Marktconform

In een vorig bericht adviseerde ik al om de uitspraken van Drommedaris vice-voorzitter (Mooymans) met een korreltje zout te nemen en ziedaar we worden op onze wenken bediend.

In het NHD van hedenochtend is Mooymans wederom aan het woord en wat blijkt, het stichtingsbestuur gaat helemaal niet opstappen, men is bereid tot iets wat men tot voor kort rigoureus had afgewezen, men neemt genoegen met wat minder.

Men is afgestapt van het idee dat ook rolstoelgebruikers gebruik moeten kunnen maken van de Drommedaris (veel gehoord argument om de aanleg van een lift te bepleiten) en is bereid de aanleg ervan uit te stellen.

Destijds maakte dat argument veel indruk op Joke Kuysten (zelf slecht ter been) maar volgens mij wees Stella Quasten er toen al op dat (in geval van brand) de lift het eerste vervoermiddel was waarvan het gebruik door de brandweer zou worden ontraden.

Misschien dat onze brandweercommandant over dat punt meer helderheid zou kunnen verschaffen in plaats van zich te verdiepen in de vraag of onze gemeenteraad een nieuw besluit moet nemen.

Gaat hij straks wel een gebruiksvergunning verlenen voor rolstoelgebruikers en lieden die slecht ter been zijn, wetende dat die groep in geval van brand reddeloos verloren zijn?

Ook blijkt men bereid wat op de afwerking te besparen.  Misschien dat het gebouw daardoor minder dan 50 jaar als cultureel centrum is te gebruiken, maar dat is een risico dat maar moet worden genomen meent Mooymans.

Het gebouw zelf staat er natuurlijk meer dan driehonderd jaar. Het zal de komende 300 jaar ook wel blijven bestaan en het icoon van Enkhuizen blijven. Ongeacht wat het stichtingsbestuur daarover bij elkaar fantaseert.

Het probleem is echter, dat het stichtingsbestuur het wil omtoveren tot iets waarvoor het niet is gebouwd en feitelijk ook niet voor geschikt te maken is. Een hoogwaardig cultureel centrum.

Wat er wel van te maken is, is natuurlijk een leuk donkerbruin café op de eerste verdieping. Maar daar hebben we er al een paar van en misschien zit daar wel een horeca-exploitant tussen die wat meer wil betalen dan wat het stichtingsbestuur als een marktconforme prijs voor ogen staat.

Advertenties

Korreltje zout

Uiteraard ging het tijdens de laatste gemeenteraadsvergadering over meer dingen dan het Reglement van Orde. Gewichtige zaken zelfs, zoals deelname aan de samenleving door de zwaksten in de samenleving.

Een onderwerp waar ik me niet goed in thuis voel. Wie daar meer over wil weten verwijs ik dan ook graag naar de websites van de SP en LQ die daar (zoals gebruikelijk) als enigen keurig verslag van doen.

Ander big item was de herbestrating van de Harpstraat en omgeving.

Ook al een onderwerp waar ik niet erg warm voor kan lopen, maar Bokhove wist toch een paar vragen te stellen, waardoor mijn belangstelling alsnog werd gewekt.

Waarom is het onderhoud van dit gebeid eigenlijk 10 jaar vooruit geschoven en heeft dit wellicht iets te maken met de nieuwe bestemming van het Nicolaas, waarvoor projectontwikkelaar de Nijs een nieuw onderkomen bouwt in de Vijzeltuin.

Het ligt namelijk voor de hand, dat de Nijs zijn (goedkoop verkregen bouwgrond) in de binnenstad ruilt voor de wat gunstiger gelegen grond in de Doelenstraat waar het Nicolaas nu op staat.

Aangemoedigd door Wijchers (NE) en Kuijsten (CU/SGP), die beiden meenden dat het betreden van dit gebied een gevaar voor lijf en leden inhield, merkte wethouder Kok op dat een opknapbeurt geen kwaad kon en dat het merendeel van de kosten daarvoor gedekt werden door een subsidie.

Bleef de vraag waarom er, naast herbestrating, er ook herinrichting moest plaatsvinden.

Het antwoord daarop was me niet geheel duidelijk, maar wethouder Kok liet weten niets af te weten van de toekomstige bestemming van het Nicolaas. Dit soort ontkenningen kunnen we (in navolging van Hans Langbroek) het beste met een korreltje zout nemen.

Als Kok ergens geen antwoord op wil geven (en dat komt vaker voor) dan zegt hij gewoonlijk dat hij het niet weet. Immers, het tegendeel valt bijna nooit te  bewijzen.

Mondsnoeren

De raadsvergadering van gisteren verliep weer vanouds. Alle voorstellen van de oppositie werden verworpen. Klein onderdeel was de instelling van een nieuw Reglement van Orde.

Op één onderdeel wilde de SP geen wijziging namelijk op het onderdeel “beperking van de spreektijd”.

In de oude regeling bestond die mogelijkheid ook al, maar zou er per geval over de tijden moeten worden gediscussieerd. In de nieuwe regeling zou die discussie komen te vervallen, omdat ze al in het RvO al waren opgenomen. De spreektijd per fractie werd beperkt tot 5 minuten, terwijl college 3 minuten beschikbaar zou hebben.

De SP werd in deze opvatting (aarzelend) gesteund door PvdA en LQ, wat Joke Kuijsten tot de opmerking bracht dat de partijen die het langst aan het woord waren tevens voorstander waren van het amendement.

Goed gezien, zoals haar partij voorstander is van blijvende extra steun  voor grote gezinnen, omdat in haar kringen grote  gezinnen gezien worden als vervulling van een goddelijk gebod en niet zozeer als een persoonlijke keus, waarvoor je vervolgens zelf dan ook de verantwoording moet dragen.

Dat de oppositie zich verzet tegen het makkelijker maken (meer is het niet) van een beperking van de spreektijd is logisch.

Wat gewoonlijk voorligt is een stuk dat is voorbereid door het college met steun van een uitgebreid ambtelijk apparaat. Van de oppositie mag worden verwacht, dat zij daar (met redenen omkleed) kritiek op uitoefent. Logisch dat je dan meer spreektijd nodig hebt.

In essentie ging dit voorstel dus om de vraag hoe respectvol een meerderheid omgaat met de bewegingsvrijheid van een minderheid. Daarvoor bestaat in Enkhuizen weinig begrip.

Dat was me bij de behandeling van de Uilenbanen al opgevallen. Toen vroeg het CDA uitstel van behandeling. Alleen SP en GL waren toen bereid om dat te verlenen.

Nu ging het er om de spreektijd van de minderheid wat efficiënter te kunnen beperken. Uiteraard was de meerderheid voor.

Voor de behandeling verwijs ik naar de notulen, op dit moment alleen nog als audio file beschikbaar.

Als U hier klikt verschijnt een nieuw venster, waarin U de gemeenteraad van 4 oktober selecteert. Als U vervolgens voor flash media selecteert, hoeft U niet de hele vergadering af te luisteren, maar kunt U (door het pijltje te bewegen) kiezen voor een tijdstip naar keuze. Het debat over dit onderwerp begint na 6 minuten en is na 10 minuten afgelopen.

Dat het mondsnoeren, dank zij het nieuwe RvO, net iets makkelijker is dan voorheen, getuigd misschien wel van een vooruitziende blik van de meerderheid.

Immers, de algemene verwachting is dat in de komende raadsperiode de PVV deel uit zal maken van de gemeenteraad.

Hieronder een filmpje waarin het belang van tegendraadse opvattingen nog eens wordt geïllustreerd.

Boerenfluitjespolitiek.

Als het in Enkhuizen over parkeren gaat is het altijd feest. Ook afgelopen dinsdag was het weer genieten. Fijma (PvdA) had een motie van treurnis ingediend en motiveerde dat met een strak verhaal.

De raad had een besluit genomen om betaald parkeren in twee fasen in te voerden. Gebruikelijk is dat het college dan de uitvoering van dit raadsbesluit ter hand neemt.  Voor wat betreft fase 1 was dat ook met grote voortvarendheid gebeurt, maar wanneer kwam nu eigenlijk fase 2, wilde men bij de PvdA weten. Omdat op die vraag geen antwoord werd gegeven, had ze een motie van treurnis voorbereid, die afhankelijk van het antwoord van het college wel of niet zou worden ingediend.

Lijkt me een keurig en afgewogen standpunt, dat serieus behandeld zou mogen worden, maar daarvoor zijn ze in Enkhuizen teveel gehecht aan boerenfluitjespolitiek.

Wijchers (Nieuw Enkhuizen) wilde er geen woorden over vuil maken, zolang niet zeker was dat de motie ook daadwerkelijk zou worden ingediend. Stomp (VVD/D’66) meende dat met deze motie op de persoon werd gespeeld. Een binnen de politiek gebruikelijke uitvlucht als je het niet over de inhoud wilt hebben.

Deze opvatting werd weer gesteund door van der Pluijm (Geitenwollensokken Liberaal), waarschijnlijk  omdat hij  zo gauw ook niet wist waar hij zich deze keer bij moest aansluiten.

Stomp riep ook nog dat het niet alleen de schuld van het college was, maar ook van de Raad. Dat doet hij wel vaker, om vervolgens te weigeren aan die uitspraak ook maar enig gevolg aan te verbinden. Deze opmerking viel echter wel weer in de smaak van Joke Kuijsten (CU/SGP), maar de redeneert natuurlijk erg veel vanuit de overtuiging dat wij allen zondaars zijn.

Kortom de motie van treurnis haalde het niet, maar zelf al had hij het gehaald, dan was er nog geen bloed gevloeid.

Wethouder Kok kennelijk gesterkt door deze bijstand werd zelfs overmoedig en riep richting PvdA dat ze in plaats van naar hem te wijzen beter met drie vingers naar zichzelf konden wijzen. Wat ze met die andere twee vingers moesten doen, zei hij er niet bij, maar ik heb wel een vaag idee waar ze die (volgens hem) konden steken.

Steenklomp

Mevrouw Kuijsten van de CU/SGP combinatie liet ons tijdens de laatste vergadering over het SMC weten dat “mensen voor stenen” gaan.

Mooie uitspraak die respectvol werd aangehoord (moeder spreekt) maar waarvan ik de betekenis echter maar moeilijk kon doorgronden.

Ging het niet over de realisatie van een aanzienlijke steenklomp in de binnenstad waartegen meer dan duizend mensen hadden geprotesteerd.

Had ze niet beter kunnen zeggen “stenen gaan voor mensen?”.

Waar ze zich ook druk over maakte was wie er gegevens naar het NHD had gelekt over de 50/50 kans dat het hele project als gevolg van juridische procedures zou worden afgeblazen.

Typerend voor het niveau van de beraadslaging.

Dat je jezelf afvraagt wie er feiten naar buiten heeft gebracht en je nauwelijks aandacht schenkt aan de   de mogelijke financiële gevolgen van die feiten.

Ommezwaai

Stiekum had ik gerekend op een overstag gaan van de CU tijdens het parkeerdebat, (men heeft volgens mij nogal wat kiezers in walkantenland) maar reeds na de eerste woorden van Joke Kuijsten was het duidelijk dat het ijdele hoop was.

Men bleef pal achter het beleid staan dat wethouder Franx daarvoor verdedigd had.

Gewoonlijk geeft de Raad eerst zijn mening over een voorstel, waarna de wethouder antwoord en de rol van grote verzoener op zich kan nemen.

Op voorstel van Fijma (PvdA) ging het deze keer precies omgekeerd. De wethouder trapte af en het werd aan de parkeeroppositie gelaten om daar gaten in te schieten.

De parkeercoalitie (bestaande PvdA, Nieuw Enkhuizen en CU) kon zelfverzekerd achteroverleunen en minzaam toezien.

Er waren een trits moties van het CDA, die uiteindelijk allemaal werden verworpen en een oproep van Nieuw Enkhuizen om bij de Bonte Veer een uitzonderingspositie te scheppen voor medewerkers van Leekerweide.

Deze oproep resulteerde in een uitbreiding van het vergunningstelsel naar het gebied buiten de veste. Weliswaar nu nog beperkt rond de Bonte Veer,  maar verdere uitbreiding lijkt  me  een kwestie van tijd.

Toch was er wel degelijk sprake van een ommezwaai.

Van der Pluijm (GL) die op 12 mei die nog vrolijk de parkeercoalitie steunde bleek (om voor mij onduidelijke reden) plotseling tegen.

Maar in plaats van tegen te stemmen verliet hij de vergadering, gevolgd door Stella Quasten.

Het zal een hogere vorm van politiek bedrijven zijn, die aan mij helaas niet is besteed.

Van Paulus tot Petrus

Nu de gemeente de reeds aangekondigde vergunningen (bewoners, walkanten, bezoekers, bedrijven) heeft uitgebreid met een tweetal nieuwe vergunningen, te weten een diensten- en zorgparkeervergunning, mag worden aangenomen, dat een meerderheid van de Raad op 1 december het voorstel voor een parkeerverordening zal goedkeuren .

Het college heeft immers niet anders gedaan dan uitvoering geven aan hetgeen er reeds op 12 mei door een raadsmeerderheid van NE, PvdA, CU en GL is gevraagd.

“Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald”, zal vrees ik niet opgaan voor de PvdA, Nieuw Enkhuizen en GroenLinks.

Deze partijen zijn zo verguld met de door hun getoonde daadkracht dat ze van geen wijken willen weten.

Ons lot hangt, net als bij de koopzondagen, af van de reactie van de CU.

Op hun website heb ik nog niets dat in die richting wijst kunnen ontdekken, maar toch is er nog hoop.

Niet dat men in deze partij over zwakke knieën zou beschikken, het tegendeel is eerder waar.

Maar binnen die partij is er begrip (en respect) voor het tot inkeer komen.

Zoals Paulus op weg naar Damascus tot inkeer kwam, zo kan men bij de CU ook tot het besef komen, dat de ingeslagen weg een heilloze is.

De kosten van de in het vooruitzicht gestelde cameraregistratie, de realisatie van een enorm parkeerterrein op (of onder het schootsveld) zijn zaken, die in tijden van crisis al snel op loze schroeven komen te staan.

Wat dan blijft is een nutteloze administratie, die geen enkel probleem oplost en die alleen maar ergernis zal veroorzaken.

De klemmende vraag is dus, of Joke Kuijsten beschikt over een passend bijbelcitaat, waarmee ze een ommezwaai kan rechtvaardigen. Dat is haar wel toevertrouwd dunk me, dus ik blijf hoop koesteren.