Rookgordijn.

Woensdag in het NHD twee pagina’s (toegegeven meer foto dan tekst) over Chris Aalberts die een boek heeft geschreven over de gemeentepolitiek in Den Helder. Palermo aan het Marsdiep.

Dus wat ik de afgelopen 9 jaar ook heb gedaan. Schrijven over de lokale politiek. Hij over Den Helder (omdat hij daar vandaan komt), ik over Enkhuizen omdat ik er woon.

Qua conclusies ontlopen we elkaar niet veel heb ik de indruk. Aalbers komt tot de conclusie dat raadsleden nauwelijks nog invloed hebben op de gang van zaken.

Ze mogen hun mening geven (zienswijze) over de begrotingen van de Gemeenschappelijke Regelingen waar hun gemeente onderdeel van is.

Zoals daar zijn, regelingen voor vuilnis, veiligheid, gezondheid, milieu. Elke regeling heeft een bestuur dat er op toeziet dat de directie haar werk naar behoren doet.

Het bestuur bestaat uit collegeleden van de aangesloten gemeenten.

Het is de directie van de veiligheidsregio die bepaalt of (bijvoorbeeld) de brandweer van Enkhuizen nog steeds mag beschikken over een hoogwerker.

De raad van Enkhuizen mag daar best een mening over hebben, maar als die mening niet gedeeld wordt door de directie, dan mag het bestuur van de Gemeenschappelijke Regeling (waarin Enkhuizen een minderheidspositie heeft) de knoop doorhakken.

Heeft de raad nu al weinig invloed, dat zal alleen maar verder verwateren als ze in de toekomst haar invloed moet delen met participerende burgers.

Zitten raadsleden er op te wachten dat gewone burgers zich gaan bemoeien met de wijze waarop ze hun “werk” doen?

En wat te denken van de ambtenaren? Zitten die echt te wachten op inmenging door de  “gewone” burger?

“Burgerparticipatie” is een soort Haarlemmerolie, die de overheid aanprijst als ze zelf geen oplossing weet.

Kan onze overheid de zorg niet meer efficiënt (en tegen acceptabele kosten organiseren) dan is dat geen onkunde van de organisatoren, maar een gebrek aan deelname van de gewone burger en moet de participatiemaatschappij uitkomst bieden.

Kraakt onze democratie in haar voegen, dan is burgerparticipatie de oplossing. Alsof de gemiddelde burger daar zin in (en tijd voor) heeft.

Hem wordt hem in ieder geval niets gevraagd.

Ik vrees dat de zaken gecompliceerder zijn, dan door de overheid wordt voorgesteld en dat al dat geroep om te participeren niet anders is dan een rookgordijn, waarmee men de eigen onmacht tracht te verbergen.

Advertenties

Enkhuizer Belang?

Wat me opviel tijdens de laatste raadsvergadering was het gezamenlijk optrekken van de twee ex-NE raadsleden, Langbroek en de Jong. Men diende gezamenlijk moties in, wat er op zou kunnen wijzen dat beide lokale partijen uit zijn op samenwerking.

langbroek.jpgDat is wat mij betreft alleen maar toe te juichen. Drie lokale partijen die, voor wat betreft programma, nauwelijks van elkaar verschillen is te veel van het goede. In wezen zijn het eerder persoonsgebonden fanclubs dan politieke stromingen.

Ooit begon het met de legendarische Jan “washand” Hart die als eerste de knuppel in het gemeentelijke hoenderhok gooide met zijn Enkhuizer Belang.  Eigenzinnig en recht in de leer bleek hij echter niet in staat de boel bij elkaar te houden.

Een deel van zijn aanhangers (waaronder Langbroek) wilde meer bestuurlijke invloed en splitste zich af om Nieuw Enkhuizen te vormen. Dat onder leiding van Jan Franx tot bloei kwam, maar na zijn vertrek weer vrijwel teloor ging.

Mdejong

Oud NE collega’s Langbroek en de Jong lijken elkaar nu dus gevonden te hebben en voor je het weet krijgt die samenwerking een eigen naam en gaan ze verder als het Enkhuizer Belang. Dan zou de cirkel rond zijn en zijn we weer terug bij wat Jan Hart ooit was begonnen.

Eén zwaluw maakt natuurlijk nog geen zomer, maar het zou jammer zijn als deze prille samenwerking geen vervolg zou krijgen.

Kolderieke opvattingen.

In het NHD een berichtje over de Floriade die Almere in 2022 gaat organiseren. Volgens de begroting had de organisatie 10 miljoen mogen kosten, maar inmiddels zijn de kosten opgelopen tot 28 miljoen.

In de raadscommissie werd zelfs rekening gehouden met een uitloop naar 35 miljoen.

Zes jaar geleden speelde de wens om de Floriade te organiseren ook in Enkhuizen. De beide Jannen (Baas en Franx) waren fervente voorstanders, net als vrijwel iedereen die ook maar iets in de melk te brokkelen had.

In de gemeentelijke archieven of partij archieven zijn de opvattingen die ze ooit liepen te verkondigden niet meer terug te vinden, maar dankzij dit blog zijn ze bewaard gebleven.

Door deze link aan te klikken kunt u lezen welke doorslaggevende redenen er door het college (en twee fractievoorzitters) werden aangevoerd om de Floriade in Enkhuizen te organiseren.

De enige dwarsligger op dat moment was natuurlijk Pim’s Prietpraat. Ook toen werd er niet ingegaan op inhoudelijke argumenten die ik aanvoerde, maar verweet men mij een negatieve instelling.

Enfin, het blinde (en nergens op gebaseerde) optimisme van onze bestuurlijke elite had ons miljoenen kunnen kosten, maar dat bleef ons, door toedoen van anderen, gelukkig  bespaard.

Uitgebreider verslag over de kolderieke opvattingen van bestuurders over de Floriade en mijn waarschuwingen daartegen vindt u via deze link.

Kletskoek.

Van tijd tot tijd kletst het raadslid Hans Langbroek (HEA) uit zijn nek. Gelukkig is er dan vaak een verslaggever van het NHD in de buurt, die zijn geklets optekent en publiceert.

Onder de in het oog springende kop, “Raadslid vangt bot bij Remkes” doet het NHD in de krant van afgelopen zaterdag uitgebreid verslag van de inspanningen die Hans zich heeft getroost om er achter te komen welke  bevoegdheden de raad van Enkhuizen in de loop der tijd heeft overgedragen aan het college.

langbroekNaar zijn zeggen heeft hij tot driemaal toe een motie ingediend om antwoord te krijgen op zijn vraag, maar weigert het college om antwoord te geven. (Wat niet helemaal correct is, het college heeft gezegd het antwoord op zijn vraag niet te weten)

Dus meende Langbroek de hulp van de Commissaris van de Koning te moeten inroepen en hem te vragen om het college op te dragen om antwoord te geven op zijn vraag.

Treurig, dat het langst zittende raadslid zo weinig af weet van de werkwijze van de gemeentelijke democratie en dat hij zijn onwetendheid demonstreert door zich bij de Commissaris van de Koning te beklagen over een college waarvan hij de samenstelling kort geleden nog heeft goedgekeurd.

Ik kan me de door hem ingediende moties niet herinneren, maar als Langbroek in het artikel beweert dat hij ze heeft ingediend, dan kan ik niet anders dan aannemen dat dit  het geval moet zijn geweest, maar dat ze mij ontgaan zijn.

Echter, kennelijk  heeft geen van de door hem ingediende moties een meerderheid behaald, wat dus wil zeggen, dat een meerderheid van de raad de (door Langbroek gevraagde) informatie niet van belang vond.

Dat kun je als raadslid vervelend vinden en je mag zelfs (zoals Langbroek in het artikel uitspreekt) vinden dat de raad onbenullig bezig is. Maar als een meerderheid vindt, dat je nutteloze vragen stelt aan het college, dan heb je (als raadslid) geen andere keuze dan je neer te leggen bij het oordeel van de meerderheid.

Een meerderheid heeft misschien niet altijd gelijk, maar een meerderheid beslist wel, want dat is nu eenmaal de afspraak in een democratie.

En het getuigt dan ook van een totaal gebrek aan inzicht in de manier waarop onze  democratie werkt, als je de Commissaris van de Koning vraagt, of hij zich niets wil aantrekken van een democratische genomen besluit van de daartoe bevoegde instantie.

Maar in plaats daarvan hem uitnodigt misbruik te maken van zijn machtspositie door een college voor te schrijven wat ze moet doen.

Namelijk, de vraag van Langbroek (waar het college het antwoord niet op weet) beantwoorden, ook al ziet de feitelijke “baas” van het college (de raad) daar het nut niet van in.

Anders dan Langbroek doet voorkomen, is niet de Commissaris van de Koning de “baas” van het college, maar de gemeenteraad.

Waar de Commissaris van de Koning  een democratisch tot stand gekomen besluit  van de gemeenteraad respecteert, kakelt Langbroek, dat ons land “ontdemocratiseert”. Volstrekte onzin en pure demagogie.

En bovendien een tamelijk ontluisterend standpunt van iemand die al meer dan 10 jaar raadslid is en dus beter zou moeten weten.

Terug krabbelen.

In het laatste jaar van haar bestaan maakte buslijn 138 (van Enkhuizen naar Wervershoof) een verlies van € 300.000,-

Lijn 138 werd vervangen door buslijn 438, welke (met behulp van vrijwilligers) door de buurtbus vereniging WASE (Wervershoof, Andijk, Stedebroec, Enkhuizen) in stand wordt gehouden. De exploitatie door de vereniging blijkt een succes. Nooit eerder zijn er zoveel passagiers vervoerd.

Uiteraard is de raad van Enkhuizen nooit te beroerd om het succes van anderen te gebruiken om aandacht voor zichzelf op te eisen.

Dus werd tijdens de raadsvergadering op dinsdag 30 november de motie Langbroek (HEA) ingediend. Mede ondertekend door Keesman (SP), Sandstra (PvdA), van der Werf (CDA) en de Jong (EV!)

In deze motie werd bepleit om te onderzoeken of de bestaande (succesvolle) buurtbuslijn 438 in de toekomst niet kon worden ingewisseld voor de professionele buslijn 138, die (als gezegd) tijdens haar laatste jaar een verlies van € 300.000,- opleverde.

Voor de website Medemblik actueel reden om de gang van zaken samen te vatten als,   Enkhuizen draait succes buurtbus WASE  de nek om”.

Hebben de raadsleden (gezien hun streven naar burgerparticipatie) overleg gevoerd met de vrijwilligers of het bestuur van de buurtbusvereniging? Uiteraard niet.

Het “idee” beloofde gratis publiciteit voor de indieners en moet opgekomen zijn als kakken.

Maar dan wel ten koste van de vrijwilligers, die een voorziening in stand houden die door velen wordt gewaardeerd, maar die (als het aan de raad van Enkhuizen ligt) weer kan worden opgeheven voor iets dat aanzienlijk meer geld zal kosten.

De enige die in deze kwestie het hoofd koel leek te houden was D66 die zich afvroeg of er was nagedacht over alternatieven en kosten. Wat de burgemeester deed opmerken, dat ze bij D66 klaarblijkelijk de voorgaande nacht niet hadden geslapen, maar dat binnen het geheel ook dwarsliggers hun functie hebben.

Waarna de helden op sokken (die namens D66 in de raad zitten) zich haastig conformeerden aan de opvatting van de overige raadsleden.

Over het eventuele kostenplaatje wist de wethouder niets te melden. Zodra dat bekend is, is de verwachting dat iedereen wel weer terug zal krabbelen en de vrijwilligers weer mogen komen opdraven.

Code Oranje

Op de website van Nieuw Enkhuizen lees ik, dat mijn partij is toegetreden tot een beweging die zich Code Oranje noemt. Een beweging die van plan is om deel te nemen aan de verkiezingen voor de provinciale staten.

Het is een beweging die het begrip burgerparticipatie geheel op eigen wijze invult. Zo vindt de beweging, dat er vaker naar de burger moet worden geluisterd.

Niet om te horen of je je werk als politicus wel goed doet, (daar heeft men geen belangstelling voor) maar om te horen of er bij de burger wellicht nieuwe ideeën bestaan die ze met behulp van jou (de politicus) zouden willen realiseren.

Gebruikelijk was om  zulke “nieuwe” ideeën deel uit te laten maken van een  verkiezingsprogramma en ze voor te leggen aan de kiezer.

In de hoop er voldoende steun voor te krijgen, waarbij de achterliggende gedachte was, hoe meer mensen een idee omarmen, hoe groter de kans dat het idee zou worden uitgevoerd.

Die gedachtegang heeft Code Oranje losgelaten.

De burger mag nu een keuze maken uit carrière-politici (zonder enig programma), maar wel met de belofte dat men zal luisteren, als er een burger (met een goed idee) zich tot hen wendt.

Volgens mij is dat een belofte die elke politicus doet en is het feit, dat ze zich daar zelden aan houden, het belangrijkste argument om niet meer te gaan stemmen.

Wat in het verleden ook vrij gebruikelijk was, is dat alvorens men (als partij) toetrad tot een andere politieke beweging, de leden van die partij daarover werden geraadpleegd.

Maar de hedendaagse voorlieden van Nieuw Enkhuizen vinden dat kennelijk een veel te ingewikkelde vorm van ledenparticipatie.

Het zij zo, maar ik vrees wel, dat hierdoor de partij heeft opgehouden te bestaan als politiek instrument voor gewone burgers. En uitsluitend nog de persoonlijke ambities vertolkt van degenen die (in haar naam) raads- en commissiezetels bemensen.

Bedenkelijke praktijken.

Aangezien er inmiddels een audio-file van de raadsvergadering van afgelopen dinsdag beschikbaar was gemaakt, toch maar even geluisterd naar de argumenten die de draai van 180 graden (in het Bierkade dossier) zouden kunnen rechtvaardigen.

Niet veel meer dan het gebruikelijke geroezemoes. Langbroek verklaarde iedereen tot fossiel die niet dezelfde draai maakte als hijzelf.

In zijn ogen was de omstandigheid (als gevolg van de rechterlijke uitspraak) gewijzigd en was dat voor hem voldoende reden zijn standpunt te wijzigen.

De gewijzigde omstandigheid bestond er uit, dat de weigering van de gemeente om mee te werken aan een verkoop aan anderen, terwijl ze haar eigen aankoopbelofte niet was nagekomen, door de rechter als onrechtmatig was beoordeeld.

De gewijzigde omstandigheid is dus dat de rechter een einde gemaakt had aan het  onrechtmatige gedrag van de gemeente. In plaats dat gedrag te veroordelen, dacht de raad daar zijn voordeel mee te kunnen doen.

Overigens leverde het beluisteren van de audio toch nog een leuk detail op.

Wethouder Struijlaart beweerde, dat het scenario (gemaakt door architect Kuiper) al sinds september in zijn bezit was.

Toevallig weet ik, dat de architect zich pas op 30 augustus op de Bierkade heeft gemeld, zodat we mogen vaststellen dat hij de aan hem gegeven opdracht binnen een maand had voltooid.

Een opdracht waarvoor een betaling van € 39.000,- was overeengekomen op basis van een door Struijlaart goedgekeurde offerte.

We hebben hier dus, net zoals bij de verzwaring van het elektra in de Drommedaris, te maken  met een zogenaamde “fake” offerte.

Een offerte waarin werkzaamheden worden opgevoerd waarvan degene (die de offerte goedkeurt) weet, dat ze niet uitgevoerd zullen worden.

Een praktijk, die zou moeten worden afgekeurd, omdat daarmee de deur wordt opengezet voor de betaling van zogenaamde “kick-backs”. Maar tegelijkertijd ook een praktijk, waar de raad schouderophalend aan voorbij gaat.

Vandaar dat ik haar heb voorgelegd aan de Commissaris van Koning met het verzoek daar een uitspraak over te doen. Aangezien de raad van Enkhuizen kennelijk niet bij machte is om zelfstandig te bedenken welke bedenkelijke praktijken zij (oogluikend) meent te mogen toestaan.

Gisteren liet het Kabinet van de Koning weten, dat men zich beraadt over een (al dan niet) te geven advies.