VVDD.

janboel2In de krant van gisteren maakt raadslid Pieter Heijkamp (CU/SGP) zich druk over de verstoorde verhouding tussen college en raad. Met name omdat volgens hem wethouder Olierook niet de kans heeft gekregen zich te verdedigen.

Dat is natuurlijk niet helemaal waar, Olierook koos er zelf voor zich niet te verdedigen. Hij stapte op voordat de motie van wantrouwen was aangenomen. In zijn opvatting is politiek een spel, waarbij hij er kennelijk van uitgaat dat hij het alleenrecht heeft om “vals” te mogen spelen. Dat is lange tijd (ook vanwege de kritiekloze steun van Pieter en zijn coalitiegenoten) goed gegaan. Totdat een meerderheid van de raad besloot om zelf ook maar eens “vals” te spelen en op dubieuze gronden liet weten het vertrouwen in de wethouder te hebben verloren.

De voorganger van Olierook, Boland had ook vals gespeeld in het Dromdossier (door het budgetrecht van de raad te negeren) maar die had de tegenwoordigheid van geest om tijdig zelf op te stappen. Daarbij overigens geholpen door VVD raadslid Stomp, die op merkwaardige gronden zijn steun introk voor de toenmalige coalitie.

Dezelfde Stomp die overal rondbazuint dat hij precies weet hoe de vork in steel zit, maar voor wie het belang van de stichting kennelijk zwaarder weegt dan het belang van de gemeente.

Ik ben het met Pieter eens dat het “vals” spelen van de raad geen pluim verdient, maar aan de andere kant, je kunt natuurlijk maandenlang doen of je neus bloedt en dat er voor wat betreft de afwikkeling van het Dromdossier niets aan de hand is, maar je bent bijzonder naïef als je nog steeds denkt, (wat Pieter kennelijk doet) dat Olierook op dat punt de raad niet heeft misleid.

De raad zou zich misschien eens druk moeten maken over het feit dat vanwege haar struisvogelgedrag nauwelijks nog serieus wordt genomen. Afgelopen week las ik in de krant dat het ZZM haar convenant met de gemeente heeft opgezegd.

Het plan voor vakantiewoningen (in haar bestaande vorm) zal via de rechter worden aangevochten. Als dat plan (onder druk van een rechterlijke uitspraak) aangepast zal moeten worden dan is de kans groot dat ook het hele proces over gedaan moet worden.

In plaats van de schuld daarvoor bij anderen te leggen (in dit geval het ZZM) zou ze er goed aan doen de schuld eens bij zichzelf te zoeken. Hetzelfde geldt voor de procedure die ik voer naar aanleiding van mijn Wob verzoek.

Daarin verdedigt het college het standpunt dat het volstrekt normaal is, dat haar ambtenaren afspraken maken die financiële gevolgen voor de gemeente met zich meebrengen, zonder dat die afspraken formeel worden vastgelegd ten behoeve van de politiek verantwoordelijke wethouder. Een zichzelf respecterende raad zou (op grond van dat feit alleen) de verantwoordelijke wethouder ten minste hebben berispt om herhaling te voorkomen.

De Enkhuizer raad doet niets. Men zit er bij en kijkt er naar. Door het niet vastleggen van dit soort afspraken valt de mogelijkheid tot corruptie niet meer uit te sluiten. Immers, er ontstaat een mogelijkheid dat de ambtenaar in kwestie het op een akkoordje gegooid heeft met de aannemer.

Op basis van een ondeugdelijke “offerte” wordt er geprobeerd de raad er toe te verleiden een krediet van € 100.000,- ter beschikking te stellen. Als dat mislukt, wordt er een tweede poging gedaan voor een bedrag van € 60.000,- en als dat ook mislukt verleent de betrokken ambtenaar hand en spandiensten voor een derde poging.

Voor de goede orde, ik ga er niet van uit dat de vordering van de aannemer het resultaat is van een onderonsje tussen aannemer en ambtenaar waar beiden een voordeeltje aan ontlenen. (Als jij mijn vordering goedkeurt en door de raad loodst, zit er voor jou ook wat aan), maar het valt wegens het ontbreken van gespreksverslagen niet uit te sluiten.

Voorlopig ga ik er nog steeds van uit dat die gespreksverslagen er wel zijn. Maar dan doemt er een nieuw probleem op. In dat geval heeft de gemeente onrechtmatig gehandeld door mij niet de documenten ter inzage te geven waar ik, krachtens de wet, recht op heb.

De primair verantwoordelijke voor de toepassing van de wet is de burgemeester. Die heeft persoonlijk mij er van proberen te overtuigen dat die documenten er niet zijn, dus als ze er naar het oordeel van de rechter wel zouden moeten zijn, dan ontstaat er een bijzonder pijnlijke situatie. De burgemeester mag dan aan de raad uitleggen waarom hij de wet niet heeft uitgevoerd.

Al met al een kleffe bestuurscultuur, waarin men krampachtig probeert om de schandalen (waardoor ze geteisterd wordt) binnenskamers te houden en toe te dekken. Om daar verandering in te brengen is het aanstellen van een zakencollege niet de oplossing, maar is een herstel van vertrouwen tussen kiezers en gekozenen van groter belang.

Niet door middel van klasje voor aspirant raadsleden zoals B&W voorstelt, maar door het oprichten van een vereniging VVDD. Vrienden Van De Democratie. Een vereniging die met behulp van openbare vergaderingen onze volksvertegenwoordigers dwingt om verantwoording af te leggen over het beleid dat ze voeren.  Over wat zo’n vereniging zou kunnen doen een volgende keer.

Afsluiten

dejong
Wegwezen

Rob de Jong legt per direct zijn functie neer las ik in de krant en op de gemeentelijke website. Niet echt nieuws dat als een donderslag bij heldere hemel kwam.

Het hing al een tijdje in de lucht zullen we maar zeggen. Aan zijn besluit schijnt een rumoerig verlopen ledenvergadering van Nieuw Enkhuizen vooraf te zijn gegaan. Op hun website staat daarover niets te lezen. Maar dat is niet ongebruikelijk in Enkhuizen.

Voor politieke nieuwtjes moet je in Enkhuizen toch vooral in de kroeg zijn. Zolang het nieuws maar “sappig genoeg” is doen de feiten verder niet ter zake.

Nu was het een publiek geheim dat de Jong’s positie wankelde. Zozeer dat er twee fracties zich aan de zijlijn al aan het warmlopen waren en niet of nauwelijks nog oppositie voerden.

Slechts één daarvan kan een wethouder leveren en dus blijft de ander teleurgesteld achter. Wie de uiteindelijk gelukkige zal zijn weet ik niet en kan me ook eigenlijk geen lor schelen.

Een ding is echter zeker, de nieuwe coalitie komt weer vast in het zadel te zitten. Of het nu Koning wordt of Stomp, de bijbehorende partij zal zich weer vierkant achter het college stellen.

Met als bijkomend voordeel dat het Dromdossier geruisloos kan worden afgesloten.

Kaken op elkaar

stomp
Kaken op elkaar

Nadat ik me ooit wat laatdunkend had uitgelaten over de twitter gewoonte van Derrick Stomp om tweets de wereld in te sturen over de plek waar hij zich op dat moment bevond, heeft hij het mij onmogelijk gemaakt om zijn tweets nog langer te volgen.

Omdat zijn bezoeken aan Albert Heyn mij nauwelijks interesseerden en hij politiek gezien toch nooit wat te melden had, heb ik deze verbanning uit zijn kring van volgers nooit als een gemis gevoeld.

Op mijn blog heb ik inmiddels ruimte gemaakt om een tijdlijn te publiceren waarop U kunt lezen wat de Enkhuizer politiek kopstukken zoal via Twitter de wereld in slingeren. Daarop ontbreekt Stomp. U weet nu waarom.

Dat neemt niet weg dat ik via een omweg toch kennis kan nemen van de opvattingen die Stomp al twitterend naar buiten brengt. De laatste die ik zag was zijn advies aan de raad van Enkhuizen om eens te gaan praten met het bestuur van de stichting de Drommedaris.

Het zal hem ontgaan zijn, maar de raad heeft dat reeds gedaan. Namelijk in een besloten vergadering op 17 mei j.l. Daarin mocht het stichtingsbestuur uitleggen hoe moeilijk ze het wel niet hadden. Uiteraard heeft niemand iets over die vergadering naar buiten gebracht, maar in Enkhuizen blijft zelden iets helemaal geheim.

Dus het gesprek waar hij (via Twitter) op aandringt heeft al plaatsgevonden en heeft kennelijk niet de helderheid opgeleverd waar sommigen op hadden gehoopt.

Ik begrijp dat Stomp inmiddels deel uitmaakt van het stichtingsbestuur en dat hij om die reden zich onttrok aan de discussie gisteravond. Ik vraag me af of het omgekeerde ook gaat gelden. Namelijk, als het stichtingsbestuur intern haar relatie tot de gemeente bespreekt.

Onttrekt Stomp zich dan ook aan die discussie binnen het bestuur of verstrekt hij adviezen over “hoe om te gaan met de gemeente”? Dat laatste lijkt me voor het bestuur van de stichting een belangrijke reden om hem in het bestuur op te nemen.

Maar voorlopig lijkt het omgekeerde te gelden.

Als het gaat over de relatie stichting/gemeente dan is Stomp tijdelijk even meer bestuurslid dan raadslid en houdt hij zijn kaken stijf op elkaar.

Jaartje ouder

Niet zo zeuren
Niet zo zeuren

Vandaag toch maar even de raadsvergadering van gisteren afgeluisterd. D.w.z. het deel dat ging over de aanleg van een parkeerterrein op het REZ.

En dat wordt het toch weer pijnlijk duidelijk dat een meerderheid van de raad mijn blog niet leest. Hemeltjelief wat een gezwam.  Anderhalf uur heen en weer gepraat over de dekking van een krediet. Daarbij hielp het trouwens niet, dat ook wethouder de Jong zijn uiterste best deed de indruk te wekken dat hij ook niet wist waar hij het over had.

Terwijl het toch zo eenvoudig was. SWL had in 2009  € 30.000,- betaald als bijdrage aan de aanleg van een parkeerterrein dat op drukke dagen de toevloed van bezoekers zou moeten opvangen.

Daarnaast had SWL ook nog € 71.900,- betaald voor de aankoop van een opstal. Het stond allemaal netjes in de erfpacht akte die was verspreid.

Beter weten
Beter weten

Alleen  van Oostende wist het beter. Die € 71.900,- was eigenlijk bedoeld om een parkeerplaats aan te leggen. Dat had SWL hem zelf verteld. SWL had de gemeente alleen maar willen helpen een fout te verdoezelen. Die bestond er uit dat de gemeente een opstal had gekocht die al haar eigendom was. Van Oostende weet ze te bedenken waar je bij staat.

Hij zat er bij toen de gemeente in 2009 een krediet vroeg van € 540.000,- . Om grond te kunnen kopen die ze al in bezit had, inclusief de zich daarop bevindende opstal.

Hij zat er bij toen de gemeente € 90,- m2  betaalde voor grond die ze al had. De grond vervolgens overdroeg aan SWL voor minder dan ze zelf voor betaald had (€ 60,- m2).

Dus waarom is het verkopen van een opstal, die door SWL keurig werd geïntegreerd in haar bebouwing, een fout die met behulp van SWL verdoezeld moest worden?

Aanbesteding in gevaar?
Aanbesteding in gevaar?

Kletskoek natuurlijk. De aankoop van de Uilenbanen was een schoolvoorbeeld van overheidssteun waarvan je je kunt afvragen of die wel geoorloofd is. Van Oostende zat erbij, keek er naar en besloot (destijds) om zich niks af te vragen.

De opvatting van SWL dat zij € 100.000,- had betaald als bijdrage aan de aanleg van parkeerruimte is nergens op gebaseerd en wordt duidelijk weersproken door de notariële acte die ze ondertekende.

Een bijdrage van € 30.000,- voor de aanleg voor de aanleg van 60 parkeerplaatsen is (voor SWL) geen slechte deal. Het komt neer op € 500,- per parkeerplaats. Voor een parkeerplek in de binnenstad vraag de gemeente € 6000,-.

Bovendien wist SWL een korting te bedingen op de erfpacht over de grond die ze nodig had voor haar eigen parkeerterrein. Die korting bedraagt € 9000,- per jaar.

Op basis van die korting kun je stellen dat SWL binnen 4 jaar haar bijdrage (€ 30.000.-) aan het gemeentelijk parkeerterrein weer had terug verdiend.

Ik begrijp dan ook werkelijk niet waarom van Oostende zo krampachtig met SWL meehuilt over de kosten die SWL maakt om de verkeersstroom (die ze zelf gegenereerd) in goed banen te leiden. Als dat bedrijf zich ergens niet over kan beklagen, dan is het de helpende hand die haar door de gemeente door de jaren is toegestoken.

Verstrikt
Verstrikt

Niet alleen begreep ik niets van Van Oostende, het zelfde geldt eigenlijk ook voor wat de anderen (met name Stomp en Van Marle)  naar voren meenden te moeten brengen. Beide meenden dat de aanleg van een parkeerterrein nu, een toekomstige aanbesteding in gevaar zou kunnen brengen. Geen idee waarom, maar kennelijk baseren ze dat op hetgeen vorige week dinsdag in het geniep is afgesproken.

Blijft over raadslid de Jong (NE). Die raakte dusdanig verstrikt in zijn eigen argumentatie dat er zelfs een schorsing nodig was. Ik begreep zijn vragen niet, laat staan dat ik iets begreep van het door wethouder de Jong geformuleerde antwoord.

Kortom een turbulente luistersessie en dus eerst maar weer eens een dagje rusten voordat ik verder ga met beluisteren wat er verder allemaal is bekokstooft.  Per slot van rekening ben ik gisteren weer een jaartje ouder geworden.

Eigen schuld

College van B&WWaar ik zo langzamerhand ook doodmoe van wordt, is de gemakzuchtige wijze waarop het college zich steeds weer van haar eigen verantwoording probeert te ontdoen.

Er gaat geen vergadering voorbij of er is wel een lid van het college dat roept, “ja maar dat hebt U besloten en wij voeren alleen maar uit wat U hebt besloten”.

Dus eigen schuld, dikke bult, had je het maar niet moeten besluiten.

Stilletjes hoop ik er dan op dat er iemand het woord neemt en zegt;

”Dat het ons besluit is weten we. We hebben het op Uw aanraden genomen. We zitten eigenlijk te wachten op het moment dat U met een beter besluit komt en vragen ons af waarom dat zolang moet duren”.

Want wie kaatst moet de bal verwachten, maar helaas het is nog nooit gebeurd.

Natuurlijk is het formeel juist, dat aan alles wat B&W doet een raadsbesluit ten grondslag dient te liggen. Maar het nemen van een besluit is in de meeste gevallen een formaliteit, waarover niet eens gediscussieerd hoeft te worden.

Bovendien neemt de raad in vrijwel alle gevallen een besluit dat haar door het college is aangeraden en is de de tekst van het besluit (met alle daar uit voortvloeiende gevolgen) haar door het college aangereikt.

Het is in de afgelopen 5 jaar maar één keer voorgekomen dat de raad een besluit heeft genomen dat niet door het college was voorbereid.

Dat had toevallig betrekking op de Drommedaris. De noodzakelijke reparatie van het dak werd iedere keer weer uitgesteld in afwachting van meer subsidie ten behoeve van een verbouwing.

SP en LQ hakten toen de knoop door en stelden voor om dan in ieder geval vast met de reparatie te beginnen. Blinde paniek vanuit de collegebank. Dat kon allemaal niet. Daar moest de ambtelijke staf eerst advies over uitbrengen, etc, etc.

Het voorstel van SP en LQ haalde een meerderheid, alleen heeft het college het besluit nooit uitgevoerd en werd de raad (een paar maanden later) uitgenodigd  om een ander besluit te nemen.

De les die hieruit valt te leren is simpel. Het college voert alleen die besluiten uit waar zij mee instemt (en die ze zelf heeft voorgedragen) en negeert verder alle andere door de raad genomen besluiten.

Ok, als dat de werkwijze is, dan niet meteen roepen (als een raadsbesluit een keer niet de gewenste uitwerking heeft), “het is U besluit en wij zijn hier alleen maar verantwoordelijk voor de uitvoering”. Dat is afschuiven van schuld dat we ons allemaal nog wel uit onze kleutertijd herinneren.

Bovendien is een discussie over een te nemen raadsbesluit zo dichtgetimmerd met behulp van regels, dat het de naam van discussie eigenlijk niet verdient. Feitelijk zou U de vergadering (j.l. dinsdag) van de commissiegrondgebied eens moeten beluisteren.

De leiding daarvan berust bij raadslid Stomp (VVD). Om in voetbaltermen te spreken, een thuisfluiter die alles weet over de regels, maar verder geen benul heeft van voetbal.

Gegeven het bovenstaande vindt ik het tamelijk flauw, om niet te zeggen kinderachtig, om iedere keer weer de bal richting raad te spelen en te roepen dat zij verantwoordelijk is voor alles wat verkeerd uitpakt.

Hoewel niet te ontkennen valt dat de raad een formele verantwoording draagt, geldt dat ook voor B & W. Alleen is de raad gewoonlijk te bang om haar daarop aan te spreken. Misschien een ideetje om dat toch eens te doen. Ik kom binnenkort met een voorstel.

Aandringen

Aandringen
Aandringen

Tijdens de raadsvergadering van afgelopen dinsdag stelde de fractievoorzitter van de VVD (D. Stomp) een interessante vraag. Althans in mijn ogen.

Mijn informatie is, dat er, nadat er door het schoolbestuur een alternatief plan voor de brede school was ingediend, nauwelijks nog contact is geweest met de gemeente. E-mails werden niet beantwoord, telefoons niet opgenomen, verzoeken om terug te bellen niet gehonoreerd.

Ik heb dat soort dingen wel vaker gehoord. Zodra de dingen niet gaan overeenkomstig de wensen van de gemeente sluit men zich af van de buitenwereld. Waarom weet ik niet. Angst misschien?

Dat er dingen worden gezegd waar de wethouder het achteraf niet mee eens blijkt te zijn? Ik heb werkelijk geen idee.

Maar hoe dan ook, Stomp vroeg of dus of er na de aanbieding van het alternatieve plan nog gesproken was met het schoolbestuur. Daaruit concludeerde ik, dat Stomp kennelijk over dezelfde informatie beschikte als ikzelf en dat hij daarvan een bevestiging wilde van wethouder Olierook.

Die kreeg hij niet. Olierook riep wat over de goede contacten met het schoolbestuur in het algemeen, maar dat was natuurlijk geen antwoord op de vraag van Stomp. De vraag had betrekking op de periode nadat het schoolbestuur haar alternatieve plan had ingediend.

Maar in plaats van aan te dringen op een antwoord op de door hem gestelde vraag, liet Stomp het er bij zitten. En dat vind ik dan weer teleurstellend.

Je zou toch op zijn minst verwachten dat een raadslid net zo lang blijft aandringen tot hij antwoord krijgt op de vraag die hij gesteld heeft.

Schijnheiligheid

Nadat dat Stella met enige stelligheid beweerde dat destijds (13 november 2012) Jan Franx de knuppel in het hoenderhok had gegooid, wat uiteindelijk geleid had tot het terugtreden van het college besloot ik de vergadering nog maar weer eens af te luisteren.

Dat zou de geïnteresseerde lezer ook eens moeten doen.   http://enkhuizen.notubiz.nl/vergadering/archief/29442/#ap6495506  Het audioverslag duurt niet al te lang. 48 minuten.

Er zijn twee amendementen op de begroting ingediend. Eén van de coalitiepartijen en één van de oppositie aangevuld met CU en GL.

Namens de coalitie voert D. Stomp (VVD) het woord, namens de oppositie Noorman (CU/SGP).

De toelichting van de amendementen bevat weinig spectaculairs, zij het dat Stomp zich beklaagd over het feit dat hij niet betrokken is geweest bij de totstandkoming van het oppositieamendement.

Hij kondigt aan daar mogelijk consequenties aan te verbinden.

Dan volgen de reacties van het college op de amendementen. Ook hier het gebruikelijke tegensputteren, en betreuren van, maar verder weinig bijzonders. Dan volgt er een schorsing aangevraagd door de coalitiepartijen.

noormanDirect na de schorsing neemt Stomp het woord herhaalt dat de coalitie zich buitengesloten voelt en stelt daarop vast dat de coalitiepartijen zich uit de coalitie zullen terugtrekken. Hij erkent dat dit eigenlijk niet kan, maar dat men besloten heeft het vertrouwen in het college op te zeggen.

Hij zal dat later wijzigen in het intrekken van de steun. Wijchers(NE), na zijn gebruikelijke sneer richting SP, doet hij hetzelfde en ook Visser trekt zijn steun voor het college in.

Op dat punt verwacht je enige wijze woorden van de voorzitter, waarbij hij de raad wijst op de mogelijke gevolgen van hun optreden.

Ik heb dat al eens gememoreerd. Toen de oppositie weigerde een begroting te steunen. Dat had verder geen enkele consequentie, maar burgemeester en griffier gingen vol op het orgel in het NHD over dit onverantwoordelijke gedrag.

De theorie hierachter is, dat je mag proberen een begroting door middel van een amendement te wijzigen, maar lukt je dat niet, dan behoor je het verlies te nemen en de begroting goed te keuren. Maar deze keer leek die gedragsregel plotseling niet te gelden.

Een minderheid weigerde zich te conformeren aan de meerderheid van de raad en bracht vervolgens dan maar het college ten val. Geen woord van de burgemeester.

baasMaar zelfs bij het terugtreden van het college kun je vraagtekens plaatsen. Het college had makkelijk uit de schorsing terug kunnen komen met de mededeling het te betreuren was dat de coalitiepartijen haar niet langer wilde steunen.

Maar dat de meerderheid van de raad dat nog wel deed en dat het nu eenmaal haar taak was om de de wens van de meerderheid uit te voeren.

Dat is allemaal niet gebeurd.

Bij het beluisteren van het audioverslag wordt duidelijk dat VVD/D’66 en haar coalitiegenoten aanstuurden op een breuk en dat B&W dankbaar gebruik maakte van de mogelijkheid die hen werd geboden.

Het meest ergerlijke aan deze gang van zaken is dat men, dit doende, de Enkhuizer bevolking opzadelde met een extra kostenpost van een paar ton.

Enerzijds ach en wee roepen over de noodzakelijke bezuinigingsmaatregelen en anderzijds een extra kostenpost creëren omdat je ego is gekwetst, maakt dat mensen zich afwenden van de politiek. Het is een vorm van schijnheiligheid die ook nauwelijks te verdragen is.

Spielerei.

splogo141Op haar website doet de SP een poging haar rol in het Drommedaris dossier te verklaren. Goede zaak dat men uiteindelijk opheldering probeert te verschaffen.

Toch een paar opmerkingen. Men concludeert, dat omdat de toenmalige coalitiefracties hun steun aan de wethouders hadden opgezegd, diezelfde wethouders geen andere keus hadden dan hun ontslag aan te bieden.

Dit is feitelijk onjuist. De wethouders hebben hun ontslag niet ingediend maar hun functie ter beschikking gesteld.  Dat is wezenlijk iets anders.

college_enkhuizenWat ook niet juist is, is dat die wethouders geen andere keuze hadden. Het intrekken van de steun had slechts betrekking op het uitvoeren van de door de oppositie gewijzigde begroting.

Voor het overige had men volledig vertrouwen in het college.

Ook de oppositie had haar vertrouwen in het college niet opgezegd, zodat op basis daarvan slechts geconcludeerd kon worden dat het college nog steeds het vertrouwen van de volledige raad had.

Normaal gesproken zou Baas, die graag formeel de puntjes op de i zet, hierop gereageerd hebben, maar deze keer bleef een reactie uit.

Toen PvdA en SP het ooit waagden om tegen een begroting te stemmen (zonder dat dit verder gevolgen had) haalde hij (samen met de griffier) in het NHD enorm uit en schetste een spookbeeld waarbij de verwarming ten stadhuize zou moeten worden afgesloten.

Maar toen VVD/D’66, NE en CDA hun steun voor het college introkken geen woord over de mogelijke gevolgen van dit optreden.

Wie de vergadering beluistert, beseft dan ook dat het hier om een slecht opgevoerd toneelstukje ging. De reden voor dit toneelstukje was duidelijk.

Veertien dagen daarvoor had ik al op mijn blog geconstateerd dat wethouder Boland het budgetrecht van de raad had geschonden. Strikt genomen zou dit het einde van zijn wethouderschap hebben moeten betekenen, omdat een dergelijke overtreding nooit getolereerd mag worden door een raad die zichzelf ook maar enigszins respecteert.

Boland, Pietje Precies in dit soort zaken,  wist dat als geen ander en koos voor een vlucht naar voren. Het enige wat hij daarvoor nodig had was een aanleiding. Die werd gevonden in een geschil over een wijziging in de begroting.

Daarbij ging het om een relatief gering bedrag, maar coalitie woordvoerder Stomp, probeerde er een enorm punt van te maken, om zodoende een “crisis” te kunnen veroorzaken die het voor de eigen wethouder mogelijk zou maken om met ongeschonden blazoen de aftocht te blazen.

Op het moment dat dit speelde hekelde ik de coalitie omdat zij een crisis veroorzaakte waarvan men wist dat die zware financiële consequenties voor de gemeente zou hebben (wachtgeld), kosten die ver uitstegen boven het begrotingsbedrag waarover werd getwist.

Ik hekelde de burgemeester, omdat hij niet had ingegrepen en partijen niet had onderhouden over de gevolgen van hun daden.

En ik hekelde SP leider Stolk omdat hij zonder verder nadenken besloot om deze crisis te “bezweren” door reeds de volgende dag op zoek te gaan naar een informateur.

Voor de goede orde, demissionaire wethouders blijven gewoon hun werk doen. Ze doen alleen geen nieuwe voorstellen die controversieel zijn. Zo is België bijna twee jaar geregeerd geworden door een demissionaire regering, zonder dat iemand er erg in had. Er was wat mij betreft dan ook geen enkele reden om haast te maken.

Dat SP voorman Stolk (daar uiteraard in gesteund door de toekomstige coalitiepartners) dat wel deed, kan ik alleen maar verklaren vanuit partijpolitieke overwegingen.

Politieke partijen die altijd de mond vol hebben over het algemeen belang, hadden wat mij betreft twee keer mogen nadenken voordat ze de Enkhuizer bevolking opzadelden met de extra kosten die een machtswisseling nu eenmaal met zich mee brengt.

Deze politieke spielerei heeft ons alleen maar geld gekost en niets anders opgeleverd dan dat het leven voor de nieuwe coalitie partijen wat plezieriger werd.

Geld kun je maar één keer uitgeven en als je het uitgeeft om jezelf een plezier te doen (door aan de macht te komen), dan kun je het niet meer uitgeven aan mensen die het in deze tijd moeilijk hebben en waarvoor je zegt op te komen.

Wordt vervolgd.

Euforie

wijnne-1De behandeling van het SMC dossier tijdens de commissievergadering van gisteravond had voor wat mij betreft toch nog een verrassend verloop.

Wethouder Wijnne trapte af door zijn verontwaardiging uit te spreken over het feit dat de Nijs weigerde om de allonge (die de gemeente dacht met haar te zijn overeengekomen) te tekenen.

Hoewel Stella Quasten voor wat betreft de verklaring van die term niet verder was gekomen dan een pijpenkrul, valt op het internet wel degelijk na te lezen dat het gaat om een bijlage, die na ondertekening integraal deel uit maakt van de oorspronkelijk overeenkomst.

De verontwaardiging van Wijnne vloeide voort uit het feit dat de Nijs, tijdens de onderhandelingen, nooit had aangegeven dat men de uiteindelijke allonge niet zou willen tekenen.  Hetgeen nog eens werd bevestigd door het gesprek dat hij daarover met de Nijs op 28 februari had gevoerd.

Voor zover ik weet is de brief waarin de Nijs die afwijzing aankondigde/motiveerde nog steeds geheim, omdat het openbaar maken ervan voor de gemeente grote financiële risico’s met zich mee zou brengen.

We moeten het dus doen met de opvatting van Wijnne dat verder praten met de Nijs zinloos is en de gemeente van zins is de Nijs voor de rechter te dagen om hem alsnog te dwingen de allonge, waarvan ik (net als de commissieleden) de precieze inhoud niet ken, te accepteren.

Althans, dat begreep ik uit de woorden van de wethouder.

quastenRaadslid Quasten stak haar vreugde over de voorgestelde gang van zaken niet onder stoelen of banken en probeerde spontaan een soort steunactie voor de wethouder te organiseren.

De nieuwbakken oppositie reageerde aanzienlijk koeler. Wijchers (NE) wees er (m.i. terecht) op dat de overeenkomst gesloten was met de Nijs Care BV en dat het niet waarschijnlijk was dat die BV over veel eigen vermogen beschikte. Ik heb dat zelf ook al eens geschreven toen Bokhove en Quasten met behulp van een procedure (en onder vergoeding van de gemaakte kosten) een een einde wilde maken aan de overeenkomst met de Nijs.

Mijn inschatting was toen ook al dat de Nijs best van de overeenkomst af zou willen, maar dat een vergoeding van de kosten er volgens mij niet in zou zitten.

Stomp (VVD/D’66) maakt van de ontstane euforie gebruikt om vast te stellen, dat er klaarblijkelijk niets mis was met het beleid van het vorige college, omdat het nieuwe college precies dezelfde uitgangspunten hanteerde als het oude.

Slimme observatie, waar zijn partij nog het nodige plezier aan kan beleven tijdens de aankomende verkiezingen.

Na afloop van de vergadering moest ik sterk denken aan hetgeen ik ooit eens gelezen heb over het begin van de eerste wereldoorlog. Ook toen heerste er in de betrokken landen een gevoel van opluchting dat er nu eindelijk iets gebeurde. We weten hoe dat is afgelopen.

Een zelfde soort opluchting bespeurde ik in de commissie, terwijl het toch duidelijk moet zijn dat er in de komende jaren een enkele vooruitgang zal worden geboekt in dit dossier.

Gevoelens

Ontdaan
Ontdaan

Ik lees in het NHD dat burgemeester Baas “ontdaan” was over de reacties die volgden op zijn speech ter gelegenheid van het afscheid van de onze 3 wethouders.

De opmerking staat boven een verslag van de presidiumvergadering, die na de raadsvergadering plaatsvond. Die wordt niet uitgezonden en er zijn ook geen audioverslagen van beschikbaar.

Ik ga dus af op hetgeen de (altijd uiterst betrouwbare) verslaggever van het NHD heeft opgetekend.

In zijn speech had Baas zijn verontschuldiging aangeboden voor de grove bejegening van wethouders en ambtenaren door leden van de Raad. De daarop volgende dag had hij (alweer in het NHD) die opmerking nog verder verduidelijkt door te stellen dat raadsleden de wethouders hadden uitgemaakt voor leugenaars en manipulators.

Daar waren wat reacties op gekomen van raadsleden die zich aangesproken voelden (Langbroek en Quasten) en dus voelde de burgemeester (vanwege de heftigheid van die reacties) zich nu wat “ontdaan”.

Waarschijnlijk omdat hij van mening is, dat het hem vrij staat raadsleden van dingen te betichten (zoals wethouders voor leugenaars uitmaken) die ze in werkelijkheid niet hebben gedaan. Althans het bewijs daarvoor heeft hij tot op de dag van vandaag niet geleverd.

Volgens mij heet zoiets in gewoon Nederlands, iemand ergens valselijk van beschuldigen. Nu is zoiets in de politiek niet ongewoon, maar het klinkt toch een beetje raar uit de mond van iemand die zegt de intentie te hebben de omgangsvormen te willen verbeteren.

Mijn advies zou dan zijn, er mee op te houden om anderen valselijk te beschuldigen.

Een excuus daarvoor zou voor de hand hebben gelegen, maar dat past weer niet in de bestuurscultuur waar Baas zo’n voorstander is. Of zoals hij het uitdrukte “Ik weiger een openbaar evaluatiegesprek over mij”.

Beslotenheid
Beslotenheid

Wat hij daarmee eigenlijk wil zeggen is, dat hij weigert om verantwoording af te afleggen over de uitspraken (in dit geval valse beschuldigingen) die hij (in zijn functie als burgemeester) in het openbaar heeft gedaan. 

Daarmee is de bestuurscultuur, die Baas zo na aan het hart ligt, afdoende geschetst. Hij mag in het openbaar wel raadsleden valselijk beschuldigen, maar die mogen daar in het openbaar geen kritiek op hebben. Zijn opmerking, dat die kritiek niet in het openbaar (internet), maar in de Breedstraat moet worden uitgesproken krijgt daarmee ook een diepere betekenis.

In de Breedstraat kan hij iedereen die kritiek heeft de mond snoeren door hem of haar het woord te ontnemen. Hetgeen ook van tijd tot tijd gebeurd. Maar op het internet ontbreekt die mogelijkheid. Zeer tot het verdriet van Baas.

Hopelijk komt Baas eerdaags tot het besef dat zijn pogingen om critici de mond te snoeren tot mislukken gedoemd zijn.

Fractievoorzitter Stolk (SP), wiens weerzin tegen openbaarheid ook met de dag duidelijker wordt, probeerde de burgemeester te hulp te schieten door het te doen voorkomen als of het debat over personen ging en dus in beslotenheid moest worden voortgezet.

gevoel
gevoel

Een bekende uitvlucht. Als je het niet over iets wilt hebben, dan roep je dat het over personen gaat. De burgemeester deed zijn uitspraak in functie en ook de raadsleden werden op hun gedrag in functie aangesproken. Het betrof hier een verschil van opvatting tussen functionarissen en daar zou je (in een wat opener bestuurscultuur) gewoon over moeten kunnen praten.

De opmerking van Derrick Stomp (VVD) bleek wel effectief. “Als we over elkaars gevoelens gaan praten leidt dat nergens toe”

Grappig om dat uit zijn mond te horen. Drie maanden geleden had hij het over zijn “gevoel” te zijn buitengesloten.

Als hij dat gevoel toen een beetje had weten te onderdrukken, dan waren we niet in een bestuurscrisis terecht gekomen en had hij de Enkhuizer belastingbetaler een hoop geld bespaard.