Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een voormalig buitenstaander

Over geheimhouding.

advocaatDe website Wetboek on line zegt het volgende over artikel 25 van de gemeentewet dat handelt over geheimhouding.

Punt 1 is (gegeven de omstandigheden) niet relevant. Alleen de punten 2 tot 4 zijn van belang.

2. Op grond van een belang, genoemd in artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur, kan de geheimhouding eveneens worden opgelegd door het college, de burgemeester en een commissie, ieder ten aanzien van de stukken die zij aan de raad of aan leden van de raad overleggen. Daarvan wordt op de stukken melding gemaakt.

3. De krachtens het tweede lid opgelegde verplichting tot geheimhouding met betrekking tot aan de raad overgelegde stukken vervalt, indien de oplegging niet door de raad in zijn eerstvolgende vergadering die blijkens de presentielijst door meer dan de helft van het aantal zitting hebbende leden is bezocht, wordt bekrachtigd.

4. De krachtens het tweede lid opgelegde verplichting tot geheimhouding met betrekking tot aan leden van de raad overgelegde stukken wordt in acht genomen totdat het orgaan dat de verplichting heeft opgelegd, dan wel, indien het stuk waaromtrent geheimhouding is opgelegd aan de raad is voorgelegd, totdat de raad haar opheft. De raad kan deze beslissing alleen nemen in een vergadering die blijkens de presentielijst door meer dan de helft van het aantal zitting hebbende leden is bezocht.

OK, gewapend met bovenstaande kennis, wat te doen met de door het college opgelegde geheimhouding inzake de schikking die ze (blijkens haar raadsbrief van 16 april) met de architect heeft getroffen?

Artikel 3 laat weten dat die opgelegde verplichting vervalt, als ze niet tijdens de eerstvolgende vergadering wordt bekrachtigd. Uitgaande van de datum van de aankondiging (16 april) zou de maatregel dus in de raadsvergadering van 24 april bekrachtigd moeten zijn. Dat is niet gebeurd. Waarschijnlijk omdat het college nog druk doende was advies te vragen aan haar advocaat.

Kennelijk heeft men geen of onvoldoende vertrouwen in de eigen juridische afdeling.

Als gevolg van deze adviesaanvrage bereikte het raadsvoorstel pas begin mei de raad. Als we dat tijdstip als uitgangspunt nemen, dient de maatregel in de mei vergadering bekrachtigd te worden. Dat wil zeggen op 29 mei. Ook dat is niet gebeurd.

Wat per die datum (29 mei) wel gebeurde is dat raadslid Langbroek antwoord kreeg op de door hem gestelde vragen. Daarin werd aangekondigd  dat een raadsvoorstel voor de vergadering van 19 juni in voorbereiding was. Als ik dit schrijf (14 juni) zijn we dus 5 dagen vóór die raadsvergadering en is er nog steeds geen raadsvoorstel over dit onderwerp beschikbaar.

Niet alleen mist men tot tweemaal toe de wettelijk voorgeschreven termijn, ook bij de derde (aangekondigde) poging slaagt men er niet in om tijdig een raadsvoorstel te produceren, waardoor het voor de fracties vrijwel onmogelijk is geworden om met elkaar overleg te plegen over dit onderwerp.

Een deerniswekkende gang van zaken, in weerwil van het feit dat men extern juridisch advies heeft gevraagd over deze kwestie. Meer dan voldoende reden om inzage te vragen in de aanvraag en de tekst van het door de advocaat gegeven advies. Alsmede in de totale kosten er van.

Advertenties

juni 14, 2018 Posted by | Geldsmijten, Klungelen, WOB | 3 reacties

Je eigen conclusies trekken.

Drommedaris_Enkhuizen_Zuidwestzijde[1]

De vraag was natuurlijk zou iemand er nog aandacht aan besteden? Gisteren werd hij beantwoord. Op NH-nieuws  verscheen het bericht dat Enkhuizen had geschikt met de architect over nabetaling renovatie Drommedaris. Dat  nieuws was al op 17 april (d.m.v. een raadsbrief) meegedeeld aan de raadsleden en zal in die kringen voor kennisgeving zijn aangenomen.

Waarschijnlijk voor de (toen nog) Enkhuizer Krant ook reden er geen aandacht aan te besteden. Terwijl de architect in eerdere artikelen zijn verbazing uitsprak over de chaotische wijze waarop het project werd uitgevoerd, heeft de Enkhuizer Krant zich nooit in die zin uitgelaten. Opvallend.

De architect zegt tevreden te zijn over de getroffen schikking, die ook inhoudt, dat hem een haalbaarheidsonderzoek is gegund voor wat betreft de verdere ontwikkeling van de Bierkade.  Over de hoogte van de schikking hebben partijen afgesproken dat ze geen mededelingen zullen doen.

Dat laatste verbaast me een beetje. Kan dat? Als raadslid mag je alles weten, behalve als het college iets schikt. We zijn inmiddels al vertrouwd geraakt met het idee dat wanneer  ambtenaren afspraken maken over betalingen zij daarvan niets schriftelijk vastleggen. Niet voor intern gebruik, maar ook niet in de vorm van een bevestiging van de gemaakte afspraken, voor extern gebruik.

Waardoor het voor raadsleden (laat staan gewone burgers) onmogelijk is om vast te stellen welke afspraken er daadwerkelijk zijn gemaakt.

Als er een zaak tegen de gemeente wordt aangespannen, dan weigert men commentaar zolang de zaak onder de rechter is. Als dat niet langer het geval is, dan weigert men inzicht te verschaffen omdat er geheimhouding (op wiens verzoek?) is afgesproken. Kortom, het lijkt kinderlijk eenvoudig om te voorkomen, dat de toezichthouder (de gemeenteraad) ergens toezicht op kan uitoefenen.

Maar goed, we zijn toe aan een afronding. Het raadsvoorstel van 31 maart 2015 deed voorkomen dat er een budgetoverschrijding had plaatsgevonden van € 153.000,- . Daar was niet inbegrepen € 130.000,- aan projectmanagement kosten. Die waren elders geboekt. Evenals € 90.000,- aan communicatie en advieskosten, die ook buiten de projectbegroting waren gehouden door ze als inhuur te registreren.

En niet te vergeten de overige verbouwingskosten die buiten de projectbegroting waren gehouden door ze onder te brengen als onderhoud kapitaalgoederen. Hoeveel, geen idee.  € 50.000,-, misschien € 100.000,- wie zal het zeggen? In ieder geval niet de raad, want die heeft er nooit navraag naar gedaan.

De totale overschrijding was dus € 153.000,- plus € 220.000,- plus € 100.000,- voor de verzwaring van het elektra netwerk = € 483.000,-.

Wat er geboekt werd als “onderhoud kapitaalgoederen” weten we niet, maar laten we uitgaan van € 100.000,-. Daarboven komen dan nog de extra architect kosten € 80.000,- (al dan niet verwerkt in een nieuwe opdracht). De terugbetaling van teveel ontvangen subsidie tot een bedrag van € 83.205,-. Inclusief wat klein bier in de vorm van proceskosten praten we over een tegenvaller van € 270.000,-, met als enige meevaller dat de kosten van verzwaring van het elektra lager is uitgevallen dan aanvankelijk begroot. € 75.000,- in plaats van € 100.000,-.

Als je alles optelt en aftrekt kom ik tot een budgetoverschrijding van €  728.000,-  ofwel bijna 30% van de oorspronkelijke raming van € 2.622.000,-.

En dat ondanks de plechtige belofte die wethouder Boland ooit deed: als we de verbouwing niet budget neutraal (d.w.z zonder kosten voor de gemeente) kunnen uitvoeren, dan beginnen we er niet aan.

En ondanks de motie Delleman, waarin ons verzekerd werd dat de kosten de ingediende begroting niet zouden overschrijden.

Wat verder opvalt is de volmaakte desinteresse van de raad voor wat betreft de oorzaken van deze overschrijdingen en het gemak waarmee het wethouders wordt toegestaan om de raad van alles op de mouw te spelden. Dat gold voor Boland, vervolgens voor Olierook en ten langen leste ook voor Struijlaart.

Zijn bewering, dat de kosten van elektraverzwaring € 40.000,- bedroegen, waren al meermalen weerlegd aan de hand van een eerder raadsvoorstel, maar het werd niettemin door de voltallige raad voor zoete koek geslikt. Het dualisme in de praktijk. De belangrijkste financiële expert in de raad valt niets bijzonders op. Hij en de wethouder zijn beide lid van de VVD. Trek uw eigen conclusies.

mei 9, 2018 Posted by | Drommedaris, Geldsmijten | 12 reacties

Ongemakkelijk nieuws

beemster1Afgelopen week uitgebreid in de Enkhuizer krant. Geklungel van lagere ambtenaren. Een marktkraam die de toegang tot een winkel onmogelijk maakt. Een boom die geplant wordt op een plek die een ondernemer beperkt in de uitbating van zijn terras.

De ambtelijke verdediging is in beide gevallen hetzelfde. “De regels” staan het toe of, in een heel enkel geval, schrijven het zelfs voor. Maar zolang het lagere ambtenaren betreft is er een theoretische kans op ontsnapping aan de ambtelijke regelzucht. Gewoonlijk door ingrijpen van een bestuurder, die de regels wat anders uitlegt dan de ambtenaar.

Beide zijn voorvallen in de categorie “gemakkelijk nieuws”. De krant kan dit nieuws publiceren zonder zich af te vragen of er een tegenreactie komt van de autoriteiten of de eigen abonnees.  Maar naast de categorie “gemakkelijk nieuws”, is er ook een categorie “ongemakkelijk nieuws”. Nieuws dat een mogelijke tegenreactie uitlokt bij autoriteiten of de abonnees. En dan gaat het in de meeste gevallen om nieuws over geklungel door de autoriteiten zelf.

Voor de krant is dat “ongemakkelijk nieuws”, omdat autoriteiten niet graag zien, dat hun geklungel aan het licht gebracht wordt. En dus houdt de krant wel degelijk rekening met hun wens en brengt ze het “ongemakkelijke nieuws” in verkapte vorm of helemaal niet.

Bijvoorbeeld, de bijdrage die Enkhuizen betaalt aan het Organisatie OntwikkelingsPlan (OOP) van de SED. Een plan waar alle drie gemeenten in gelijke mate belang bij hebben, maar waar de kosten voor het grootste deel worden gedragen door Enkhuizen. Dat laatste is geen mening, maar een feit.

Een niet onbelangrijk feit lijkt me, het gaat om een bedrag van ruim 8 ton. Dus waarom heeft de krant nooit aandacht aan dat feit besteed? Omdat degene die verantwoordelijk was voor deze extra uitgave tot de autoriteiten behoorde. In dit geval de wethouder, terwijl de maatregel bovendien was goedgekeurd door weer een andere autoriteit, de gemeenteraad.

Het excuus, dat wethouder en raad aanvoeren voor de onrechtvaardige kostenbijdrage door Enkhuizen, is het zelfde excuus dat de marktmeester en medewerker groenvoorziening hanteren. Men pleit zichzelf vrij van schuld, omdat men niets anders gedaan heeft dan de regels toepassen.

Naar het zich laat aanzien heeft de interventie van de krant voor wat betreft het plaatsen van een marktkraam succes gehad en mogelijk wordt dat succes ook herhaald in geval van de “terras”boom, maar de krant zou een nog veel wezenlijker bijdrage kunnen leveren als zij haar angst voor “ongemakkelijk nieuws” zou weten te overwinnen. En aandacht zou durven te besteden aan het feit dat de inwoners van Enkhuizen onevenredig bijdragen aan een regeling die van gelijk belang is voor alle inwoners van het SED.

Het kan zijn dat de regels dat toestaan, maar gezien de onrechtvaardige uitkomst, is het tijd voor herziening van de regels, zoals dat ook bij de plaatsing van marktkramen mogelijk blijkt te zijn.

april 16, 2018 Posted by | Geldsmijten, Klungelen | Plaats een reactie

Geld verspillen?

GeldPrullenbakGisteravond de installatie van de nieuwe raad. Direct na de installatie mochten de fractievoorzitters hun opvatting over de verkiezing en hun visie op de toekomst ventileren.

Hoewel die mogelijkheid gewoon in de agenda stond vermeld, bleken er toch een aantal fractievoorzitters (grappig genoeg) verrast te zijn door deze aan hen geboden kans.

Dat gold echter niet voor Rob van Reijswoud (VVD), die gewoonlijk doelbewust als laatste het woord voert, maar deze keer al even doelbewust als eerste.

Een vlammend betoog is wat te veel van het goede, maar een stevig betoog was het zeker. Netjes opgebouwd met een aantal retorische vragen, die er op neer kwamen dat als je de kaders die Rob stelde niet zou overnemen, je niet bezig was met het dienen van de belangen van de Enkhuizer bevolking, maar handelde uit liefde voor het pluche of zelfs uit machtswellust.

Allemaal vervelende eigenschappen dus die schril afsteken tegen de nobele motieven van Rob en de zijnen. Verzameld in VVD, D66, PvdA,  waar zich (naar mijn overtuiging) binnen niet al te lange tijd het CDA bij zal voegen. Partijen die er al tientallen jaren om bekend staan om (onder verwaarlozing van het eigen belang) volstrekt belangeloos politiek te bedrijven en het volk te dienen.

De begrippen coalitie/oppositie zijn op lokaal niveau inmiddels taboe verklaard. Het nieuwste begrip heet raadsbreed akkoord en politiek bedrijven is de nieuwe doodzonde. Eendrachtig snellen wij een glanzende toekomst tegemoet. Als ware het Aldous Huxley’s “Brave New World” waarin iedereen zijn plaats kent en het geluk geen grenzen.

Een raadsbreed akkoord is natuurlijk onzin. Niet meer dan een taalkundige vondst die eenheid moet suggereren en zelfs probeert af te dwingen. Wie een raadsbreed akkoord afwijst kan niet anders dan een dwarsligger zijn, of querulant in de ogen van het duo Koning en Van Reijswoud. Niet voor niets dat Langbroek zich gretig aan hun zijde schaart.

Maar die eenheid die Koning/Van Reijswoud proberen af te dwingen is er (om een goede reden) niet. Zeker voor wat betreft de vraag of Enkhuizen (in de nabije toekomst) een bestuurlijke fusie moet aangaan met haar buurgemeenten Drechterland en Stede Broec, zijn de meningen verdeeld.

Er bestaan goede en eerzame redenen om dat wel te doen, zoals er goede en eerzame redenen zijn om het niet te doen, maar het zijn standpunten die elkaar uitsluiten en de suggestie dat hierover een raadsbreed akkoord zou kunnen worden gesloten is een kwestie van wensdenken.

Voor en tegenstanders zullen elkaar tot op het moment van stemming blijven bestrijden en ik zie niet in, wat daar verkeerd aan is. Inderdaad, dat heet politiek, elkaar met argumenten bestrijden totdat uiteindelijk een stemming de beslissing brengt.

Ik snap ook niet waarom een achter gesloten deuren gesloten raadsbreed akkoord superieur is aan een openbaar debat over de tegenstellingen die overbrugd moeten worden. Zoals ik ook niet begrijp waarom het woord coalitie (als benaming voor een gezamenlijk standpunt) opeens verwerpelijk is en wat is er mis met een woord als oppositie (een tegenovergestelde mening hebben).

Kortom, als altijd en overal is er een coalitie die voorstander is en is er een oppositie die tegenstander is. De verhouding is op dit moment 10 tegen 7, maar die kan zich nog wijzigen. Immers het CDA, dat nu nog tegen een fusie is, kan zo maar vóór worden, omdat ze als partij na een fusie alleen maar sterker zal zijn.

De lokalo’s, die nu nog vóór zijn, kunnen ook van gedachten veranderen als ze beseffen, dat ze in een gefuseerde gemeente geen eigen bestaansrecht meer hebben en ze zichzelf daarom net zo goed kunnen opheffen.

Als beide gebeuren, dan is de uiteindelijke verhouding, 8 vóór en 9 tegen een fusie.

Keesman, die als laatste het woord kreeg, stelde voor een informateur te benoemen. Uit beleefdheid stemde iedereen er mee in, maar ik verwacht er niet veel van en denk dat het geldverspilling is. Maar dat is nu eenmaal een favoriete tijdsbesteding van de raad, geld over de balk smijten.

maart 30, 2018 Posted by | Geldsmijten, Verkiezingen | Plaats een reactie

Meer vragen dan antwoorden.

rekenen-38796Gisterenavond werd het uitvoeringsplan schuldhulpverlening besproken en eerlijk gezegd duizelt het me nog steeds een beetje.

Om te beginnen de kostenverdeling. Werd door verschillende partijen “aangestipt” zonder dat het van invloed was op de uiteindelijke besluitvorming.

Nogal wat politiek correcte aandacht werd besteed aan de stigmatisering van de uitkeringsgerechtigden door hen te associëren met schuldhulpverlening. Maar dat gezegd hebbende, ging iedereen verder akkoord  met een kostenverdeling die was gebaseerd  op zogenaamde BUIGgelden. De inkomsten die de gemeenten ontvangen om de gevolgen van de Participatiewet te kunnen financieren.

Waarmee je dan, ondanks alle eerdere beweringen van het tegendeel, toch weer gewoon een rechtstreekse koppeling maakt tussen verstrekte bijstandsuitkeringen en de bijdrage aan de schuldhulpverlening.

Alleen Stella Quasten had een andere invalshoek. Ze had geïnformeerd  naar het aantal aanmeldingen bij de Kredietbank. Dat bleken er 130 te zijn, waarvan de meerderheid uit Enkhuizen. Welke conclusie daar uit moest worden getrokken liet ze in het midden.

Ik weet ook niet wat ik met die getallen moet. Elke aanmelding bij de Kredietbank kost een kleine € 1000,- staat in het raadsvoorstel. Als Stella het heeft over jaarlijks (?) 130 aanmeldingen dan hebben we het dus over € 130.000,- aan kosten per jaar.

Een probleem dat we vervolgens gaan oplossen door jaarlijks € 390.000,- uit te geven aan nieuw aan te nemen personeel. Hetgeen opmerkelijk genoeg dan weer resulteert in een besparing van € 35.000,- op jaarbasis.

Reijswoud

Eigenlijk begreep ik deze keer alleen Van Reijswoud (VVD). Zijn kritiek gold de financiële onderbouwing van het voorstel. Het scheelde weinig of hij had de SP mee gekregen, maar dan zou het voorstel verworpen zijn en dat vond de SP kennelijk niet passen bij haar imago.

Na een extra toezegging dat de zaak na een jaar opnieuw geëvalueerd zou worden ging de Enkhuizer gemeenteraad alsnog akkoord.

De uitkomst van dat soort evaluaties is gewoonlijk dat we (ondanks tegenvallende uitkomsten) toch gewoon door moeten gaan, omdat één jaar nu eenmaal een heel korte periode is.

Al met al leverde de behandeling door de raad van dit onderwerp meer vragen op dan antwoorden. Een opvatting die waarschijnlijk ook gedeeld werd door D66, VVD, CDA, en Van der Pijll want die stemden tegen. De Jong onthield zich (om voor mij onduidelijke reden) aan deelname aan de discussie en stemming.

Kennelijk was er sprake van een vorm van belangenverstrengeling.

februari 21, 2018 Posted by | Geldsmijten, Quasten, Reijswoud | Plaats een reactie

Opnieuw de Sjaak.

SEDDe SED verdeelsleutel heb ik hier al eens besproken. Die zorgt er voor dat de verdere ontwikkeling van de ambtelijke organisatie Enkhuizen 1 miljoen meer zal gaan kosten dan je (op grond van het aantal inwoners) zou mogen veronderstellen.

Pleitbezorgers van deze verdeelsleutel zijn de liberale landelijke drie, D66, VVD en PvdA aangevuld met wat lokaal grut. Te weten, van der Pijll, de Jong en Quasten, waarvan de laatste twee hun krachten  hebben gebundeld en vanaf nu als Voor Enkhuizen door het leven wensen te gaan.

Naast de SED verdeelsleutel blijkt er overigens ook een WerkSaam verdeelsleutel te zijn. De overtreffende trap van de SED verdeelsleutel. In de zin, dat ze een stuk ongunstiger is voor Enkhuizen is dan de SED verdeelsleutel al was.

Het uitvoeringsplan lokale schuldhulpverlening (dat gisteren in de commissie BOFS vergadering werd besproken) maakt duidelijk dat de kosten van dit plan voor 45,2 % voor rekening komen voor de gemeente Enkhuizen. Voor 23,9 % voor rekening van Drechterland, terwijl Stede Broec 30,9 % van de kosten voor zijn rekening neemt.

Waarom dat is weet ik niet. WerkSaam verzorgt de bijstand en WW uitkeringen voor o.a. de SED gemeenten. Is het misschien zo, dat van het totaal aan uitkeringen binnen de SED gemeenten 45,2 % wordt uitgekeerd aan inwoners van Enkhuizen? En zo ja, is dat dan een goede reden om Enkhuizen op te laten draaien voor bijna de helft van de kosten voor schuldhulpverlening?

Ik heb eerlijk gezegd geen idee, maar duidelijk is dat het onderwerp de commissieleden ook niet interesseert. Alleen Freek Jans (HEA) stelt er een vraag over die echter niet werd beantwoord, wat hem verder ook niet leek te deren.

Hij kwam in ieder geval niet op zijn vraag terug.

Zo maar twee voorbeelden waarin Enkhuizen als kleinste en armste gemeente opdraait voor de meeste kosten voor voorzieningen die zogenaamd van gemeenschappelijk belang worden geacht. Wat bij mij de vraag oproept, wat is het nut van een dergelijke samenwerking, als Enkhuizen toch altijd de Sjaak is, als het er om gaat de kosten te verdelen?

Ons dagelijks bestuur bestaat inmiddels uit de landelijke liberale gevestigde orde (D66, VVD, PvdA) gesteund door twee lokale grootheden (van der Pijll en Voor Enkhuizen). Iedereen binnen die clubs heeft de mond vol over het belang van Enkhuizen en haar inwoners.

Maar niemand die zich afvraagt waarom de inwoners uit Enkhuizen altijd de hoofdprijs mogen betalen als het om ambtelijke ondersteuning gaat. En dat zij, als het gaat om de kostenverdeling binnen de drie SED gemeenten, altijd aan het kortste eind lijken te trekken.

februari 6, 2018 Posted by | Geldsmijten, SED | 7 reacties

Raddraaierij

cosa-nostraDonderdagavond de burgemeester ook nog kort gesproken. Hij liet zich nogal laatdunkend uit over mijn blog en de onderwerpen die ik daarop behandelde. Hij vond me een uitermate negatief persoon.

Altijd verhelderend, als men uiteindelijk datgene (waarvan je weet dat ze het al tijden achter je rug rondbazuinen) nu eens recht in je gezicht durft te zeggen.

Wat Baas vooral dwars zat was, dat ik de werkwijze van de gemeente met die van de maffia had vergeleken. Volgens Baas is het namelijk volstrekt normaal, dat ambtenaren de afspraken die ze namens de gemeente maken over uit te voeren werkzaamheden en betalingen niet schriftelijk vastleggen voor hun superieuren. Maar dat zij daarover alleen mondeling verslag uitbrengen.

Ik heb die werkwijze inderdaad vergeleken met die van de maffia, die ook het liefst zo min mogelijk op papier zet.

Dat Baas dat een negatieve vergelijking vindt begrijp ik, maar ik kan hem alleen maar maken, omdat de gemeente tot dusver alleen maar dingen beweert, zonder dat zij in staat is haar beweringen (met welke documenten dan ook) te onderbouwen.

Is het ontbreken van een factuur, waarin de uitgevoerde werkzaamheden worden verantwoord inderdaad de normaalste zaak van de wereld? Volgens het college wel, volgens mij niet.

En zo kan het, dat de kosten van  de (voor de gemeente verrichte) werkzaamheden binnen een jaar dalen van € 100.000,- naar € 20.000,-, zonder dat er enig document bestaat (email, gespreksnotitie) met behulp waarvan die spectaculaire daling kan worden verklaard. Het ene ogenblik schrijft de verantwoordelijke ambtenaar dat de kosten € 100.000,- zijn, het jaar daarop stelt hij vast dat ze gedaald zijn naar € 20.000,-.

En dat op basis van alleen maar telefonisch overleg tussen aannemer en ambtenaar.

Wat wel mocht worden ingezien waren wat e-mails waarin men elkaar een prettige vakantie toewenste, maar geen woord over de spectaculaire prijsdaling. Verder een  bevestiging van de aannemer dat wat de ambtenaar in zijn raadsvoorstel had opgeschreven een correcte weergave was van hetgeen er tussen hen was besproken.

[Sinds wanneer legt een college haar raadsvoorstellen voor aan buitenstaanders met het verzoek de inhoud er van goed te keuren?]

Die goedkeuring betrof dus de berekening van de kosten van verzwaring: € 20.000,- ; en de betaling die aan de aannemer diende te worden verricht: € 60.000,- . Waarom € 40.000,- meer betaald moest worden dan de kosten van verzwaring rechtvaardigden viel nergens uit op te maken.

Afgelopen maand kwam het onderwerp weer ter sprake. Nu heette het dat de aannemer zijn kostprijs voor de uitgevoerde werkzaamheden opnieuw had verlaagd. Ditmaal met  € 20.000,- (naar € 40.000,-).

Tegelijkertijd was het totaal aan hem verschuldigde bedrag in een jaar tijd gestegen van € 60.000,- naar € 75.000,-.

En wederom had geen enkele fractie er behoefte aan om opheldering te vragen over de over tafel gaande bedragen.

Hoewel de door de gemeente gekozen werkwijze verdacht veel lijkt op die van de maffia wil dat niet zeggen dat ik haar van maffiapraktijken verdenk. Veel eerder denk ik dat dit college (en alle voorafgaande college’s) bestond uit raddraaiers. Lieden die er niet voor terugdeinzen om de raad (en daarmee de bevolking die zij vertegenwoordigt) een rad voor de ogen te draaien als haar dat beter uitkomt.

Dank zij het vertrek van opper raddraaier Baas, is de kans alleen maar groter geworden dat aan de (onder zijn leiding al jaren durende) raddraaierij snel een einde kan worden gemaakt. Daarin is deze keer een cruciale rol weggelegd voor de kiezer .

januari 6, 2018 Posted by | Bovenbaas, Geldsmijten, Recreatieoord | 1 reactie

Geen aandacht aan schenken.

kopinzandHet oorspronkelijke bedrijfsplan voor de SED ging er vanuit, dat de samenvoeging van de drie ambtelijke diensten uiteindelijk zou leiden tot besparingen in de personeelskosten.

Die besparingen zouden vervolgens proportioneel worden doorgegeven aan de deelnemende gemeenten. De gemeente die de meeste (38%) personeelskosten had ingebracht (Enkhuizen) zou een zelfde deel van de verwachte besparing toebedeeld krijgen.

Helaas, het oorspronkelijke bedrijfsplan bleek veel te optimistisch te zijn geweest t.a.v. de besparingen. Die werden nooit gerealiseerd. In plaats daarvan werd een nieuw bedrijfsplan opgesteld, met daarin nieuwe personeelslasten. In de orde van grootte van 13,4 miljoen.

De vraag is nu hoe die lasten verdeeld moeten worden over de drie aangesloten gemeenten. Er zijn drie mogelijkheden.

  1. Men kopieert de verhoudingen die bij de aanvang van de SED golden, waarbij Enkhuizen aanzienlijk meer ambtelijk personeel had ingebracht dan de overige twee gemeenten. Het resultaat daarvan is dat de kleinste gemeente de grootste bijdrage levert.
  2. Men verdeelt de kosten per gemeente. Elke gemeente 1/3 van de kosten. Dit resulteert in een ongelijke bijdrage per inwoner.
  3. Men verdeelt de kosten op basis van inwoners, waardoor de bijdrage per inwoner in het SED gebied gelijk blijft.

Er valt eigenlijk geen goed argument te bedenken waarom men de verhoudingen (zoals die golden bij aanvang) zou moeten kopiëren. Het toenmalige bedrijfsplan is achterhaald en onwerkbaar gebleken.

Er is een nieuw bedrijfsplan dat, naar we mogen aannemen, ten goede zal komen aan alle drie gemeenten. Er is dan ook geen redelijk argument te bedenken waarom de kosten van dit nieuwe plan niet in gelijke mate zouden moeten worden toegerekend aan die drie gemeenten, waarbij ook rekening wordt gehouden met het aantal inwoners in die gemeenten.

Voor zover ik weet krijgen gemeenten vergoedingen van het rijk op basis van het aantal inwoners. Ik zie niet in, waarom de personeelskosten van nieuw aan te trekken personeel, (dat werkzaam is voor de drie samenwerkende gemeenten) per gemeente zou moeten verschillen.

Het gaat bij dit alles niet om klein bier. Ik schat dat bij een evenredige verdeling van de kosten Enkhuizen € 800.000,- minder zou moeten bijdragen en Drechterland en StedeBroec (hetzelfde bedrag) meer.

Behalve Van Reijswoud heeft geen enkele fractievoorzitter gereageerd op het feit dat niet alleen ik, maar ook lezers van mijn blog deze kwestie bij hun onder de aandacht heeft gebracht. Ik ga er dus vanuit dat Van Reijswoud hun opvatting heeft verwoord.

Van Reijswoud spreekt van een kostenverdeling die destijds is overeengekomen. De kostenverdeling is niet zozeer overeengekomen, ze was het resultaat van een optelsom van alle personeelskosten bij de drie gemeenten en is daarom eerder vastgesteld dan overeengekomen. Dat laatste veronderstelt een zekere mate van onderhandelen.

Tegenover de personeelskosten van de SED stonden inkomsten van gelijke omvang, omdat de gemeenten hun personeelsbudgetten naar de SED overmaakten.

Dat het SED 38% van haar personeelsbudget uitgeeft aan ambtenaren die oorspronkelijk werkzaam waren voor Enkhuizen is juist, maar tegelijkertijd krijgt ze die uitgaven volledig gecompenseerd door de bijdrage van Enkhuizen. De verdeelsleutel had geen ander doel dan aangeven welk deel van de (nooit gerealiseerde) besparing naar Enkhuizen zou hebben moeten gaan.

In zijn reactie stelt Van Reijswoud dat de consequentie van de door mij voorgestelde kostenverdeling (op basis van inwoneraantal) is, dat Enkhuizen zijn ambtenaren nu werkzaam in de havens of op de camping weer in eigen beheer zou moeten nemen. Onzin, zowel Drechterland als StedeBroec beschikken over een buitendienst. Enkhuizen niet. De ambtenaren in de buitendienst maken gewoon deel uit van de SED organisatie. Hun personeelskosten werden en worden worden gewoon gedragen door de gemeenten waaruit zij afkomstig waren.

Het Organisatie Ontwikkeling Plan (OOP) dat nu is aangenomen heeft echter niets te maken met verhoudingen uit het verleden. Het is een investering voor de toekomst en er valt geen reden te bedenken waarom de lasten van die investering onevenredig zwaar op één van de drie gemeenten zouden moeten rusten.

tweematenWat mij betreft is er sprake van een denkfout, maar klaarblijkelijk is (net als in de sketch) de gezamenlijke afkeer van uncle Bertie (buitenstaanders) dusdanig groot, dat men collectief weigert om ook maar enige aandacht te schenken  aan de aangevoerde argumenten.

“Take no notice of uncle Bertie” waarschuwt de vader zijn zoon in de sketch. Wat in deze kwestie neerkomt op, liever te veel betalen (als gemeente) dan een poging doen om de argumenten van buitenstaanders serieus te nemen.

Enfin, het is zoals het is. Er is één prettige bijkomstigheid. Het zal de inwoners van Enkhuizen worst zijn of zij gemiddeld meer moeten bijdragen aan de reconstructie van SED.

Rest mij niets anders dan iedereen prettige feestdagen toe te wensen en een gelukkig nieuwjaar. Dan zien we in 2018 wel weer welke schade er nog meer is toegebracht en wie we daar (in het kader van de verkiezingen)  verantwoordelijk voor kunnen houden.

december 19, 2017 Posted by | Bestuurscultuur, Geldsmijten, Klungelen, Reijswoud, SED | 4 reacties

Waakhond of poedel.

poedelsMaar wat me afgelopen dinsdag nog het meest verbaasde was het feit dat geen enkele fractie inging op het gegeven van de ongelijke behandeling van inwoners van Enkhuizen t.o.v. de overige SED inwoners. Niet belangrijk genoeg vermoed ik.

Dat die ongelijke behandeling een feit is kan iedereen vaststellen die de gemeentelijke bijdrage deelt door het aantal inwoners van die gemeente. Je komt dan uit op de eerder genoemde € 260,- per inwoner voor Enkhuizen en € 199,- per inwoner van StedeBroec. Anders gezegd, de inwoners van Enkhuizen dragen 30% meer bij aan het herstel van de SED organisatie dan de inwoners van StedeBroec.

Nu is die bijdrage natuurlijk indirect en via de gemeente, zodat je ook kunt stellen dat de gemeente Enkhuizen pakweg 8 ton beter af zou zijn in geval van gelijke behandeling.

Allemaal niet belangrijk genoeg om er woorden aan vuil te maken vonden alle Enkhuizer raadsfracties.

Op Agora viel te lezen dat het onderscheid voortvloeide uit een verdeelsleutel die was vastgelegd in het bedrijfsplan. Maar het bedrijfsplan hield helemaal geen rekening met een toename van personeel, alleen met een afname van personeel.

En men maakt een gigantische denkfout als men meent, dat men een verdeelsleutel die bedoeld is om zaken uit het verleden te corrigeren, ook kan gebruiken als uitgangspunt voor het regelen van zaken in de toekomst.

Een denkfout die kennelijk niet werd opgemerkt tijdens alle voorgaande overleggen en nu, omdat ik ik er de aandacht op vestigde, door alle Enkhuizer raadsfracties, onder het tapijt moest worden geveegd.

Ook al kost die denkfout de gemeente Enkhuizen zo’n 8 ton, dat is altijd nog beter dan erkennen dat je hem over het hoofd hebt gezien. Voortdurend worden we er op gewezen dat bij elk raadslid het belang van Enkhuizen voorop staat. Behalve als zijn of haar eigen prestige op het spel staat, dan moet dat in stand gehouden worden tegen elke prijs, ook al kost het de gemeente tonnen.

En dus zwijgt men, want als je spreekt bestaat  het risico dat de krant verslag doet.

Maar als je zwijgt, dan kan de krant geen verslag doen en kun je altijd blijven volhouden dat er nooit sprake is geweest van een denkfout.

Dus ik ben benieuwd. Gaat de krant onderzoek doen naar die denkfout en vervult zij daarmee haar rol als waakhond van de democratie?

Of beperkt ze zich tot het opschrijven van wat haar wordt verteld en blijft ze in haar rol  van poedel van de gevestigde orde?

december 14, 2017 Posted by | Geldsmijten, SED | 1 reactie

Principiële stellingname.

stella3

Weinig principieel

Tijdens de raadsvergadering van gisteravond stond een niet onbelangrijk principe ter discussie.

Namelijk, in hoeverre worden de kosten van de herstructurering van de ambtelijke organisatie (ondergebracht in de SED) gelijkelijk verdeeld onder de inwoners van het SED gebied.

Volgens het bestaande voorstel zouden de inwoners van Enkhuizen 30% meer bijdragen dan de inwoners van Stede Broec. Enkhuizen € 260.- per inwoner en StedeBroec € 199,- en Drechterland € 220,-.

Dank zij de doordachte inbreng van Stella Quasten is de uitslag uiteindelijk toch nog Enkhuizen 0 Buurgemeenten 1 geworden.

Deze gulheid van de raad ten opzichte van onze buurgemeenten is opmerkelijk omdat die in krantenartikelen al hebben laten doorschemeren dat ze eigenlijk niets met ons van doen willen hebben, anders dan dat wij procentueel het meeste dienen bij te dragen aan de ambtelijke organisatie.

Waarom? Omdat we bij de opstart van GR-SED de meeste ambtenaren hebben ingebracht. Enkhuizen heeft een havendienst die beide andere gemeenten niet hebben, terwijl die weer een buitendienst hebben die Enkhuizen weer niet heeft, maar hoe dan ook we hebben de meeste salariskosten “ingebracht.”

Dat “inbrengen” van salariskosten houdt trouwens niets anders in dan dat Enkhuizen de salariskosten van haar voormalige werknemers overmaakt naar GR-SED, zodat die (als de nieuwe werkgever) haar zojuist in dienst getreden personeel kan betalen.

Van de totale salariskosten van bij de oprichting van de SED was 38 % voor rekening van Enkhuizen, terwijl Stede Broec en Drechterland ieder 31 % voor hun rekening namen.

Vervolgens hebben onze enigszins zwakbegaafde bestuurders afgesproken, dat die beginverhouding zich gedurende de daaropvolgende 5 jaar niet mocht wijzigen.

Kortom, als een leidinggevende van de SED toch niet zo briljant bevonden werd dan ons was voorgehouden en er een nieuwe moest worden aangetrokken, dan diende 38% van zijn salariskosten te worden opgebracht door Enkhuizen.

En hoewel de nieuwe werknemer zijn werk deed ten voordele van alle aangesloten gemeenten, werden zijn salariskosten niet gelijkelijk over alle gemeenten verdeeld, maar diende Enkhuizen het meeste bij te dragen. Naar ik aanneem als straf voor het feit dat zij ooit haar havendienst en stadsbeiaardier had ondergebracht bij de SED.

Hoewel Enkhuizen de kosten van de havendienst en stadsbeiaardier volledig voor eigen rekening neemt, maakt de aanwezigheid van beiden, dat het aandeel van Enkhuizen in de salariskosten hoger is dan de andere twee gemeenten.  En dat aandeel hebben de rekenmeesters van de SED heilig verklaard.

Dezelfde rekenmeesters die het eerste jaar een overschot van 1,4 miljoen voorspelden, (wat nooit werd gerealiseerd) en die nu weer berekend hebben dat er 13,4 miljoen bij moet wil het SED ooit naar behoren kunnen functioneren.

Ik denk niet dat naast het kliekje plucheklevers in de Breedstraat er ook maar iemand te vinden zal zijn die de door de SED rekenmeesters gehanteerde logica serieus neemt en blindelings vertrouwt op hun rekenkwaliteiten.

Omdat je de havendienst hebt overgedragen aan de SED, moet je meer betalen aan extra scholing voor leidinggevenden en aan salariskosten voor nieuwe leidinggevenden.

Maar goed, iedereen bleef bij zijn eerder ingenomen standpunt, zodat de stem van Stella de doorslag gaf. Ze had er, net als al die andere plucheklevers, weinig moeite mee dat de inwoners van Enkhuizen meer moesten bijdragen aan de reconstructie van GR-SED dan de inwoners van de overige twee gemeenten.

Maar goed, een principiële stellingname is toch al nooit haar sterkste punt geweest.

december 13, 2017 Posted by | Geldsmijten, SED | 2 reacties