Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Apathisch.

langbroek-1

Impasse doorbroken

Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat het college voorstelde de aannemer Hillen & Roosen € 60.000,- te betalen voor het aanleggen van een verzwaring (van het elektranetwerk).

Het college stelde het voor als een korting van maar liefst € 40.000,- op de oorspronkelijke offerte. Pure misleiding.

Het college wist dat de oorspronkelijke offerte omstandigheden bevatte die zich niet hadden voorgedaan (aanleg na oplevering) en vervangen was door een nieuwe offerte die betrekking had op aanleg voor oplevering. Deze nieuwe offerte was € 15.000,- goedkoper.

Maar ook die nieuwe offerte bevatte nog aannames over de werkduur en bouwplaatskosten die niet van toepassing waren. Als die onterechte aannames uit de offerte werden weggelaten kwam je op een kostprijs beneden de € 60.000,- voor kosten van verzwaring en aanvullende inrichtingskosten.

In dezelfde raadsbrief waarin werd voorgesteld de aannemer € 60.000,- te betalen, stond ook een berekening van de kosten van verzwaring die met de stichting was afgesproken.

€ 20.000,-, zodat de prangende vraag was, waarom dient de aannemer € 60.000,-  betaald te worden als de kosten van verzwaring slechts € 20.000,- zijn?

Een jaar lang heeft geen enkele fractie het aangedurfd die vraag te stellen, maar die impasse is nu eindelijk doorbroken met de vragen die Hans Langbroek heeft gesteld.

Eindelijk zullen we weten waar die extra € 40.000,- voor bedoeld was. Voor het kwijtschelden van inrichtingskosten die de stichting volgens haar overeenkomst met de gemeente voor haar rekening  had moeten nemen?

Er is dus geen sprake van een compromis of een uitzonderlijk hoge korting, waar het college zich op laat voorstaan. Als je alle vervuilende elementen uit de offerte weglaat kom je uit op een bedrag beneden de € 60.000,-. Het bedrag dat tussen aannemer en gemeente was overeengekomen.

Als je als onderneming een betalingsregeling treft, dan gebeuren er gewoonlijk twee dingen. De inhoud ervan wordt (ter goedkeuring) voorgelegd aan de superieuren van degene die de regeling heeft afgesproken (in dit geval is dat de wethouder) en bij goedkeuring wordt ze vervolgens bevestigd aan degene met wie de regeling is afgesproken. (in dit geval de aannemer)

De gemeente beweert nu, dat geen van beide is gebeurd en “bewijst” dat door de betreffende documenten niet op te nemen in het WOB dossier dat ze aan mij (maar ook aan de raad) ter inzage heeft gegeven.

Ik heb daarvan gezegd dat dit niet geloofwaardig is, elke niet criminele organisatie maakt dit soort van documenten. Er is geen reden om aan te nemen dat de gemeente ze niet heeft gemaakt. De reden waarom ze ze niet wil tonen is waarschijnlijk, dat de inhoud er van weerspreekt wat men de raad heeft wijsgemaakt.

Mijn verzoek aan de rechter is de gemeente op te dragen de ontbrekende documenten alsnog ter inzage te geven, dan wel door het oproepen van getuigen de juistheid van de gemeentelijke bewering vast te stellen.

Al met al is het een ontluisterend geheel. Een college dat zich bedient van halve en hele onwaarheden en een raad die niets onderzoekt, maar zich volstrekt apathisch opstelt. Laten we hopen, dat dank zij het initiatief van Langbroek, aan het laatste een einde is gekomen.

Advertenties

september 6, 2017 Posted by | Drommedaris, Langbroek | 1 reactie

Niet eindeloos weglopen.

langbroek-1Eindelijk een fractie die beseft dat je niet eindeloos weg kunt blijven lopen voor je verantwoordelijkheid. Hans Langbroek (HEA) heeft het college de vraag gesteld of het juist is dat de gebruikerswensen (€ 21.756,-) niet zijn doorbelast.

Simpele vraag, simpel antwoord.

Mooie gelegenheid voor wethouder Luyckx om duidelijk te maken dat hij uit ander hout is gesneden dan zijn voorgangers in dit dossier en die niet beter wisten te doen dan te misleiden en vertragen. Zijn raadsbrief van 12 juni 2017 over een uitspraak van het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (over een subsidie voor de Drommedaris) sluit hij af met de woorden

“In het project Dromedaris spelen nog de volgende actuele zaken, de procedure rondom het lopende Wob-verzoek en het meerwerk rond de elektriciteit.”

De procedure rond het WOB verzoek komt eerdaags tot een einde, waarbij de rechter al dan niet tot de conclusie komt of het vorige college geloofwaardig was. Die uitspraak betreft niet alleen het voormalige college, maar natuurlijk ook de voorzitter ervan burgemeester Jan Transparant en zijn trouwe metgezel  Jan Slagter.

Ook al is de rechter het met me eens (net als de rest van de bevolking) dan nog zit mijn werk er op. Ik ga namelijk niet over de bestuurscultuur van Enkhuizen, daar mankeert het nodige aan, maar het is de raad die daar iets aan moet doen. Ik kan alleen maar hopen dat ze eindelijk wakker schrikken.

Ik kan natuurlijk naar de Commissaris van de Koning schrijven met de vraag of het niet eens tijd wordt dat hij ingrijpt, maar ik weet niet of ik daar wel zin in heb.

Wat het meerwerk rond de elektriciteit betreft, dat wordt een stuk makkelijker te verklaren als je eenmaal hebt erkent, dat je als gemeente de stichting de kosten van de gebruikerswensen hebt kwijtgescholden. Dan blijft er weliswaar nog een bedragje over dat niet kan worden verklaard, maar dat is peanuts vergeleken met de eerdere bedragen.

Misschien pijnlijk voor de stichting die geheim probeert te houden dat ze met enige regelmaat geld krijgt toegestopt van de gemeente, maar het zou een zegen zijn, als ook deze notabelen zich eens zouden realiseren dat het niet vanzelfsprekend is dat je de belastingbetaler laat opdraaien voor al de leuke plannetjes die je bedenkt.

september 5, 2017 Posted by | Drommedaris, HEA, Langbroek | 2 reacties

Pijler onder de democratie.

Gisteren twee pagina’s in de Enkhuizer Krant onder het kopje “Krant als pijler onder de democratie”. Met als steunbetuigers  de “fine fleur” van de lokale politiek.

Opvallende foto van een kwartpagina van burgemeester Baas. Daarop demonstreert hij hoe je voor het stadhuis een krant kunt openvouwen.

baas.jpgMet een blik van, “doe me dat maar eens na”.

De foto heeft een kort, maar verhelderend onderschrift dat het tafereel op passende wijze samenvat. “Burgemeester Jan Baas met de Enkhuizer Courant”.

Baas schrijft ook nog over het belang van een regionale krant die het nieuws moet duiden. Ik ben het daar mee eens. Ik luister wel eens naar raadsvergaderingen, maar kan daar in de meeste gevallen geen chocolade van maken. Ik ben dan ook telkens weer verrast wanneer blijkt, dat de verslaggever daar de volgende dag toch een samenhangend verhaal van heeft weten te maken.

Margreet Keesman (SP) levert ook een bijdrage. Volgens haar zijn waarheidsvinding en objectiviteit kernwaarden van de krant. Ook daar ben ik het mee eens. De krant wijzigt zelden iets aan de persberichten die de gemeente doet uitgaan.

Rob van Reijswoud (VVD) doet ook een duit in het zakje. Hij ziet een behoefte voor een vakkundig onderzoeksjournalist die hem kan helpen bij zijn toezichthoudende rol als raadslid. Dat Rob van zins is toezicht uit te oefenen is opzienbarend nieuws. Maar waarom een journalist voor hem moet uitzoeken waarom bepaalde werkzaamheden € 100.000,- moeten kosten en het jaar daarop € 20.000,- ontgaat me. Hij kan dat makkelijk zelf even vragen, dunkt me.

Tot slot Hans Langbroek (HEA). Die is dank zij de krant in de politiek terecht gekomen. Of dat is bedoeld als aanbeveling is me niet duidelijk. Het kan voor velen aanleiding zijn om de krant te mijden als de pest. Opdat een dergelijk noodlot hun bespaard zal blijven.

De krant benadrukt dat al deze reacties spontaan tot stand zijn gekomen en dus moet het waar zijn. Het illustreert verder de goede samenwerking tussen de regionale pers en de lokale autoriteiten.

Het wederzijds vertrouwen ontroert me.

Over de vraag of de krant daardoor een pijler vormt onder de lokale democratie denk ik nog even na.

 

januari 19, 2017 Posted by | Bovenbaas, Keesman, KLetskoek, Langbroek, Reijswoud | 2 reacties

Krasgevoelige ego’s

langbroek-1

Laster?

Op basis van een bericht in de Enkhuizer Krant van vandaag mogen we dus concluderen dat de fractievoorzitter van de SP, mevrouw Keesman mijn blog leest.

Haar oog is gevallen op een reactie van collega raadslid Langbroek, wat in haar ogen neerkomt op laster en daar wenst ze juridische stappen tegen te ondernemen. We zullen zien.

Wat me dan weer van haar tegenvalt is dat het haar nog steeds niet is opgevallen dat het college (dat zij tot dusver zo onvoorwaardelijk steunt), zich staande probeert te houden met het verdraaien van feiten en het vertellen van onwaarheden.

Zo is het bijvoorbeeld onjuist dat de aannemer aanspraak maakte op betaling van € 100.000,- hetgeen door het college tot op de dag van vandaag wordt beweerd.

Zijn oorspronkelijk aanspraak was € 15.000,- lager, zoals zijn tweede offerte (uitgebracht op 11 maart 2015) duidelijk maakt.

Ook de bewering van het college dat de aannemer overging tot verzwaring van het elektra-netwerk om zijn imago te beschermen is door de aannemer allang weerlegd.

Hij voorzag imago schade voor stichting en gemeente indien hij conform bestek zou opleveren, waardoor er geen gebruiksvergunning zou kunnen worden afgegeven.

Niet de aannemer, maar de opdrachtgever is verantwoordelijk voor het bestek. De verantwoordelijkheid van de aannemer bestaat er uit om de opdrachtgever te waarschuwen, dat uitvoering van een bestek niet tot een gewenst bouwkundig resultaat zal leiden. Dat is in dit geval ook gebeurd.

Onweerlegbaar feit daarbij is, dat er tussen gemeente en stichting een maanden durend verschil van mening bestond over wie moest opdraaien voor de kosten van dit meerwerk en dat de aannemer de daaruit voortvloeiende vertragingskosten gecompenseerd wilde hebben.

Feit is verder, dat het college op 11 maart 2015 met de aannemer een compromis sloot over een bedrag waarin zowel de kosten van verzwaring als de kosten van vertraging waren verwerkt. Maar dat men de democratische controle op dat compromis (waar verder niets mis mee is) onmogelijk maakte door (tot op de dag van vandaag) te weigeren het verslag daarover te overleggen. Zogenaamd omdat het uit efficiëntie overwegingen niet is gemaakt.

margreetkeesmanweb

Krasgevoelig ego?

In plaats daarvan maakte het college een “offerte” openbaar die (op het moment dat ze aan de raad getoond werd) al achterhaald was door een tweede offerte.

Tot slot dit, het begrip “voor eigen rekening en risico” krijgt een wel heel merkwaardige betekenis als je met een aannemer overeenkomt dat je hem € 100.000,- zult betalen in ruil voor werkzaamheden die in werkelijkheid maar € 30.000,- aan kosten met zich meebrengen.

Waarbij het meerdere bedoeld is als compensatie voor de kosten van vertraging (voortvloeiende uit het verschil van mening met de toekomstige huurder over een betaling van de kosten).

Hoewel ik al die aspecten al ettelijke keren heb beschreven heeft de “politiek” (inclusief mevrouw Keesman) daar nooit op gereageerd. Hoewel een persoonlijke vergelijking mij te ver gaat, zie ik overeenkomsten tussen onze lokale bestuurscultuur en dat van het regiem onder Ceausescu.

Verdraaiing van feiten, die door “volksvertegenwoordigers” niet worden opgemerkt en weersproken, maar getolereerd.

En nu maar afwachten welke krasgevoelige ego’s mij gaan aanklagen.

oktober 13, 2016 Posted by | Bestuurscultuur, Drommedaris, Keesman, Klein Leed, Langbroek | 2 reacties

Open Ed

In de krantenwereld heet het een open editorial. Een opiniestuk geschreven door iemand die niet aan de krant is verbonden, maar die over een zekere deskundigheid beschikt over het onderwerp waar hij over schrijft.

Hans Langbroek schreef naar aanleiding van mijn vorige column een reactie die volgens mij meer tot zijn recht komt als open ed of gast bijdrage. Een opiniestuk dat het verdient om als een zelfstandige bijdrage door het leven te gaan. Hieronder de reactie van Langbroek.

——————————————————————-

langbroek-1Wat dacht je van het opheffen van de Buitendienst waarvan nooit duidelijk is geworden wat het opgeleverd heeft, of zelfs óf het wat opgeleverd heeft? Op niet éénmaal dat ik er naar gevraagd heb in de loop der jaren, ook samen met Christian Bokhove, bleek het mogelijk hier gewoon een relevant antwoord op te krijgen. De SP is na het vertrek van Christian omgeslagen in één van de meest kritische partijen over dit onderwerp in een partij die het ineens niet meer wil weten en met de rest van de raad mee tegen moties aangaande dit stemt.
Er zijn wél vele tonnen in dit opheffen geïnvesteerd!

Het dossier “Begraafplaats”, waarover Jaap Kamper en Dirk van Pijkeren een volledig met cijfers onderbouwd stuk aan de raad hebben gegeven: idem dito. De meerderheid van de raad is absoluut niet van plan zich hierin te verdiepen. Integendeel zelfs, ze stemt tegen initiatieven om hiermee aan de slag te gaan.

De raad heeft bij de invoering van het dualisme in 2002 allerlei bevoegdheden gekregen waarvan ze er in de loop der jaren een aantal gemandateerd heeft aan het college. Alle nieuwe raadsleden sinds die tijd hebben géén idee welke bevoegdheden dat zijn, ze kennen hun eigen bevoegdheden dus niet. Terwijl het college omgaat met die gemandateerde bevoegdheden alsof het collegebevoegdheden zijn.
Op initiatieven om een lijst van aan het college gemandateerde bevoegdheden te krijgen door ondergetekende wordt door letterlijk de hele raad negatief gereageerd cq. tegengestemd. Het college zegt spijkerhard dat het niet mogelijk is zo´n lijst te produceren omdat die mandaten in verordeningen verwerkt zitten…
Elk raadslid van andere gemeenten waaraan ik gevraagd heb hoe dit bij hen geregeld is, kan wél zo´n lijst krijgen. Wat ook heel normaal is, de raad hoort zich bewust te zijn van de eigen bevoegdheden. In Enkhuizen is dit met goedvinden van bijna de hele raad dus niet normaal. Idioot gewoon!

Enkhuizen zit vol dichtgesmeerde en dichtgemetselde kasten waar hopen lijken in liggen te rotten. Bij opentrekken van zo’n kast word je naar een andere muur gestuurd. Je begint aan een grote klus als je gaat doen wat je in je stuk schrijft. Weet dat de “volksvertegenwoordigers” je nergens in zullen steunen, daar ben ik zelf nu ook hard achtergekomen. Ontluisterend.

oktober 2, 2016 Posted by | Gast bijdrage, Langbroek | 1 reactie

Corrumpering van de macht

Lord-ActonHet hebben van bevoegdheden wil nog wel eens leiden tot misbruik ervan.

De Britse Lord Acton kwam om die reden tot de conclusie dat macht corrumpeert.

Het belangrijkste wapen tegen corrumpering is niet het vastleggen van gedragsregels voor machthebbers. De controle daarop (door de machtshebbers zelf) laat namelijk veel te wensen over.

Het belangrijkste wapen tegen corrumpering van de macht is openbaarheid. Alleen openbaarheid vormt een betrouwbare verdedigingslinie.

Daarom is het grappig om te zien dat de Enkhuizer raad op het punt staat om voor zichzelf gedragsregels vast te stellen, die het tegenovergestelde van openbaarheid (namelijk vertrouwelijkheid) tot norm verheft.

Belangrijke beslissingen van de Enkhuizer raad worden meestal voorafgegaan door vertrouwelijke bijeenkomsten van raad en college. Ik denk even aan het besluit tot aankoop van de Uilenbanen. Het besluit tot verbouwing van de Drommedaris en het besluit over de vervolgprocedure van het SMC in de Vijzelstraat.

Het laatste voorbeeld is natuurlijk de besloten vergadering over het REZ, waarin verantwoording werd afgelegd over het mislukken van het gevoerde beleid en raadsleden gevraagd werd om suggesties te doen voor een ander beleid.

Het zijn krampachtige pogingen tot zelfbehoud. Die obsessie met vertrouwelijk overleg klinkt ook door in de gedragsregels  die worden voorgesteld. Raadsleden worden geacht om zich voortdurend af te vragen of hetgeen hun ter kennis is gebracht niet vertrouwelijk is. E-mails zijn per definitie vertrouwelijk.

Keesman (SP) roept luidkeels dat haar fractie tegenstander is van vertrouwelijk overleg, maar schuift gewoon aan als daar sprake van is. Terwijl Kunst (PvdA) een motie indient om vergaderdata openbaar te maken, maar zich vervolgens niet bekommert over de vraag of die vergaderingen toegankelijk zouden moeten zijn voor pers en belangstellenden.

Wie afgaat op wat fracties zeggen over openbaarheid kan alleen maar concluderen dat ze voorstander zijn. Als je afgaat op hetgeen ze doen, kun je alleen maar concluderen dat ze in de praktijk geen enkel probleem hebben met vertrouwelijk overleg.

Waarschijnlijk omdat het een vleiende gedachte is dat jij iets weet, dat anderen niet mogen weten. Maar dat je daarmee ook een verdedigingslinie in het leven roept waarmee corrumpering van de macht wordt tegengegaan is natuurlijk onzin.

Helaas blijken er maar twee partijen te zijn die zich bewust zijn van de gevaren die deze cultuur van vertrouwelijkheid met zich meebrengt.

D66 stelt voor het voorgestelde art 4 van de gedragsregels te vervangen door een andere. Zie daarvoor ook de reactie van Van Marle op mijn voorgaande bericht.

HEA heeft een amendement voorgesteld op de gedragsregels die Kunst heeft voorgesteld. Ze zijn bedoelt om duidelijkheid te verschaffen over de vraag wie kan besluiten wanneer er sprake is van vertrouwelijk overleg.

In het presidium voorstel was dat het college, in het Langbroek amendement is dat de raad.

In beide gevallen gaat het om gedragsregels die de raad voor zichzelf vaststelt. Ze zullen tijdens de vergadering van 5 januari worden besproken.

december 30, 2015 Posted by | Bestuurscultuur, Langbroek, van Marle | Plaats een reactie

Neersabelen.

Nog even geduld

Nog even geduld

Behoudens de vrijwel unanieme afkeuring over het optreden van Reijswoud en zijn opvattingen over kwaliteit van de wethouders vielen er verder weinig opwindende dingen te beluisteren in het audioverslag van de vergadering van afgelopen dinsdag.

Het verslag is nog niet bewerkt, zodat je een beetje met de afspeelknop moet schuiven om bij het onderwerp dat je interesseert te komen. Na bewerking (wat een paar dagen in beslag zal nemen) kun je rechtstreeks naar het geluidsfragment dat je zou willen beluisteren.

Er werden wel opvallend veel mondelinge vragen gesteld. Over het SMC en de middenschool. (Quasten). Het rioolonderzoek en de brandweer (van der Pijll) de buurtbus (Kunst) en de uitbreiding van het vliegveld Lelystad. (Langbroek)

Veel nieuw inzichten leverde dat niet op. In de meeste gevallen bleek de gemeente nauwelijks invloed te kunnen uitoefenen op de procesgang. Alleen in één geval (het rioolonderzoek) bleek dat wel het geval te zijn.

Na vier maanden voorbereiding was men inmiddels uitgekomen bij een bedrijf dat zo’n onderzoek zou kunnen doen en zou men (één dezer dagen) een besluit nemen om de opdracht te verstrekken.

Ik vind het nogal wat, dat het 4 maanden duurt voordat dat je een raadsbesluit  (dat er in essentie op neerkomt dat je iemand vraagt wat rioolmonsters te nemen en te analyseren) uitvoert, maar van der Pijll was er blij mee.

Zelf vind ik het weggegooid geld, omdat de uitslag tot weinig meer zal leiden dan dat het de broek van van der Pijll zal doen afzakken.

Verder bleek de eerstkomende zitting over het SMC gepland te zijn voor september, zodat het nog wel even zal duren voordat we op dat gebied haring of kuit weten.

Het zou zo maar kunnen dat tijdens deze collegeperiode geen antwoord komt op de vraag of we de Nijs wel of niet 2 miljoen schadevergoeding moeten betalen. Ik ben benieuwd welke voorzorgsmaatregelen het college (op dat punt) in de voorjaarsnota zal hebben genomen.

En dan waren er ook nog twee moties vreemd  aan de orde van de dag, ingediend door Hans Langbroek.

Neergesabeld

Neergesabeld

Eén daarvan betrof het verplaatsen van de weekmarkt van de Westerstraat naar het Koperwiekplein en het instellen van een meer toeristisch ingestelde markt (op vrijdag) aan de Dijk.

Wat mij betreft een sympathieke (maar ook naïeve) poging om de discussie over dit probleemkindje van de grond te krijgen, maar dat werd door de overige raadsleden niet gewaardeerd.

Was men eerder op de avond nog ontzet over de opvattingen van Reijswoud over wethouder Wijnne, dit keer kostte het de voltallige raad weinig moeite om de opvattingen van Langbroek neer te sabelen, waarop Langbroek het verstandige besluit nam de motie in te trekken.

april 9, 2015 Posted by | Klein Leed, Langbroek, Pijll, SMC | Plaats een reactie

Integriteit.

eerlijkIn zijn wekelijkse column voor het Andijker Nieuws neemt Hans Langbroek deze keer de integriteit van zijn mede raadsleden onder de loep. Daarbij heeft hij het over niet-integriteit wat me eerder een taalkundige vondst lijkt dan een adequate omschrijving.

Het tegenovergestelde van integer is corrupt. Integer is een absolute waarde. Dat wil zeggen er zijn geen graduaties van integriteit. Zoals er ook geen graduaties van zwangerschap zijn. Je bent het of je bent het niet.

Er bestaan echter wel allerlei graduaties van corruptie.

Niet integer zijn is het zelfde als zeggen dat iemand corrupt is. Ik bedoel dat overigens niet onvriendelijk, maar zie het meer als een correcte manier van omschrijven zonder verdere bijbedoeling.

Ik vrees dat er maar weinig mensen zijn die zich de luxe van een integer bestaan kunnen veroorloven.

Helaas bestaat er nog steeds geen schaal van corruptie, vergelijkbaar met de schaal van Beaufort, waarin de verschillen in windkracht wordt uitgedrukt.

Integer zou daarin als absoluut begrip (vergelijkbaar met windstil) het getal nul krijgen en al het andere is een meer of minder ernstige vorm van corruptie.

Ik durf zelfs de stelling te verdedigen dat politiek en integriteit  twee niet te combineren begrippen zijn. Politiek bedrijven IS gewoon een vorm van corruptie.

In westerse democratieën hebben te maken met een tamelijk milde vorm, die niet te vergelijken is met de ongebreidelde vormen die je in sommige ontwikkelingslanden aantreft, maar men doet er verstandig aan rekening te houden met het feit dat persoonlijke belangen (of de belangen van instituties en belangenorganisaties) altijd van invloed zullen zijn in geval van besluitvorming.

Politiek bedrijven is het onderling uitwisselen van die belangen en sinds Machiavelli weten we, dat (om succesvol politiek te bedrijven) integriteit alleen maar in de weg staat.

Volksvertegenwoordigers hebben een te verwaarlozen invloed op wet en regelgeving. Het zijn de lobbyisten die uiteindelijk de dienst uitmaken.

Nu heeft de term corruptie natuurlijk een vervelende bijklank en dus worden er allerlei eufemismen bedacht om daar aan te ontkomen. Langbroek zelf spreekt daarom over “niet-integer” of “politiek opportuun”. Wat er in beide gevallen op neerkomt een eerder ingenomen standpunt te hebben verlaten in ruil voor “beloning” op ander terrein.

Zo’n “beloning” kan tal van vormen aannemen. Van met geld gevulde bruine enveloppen, snoepreisjes,  tot aan macht (door middel van promotie). Maar ook politieke “deals” zijn een vorm van corruptie. Soms gebeurt dat min of meer openlijk, zoals tijdens de laatste kabinetsformatie,  maar gebruikelijker is dat het binnenskamers gebeurd.

Het is niet voor niets dat de begrippen “integer” en “transparant” politici van elke pluimage in de mond bestorven ligt. Door de bank genomen zijn ze geen van beiden, maar het helpt om de aandacht af te leiden en klinkt nu eenmaal vele malen prettiger dan “corrupt” en “troebel”

Verder geen probleem natuurlijk, zolang we ons door dat woordgebruik maar niet in de war laten brengen over de werkelijke aard van het beestje.

februari 16, 2015 Posted by | Bestuurscultuur, Langbroek | 4 reacties

Wachtgeld

langbroek.jpgEn dan waren er afgelopen dinsdag nog wat amendementen van Hans Langbroek (HEA) die roemloos ten onder gingen. Een er van ging over het verminderen van de vergoedingen voor raadsleden.

Een aantal fracties vonden het wel een sympathiek idee om vervolgens uit te leggen waarom ze het amendement niet zouden steunen.

Enigszins curieus was de argumentatie van Stolk (SP). Die meende dat de voorgestelde vermindering er toe zou kunnen leiden dat het raadslidmaatschap voor sommige mensen (in financieel opzicht) onbereikbaar zou worden. Opmerkelijk, omdat (volgens mij) de SP de enige partij is die een (verplichte) afdracht aan de partijkas kent.

Persoonlijk zie ik niets in het voorstel van Langbroek. Voor wie de functie van raadslid naar behoren wil vervullen is de beloning bijna belachelijk te noemen. Of zoals Amerikanen plegen te zeggen; “If you pay peanuts, you get monkeys  (to do the job)”.

Maar als Hans graag op de bestuurskosten wil bezuinigen heb ik nog wel een andere tip.

In de programmabegroting (blz 9) staat dat er in 2015 € 174.000,- uit de voorziening wachtgeld zal worden onttrokken. Dat kan niet kloppen, want er zijn nog maar twee wethouders die wachtgeld ontvangen.

Overigens is het natuurlijk wel opmerkelijk dat dat beide wethouders er nog steeds niet in geslaagd zijn ander emplooi te vinden.

Franx heeft zich gestort op de organisatie van evenementen en biedt zich aan als dagvoorzitter, wat meestal niet slecht betaalt.

Boland is (mede) programmaleider in cursussen voor nieuwe wethouders die  voor het schappelijke prijsje van € 3000,- worden aangeboden.

Wie meent dat het onkies is om over wachtgeld te willen praten, hierbij een uitspraak van de rechtbank te Overijsel, die de richtlijnen van de VNG over dit onderwerp heeft verworpen. Zodat we dus niet langer geheimzinnig hoeven te doen over hoeveel er aan wie wordt uitgekeerd.

november 7, 2014 Posted by | Bestuurscultuur, Boland, Franx, Langbroek | 10 reacties

Vol vertrouwen

ReijswoudIk vraag me steeds vaker af waarom ik eigenlijk nog de moeite neem om naar raadsvergaderingen te luisteren.

De uitkomst ervan staat gewoonlijk al vast. Van een debat is eigenlijk nauwelijks sprake, al was het maar omdat men heeft afgesproken dat men elkaar niet mag interrumperen tijdens de eerste ronde.

Kortom alles wat zo’n vergadering interessant zou kunnen maken (discussie tussen raadsleden) is weggeregelementeerd.

Ook een debat tussen college en raad is een zeldzaamheid. Hoewel dat natuurlijk afhangt van de individuele kwaliteit van de wethouder. In het verleden lieten Boland en Franx zich nog wel eens verleiden om in te gaan op standpunten van raadsleden. In het huidige college is dat alleen nog Olierook.

De rest  beperkt zich tot het “beantwoorden” van (vaak rethorische) vragen.

Het betoog dat wethouder de Jong hield over de ingediende moties was zo warrig, dat er geen touw aan viel vast te knopen. Alleen Reijswoud (VVD) leek dat te zijn opgevallen.

Die warrigheid was Baas waarschijnlijk ook niet ontgaan en dus een extra reden om de reactie op de motie Reijswoud niet over te laten aan de Jong.

Baas las in die motie kritiek op het functioneren van de ambtelijke organisatie. Logische conclusie die iedereen trekt na het lezen van de motie. Het verweer van Reijswoud was dat hij dit niet zo bedoeld had. oostende Zwak verweer vond ik zelf. Het gaat er om wat je zegt en niet wat je bedoelt te zeggen.

De reactie van Baas was dan ook voorspelbaar. Als eerst verantwoordelijke voor het functioneren van het ambtelijk apparaat wierp hij elke kritiek daarop ferm van de hand.

In een later stadium probeerde fractievoorzitter Stomp de schade nog enigszins te beperken door het eerste deel van de motie (de constatering) in te trekken, maar de aanbevelingen te laten staan.

Hetgeen grootmoedig door Baas werd toegestaan, zodat er ook over deze motie niet gestemd hoefde te worden.

Fokko Snoek (SP) was het duidelijk niet eens met deze makkelijke escape en betwistte de juistheid van de in de motie aangehaalde bronnen. Ook op dat punt moest Reijswoud bakzeil halen. Maar ook deze (op zichzelf interessante discussie) werd in de kiem gesmoord.

langbroek.jpgDan van Oostende. Die maakte indruk door tijdens een schorsing uit te rekenen wat de gevolgen konden zijn (voor de toegangsprijzen) als het zwembad zou worden overgenomen door een private partij. Een door de SP en coalitiegenoten bepleite wens.

Maar hij had natuurlijk veel meer indruk gemaakt als hij becijferd had wat het ons kost als we 10 hectare grond van het recreatieoord gratis ter beschikking stellen aan een private ondernemer. Maar goed, dat zijn in zijn ogen waarschijnlijk uitvoeringsdetails.

Tot slot Hans Langbroek. Zijn amendement was verreweg het meest interessant omdat daarmee een beslissing werd uitgesteld totdat er wat meer concrete feiten op tafel zouden liggen.

De reactie hierop van de Jong was complete misrepresentatie van het voorstel, maar als zo vaak liet Langbroek na daar op te wijzen en verloor hij zichzelf in populistisch aandoende beschouwingen.

Voor het overige was iedereen blij en vol vertrouwen dat het allemaal goed zal komen.

oktober 8, 2014 Posted by | Bovenbaas, de Jong, Langbroek, Oostende, Recreatieoord, Reijswoud, Snoek | 5 reacties