Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een voormalig buitenstaander

Handen en haar.

hand-haarIn de Enkhuizer krant van donderdag lees ik dat Hans Langbroek (HEA) de aankomende raadsvergadering (19 juni) weer nieuwe vragen gaat stellen.

Allemachtig. Houdt het dan nooit op?

Dat voortdurende gevraag naar de mening van het college? Wordt het niet eens tijd dat er iemand (op basis van wat er tot dusver door het college is verteld) begint met het trekken van conclusies?

Om die vervolgens aan de overige fracties voor te leggen met de vraag, bent U het hier mee eens?

Weet Langbroek, na 12 jaar raadslidmaatschap, nog steeds niet dat als je vragen stelt bij het agendapunt vragen, je over het antwoord op die vragen niet kan discussiëren? Dus als je een uitspraak van de raad wilt, dan moet je ophouden met het stellen van vragen aan het college, maar dingen constateren en daarover een motie (vreemd aan de orde van de dag) indienen.

Het probleem is alleen, je moet wel even nadenken waar zo’n motie over moet gaan en waarover je de raad een uitspraak wilt laten doen.

Over de geheimhoudingsplicht? Dat is wettelijk geregeld. En degenen die dat geregeld hebben, hadden waarschijnlijk meer verstand van zaken dan wie dan ook in de huidige raad van Enkhuizen. Maar helaas zijn er in Enkhuizen dan altijd weer mensen, die er op staan om het zwarte garen opnieuw uit te vinden.

Feitelijk bestaat geheimhoudingsplicht in deze kwestie niet eens. Omdat het college tot tweemaal toe verzuimd heeft om (binnen de daarvoor geldende termijn) een voorstel tot bekrachtiging  in te dienen. Onder het motto, driemaal is scheepsrecht, lijkt het college het voor de derde keer te willen proberen.

Althans dat heeft ze aangekondigd in het antwoord op de vragen van Langbroek (en de Jong), maar zelfs dat is nog niet zeker. Want het daarvoor benodigde raadsvoorstel ontbreekt nog steeds op de agenda en het is nog maar de vraag of de raad er mee instemt dat het op de agenda wordt geplaatst.

Gelet op het tijdstip waarop men het wil plaatsen. Nog geen drie werkdagen voor de vergadering.

Aangezien het college tot tweemaal toe verzuimd heeft om datgene te doen wat ze had moeten doen, lijkt het me geen vanzelfsprekendheid dat de raad instemt met een agendapunt waarop men zich niet heeft kunnen voorbereiden.

Het college heeft juridisch advies ingewonnen bij een externe partij. Dus het formuleren van een raadsvoorstel kan geen al te groot probleem zijn. Maar men zadelt de raad wel met een probleem op als men zo kort voor de vergadering met een voorstel komt waarvoor men tot dusver geen sluitende rechtvaardiging heeft gegeven.

Dus het is niet alleen de vraag of er een raadsvoorstel komt, maar als het er komt, of de raad bereid is om het behandeling te nemen. Het is uiteindelijk de raad die beslist wat wel en wat niet aan de agenda mag worden toegevoegd.

Daardoor blijft de situatie, van een niet bestaande geheimhoudingsplicht (als gevolg van voortdurende nalatigheid van het college) gehandhaafd.

Mag het college doen, wat ze tot dusver heeft proberen te doen?  Raadsleden weigeren inzage te geven in hetgeen ze met de architect heeft afgesproken?

Dat lijkt me niet, want daarmee stelt het college een voorwaarde aan de uitoefening van het recht van de raad om het college te controleren.

Het college kan hoogstens geheimhouding gelasten tot het moment dat de raad in staat is zich daarover uit te spreken. Het is uiteindelijk de raad, die (als hoogste orgaan binnen de gemeente) beslist of er een afdoende reden is voor geheimhouding en niet het college.

En dan is er nog een (niet onbelangrijk) gegeven. Het college zal in haar raadsvoorstel moeten aangeven op grond van welk WOB artikel haar verzoek tot geheimhouding is gebaseerd. Het college heeft tot dusver niet meer bekend gemaakt dan dat het een verzoek van de architect betreft.

Dat wordt betwist door de architect, maar zelfs al zou hij het niet betwisten: het blote feit dat hij een verzoek tot geheimhouding heeft ingediend kan nooit tot gevolg hebben dat een college het beginsel van openbaar bestuur ter zijde schuift.

Het is allemaal van een ongekende treurigheid met slechts één lichtpuntje. Het feit dat HEA tenminste zijn best doet om een verworvenheid als “openbaar bestuur” veilig te stellen.

Dat ik mijn twijfels heb over de manier waarop HEA dat probeert te doen is verder niet van belang.

De inzet van deze fractie steekt in ieder geval in gunstige zin af tegen de inzet van alle overige fracties die voornamelijk met hun handen in het haar lijken zitten.

Advertenties

juni 15, 2018 Posted by | HEA, Klungelen | Plaats een reactie

Sufferdje

langbroek-1Op 18 april schrijft Hans Langbroek op het HEA blog een beschouwing over het informatieproces onder de titel “De grote stilte over Enkhuizer coalities en opposities”. Daarin beklaagt hij zich over het feit dat de informateur maar 1 keer met hem heeft gesproken, waaruit hij concludeert dat zijn partij verder niet betrokken zal worden bij verdere besprekingen.

Voor wat deze fase betrof juist, maar het getuigt tevens van een gebrekkig inzicht in het informatieproces. Langbroek en daarmee ook het HEA zijn verklaard voorstander van een Raadsbreed programma, waarvan de VVD en D66 de grote pleitbezorgers zijn. Dat lag echter niet besloten in de opdracht aan de vorige informateur.

De zoektocht naar de deelnemers aan een raadsbreed programma is nu pas begonnen. Nadat informateur Keur zijn zoektocht naar een coalitie rond de SP gestaakt had. Het geklaag van Langbroek was dus iets te voorbarig. Hij zal door de nieuwe (en niet partij gebonden informateur) ongetwijfeld geraadpleegd worden over zijn mogelijke deelname aan een raadsbreed programma.

ColletVeertien dagen eerder (4 april) plaatste ik op mijn blog het bericht “De aanbevelingen van Hans”. Daarin toon ik aan, dat Langbroek een twitter van Mark Collet heeft geretweet. In de tweet van Mark Collet beveelt hij zijn boek “The fall of western man” aan. Door die tweet te retweeten doet Langbroek feitelijk hetzelfde. Hij beveelt (bij zijn volgelingen) het boek van Mark Collet aan.

Hans is niet de enige die het boek aanbeveelt. Er zijn ook anderen die het aanbevelen, waaronder de David Duke, voormalig Grand Wizzard (=leider) van de Ku KLux Klan en holocaust ontkenner. Kortom Hans beschikt over niet alledaagse medestanders.

Diezelfde dag retweet hij ook nog twee ander tweets van Mark Collet die, net als Hans, gezien kan worden als een kleurrijk persoon. Zo was hij ooit directeur van de colletjeugdbeweging van de BNP, de British National Party.

Een partij die een neo-nazistisch gedachtengoed binnen het Verenigd Koninkrijk probeert te verspreiden. Iets wat de vriendin van Mark er toe gebracht heeft om een swastika op haar linker borst te laten tatoeëren.

Enfin, op 24 april, dus 6 dagen nadat Hans zijn beklag heeft gedaan over het informatieproces besluit ster-verslaggever Cees Beemster aandacht te besteden aan de opvattingen van Langbroek. En waaruit bestaat die aandacht dan? Aan zijn lamentatie over de informateur die hij op zijn blog geplaatst heeft. Maar nog steeds geen woord in de Enkhuizer krant over zijn hoogst opmerkelijke  politieke voorkeuren.

Het is dan ook niet voor niets, dat de Enkhuizer Krant steeds vaker liefdevol wordt omschreven als “het lokale sufferdje”.

24-4-18 1

mei 1, 2018 Posted by | HEA, Klungelen | Plaats een reactie

Onder het tapijt vegen.

Basic RGBIn zijn beleidsdocument stelt Langbroek (= HEA) een raadsbreed akkoord tegenover een coalitie-oppositie systeem, omdat het laatste de dualistische democratie zou ondermijnen.

Dat is de charme van Langbroek. Hij telt allerhande begrippen bij elkaar op, waardoor er geheel nieuwe begrippen ontstaan, waarvan alleen hijzelf de precieze omvang en reikwijdte kent.

Wat houdt een raadsbreed akkoord eigenlijk in? Hoe realiseer je dat? En wat is een coalitie/oppositie systeem?

Bestaat er een methode, die tegengestelde opvattingen (onderdeel van het systeem van coalitie/oppositie) als sneeuw voor de zon doet verdwijnen? Of komt dat alleen voor in de Volksrepubliek China en de Democratische Volksrepubliek Korea?

En waarom zouden tegengestelde opvattingen een bedreiging moeten zijn voor een duaal systeem, dat tot doel heeft een striktere scheiding aan te brengen tussen de taken van uitvoerders (het college) en van hun controleurs (de raad)?

Meent Langbroek werkelijk, dat de controleurs (raad) het afgelopen jaar transparanter en beter hun werk hebben gedaan dan in de jaren er voor?

Bijvoorbeeld bij de afronding van het Dromdossier. Waarbij de stichting geruisloos € 50.000,- extra subsidie kreeg toebedeeld, zodat ze een maand later iedereen kon wijsmaken dat ze een exploitatieoverschot van € 5.000,- had.

Is hij echt van mening, dat het voorstel van wethouder Struijlaart, om de inwoners van Enkhuizen 30% meer te laten betalen aan het SED ontwikkelingsplan (dan de overige SED inwoners), door de raad kritisch is beoordeeld? Of had men, ondanks de waarschuwing, er gewoon geen zin in om er bij stil te staan?

In beide gevallen verzaakte de raad duidelijk haar plicht als controleur.

Zoals dat eerder ook al in het Dromdossier het geval was toen het (toenmalige) college beweerde dat betalingsafspraken (met de aannemer) niet schriftelijk waren vastgelegd of bevestigd. In plaats van het college toen de wacht aan te zeggen mocht het blijven van de raad, om een jaar later (met een voorwendsel) alsnog te worden weggestuurd.

Op dit moment worden er allerhande verstrekkende afspraken gemaakt over het REZ met een BV met niet meer dan één werknemer (OREZ BV). Te hopen is, dat het huidige college die afspraken wel schriftelijk vastlegt, anders is daar straks de ellende ook niet te overzien.

Het probleem is volgens mij dan ook niet een coalitie/oppositie “systeem”, maar het feit dat raadslieden zich dolgraag willen profileren als medebestuurders en zich absoluut niet willen gedragen als controleurs. Omdat een beetje mee babbelen met de bestuurders (het college) nu eenmaal makkelijker en gezelliger is, dan het kritisch volgen en ondervragen.

Met als gevolg dat de vergaderingen wel in een prettige sfeer verlopen, maar dat de inwoners van Enkhuizen wel 30% meer bijdragen aan de kosten van het ontwikkelingsplan dan de andere SED inwoners.

En dat Enkhuizen 45% betaalt van de kosten van het uitvoeringsplan schuldhulpverlening.

Het bovenstaande maakt duidelijk dat er helemaal geen vaststaande verdeelsleutel is. Die wordt per situatie bekeken en vastgesteld. Dat had ook bij het ontwikkelingsplan moeten gebeuren.

En omdat in het geval van het ontwikkelingsplan de belangen per inwoner gelijk waren, hadden ook de kosten (per inwoner) gelijk verdeeld moeten worden.

Dus Langbroek’s conclusie dat het tegenwoordig allemaal koek en ei is, lijkt me enigszins overdreven. Het plichtsverzuim van de raad is er zeker niet minder op geworden en de gewone burger betaalt daarvoor de prijs.

Over dat plichtsverzuim is trouwens wel een raadsbreed akkoord ontstaan. Als we ons destijds vergist hebben, dan trekken we daar geen lering uit, maar doen we alsof onze neus bloedt.

Daarom vrees ik, dat al die raadsbrede akkoorden, waar Langbroek zo’n voorstander van is, er alleen maar toe zullen leiden dat het eigen falen nog gemakkelijker onder het tapijt kan worden geveegd dan nu al het geval is.

maart 27, 2018 Posted by | Bestuurscultuur, HEA, Langbroek | Plaats een reactie

Hardop denken

Marcel_Olierook

Column’s

Wat ik met mijn blog nu al meer dan 8 jaar doe, is hardop denken over de lokale politiek. Tot aan 1-1-2018 als partijloos burger, vanaf die datum als partijlid van Nieuw Enkhuizen.

Er zijn mensen die vinden dat ik als partijlid niet langer hardop mag denken, maar dat ik me me moet vereenzelvigen met wat onze politieke leiders denken of zeggen.

Dat mag in de Chinese Volksrepubliek zo zijn, ik ben een andere mening toegedaan.

Ik denk dat het openbaar bespreken van zaken leidt tot  beter inzicht.  Het kost me geen moeite om te erkennen dat sommige zaken wellicht beter in besloten kring kunnen worden besproken, maar de neiging van veel politici om bijna alles achter gesloten deuren te willen bespreken leidt volgens mij niet tot betere politieke besluitvorming.

Ik ben niet de enige die hardop denkt over de plaatselijke politiek.

Sinds enige tijd denkt oud-wethouder en partij-hotemetoot Olierook ook hardop door middel van columns op de website van de SP.

Vooral zijn opvatting over de SED problematiek vond ik opvallend. Waar anderen, waaronder de SP afdeling, de problemen dachten te kunnen oplossen door het aannemen van extra leidinggevend personeel, bepleitte Olierook een totaal andere aanpak.

Namelijk, ontslag van een aanzienlijk deel van de reeds aanwezige leidinggevenden, waarbij hij de indruk wekte dat dit (persoonlijke) standpunt tevens inzet van de verkiezingen zou worden voor de SP. Daarvan is echter niets gebleken.

Het is daarom goed om te beseffen dat wat columnisten denken en opschrijven niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de partij is waar ze lid van zijn.

Dat onderscheid is wat moeilijker te maken bij de derde lokale hardop denker, Hans Langbroek. Die denkt niet alleen graag hardop via twitter, maar is ook politiek leider van zijn partij. Wanneer zijn persoonlijke opvatting plaatsmaakt voor een partijstandpunt is niet altijd even duidelijk.

Zo dacht Langbroek via twitter dit hardop.

Langbroek heeft deze persoonlijke opvatting inmiddels uitgewerkt tot een formeel partijstandpunt dat hij via zijn partijwebsite en Facebook naar buiten heeft gebracht.

Wat hij precies bedoeld met een raadsbreed akkoord en hoe hij dat wil bewerkstelligen is me niet duidelijk, maar daar zal 29 maart (wanneer de nieuw gekozen raad voor het eerst bijeen is) ongetwijfeld meer over bekend worden.

maart 26, 2018 Posted by | Bestuurscultuur, HEA, Langbroek, Olierook | 1 reactie

Spierballentaal.

popeye2De Enkhuizer Krant van zaterdag meldt dat raadsleden in de regio hun macht terug willen. Zelf schrijf ik al maanden, dat Enkhuizer raadsleden te lamlendig zijn om van hun macht gebruik te maken. Wie heeft er gelijk?

Het probleem zit hem in de taakstelling. Raadslieden zien zichzelf graag als bestuurders. Dat geeft meer prestige en aanzien. Maar om te kunnen besturen heb je eigenlijk geen raadsleden nodig. De meesten ontberen daarvoor de kennis. De bestuurlijke inbreng van de raad blijft meestal beperkt het stellen van een paar (niet al te indringende) vragen.

Raadsleden zouden er in mijn ogen verstandiger aan doen minder te willen besturen en meer te willen controleren. Dat was ook de doelstelling van Paljas 4 jaar geleden, meer nadruk op controle  en minder nadruk op het willen meebesturen. Je zou het zelfs het doel van het dualisme kunnen noemen.

Het Drom dossier is een prachtig voorbeeld van hoe de raad keer op keer faalt wanneer het gaat om haar controlerende functie. Tenzij ze tot inzicht komt, zal precies hetzelfde gebeuren bij het eerstvolgende project dat op stapel staat, het REZ en alle daaropvolgende projecten. Het lijkt me een serieus probleem, dat ik al eerder gesignaleerd heb, maar ik kan me niet herinneren dat er ook maar één raadslid serieus op in gegaan is.

Nu begrijp ik dat de overgrote meerderheid afkerig is van het reageren op mijn blog. Prima, moeten ze zelf weten, maar ook via de eigen communicatie kanalen weigeren ze het probleem (nagenoeg afwezigheid van controle) te bespreken. Feitelijk bespreken ze nooit iets met hun kiezers, alleen nu de verkiezingen naderbij komen willen ze nog wel eens een standpunt over het één en ander afkondigen.

Zo willen ze plotseling veel meer macht. OK, maar wat willen ze daar dan mee doen? Niet controleren, want daar hebben ze een broertje dood aan. Nee, ze willen meepraten. Vroeger hadden ze het gevoel dat ze er toe deden omdat ze konden meepraten over de aanschaf van een brandweerauto.

Dat stelde je in staat om als een hond met 7 staarten door de stad te lopen en te zeggen, kijk eens, nieuwe brandweerauto, heb ik voor gezorgd. Nu hoef je alleen maar de begroting en de jaarrekening van de Veiligheidsregio goed te keuren. Ook belangrijk en verantwoordelijk werk natuurlijk, alleen raakt de gemiddelde kiezer daar iets minder van onder de indruk.

Waar men nu naar streeft is afschaffing van het CAW, de gemeenschappelijke regeling van de 7 West-Friese gemeenten die namens die gemeenten aandeelhouder is van het enige afvalbedrijf in de regio HVC.

Het idee is, dat je als individuele gemeente dan meer macht hebt t.o.v. de HVC. Hoe men tot die gedachte is gekomen is me een raadsel.

Het CAW heeft de afgelopen maanden de nodige reputatieschade opgelopen. Allereerst stemde het bestuur ervan in met een veel hogere beloning voor de directeur van de HVC dan er in Enkhuizen wenselijk wordt gevonden. Daarna stemde men in met de HVC wens een betaling te eisen voor het ophalen van grof vuil.

De oplossing die nu wordt voorgesteld is de ontbinding van het CAW, dan wel uittreden. Dat laatste heeft de voorkeur van drie partijen in Enkhuizen. SP, HEA en Van der Pijll.

Zal opheffen of uittreden meer opleveren dan de mogelijkheid tot borstklopperij ten behoeve van de eerst komende verkiezingen? Ik vrees van niet.

Ik kan me niet herinneren dat, welke politieke stroming dan ook, gepleit heeft voor corrigerende maatregelen. Een motie van afkeuring richting CAW bestuur bijvoorbeeld.

Men moppert wat tegen een verslaggever die dat allemaal netjes opschrijft, maar dat is alles wat er wordt ondernomen.

Het Enkhuizer initiatief bestaat uit het onderzoeken van de kosten van uittreding. Niet meer dan dat. Een motie van afkeuring vindt men kennelijk al te ver gaan.

Maar zelfs als die kosten meevallen, wat denkt men dan te kunnen bereiken op basis van (laten we zeggen)  5 % van de aandelen in de HVC? Denken SP, HEA en Van der Pijll dat het HVC bestuur dan wel luistert en de billen samenknijpt als Enkhuizen laat weten het ergens niet mee eens te zijn?

Kortom, als je als 7 West-Friese gemeenten er al niet in slaagt om het bestuur van het CAW te dwingen om naar je te luisteren, dan is de kans verwaarloosbaar klein, dat het je wel lukt, als je hetzelfde probeert met het HVC.

Het probleem is niet dat de regionale raadsleden over onvoldoende macht beschikken, het probleem is dat ze geen flauw benul hebben hoe ze er gebruik van moeten maken.

En in plaats daarvan komen ze (met het oog op de verkiezingen) met spierballentaal die verder nergens toe zal leiden.

september 11, 2017 Posted by | Beslommeringen, HEA, SP, Van der Pijl | Plaats een reactie

Niet eindeloos weglopen.

langbroek-1Eindelijk een fractie die beseft dat je niet eindeloos weg kunt blijven lopen voor je verantwoordelijkheid. Hans Langbroek (HEA) heeft het college de vraag gesteld of het juist is dat de gebruikerswensen (€ 21.756,-) niet zijn doorbelast.

Simpele vraag, simpel antwoord.

Mooie gelegenheid voor wethouder Luyckx om duidelijk te maken dat hij uit ander hout is gesneden dan zijn voorgangers in dit dossier en die niet beter wisten te doen dan te misleiden en vertragen. Zijn raadsbrief van 12 juni 2017 over een uitspraak van het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (over een subsidie voor de Drommedaris) sluit hij af met de woorden

“In het project Dromedaris spelen nog de volgende actuele zaken, de procedure rondom het lopende Wob-verzoek en het meerwerk rond de elektriciteit.”

De procedure rond het WOB verzoek komt eerdaags tot een einde, waarbij de rechter al dan niet tot de conclusie komt of het vorige college geloofwaardig was. Die uitspraak betreft niet alleen het voormalige college, maar natuurlijk ook de voorzitter ervan burgemeester Jan Transparant en zijn trouwe metgezel  Jan Slagter.

Ook al is de rechter het met me eens (net als de rest van de bevolking) dan nog zit mijn werk er op. Ik ga namelijk niet over de bestuurscultuur van Enkhuizen, daar mankeert het nodige aan, maar het is de raad die daar iets aan moet doen. Ik kan alleen maar hopen dat ze eindelijk wakker schrikken.

Ik kan natuurlijk naar de Commissaris van de Koning schrijven met de vraag of het niet eens tijd wordt dat hij ingrijpt, maar ik weet niet of ik daar wel zin in heb.

Wat het meerwerk rond de elektriciteit betreft, dat wordt een stuk makkelijker te verklaren als je eenmaal hebt erkent, dat je als gemeente de stichting de kosten van de gebruikerswensen hebt kwijtgescholden. Dan blijft er weliswaar nog een bedragje over dat niet kan worden verklaard, maar dat is peanuts vergeleken met de eerdere bedragen.

Misschien pijnlijk voor de stichting die geheim probeert te houden dat ze met enige regelmaat geld krijgt toegestopt van de gemeente, maar het zou een zegen zijn, als ook deze notabelen zich eens zouden realiseren dat het niet vanzelfsprekend is dat je de belastingbetaler laat opdraaien voor al de leuke plannetjes die je bedenkt.

september 5, 2017 Posted by | Drommedaris, HEA, Langbroek | 2 reacties

Gedwee volgen.

Lankman1

afwijzing

Gisteren naar de toelichting op het beheerplan kapitaalsgoederen geweest.

De bijeenkomst stond geagendeerd op de gemeentelijke website.  Het was bedoeld als voorbereiding op behandeling tijdens de eerstkomende vergadering van de commissie grondgebied.

Je moest de wens tot bijwonen per email kenbaar maken. Leverde geen enkel probleem op.

Er was zelfs een warm welkomstwoord van wethouder Kok voor die ene belangstellende burger die aanwezig was. Kortom, geen vuiltje aan de lucht zou je denken.

Helaas ligt de werkelijkheid iets gecompliceerder.

Op maandag was er een raadinformatie avond over het sociale domein. De voorzitter van de WMO raad (officieel adviesorgaan voor het college) had de griffier gevraagd of leden van de WMO raad die bijeenkomst mochten bijwonen. Ik citeer het antwoord van de griffier letterlijk.

Overleg met de wethouder heeft gebracht dat deze bijeenkomst bedoeld is voor raadsleden.

De informatie die zal worden gepresenteerd is dan ook alleen voor hen bedoeld. Deze bijeenkomsten bieden raadsleden ook de mogelijkheid om vrijuit kennis te vergaren en vragen te stellen.

Daarom: de raadsledeninformatieavond over de transities in het sociale domein zijn niet voor leden van de WMO-raad of door hen bij te wonen.

De voorzitter van de WMO raad heeft vervolgens contact opgenomen met de wethouder die verklaarde geen overleg te hebben gevoerd met de griffier, waarop de voorzitter van de WMO raad de griffier confronteerde met die uitspraak. De griffier reageerde daarop als volgt.

Het is wellicht goed om te benadrukken dat ik niet heb gesteld, of willen stellen dat ík met de wethouder heb overlegd.

Uit een (ambtelijk, door anderen) gevoerd overleg met de wethouder heeft gebracht dat de avond niet door anderen dan de raads- en commissieleden bijgewoond kan worden. Ik had, inderdaad, nadrukkelijker kunnen stellen dat dit overleg niet door mij is gevoerd, maar door anderen die vervolgens mij gevoed hebben met de uitkomst van dat overleg.

De griffier vervolgt met

Naar aanleiding van uw bericht heb ikzelf contact met de wethouder gezocht; van hem heb ik vernomen dat er vanavond financieel-strategische informatie met de leden wordt gedeeld.

Juist dit is een van de twee gronden die de wethouder ook genoemd heeft waarom een avond niet door anderen dan de raads- en commissieleden bijgewoond kunnen worden.

olierook 2

Geen financieel strategische informatie

De gang van zaken deed me terugdenken aan eerder verzoek aan de griffier om de informatie bijeenkomst over het REZ te mogen bijwonen.

Ook dat werd door de griffier afgewezen.

Van de wel aanwezige raads- en commissieleden begreep ik later dat in die vergadering niets was besproken dat voor geheimhouding in aanmerking kwam. 

Uiteraard heb ik ook deze keer de daar aanwezige raadsleden gevraagd of er op maandag financieel-strategische informatie is verstrekt. Dat bleek (in de visie van leden van de coalitie en oppositie) niet het geval.

Kortom er is geen sprake van toeval, maar van beleid en dat beleid is er op gericht zo min mogelijk informatie te verstreken aan burgers zolang de raad ergens nog geen besluit over heeft genomen.  Tot dat moment zijn college en ambtelijke organisatie verantwoordelijk voor de adviezen die ze geven, daarna is alleen de raad verantwoordelijk.

Kennelijk vinden college en ambtelijke organisatie het “lastig” dat gewone burgers zich bemoeien met de adviezen die ze geven. De vraag is echter hoe de raad er tegenover staat.

Vinden ze het ook “lastig” als gewone burgers invloed proberen uit te oefenen op de besluitvorming?

Het probleem daarbij is het tweeslachtige optreden van de raad. Enerzijds beweert men betrokkenheid van de gewone burger toe te juichen. Anderzijds doet men niets als die betrokkenheid wordt belemmerd.

Van zowel het verzoek van de voorzitter van de WMO raad als mijn verzoek is een kopie verzonden naar de raad. In mijn geval via de fractievoorzitters, in het geval van de voorzitter van de WMO raad aan alle raadsleden individueel.

In beide gevallen is de raad op de hoogte gebracht van de afwijzing door de griffier.

Dat heeft (bij mijn weten) tot dusver alleen tot verbazing geleid over het motief voor afwijzing, maar kennelijk voelt men zich niet geroepen om iets te ondernemen tegen deze beperking van de informatie aan gewone burgers.

In theorie is men (via het presidium) inmiddels al 4 maanden bezig met het bedenken van gedragsregels op dit gebied, maar waarneembare resultaten zijn er niet geboekt. Daarbij komt dat geen enkele partij zijn opvattingen publiceert.

Met als uitzondering de SP, die de door haar gedane toezegging (niet aanwezig te zullen zijn bij besloten raadbijeenkomsten) niet waarmaakt.

Op 25 november deed ik op dit blog een suggestie voor het hanteren van gedragsregels inzake “besloten vergaderingen”.

HEA heeft ze als amendement ingediend, maar de discussie erover is verdaagd naar het presidium.

Omdat niemand mededeling doet over hetgeen er in het presidium is besproken weten we ook niet wat voor kans dit amendement maakt.

Uitgangspunt voor dit amendement is dat niet het college behoort te besluiten of een bijeenkomst “besloten” is, maar dat dit besluit genomen moet worden door een meerderheid van de raad.  Mijn vermoeden is dat het college het niet met die opvatting eens is en zelf zeggenschap wenst te behouden.

Dat mag zo zijn, maar het is niet het college dat bepaalt wat de gedragsregels voor de raad zouden moeten zijn, maar de raad zelf. Er zou veel gewonnen zijn als de raad zelf (als collectief) dat zou beseffen en niet alleen maar gedwee de “adviezen” van het college zou blijven volgen.

maart 16, 2016 Posted by | Bestuurscultuur, HEA, Mores | 9 reacties

Clubhuis der notabelen

Clubhuis der notabelen

Clubhuis der notabelen

Het besluit (in 2012) om namens de gemeente een aanzienlijke bijdrage te leveren aan de renovatie van een clubhuis voor notabelen, (Drommedaris) is destijds niet unaniem genomen. PvdA, LQ en HEA hebben tegengestemd omdat zij het financiële risico dat daarbij werd genomen te groot achten.

Hun verwachting is uitgekomen. Voorlopig kan de overschrijding geschat worden op een kwart miljoen. Waarschijnlijk is het veel meer, maar dat wordt (door middel van een “herschikking” van het projectbudget) voorlopig nog even verborgen gehouden.

De kans dat het echte bedrag aan overschrijding ooit boven water zal komen moet als gering  worden beschouwd. Daarvoor moet een diepgaand onderzoek naar de projectadministratie worden gedaan. Een meerderheid van de raad moet daartoe besluiten. Die meerderheid zal er niet komen.

Omdat de uitkomst alleen maar kan bevestigen dat men destijds wat al te lichtvaardig een besluit had genomen.

Zoals het college in 2012 de raad een rad voor de ogen draaide door te pretenderen dat het project voor 2,6 miljoen kon worden gerealiseerd, zo probeert het huidige college de raad een rad voor de ogen te draaien door te pretenderen dat de overschrijding slechts anderhalve ton is.

In werkelijkheid komt daar nog een ton bij vanwege de garantie die de gemeente moet afgeven. € 65.000,- vanwege een subsidie waar wel op was gerekend, maar die (voorlopig) niet wordt betaald. Tel daarbij een ton op aan overheadkosten, die uit de projectbegroting zijn weggemasseerd en je komt op drie miljoen aan kosten. Trek daar vanaf de 9 ton aan subsidie die is binnengehaald en je komt op het werkelijke bedrag aan kosten voor dit clubhuis der notabelen. Ruim twee miljoen.

Maar om de aandacht van de werkelijke kosten af te leiden wordt er nu een hoop kabaal gemaakt over een relatief kleine investering waarvan de noodzaak niet kan worden betwist.

Interieur clubhuis der notabelen

Interieur clubhuis der notabelen

Er wordt spierballentaal gesproken over het niet betalen van een aannemer, waarbij Stella Quasten, gelet op haar uitlatingen op facebook en in de commissie zich bij aan lijkt te willen sluiten.

Ik vind dat niet verstandig.

Het probleem van de overschrijding is in essentie een probleem dat geschapen is door de toenmalige voorstemmers. (Iedereen met uitzondering van PvdA, LQ en HEA).

Het is een probleem dat zij zo veel mogelijk proberen te bagatelliseren door te roepen dat de gemeente die extra garantie van een ton (als voorgesteld in het raadsbesluit) niet moet geven.

Maar als die garantie niet wordt gegeven, dan is de kans groot dat de gemeente in een juridische strijd beland die zij ongetwijfeld zal verliezen.

Het lijkt me, dat de partijen die ons (door hun lichtvaardige besluit in 2012) in de problemen hebben gebracht ook verantwoordelijk zijn voor de oplossing van die problemen.

Dat doen ze niet door veel kabaal te maken voor de publieke tribune. Dat doen ze alleen door te erkennen, dat ze destijds een lichtvaardig besluit hebben genomen en dat de gevolgen daarvan zijn, dat de gemeente nu een extra garantie van een ton moet geven.

PvdA, LQ en Hea doen er dus verstandig aan om, als het raadsvoorstel in stemming wordt gebracht, zich van stemming te onthouden. Waarmee ze tot uitdrukking brengen dat degenen die de problemen hebben veroorzaakt, ook verantwoordelijk zijn voor de oplossing ervan.

mei 11, 2015 Posted by | Drommedaris, HEA, PvdA, Quasten | 9 reacties