Mast overboord.

Natuurlijk, elke schipper mag zijn mast overboord zeilen, maar zou het niet de taak van de raad moeten zijn om te voorkomen dat de gemeente geld over de balk blijft smijten aan prestige projecten, die tot mislukken gedoemd zijn?

Rechters zijn erudiete mensen en gevoelig voor argumenten als “de bescherming van het cultureel erfgoed”. Denkt de Gemeente-Orez-Combinatie nu werkelijk dat ze een schijn van kans maken als de minister, de provincie, de vereniging tot behoud van het IJsselmeer en het ZZM hebben laten weten hun plan niet te zien zitten.

En dat dan nog los van de mening van het Volksfront tot behoud van het Recreatieoord, dat (naar ik heb begrepen) inmiddels duizenden handtekeningen heeft verzameld.

Wie is het genie, dat denkt dat ze die plannen toch moeten doorzetten en hoeveel mag dat (volgens hem) de gemeente dan wel niet kosten?

Weet iemand eigenlijk wel, hoeveel de plannenmakerij tot dusver heeft gekost, alleen al aan ambtelijke inzet? En hoeveel het nog meer zal gaan kosten, als het plan bij de rechter wordt aangevochten?

Heb je als gemeenteraad niet tot taak om er op toe te zien, dat met onze belastingcenten verstandig wordt omgesprongen? Of gaat men blindelings akkoord met de sprong in het duister, die de Gemeente-Orez-Combinatie (GOC) op het punt staat te nemen?

Behalve dat de raad (in overgrote meerderheid) geweigerd heeft om zich door het ZZM te laten informeren, heb ik op geen van hun websites ook maar iets kunnen lezen over hun opvatting over de ingediende plannen. Zouden ze die eigenlijk al gelezen hebben?

Maandelijks betalen we in totaal € 17.000,- als vergoeding aan onze lokale politici, maar kennelijk is dat voor hen niet voldoende om ons (als kiezers) de informeren. In besloten vergaderingen bereidt men allerlei besluiten voor, die verstrekkende gevolgen kunnen hebben, maar waarover ze nooit verantwoording afleggen.

Is het zo langzamerhand geen tijd, dat de raad datgene doet wat het ZZM heeft gedaan en een bijeenkomst belegt, waarin ze ons informeert over HAAR opvattingen en wat ze er tot dusver aan gedaan heeft om de stad, voor nodeloos financieel onheil, te behoeden.

Tonnen?

Het NHD laat in de krant van zaterdag Orez BV aandeelhouder Ruud van Leeuwen aan het woord. Ruud is boos op het ZZM, waarvan akte, maar wat ik leuker vind is, dat Ruud een tipje van de sluier oplicht over iets, waar de gemeente en Orez BV tot dusver altijd heel geheimzinnig over hebben gedaan.

De oorspronkelijke inzet voor dit project was, dat de gemeente de grond 30 jaar vrij van erfpacht zou aanbieden. Dat vertegenwoordigde een bepaalde waarde en die waarde zou voldoende moeten zijn om infrastructurele werken, zoals wegen en een strand te bekostigen.

Ergens tijdens de onderhandelingen is dat [zonder de raad te informeren (?)] standpunt verlaten en besloten de grond niet langer 30 jaar vrij van erfpacht uit te geven, maar te verkopen.

Een beslissing die m.i. belangrijk genoeg was om er een raadsbrief aan te wijden, maar dat is niet gebeurd. En de raad valt, tenzij er een raadsbrief over verschijnt, zelden iets op.

Met dit in het achterhoofd las ik met belangstelling de volgende opmerking van Ruud in het NHD van zaterdag.

Ondertussen wordt net gedaan alsof wij de grond voor niks krijgen. Dat is niet zo, naast de inrichting van het openbaar gebied en beheer voor de komende tien jaar, betalen wij ook gewoon een vierkantemeterprijs. Ik kan geen bedrag noemen, maar die is niet misselijk. Dan praat je echt over tonnen, waar de gemeente leuke dingen mee kan doen.’’

Ruud heeft het dus over tonnen. Het hoogst mogelijk bedrag in tonnen is 9,99 ton, (daarboven hebben we het over miljoenen) dat we voor het gemak even afronden tot 1 miljoen euro. De volgende vraag is natuurlijk om hoeveel grond gaat het eigenlijk. Vakantiepark plus camping lijkt me al gauw 20 ha wat een bruto grondprijs van € 5,- m2 oplevert.

Maar daarmee zijn we er nog niet. Zoals Ruud terecht opmerkt moet ook het openbaar gebied worden ingericht en daarmee moet de m2 verhoogd worden. De gemeente moet vrij nauwkeurig weten wat die inrichtingskosten zijn, want zonder dat te weten kun je niet onderhandelen met een ontwikkelaar. Bovendien kun je dan ook niet bepalen tegen welke prijs je de grond verkoopt.

Maar die kennis wordt nooit gedeeld met de raad.

Voormalig CDA raadslid Jur Visser rekent (in een reactie op dit blog) uit, hoeveel het te bouwen vakantiedorp (in de toekomst) wel niet zal opbrengen voor de gemeente. Mijn vraag is echter deze.

Waarom verdiepen raadsleden zich altijd alleen maar in [discutabele] opbrengsten in de toekomst en verdiepen ze zich nooit in de concrete opbrengsten in het heden? [Zoals de opbrengst uit de verkoop van grond op een unieke locatie.]

Reacties op de inhoud van deze column het liefst onder dit bericht, omdat reacties op Facebook al na een paar dagen niet meer zijn te achterhalen.

 

REXIT

De Britten mogen dan Brexit hebben, Enkhuizen heeft het REZ. Twee gevallen van een gebed zonder end en een onzekere uitkomst.

Alhoewel, de uitkomst van het REZ project is tamelijk voorspelbaar. Het bestaande plan voor de bouw van circa 200 vakantiewoningen zal uiteindelijk niet doorgaan. Dus exit REZ project ofwel Rexit.

Dat de voltallige raad dat op dit moment nog niet inziet, komt omdat men niet gewend is om verder te kijken dan de eigen neus lang is.

Onweerlegbaar feit is, dat de bestaande toegang tot het ZZM (het bootmodel) nauwelijks  toekomstbestendig is. Het enige overblijvende alternatief is toegang via het REZ.

Tegen het onmogelijk maken van dat alternatief zal het ZZM zich (volkomen terecht) tot het bittere einde verzetten. Dat bittere einde houdt in, dat gemeente en ZZM uiteindelijk voor een rechter tegenover elkaar komen te staan.

Daarbij zal de gemeente eisen, dat de bouw van 200 vakantiewoningen door moet gaan, ook als dat ten koste gaat van de toekomstige toegankelijkheid van een museum dat tot de top tien musea van Nederland behoort.

Ik ben geen rechter, maar mijn geld staat op een uitkomst ten faveure van het museum.

En wat Enkhuizen betreft, een raad die zich aan de toekomstige toegankelijkheid van een internationaal befaamd museum niets gelegen laat liggen, maar kiest voor korte termijn winst uit de verkoop van grond voor vakantiewoningen, slaat lokaal en nationaal een plee figuur.

De enige reden waarom College en Raad nog even doen of Rexit kan worden vermeden is, dat men nog niet zeker is wie men de schuld voor Rexit (en de kosten die daarmee gepaard zullen gaan) in de schoenen kan schuiven.

Oud burgemeester Baas was er (bij zijn afscheid) als de kippen bij om het ZZM, als enige schuldige, aan te wijzen.

Dichter bij de waarheid ligt waarschijnlijk dat de uitzonderlijke kortzichtigheid van raad en college van Enkhuizen oorzaak is van deze zoveelste kostenpost voor de gemeente.

Gaat Rexit geld kosten? Volgens wethouder Struijlaart miljoenen, maar die overdrijft wel vaker. Maar dat je iemand (Orez bv) jarenlang aan een project kunt laten werken, zonder dat je hem compenseert als het project uiteindelijk wordt afgeblazen, lijkt me sterk.

Maar dat horen we te zijner tijd wel. Voorlopig doen raad en college nog even alsof Rexit valt te voorkomen.

Ondermijning

Eén keer per jaar mogen gasten bij De Wereld Draait Door een woord noemen, dat uit de vaderlandse vocabulaire dient te worden verwijderd. Transparantie was al eens voorbij gekomen, maar dit jaar stelde een professor aan de rechtenfaculteit van de universiteit van Groningen het begrip “ondermijning” voor.

Een begrip dat populair is bij bestuurders, zoals burgemeesters, maar waarvan verder niemand echt begrijpt wat er mee wordt bedoeld.

Behalve burgemeesters dus, wat verklaart, waarom onze burgemeester de raad voorstelde om jaarlijks € 60.000,- ter beschikking te stellen. Zodat de bestrijding van de “maritieme” ondermijning van het openbaar bestuur met kracht ter hand kan worden genomen.

Waarbij onze havens gezien moeten worden als de plek van waaruit die ondermijnende activiteiten plaatsvinden. Welke (dank zij die € 60.000,-) dan weer door iets (of iemand) met wortel en tak zouden worden uitgeroeid.

Althans, dat was de belofte van de burgemeester.

Het komt op mij over als grootspraak, omdat zelfs de handhaving van een fietsverbod in de Westerstraat niet van een leien dakje gaat. Laat staan, dat men criminele activiteiten met wortel en tak denkt te kunnen uitroeien door het inschakelen van een bureautijger.

Maar toen ik die opvatting opschreef, wist ik niet, dat zelfs een professor in de rechten zich geen raad weet met het begrip “ondermijning”.

In Enkhuizen blijkt het dus niet te gaan om gewone ondermijning, maar om “maritieme” ondermijning.

Want er gebeuren in onze havens dingen, waardoor ons bestuur wordt ondermijnd. Wat die dingen zijn kan nog niet met zekerheid worden gezegd. Dat moet eerst nog worden onderzocht. Het gaat namelijk om een grijs gebied van waaruit echter wel al “signalen” komen.

Wat inmiddels wel duidelijk is, is dat de ondermijning bestreden moet worden en dat dit een jaarlijkse uitgave van € 60.000,- vergt.

Enfin, die € 60.000,- is er, volgens het principe “de burgemeester vraagt en dus betalen  wij” natuurlijk gekomen. Alleen de SP had de tegenwoordigheid van geest om zich af te vragen hoe je de effectiviteit van deze besteding kan beoordelen als je geen flauw benul hebt wat er bestreden gaat worden.

Ook de steunfractie van HEA wilde (als een soort mosterd na de maaltijd), nader worden geïnformeerd over wat de gevaren nu eigenlijk inhielden. Maar dat was dan weer een mooie taak voor onze nieuwe burgemeester, meende onze (waarnemend) burgemeester Van Vliet-Kuipers.

De overige fracties gingen (zonder verdere toelichting) akkoord met de besteding van gelden aan iets, waar zelfs een professor niet weet wat er mee wordt bedoeld. Kun je nagaan hoe slim de raadsleden van Enkhuizen zijn, dat zij het wèl weten.

Medeplichtig.

Remkes
Nog geen antwoord

Het is inmiddels alweer zo’n drie weken geleden dat het kabinet van de CvdK zich excuseerde voor de late behandeling van mijn “klacht”.

We weten inmiddels dat Remkes te kennen heeft gegeven er geen bezwaar tegen te hebben dat waarnemend burgemeester Blase (Heerhugowaard) zich als woordvoerder opwerpt van een nieuwe politieke beweging. Code Oranje.

Maar het antwoord op mijn vraag, of het de overheid is toegestaan om met behulp van valse offertes (facturen) kredieten te verkrijgen (of betalingen te verrichten), heeft hij nog niet gegeven.

Ik heb een tweetal voorbeelden van valse offertes gegeven, waarvan die voor de verzwaring van het elektra netwerk in de Drommedaris nog het meest in het oog springt.

Ruwweg de helft van die offerte had betrekking op werkzaamheden die NIET waren uitgevoerd (€ 50.000,-), terwijl de helft van het nog resterende bedrag ( € 25.000,-) niets van doen had met de verzwaring. Anders gezegd, 3/4 van het bedrag van de offerte (€ 75.000,-) had helemaal niets van doen met de (door het college aangevoerde) reden voor het krediet.

Haal je als gewoon burger dit soort strapatsen uit, dan heet het al snel dat je onder “valse voorwendselen” geld hebt proberen los te peuteren en wordt zoiets aangemerkt als een strafbaar feit.

Maar als een college gebruik maakt van “valse voorwendselen”, is dat dan plotseling geen strafbaar feit en zo nee, waarom niet?

En als het wel een strafbaar feit is, maar de raad (als toezichthouder) knijpt een oogje dicht, is zij (de raad) dan medeplichtig aan een strafbaar feit?

Interessante vragen waarop de Commissaris van de Koning klaarblijkelijk nog geen antwoord weet. Of, en dat is natuurlijk ook heel goed mogelijk, hij  het antwoord wel weet, maar het college en de raad van Enkhuizen niet in verlegenheid wil brengen, door het te geven.

De in mijn vorige column opgevoerde Chris Aalbers stelt, dat hoewel het er in den Helder erg aan toe gaat, het altijd nog slechter kan.

In gemeenten waar het ontbreekt aan een journalistieke waakhond. Zoals in Enkhuizen bijvoorbeeld.

Als Langbroek overbodige vragen stelt aan de Commissaris van de Koning dan besteedt de krant daar ruimschoots aandacht aan. Op het moment dat hij zijn vragen stelt en op het moment dat hij het antwoord krijgt.

Maar het belang van de vraag, of de Enkhuizer raad zich wellicht medeplichtig heeft gemaakt aan mogelijk strafbare feiten van het college, is de krant tot op dit moment volkomen ontgaan. 

Kolderieke opvattingen.

In het NHD een berichtje over de Floriade die Almere in 2022 gaat organiseren. Volgens de begroting had de organisatie 10 miljoen mogen kosten, maar inmiddels zijn de kosten opgelopen tot 28 miljoen.

In de raadscommissie werd zelfs rekening gehouden met een uitloop naar 35 miljoen.

Zes jaar geleden speelde de wens om de Floriade te organiseren ook in Enkhuizen. De beide Jannen (Baas en Franx) waren fervente voorstanders, net als vrijwel iedereen die ook maar iets in de melk te brokkelen had.

In de gemeentelijke archieven of partij archieven zijn de opvattingen die ze ooit liepen te verkondigden niet meer terug te vinden, maar dankzij dit blog zijn ze bewaard gebleven.

Door deze link aan te klikken kunt u lezen welke doorslaggevende redenen er door het college (en twee fractievoorzitters) werden aangevoerd om de Floriade in Enkhuizen te organiseren.

De enige dwarsligger op dat moment was natuurlijk Pim’s Prietpraat. Ook toen werd er niet ingegaan op inhoudelijke argumenten die ik aanvoerde, maar verweet men mij een negatieve instelling.

Enfin, het blinde (en nergens op gebaseerde) optimisme van onze bestuurlijke elite had ons miljoenen kunnen kosten, maar dat bleef ons, door toedoen van anderen, gelukkig  bespaard.

Uitgebreider verslag over de kolderieke opvattingen van bestuurders over de Floriade en mijn waarschuwingen daartegen vindt u via deze link.

Gesloten beurzen.

Wat de overeenkomst met OREZ. bv zo opmerkelijk maakt, is dat ze plaatsvindt met wat men “gesloten beurzen” zou kunnen noemen.

Dat wil zeggen, dat er ogenschijnlijk geen geld wordt overgemaakt tussen partijen, maar dat er dingen worden geruild. Grond in ruil voor publieke werken.

Het oorspronkelijke aanbod van de gemeente was 30 jaar lang geen erfpachtbetalingen. Daarvan kun je de waarde globaal berekenen. In een eerder bericht berekende ik een jaarlijkse erfpachtopbrengst van € 540.000,-. Dit gedurende 30 jaar niet hoeven te betalen levert dan een besparing op van € 16.200.00,-.

Uit die “besparing” moeten dan de publieke werken (zoals de aanleg van een strand) worden gefinancierd, maar ook het bouwrijp maken van de grond.

Omdat erfpachtovereenkomsten veelal een indexatieclausule hebben en voor inflatie worden gecorrigeerd zal de uiteindelijke besparing aanzienlijk hoger zijn dan de hier genoemde 16 miljoen.

Kennelijk was die 16 miljoen niet voldoende, want het college besloot om de grond niet tijdelijk gratis ter beschikking te stellen, maar permanent. Zodat uit de opbrengst van de grondverkoop door de ontwikkelaar, de kosten van de publieke werken konden worden bekostigd.

Helaas wenst het college geen mededelingen te doen over de kostprijs van de publieke werken die de ontwikkelaar zegt te zullen uitvoeren. De reden hiervoor is, neem ik aan, dat je in dat geval ook kunt berekenen tegen welke prijs de grond aan de ontwikkelaar wordt overgedragen.

Namelijk, kostprijs publieke werken, gedeeld door aantal m2 grond is de prijs per m2 grond.

Er zijn nog geen opdrachten verstrekt dus de kostprijs publieke werken zal berekend zijn op basis van diverse offertes en op dat gebied heeft de gemeente Enkhuizen een tamelijk bedenkelijke reputatie.

Enkhuizen heeft meermalen offertes goedgekeurd die een misrepresentatie waren van de uit te voeren werkzaamheden. Zoals bijvoorbeeld de verzwaring van het elektra netwerk in de Drommedaris (€ 100.000,- in plaats van € 25.000,-) of de opdracht voor een haalbaarheidsonderzoek dat vier jaar daarvoor al was uitgevoerd ( € 39.000,-).

In beide gevallen zat de raad er bij en keek er na. Deze lankmoedige houding van de formele toezichthouder heeft er inmiddels toe geleid, dat ik vragen heb gesteld aan de  Commissaris van de Koning. Is het de overheid werkelijk toegestaan om gebruik te maken van frauduleuze offertes om daarmee beleid te rechtvaardigen of is dit, net als bij  gewone burgers strafbaar?

Binnenkort verwacht ik een formeel antwoord op die vraag.

Of er bij het berekenen van de kosten van publieke werken gebruik is gemaakt van al dan niet frauduleuze offertes kan niet worden vastgesteld. De raad heeft haar recht op toezicht (praktisch gezien) opgegeven, wat voor mij weer reden is om de CvdK te vragen het toezicht uit te oefenen waar de gemeenteraad kennelijk geen behoefte toe voelt.

En vast te stellen tegen welke prijs de gemeente grond overdraagt aan de ontwikkelaar.

Ging het bij de hierboven genoemde offertes nog om bescheiden bedragen, bij afspraken tussen de gemeente en een twee jaar geleden nog niet bekende projectontwikkelaar gaat het om miljoenen.

De bedoeling van een tender is, duidelijkheid verschaffen over welke werkzaamheden tegen welk bedrag zullen worden uitgevoerd.

Het resultaat van de door de gemeente Enkhuizen uitgeschreven tender is, dat niemand aan de daarin gestelde voorwaarden heeft voldaan. Dat in plaats van een nieuwe tender uit te schrijven de opdracht is gegund, zonder dat duidelijk is tegen welke prijs de uit te voeren werkzaamheden zullen worden uitgevoerd.