Betrouwbare Bronnen.

Hoewel ik af en toe best wel opzienbarend nieuws breng, word ik door de reguliere pers, “Het dagblad voor West-Friesland”, kennelijk niet serieus genomen en niet gezien als een betrouwbare bron van informatie.

Ik kan me namelijk niet herinneren dat ik het afgelopen jaar op enigerlei wijze ben geciteerd. Hoe anders ligt dat bijvoorbeeld bij de opvattingen die door de autoriteiten (zoals gemeente en raadsleden) worden geventileerd.  Die worden altijd zonder op- of aanmerkingen letterlijk overgenomen.

Zoals in de krant van zaterdag waarin Hans Langbroek de verslaggever van de krant vertelt wat hij van een campinggast heeft gehoord.

Namelijk, dat wethouder Struijlaart zou hebben gezegd dat er binnenkort een klap komt op de parkeerplaats van het museum op het Enkhuizerzand.

Hans was niet aanwezig op de betreffende vergadering, de verslaggever ook niet. Ik wel, en ik durf met de hand op mijn hart te verklaren, dat Struijlaart niet gezegd heeft wat Langbroek beweert dat hij heeft gezegd.

Struijlaart heeft bij herhaling verklaard, dat er “op korte termijn een klap zou worden gegeven” op wat er door Orez BV en gemeente was overeengekomen.

Maar over de precieze inhoud van die overeenkomst heeft hij zich verder niet uitgelaten. Anders dan dat daarmee de verplaatsing van de camping een voldongen feit zou zijn.

Het ZZM laat overigens in hetzelfde krantenartikel weten dat er met haar nog geen overeenstemming is bereikt.

Advertenties

De aanbevelingen van Hans

ColletOp mijn blog heb ik een twitter-tijdlijn “kopstukken”. Daarop verschijnen de tweets van lokale politieke kopstukken.

Dit als dienstverlening aan mensen die zelf geen twitteraccount hebben, maar toch nieuwsgierig zijn wat onze lokale kopstukken allemaal (via twitter) de wereld in slingeren.

Vroeger waren Langbroek en Quasten de onbetwiste twitterkampioenen, maar Stella heeft besloten dat ik niet langer kennis mag nemen van hetgeen ze (over mij?) rondbazuint en heeft haar account (voor mij) geblokkeerd. VVD coryfee Stomp had dat al eerder gedaan en ik neem aan dat dit in de nabije toekomst ook gaat gebeuren voor wat betreft Hans Langbroek.

Naast de opvattingen die hij zelf twittert, (over zijn verkoudheid bijvoorbeeld) re-tweet hij ook een een enorme hoeveelheid opvattingen van anderen. Naar ik aanneem, omdat hij die opvattingen waardevol genoeg vindt om ze met zijn eigen volgers te delen.

colletTe oordelen naar een drietal tweets van gisteren is Hans onder de indruk gekomen van het gedachtegoed van ene Mark Collett.

Die heeft een boek geschreven over de teloorgang van de westerse man.

Op de foto hiernaast staat Mark naast zijn vriendin Eva van Housen, die gezien de tatoeage op haar linker borst een aanhanger is van het gedachtegoed van ene AH.

Dat gedachtegoed was in de jaren 30 van de vorige eeuw ook populair in buurland Duitsland.

Mark zelf is, volgens Wikipedia, ook een sympatisant van die politieke stroming.

Trouwens, onder degenen die Mark’s boek aanbevelen bevindt zich ook Dr. David Duke, de laatste Grand Wizard of de Ku Klux Klan en verspreider van anti-semitische samenzweringstheorieën.

En daarnaast, ook nog overtuigd van de superioriteit van het blanke ras.

Ik heb er altijd naar gestreefd om op mijn blog, naast mijn eigen opvattingen, ook die van anderen te publiceren, hoezeer ik het daar ook oneens mee mocht zijn.

Maar Hans gaat (wat mij betreft) nu toch echt iets te ver met het aanbevelen van het neo-nazi gedachtegoed.

Ik denk dat we er daarom verstandig aan doen om hem, (op dat punt) in de toekomst wat scherper in de gaten te houden.

Onder het tapijt vegen.

Basic RGBIn zijn beleidsdocument stelt Langbroek (= HEA) een raadsbreed akkoord tegenover een coalitie-oppositie systeem, omdat het laatste de dualistische democratie zou ondermijnen.

Dat is de charme van Langbroek. Hij telt allerhande begrippen bij elkaar op, waardoor er geheel nieuwe begrippen ontstaan, waarvan alleen hijzelf de precieze omvang en reikwijdte kent.

Wat houdt een raadsbreed akkoord eigenlijk in? Hoe realiseer je dat? En wat is een coalitie/oppositie systeem?

Bestaat er een methode, die tegengestelde opvattingen (onderdeel van het systeem van coalitie/oppositie) als sneeuw voor de zon doet verdwijnen? Of komt dat alleen voor in de Volksrepubliek China en de Democratische Volksrepubliek Korea?

En waarom zouden tegengestelde opvattingen een bedreiging moeten zijn voor een duaal systeem, dat tot doel heeft een striktere scheiding aan te brengen tussen de taken van uitvoerders (het college) en van hun controleurs (de raad)?

Meent Langbroek werkelijk, dat de controleurs (raad) het afgelopen jaar transparanter en beter hun werk hebben gedaan dan in de jaren er voor?

Bijvoorbeeld bij de afronding van het Dromdossier. Waarbij de stichting geruisloos € 50.000,- extra subsidie kreeg toebedeeld, zodat ze een maand later iedereen kon wijsmaken dat ze een exploitatieoverschot van € 5.000,- had.

Is hij echt van mening, dat het voorstel van wethouder Struijlaart, om de inwoners van Enkhuizen 30% meer te laten betalen aan het SED ontwikkelingsplan (dan de overige SED inwoners), door de raad kritisch is beoordeeld? Of had men, ondanks de waarschuwing, er gewoon geen zin in om er bij stil te staan?

In beide gevallen verzaakte de raad duidelijk haar plicht als controleur.

Zoals dat eerder ook al in het Dromdossier het geval was toen het (toenmalige) college beweerde dat betalingsafspraken (met de aannemer) niet schriftelijk waren vastgelegd of bevestigd. In plaats van het college toen de wacht aan te zeggen mocht het blijven van de raad, om een jaar later (met een voorwendsel) alsnog te worden weggestuurd.

Op dit moment worden er allerhande verstrekkende afspraken gemaakt over het REZ met een BV met niet meer dan één werknemer (OREZ BV). Te hopen is, dat het huidige college die afspraken wel schriftelijk vastlegt, anders is daar straks de ellende ook niet te overzien.

Het probleem is volgens mij dan ook niet een coalitie/oppositie “systeem”, maar het feit dat raadslieden zich dolgraag willen profileren als medebestuurders en zich absoluut niet willen gedragen als controleurs. Omdat een beetje mee babbelen met de bestuurders (het college) nu eenmaal makkelijker en gezelliger is, dan het kritisch volgen en ondervragen.

Met als gevolg dat de vergaderingen wel in een prettige sfeer verlopen, maar dat de inwoners van Enkhuizen wel 30% meer bijdragen aan de kosten van het ontwikkelingsplan dan de andere SED inwoners.

En dat Enkhuizen 45% betaalt van de kosten van het uitvoeringsplan schuldhulpverlening.

Het bovenstaande maakt duidelijk dat er helemaal geen vaststaande verdeelsleutel is. Die wordt per situatie bekeken en vastgesteld. Dat had ook bij het ontwikkelingsplan moeten gebeuren.

En omdat in het geval van het ontwikkelingsplan de belangen per inwoner gelijk waren, hadden ook de kosten (per inwoner) gelijk verdeeld moeten worden.

Dus Langbroek’s conclusie dat het tegenwoordig allemaal koek en ei is, lijkt me enigszins overdreven. Het plichtsverzuim van de raad is er zeker niet minder op geworden en de gewone burger betaalt daarvoor de prijs.

Over dat plichtsverzuim is trouwens wel een raadsbreed akkoord ontstaan. Als we ons destijds vergist hebben, dan trekken we daar geen lering uit, maar doen we alsof onze neus bloedt.

Daarom vrees ik, dat al die raadsbrede akkoorden, waar Langbroek zo’n voorstander van is, er alleen maar toe zullen leiden dat het eigen falen nog gemakkelijker onder het tapijt kan worden geveegd dan nu al het geval is.

Hardop denken

Marcel_Olierook
Column’s

Wat ik met mijn blog nu al meer dan 8 jaar doe, is hardop denken over de lokale politiek. Tot aan 1-1-2018 als partijloos burger, vanaf die datum als partijlid van Nieuw Enkhuizen.

Er zijn mensen die vinden dat ik als partijlid niet langer hardop mag denken, maar dat ik me me moet vereenzelvigen met wat onze politieke leiders denken of zeggen.

Dat mag in de Chinese Volksrepubliek zo zijn, ik ben een andere mening toegedaan.

Ik denk dat het openbaar bespreken van zaken leidt tot  beter inzicht.  Het kost me geen moeite om te erkennen dat sommige zaken wellicht beter in besloten kring kunnen worden besproken, maar de neiging van veel politici om bijna alles achter gesloten deuren te willen bespreken leidt volgens mij niet tot betere politieke besluitvorming.

Ik ben niet de enige die hardop denkt over de plaatselijke politiek.

Sinds enige tijd denkt oud-wethouder en partij-hotemetoot Olierook ook hardop door middel van columns op de website van de SP.

Vooral zijn opvatting over de SED problematiek vond ik opvallend. Waar anderen, waaronder de SP afdeling, de problemen dachten te kunnen oplossen door het aannemen van extra leidinggevend personeel, bepleitte Olierook een totaal andere aanpak.

Namelijk, ontslag van een aanzienlijk deel van de reeds aanwezige leidinggevenden, waarbij hij de indruk wekte dat dit (persoonlijke) standpunt tevens inzet van de verkiezingen zou worden voor de SP. Daarvan is echter niets gebleken.

Het is daarom goed om te beseffen dat wat columnisten denken en opschrijven niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de partij is waar ze lid van zijn.

Dat onderscheid is wat moeilijker te maken bij de derde lokale hardop denker, Hans Langbroek. Die denkt niet alleen graag hardop via twitter, maar is ook politiek leider van zijn partij. Wanneer zijn persoonlijke opvatting plaatsmaakt voor een partijstandpunt is niet altijd even duidelijk.

Zo dacht Langbroek via twitter dit hardop.

Langbroek heeft deze persoonlijke opvatting inmiddels uitgewerkt tot een formeel partijstandpunt dat hij via zijn partijwebsite en Facebook naar buiten heeft gebracht.

Wat hij precies bedoeld met een raadsbreed akkoord en hoe hij dat wil bewerkstelligen is me niet duidelijk, maar daar zal 29 maart (wanneer de nieuw gekozen raad voor het eerst bijeen is) ongetwijfeld meer over bekend worden.

Apathisch.

langbroek-1
Impasse doorbroken

Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat het college voorstelde de aannemer Hillen & Roosen € 60.000,- te betalen voor het aanleggen van een verzwaring (van het elektranetwerk).

Het college stelde het voor als een korting van maar liefst € 40.000,- op de oorspronkelijke offerte. Pure misleiding.

Het college wist dat de oorspronkelijke offerte omstandigheden bevatte die zich niet hadden voorgedaan (aanleg na oplevering) en vervangen was door een nieuwe offerte die betrekking had op aanleg voor oplevering. Deze nieuwe offerte was € 15.000,- goedkoper.

Maar ook die nieuwe offerte bevatte nog aannames over de werkduur en bouwplaatskosten die niet van toepassing waren. Als die onterechte aannames uit de offerte werden weggelaten kwam je op een kostprijs beneden de € 60.000,- voor kosten van verzwaring en aanvullende inrichtingskosten.

In dezelfde raadsbrief waarin werd voorgesteld de aannemer € 60.000,- te betalen, stond ook een berekening van de kosten van verzwaring die met de stichting was afgesproken.

€ 20.000,-, zodat de prangende vraag was, waarom dient de aannemer € 60.000,-  betaald te worden als de kosten van verzwaring slechts € 20.000,- zijn?

Een jaar lang heeft geen enkele fractie het aangedurfd die vraag te stellen, maar die impasse is nu eindelijk doorbroken met de vragen die Hans Langbroek heeft gesteld.

Eindelijk zullen we weten waar die extra € 40.000,- voor bedoeld was. Voor het kwijtschelden van inrichtingskosten die de stichting volgens haar overeenkomst met de gemeente voor haar rekening  had moeten nemen?

Er is dus geen sprake van een compromis of een uitzonderlijk hoge korting, waar het college zich op laat voorstaan. Als je alle vervuilende elementen uit de offerte weglaat kom je uit op een bedrag beneden de € 60.000,-. Het bedrag dat tussen aannemer en gemeente was overeengekomen.

Als je als onderneming een betalingsregeling treft, dan gebeuren er gewoonlijk twee dingen. De inhoud ervan wordt (ter goedkeuring) voorgelegd aan de superieuren van degene die de regeling heeft afgesproken (in dit geval is dat de wethouder) en bij goedkeuring wordt ze vervolgens bevestigd aan degene met wie de regeling is afgesproken. (in dit geval de aannemer)

De gemeente beweert nu, dat geen van beide is gebeurd en “bewijst” dat door de betreffende documenten niet op te nemen in het WOB dossier dat ze aan mij (maar ook aan de raad) ter inzage heeft gegeven.

Ik heb daarvan gezegd dat dit niet geloofwaardig is, elke niet criminele organisatie maakt dit soort van documenten. Er is geen reden om aan te nemen dat de gemeente ze niet heeft gemaakt. De reden waarom ze ze niet wil tonen is waarschijnlijk, dat de inhoud er van weerspreekt wat men de raad heeft wijsgemaakt.

Mijn verzoek aan de rechter is de gemeente op te dragen de ontbrekende documenten alsnog ter inzage te geven, dan wel door het oproepen van getuigen de juistheid van de gemeentelijke bewering vast te stellen.

Al met al is het een ontluisterend geheel. Een college dat zich bedient van halve en hele onwaarheden en een raad die niets onderzoekt, maar zich volstrekt apathisch opstelt. Laten we hopen, dat dank zij het initiatief van Langbroek, aan het laatste een einde is gekomen.

Niet eindeloos weglopen.

langbroek-1Eindelijk een fractie die beseft dat je niet eindeloos weg kunt blijven lopen voor je verantwoordelijkheid. Hans Langbroek (HEA) heeft het college de vraag gesteld of het juist is dat de gebruikerswensen (€ 21.756,-) niet zijn doorbelast.

Simpele vraag, simpel antwoord.

Mooie gelegenheid voor wethouder Luyckx om duidelijk te maken dat hij uit ander hout is gesneden dan zijn voorgangers in dit dossier en die niet beter wisten te doen dan te misleiden en vertragen. Zijn raadsbrief van 12 juni 2017 over een uitspraak van het College van Beroep voor het Bedrijfsleven (over een subsidie voor de Drommedaris) sluit hij af met de woorden

“In het project Dromedaris spelen nog de volgende actuele zaken, de procedure rondom het lopende Wob-verzoek en het meerwerk rond de elektriciteit.”

De procedure rond het WOB verzoek komt eerdaags tot een einde, waarbij de rechter al dan niet tot de conclusie komt of het vorige college geloofwaardig was. Die uitspraak betreft niet alleen het voormalige college, maar natuurlijk ook de voorzitter ervan burgemeester Jan Transparant en zijn trouwe metgezel  Jan Slagter.

Ook al is de rechter het met me eens (net als de rest van de bevolking) dan nog zit mijn werk er op. Ik ga namelijk niet over de bestuurscultuur van Enkhuizen, daar mankeert het nodige aan, maar het is de raad die daar iets aan moet doen. Ik kan alleen maar hopen dat ze eindelijk wakker schrikken.

Ik kan natuurlijk naar de Commissaris van de Koning schrijven met de vraag of het niet eens tijd wordt dat hij ingrijpt, maar ik weet niet of ik daar wel zin in heb.

Wat het meerwerk rond de elektriciteit betreft, dat wordt een stuk makkelijker te verklaren als je eenmaal hebt erkent, dat je als gemeente de stichting de kosten van de gebruikerswensen hebt kwijtgescholden. Dan blijft er weliswaar nog een bedragje over dat niet kan worden verklaard, maar dat is peanuts vergeleken met de eerdere bedragen.

Misschien pijnlijk voor de stichting die geheim probeert te houden dat ze met enige regelmaat geld krijgt toegestopt van de gemeente, maar het zou een zegen zijn, als ook deze notabelen zich eens zouden realiseren dat het niet vanzelfsprekend is dat je de belastingbetaler laat opdraaien voor al de leuke plannetjes die je bedenkt.

Pijler onder de democratie.

Gisteren twee pagina’s in de Enkhuizer Krant onder het kopje “Krant als pijler onder de democratie”. Met als steunbetuigers  de “fine fleur” van de lokale politiek.

Opvallende foto van een kwartpagina van burgemeester Baas. Daarop demonstreert hij hoe je voor het stadhuis een krant kunt openvouwen.

baas.jpgMet een blik van, “doe me dat maar eens na”.

De foto heeft een kort, maar verhelderend onderschrift dat het tafereel op passende wijze samenvat. “Burgemeester Jan Baas met de Enkhuizer Courant”.

Baas schrijft ook nog over het belang van een regionale krant die het nieuws moet duiden. Ik ben het daar mee eens. Ik luister wel eens naar raadsvergaderingen, maar kan daar in de meeste gevallen geen chocolade van maken. Ik ben dan ook telkens weer verrast wanneer blijkt, dat de verslaggever daar de volgende dag toch een samenhangend verhaal van heeft weten te maken.

Margreet Keesman (SP) levert ook een bijdrage. Volgens haar zijn waarheidsvinding en objectiviteit kernwaarden van de krant. Ook daar ben ik het mee eens. De krant wijzigt zelden iets aan de persberichten die de gemeente doet uitgaan.

Rob van Reijswoud (VVD) doet ook een duit in het zakje. Hij ziet een behoefte voor een vakkundig onderzoeksjournalist die hem kan helpen bij zijn toezichthoudende rol als raadslid. Dat Rob van zins is toezicht uit te oefenen is opzienbarend nieuws. Maar waarom een journalist voor hem moet uitzoeken waarom bepaalde werkzaamheden € 100.000,- moeten kosten en het jaar daarop € 20.000,- ontgaat me. Hij kan dat makkelijk zelf even vragen, dunkt me.

Tot slot Hans Langbroek (HEA). Die is dank zij de krant in de politiek terecht gekomen. Of dat is bedoeld als aanbeveling is me niet duidelijk. Het kan voor velen aanleiding zijn om de krant te mijden als de pest. Opdat een dergelijk noodlot hun bespaard zal blijven.

De krant benadrukt dat al deze reacties spontaan tot stand zijn gekomen en dus moet het waar zijn. Het illustreert verder de goede samenwerking tussen de regionale pers en de lokale autoriteiten.

Het wederzijds vertrouwen ontroert me.

Over de vraag of de krant daardoor een pijler vormt onder de lokale democratie denk ik nog even na.