Weinig bijval

Omdat ze consequent weigeren om te reageren op wat ik schrijf, moet ik afgaan op hetgeen de Enkhuizer Krant weet te ontlokken aan onze fractievoorzitters en ziedaar, er is sprake van voortschrijdend inzicht.

Allereerst de lokale oppositie, bestaande uit 4 eenlingen. In volgorde van hun ontstaansgeschiedenis. Lijst Quasten, HEA, Lijst van der Pijll en Nieuw Enkhuizen.

Pijl
voortschrijdend inzicht

Deze keer ben ik het met van der Pijll eens. Er is nog steeds geen factuur, dus gaan we niet betalen, stelt hij. Dat lijkt me een zeer gezond standpunt. Vier maanden eerder vond hij die afwezigheid nog geen bezwaar en stemde hij tegen de motie Langbroek/Quasten, maar hij is inmiddels tot andere gedachten gekomen.

Daar heb ik verder geen probleem mee, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald zullen we maar zeggen.

Langs deze (voor van der Pijll) onsympathieke weg wil ik hem er nog even op wijzen dat het ontbreken van een factuur zeker onderdeel zal uitmaken van mijn bezwaar tegen de wijze waarop het college mijn WOB verzoek heeft afgehandeld.

Langbroek heeft (voor de raadsvergadering van 5 juli ) inzage gevraagd in een factuur en zowel wethouder als burgemeester beweerden daarover niet te beschikken. In het dossier dat mij ter inzage is gegeven bevond zich evenmin een factuur en dus zal ik de rechter vragen om de gemeente op te dragen mij dat document alsnog ter inzage te geven.

Van Marle
Gekonkel?

Ik neem aan dat ik de rechter kan overtuigen van de redelijkheid van mijn verzoek en dat hij de gemeente (onder dwangsom) zal gelasten om alsnog de factuur ter inzage te geven.

Daarmee is voor mij de kwestie afgehandeld. Het is aan de raad om vervolgens te bepalen hoe zij omgaat met het feit dat ze op dat punt is voorgelogen.

Naast de vier lokale oppositie partijen zijn er ook nog 3 landelijke oppositie partijen. D66, VVD en PvdA.

Van Marle (D66) laat de krant weten, “Je voelt gewoon dat er een of andere deal gesloten is, dat er gekonkeld is”. Mijn reactie daarop is, dat je het niet alleen voelt, maar dat je het ook kunt aantonen. Op 11 maart 2015 zijn vertegenwoordigers van de aannemer en gemeente bijeengekomen en hebben ze “een knoop doorgehakt”.

In ruil voor een toegezegde betaling van € 86.757,- zou de aannemer (zonder formele opdracht) de verzwaring aanleggen.

Slechts een deel van die betaling was het resultaat van de kosten van verzwaring. Een ander deel was bedoeld als afwikkeling van nog openstaande claims van de aannemer t.o.v de gemeente. Volgens de architect is de gemeente daarbij te genereus geweest, maar dat doet niet ter zake.

De afspraak werd gemaakt en mondelinge afspraken zijn net zo rechtsgeldig als schriftelijke.

Op zichzelf geen opzienbarende deal, had de gemeente er niet voor gekozen om te benadrukken dat ze geen opdracht had verstrekt voor het verzwaren van het elektranetwerk en het doen voorkomen alsof de deal alleen betrekking had op de kosten van verzwaring en als bewijs daarvoor een inmiddels achterhaalde offerte (na inhuizing) aan de raad presenteerde.

Daarop lieten de coalitiepartijen hun fantasie de vrije loop en weigerden om de aannemer te betalen. Je zou het een vorm van gerechtigheid kunnen noemen dat de coalitiepartijen daarmee hun eigen wethouder in een lastig parket manoeuvreerden. Iets wat men in de herkansing heeft proberen te corrigeren, maar wat niet het  gewenste resultaat opleverde. Omdat de raad, als gevolg van de tegenstrijdigheden in de raadsvoorstellen, inmiddels in totale verwarring verkeerde.

Op zijn beurt laat Van Reijswoud (VVD) de krant weten dat hij geen initiatief tot betaling van de aannemer zal nemen, omdat zijn collega raadslid in het bestuur van de Drommedaris zit. De logica van zijn redenatie ontgaat me volledig.

kunst-1
Betrouwbare overheid?

Kunst (PvdA) prijst de aannemer dat hij niet meteen naar de rechter loopt, maar houdt geen rekening met de mogelijkheid dat dit wellicht veroorzaakt wordt door het feit dat hij inmiddels al betaald is.

Formeel mag dat niet, maar ik herinner haar even aan de gang van zaken rond wethouder Boland, die (zonder toestemming van de raad) ook een half miljoen meer had uitgegeven zonder dat haar dat toen is opgevallen. Ik zou dus niet weten waarom hetzelfde niet nu gebeurd kan zijn.

Waarin ik het weer wel met haar eens ben, is dat er gesproken moet worden over de betrouwbaarheid van de overheid. Maar dan niet de overheid ten opzichte van (in dit geval) de aannemer.

Op dat punt heeft men woord gehouden en om de kredieten gevraagd die nodig waren om hem te kunnen betalen.

Maar wel om de betrouwbaarheid van het college t.o.v van de raad. Het college heeft de raad tal van absurditeiten voorgeschoteld, waarop de raad met zo mogelijk nog grotere absurditeiten heeft gereageerd.

De simpele werkelijkheid is, dat de aannemer recht heeft op betaling.

Om te beginnen op de kosten van verzwaring (€ 20.000,-) maar mogelijk ook op het meerdere (€ 40.000,-). Althans, daarover heeft hij met de gemeente een deal gesloten.

Dat zowel gemeente als aannemer weigeren om de inhoud van die deal openbaar te maken, laat de betalingsverplichting van de gemeente jegens de aannemer onverlet.

Het is aan de raad om zich af te vragen of men tolereert dat de inhoud van die “deal” onbekend blijft. Volgens het krantenbericht zijn alleen de resterende drie coalitiepartijen die mening toegedaan. Ik denk dat die opvatting (tijdens de eerstkomende verkiezingen) weinig bijval zal vinden bij de kiezers.

Advertenties

Corrumpering van de macht

Lord-ActonHet hebben van bevoegdheden wil nog wel eens leiden tot misbruik ervan.

De Britse Lord Acton kwam om die reden tot de conclusie dat macht corrumpeert.

Het belangrijkste wapen tegen corrumpering is niet het vastleggen van gedragsregels voor machthebbers. De controle daarop (door de machtshebbers zelf) laat namelijk veel te wensen over.

Het belangrijkste wapen tegen corrumpering van de macht is openbaarheid. Alleen openbaarheid vormt een betrouwbare verdedigingslinie.

Daarom is het grappig om te zien dat de Enkhuizer raad op het punt staat om voor zichzelf gedragsregels vast te stellen, die het tegenovergestelde van openbaarheid (namelijk vertrouwelijkheid) tot norm verheft.

Belangrijke beslissingen van de Enkhuizer raad worden meestal voorafgegaan door vertrouwelijke bijeenkomsten van raad en college. Ik denk even aan het besluit tot aankoop van de Uilenbanen. Het besluit tot verbouwing van de Drommedaris en het besluit over de vervolgprocedure van het SMC in de Vijzelstraat.

Het laatste voorbeeld is natuurlijk de besloten vergadering over het REZ, waarin verantwoording werd afgelegd over het mislukken van het gevoerde beleid en raadsleden gevraagd werd om suggesties te doen voor een ander beleid.

Het zijn krampachtige pogingen tot zelfbehoud. Die obsessie met vertrouwelijk overleg klinkt ook door in de gedragsregels  die worden voorgesteld. Raadsleden worden geacht om zich voortdurend af te vragen of hetgeen hun ter kennis is gebracht niet vertrouwelijk is. E-mails zijn per definitie vertrouwelijk.

Keesman (SP) roept luidkeels dat haar fractie tegenstander is van vertrouwelijk overleg, maar schuift gewoon aan als daar sprake van is. Terwijl Kunst (PvdA) een motie indient om vergaderdata openbaar te maken, maar zich vervolgens niet bekommert over de vraag of die vergaderingen toegankelijk zouden moeten zijn voor pers en belangstellenden.

Wie afgaat op wat fracties zeggen over openbaarheid kan alleen maar concluderen dat ze voorstander zijn. Als je afgaat op hetgeen ze doen, kun je alleen maar concluderen dat ze in de praktijk geen enkel probleem hebben met vertrouwelijk overleg.

Waarschijnlijk omdat het een vleiende gedachte is dat jij iets weet, dat anderen niet mogen weten. Maar dat je daarmee ook een verdedigingslinie in het leven roept waarmee corrumpering van de macht wordt tegengegaan is natuurlijk onzin.

Helaas blijken er maar twee partijen te zijn die zich bewust zijn van de gevaren die deze cultuur van vertrouwelijkheid met zich meebrengt.

D66 stelt voor het voorgestelde art 4 van de gedragsregels te vervangen door een andere. Zie daarvoor ook de reactie van Van Marle op mijn voorgaande bericht.

HEA heeft een amendement voorgesteld op de gedragsregels die Kunst heeft voorgesteld. Ze zijn bedoelt om duidelijkheid te verschaffen over de vraag wie kan besluiten wanneer er sprake is van vertrouwelijk overleg.

In het presidium voorstel was dat het college, in het Langbroek amendement is dat de raad.

In beide gevallen gaat het om gedragsregels die de raad voor zichzelf vaststelt. Ze zullen tijdens de vergadering van 5 januari worden besproken.

Gedragscode.

Gemeenteraad_Enkhuizen_internetAfgelopen week ben ik van internetprovider veranderd.

Ander modem, hier en daar wat stekkertjes veranderen, wat kan er misgaan? Helaas, in de centrale moesten er ook wat draadjes veranderd worden en dat ging niet geheel volgens plan.

Dus toch een kleine week zonder telefoon en internet. Klein leed dat inmiddels weer is overwonnen.

Gelukkig niets bijzonders in de lokale politiek. De commissie BOFS behandelde een gedragscode voor leden van de raad die tot doel heeft de integriteit van raadsleden op een hoger niveau te brengen.

Vormt deze gedragscode de oplossing van een probleem? Niet dat ik weet, maar wat de menselijke natuur betreft vertrouw ik nu eenmaal meer op eeuwenoude volkswijsheden dan gedragscodes.

“Wie het dichtst bij het vuur zit, warm zich het best”.

“Wie appelen vaart, wie appelen eet”.

“Omwille van het smeer likt de kat de kandeleer”.

“Wie betaalt, bepaalt”.

Ik vind het altijd weer ontroerend om te zien dat er allerlei beroepsgroepen zijn die hun best doen om (met behulp van een gedragscode) te bewijzen dat deze zegswijzen niet op hen van toepassing zijn.

Ik denk daarbij even aan politici, makelaars, advocaten en handelaars in tweedehands auto’s.

De discussie over dit onderwerp was (als gebruikelijk onder onze spek en bonen politici) tamelijk verwarrend.

Commissielid Stemmler (SP) zag een duidelijk verband tussen integriteit en onwelvoeglijk taalgebruik en zag daarom graag een definitie van het begrip respect in het document opgenomen.

Van der Pijl (NE) op zijn beurt zag weer niets in definities en hield meer van vage omschrijvingen waar je alle kanten mee op kunt.

Klein probleempje bij dit alles was natuurlijk wat te doen als er een raads- of commissielid was, dat zich niet hield aan de gedragscode.

Verschillende commissies passeerden de revue. Wellicht ligt hier een mooie taak voor de nestor van de raad.

Het (wat mij betreft) meest controversiële artikel 4 werd weliswaar door van Marle (D66) aangestipt, maar verder nauwelijks besproken.

In dit artikel worden geheimhouding en vertrouwelijkheid op één hoop gegooid.

Het zou mooi zijn als D66 (of welke partij dan ook) daar eens een beschouwing over schreef, maar de kans daarop acht ik betrekkelijk gering.

De Enkhuizer politieke cultuur voorziet er nu eenmaal niet in, dat er over iets gediscussieerd kan worden voordat er een besluit is genomen. Als ze daar nu eens een gedragscode voor zouden schrijven dan zou er misschien iets verbeteren.

Instructiefilmpje over integriteit hieronder.

Jaartje ouder

Niet zo zeuren
Niet zo zeuren

Vandaag toch maar even de raadsvergadering van gisteren afgeluisterd. D.w.z. het deel dat ging over de aanleg van een parkeerterrein op het REZ.

En dat wordt het toch weer pijnlijk duidelijk dat een meerderheid van de raad mijn blog niet leest. Hemeltjelief wat een gezwam.  Anderhalf uur heen en weer gepraat over de dekking van een krediet. Daarbij hielp het trouwens niet, dat ook wethouder de Jong zijn uiterste best deed de indruk te wekken dat hij ook niet wist waar hij het over had.

Terwijl het toch zo eenvoudig was. SWL had in 2009  € 30.000,- betaald als bijdrage aan de aanleg van een parkeerterrein dat op drukke dagen de toevloed van bezoekers zou moeten opvangen.

Daarnaast had SWL ook nog € 71.900,- betaald voor de aankoop van een opstal. Het stond allemaal netjes in de erfpacht akte die was verspreid.

Beter weten
Beter weten

Alleen  van Oostende wist het beter. Die € 71.900,- was eigenlijk bedoeld om een parkeerplaats aan te leggen. Dat had SWL hem zelf verteld. SWL had de gemeente alleen maar willen helpen een fout te verdoezelen. Die bestond er uit dat de gemeente een opstal had gekocht die al haar eigendom was. Van Oostende weet ze te bedenken waar je bij staat.

Hij zat er bij toen de gemeente in 2009 een krediet vroeg van € 540.000,- . Om grond te kunnen kopen die ze al in bezit had, inclusief de zich daarop bevindende opstal.

Hij zat er bij toen de gemeente € 90,- m2  betaalde voor grond die ze al had. De grond vervolgens overdroeg aan SWL voor minder dan ze zelf voor betaald had (€ 60,- m2).

Dus waarom is het verkopen van een opstal, die door SWL keurig werd geïntegreerd in haar bebouwing, een fout die met behulp van SWL verdoezeld moest worden?

Aanbesteding in gevaar?
Aanbesteding in gevaar?

Kletskoek natuurlijk. De aankoop van de Uilenbanen was een schoolvoorbeeld van overheidssteun waarvan je je kunt afvragen of die wel geoorloofd is. Van Oostende zat erbij, keek er naar en besloot (destijds) om zich niks af te vragen.

De opvatting van SWL dat zij € 100.000,- had betaald als bijdrage aan de aanleg van parkeerruimte is nergens op gebaseerd en wordt duidelijk weersproken door de notariële acte die ze ondertekende.

Een bijdrage van € 30.000,- voor de aanleg voor de aanleg van 60 parkeerplaatsen is (voor SWL) geen slechte deal. Het komt neer op € 500,- per parkeerplaats. Voor een parkeerplek in de binnenstad vraag de gemeente € 6000,-.

Bovendien wist SWL een korting te bedingen op de erfpacht over de grond die ze nodig had voor haar eigen parkeerterrein. Die korting bedraagt € 9000,- per jaar.

Op basis van die korting kun je stellen dat SWL binnen 4 jaar haar bijdrage (€ 30.000.-) aan het gemeentelijk parkeerterrein weer had terug verdiend.

Ik begrijp dan ook werkelijk niet waarom van Oostende zo krampachtig met SWL meehuilt over de kosten die SWL maakt om de verkeersstroom (die ze zelf gegenereerd) in goed banen te leiden. Als dat bedrijf zich ergens niet over kan beklagen, dan is het de helpende hand die haar door de gemeente door de jaren is toegestoken.

Verstrikt
Verstrikt

Niet alleen begreep ik niets van Van Oostende, het zelfde geldt eigenlijk ook voor wat de anderen (met name Stomp en Van Marle)  naar voren meenden te moeten brengen. Beide meenden dat de aanleg van een parkeerterrein nu, een toekomstige aanbesteding in gevaar zou kunnen brengen. Geen idee waarom, maar kennelijk baseren ze dat op hetgeen vorige week dinsdag in het geniep is afgesproken.

Blijft over raadslid de Jong (NE). Die raakte dusdanig verstrikt in zijn eigen argumentatie dat er zelfs een schorsing nodig was. Ik begreep zijn vragen niet, laat staan dat ik iets begreep van het door wethouder de Jong geformuleerde antwoord.

Kortom een turbulente luistersessie en dus eerst maar weer eens een dagje rusten voordat ik verder ga met beluisteren wat er verder allemaal is bekokstooft.  Per slot van rekening ben ik gisteren weer een jaartje ouder geworden.

Kletskoek

Marle
Kletskoek

Helaas, het audioverslag van de raadsvergadering is nog steeds niet beschikbaar en het is maar de vraag of het ooit beschikbaar zal komen want er was weer iets met de apparatuur geloof ik.

Niet de eerste keer trouwens. Er is met enige regelmaat iets mis met de geluidsapparatuur.

Ik weet niet wie daar verantwoordelijk voor is, maar we mogen zo langzamerhand wel vast stellen dat degene die daar verantwoordelijk voor is inmiddels op overtuigende wijze heeft aangetoond dat hij zijn niveau van incompetentie (op dat gebied) heeft bereikt.

Ik doe het dus nog even met de krantenverslagen. Die kopt “D66 wil pilot “Weed Valley” in Enkhuizen”.

Van die dingen dus. In plaats van zich te verdiepen in de vraag of de riolering wel werkt, de wegen er fatsoenlijk bij liggen of het openbare groen wel wordt bijgehouden werpt de afdeling Enkhuizen van D66 zich nu op als adviseur van internationale zaadbedrijven.

Van Marle ziet een “gat” in de markt en gebruikt de raadsvergadering om die bedrijven daar op te wijzen.

Baas laat de krant weten het een creatief idee te vinden, maar vraagt zich af of Enkhuizen de eerste moet zijn. De voormalig  Enkhuizer koddebeier is ook geraadpleegd en vindt het een goede gedachte, maar vraagt zich tegelijkertijd af of de zaadbedrijven hun naam zouden willen verbinden zo’n project.

Die vraag wordt in hetzelfde krantenbericht beantwoord, dat willen ze niet.

Maar waarom zeggen deze gedragsdragers niet gewoon dat het een krankjorum idee is. Dat de gemeenteraad van Enkhuizen niet gaat over de bedrijfsplannen van de zaadindustrie, maar over de eigen bedrijfsplannen.

Waarom zegt er niemand, “probeer eerst zelf eens te regelen dat je geluidsapparatuur werkt, denk vervolgens eens na over wat je met het REZ wilt en  laat ons dat (via je website) weten, voordat je iedereen werkgelegenheid voorspiegelt op basis van een idioot plan.

Treurig dat de enige positieve opmerking van D66 over de programmabegroting bestaat uit kletskoek.

Oogje toeknijpen

olifant
Oppositie in overleg over de vermeende tekortkomingen van de wethouder zonder de olifant in de kamer op te merken.

In mijn kanttekening “Gehaktdag” maak ik melding van het feit dat de raadsleden van de oppositie wethouder de Jong er ongenadig van langs hebben gegeven vanwege het mislukken van de door hem georganiseerde aanbesteding van het REZ.

Zelf denk ik echter dat de oppositie hier op het verkeerde paard wed, door de Jong van incompetentie te verdenken.

Als die namelijk in februari aankondigt dat hij met SWL een overeenkomst heeft bereikt over de herinrichting van het REZ (die de gemeente jaarlijks een aanzienlijke besparing zal opleveren) dan zal alles vergeten en vergeven zijn.

Overal in de stad zullen vreugdevuren worden ontstoken en het college zal (in een met bloemen versierd open rijtuig) door de stad worden gevoerd. Getrokken door enthousiaste raadsleden die deel uit maken van de coalitie.

Immers, de Jong heeft daarmee niet alleen een verkiezingsbelofte ingelost, hij is ook tegemoet gekomen aan een breed onder de bevolking levende wens, dat een en ander door een lokale ondernemer zou moeten worden uitgevoerd.

Het argument dat het bevoordelen van een lokale ondernemer de gemeente extra geld zal gaan kosten, zal weinig indruk maken. Te meer daar de oppositiepartijen (tot op de dag van vandaag) geen enkele poging hebben ondernomen om die extra kosten te berekenen.

De financiële wizzkids  onder de raadsleden, van Marle, van Reijswoud en van Oostende  zijn tot dusver blijven steken in persoonlijke verwijten richting de wethouder, maar zijn verder volledig mee gegaan in zijn onzinnige geneuzel over de creativiteit van de markt.

Shawn Vriendjes (commissielid van de PvdA) reageerde op “Gehaktdag” met de constatering dat het bevoordelen van de “eigen” ondernemers niet mag en geeft een aantal links dat daar de bevestiging van vormen.

Vriendjes heeft het gelijk aan zijn kant, maar het feit dat iets niet mag is natuurlijk geen garantie dat iets niet gebeurd.

Op een enkele uitzondering na doen we op gezette tijden allemaal dingen die niet mogen. Dat bedrijven of overheden daar geen uitzondering op vormen wordt vrijwel dagelijks aangetoond. Volkswagen is daar een recent voorbeeld van.

Maar ook overheden doen met regelmaat dingen die eigenlijk niet mogen. Ik beperk maar even tot twee voorbeelden die betrekking hebben op Enkhuizen en waar ik eerder over heb geschreven.

horenzienzwijgen-2
Gebruikelijke reactie van de Enkhuizer Raad op misbruik van bevoegdheden

Uiteindelijk bleek dat wethouder Boland aanzienlijk meer geld had uitgegeven aan voorbereidingskosten voor de verbouwing van de Drommedaris dan hem door de Raad ter beschikking was gesteld.

Dat kan gekwalificeerd worden als “misbruik van bevoegdheden”. In plaats van hem daar op aan te spreken koos de raad ervoor om genoegen te nemen met het feit dat hij zijn functie (om onduidelijke redenen) ter beschikking stelde en hij dus met vlag en wimpel kon worden uitgezwaaid.

In een geschil met een oud begraafplaats medewerker besloot burgemeester Baas die medewerker een begraafplaatsverbod op te leggen, hetgeen breed werd uitgemeten in de pers.

Gebiedsverboden behoren echter niet tot de bevoegdheden van een burgemeester tenzij de openbare orde in geding is en daarvan was hier geen sprake. Het is aan de rechter om te bepalen of er een gebiedsverbod moet worden opgelegd.

Ook hier dus een “misbruik van bevoegdheden”, dat door de raad volledig werd genegeerd.

Er zullen ongetwijfeld meer voorbeelden zijn te geven, maar duidelijk is dat de Enkhuizer gemeenteraad in voorkomende gevallen graag een oogje toeknijpt als het gaat om misbruik van bevoegdheden.

En hoewel Shawn Vriendjes dus het grootste gelijk van de wereld heeft ga ik er voorlopig maar van uit dat een meerderheid van de raad een oogje zal toeknijpen als het moment daar is.

(red) Herringtown

red herring
Dwaalspoor

Ruilhandel (of barter) was de gebruikelijke manier van handeldrijven voor de uitvinding van het geld.  Geruime tijd geleden dus. Dat ging als volgt.

Wie vissen had, maar trek had in bloemkool ging op zoek naar iemand die bloemkolen had en trek had in vissen. Omdat lang niet iedereen in het bezit van bloemkolen, trek had in vissen kon het even duren voordat de gewenste transactie tot stand kwam.

Na de uitvinding van geld verdween deze manier van handel drijven. Men verkocht de vissen voor geld en met het verkregen geld werd bloemkool gekocht.

Om redenen, die mijn verstand te boven gaan, heeft de raad van Enkhuizen (op advies van het college) besloten om deze ruilhandel (nadat ze duizenden jaren in onbruik was geraakt)  nieuw leven in te blazen.

Paprika
Paprika ?

Men besloot om grond (waarop vakantiehuisjes mochten worden gebouwd) gratis in bruikleen te geven aan iemand die als tegenprestatie een strand en een camping wilde aanleggen.

Na jarenlange voorbereiding (en begrote kosten van € 200.000,-) is deze zoektocht naar een tegenpartij voor deze ruilhandel uitgelopen op een complete mislukking.

De opdrachtgevers voor deze ruilhandel (raadsleden) laten door de Enkhuizer krant hun teleurstelling optekenen over het mislukken van deze transactie.

Zo laat Kunst (PvdA) weten dat er onvoldoende gebruik is gemaakt van de creativiteit van de markt.

Wat ze daarmee bedoelt is me niet helemaal duidelijk, maar waarschijnlijk wil ze zeggen,  dat de zoektocht zich had moeten uitbreiden naar de bezitters van paprika’s en ijsbergsla.

Groenteman?
Groenteman ?

Van Marle (D’66) is ook teleurgesteld en meent dat een deskundige (groenteman ?) had moet worden ingeschakeld.

Keesman (SP) daarentegen wil een onderzoek naar de geringe belangstelling voor de aangeboden vis.

andere vis ?
Andere vis ?

Iets wat de bedenkers van deze ruilhandel (college en ambtenaren) ook voorstaan. Zal iets te maken hebben met het feit dat de partij van Keesman in het college vertegenwoordigd is.

Nu is het verleidelijk om de bedenkers van deze ruilhandel (college en ambtenaren) af te schilderen  als volslagen incompetente imbecielen.

Maar er is nog een andere mogelijkheid. Namelijk dat deze ruilhandel slechts een dwaalspoor is in een verder logisch en een weloverwogen plan.

En dat het de opdrachtgevers (raadleden) ontbreek aan onderscheidend vermogen om deze ruilhandel te zien voor wat het is. Een dwaalspoor.

In het Engels is “red herring” een synoniem voor dwaalspoor.

En kijk, dat past nu weer helemaal bij Enkhuizen.       Enkhuizen = (red) Herringtown.