Geruststellende gedachte

Software update
Software update

Gisteren was er een documentaire over Normaal op de tv en die oude rockers wilde ik voor geen goud missen. Kortom, geen tijd om de commissie BOFS in zijn geheel te beluisteren.

Twee commissieleden hadden (naar aanleiding van de incassoproblemen die ik hier heb besproken) besloten vragen te stellen. Langbroek (HEA) en Westerveld (LQ).

Wethouder Wijnne las de verklaring voor die hij van zijn “uitvoerenden” had gekregen en daaruit bleek, dat het probleem veroorzaakt was door een software upgrade van de firma die de computersoftware leverde.

Van mijn kant kan ik wethouder Wijnne verzekeren dat de problemen die ik heb ervaren niets te maken hebben met een software update, maar dat bespreek ik wel met hem persoonlijk als ik zijn brief met voorstellen heb gekregen.

Op uitnodiging van voorzitter Stolk mocht portefeuillehouder Baas (verantwoordelijk voor de organisatie) ook een duit in het zakje doen.

Hij stelde dat er nu eenmaal fouten worden gemaakt en dat dit ook in de toekomst ook wel zo zou blijven. En dat het hier ging om slechts een betrekkelijk gering aantal mensen dat slachtoffer was geworden.

Daar valt weinig tegen in te brengen. Maar ik raak niet overstuur van het feit dat er van gemeentezijde fouten worden gemaakt. Dan kun je wel aan de gang blijven.

Waar ik lichtelijk ontstemt over raak is dat, als de gemeente een fout maakt men dat niet ruiterlijk erkent, maar de schuld daarvoor bij mij probeert te leggen. Of, als dat dan niet lukt, de schuld legt bij een andere ongrijpbare instantie.

Dat is een subtiel, maar in mijn ogen toch een wezenlijk verschil. Bovendien zie ik een zekere analogie met het Dromdossier.

Daar verwijt ik Olierook ook niet dat de budgetbegroting is overschreden. Dat was (in mijn ogen) onvermijdelijk, maar ik verwijt hem wel dat hij daarover de raad te laat heeft geïnformeerd.

Zijn verweer is dat hem de overschrijding wél valt te verwijten, maar dat die overschrijding weer niet zo ernstig is dat dit gevolgen zou moeten hebben.

In beide gevallen wordt de aard van de klacht op subtiele wijze aangepast en kan men (waar het werkelijk om gaat) buiten beschouwing laten.

In het eerste geval, het afschuiven van schuld naar iemand die daar part noch deel aan heeft. In tweede geval, de verantwoording op je te nemen voor iets waarvoor je eigenlijk geen verantwoording draagt, opdat hetgeen waar je wel verantwoordelijk voor bent, onbesproken kan blijven.

Tot slot nog een een positieve gedachte. Uit het feit dat (naast ikzelf) er nog maar drie andere mensen de moeite hebben genomen om een e-mail te sturen kun je verschillende conclusies trekken.

Eén daarvan is, dat het een groot deel van de bevolking zich al snel schuldig voelt aan iets, ook als ze daar part noch deel aan hebben.

Dat lijkt me dan weer een uiterst geruststellende gedachte voor bestuurlijk Enkhuizen.

Advertenties

Tenenkrommend

visser
Grote afwezige

Het was wel even uithijgen na de begrotingsvergadering gisteravond. Het duurde tot na twaalven voordat er eindelijk gestemd  kon worden en daarbij was een handreiking van de oppositie noodzakelijk.

Door ziekte was raadslid Visser afwezig. Daarmee was ook de 1 stem meerderheid van de coalitie niet meer vanzelfsprekend en bestond het gevaar dat de stemmen zouden staken. Met als gevolg dat op latere datum een nieuwe vergadering moest worden belegd in de hoop en verwachting dat de heer Visser dan wel aanwezig zou zijn.

Gegeven die situatie besloot de oppositie dat één lid (Koning) zich terug zou trekken, zodat de krachtsverhoudingen weer op gebruikelijk niveau waren, d.w.z. de coalitie beschikte over 1 stem meer dan de oppositie.

Ook een beetje eigen belang van de oppositie natuurlijk, want wie heeft er zin in nog een extra vergadering na de uitputtingsslag van gisteravond.

Maar tegelijkertijd is het natuurlijk ook een miskenning van de onafhankelijkheid van het ontbrekende raadslid. Bij installatie verklaard die nadrukkelijk zonder last of ruggenspraak zijn werk te zullen doen, maar in de praktijk gaat men er van uit dat elk raadslid zich schikt naar de marsorders die er door de coalitie worden uitgevaardigd.

Als gevolg van het terugtrekken van Koning werden meeste oppositie voorstellen dan ook met één stem meerderheid verworpen.

Tegelijkertijd weet ik niet of dat ook het geval zou zijn geweest als Visser wel aanwezig zou zijn geweest.

Geen toegevoegde waarde

De meeste oppositievoorstellen waren nogal technisch (en procedureel) van aard en ik ben er dan ook niet helemaal zeker van dat Visser in alle omstandigheden de door de coalitie partners uitgezette lijnen zou hebben gevolgd.

Ook al omdat die voorstellen geen schokkende gevolgen voor het gemeentelijk beleid zouden hebben gehad. Zo had ik graag zijn mening gehoord over het instellen van een schuldplafond voor de gemeente.

De coalitie was daar op tegen, maar eigenlijk alleen maar omdat de portefeuillehouder (Wijnne) tegen was en die was tegen, omdat hij vond dat de raad zichzelf beperkingen oplegde, zonder dat hij kon aangeven waar die beperkingen uit bestonden.

En dat was meteen ook het meest pijnlijke onderdeel van de vergadering. De aanwezigheid van Wijnne in het college heeft geen enkele toegevoegde waarde, anders dan dat Kooiman (CU/SGP) zich verplicht voelt de college standpunten te ondersteunen. Ook al heeft hij geen flauw benul waar die op zijn gebaseerd. Aan de loyaliteit van Kooiman hoeft in dat opzicht niet getwijfeld worden, dus dat zal nog wel 4 jaar duren.

Maar voor wat betreft een inhoudelijke behandeling is de gang van zaken tenenkrommend.

Warmlopen

oostendeWat afgelopen dinsdag ook behandeld werd waren de jaarstukken. Die staan bol van wetenswaardigheden en vind ik dus leuk om te lezen (Ik weet, ik ben niet goed bij mijn hoofd). Ik heb nog geprobeerd een fysiek exemplaar bij de griffier te scoren, maar dat kost me € 64,10  en dat is me net iets teveel.

Maar goed, de behandeling van de jaarrekening was een mooie gelegenheid voor de heren van Reijswoud (VVD) en van Oostende (PvdA) om te demonstreren dat deze materie voor hen gesneden koek is.

Het lijkt me dus, dat we (de komende raadsperiode) aan beide heren het nodige plezier zullen beleven.

ReijswoudVan Oostende kwam met een leuke definitie voor de Algemene Reserve. Dat is het bedrag dat we nog verantwoord kunnen lenen. Daar had ik nog nooit zo bij stilgestaan. Ik gebruik meestal de metafoor “spaarpot”, maar dat kan ik dus beter niet meer doen.

Beiden spraken hun zorg uit over de snelle daling van de algemene reserve wat door Wijnne werd gepareerd met de mededeling dat dit het gevolg was van raadsbesluiten. Ook waar natuurlijk, maar dat neemt niet weg dat ik het gevoel heb dat er de afgelopen jaren niet echt bezuinigd is.

Zo vind ik het verlengen van een afschrijftermijn geen echte bezuiniging, maar meer een cosmetische ingreep en zo zijn er wel meer zaken waarvan ik denk, dat wordt nu wel geroepen, maar dat moet ik toch eerst nog maar eens zien.

Het echte werk moet, vrees ik, nog komen.

Overigens kreeg ik de indruk dat Wijnne zich niet helemaal senang voelt in deze portefeuille. Veel gefluister van Baas op de achtergrond.

wijnne-1Wijnne zit dicht tegen zijn pensioen aan, heeft in Elburg een nieuw huis laten bouwen en het zou dus zo maar kunnen dat hij halverwege de rit het gevoel krijgt dat hij misschien toch beter van zijn nieuwe huis kan gaan genieten.

Ik bedoel, proberen de financiële situatie van Enkhuizen onder controle te krijgen is niet echt dankbaar werk.

Wat hem ook kwetsbaar maakt, net als Olierook trouwens, is dat hij niet in Enkhuizen woont. De wet schrijft voor dat hij dat wel moet en dus moet er elk jaar ontheffing voor hem worden gevraagd.

Normaal gesproken stemt iedereen voor zo’n ontheffing, maar als de onvrede toeneemt, kon het wel eens gebeuren dat de oppositie zich van stemming gaat onthouden of zelfs tegenstemt.

Dat geeft formeel geen probleem, want een meerderheid is er toch wel, maar je zit als wethouder toch niet lekker meer in je stoel. Als ik de CU/SGP was, dan zou ik toch alvast even rondkijken of iemand anders zich voor die functie kan gaan warmlopen.

Afhandeling

rechterZoals ik in mijn vorige bericht “Verzoend” al schreef gaat het (bij het gebruik van het parkeerterrein achter het gezondheidscentrum) niet over de vraag wat de omwonenden er van vinden.

Maar over de vraag of de door de overheid neergelegde regels op correcte wijze worden uitgevoerd door de eigenaar en verhuurder van het gebouw.

Uit de raadsbrief van 29 april 2014 valt de volgende gang van zaken op te maken.

Op 3 april 2013 attenderen omwonenden de gemeente er op, dat het gebruik van het parkeerterrein achter het gezondheidscentrum niet overeenkomstig de regels is.

De gemeente neemt vervolgens op 6 mei 2013 contact op met de verhuurder, Enkhuizer Woondiensten. (EWD) Die erkent de regels te overtreden, maar komt ruim  3 weken later (aanraden gemeente??) met een verzoek de regels te versoepelen.

De omwonenden worden niet van dat verzoek op de hoogte gesteld.

Vervolgens (aanraden gemeente??) laat EWD een geluidsonderzoek doen. Ook hier worden de omwonenden niet van op de hoogte gesteld en het resultaat van dat onderzoek krijgen zij evenmin onder ogen.

Wel suggereert de gemeente om een mediator in te schakelen die tussen omwonenden en EWD  zou kunnen bemiddelen.

De omwonenden wijzen dit van de hand.  Als er sprake is van een conflict dan is dat tussen de gemeente (die de bepalingen heeft opgesteld) en EWD  die ze niet wenst na te leven.  Welke rol zouden de omwonenden daarin moeten spelen? Mogen zij plotseling bepalen welke wettelijk voorschriften er wel of niet moeten worden toegepast?

Nadat deze omtrekkende beweging niet is gelukt, besluit het college het maatwerkvoorschrift zodanig te versoepelen dat aan de wensen van EWD tegemoet wordt gekomen.

Feitelijk komt het er op neer, dat men daarmee de draagwijdte van het bestemmingsplan beperkt.

De volgende vragen wellen op. Kun je met een Algemene Maatregel van Bestuur de draagwijdte van een bestemmingsplan beperken en is daarbij ook de nodige zorgvuldigheid in acht genomen?

Het definitieve antwoord daarop kan alleen door de bestuursrechter worden gegeven, maar er is natuurlijk ook een andere weg.

De gemeenteraad is de instantie die bestemmingplannen vaststelt. Zij zou zich kunnen buigen over de vraag op welke basis het college zich het recht toe-eigent  om besluiten van de raad te wijzigen en te versoepelen.

De gemeenteraad bespreekt op 6 mei aanstaande de herstructurering van de bezwaarprocedure.  Wat mij betreft kunnen ze dit onderwerp meteen meenemen.

Als die afhandeling onbevredigend verloopt, kun je altijd nog de stap naar de bestuursrechter overwegen.

Euforie

wijnne-1De behandeling van het SMC dossier tijdens de commissievergadering van gisteravond had voor wat mij betreft toch nog een verrassend verloop.

Wethouder Wijnne trapte af door zijn verontwaardiging uit te spreken over het feit dat de Nijs weigerde om de allonge (die de gemeente dacht met haar te zijn overeengekomen) te tekenen.

Hoewel Stella Quasten voor wat betreft de verklaring van die term niet verder was gekomen dan een pijpenkrul, valt op het internet wel degelijk na te lezen dat het gaat om een bijlage, die na ondertekening integraal deel uit maakt van de oorspronkelijk overeenkomst.

De verontwaardiging van Wijnne vloeide voort uit het feit dat de Nijs, tijdens de onderhandelingen, nooit had aangegeven dat men de uiteindelijke allonge niet zou willen tekenen.  Hetgeen nog eens werd bevestigd door het gesprek dat hij daarover met de Nijs op 28 februari had gevoerd.

Voor zover ik weet is de brief waarin de Nijs die afwijzing aankondigde/motiveerde nog steeds geheim, omdat het openbaar maken ervan voor de gemeente grote financiële risico’s met zich mee zou brengen.

We moeten het dus doen met de opvatting van Wijnne dat verder praten met de Nijs zinloos is en de gemeente van zins is de Nijs voor de rechter te dagen om hem alsnog te dwingen de allonge, waarvan ik (net als de commissieleden) de precieze inhoud niet ken, te accepteren.

Althans, dat begreep ik uit de woorden van de wethouder.

quastenRaadslid Quasten stak haar vreugde over de voorgestelde gang van zaken niet onder stoelen of banken en probeerde spontaan een soort steunactie voor de wethouder te organiseren.

De nieuwbakken oppositie reageerde aanzienlijk koeler. Wijchers (NE) wees er (m.i. terecht) op dat de overeenkomst gesloten was met de Nijs Care BV en dat het niet waarschijnlijk was dat die BV over veel eigen vermogen beschikte. Ik heb dat zelf ook al eens geschreven toen Bokhove en Quasten met behulp van een procedure (en onder vergoeding van de gemaakte kosten) een een einde wilde maken aan de overeenkomst met de Nijs.

Mijn inschatting was toen ook al dat de Nijs best van de overeenkomst af zou willen, maar dat een vergoeding van de kosten er volgens mij niet in zou zitten.

Stomp (VVD/D’66) maakt van de ontstane euforie gebruikt om vast te stellen, dat er klaarblijkelijk niets mis was met het beleid van het vorige college, omdat het nieuwe college precies dezelfde uitgangspunten hanteerde als het oude.

Slimme observatie, waar zijn partij nog het nodige plezier aan kan beleven tijdens de aankomende verkiezingen.

Na afloop van de vergadering moest ik sterk denken aan hetgeen ik ooit eens gelezen heb over het begin van de eerste wereldoorlog. Ook toen heerste er in de betrokken landen een gevoel van opluchting dat er nu eindelijk iets gebeurde. We weten hoe dat is afgelopen.

Een zelfde soort opluchting bespeurde ik in de commissie, terwijl het toch duidelijk moet zijn dat er in de komende jaren een enkele vooruitgang zal worden geboekt in dit dossier.

Kennismaking

wijnne-1Mijn gesprek met wethouder Wijnne was een kennismakingsgesprek en dus hebben we algemeenheden uitgewisseld. Eén daarvan betrof de Paljas Vereniging.

Mijn stelling daarbij is, dat de Raad, B & W en de ambtelijke organisatie feitelijk één grote hofhouding vormt die in naam bezig is met ons welzijn, maar (naar mijn overtuiging) in de praktijk  voornamelijk bezig is met het eigen welzijn.

Erg veel aandacht voor de eigen beslommeringen, maar weinig aandacht (en begrip) voor de beslommeringen van de gewone burger. Vaak een ook een miskenning van het feit dat gewone burgers ook kennis van zaken kunnen hebben.

Hoewel het primair de politieke partijen zouden moeten zijn die dergelijke kennis zouden moeten verzamelen (als tegenwicht voor de bureaucratische kennis) schieten de meeste politieke partijen daar in tekort.

Om die reden meen ik  dat (naar oud gebruik) elke hofhouding een hofnar (paljas) nodig heeft die onze bestuurders (en alles wat daar omheen hangt) van tijd tot tijd een spiegel kan voorhouden en dat dit ook de reden voor mijn blog is.

Verder maakte ik hem deelgenoot van mijn zorg dat onze democratische rechten steeds vaker lijken te bezwijken onder de druk van bureaucratische opvattingen en gewoonten.

Zo verlekkerde burgemeester Baas zich tijdens de laatste Raadsvergadering aan het idee, dat er in die vergadering mogelijke een snelheidsrecord zou kunnen worden gebroken voor wat betreft de tijd die gebruikt werd voor de besluitvorming.

De omgekeerde wereld. Terwijl de ambtelijke organisatie eerder denkt in termen van maanden dan weken als het gaat om het voorbereiden van een besluit, wordt elke minuut (die gebruikt wordt ter afweging van dat besluit) gezien als een vorm van tijdverspilling. 

quastenAls er ergens sprake is van tijdverspilling, dan is dat binnen de ambtelijke organisatie. Om die tijdverspilling tegen te gaan heeft die organisatie een krediet van € 280.000,- gevraagd en gekregen. De jaarlijkse kosten (als gevolg van die tijdverspilling) zijn begroot op € 350.000,-.

In dat licht bezien is het bijna potsierlijk dat men minutenwinst probeert te boeken op de tijd die de Raad gebruikt om een besluit te nemen.

Ik begrijp die jacht naar tijdwinst in de besluitvorming dan ook niet. Een en ander schijnt tijdens de laatste presidium vergadering te zijn geëvalueerd. Misschien is er iemand daarover verslag zou willen doen.

Op grond van eerdere ervaringen ga ik er uit, dat raadslid Quasten de enige is die bereid is aan een dergelijke oproep gehoor te geven.

SGP

wijnne-1Als gezegd, diende de bijeenkomst van de CU/SGP er mede toe om bij de achterban de nieuw wethouder Gerrit Wijnne (afkomstig uit Elburg, maar wel uit eigen kring)  te introduceren.

Hij deed dat met plezier en tamelijk uitgebreid. Daarbij viel me op dat het eigenlijk niet zozeer over politiek ging, maar over de vraag of Gerrit wel of niet een aardige man is. En dat is hij, op basis van wat hij vertelde, ongetwijfeld.

Dat is volgens mij toch een beetje de politieke cultuur binnen die club. Op religieus terrein kunnen ze elkaar de tent uit vechten op basis van verschillen die voor de buitenstaander volstrekt onbegrijpelijk zijn.

Maar op politiek gebied zijn ze vele malen soepeler dan bijvoorbeeld “links”, dat elkaar op basis van politieke dogma’s het liefst de tent uitvecht.

Gerrit zelf is van “binnen de vesting” in Elburg en zal dus moeiteloos kunnen aansluiten bij het gevoel dat Enkhuizers (die binnen de vesting leven) daarover hebben. Hij wil binnen de kortste keren met het hele college op de fiets door Enkhuizen. Een beproefde methode die ook door het vorige college in de praktijk is gebracht.

Stella 3Maar waar ik toch ook met vertedering naar gekeken heb is de genegenheid die Wijnne uitsprak voor raadslid Quasten, waarvan ik weet, dat het christelijke geloof niet direct haar instemming heeft.

Zozeer zelfs, dat ik me (jaren geleden) in een discussie op haar blog meende het christelijk geloof te moeten verdedigen.

Dat neemt niet weg dat ik het gevoel kreeg dat Gerrit en Stella elkaar hebben gevonden. Iedereen vanuit zijn eigen rotsvaste overtuiging, maar ook met wederzijds respect voor die overtuiging.

Dat lijkt me een stevige basis voor samenwerking. Daarom lijkt me, dat we de letters SGP (alleen voor wat Enkhuizen betreft) maar een andere invulling zouden moeten geven. Stella’s Geheime Passie.