Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Veel geblaat, maar weinig wol

schapenSchrijven over de lokale politiek heb ik altijd als een soort therapeutische bezigheid gezien. Het bestuderen van beleidsdocumenten en daar dan commentaar opleveren leek me een aardige therapie om mijnheer Altzheimer een stap voor te blijven.

Alleen de intensiteit waarmee ik dat de afgelopen 8 jaar heb gedaan vind ik niet meer vol te houden. Lokale politiek blijft mijn belangstelling houden, maar die belangstelling geldt eigenlijk alleen nog maar de bestuurscultuur die onze lokale bestuurders in stand houden.

Daarover zeggen ze zelf de prachtigste dingen. We willen transparant zijn, we willen de burger betrekken bij de besluitvorming, maar in de praktijk is daar de afgelopen 8 jaar nauwelijks iets van terecht gekomen en ik verwacht ook niet, dat daar de komende 4 jaar iets van terecht zal komen. Veel geblaat, weinig wol, zullen we maar zeggen.

Ik zie de gemeenteraad als een waardevol en benijdenswaardig instituut.

Alleen als degenen die dat instituut inhoud moeten geven er (in mijn ogen) met de pet naar gooien, dan voel ik me gerechtigd daar iets over te zeggen. Per slot van rekening ben ik een Sudeten-Amsterdammer. Dat wil zeggen een Amsterdammer, die niet in Amsterdam woont maar elders. In mijn geval heb ik het grootste deel van mijn leven doorgebracht in Enkhuizen.

En Amsterdammers hebben de vervelende eigenschap dat ze van mening zijn dat ze zich overal mee mogen bemoeien en dat ze ook alleen maar respect hoeven te hebben voor  autoriteiten die dat respect verdienen. Dat zijn er niet veel, maar de recent overleden burgemeester  Eberhard van der Laan was er wel één van.

De subtitel van mijn blog is niet voor niets bemoeienissen van een buitenstaander. Buitenstaander ben ik niet alleen omdat ik geen “echte” Enkhuizer ben (wat trouwens ook geldt voor college en meerderheid van de raad), maar ook omdat ik geen enkele ambitie heb om binnen de politiek te willen functioneren.

Politiek zie ik in de eerste plaats als een noodzakelijk kwaad, dat we (om ongelukken te voorkomen) scherp in de gaten dienen te houden.

Dus, overdreven respect voor de regenten die zich boven ons verheven hebben, is me (als Amsterdammer) niet met de paplepel ingegeven. Dit in tegenstelling tot de “echte”  Enkhuizer. Die viert elk jaar uitbundig een opstand tegen het wettige gezag in 1572, maar dat is volgens mij ook tevens de laatste geweest.

Die bestuurscultuur dus, die tot volle bloeit komt in het Dromdossier. Dat dossier betreft een gift van de maatschappelijke elite aan de burgers van Enkhuizen en zo als dat gaat met giften, heeft de gever (na zijn goede daad) er verder geen omkijken meer naar.

Het onderhoud van de gift is voor degenen die de gift in ontvangst hebben mogen nemen. In dit geval, de burgers van Enkhuizen.

Ik heb begrepen dat de initiatiefnemers voor deze gift (op 1 na) inmiddels allemaal zijn vertrokken en dat de erfenis die ze hebben nagelaten afgewikkeld wordt door anderen.  Zoals bijvoorbeeld wethouder Luyckx, die in december met een afsluitend raadsvoorstel zal komen, waarmee alle nog openstaande vragen zullen worden beantwoord.

Naast de voordelen van deze gift, kent zij (in financieel opzicht) wat nadelen. Het enige waar ik op heb aangedrongen is daar eerlijk over te zijn. Maar dat schijnt, voor zowel het college als de raad, te veel gevraagd te zijn.

En om te verhullen, dat de kosten hoger waren dan men bereid is te erkennen worden de meest absurde zaken tot (niet controleerbare) feiten gebombardeerd.

Om te bewijzen dat zij mijn WOB verzoek wel correct heeft uitgevoerd heeft  de gemeente inmiddels “bewezen”, dat zij procedures (die deel uitmaken van een normale  bedrijfsvoering) in dit bijzondere geval  niet heeft toegepast. De rechter vindt dat “niet ongeloofwaardig”. Ik ben en blijf een andere mening toegedaan.

schaapherders

Gemeenteraden van StedeBroec, Enkhuizen en Drechterland bijeen.

Het is aan de toezichthouder (de gemeenteraad) om aan dit soort bedenkelijke  praktijken (het niet toepassen van procedures die onderdeel zijn van een normale bedrijfsvoering) een einde te maken. Veel animo heb ik daarvoor nog niet mogen ontdekken, maar dat is volgens mij ook een niet onbelangrijk onderdeel van de Enkhuizer bestuurscultuur.

Kortom, in de “scenario’s uitbreiding parkeercapaciteit Enkhuizen”, (aanstaande dinsdag op de agenda) ga ik me niet meer verdiepen.

Alleen de Enkhuizer bestuurscultuur in al zijn facetten heeft nog mijn aandacht. En de ontwikkelingen rond het REZ natuurlijk. Dat heb ik nu al meer dan 8 jaar gevolgd en ik denk dat ik op basis van die ervaring daar best nog wat zinnigs over kan opmerken.

Dus ook dat blijf ik nog aandachtig volgen en hinderlijke vragen over stellen aan onze  herders en schapen die tezamen ons lokale bestuur vormen.

Advertenties

oktober 16, 2017 Posted by | Bestuurscultuur, Recreatieoord | 6 reacties

Aantoonbaar resultaat.

rezDe Enkhuizer Krant vraagt zich vrijdag (in de rubriek “Het woord staat vast”) af wat het probleem is inzake het strandpaviljoen waarover de gemeente wikt en weegt. Dat heb ik in mijn vorige bericht proberen uit te leggen.

Toen ik 8 jaar geleden met mijn blog begon, kocht de gemeente voor meer dan een half miljoen een huurovereenkomst met een tennisbaanexploitant af, zogenaamd omdat zij dan een betere indeling van het recreatieoord kon bewerkstelligen.

Lees, meer grond kon verkopen aan de toekomstige exploitant van vakantiewoningen die op het REZ zouden worden gerealiseerd.

Na vier jaar navelstaren werd op aandringen van de raad haast gemaakt met het plan voor een vakantiedorpje en zie daar, drie jaar later was men er (met de nodige kunstgrepen) in geslaagd een ontwikkelaar te strikken, die in februari van dit jaar zijn plannen presenteerde.

Volgens die plannen worden strandpaviljoen en camping naar de noordkant van het REZ verplaatst. (zie kaartje). Over die plannen zijn tenminste 2 bewonersbijeenkomsten gehouden en ook de pers heeft er ruime aandacht aan besteed.

Vervolgens heeft een door het college benoemde commissie (waarvan ik de samenstelling niet weet) advies uitgebracht over het plan en geconcludeerd dat dit plan binnen de door de gemeenteraad vastgestelde kaders bleef.

Daarmee was voor het college de weg vrij om met de nieuw opgerichte ontwikkelingsmaatschappij (Orez) een overeenkomst aan te gaan. Uit betrouwbare bron meen ik te weten dat dit inderdaad is gebeurd en oud-wethouder Kok een dergelijke overeenkomst heeft getekend. Ik ken de inhoud niet en misschien valt het mee, maar ik houd rekening met het ergste. Namelijk dat als gevolg van die handtekening de gemeente niet meer terug kan zonder vergoeding van de door Orez gemaakte kosten.

Tot dusver had het college altijd volgehouden dat de plannenmakerij geen (betalings)verplichting voor de gemeente zou opleveren, maar na de door Kok gezette handtekening ben ik daar niet meer zo zeker van. Ook al omdat Baas in de krant heeft verklaard dat afblazen van het project geld zal gaan kosten.

Dus dat de gemeente “wikt en weegt” is opmerkelijk. Ze had op basis van de bestaande plannen en haar overeenkomst met Orez, moeten zeggen. “Het spijt ons, maar zoals U weet hebben we andere plannen en dat maakt het onmogelijk om Uw verzoek in te willigen”.

Dat men dat niet gedaan heeft (maar wikt en weegt), wijst er op dat de gemeente er ook nog niet zeker van is, dat ze de eigen plannen die ze (in samenspraak met Orez) vorm heeft gegeven gerealiseerd kunnen worden.

Op basis van wat er bekend is, zie ik twee problemen.  Ten eerste ongeoorloofde overheidssteun. Anders dan aanvankelijk de bedoeling was, wordt de grond niet 30 jaar lang vrij van erfpacht verhuurd, maar wordt zij verkocht. Tegen welke prijs is niet bekend. Als die door (alweer onbekende deskundigen) als te laag wordt ingeschat dan is er sprake van ongeoorloofde overheidssteun.

Een tweede probleem betreft de toegankelijkheid van het ZZM. Men wil een nieuwe hoofdingang realiseren op het REZ en een bijbehorend parkeerterrein.

Het bestaande en inmiddels goedgekeurde ontwerp voor een vakantiedorp maakt dat onmogelijk. Er moet echter ook nog een bestemmingsplan worden aangenomen. Pas als dat is aangenomen kan je er bezwaar tegen aantekenen. En zelfs al wordt dat bezwaar afgewezen, je bent al gauw een jaar of vier aan het procederen.

Verstandiger is dus om te kijken of je (met behulp van een nieuw ontwerp voor het dorp) tegemoet kunt komen aan de wensen van het ZZM.

Samengevat, het plan van de strandpaviljoeneigenaar heeft alleen kans van slagen als de plannen die de gemeente de afgelopen 8 jaar heeft laten ontwikkelen (en waar men al gauw een miljoen euro aan heeft uitgegeven) niet doorgaan.

Het feit, dat de gemeente nog steeds wikt en weegt en het plan van de strandpaviljoeneigenaar niet resoluut van tafel heeft geveegd, rechtvaardigt het vermoeden, dat de ook de gemeente  er niet zeker van is, dat het plan (dat ze in samenspraak met Orez heeft ontwikkeld), kan worden uitgevoerd.

En dat zou natuurlijk het echte nieuws zijn. Dat je ruim een miljoen hebt geïnvesteerd in een project, zonder dat dit enig aantoonbaar resultaat heeft opgeleverd.

oktober 13, 2017 Posted by | Klungelen, Recreatieoord | 1 reactie

Goud waard

geldbuidelEen maand of wat geleden deed verslaggever Cees Beemster in de Enkhuizer Krant verslag van de stand van zaken op het REZ. Algemene indruk, alles loopt op rolletjes, niets aan de hand.

Afgelopen dinsdag deed verslaggeefster Tanja Koopen in de Enkhuizer Krant verslag van de plannen die de eigenaar van het strandpaviljoen en de zeilschool bij de gemeente heeft ingediend.

Ik wil niet vervelend doen, maar beide verslagen kunnen niet tegelijkertijd waar zijn. Als Cees gelijk heeft, dan heeft het indienen van de plannen van de eigenaar van het strandpaviljoen (hoe sympathiek die ook mogen zijn) geen enkele zin.

Immers zijn paviljoen zal eerdaags moeten verhuizen naar de uiterste noordkant van het REZ waar hij (vanuit een nog te graven haventje) zijn zeilschool gaat exploiteren. Dat zal nog geen geringe klus blijken te zijn omdat, zodra je dat haventje verlaat, je in (nu nog) voor boten verboden gebied terecht komt.

De bestaande haven, die hij nu wil opknappen, verdwijnt helemaal. In plaats daarvan komen vakantiebungalows, te realiseren door Orez waarmee, als ik het goed heb begrepen, de gemeente een overeenkomst heeft gesloten. Sterker nog, er is mij verzekerd dat het tekenen van die overeenkomst zo ongeveer de laatste formele daad van wethouder Kok is geweest.

kok-1

handtekening

Zodat het hoogst onwaarschijnlijk is dat we ooit (zonder kosten te maken) van die lokale gelegenheidscombinatie afkomen.

En dat is weer niet onbelangrijk, omdat ik me ook heb laten wijsmaken dat het ZZM zich tot het uiterste zal verzetten tegen de bestaande plannen.

Tenminste, als de raad er (net als het college) van uit blijft gaan dat de toekomstplannen van het ZZM minder gewicht in de schaal leggen dan de Enkhuizer wens tot het bouwen van tweede huisjes.

En een procedure bij de Raad van State neemt al snel 5 jaar in beslag, dus voordat het eerste huisje gebouwd gaat worden hebben we het al gauw over 2023.

Maar het kan natuurlijk ook zo zijn, dat het eerdere verslag van Cees inmiddels achterhaald is en men er bij de gemeente inmiddels zelf ook al achter is dat de plannen van Orez geen enkele kans van slagen hebben. Mij zou dat in ieder geval niet verbazen.

Blijft de vraag of Orez zich, na al het werk dat ze heeft verricht, zich zo maar de laan uit laat sturen. Het zou best eens kunnen zijn dat de op het laatste moment door Kok gezette handtekening (voor Orez) goud waard blijkt te zijn.

oktober 12, 2017 Posted by | Klungelen, Kok, Recreatieoord | 3 reacties

Achtergronden

sinterklazen

Leden van de raad in werktenue

In de Enkhuizer Krant  van afgelopen donderdag mocht eigenaar/directeur van Sprookjeswonderland (Willem de Vries) zijn ongenoegen spuien over de chaos die kennelijk op Hemelvaartsdag was ontstaan door de activiteiten van sportverenigingen.

Hij is er om die reden geen voorstander van dat er een brug komt tussen het overloopparkeerterrein en de Immerhornweg, die toegang geeft tot de sportterreinen.

Dat overloopparkeerterrein is (deels?) bekostigd door SWL en als je een brug aanlegt kan het gebeuren dat bezoekers van sportwedstrijden van die parkeergelegenheid gebruik gaan maken en dat gaat dan weer ten koste van de parkeercapaciteit voor SWL meent Willem de Vries.

Uiteraard voert hij ook nu weer de € 100.000,- op, die hij in 2009 betaald heeft voor de aanleg van een overloopparkeerterrein..

Maar dank zij wethouder De Jong weten we dat het net even iets anders ligt dan Willem ons wil doen geloven. Die honderdduizend euro bestond uit een vergoeding voor het onroerend goed (voormalige kantine en eigendom van de gemeente). Waarde geschat op € 70.000,-, terwijl de resterende € 30.000,- een bijdrage zou zijn aan een door de gemeente aan te leggen overloopparkeerterrein.

Niettemin een genereus aanbod van SWL dus? Nou niet echt. In plaats van te eisen dat SWL (na jarenlang traineren) nu eindelijk eens de verantwoording nam voor het  scheppen van een eigen parkeervoorziening (een eis waar elk ander Enkhuizer bedrijf niet onderuit kan komen) hoefde SWL slechts uit te gaan van een “gemiddelde” parkeerbehoefte.

De parkeerbehoefte bij bijzondere bezoekersaantallen diende gedekt worden door gemeentelijke parkeervoorzieningen. En aan die gemeentelijke voorziening had SWL dus een bijdrage van € 30.000,- geleverd.

Waarschijnlijk net voldoende voor de aanleg van dat ene terrein. Feitelijk zijn er meerdere van dat soort terreinen nodig, maar daarover zijn volgens mij geen verdere afspraken gemaakt met SWL.

Waarom de gemeente een krediet van € 100.000,- vraagt voor iets dan niet meer dan € 30.000,- kost is trouwens onduidelijk, maar feit is dat dit vaker gebeurt.

Denk daarbij aan het krediet van € 100.000,- voor de verzwaring van het elektra in de Drom, iets wat na een jaar niet meer dan € 20.000,- bleek te kosten.

Ik heb daar de leden van de raad in het verleden al meermalen op gewezen, maar die vinden zichzelf te belangrijk om zich met dergelijke kleine details bezig te houden. Een keer per maand vermommen ze zich als Sinterklaas om (in een of andere hoek) met kredieten te kunnen strooien.

Maar goed, voordat SWL überhaupt een parkeervoorziening kon aanleggen diende er eerst nog iets anders te gebeuren. De naastgelegen grond (waarop SWL een nieuwe entree en parkeervoorziening wilde aanleggen) was weliswaar eigendom van de gemeente, maar ze was verhuurd aan een exploitant van tennisbanen.

De huurovereenkomst stond alleen de exploitatie van tennisbanen toe. Die exploitatie was verlieslatend dus vrij logisch dat de raad enthousiast instemde in de afkoop van die huurovereenkomst (die jaarlijks meen ik € 7.500,- huur opleverde) voor meer dan een half miljoen euro. Voor sommigen onder ons is het leuk zakendoen met de gemeente.

Dus om SWL in staat te stellen uit te breiden en er voor te zorgen dat SWL haar eigen parkeervoorziening zou kunnen aanleggen spendeerde de gemeente meer dan een half miljoen, zonder dat zij daarvoor aan de begunstigde (SWL) meer terug vroeg dan een bijdrage (€ 30.000,-) in de kosten van de aanleg van een overloopparkeervoorziening.

En vanwege die bescheiden bijdrage meent SWL nu het recht te hebben om te mogen bepalen wie er wel of niet gebruik mogen maken van die overloopparkeervoorziening?

De overloopcapaciteit die SWL nodig heeft is nog steeds ruim onvoldoende. Regelmatig komt het voor dat de gewone bezoekers van het REZ nergens kunnen parkeren omdat alle beschikbare plekken zijn ingenomen door bezoekers van SWL.

Jammer dat de Enkhuizer Krant aan bovengenoemde achtergronden nooit aandacht wil besteden.

 

juni 24, 2017 Posted by | Recreatieoord, Sinterklaaspolitiek, SWL | Plaats een reactie

Stempelen

stempelWie belangstelling heeft voor de grote mensen politiek kan zijn lol bijna niet op.

Een Potus die zichzelf voortdurend tegenspreekt. Opmerkelijke verkiezingsuitslagen in Frankrijk, Engeland en Duitsland. Een kabinetsformatie in eigen land met een motorblok dat gebruik maakt van sjoemelsoftware.

Tegen die achtergrond wordt het je verdiepen in de dorpspolitiek van Enkhuizen een vorm van corvee, wat steeds meer moeite kost.

Neem nu de laatste raadsvergadering van bijna twee weken geleden. Er werd gevraagd om in te stemmen met het (gewoonlijk) positieve oordeel van het college over de jaarstukken van gemeenschappelijke regelingen waar de gemeente in deelneemt.

Uiteraard stemt de raad daarmee in. Alleen van der Pijll wilde nog even de aandacht op zichzelf vestigen door zijn goedkeuring te onthouden in gevallen waarin de accountant de juistheid van de ingediende cijfers nog niet had bevestigd.

Het werk van raadsleden bestaat dus uit het instemmen met de door het college geformuleerde opvattingen. Dat is te vergelijken met het plaatsen van een stempel op een document, waardoor het document “officieel” wordt.

Voor het zetten van stempels op documenten hoef je niet te beschikken over bijzondere kwaliteiten, hetgeen bijna maandelijks door de raad wordt gedemonstreerd.

Een kind kan de was doen. Maar omdat het afstempelen van voorstellen van het college natuurlijk geestdodend werk is bedenkt de raad van tijd tot tijd zelf ook voorstellen. De afgelopen keer was dat een verdubbeling van het spoortraject tussen Hoorn en Enkhuizen.

Op dit moment vertrekt er elk half uur een trein vanuit Enkhuizen. Dat lijkt me een mooie frequentie, ook al omdat die treinen buiten de spitsuren  vrijwel leeg zijn. Verhoging van de frequentie (mogelijk door spoorverdubbeling) leidt niet automatisch tot meer passagiers.

Ook het doortrekken van een dubbelspoor naar Lelystad lijkt me niet zo’n goed idee. Op dit moment is er onvoldoende aanbod van passagiers om zelfs maar een bus naar Lelystad te laten rijden, dus een dubbelspoor naar Lelystad lijkt me een overdreven en niet te rechtvaardigen wens.

Dat het vliegveld van Lelystad in de toekomst gebruikt gaat worden voor vakantiecharters maakt dat niet anders.

De lijn Enkhuizen-Lelystad is alleen van belang voor vakantiegangers boven het Noordzeekanaal. Iedereen daar beneden kan net zo goed via Almere naar Lelystad treinen.

Maar goed dat zijn details waar de raad van Enkhuizen zich niet in verdiept. Ze waren unaniem voor. Dolblij dat ze het deze keer eens waren over iets, waar ze niets over te zeggen hebben.

En omdat ze er niet over gaan wordt de motie die ze hebben aangenomen keurig opgeborgen in het ronde archief.

Ze waren destijds ook al razend enthousiast over het plan van het college om de Floriade te organiseren. In dat geval hadden een paar miljoen bezoekers zich via de Dreef en de Piet Smitstraat naar de Noorderdijk moeten wurmen om het tentoonstellingsterrein te kunnen bereiken.

Dat soort van plannen zijn leuke werkgelegenheid voor ambtenaren en wethouders die zich anders toch maar zitten te vervelen, maar het verstandigste is natuurlijk om daar zo min mogelijk aandacht aan te besteden. Dat valt me de laatste tijd een stuk gemakkelijker dan voorheen.

Het enige waar ik nog wel aandacht aan wil besteden is de afronding van mijn WOB verzoek aangaande de Drommedaris. De zittingsdatum is inmiddels vastgesteld op 3 augustus. Ook aan mijn WOB verzoeken aangaande het gebruik van onkostenvergoedingen door Raadsfracties is nog niet geheel voldaan.

En dan natuurlijk niet te vergeten de ontwikkeling van het recreatieoord. Terwijl in buurgemeente StedeBroec de werkzaamheden rond de camping inmiddels al in volle gang zijn gezet, valt er op het Enkhuizerzand nog geen enkele activiteit te bespeuren.

Was er ooit niet afgesproken dat de raad (die afstand heeft gedaan van de mogelijkheid om invloed uit te kunnen oefenen over de voortgang van het proces) driemaandelijks geïnformeerd zou worden?

juni 18, 2017 Posted by | Drommedaris, Recreatieoord | Plaats een reactie

Buitenspel gezet.

gemeenteraad

Buitenspel

In totaal heeft het vorige college de raad tot driemaal toe verzocht om een krediet te verstrekken, van waaruit zij Hillen & Roosen zou kunnen betalen.

De raad heeft evenzovele keren geweigerd aan dat verzoek te voldoen.

Mag je daaruit concluderen dat Hillen & Roosen derhalve niet betaald is geworden? Uiteraard niet. Aanvankelijk was met H & R overeengekomen dat ze € 100.000,- betaald zou krijgen.

Vervolgens werd het bedrag na een jaar onderhandelen terug gebracht naar € 60.000,-. Over het waarom van die betaling bestaat grote onduidelijkheid. Maar dat er een betaling was overeengekomen, staat buiten kijf.

Dus als de raad weigert om een krediet te verstrekken en de aannemer daagt de gemeente niet voor de rechter om betaling af te dwingen, wat is er dan gebeurd? Het antwoord is vrij simpel. De gemeente heeft de aannemer gewoon betaald. Niet met behulp van een speciaal krediet waarom ze had gevraagd, maar vanuit een reeds bestaande en algemene begrotingspost.

De raad presenteert zichzelf graag als de instantie die een vinger aan de pols houdt wanneer het gaat over gemeentelijke financiën, in werkelijkheid heeft men (een groot deel van de tijd) geen flauw benul waar men mee instemt.

Ik schreef eerder al dat de kosten van de verbouwing van de Drommedaris een kwart miljoen hoger waren dan het college openlijk wilde erkennen. Dat valt gewoon te lezen in het betreffende raadsvoorstel. Maar wie neemt de moeite het te lezen en de inhoud tot zich door te laten dringen? Niet de raad zo lijkt het.

Als je in staat bent om, zonder dat het de raad opvalt, een kwart miljoen aan overschrijding weg te moffelen in de begroting, dan lukt dat een jaar later (met een luttel bedrag aan overschrijding van € 60.000,-) ook nog wel.

Laat ik geen namen noemen, maar er zijn raadsleden die met enige regelmaat de indruk proberen te wekken dat ze het zwarte garen hebben uitgevonden. Maar wat ze kennelijk niet door lijken te hebben is, dat het college (wanneer het haar uitkomt) de democratische controle op de door haar gemaakte afspraken onmogelijk maakt.

Of misschien hebben ze het wel door, maar weten ze niet wat ze er tegen moeten doen op het moment dat het aan de orde is.  Zo verbergt de raad zich ook nog steeds achter de illusie, dat als ZIJ geen krediet verstrekt, de aannemer niet is betaald.

Onzin natuurlijk, de aannemer heeft € 60.000,- toegezegd gekregen en dat bedrag geeft hij niet op, omdat een stelletje warhoofden in de Enkhuizer raad weigeren om een krediet voor dat bedrag te verstrekken. Dat eist hij gewoon op van de gemeente en die betaalt, omdat ze dat bedrag met hem is overeengekomen.

In zekere zin neemt hwarhoofdet college de gekozen warhoofden tegen zichzelf in bescherming.

Die beseffen inmiddels ook wel wat voor scheve schaats ze hebben gereden en hebben er alleen maar belang bij dat de kwestie in de doofpot belandt. Wie wil er nog aan herinnerd worden dat er warhoofden waren die een nieuwjaarsreceptie meenden te moeten boycotten?

Wie van onze warhoofden durft te erkennen dat zijn weigering de aannemer te betalen gebaseerd was op pure onwetendheid? Onwetendheid doelbewust veroorzaakt door het college, zonder dat onze gekozen warhoofden daar tegen op durfden te treden.

Maar goed, de Drommedaris ligt achter ons, het REZ ligt voor ons.

Daarbij gaat het om nog veel grotere bedragen. De gang van zaken doet me denken aan de ontwikkeling van de Oksel.

Toen ook een lokale pleitbezorger met een plan dat gebaseerd was op een uiterst lage grondprijs van de gemeente. Nu, opnieuw een lokale pleitbezorger (de voormalige compagnon van het Okselplan!) dat wederom gebaseerd is op een uiterst lage grondprijs van de gemeente.

Zo laag, dat zelfs onze warhoofden niet mogen weten hoe laag en inmiddels allang buitenspel gezet zijn.

juni 1, 2017 Posted by | Drommedaris, Recreatieoord | 1 reactie

Toeten noch blazen

enkhuizerzand

In de verkoop

Als je wilt weten hoe je voor nog geen € 30.000,- een bedrijf kunt kopen dat duizend keer meer waard is moet je dit artikel in Follow the Money maar eens lezen.

Hoofdpersoon is Henry Keizer, voorzitter van de VVD.  Hij betaalde voor het oog weliswaar € 12.5 miljoen, maar dat was vrijwel gelijk aan de achtergehouden winst van de onderneming.

De vereniging kreeg dus de achtergehouden winst (sigaar uit eigen doos) plus € 500.000.- in ruil voor al haar aandelen in een onderneming met een jaaromzet van 100 miljoen en jaarwinsten van 3 tot 4 miljoen.

Het geld dat de vereniging aan de verkoop heeft overgehouden is overigens inmiddels al weer overgedragen aan een stichting waar Henry voorzitter van is en die op haar beurt weer giften verstrekt aan instellingen waar Henry ook een vinger in de pap heeft.

Kortom, Henry wordt beschouwd als een vrijgevig mens.

Toen ik 7 jaar geleden met dit blog begon viel ik vrijwel onmiddellijk met mijn neus in de boter. De gemeente kwam met het voorstel om de erfpachter van de Uilenbanen voor meer dan een half miljoen uit te kopen. Het kwam neer op een kleine € 100,- m2 voor grond die al in eigendom was van de gemeente.

De erfpacht overeenkomst bepaalde dat die grond uitsluitend gebruikt mocht worden voor de exploitatie van tennisbanen. Volgens opgave van de Kvk (die door de raad uiteraard nooit wordt geraadpleegd) bleek dat die exploitatie verliesgevend was.

Dat een verliesgevend zakelijk recht toch nog meer dan een half miljoen waard was, bleek uit de taxatie van een onroerendgoedmakelaar, hoewel er nauwelijks onroerend goed werd overgedragen. In mijn herinnering alleen een aanvankelijk illegaal geplaatst chalet.

Het voorstel tot aankoop doorliep niet de normale overlegcyclus en werd niet behandeld in de commissie, maar aangekondigd in het presidium in december, waarna het begin januari door de raad werd gejast omdat het besluit (volgens de burgemeester) geen verder uitstel duldde.

De aankoop maakte de aanleg van een parkeerterrein voor SprookjesWonderLand mogelijk en een herziening van het vlekkenplan, maar vervolgens gebeurde er (ondanks de herziening van het vlekkenplan) niets.

Eerst had men nog plannen voor een competitieve dialoog (kosten twee ton) en vervolgens bleek de noodzaak van de Europese aanbesteding. Merkwaardig want de gemeente besteedt nauwelijks iets aan.

Ze verkoopt grond tegen een onbekende prijs en krijgt daarvoor een aantal voorzieningen (o.a. een strandje) terug. Wat de aanleg van die voorziening kostte is evenmin bekend.

De waarde van de grond die je verkoopt wordt voor een belangrijk deel bepaald door wat je met die grond mag doen. Een gegeven waarmee de gemeente in het verleden grof geld wist te verdienen. In het Recreatieoord Enkhuizer Zand verkoopt de gemeente niet alleen grond, maar ook de vergunning daarop huizen te bouwen en dat maakt dat die grond plotseling honderden euro’s per m2 meer waard wordt.

Erik

Toeten noch blazen

Feit is, dat de raad zorgvuldig buiten die onderhandelingen is gehouden en straks alleen maar bij het kruisje mag tekenen.

Henry Keizer maakte dankbaar gebruik van het feit dat de leden van een vereniging geen enkel benul hadden van de waarde van de bedrijven (die eigendom waren van de vereniging) en het bestuur er evenmin enig benul van had.

Datzelfde onbenul zien we terug bij de aankoop van de Uilenbanen (zittende raadsleden die destijds voorstemden, Kunst, Langbroek, Quasten, Stomp, alleen Visser stemde tegen). Volgens mij drong alleen Langbroek nog aan op zeggenschap bij de uiteindelijke verkoop. De rest ging er mee akkoord dat die zeggenschap werd overgedragen aan B & W.

Van de zittende raad valt derhalve niets te verwachten. Wel valt het me op, dat nadat eerst de Jong was weg gemanoeuvreerd ook Kok (die feitelijk niets had misdaan) het veld moest ruimen om plaats te maken voor twee nagelnieuwe wethouders.

Uiteindelijk een van de belangrijkste grondverkopen van de afgelopen jaren worden gedaan door een wethouder die van toeten nog blazen weet.

 

https://www.human.nl/politicologica/kijk/afleveringen/vvd.html

april 24, 2017 Posted by | Recreatieoord | 2 reacties

Drogredenen.

Raad

Drogredenen

Als de gemeenteraad van Enkhuizen ergens in uitblinkt dan is het wel in het verzinnen van drogredenen om niet te hoeven te betalen.

Zo verzon men er een om Hillen & Roosen niet te hoeven betalen voor de werkzaamheden die hij had uitgevoerd (verzwaring van het elektranetwerk in de Drommedaris).

Het volgende slachtoffer was Werksaam en de laatste in de rij is de eigen ambtelijke organisatie, SED.

Voor wat Werksaam en SED betreft zal men uiteindelijk wel bakzeil moeten halen. De aannemer ligt iets gecompliceerder. Die heeft weliswaar een weinig waarheidsgetrouwe offerte ingediend, maar in plaats van dat uit te zoeken (en het aandeel van het college daarin) koos men er voor het college de hand boven het hoofd te houden en werd alleen de aannemer gestraft voor zijn aandeel.

Vervolgens werd het vertrouwen in de wethouder opgezegd. Niet omdat hij de raad op tamelijk opzichtige wijze een rad voor ogen had proberen te draaien aangaande zijn overeenkomst met de aannemer, maar omdat hij had nagelaten de raad te informeren over de tamelijk desastreuze wijze waarop door de SED de organisatie van het sociale domein ter hand was genomen.

Primair is die organisatie van werkzaamheden de verantwoordelijkheid van de directie van het SED (de gemeente-secretarissen van de drie gemeenten) en gebeurt dat onder toezicht van het algemeen bestuur. (De burgemeesters van de drie aangesloten gemeenten).

In plaats van hen daarvoor ter verantwoording te roepen, besluit men in Enkhuizen de organisatie het noodzakelijk geachte bedrag te ontzeggen en het vertrouwen in een wethouder op te zeggen.

Iets wat ze in mijn ogen 8 maanden eerder hadden moeten doen, maar toen waren ze er nog van overtuigd dat Sinterklaas bestond.

Aanstaande dinsdag wordt ons ontvouwd hoe het verder moet. Volgens de VVD zou er een soort van zakencollege moeten komen en een meerderheid schijnt het daar mee eens te zijn. Ik niet dus.

Wat mij betreft is het aan de SP om een nieuwe wethouder voor te dragen. Alleen als ze daar niet toe in staat zijn, kan er gekeken worden naar andere mogelijkheden. De SP is nog steeds de grootste fractie in de raad van Enkhuizen en ik zie niet in waarom ze niet vertegenwoordigd zou moeten zijn in een college.

Nogal al wat VVD ministers faalden op het departement van Justitie en Veiligheid. Ik heb toen niemand horen roepen dat dit departement dan maar geleid moest worden door een partijloze zakenminister.

Enfin, aanstaande dinsdag weten we meer. Eén ding is zeker: hoewel ons steeds is verzekerd dat aan de onderhandelingen met de OREZ BV (Ontwikkeling Recreatieoord Enkhuizer Zand)  geen financiële gevolgen zouden kleven, laat burgemeester Baas ons via de krant weten, dat daar wel degelijk sprake van is, als het college niet bij het kruisje tekent.

Dat wordt alleen maar erger als het ZZM zich verzet tegen een bestemmingsplan waarin geen rekening is gehouden met haar belangen. Dus één ding is zeker, we gaan een paar interessante maanden tegemoet, vóórdat de kiezer zich mag uitspreken.

maart 20, 2017 Posted by | Recreatieoord, SED, Sinterklaaspolitiek, Zeperds, ZZM | Plaats een reactie

Wel staan te dringen

rezIn mijn column van maandag over de kenniskloof tussen kiezers en gekozenen concludeer ik dat het dichten van die kloof primair een taak is van de fracties die deel uitmaken van de gemeenteraad en dat zij daar de afgelopen 7 jaar feitelijk niets aan gedaan hebben.

Op mijn blog heb ik de “nieuwsfeeds” van de diverse fracties opgenomen en die bieden (met uitzondering van SP en CU/SGP) een treurige aanblik.

Niet dat ik onder de indruk ben van het nieuws dat die partijen brengen, maar het is niet aan mij om te bepalen wat ze wel of niet belangrijk vinden.

Echter, ik heb waardering voor het feit, dat men pogingen doet om de kiezer te informeren over zaken die zij van belang achten. Iets wat de overige partijen niet de moeite waard vinden.

Naast de “nieuwsfeeds” is er natuurlijk ook nog Twitter. Het medium van Trump en zijn nationale bewonderaar Wilders. Via Twitter kun je weliswaar razendsnel een mening verspreiden of ergens de aandacht op vestigen, maar dan houdt het wel zo’n beetje op.

Lokaal maken Langbroek en Quasten graag en veel gebruik van Twitter, maar daarbij verspreiden ze hoofdzakelijk de mening van anderen die bovendien zelden iets te maken heeft met de lokale politiek.

Het kersverse raadslid Pieter Heijkamp twitterde onlangs een foto van een werkbezoek van raadsleden aan een lokaal bedrijf. Het college deed hetzelfde met een bezoek aan weer een ander bedrijf. Leuk om te zien natuurlijk, maar wat is daarvan de politieke relevantie? Wij bezoeken belangrijke bedrijven en daarom zijn wij ook belangrijk?

Beide bedrijven zijn zonder meer van belang voor Enkhuizen, maar dat is het ZZM (Zuider Zee Museum) ook. Kunnen wij straks een “selfie” van raadsleden op het ZZM zien als bewijs dat men aan een oplossing werkt?

Of zou je daar eens een beschouwing over moeten schrijven en serieuze aandacht aan moeten schenken? Maar dat is waarschijnlijk allemaal te ingewikkeld. Gewoon een foto van jezelf met het bedrijf op de achtergrond als bewijs dat je ergens mee bezig bent. Wie wil weten “waarmee” krijgt geen antwoord en wacht maar tot het besluit is genomen.

Volgens de ZZM directie is het bootmodel op termijn niet langer te  handhaven.  Ze heeft meegewerkt aan een mogelijk compromis, het college heeft een extern bureau opdracht geven een aantal mogelijkheden uit te werken, die vervolgens door de raad van tafel zijn geveegd.

OK, ik vond het compromis van het college ook niets, maar daarmee is het probleem niet van tafel. Wat dan wel? Ik vind een parkeervoorziening op het REZ (Recreatieoord Enkhuizer Zand) ook niet ideaal, al was het maar vanwege de weinig florissante toegangsweg. Maar die oplossing is in ieder geval beter dan meer verkeer door de stad.

Ik heb niets tegen een vakantiepark, maar op basis van het huidige ontwerp, is het scheppen van parkeerruimte onmogelijk geworden. Logisch dat het ZZM zich tegen dat ontwerp (en niet tegen het plan als zodanig) met hand en tand zal verzetten.

Van der Pijll beweert dat de raad heeft besloten dat er op het REZ geen parkeerterrein gecreëerd zal worden voor het ZZM, maar dat is, net als het meeste van wat hij beweert, een alternatief feit. De raad heeft alleen besloten dat de ontwikkelaar bij het maken van zijn plannen geen rekening hoeft te houden met de wensen van het ZZM. Of dat een verstandig besluit is geweest zal blijken als de rechter zich daarover heeft uitgesproken.

Het geen rekening houden met de wensen van het ZZM is iets wat de coalitie zich heeft voorgenomen, maar dat is niet hetzelfde als een besluit. Tegen een besluit kun je beroep aantekenen bij een rechter. Niet tegen een coalitievoornemen. Bovendien, de coalitie bestaat allang niet meer in zijn oorspronkelijke samenstelling.

Kortom het lijkt me een kwestie die aandacht verdient en besproken zou moeten worden. Maar de wil daartoe ontbreekt volledig bij de politieke elite van Enkhuizen. Geen raadsfractie die daar tot dusver zijn mening over heeft durven geven.

Persoonlijk acht ik de kans klein, dat het plan in ongewijzigde vorm zal worden uitgevoerd en de kans groot, dat een wijziging van het bestaande plan (anders dan dat men tot dusver steeds heeft volgehouden) financiële gevolgen zal hebben voor de gemeente.

En wedden dat onze politieke elite dan plotseling wel staat te dringen om bekend te maken dat die financiële gevolgen (en mogelijke vertraging) de schuld is van anderen en niet van hun eigen domme besluiten.

februari 22, 2017 Posted by | Recreatieoord, ZZM | Plaats een reactie

Aan zijn verstand brengen.

Pijl

Megalomaan

Gisteren was het vrijdag en sinds kort is het dan de gewoonte dat ik  mails van Bram van de Pijll krijg, waarin hij me er van probeert te overtuigen dat ik dingen niet begrijp, die hij wel begrijpt.

Daarbij maakt hij driftig gebruik van “alternatieve“ feiten. Dat wil zeggen feiten die geen feiten zijn, maar meningen van hemzelf. Dat gaat dan weer gepaard met persoonlijke aanvallen en beschuldigingen richting mijn blog, zijnde een onderdeel van de door hem niet gewaardeerde media.

Gisteravond drong het plotseling tot me door dat we met Bram van der Pijll beschikken over een variant van de nieuwste politieke stroming, het Trumpisme. Dat wil zeggen iemand die een enorme zelfingenomenheid paart aan grote politieke ambities.

Bram kan het maar niet nalaten  te benadrukken dat hij iets heeft dat ik niet heb. Namelijk de macht om te beslissen, terwijl ik niet anders kan dan schrijven over de mogelijke gevolgen van die beslissing en dat maakt mij (in zijn ogen) tot iets minderwaardigs.  Ik “zit aan de kant van de mensen die mogen schreeuwen wat ze willen. Maakt toch geen bal uit.” stelt hij letterlijk vast.

Een variant op hetgeen Baas me ooit eens vertelde. Die zag zijn taak als het correct en volledig informeren van degenen die bij de besluitvorming waren betrokken. Dat wil zeggen de raads- en commissieleden. Voor degenen die niet bij de besluitvorming waren betrokken gold die noodzaak niet. Daarmee schep je weliswaar een kenniskloof tussen de kiezers en degenen die zeggen de kiezers te vertegenwoordigen (de gekozenen), maar in de praktijk blijkt dat die kenniskloof de kiezers en de gekozenen weinig uitmaakt.

Dat wil zeggen, totdat de kiezers zelf slachtoffer worden van die kenniskloof en er maatregelen getroffen worden die hen persoonlijk raken. Dan is Leiden in last. Maar ook in dat geval richt de toorn van de kiezer zich gewoonlijk tegen de gekozenen en niet tegen de bestuurders die het bestaan van die kenniskloof toejuichen. Om de simpele reden dat dit voor hen het werken makkelijker maakt.

Hoe minder mensen je hoeft te overtuigen van je gelijk, hoe makkelijker het is. De kiezers worden tevreden gehouden met “presentaties”, maar wat ze er van vinden doet verder niet ter zake. Ze spelen immers toch geen rol bij de besluitvorming. Dat proces is vaak ondoorzichtig, omdat daarbij alleen de bestuurders (alsmede hun ambtelijke organisatie) en de gekozenen zijn betrokken.

Het is de taak van de pers om dit proces voor de kiezers inzichtelijk te maken en het kritisch te volgen. Op landelijk niveau gebeurt dat nog steeds. Op regionaal niveau, als gevolg van bezuinigingen, nauwelijks. Men doet waarheidsgetrouw verslag van hetgeen er wordt gezegd, maar daarmee hebben we het wel gehad. Ik bedoel dit niet als een verwijt, maar als de vaststelling van een feit. Het vloeit voort uit onze hedendaagse opvattingen over politiek.

postmanDe Amerikaanse cultuurfilosoof Neil Postman heeft daar in de vorige eeuw (1985) een boekje over geschreven. ”Amusing ourselves to death”. Politiek is (onder de invloed van de TV) onderdeel geworden van een beeldcultuur die niet gericht is op het verbeteren van informatie, maar op het verschaffen van amusement.

Die beeldcultuur is dank zij internet alleen maar toegenomen. Via Facebook, Instagram, Snapchat en Twitter wordt er tegenwoordig zoveel nutteloze informatie verspreid dat er nauwelijks nog tijd is voor serieuze reflectie over welk onderwerp dan ook.

Laat staan over de politiek.

Met als uiteindelijk resultaat, dat we nu iemand als machtigste man van de wereld hebben die alles (en iedereen) die niet instemt met zijn megalomane opvattingen, nep noemt. Rechters, media, wetenschappers en instanties. Kortom iedereen die het maar waagt met hem van mening te verschillen.

Zijn streven was macht over alles en iedereen en nu hij die heeft, denkt hij dat niets of niemand hem mag beletten om daar naar eigen goeddunken gebruik van te maken. Zover is Bram natuurlijk nog niet,  maar zijn opvattingen neigen in dezelfde richting.

Als hij op de markt een pond kaas bestelt en hij krijgt een kilo, dan betaalt hij niet voor dat extra pond. Zou ik ook niet doen. Maar het is wel een wel heel kinderlijke weergave van wat er gebeurd is inzake de verzwaring van elektra in de Drommedaris.

Bram is er trots op dat hij geen rekening heeft gehouden met de wensen van het ZZM (mogelijk omdat hij een kwartier moest wachten voor dat hij de directeur te spreken kreeg), maar wat daarvan de mogelijke gevolgen zijn kan hem verder niet schelen. Hij veronderstelt zelfs dat ik niet weet wat die gevolgen zouden kunnen zijn.

Dat weet ik echter wel. De kans is groot dat de hele exercitie opnieuw gedaan moet worden. De reden daarvoor is dan niet het ZZM, dat niet anders doet dan datgene verdedigen wat zij in belang van het museum acht, maar het stompzinnige gedrag van raadsleden als Van der Pijll, die menen dat ze daar geen rekening mee hoeven te houden.

Bram is wat dat betreft een Erdogan of Trump democraat. Beiden gaan er van uit dat zodra je de macht hebt, je mag bepalen wat er gebeurt. Dus ook het inperken van de rechten van minderheden. Jammer voor hem leven we in een democratische rechtsstaat. Waarin bepaald is, dat ook rekening moet worden gehouden met het belang van anderen.  Dat is misschien even wennen voor Bram, maar uiteindelijk zal hem dat, net als zijn grote voorbeeld Trump, aan zijn verstand worden gebracht.

februari 18, 2017 Posted by | Pijll, Recreatieoord | 2 reacties