steun van Pieter en zijn coalitiegenoten) goed gegaan. Totdat een meerderheid van de raad besloot om zelf ook maar eens “vals” te spelen en op dubieuze gronden liet weten het vertrouwen in de wethouder te hebben verloren.

De voorganger van Olierook, Boland had ook vals gespeeld in het Dromdossier (door het budgetrecht van de raad te negeren) maar die had de tegenwoordigheid van geest om tijdig zelf op te stappen. Daarbij overigens geholpen door VVD raadslid Stomp, die op merkwaardige gronden zijn steun introk voor de toenmalige coalitie.

Dezelfde Stomp die overal rondbazuint dat hij precies weet hoe de vork in steel zit, maar voor wie het belang van de stichting kennelijk zwaarder weegt dan het belang van de gemeente.

Ik ben het met Pieter eens dat het “vals” spelen van de raad geen pluim verdient, maar aan de andere kant, je kunt natuurlijk maandenlang doen of je neus bloedt en dat er voor wat betreft de afwikkeling van het Dromdossier niets aan de hand is, maar je bent bijzonder naïef als je nog steeds denkt, (wat Pieter kennelijk doet) dat Olierook op dat punt de raad niet heeft misleid.

De raad zou zich misschien eens druk moeten maken over het feit dat vanwege haar struisvogelgedrag nauwelijks nog serieus wordt genomen. Afgelopen week las ik in de krant dat het ZZM haar convenant met de gemeente heeft opgezegd.

Het plan voor vakantiewoningen (in haar bestaande vorm) zal via de rechter worden aangevochten. Als dat plan (onder druk van een rechterlijke uitspraak) aangepast zal moeten worden dan is de kans groot dat ook het hele proces over gedaan moet worden.

In plaats van de schuld daarvoor bij anderen te leggen (in dit geval het ZZM) zou ze er goed aan doen de schuld eens bij zichzelf te zoeken. Hetzelfde geldt voor de procedure die ik voer naar aanleiding van mijn Wob verzoek.

Daarin verdedigt het college het standpunt dat het volstrekt normaal is, dat haar ambtenaren afspraken maken die financiële gevolgen voor de gemeente met zich meebrengen, zonder dat die afspraken formeel worden vastgelegd ten behoeve van de politiek verantwoordelijke wethouder. Een zichzelf respecterende raad zou (op grond van dat feit alleen) de verantwoordelijke wethouder ten minste hebben berispt om herhaling te voorkomen.

De Enkhuizer raad doet niets. Men zit er bij en kijkt er naar. Door het niet vastleggen van dit soort afspraken valt de mogelijkheid tot corruptie niet meer uit te sluiten. Immers, er ontstaat een mogelijkheid dat de ambtenaar in kwestie het op een akkoordje gegooid heeft met de aannemer.

Op basis van een ondeugdelijke “offerte” wordt er geprobeerd de raad er toe te verleiden een krediet van € 100.000,- ter beschikking te stellen. Als dat mislukt, wordt er een tweede poging gedaan voor een bedrag van € 60.000,- en als dat ook mislukt verleent de betrokken ambtenaar hand en spandiensten voor een derde poging.

Voor de goede orde, ik ga er niet van uit dat de vordering van de aannemer het resultaat is van een onderonsje tussen aannemer en ambtenaar waar beiden een voordeeltje aan ontlenen. (Als jij mijn vordering goedkeurt en door de raad loodst, zit er voor jou ook wat aan), maar het valt wegens het ontbreken van gespreksverslagen niet uit te sluiten.

Voorlopig ga ik er nog steeds van uit dat die gespreksverslagen er wel zijn. Maar dan doemt er een nieuw probleem op. In dat geval heeft de gemeente onrechtmatig gehandeld door mij niet de documenten ter inzage te geven waar ik, krachtens de wet, recht op heb.

De primair verantwoordelijke voor de toepassing van de wet is de burgemeester. Die heeft persoonlijk mij er van proberen te overtuigen dat die documenten er niet zijn, dus als ze er naar het oordeel van de rechter wel zouden moeten zijn, dan ontstaat er een bijzonder pijnlijke situatie. De burgemeester mag dan aan de raad uitleggen waarom hij de wet niet heeft uitgevoerd.

Al met al een kleffe bestuurscultuur, waarin men krampachtig probeert om de schandalen (waardoor ze geteisterd wordt) binnenskamers te houden en toe te dekken. Om daar verandering in te brengen is het aanstellen van een zakencollege niet de oplossing, maar is een herstel van vertrouwen tussen kiezers en gekozenen van groter belang.

Niet door middel van klasje voor aspirant raadsleden zoals B&W voorstelt, maar door het oprichten van een vereniging VVDD. Vrienden Van De Democratie. Een vereniging die met behulp van openbare vergaderingen onze volksvertegenwoordigers dwingt om verantwoording af te leggen over het beleid dat ze voeren.  Over wat zo’n vereniging zou kunnen doen een volgende keer.

Afsluiten

dejong
Wegwezen

Rob de Jong legt per direct zijn functie neer las ik in de krant en op de gemeentelijke website. Niet echt nieuws dat als een donderslag bij heldere hemel kwam.

Het hing al een tijdje in de lucht zullen we maar zeggen. Aan zijn besluit schijnt een rumoerig verlopen ledenvergadering van Nieuw Enkhuizen vooraf te zijn gegaan. Op hun website staat daarover niets te lezen. Maar dat is niet ongebruikelijk in Enkhuizen.

Voor politieke nieuwtjes moet je in Enkhuizen toch vooral in de kroeg zijn. Zolang het nieuws maar “sappig genoeg” is doen de feiten verder niet ter zake.

Nu was het een publiek geheim dat de Jong’s positie wankelde. Zozeer dat er twee fracties zich aan de zijlijn al aan het warmlopen waren en niet of nauwelijks nog oppositie voerden.

Slechts één daarvan kan een wethouder leveren en dus blijft de ander teleurgesteld achter. Wie de uiteindelijk gelukkige zal zijn weet ik niet en kan me ook eigenlijk geen lor schelen.

Een ding is echter zeker, de nieuwe coalitie komt weer vast in het zadel te zitten. Of het nu Koning wordt of Stomp, de bijbehorende partij zal zich weer vierkant achter het college stellen.

Met als bijkomend voordeel dat het Dromdossier geruisloos kan worden afgesloten.