Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Achtergronden

sinterklazen

Leden van de raad in werktenue

In de Enkhuizer Krant  van afgelopen donderdag mocht eigenaar/directeur van Sprookjeswonderland (Willem de Vries) zijn ongenoegen spuien over de chaos die kennelijk op Hemelvaartsdag was ontstaan door de activiteiten van sportverenigingen.

Hij is er om die reden geen voorstander van dat er een brug komt tussen het overloopparkeerterrein en de Immerhornweg, die toegang geeft tot de sportterreinen.

Dat overloopparkeerterrein is (deels?) bekostigd door SWL en als je een brug aanlegt kan het gebeuren dat bezoekers van sportwedstrijden van die parkeergelegenheid gebruik gaan maken en dat gaat dan weer ten koste van de parkeercapaciteit voor SWL meent Willem de Vries.

Uiteraard voert hij ook nu weer de € 100.000,- op, die hij in 2009 betaald heeft voor de aanleg van een overloopparkeerterrein..

Maar dank zij wethouder De Jong weten we dat het net even iets anders ligt dan Willem ons wil doen geloven. Die honderdduizend euro bestond uit een vergoeding voor het onroerend goed (voormalige kantine en eigendom van de gemeente). Waarde geschat op € 70.000,-, terwijl de resterende € 30.000,- een bijdrage zou zijn aan een door de gemeente aan te leggen overloopparkeerterrein.

Niettemin een genereus aanbod van SWL dus? Nou niet echt. In plaats van te eisen dat SWL (na jarenlang traineren) nu eindelijk eens de verantwoording nam voor het  scheppen van een eigen parkeervoorziening (een eis waar elk ander Enkhuizer bedrijf niet onderuit kan komen) hoefde SWL slechts uit te gaan van een “gemiddelde” parkeerbehoefte.

De parkeerbehoefte bij bijzondere bezoekersaantallen diende gedekt worden door gemeentelijke parkeervoorzieningen. En aan die gemeentelijke voorziening had SWL dus een bijdrage van € 30.000,- geleverd.

Waarschijnlijk net voldoende voor de aanleg van dat ene terrein. Feitelijk zijn er meerdere van dat soort terreinen nodig, maar daarover zijn volgens mij geen verdere afspraken gemaakt met SWL.

Waarom de gemeente een krediet van € 100.000,- vraagt voor iets dan niet meer dan € 30.000,- kost is trouwens onduidelijk, maar feit is dat dit vaker gebeurt.

Denk daarbij aan het krediet van € 100.000,- voor de verzwaring van het elektra in de Drom, iets wat na een jaar niet meer dan € 20.000,- bleek te kosten.

Ik heb daar de leden van de raad in het verleden al meermalen op gewezen, maar die vinden zichzelf te belangrijk om zich met dergelijke kleine details bezig te houden. Een keer per maand vermommen ze zich als Sinterklaas om (in een of andere hoek) met kredieten te kunnen strooien.

Maar goed, voordat SWL überhaupt een parkeervoorziening kon aanleggen diende er eerst nog iets anders te gebeuren. De naastgelegen grond (waarop SWL een nieuwe entree en parkeervoorziening wilde aanleggen) was weliswaar eigendom van de gemeente, maar ze was verhuurd aan een exploitant van tennisbanen.

De huurovereenkomst stond alleen de exploitatie van tennisbanen toe. Die exploitatie was verlieslatend dus vrij logisch dat de raad enthousiast instemde in de afkoop van die huurovereenkomst (die jaarlijks meen ik € 7.500,- huur opleverde) voor meer dan een half miljoen euro. Voor sommigen onder ons is het leuk zakendoen met de gemeente.

Dus om SWL in staat te stellen uit te breiden en er voor te zorgen dat SWL haar eigen parkeervoorziening zou kunnen aanleggen spendeerde de gemeente meer dan een half miljoen, zonder dat zij daarvoor aan de begunstigde (SWL) meer terug vroeg dan een bijdrage (€ 30.000,-) in de kosten van de aanleg van een overloopparkeervoorziening.

En vanwege die bescheiden bijdrage meent SWL nu het recht te hebben om te mogen bepalen wie er wel of niet gebruik mogen maken van die overloopparkeervoorziening?

De overloopcapaciteit die SWL nodig heeft is nog steeds ruim onvoldoende. Regelmatig komt het voor dat de gewone bezoekers van het REZ nergens kunnen parkeren omdat alle beschikbare plekken zijn ingenomen door bezoekers van SWL.

Jammer dat de Enkhuizer Krant aan bovengenoemde achtergronden nooit aandacht wil besteden.

 

juni 24, 2017 Posted by | Recreatieoord, Sinterklaaspolitiek, SWL | Plaats een reactie

Stempelen

stempelWie belangstelling heeft voor de grote mensen politiek kan zijn lol bijna niet op.

Een Potus die zichzelf voortdurend tegenspreekt. Opmerkelijke verkiezingsuitslagen in Frankrijk, Engeland en Duitsland. Een kabinetsformatie in eigen land met een motorblok dat gebruik maakt van sjoemelsoftware.

Tegen die achtergrond wordt het je verdiepen in de dorpspolitiek van Enkhuizen een vorm van corvee, wat steeds meer moeite kost.

Neem nu de laatste raadsvergadering van bijna twee weken geleden. Er werd gevraagd om in te stemmen met het (gewoonlijk) positieve oordeel van het college over de jaarstukken van gemeenschappelijke regelingen waar de gemeente in deelneemt.

Uiteraard stemt de raad daarmee in. Alleen van der Pijll wilde nog even de aandacht op zichzelf vestigen door zijn goedkeuring te onthouden in gevallen waarin de accountant de juistheid van de ingediende cijfers nog niet had bevestigd.

Het werk van raadsleden bestaat dus uit het instemmen met de door het college geformuleerde opvattingen. Dat is te vergelijken met het plaatsen van een stempel op een document, waardoor het document “officieel” wordt.

Voor het zetten van stempels op documenten hoef je niet te beschikken over bijzondere kwaliteiten, hetgeen bijna maandelijks door de raad wordt gedemonstreerd.

Een kind kan de was doen. Maar omdat het afstempelen van voorstellen van het college natuurlijk geestdodend werk is bedenkt de raad van tijd tot tijd zelf ook voorstellen. De afgelopen keer was dat een verdubbeling van het spoortraject tussen Hoorn en Enkhuizen.

Op dit moment vertrekt er elk half uur een trein vanuit Enkhuizen. Dat lijkt me een mooie frequentie, ook al omdat die treinen buiten de spitsuren  vrijwel leeg zijn. Verhoging van de frequentie (mogelijk door spoorverdubbeling) leidt niet automatisch tot meer passagiers.

Ook het doortrekken van een dubbelspoor naar Lelystad lijkt me niet zo’n goed idee. Op dit moment is er onvoldoende aanbod van passagiers om zelfs maar een bus naar Lelystad te laten rijden, dus een dubbelspoor naar Lelystad lijkt me een overdreven en niet te rechtvaardigen wens.

Dat het vliegveld van Lelystad in de toekomst gebruikt gaat worden voor vakantiecharters maakt dat niet anders.

De lijn Enkhuizen-Lelystad is alleen van belang voor vakantiegangers boven het Noordzeekanaal. Iedereen daar beneden kan net zo goed via Almere naar Lelystad treinen.

Maar goed dat zijn details waar de raad van Enkhuizen zich niet in verdiept. Ze waren unaniem voor. Dolblij dat ze het deze keer eens waren over iets, waar ze niets over te zeggen hebben.

En omdat ze er niet over gaan wordt de motie die ze hebben aangenomen keurig opgeborgen in het ronde archief.

Ze waren destijds ook al razend enthousiast over het plan van het college om de Floriade te organiseren. In dat geval hadden een paar miljoen bezoekers zich via de Dreef en de Piet Smitstraat naar de Noorderdijk moeten wurmen om het tentoonstellingsterrein te kunnen bereiken.

Dat soort van plannen zijn leuke werkgelegenheid voor ambtenaren en wethouders die zich anders toch maar zitten te vervelen, maar het verstandigste is natuurlijk om daar zo min mogelijk aandacht aan te besteden. Dat valt me de laatste tijd een stuk gemakkelijker dan voorheen.

Het enige waar ik nog wel aandacht aan wil besteden is de afronding van mijn WOB verzoek aangaande de Drommedaris. De zittingsdatum is inmiddels vastgesteld op 3 augustus. Ook aan mijn WOB verzoeken aangaande het gebruik van onkostenvergoedingen door Raadsfracties is nog niet geheel voldaan.

En dan natuurlijk niet te vergeten de ontwikkeling van het recreatieoord. Terwijl in buurgemeente StedeBroec de werkzaamheden rond de camping inmiddels al in volle gang zijn gezet, valt er op het Enkhuizerzand nog geen enkele activiteit te bespeuren.

Was er ooit niet afgesproken dat de raad (die afstand heeft gedaan van de mogelijkheid om invloed uit te kunnen oefenen over de voortgang van het proces) driemaandelijks geïnformeerd zou worden?

juni 18, 2017 Posted by | Drommedaris, Recreatieoord | Plaats een reactie

Buitenspel gezet.

gemeenteraad

Buitenspel

In totaal heeft het vorige college de raad tot driemaal toe verzocht om een krediet te verstrekken, van waaruit zij Hillen & Roosen zou kunnen betalen.

De raad heeft evenzovele keren geweigerd aan dat verzoek te voldoen.

Mag je daaruit concluderen dat Hillen & Roosen derhalve niet betaald is geworden? Uiteraard niet. Aanvankelijk was met H & R overeengekomen dat ze € 100.000,- betaald zou krijgen.

Vervolgens werd het bedrag na een jaar onderhandelen terug gebracht naar € 60.000,-. Over het waarom van die betaling bestaat grote onduidelijkheid. Maar dat er een betaling was overeengekomen, staat buiten kijf.

Dus als de raad weigert om een krediet te verstrekken en de aannemer daagt de gemeente niet voor de rechter om betaling af te dwingen, wat is er dan gebeurd? Het antwoord is vrij simpel. De gemeente heeft de aannemer gewoon betaald. Niet met behulp van een speciaal krediet waarom ze had gevraagd, maar vanuit een reeds bestaande en algemene begrotingspost.

De raad presenteert zichzelf graag als de instantie die een vinger aan de pols houdt wanneer het gaat over gemeentelijke financiën, in werkelijkheid heeft men (een groot deel van de tijd) geen flauw benul waar men mee instemt.

Ik schreef eerder al dat de kosten van de verbouwing van de Drommedaris een kwart miljoen hoger waren dan het college openlijk wilde erkennen. Dat valt gewoon te lezen in het betreffende raadsvoorstel. Maar wie neemt de moeite het te lezen en de inhoud tot zich door te laten dringen? Niet de raad zo lijkt het.

Als je in staat bent om, zonder dat het de raad opvalt, een kwart miljoen aan overschrijding weg te moffelen in de begroting, dan lukt dat een jaar later (met een luttel bedrag aan overschrijding van € 60.000,-) ook nog wel.

Laat ik geen namen noemen, maar er zijn raadsleden die met enige regelmaat de indruk proberen te wekken dat ze het zwarte garen hebben uitgevonden. Maar wat ze kennelijk niet door lijken te hebben is, dat het college (wanneer het haar uitkomt) de democratische controle op de door haar gemaakte afspraken onmogelijk maakt.

Of misschien hebben ze het wel door, maar weten ze niet wat ze er tegen moeten doen op het moment dat het aan de orde is.  Zo verbergt de raad zich ook nog steeds achter de illusie, dat als ZIJ geen krediet verstrekt, de aannemer niet is betaald.

Onzin natuurlijk, de aannemer heeft € 60.000,- toegezegd gekregen en dat bedrag geeft hij niet op, omdat een stelletje warhoofden in de Enkhuizer raad weigeren om een krediet voor dat bedrag te verstrekken. Dat eist hij gewoon op van de gemeente en die betaalt, omdat ze dat bedrag met hem is overeengekomen.

In zekere zin neemt hwarhoofdet college de gekozen warhoofden tegen zichzelf in bescherming.

Die beseffen inmiddels ook wel wat voor scheve schaats ze hebben gereden en hebben er alleen maar belang bij dat de kwestie in de doofpot belandt. Wie wil er nog aan herinnerd worden dat er warhoofden waren die een nieuwjaarsreceptie meenden te moeten boycotten?

Wie van onze warhoofden durft te erkennen dat zijn weigering de aannemer te betalen gebaseerd was op pure onwetendheid? Onwetendheid doelbewust veroorzaakt door het college, zonder dat onze gekozen warhoofden daar tegen op durfden te treden.

Maar goed, de Drommedaris ligt achter ons, het REZ ligt voor ons.

Daarbij gaat het om nog veel grotere bedragen. De gang van zaken doet me denken aan de ontwikkeling van de Oksel.

Toen ook een lokale pleitbezorger met een plan dat gebaseerd was op een uiterst lage grondprijs van de gemeente. Nu, opnieuw een lokale pleitbezorger (de voormalige compagnon van het Okselplan!) dat wederom gebaseerd is op een uiterst lage grondprijs van de gemeente.

Zo laag, dat zelfs onze warhoofden niet mogen weten hoe laag en inmiddels allang buitenspel gezet zijn.

juni 1, 2017 Posted by | Drommedaris, Recreatieoord | 1 reactie

Toeten noch blazen

enkhuizerzand

In de verkoop

Als je wilt weten hoe je voor nog geen € 30.000,- een bedrijf kunt kopen dat duizend keer meer waard is moet je dit artikel in Follow the Money maar eens lezen.

Hoofdpersoon is Henry Keizer, voorzitter van de VVD.  Hij betaalde voor het oog weliswaar € 12.5 miljoen, maar dat was vrijwel gelijk aan de achtergehouden winst van de onderneming.

De vereniging kreeg dus de achtergehouden winst (sigaar uit eigen doos) plus € 500.000.- in ruil voor al haar aandelen in een onderneming met een jaaromzet van 100 miljoen en jaarwinsten van 3 tot 4 miljoen.

Het geld dat de vereniging aan de verkoop heeft overgehouden is overigens inmiddels al weer overgedragen aan een stichting waar Henry voorzitter van is en die op haar beurt weer giften verstrekt aan instellingen waar Henry ook een vinger in de pap heeft.

Kortom, Henry wordt beschouwd als een vrijgevig mens.

Toen ik 7 jaar geleden met dit blog begon viel ik vrijwel onmiddellijk met mijn neus in de boter. De gemeente kwam met het voorstel om de erfpachter van de Uilenbanen voor meer dan een half miljoen uit te kopen. Het kwam neer op een kleine € 100,- m2 voor grond die al in eigendom was van de gemeente.

De erfpacht overeenkomst bepaalde dat die grond uitsluitend gebruikt mocht worden voor de exploitatie van tennisbanen. Volgens opgave van de Kvk (die door de raad uiteraard nooit wordt geraadpleegd) bleek dat die exploitatie verliesgevend was.

Dat een verliesgevend zakelijk recht toch nog meer dan een half miljoen waard was, bleek uit de taxatie van een onroerendgoedmakelaar, hoewel er nauwelijks onroerend goed werd overgedragen. In mijn herinnering alleen een aanvankelijk illegaal geplaatst chalet.

Het voorstel tot aankoop doorliep niet de normale overlegcyclus en werd niet behandeld in de commissie, maar aangekondigd in het presidium in december, waarna het begin januari door de raad werd gejast omdat het besluit (volgens de burgemeester) geen verder uitstel duldde.

De aankoop maakte de aanleg van een parkeerterrein voor SprookjesWonderLand mogelijk en een herziening van het vlekkenplan, maar vervolgens gebeurde er (ondanks de herziening van het vlekkenplan) niets.

Eerst had men nog plannen voor een competitieve dialoog (kosten twee ton) en vervolgens bleek de noodzaak van de Europese aanbesteding. Merkwaardig want de gemeente besteedt nauwelijks iets aan.

Ze verkoopt grond tegen een onbekende prijs en krijgt daarvoor een aantal voorzieningen (o.a. een strandje) terug. Wat de aanleg van die voorziening kostte is evenmin bekend.

De waarde van de grond die je verkoopt wordt voor een belangrijk deel bepaald door wat je met die grond mag doen. Een gegeven waarmee de gemeente in het verleden grof geld wist te verdienen. In het Recreatieoord Enkhuizer Zand verkoopt de gemeente niet alleen grond, maar ook de vergunning daarop huizen te bouwen en dat maakt dat die grond plotseling honderden euro’s per m2 meer waard wordt.

Erik

Toeten noch blazen

Feit is, dat de raad zorgvuldig buiten die onderhandelingen is gehouden en straks alleen maar bij het kruisje mag tekenen.

Henry Keizer maakte dankbaar gebruik van het feit dat de leden van een vereniging geen enkel benul hadden van de waarde van de bedrijven (die eigendom waren van de vereniging) en het bestuur er evenmin enig benul van had.

Datzelfde onbenul zien we terug bij de aankoop van de Uilenbanen (zittende raadsleden die destijds voorstemden, Kunst, Langbroek, Quasten, Stomp, alleen Visser stemde tegen). Volgens mij drong alleen Langbroek nog aan op zeggenschap bij de uiteindelijke verkoop. De rest ging er mee akkoord dat die zeggenschap werd overgedragen aan B & W.

Van de zittende raad valt derhalve niets te verwachten. Wel valt het me op, dat nadat eerst de Jong was weg gemanoeuvreerd ook Kok (die feitelijk niets had misdaan) het veld moest ruimen om plaats te maken voor twee nagelnieuwe wethouders.

Uiteindelijk een van de belangrijkste grondverkopen van de afgelopen jaren worden gedaan door een wethouder die van toeten nog blazen weet.

 

https://www.human.nl/politicologica/kijk/afleveringen/vvd.html

april 24, 2017 Posted by | Recreatieoord | 2 reacties

Drogredenen.

Raad

Drogredenen

Als de gemeenteraad van Enkhuizen ergens in uitblinkt dan is het wel in het verzinnen van drogredenen om niet te hoeven te betalen.

Zo verzon men er een om Hillen & Roosen niet te hoeven betalen voor de werkzaamheden die hij had uitgevoerd (verzwaring van het elektranetwerk in de Drommedaris).

Het volgende slachtoffer was Werksaam en de laatste in de rij is de eigen ambtelijke organisatie, SED.

Voor wat Werksaam en SED betreft zal men uiteindelijk wel bakzeil moeten halen. De aannemer ligt iets gecompliceerder. Die heeft weliswaar een weinig waarheidsgetrouwe offerte ingediend, maar in plaats van dat uit te zoeken (en het aandeel van het college daarin) koos men er voor het college de hand boven het hoofd te houden en werd alleen de aannemer gestraft voor zijn aandeel.

Vervolgens werd het vertrouwen in de wethouder opgezegd. Niet omdat hij de raad op tamelijk opzichtige wijze een rad voor ogen had proberen te draaien aangaande zijn overeenkomst met de aannemer, maar omdat hij had nagelaten de raad te informeren over de tamelijk desastreuze wijze waarop door de SED de organisatie van het sociale domein ter hand was genomen.

Primair is die organisatie van werkzaamheden de verantwoordelijkheid van de directie van het SED (de gemeente-secretarissen van de drie gemeenten) en gebeurt dat onder toezicht van het algemeen bestuur. (De burgemeesters van de drie aangesloten gemeenten).

In plaats van hen daarvoor ter verantwoording te roepen, besluit men in Enkhuizen de organisatie het noodzakelijk geachte bedrag te ontzeggen en het vertrouwen in een wethouder op te zeggen.

Iets wat ze in mijn ogen 8 maanden eerder hadden moeten doen, maar toen waren ze er nog van overtuigd dat Sinterklaas bestond.

Aanstaande dinsdag wordt ons ontvouwd hoe het verder moet. Volgens de VVD zou er een soort van zakencollege moeten komen en een meerderheid schijnt het daar mee eens te zijn. Ik niet dus.

Wat mij betreft is het aan de SP om een nieuwe wethouder voor te dragen. Alleen als ze daar niet toe in staat zijn, kan er gekeken worden naar andere mogelijkheden. De SP is nog steeds de grootste fractie in de raad van Enkhuizen en ik zie niet in waarom ze niet vertegenwoordigd zou moeten zijn in een college.

Nogal al wat VVD ministers faalden op het departement van Justitie en Veiligheid. Ik heb toen niemand horen roepen dat dit departement dan maar geleid moest worden door een partijloze zakenminister.

Enfin, aanstaande dinsdag weten we meer. Eén ding is zeker: hoewel ons steeds is verzekerd dat aan de onderhandelingen met de OREZ BV (Ontwikkeling Recreatieoord Enkhuizer Zand)  geen financiële gevolgen zouden kleven, laat burgemeester Baas ons via de krant weten, dat daar wel degelijk sprake van is, als het college niet bij het kruisje tekent.

Dat wordt alleen maar erger als het ZZM zich verzet tegen een bestemmingsplan waarin geen rekening is gehouden met haar belangen. Dus één ding is zeker, we gaan een paar interessante maanden tegemoet, vóórdat de kiezer zich mag uitspreken.

maart 20, 2017 Posted by | Recreatieoord, SED, Sinterklaaspolitiek, Zeperds, ZZM | Plaats een reactie

Wel staan te dringen

rezIn mijn column van maandag over de kenniskloof tussen kiezers en gekozenen concludeer ik dat het dichten van die kloof primair een taak is van de fracties die deel uitmaken van de gemeenteraad en dat zij daar de afgelopen 7 jaar feitelijk niets aan gedaan hebben.

Op mijn blog heb ik de “nieuwsfeeds” van de diverse fracties opgenomen en die bieden (met uitzondering van SP en CU/SGP) een treurige aanblik.

Niet dat ik onder de indruk ben van het nieuws dat die partijen brengen, maar het is niet aan mij om te bepalen wat ze wel of niet belangrijk vinden.

Echter, ik heb waardering voor het feit, dat men pogingen doet om de kiezer te informeren over zaken die zij van belang achten. Iets wat de overige partijen niet de moeite waard vinden.

Naast de “nieuwsfeeds” is er natuurlijk ook nog Twitter. Het medium van Trump en zijn nationale bewonderaar Wilders. Via Twitter kun je weliswaar razendsnel een mening verspreiden of ergens de aandacht op vestigen, maar dan houdt het wel zo’n beetje op.

Lokaal maken Langbroek en Quasten graag en veel gebruik van Twitter, maar daarbij verspreiden ze hoofdzakelijk de mening van anderen die bovendien zelden iets te maken heeft met de lokale politiek.

Het kersverse raadslid Pieter Heijkamp twitterde onlangs een foto van een werkbezoek van raadsleden aan een lokaal bedrijf. Het college deed hetzelfde met een bezoek aan weer een ander bedrijf. Leuk om te zien natuurlijk, maar wat is daarvan de politieke relevantie? Wij bezoeken belangrijke bedrijven en daarom zijn wij ook belangrijk?

Beide bedrijven zijn zonder meer van belang voor Enkhuizen, maar dat is het ZZM (Zuider Zee Museum) ook. Kunnen wij straks een “selfie” van raadsleden op het ZZM zien als bewijs dat men aan een oplossing werkt?

Of zou je daar eens een beschouwing over moeten schrijven en serieuze aandacht aan moeten schenken? Maar dat is waarschijnlijk allemaal te ingewikkeld. Gewoon een foto van jezelf met het bedrijf op de achtergrond als bewijs dat je ergens mee bezig bent. Wie wil weten “waarmee” krijgt geen antwoord en wacht maar tot het besluit is genomen.

Volgens de ZZM directie is het bootmodel op termijn niet langer te  handhaven.  Ze heeft meegewerkt aan een mogelijk compromis, het college heeft een extern bureau opdracht geven een aantal mogelijkheden uit te werken, die vervolgens door de raad van tafel zijn geveegd.

OK, ik vond het compromis van het college ook niets, maar daarmee is het probleem niet van tafel. Wat dan wel? Ik vind een parkeervoorziening op het REZ (Recreatieoord Enkhuizer Zand) ook niet ideaal, al was het maar vanwege de weinig florissante toegangsweg. Maar die oplossing is in ieder geval beter dan meer verkeer door de stad.

Ik heb niets tegen een vakantiepark, maar op basis van het huidige ontwerp, is het scheppen van parkeerruimte onmogelijk geworden. Logisch dat het ZZM zich tegen dat ontwerp (en niet tegen het plan als zodanig) met hand en tand zal verzetten.

Van der Pijll beweert dat de raad heeft besloten dat er op het REZ geen parkeerterrein gecreëerd zal worden voor het ZZM, maar dat is, net als het meeste van wat hij beweert, een alternatief feit. De raad heeft alleen besloten dat de ontwikkelaar bij het maken van zijn plannen geen rekening hoeft te houden met de wensen van het ZZM. Of dat een verstandig besluit is geweest zal blijken als de rechter zich daarover heeft uitgesproken.

Het geen rekening houden met de wensen van het ZZM is iets wat de coalitie zich heeft voorgenomen, maar dat is niet hetzelfde als een besluit. Tegen een besluit kun je beroep aantekenen bij een rechter. Niet tegen een coalitievoornemen. Bovendien, de coalitie bestaat allang niet meer in zijn oorspronkelijke samenstelling.

Kortom het lijkt me een kwestie die aandacht verdient en besproken zou moeten worden. Maar de wil daartoe ontbreekt volledig bij de politieke elite van Enkhuizen. Geen raadsfractie die daar tot dusver zijn mening over heeft durven geven.

Persoonlijk acht ik de kans klein, dat het plan in ongewijzigde vorm zal worden uitgevoerd en de kans groot, dat een wijziging van het bestaande plan (anders dan dat men tot dusver steeds heeft volgehouden) financiële gevolgen zal hebben voor de gemeente.

En wedden dat onze politieke elite dan plotseling wel staat te dringen om bekend te maken dat die financiële gevolgen (en mogelijke vertraging) de schuld is van anderen en niet van hun eigen domme besluiten.

februari 22, 2017 Posted by | Recreatieoord, ZZM | Plaats een reactie

Aan zijn verstand brengen.

Pijl

Megalomaan

Gisteren was het vrijdag en sinds kort is het dan de gewoonte dat ik  mails van Bram van de Pijll krijg, waarin hij me er van probeert te overtuigen dat ik dingen niet begrijp, die hij wel begrijpt.

Daarbij maakt hij driftig gebruik van “alternatieve“ feiten. Dat wil zeggen feiten die geen feiten zijn, maar meningen van hemzelf. Dat gaat dan weer gepaard met persoonlijke aanvallen en beschuldigingen richting mijn blog, zijnde een onderdeel van de door hem niet gewaardeerde media.

Gisteravond drong het plotseling tot me door dat we met Bram van der Pijll beschikken over een variant van de nieuwste politieke stroming, het Trumpisme. Dat wil zeggen iemand die een enorme zelfingenomenheid paart aan grote politieke ambities.

Bram kan het maar niet nalaten  te benadrukken dat hij iets heeft dat ik niet heb. Namelijk de macht om te beslissen, terwijl ik niet anders kan dan schrijven over de mogelijke gevolgen van die beslissing en dat maakt mij (in zijn ogen) tot iets minderwaardigs.  Ik “zit aan de kant van de mensen die mogen schreeuwen wat ze willen. Maakt toch geen bal uit.” stelt hij letterlijk vast.

Een variant op hetgeen Baas me ooit eens vertelde. Die zag zijn taak als het correct en volledig informeren van degenen die bij de besluitvorming waren betrokken. Dat wil zeggen de raads- en commissieleden. Voor degenen die niet bij de besluitvorming waren betrokken gold die noodzaak niet. Daarmee schep je weliswaar een kenniskloof tussen de kiezers en degenen die zeggen de kiezers te vertegenwoordigen (de gekozenen), maar in de praktijk blijkt dat die kenniskloof de kiezers en de gekozenen weinig uitmaakt.

Dat wil zeggen, totdat de kiezers zelf slachtoffer worden van die kenniskloof en er maatregelen getroffen worden die hen persoonlijk raken. Dan is Leiden in last. Maar ook in dat geval richt de toorn van de kiezer zich gewoonlijk tegen de gekozenen en niet tegen de bestuurders die het bestaan van die kenniskloof toejuichen. Om de simpele reden dat dit voor hen het werken makkelijker maakt.

Hoe minder mensen je hoeft te overtuigen van je gelijk, hoe makkelijker het is. De kiezers worden tevreden gehouden met “presentaties”, maar wat ze er van vinden doet verder niet ter zake. Ze spelen immers toch geen rol bij de besluitvorming. Dat proces is vaak ondoorzichtig, omdat daarbij alleen de bestuurders (alsmede hun ambtelijke organisatie) en de gekozenen zijn betrokken.

Het is de taak van de pers om dit proces voor de kiezers inzichtelijk te maken en het kritisch te volgen. Op landelijk niveau gebeurt dat nog steeds. Op regionaal niveau, als gevolg van bezuinigingen, nauwelijks. Men doet waarheidsgetrouw verslag van hetgeen er wordt gezegd, maar daarmee hebben we het wel gehad. Ik bedoel dit niet als een verwijt, maar als de vaststelling van een feit. Het vloeit voort uit onze hedendaagse opvattingen over politiek.

postmanDe Amerikaanse cultuurfilosoof Neil Postman heeft daar in de vorige eeuw (1985) een boekje over geschreven. ”Amusing ourselves to death”. Politiek is (onder de invloed van de TV) onderdeel geworden van een beeldcultuur die niet gericht is op het verbeteren van informatie, maar op het verschaffen van amusement.

Die beeldcultuur is dank zij internet alleen maar toegenomen. Via Facebook, Instagram, Snapchat en Twitter wordt er tegenwoordig zoveel nutteloze informatie verspreid dat er nauwelijks nog tijd is voor serieuze reflectie over welk onderwerp dan ook.

Laat staan over de politiek.

Met als uiteindelijk resultaat, dat we nu iemand als machtigste man van de wereld hebben die alles (en iedereen) die niet instemt met zijn megalomane opvattingen, nep noemt. Rechters, media, wetenschappers en instanties. Kortom iedereen die het maar waagt met hem van mening te verschillen.

Zijn streven was macht over alles en iedereen en nu hij die heeft, denkt hij dat niets of niemand hem mag beletten om daar naar eigen goeddunken gebruik van te maken. Zover is Bram natuurlijk nog niet,  maar zijn opvattingen neigen in dezelfde richting.

Als hij op de markt een pond kaas bestelt en hij krijgt een kilo, dan betaalt hij niet voor dat extra pond. Zou ik ook niet doen. Maar het is wel een wel heel kinderlijke weergave van wat er gebeurd is inzake de verzwaring van elektra in de Drommedaris.

Bram is er trots op dat hij geen rekening heeft gehouden met de wensen van het ZZM (mogelijk omdat hij een kwartier moest wachten voor dat hij de directeur te spreken kreeg), maar wat daarvan de mogelijke gevolgen zijn kan hem verder niet schelen. Hij veronderstelt zelfs dat ik niet weet wat die gevolgen zouden kunnen zijn.

Dat weet ik echter wel. De kans is groot dat de hele exercitie opnieuw gedaan moet worden. De reden daarvoor is dan niet het ZZM, dat niet anders doet dan datgene verdedigen wat zij in belang van het museum acht, maar het stompzinnige gedrag van raadsleden als Van der Pijll, die menen dat ze daar geen rekening mee hoeven te houden.

Bram is wat dat betreft een Erdogan of Trump democraat. Beiden gaan er van uit dat zodra je de macht hebt, je mag bepalen wat er gebeurt. Dus ook het inperken van de rechten van minderheden. Jammer voor hem leven we in een democratische rechtsstaat. Waarin bepaald is, dat ook rekening moet worden gehouden met het belang van anderen.  Dat is misschien even wennen voor Bram, maar uiteindelijk zal hem dat, net als zijn grote voorbeeld Trump, aan zijn verstand worden gebracht.

februari 18, 2017 Posted by | Pijll, Recreatieoord | 2 reacties

Recht om te weten.

rezGoed, de plannen voor een vakantiedorp zijn dus inmiddels gepresenteerd aan de gemeenteraad, de stakeholders en de standplaatshouders op de camping. Wat nog staat te gebeuren zijn 2 presentaties voor de inwoners van Enkhuizen en niet te vergeten (op 2 maart) de selectiecommissie, waarvan de volledige samenstelling mij onbekend is.

Voor zover ik weet worden de leden van de selectiecommissie benoemd door het college. Haar taak is het college te adviseren over de deugdelijkheid van de plannen. Indien die als positief wordt beoordeeld, dan is het college vrij om een juridisch bindende overeenkomt aan te gaan met de ontwikkelaar.

Ik vind het een wat merkwaardige constructie, dat bij de uiteindelijke beslissing of het project wel of niet door zal gaan (inclusief de daaruit eventueel voortvloeiende gevolgen) het hoogste orgaan van de gemeente, de raad, daar verder geen enkele rol van betekenis meer in speelt. Zij mag alleen nog de wijzigingen van het bestemmingsplan goedkeuren.

Maar wat ik (of wie dan ook) verder van die procedure vind doet natuurlijk niet ter zake. De gemeenteraad heeft besloten dat zichzelf buitenspel zetten een verstandige beslissing is.

Dat het college er de voorkeur aan geeft om de raad niet in de besluitvorming te betrekken is niet geheel onlogisch. De raad heeft namelijk een (zorgvuldig gekoesterde) reputatie van wispelturig gedrag. Er is haar daarom in een vroeg stadium gevraagd om in te stemmen met de door het college geformuleerde kaders.

Feitelijk heeft de raad daarmee haar belangrijkste privilege, het vellen van een eindoordeel over het onderhandelingsresultaat, opgegeven. Dat oordeel is nu in handen van een door het college benoemde groep “deskundigen”. Zolang het onderhandelingsresultaat binnen de gestelde kaders blijft kan de selectiecommissie groen licht geven en kan het college over gaan tot het geven van een opdracht, zonder dat de raad daar nog een besluit over hoeft te nemen.

Kan de commissie, naar aanleiding van wat ze gehoord heeft tijdens de bijeenkomsten een negatief advies geven? In theorie kan alles, maar als een negatief advies niet het gevolg is  van het niet voldoen aan de kaders, zal dat negatieve advies financiële gevolgen hebben. De ontwikkelaar zal in dat geval compensatie verlangen voor de werkzaamheden die hij heeft verricht.

Het college heeft tot dusver de raad altijd voorgehouden dat die financiële gevolgen er niet zijn, maar dat heeft ze ook beweerd in het geval van de Drommedaris.

Toen heette het dat er, vanwege het ontbreken van een opdracht, geen verplichting tot betalen bestond. Wet- en regelgeving zeggen echter heel wat anders.

Het ontbreken van een opdracht laat het recht op betaling onverlet. Met andere woorden, het ontbreken van een opdracht is niet een afdoende argument om een betalingsplicht te ontlopen. Daarvoor is meer nodig en het is een rechter die (na afweging van feiten en omstandigheden) vast stelt of er wel of niet sprake is van een verplichting.

Het rechtsbeginsel is dat iedereen die arbeid verricht in principe recht heeft op betaling voor die arbeid. Of van dat principe kan worden afgeweken bepaalt een rechter en God zij dank niet de gemeenteraad van Enkhuizen. Al is men arrogant genoeg om te denken van wel.

Samengevat, zolang de ontwikkelaar binnen de voor haar geldende kaders is gebleven kan de selectiecommissie niet anders dan een positief advies geven en vanwege dat positieve advies kan het college niet anders dan de ontwikkelaar de opdracht verstrekken.

Ongeacht wat er tijdens de presentaties als bezwaren naar voren wordt gebracht.

Gebeurt dat niet, dan volgt een schadeclaim van de ontwikkelaar.

Omdat de wensen van het ZZM geen deel uitmaken van de gestelde kaders, kan op grond daarvan ook geen negatief advies worden gegeven.

Niettemin doet het college er verstandig aan om in overleg te treden met de ontwikkelaar om te zien of haar plannen zodanig kunnen worden aangepast dat er rekening wordt gehouden met de wensen van het ZZM. Elke andere weg leidt tot een publicitair en juridisch debacle.

Deze gang van zaken heeft het college volledig aan zichzelf te wijten. Zij heeft de kaders gesteld waaraan voldaan moest worden en nagelaten rekening te houden met de belangen van het ZZM. Ze zal ongetwijfeld proberen de schuld daarvoor bij anderen te leggen maar die vlieger zal niet opgaan.

Opvallend is dat onze politieke zwaargewichten in de raad zich tot dusver niet over deze kwestie hebben uitgelaten.Strikt genomen hoeven ze dat ook niet, want ze spelen geen rol meer in de besluitvorming.

Maar toch, er dreigt immers een levensgroot conflict met het ZZM, waar niemand op zit te wachten en dat Enkhuizen alleen maar schade kan berokkenen. Je hoopt dan stiekem dat er tenminste één raadslid naar voren komt en zich uitspreekt, maar dat is waarschijnlijk te veel gevraagd.

Dat ze op Langbroek na, niet reageren op dit blog is inmiddels wel duidelijk. Maar ook op hun eigen websites geen enkele reactie of beschouwing. Men verschuilt zich als gewoonlijk achter een muur van stilzwijgen. Ik zie hier een schone taak voor het NHD om te proberen ze tot een uitspraak te verleiden.

Het was Baas zelf die het NHD opriep om meer aan duiding te doen. Raadsleden hebben bovendien het NHD nodig als ze weer eens positief in het nieuws willen komen door een plannetje te ontvouwen, waar ze electoraal voordeel mee denken te kunnen halen.

U kent inmiddels mijn opvatting. Prima plan, waarin helaas geen rekening is gehouden met de wensen van het ZZM. Wat er onvermijdelijk toe zal leiden dat het ZZM (zo nodig met hulp van de rechter)  haar belangen zal proberen veilig te stellen. De kans dat dit haar gaat lukken acht ik bijzonder groot.

Maar dat is mijn persoonlijke mening en ik vertegenwoordig niemand anders dan mijzelf.

Wat denken de mensen die de pretentie koesteren de bevolking te vertegenwoordigen? Dat zou niet alleen ik wel eens willen weten, maar ook de rest van de bevolking lijkt me. Ik denk zelfs dat ze er recht op hebben om het te weten.

februari 17, 2017 Posted by | Klungelen, Recreatieoord | 4 reacties

De Hooijmaijers van deze wereld

indianen

Enkhuizer raad verkoopt grond in het recreatieoord

Gisteren groot in het nieuws. Het bericht dat een non-profit organisatie een OV kaart voor € 7,50 aan de consument verkoopt, terwijl hij maar 88 cent kost om te produceren. Ik was niet verbaasd. Elke oplichter weet, dat zaken doen voor de overheid het meeste oplevert.

Een van de zaken die me bij de ontwikkeling van het REZ het meest intrigeerde was het totaal ontbreken van financiële onderbouwing van het project en het totale gebrek aan belangstelling daarvoor van de raad.

Binnen de raad heerst een breed gedeelde afkeer jegens project-ontwikkelaars (die ik overigens niet deel), maar tegelijkertijd doet men  vrijwel blindelings een beroep op ze. Misschien niet het college en de ambtenaren, maar de raad slikt alles voor zoete koek.

Daarnaast heeft de raad het eindoordeel over het bereikte resultaat in handen gegeven van een selectiecomité waarvan men de samenstelling niet kent en waarop men ook geen invloed heeft gehad bij de samenstelling.

Verder is de raad akkoord gegaan met een gesloten beurzen constructie zonder te weten wat de marktprijs was van hetgeen ze aanbood en zonder te weten wat de kostprijs was van hetgeen ze daarvoor in ruil terugkreeg.

In plaats daarvan vergaapt men zich nu aan plaatjes van bungalows, plattegronden en artist-impressions  van de toekomstige situaties. Kortom, uiterlijk vertoon en daarom vergelijkbaar met de  spiegeltjes en kraaltjes waarmee onze voorouders inheemse volkeren ervan wisten te overtuigen dat zij aan ons hun land en grondstoffen moesten overdragen.

Met al haar bombarie en gewichtigdoenerij is de raad van Enkhuizen te vergelijken met de indianen van Manhattan die hun grond verkochten voor goederen met een waarde van 60 gulden. Zoals nu van de raad verwacht wordt grond weg te geven in ruil voor een schattig strandje.

Ik heb op dit blog in het verleden meermalen een poging gedaan te achterhalen wat de waarde was van de grond die de gemeente “gratis” aanbood in ruil voor voorzieningen die de ontwikkelaar voor zijn rekening zou nemen. Maar dat is niet iets waar welk raadslid dan ook zich in wenst te verdiepen.

Ook het college heeft daarover tot dusver geen enkele financiële informatie verschaft anders dan dat het project budgetneutraal zal worden uitgevoerd.

Zoals het college ook geen enkele informatie verschaft over het feit dat de verzwaring van de elektra in de Drommedaris het ene jaar € 100.000,- kost, maar het jaar daarop € 20.000,-.  Een tegenstrijdigheid die de raad niet opvalt of niets kan schelen. Sterker nog, op een enkele uitzondering na wantrouwt men zelfs mijn poging om dat verschil (met hulp van de rechter) verklaard te krijgen.

En mijn verzoek om hulp bij die zoektocht naar de waarheid door de griffiekosten (€ 10,- per raadslid) voor haar rekening te nemen werd (op één enkele uitzondering na) volledig genegeerd.

Alleen als een voor henzelf bestemde onkostenvergoeding dreigt te vervallen komt men in in beweging en wordt die met allerhande drogredenen in stand gehouden. Want dat is iets wat henzelf aangaat. Hoe en of de gemeente zijn geld over de balk smijt zal hun verder een zorg zijn, zolang ze er zelf maar niet onder hoeven te lijden.

Terug naar het recreatieoord en de financiële onderbouwing van dat project.

Dank zij mijn korte vraag (waarvan de betekenis helaas niet werd opgepikt door het NHD) tijdens de stakeholders vergadering kan er meer helderheid worden verschaft. Gaat het bestaande plan uit van een erfpachtconstructie (zoals het college tot dusver suggereerde) of worden de bungalows gebouwd op eigen grond? Het antwoord was, dat het laatste het geval zal zijn.

Welnu, ik meen dat er 160 kavels worden gerealiseerd. Laten we uitgaan van een gemiddelde kavelgrootte van 500 m2 en een m2 prijs van € 300,- dan praten we over een opbrengst van  24 miljoen uit kavelverkoop van waaruit alle verdere noodzakelijke voorzieningen moeten worden gerealiseerd. Zoals nutsvoorzieningen, wegen en beschoeiingen.

Ik zeg niet dat dit een realistische berekening is. De verkoopopbrengst van kavels kan ook miljoenen hoger of lager uitvallen. Waar het om gaat is dat je met behulp van een berekening, die past op de achterkant van een sigarendoosje, kunt uitvinden of een project aantrekkelijk is of niet.

Zolang de kosten van de noodzakelijke voorzieningen beneden de hier  geschatte 24 miljoen blijven verdien je geld aan de verkoop van kavels. Meer geld verdien je door ze te gaan bebouwen met vakantiebungalows en nog meer geld verdien je door permanente bewoning ervan toe te staan.

Het verbluffende aan de gang van zaken is, dat dit soort van sigarendoosberekeningen nooit door de gemeente zijn gemaakt. Althans, misschien zijn ze wel gemaakt, maar ze zijn niet gedeeld met de raad.

Anders gezegd de gemeente geeft grond weg die na het bouwrijp maken 24 miljoen waard is. In ruil daarvoor wordt er een strandje aangelegd waarvan de kosten volgens een eerdere opgave van de gemeente 1.3 miljoen bedragen. Plus een paar wegen en een modern geoutilleerde camping. Die vervolgens wordt overgedragen aan een nieuwe eigenaar.

Nog veel verbluffender is dat de raad nog nooit de moeite heeft genomen om te vragen naar een financiële doorberekening van de plannen. In plaats daarvan staart men zich blind op de opbrengst van de toeristenbelasting en de bijdrage aan het zwembad.

Terwijl de raad die punten veronderstelde een beletsel te zijn voor een succesvolle tender, heeft de ontwikkelaar al laten weten dat hij gemakkelijk aan die gestelde voorwaarden kan voldoen.

“Penny wise, but pound foolish” zeggen ze in Engeland. Je druk maken over kleinigheden om tegelijkertijd de grote lijn uit het oog te verliezen. Het is van die gemakzuchtige, maar ook kinderlijke benaderingswijze waar de Hooijmaijers van deze wereld dankbaar gebruik van maken.

februari 16, 2017 Posted by | Geldsmijten, Klungelen, Recreatieoord | Plaats een reactie

Iets te optimistisch.

knoopTijdens de nieuwjaarstoespraak riep burgemeester Baas nog vol trots dat de gemeente in geen enkele procedure was verwikkeld. We zijn nu net iets meer dan een maand verder en eerdaags staat de teller al weer op drie.

Om te beginnen was het niet helemaal waar dat de gemeente niet was betrokken in een rechtszaak. Er liep een procedure over een door de architect geëiste schadevergoeding van € 80.000,-.

Een voor de hand liggende procedure van H & R inzake de overeengekomen betaling van € 60.000.- is waarschijnlijk afgekocht door hem gewoon het gevraagde bedrag te betalen.

Mijn procedure over de wijze waarop gevolg is gegeven aan mijn WOB verzoek is inmiddels in gang gezet.

Een procedure om het college te dwingen een besluit te nemen over het ter beschikking stellen van grond voor het aanleggen van parkeervoorzieningen ten behoeve van het ZZM wordt mogelijk nog deze week aangespannen. Aangezien het college een besluit daarover keer op keer uitstelt.

Zoals zij het besluit over mijn WOB verzoek, inhoudende dat zij niet over de gevraagde documenten beschikt, ook maandenlang heeft uitgesteld. Je kunt de rechter pas om een oordeel vragen over een besluit, nadat de wederpartij je op de hoogte heeft gesteld van haar besluit.

Gelukkig hebben onze volksvertegenwoordigers  de afgelopen maand niet stil gezeten. Ze hebben geregeld dat ze een onkostenvergoeding voor zichzelf, waarvoor de noodzaak was komen te vervallen, toch zouden blijven ontvangen.

Ze hebben het oplaten van ballonnen binnen de gemeentegrenzen verboden. En ze hebben besloten een wettelijke verplichting tot betalen in het kader van de Participatiewet niet na te komen. Zoals ze eerder ook al geweigerd hadden een aannemer te betalen voor de werkzaamheden die hij had verricht.

We kunnen derhalve vaststellen dat het hun niet aan daadkracht heeft ontbroken.

Maar wat nu, als de rechter uiteindelijk oordeelt dat de belangen van het ZZM zwaarder wegen dan de belangen van de toekomstige exploitant van vakantiewoningen?  En dat derhalve de kaders (waarbinnen projectontwikkelaar OREZ zijn opdracht heeft vervuld) moeten worden aangepast, zodat recht gedaan wordt aan de belangen van het ZZM.

De wensen van het ZZM maken het inrichten van een vakantiepark niet onmogelijk. Het bestaande ontwerp dient alleen te worden aangepast. Maar die aanpassing heeft wellicht financiële gevolgen voor de ontwikkelaar en daarvoor zal een oplossing moeten worden gezocht.

Kortom, ik denk dat de nu voorziene planning, waarbij de (nu nog onbekende) selectie-commissie het college zal adviseren over de verdere voortgang iets te optimistisch is.

 

februari 15, 2017 Posted by | Recreatieoord, Zeperds, ZZM | Plaats een reactie