De weg kwijt.

De SP Noord-Holland heeft een website waarop provinciaal nieuws wordt vermeld. Dat nieuws is geordend in diverse dossiers. Ik heb de dossiers “recreatiegebieden en natuur” en “ruimtelijke plannen van gemeenten” even doorgenomen.

Hoewel de Enkhuizer SP van alles en nog wat over het REZ beweert lijkt niets daarvan te zijn doorgedrongen tot de provinciale SP.  In weerwil van het feit, dat de partner van SP fractievoorzitter (in Enkhuizen) Keesman, het statenlid Hoogenvorst is.

Geen woord over het Enkhuizerzand in beide provinciale dossiers, terwijl het toch voor de hand zou liggen, dat (rond de keukentafel) het duo Keesman/Hoogervorst elkaar op de hoogte zouden houden van een en ander.

Ook al omdat Hoogervorst (in partijbijeenkomsten) de zijde van Keesman had gekozen en daarbij had toegezegd, het provinciale wangedrag tot op de bodem te zullen uitzoeken.

Helaas, niets daarover op de provinciale SP website. Wel een oproep aan de provincie om niet te zwichten voor een projectontwikkelaar, die in Schagen 40 huizen wil bouwen op 3 ha. Ter vergelijking, in Enkhuizen willen ze er 200 bouwen op 8 ha en dat noemen ze dan nog steeds verblijfsrecreatie.

De gemeente Schagen stapt naar de rechter als de provincie niet toegeeft, in Enkhuizen doet men (nu wel met steun van de SP) hetzelfde. Om de provincie er van te overtuigen dat er, na de bouw van 200 woningen, nog steeds sprake is van een recreatiegebied voor de Enkhuizers.

Kortom, mij bekruipt het gevoel, dat de Enkhuizer SP volledig de weg kwijt is.

Stolk, die het raadsbrede akkoord een onding vindt, maar er wel gewoon aan meewerkt. Hoogervorst die de staten oproept niet te zwichten voor een projectontwikkelaar, maar tegelijkertijd vals spel roept, als de provincie niet zwicht in de kwestie waar zijn partner  bij betrokken is.

En dan is daar Keesman, de lokale SP hotemetoot, grote voorstander van de onderhandse gunning aan Peter Tuin CS, die geen enkele kritische vraag stelde over de relatie tussen P. tuin CS en Droomparken, maar wel allerlei complotten zag tussen provincie en ZZM.

Die het verstandig vindt, dat je de ruimtelijke indeling van een gebied, (tegen het advies van de provincie) eerst overeenkomt met een projectontwikkelaar, voordat je het in een bestemmingsplan vastlegt

Die informatie, die openbaar is (de verkoopprijs van onroerend goed) op verzoek van het college als vertrouwelijk blijft behandelen.

Zaken waarvan de SP in het verleden altijd zei, dat ze er niet aan zou meewerken, maar waar ze (nadat ze even aan de macht heeft mogen ruiken) zonder aarzelen toch gewoon wél aan meewerkt.

 

 

Paljas

Als geboren en getogen Amsterdammer is mijn generatie natuurlijk vertrouwd met het concept van “Provo” en haar opvolger de “Kabouterbeweging”.

Geheel in die traditie heb ik, als remedie voor de bestuursellende in Enkhuizen, ooit de Paljas Vereniging Enkhuizen opgericht.

paljasIn een rigide feodale hofhouding, waarbinnen het gekonkel om de machtsposities aan de orde van de dag is, was de hofnar de enige die kon zeggen waar het op stond. Wat ook nog werd getolereerd, omdat bij voorbaat vast stond, dat hij nooit in aanmerking zou komen voor een machtspositie binnen die hofhouding.

Het regenteske gedrag van de Enkhuizer bestuurders kwam op mij over als een feodale hofhouding, waartegen maar één verweer mogelijk was, een Paljas Vereniging.

Een vereniging van stemgerechtigden, die in het geweer zou komen, wanneer onze politieke machthebbers hun boekje te buiten zouden gaan, of zich schuldig zouden maken aan plichtsverzuim.

Helaas zijn dat soort metaforen niet besteed aan de nuchtere Enkhuizers, die sowieso wat wrokkiger van aard zijn dan de gemiddelde Amsterdammer van mijn generatie. Die zagen er geen kwaad in om hun bestuurders voor rotte vis uit te maken, maar wel vanuit het besef, dat het hun eigen rotte vis was, waarmee je de volgende dag gewoon weer verder moest.

Paljas is dus nooit wat geworden. Maar als rechtspersoon bestond ze nog steeds en het leek me dan ook wel gepast om tegenover de lege rechtspersoon Orez BV een ander lege rechtspersoon te gebruiken. De Paljas Vereniging.

En zo is het gekomen, dat ik namens Paljas een zienswijze heb ingediend aangaande de betrouwbaarheid van de metingen inzake verkeersintensiteit. Die metingen bevatten in mijn ogen een methodologische fout en zijn om die reden onbetrouwbaar. Wat voor mij reden zou zijn geweest het bestemmingsplan af te wijzen.

Maar het oordeel van de raad was anders. Onbetrouwbaar of niet, men heeft gemeend het bestemmingsplan te moeten goedkeuren en neemt zodoende ook een toekomstige verkeerschaos voor lief.

De vraag is nu, moet ik (als Paljas) het oordeel van de raad aanvechten? Het antwoord is, “ik kijk wel uit.” Tegen de tijd dat de chaos uitbreekt ben ik er hoogst waarschijnlijk niet meer en tegen die tijd heeft de gemeente ongetwijfeld meer dan voldoende geld om passende maatregelen tegen die chaos te nemen.

Durty Buszowski

Naar aanleiding van mijn laatste stukje over de nieuwjaarsbijeenkomst van het Forum voor Democratie, kwam ik op Facebook ene mijnheer Durty Buszowski tegen, die me liet weten uniek te zijn. Ik citeer hem even letterlijk.

U bent daarentegen wel uniek in het voortdurend afzeiken en aan de schandpaal nagelen van individuen die zich wél constructief inzetten voor de samenleving.

Waarom hij het over “individuen” heeft als hij raadsleden (en alles wat daar omheen hangt) bedoelt begrijp ik niet helemaal.

Het meest recente individu (raadslid) dat ik (in zijn woorden) heb afgezeken was Wim Stolk, raadslid voor de SP en nestor van de raad.

Aanleiding was “de uitspraken die hij tijdens de eindejaarsborrel van de SP had gedaan en door het Dagblad voor West-Friesland  waren opgetekend, zodat ze daarmee ook voor de eeuwigheid bewaard zijn gebleven.”

Met zijn eerste uitspraak, over het nut en de waarde van het raadsbrede akkoord, was ik het volledig met hem eens, al betreurde ik het, dat hij die uitsprak pas deed nadat hij al zijn taken had neergelegd.

Wat mij betreft had hij die opvatting beter kunnen uitdragen toen hij nog wél in staat was om veranderingen te bewerkstelligen.

Meewerken, maar achteraf zeggen dat je het eigenlijk niet eens was met waar je al die tijd aan had meegewerkt, roept eerder associaties op van een meeloper, dan van een principiële krachtpatser.

Het tweede punt waarover ik Wim Stolk heb aangesproken was zijn herhaalde bewering, dat er binnen de provincie duistere krachten aan het werk zijn die verhinderen, dat door de raad van Enkhuizen genomen besluiten kunnen worden uitgevoerd.

Stolk staat in zijn bewering niet alleen. Wim Hoogervorst, SP lid en lid van de Provinciale Staten, had eerder al beloofd om in dit complot tussen ZZM en provincie de onderste steen boven te zullen halen. Vervolgens nooit meer iets van gehoord.

Tegenover de bewering van Stolk heb ik een aantal feiten geplaatst. Die feiten maken duidelijk, dat er door het college aanzienlijke beoordelingsfouten zijn gemaakt (waarvoor ze door de provincie waren gewaarschuwd) en dat de raad (door er geen aandacht aan te schenken) ook een beoordelingsfout heeft gemaakt.

Het eerst met een ontwikkelaar afspraken maken over de ruimtelijke indeling van een project, voordat je beschikt over een bestemmingplan, waarin die ruimtelijke indeling is vastgelegd, is zo’n beoordelingsfout. Een fout die er op neerkomt, dat je de huid al hebt verkocht, voordat je de beer hebt geschoten.

Kortom, het vaststellen van gemaakte fouten is niet hetzelfde als het “afzeiken” van hen die voor die fouten verantwoordelijk zijn, beste mijnheer Buszowski.

Dat heet er op toezien, dat zij die deel uitmaken van de politieke macht, op correcte wijze gebruik maken van die (aan hen verleende) macht.

Nu weet ik wel, dat onze politieke machthebbers het niet prettig vinden als anderen (dan die ze zelf hebben aangesteld) er op toezien hoe ze van hun macht gebruik maken, maar dat is (in een democratische rechtsstaat) nu eenmaal het recht van iedere burger.

Bovendien heeft de SP, vanwege haar smaakvolle filmpje tijdens de Europese Verkiezingen, geen enkel recht van spreken meer als het over “afzeiken” gaat.

Die partij neemt van alles en iedereen de maat, maar speelt graag voor slachtoffer, als ze wordt aangesproken over haar eigen doen en laten.

Nog even geen grenzen.

Was ik de afgelopen week begonnen met de nieuwjaarsreceptie van de gemeente, ik heb hem afgesloten met de nieuwjaarsreceptie van het Forum voor Democratie in Noord-Holland.

Alleen bedoeld voor leden, maar die mochten wel een introducé meenemen, zodat ik op die manier toch kon worden toegelaten.

De nieuwjaarsreceptie werd gehouden in het strandpaviljoen op het recreatieoord. Veel verder verwijderd uit het centrum van de provincie kun je niet zijn. Dat nam niet weg, dat een aanzienlijk aantal Forum leden, uit alle delen van de provincie, waren toegestroomd.

Tijdens de provinciale staten verkiezingen was FvD in vrijwel alle gemeenten in Noord-Holland de grootste partij geworden. Waar ik me sindsdien enigszins over verbaasd heb, is dat het Forum geen enkele belangstelling lijkt te hebben voor de lokale politiek.

Om deel te nemen aan de lokale politiek moet je natuurlijk beschikken over een lokale organisatie, maar die zit er, als ik de sprekers goed heb begrepen, nog even niet in. Men concentreert zich liever op de landelijke organisatie.

Te druk, geen tijd, maar dat lijken me argumenten die geen hout snijden. Inmiddels is Forum de partij geworden met het grootste aantal leden en krijgt ze daarom ook de meeste subsidie.

Subsidie, waarmee een ledenorganisatie kan worden opgebouwd en in stand kan worden gehouden.

Maar misschien ben IK wel niet meer van deze tijd en heeft tegenwoordig niemand nog behoefte aan een lokale ledenorganisatie (waarin lokale problemen worden besproken)  en zijn mijn opvattingen daarover volledig achterhaald.

Immers, president Trump communiceert met zijn achterban via twitter en volgens mij doen Baudet en Wilders min of meer hetzelfde. Daarbij komt, dat de lokale organisaties van de gevestigde partijen ook nauwelijks nog iets voorstellen en dat een groot deel van de bevolking niet over politiek wil nadenken, laat staan zich er mee bezig houden.

Echter, tijdens de nieuwjaarsreceptie van het Forum voor Democratie in Noord-Holland was daarvan nog niets te merken en kende het enthousiasme nog even geen grenzen.

Te treurig voor woorden.

Omdat de heer Bruil naast directeur van Droomparken inmiddels ook directeur van  Orez bv is, wordt vrij algemeen aangenomen, dat Droomparken eigenaar is van Orez.

Dat is niet helemaal waar. De eigenaar van Orez BV (via een reeks BV’s) is ene Adrianus Wilhelmus  Antonius Vos. Woonachtig in Apeldoorn in het hierboven staande optrekje.

Dezelfde mijnheer Vos is ook eigenaar (alweer via een reeks BV’s) van Droomparken en in die hoedanigheid heeft hij de heer Bruil dus benoemd tot directeur van Droomparken en inmiddels ook tot directeur van Orez BV.

Volgens de KvK is Bruil ook directeur van Bruil Leisure BV, waar ook zijn voormalige partner Berma Los enige tijd directeur van is geweest. Dezelfde Berma Los voert ook de directie over Beramco BV.  Het bedrijf, dat de verhuizing van de camping regelt, welke kosten voor de helft door de gemeente worden gedragen.

Over Beramco wist wethouder Struijlaart (tijdens een bijeenkomt met campingbewoners in september 2018) te vertellen, dat hij er op had aangedrongen, dat een onafhankelijke partij zou vaststellen wie er wel of niet mocht mee verhuizen naar de nieuwe camping.

Ik neem aan dat dit bedrijf hem was aanbevolen door de P. Tuin combinatie en het lijkt me niet onredelijk om te veronderstellen, dat die combinatie toen al functioneerde als de stroman voor de heer Bruil.

Bewijs daarvoor is niet te leveren, omdat het college weigert (in het kader van de WOB) gestelde vragen te beantwoorden en haar toezichthouder (de raad) zich liever doof en blind houdt voor wat er nu eigenlijk gebeurd is.

De gemeente beweert bij voortduring dat ze transparant wil zijn, maar doet wel zaken met bedrijven die hun onderlinge verwevenheid achter een woud van BV’s proberen te verbergen.

Maar dat is niet het enige, want de gemeente laat zich ook nog dicteren welke financiële informatie wel of niet mag worden verstrekt.

Men heeft de mond vol over “ondermijning”, maar werkt zelf wel vol overtuiging mee aan  constructies, die volstrekt ondoorzichtig zijn.

Door te weigeren om te antwoorden op vragen, die in het kader van de Wet Openbaarheid Bestuur (WOB) aan haar worden gesteld.

Ronduit bespottelijk en beschamend dat de raad daar in mee gaat. De prijzen waartegen  onroerend goed wordt gekocht/verkocht worden vermeld in het kadastrale register, dat door iedereen (tegen betaling) kan worden ingezien.

Maar het college weigert vragen daarover te beantwoorden, terwijl de raad zich zonder noemenswaardig verzet geheimhouding laat opleggen. Allemaal te treurig voor woorden.

 

Dood paard.

Wat me opvalt is, dat wat zich als de reguliere media beschouwt, het NHD, Weeff en de website Enkhuizen Actueel het allemaal hebben over de exploitant Droomparken, terwijl die voorlopig niet meer is dan de nieuwe eigenaar van het recreatieoord.

Een eigenaar, die zijn zojuist verworven eigendom (grond) tegen een zo hoog mogelijke prijs wil verkopen, om daar vervolgens recreatiewoningen op te kunnen bouwen en die woningen (na verkoop) te kunnen verhuren.

Maar in dat stadium zijn we nog lang niet en zolang we daar nog niet zijn, houd ik het er op dat Droomparken de eigenaar is van iets dat er voorlopig nog steeds uitziet als een  een dood paard. Een kwalificatie die ik al in mei vorig jaar heb gegeven.

Toen bekend werd dat Droomparken OREZ BV had gekocht en daardoor eigenaar was geworden van de tussen OREZ en de gemeente gesloten overeenkomst.

Wat tussen de gemeente en OREZ was overeengekomen, was naar mijn oordeel (in mei 2019) een dood paard, omdat ik er zeker van was dat die overeenkomst (in die vorm) nooit zou worden uitgevoerd.

Ik bleek een vooruitziende blik te hebben gehad,  want kort daarna besloot de gemeente om het plan, (waar zij 3 jaar lang met OREZ aan had gewerkt) in te wisselen voor iets anders, waarvan we helaas nog niet precies weten hoe dat er gaat uitzien.

In haar overeenkomst met OREZ had de gemeente een clausule opgenomen waarin was bepaald dat de verkoop van rechten en plichten alleen maar plaats kon vinden nadat de gemeente daar toestemming voor had gegeven.

Maar die bepaling hadden de vier musketiers, die zich verenigd hadden in de P. Tuin combinatie handig omzeild. Door niet de rechten en plichten te verkopen, maar het bedrijf dat daarvan de eigenaar was: OREZ BV.

Ontzettend slim natuurlijk van P. Tuin cs en Droomparken en je staat als gemeente ook een beetje voor Jan met de korte achternaam als ze je dat flikken, maar dat maakt het wel weer begrijpelijk, dat de gemeente het liever niet meer heeft over dat onderdeel van de overeenkomst met P. Tuin en zijn handige vrienden.

Maar goed, Droomparken is (zij het op enigszins slinkse wijze), eigenaar geworden van het recreatieoord. Maar voordat zij daarvan de exploitant is, is er nog een lange weg te gaan en tot die tijd is zij (wat mij betreft) niet meer dan de eigenaar van een dood paard.

In het krantenbericht lees ik dat Droomparken, net als de gemeente, bezwaar zal aantekenen tegen de door de provincie gegeven “reactieve aanwijzing”.

Ik denk dat ze hun tijd beter kunnen besteden aan een plan over de ruimtelijke invulling die wel kans van slagen heeft bij de provincie. Maar wie ben ik om dat te denken?

Samenzwering.

Tijdens de oudejaarsborrel van de SP (waar ik gisteren over schreef) bereed Wim Stolk ook nog een ander stokpaardje.

Het door hem veronderstelde verband tussen de parkeerplaatsen voor het ZZM op het REZ en de problematische verhouding tussen gemeente en provincie. Zijn vermoeden bestaat er uit dat, omdat de gemeente weigert parkeerruimte beschikbaar te stellen aan het ZZM, niet met name genoemde “vrienden” van het ZZM bij de provincie, de verdere ontwikkeling van het recreatieoord beletten.

Hij heeft het in dat verband over duistere krachten die, in zijn opvatting, een bedreiging vormen voor de lokale democratie.

Laat ik daar voor de verandering eens wat feiten tegenover stellen.

In mei 2015 adviseert de provinciale adviescommissie ruimtelijke ordening (ARO) de gemeente om eerst een bestemmingsplan vast te stellen alvorens men (met private ondernemingen) zou gaan onderhandelen over het invullen van de ruimte in het plangebied.

Het toenmalige college, onder leiding van Baas en tot stand gekomen op initiatief van de SP, negeert dat advies, maar besloot in februari 2016 in zee te gaan met P. Tuin C.S. over de ruimtelijke invulling van het plangebied.

Eind 2018 bereikt een nieuw college (onder leiding van een tijdelijk burgemeester) met  P. Tuin C.S. overeenstemming over de ruimtelijke invulling van het plangebied, hetgeen werd vastgelegd in een anterieure overeenkomt.

Op basis van die overeenkomst werd er een bestemmingsplan ontworpen dat, zonder verder overleg met de provincie “in procedure” werd gebracht. Waardoor er voor de provincie weinig anders overbleef, dan haar opvatting over de ruimtelijke indeling, met behulp van een “zienswijze”, onder de aandacht van de gemeente te brengen.

Als college en raad vervolgens de in die zienswijze opgesomde bezwaren maar voor een deel serieus blijken te nemen, blijft er uiteindelijk voor de provincie weinig anders over dan gebruik te maken van het haar ter beschikking staande paardenmiddel.

De reactieve aanwijzing.

Naar ik heb begrepen is een dergelijke ingreep vrij uniek voor Noord-Holland, maar in plaats van zichzelf af te vragen wat men verkeerd gedaan heeft, trekt vrijwel de voltallige raad (met instemming van het college) ten strijde tegen de provincie. Door te dreigen om (met behulp van juridische stappen) het besluit van de provincie ongedaan te maken.

In de loop van dit proces heeft de SP (en daarin tot voor kort gesteund door de voltallige raad) niet alleen de integriteit van de ZZM directie in twijfel getrokken, maar ook die van de voormalige CvdK, de door hem benoemde adviseur en de PARK. (Provinciaal Adviseur Ruimtelijke Kwaliteit)

Daarenboven laat de architect van het hedendaagse Enkhuizer bestuursmodel, (het raadsbrede akkoord, waarin geen plaats is voor oppositie) de VVD fractievoorzitter Van Reijswoud, zich op uiterst laatdunkende wijze uit over de culturele betekenis van het ZZM.

Zodat je (diplomatiek uitgedrukt) zou kunnen zeggen, dat het Enkhuizer bestuur (bij talloze gelegenheden) uiterst “onhandig” heeft geopereerd.

Maar ik mis de ambitie om me diplomatiek uit te drukken en spreek daarom liever van “onbekwaam” i.p.v. onhandig.

Door diverse college’s van Enkhuizen zijn er een reeks van ernstige beoordelingsfouten gemaakt, die verstrekkende financiële gevolgen zullen hebben voor de gemeente.

Mogelijk gemaakt door een gemakzuchtige en zich afzijdig houdende raad.

Maar in plaats van dat het college en de raad de reden voor hun falen onder ogen zien en wijten aan de eigen onbekwaamheid, zoekt men de schuld bij anderen. Bijvoorbeeld  door het blijven verkondigen van een duistere samenzwering tussen provincie en ZZM.

Zonder verder bewijs en gebaseerd  op verdachtmakingen van personen en instanties.

Wil er ooit nog iets terechtkomen van de herinrichting van het REZ, dan zal er een ruimtelijke indeling overeen moeten worden gekomen, die aanvaardbaar is voor de provincie, maar ook voor de andere  belanghebbenden bij het gebied.

God zij dank hebben college en raad zichzelf van die taak verschoond en ligt het initiatief voor die nieuwe overeenkomst (over de ruimtelijke indeling) inmiddels bij de toekomstig eigenaar van het gebied (Orez) en niet langer bij de voormalige eigenaar (de gemeente).

Er is dus nog steeds hoop, dat de herinrichting van het gebied tot een goed einde kan worden gebracht. Mits de nieuwe eigenaar er van overtuigd kan worden genoegen te nemen met een minder massale invulling van het gebied.