Afleidingsmanoeuvre

In een poging hun eigen aandeel in het debacle rond het REZ zo veel mogelijk te bagatelliseren hebben de SP coryfeeën Stolk en Keesman nieuwe vragen gesteld aan het college.

Daarin beweren ze: “In 2017 heeft de gemeenteraad unaniem en de meerderheid van de aanwezige burgers gekozen voor de variant Bastionmodel als model voor de locatie waar het bungalowpark op het Recreatieoord Enkhuizer Zand moet komen.” 

Dat is, voor de zoveelste keer, een onjuiste voorstelling van zaken.

De raad was (door middel van haar go/no go besluit) er mee akkoord gegaan, dat daaropvolgende besluiten door het college zouden worden genomen.

Voor wat betreft de kwaliteit van de plannen geadviseerd door een (door haarzelf te benoemen) beoordelingscommissie.

Wie er in die commissie zaten weet ik nog steeds niet, maar wel dat het een drietal stedenbouwkundigen betreft. Daarom ben ik nieuwsgierig naar het advies ze bij het voorlopige, maar ook bij het definitieve ontwerp hebben uitgebracht over de kwaliteit van de plannen.

Vragen daarover heb ik gesteld in mijn WOB verzoek.

De SP beweert dus ten onrechte, dat raad en burgers een keuze konden maken. Die keuze mogelijkheid was, met instemming van de raad, aan een ander gegeven.

Waar de SP ook over zwijgt is, dat zij (net als de grootst mogelijke meerderheid van de raad) er mee had ingestemd, dat alle verdere besluiten in dit project door het college konden worden genomen.

Met als gevolg dat grond (met een “straatwaarde” van 20 miljoen) aan de ontwikkelaar werd overhandigd, zonder duidelijke omschrijving van de voorwaarden (zoals de prijs bijvoorbeeld) en zonder dat de hoogste autoriteit binnen de gemeente (de raad) in staat was gesteld om haar bezwaren daartegen kenbaar te maken.

Want dat is natuurlijk het echte schandaal, waar de SP, maar ook alle andere partijen het liever niet over hebben.

Wie op de websites van Droomparken rondkijkt, ziet dat bouwkavels met een huurprijs van € 6000,- geen uitzondering zijn. Dat wil zeggen, dat project Enkhuizen, alleen voor wat de opbrengst uit grondhuur betreft de potentie heeft voor een jaarlijkse opbrengst van 1,2 miljoen. (200 kavels à € 6000,-)

De meest urgente vraag lijkt me dan ook, wie is verantwoordelijk voor het feit dat het oorspronkelijke  uitgangspunt (dat de grond in erfpacht zou worden uitgegeven) werd gewijzigd in een besluit om de grond voor een schijntje te verkopen.

En waarom is dat besluit nooit voorgelegd aan de gemeenteraad. Ook daarover heb ik vragen gesteld in mijn WOB verzoek.

Omdat, op 1 na alle partijen verantwoordelijk zijn voor die nalatigheid, hebben ze met het college één gezamenlijk belang.

En dus zoeken ze, samen met college, naar onderwerpen die de aandacht kunnen afleiden van hun eigen nalatigheid.

De door de SP gestelde vragen maken deel uit van die afleidingsmanoeuvre. Omdat ze de aandacht proberen te vestigen op vermeende tekortkomingen van de provincie, maar de  eigen tekortkomingen van college en raad doodzwijgen.

Zwarte Pieten.

Opnieuw een alleraardigst voorbeeld van de strakke regievoering van de gemeente voor wat betreft  het Enkhuizerzand.

Het NHD beweert vandaag dat Droomparken een vergunning voor het inrichten van een camping heeft aangevraagd. De gemeente wil echter op haar beurt niet bevestigen dat zij een dergelijke aanvraag heeft ontvangen. Wie te geloven?

Volgens mij proberen gemeente en Droomparken de schuld voor de ontstane situatie op elkaar af te schuiven.

Met de ontstane situatie bedoel ik de onzekerheid waarin de campingbewoners (die mee willen verhuizen naar de nieuwe camping) verkeren.

Enerzijds is hun overeenkomst met de gemeente per 1 oktober formeel beëindigd en is er door de gemeente tot dusver geen aanbod tot verlenging gedaan.

Dat aanbod is wel gedaan door Droomparken, maar die heeft formeel geen zeggenschap over de bestaande camping. Waarschijnlijk zal er een soort formele overdracht moeten plaatsvinden, maar onder welke voorwaarden en voor hoe lang?

Ik ga er van uit dat Droomparken een vergunning heeft aangevraagd, echter wel in de wetenschap, dat die aanvraag pas in behandeling kan worden genomen, nadat het nieuwe bestemmingsplan onherroepelijk is geworden.

Maar dank zij die aanvraag kan ze (Droomparken) in ieder geval blijven betogen (tegenover de campingbewoners) dat ze er alles aan gedaan heeft om de nieuwe camping op tijd klaar te krijgen.

En zo heeft de gemeente opnieuw de Zwarte Piet in handen. Ook al omdat nog steeds blijft volhouden dat de camping per 1 april gereed zal zijn. Wat een tamelijk onzinnige opvatting is, als je er van uitgaat, dat een vergunning pas kan worden verleend, nadat het nieuwe bestemmingsplan onherroepelijk geworden is.

En dat moment kan nog jaren op zich laten wachten.

 

Prima voorbeeld.

In mijn vorige column stelde ik, dat de gemeenteraad nauwelijks aandacht besteedde aan haar toezichthoudende taak. In plaats daarvan praat men liever gezellig mee over de uit te voeren taken.

Dat weerspiegelt zich ook in de verkiezingstijd. Hoewel politici altijd heel stoer roepen dat dit de tijd is om verantwoording af te leggen, gebeurt dat zelden of nooit en stort men zich collectief op toekomstplannen.

Hoewel de invloed van de raad op zulke plannen betrekkelijk gering is, doen de partijen niets liever dan weidse vergezichten te schilderen. Zoals de verdubbeling van het spoor naar Hoorn of een vierbaansweg naar Lelystad.

Geen partij die de ontwikkeling van het REZ tijdens de laatste verkiezingen ter sprake bracht, behalve de SP en die wist te melden dat “de ontwikkeling van het recreatiegebied gaat nu echt van start: daardoor krijgt onze stad een prachtig gebied waar iedereen vrije tijd kan vieren.” 

Geen woord over het feit, dat vrijwel het gehele gebied in private handen komt en dat het vieren van de vrije tijd hoofdzakelijk is voorbehouden aan kapitaalkrachtigen, die zich een tweede huis kunnen permitteren.

Waar politiek (in mijn ogen) voornamelijk over zou moeten gaan is niet het formuleren van allerhande abstracte wensdromen, maar het houden van gedegen toezicht op de dagelijkse gang van zaken. Maar het houden van toezicht levert geen status op voor hen die het moeten uitvoeren en is daarom weinig populair.

“Veel beloven, weinig geven, doet de gek in vreugde leven.” luidt het gezegde en dat is in mijn ogen ook de verklaring voor de geringe belangstelling voor de politiek. Maar omdat het niet uitmaakt hoeveel mensen er gaan stemmen (al gaat maar 30% stemmen, dat is niet van invloed op het aantal raadsleden) blijft men doorgaan op de ingeslagen weg.

Je zou hopen dat het electoraat zich wat meer zou bekommeren om het toezicht dat hun vertegenwoordigers uitoefenen, maar hoop is uitgestelde teleurstelling en verder uitstel heeft dan ook geen zin.

Ik heb bijna 10 jaar lang geprobeerd om toezicht uit te oefenen op wat onze gekozen en benoemde bestuurders uitspookten. Veel is er in die tijd niet veranderd. Ondanks beloften over transparantie en participatie is het beleid alleen maar ondoorzichtiger geworden en is de mogelijkheid tot deelname ingeperkt. Het REZ is daar een prima voorbeeld van.

 

Naar waarde inschatten.

In aansluiting van wat ik gisteren schreef is de grote vraag dus, zullen Droomparken, de provincie en het ZZM elkaar weten te vinden?

Ik heb daar goede hoop op. De heer Bruils, directeur van Droomparken lijkt me een zeer praktisch ingesteld man, die werkt binnen de mogelijkheden die hem worden geboden.

Hij wil uiteraard geld verdienen, maar ik geloof ook, dat hij graag iets moois wil maken van het Enkhuizer project. Ik denk ook niet, dat hij daarover advies nodig heeft van wie dan ook.

Het enige wat hij moet doen is serieus aandacht schenken aan de wensen die het ZZM 6 jaar geleden aan het college heeft geformuleerd. Iets wat college en raad nooit hebben gedaan en waarmee ze zichzelf inmiddels schaakmat hebben gezet.

Om in schaaktermen te blijven, om de bestaande patstelling, (waarbij niemand krijgt wat hij zich wenst), te doorbreken zal Droomparken een offer moeten brengen. In de zin dat het planvolume (aantal te bouwen woningen) omlaag moet.

Als Droomparken bereid is dat te accepteren, dat kan er op korte termijn een oplossing gevonden worden.

Als verlaging van het bouw volume niet acceptabel is voor  Droomparken, dan blijft de patstelling voortduren vrees ik.

College en raad horen in mijn opvatting bij dit alles geen rol van betekenis te spelen. Ze hebben hun kans gehad. Die hebben ze op groteske wijze verprutst. Ze mogen wat mij betreft doen wat wethouder Luyckx zei dat ze moesten doen.

“Allemaal heel stil en rustig nadenken over de meest juiste, adequate oplossing met alle betrokken partijen”.

Inmiddels lijkt me duidelijk dat “nadenken” niet een kwaliteit is waar raad en college in uitblinken.

Dat kunnen ze, wat mij betreft, beter over laten aan Droomparken, provincie en het ZZM en vervolgens accepteren, dat de oplossing die deze drie overeenkomen, de juiste is.

Ik weet dat vertegenwoordigers van alle drie bij dit proces betrokken partijen mijn blog lezen. Anders dan in de politiek beschikken ze wel over leidinggevenden, die in staat zijn om spijkers met koppen te slaan.

Ik kan dan ook alleen maar hopen, dat ze het politieke geneuzel naar waarde weten in te schatten, het laten voor wat het is en er geen aandacht meer aan zullen schenken.

Alleen dan is er op korte termijn een oplossing mogelijk en krijgt iedereen wat hij of zij zich wenst.

Iedereen blij.

Het Comité tot het behoud van het Enkhuizerzand is druk bezig las ik in de krant. Men heeft inmiddels met vrijwel iedereen gesproken. Zelfs met de raadsfracties waarbij het duidelijk is geworden, dat die heel veel NIET weten. De reden ervoor is, zoals ik al eerder heb aangegeven, dat raadsfracties worden geïnstrueerd om alleen maar waarde te hechten aan wat hun door het college of de ambtelijke organisatie wordt verteld.

En dat informatie, die niet afkomstig is van het college, als onbetrouwbaar moet worden beschouwd. Dat is niet van vandaag of gisteren, maar al tientallen jaren zo en is een vast onderdeel van de besluitvormingssystematiek. Door het afschaffen van de oppositie is dit gesloten systeem alleen nog maar meer gesloten geworden.

Enfin, het Comité speelt met de gedachte van een architectencafé las ik. Leuk idee, maar ik vrees dat we inmiddels zover in het proces zijn gevorderd, dat het weinig zal uithalen.

Wat iedereen over het hoofd lijkt te zien, is dat Droomparken inmiddels eigenaar is van het recreatieoord. Juridisch gezien tenminste. Door de aanschaf van Orez is ze eigenaar van de overeenkomst tussen gemeente en Orez en die voorziet er in, dat het hele gebied zal worden overgedragen aan Orez = Droomparken.

Aan die uitkomst valt alleen nog maar te ontsnappen als Droomparken een aanzienlijke schadevergoeding wordt betaald. De gemeente doet nu nog of er aan valt te ontkomen, maar ik heb meer vertrouwen in de deskundigheid van de Droompark juristen dan in de vage voorstelling van zaken die de gemeente op dit moment uitdraagt.

Droomparken heeft meer dan een miljoen betaald voor Orez en dat bedrag (en flink wat daar bovenop) komt hoe dan ook voor rekening van de gemeente, mocht het plan (waar de gemeente mee heeft ingestemd) niet doorgaan.

Bovendien, Droomparken heeft ongetwijfeld kwaliteiten op het gebied het ontwikkelen van vakantieparken. Waarom dan een architectencafé in het leven geroepen als men, via Droomparken, kan beschikken over alle benodigde kennis op het gebied van het ontwikkelen van vakantieparken?

Creëren we met een architectencafé niet een geheel nieuwe illusie. Namelijk, dat niet Droomparken, maar “wij” op een of ander manier kunnen bepalen hoe Droomparken zijn park moet inrichten?

Ik schat Droomparken behoorlijk veel slimmer in dan de Enkhuizer raad en college, dus zullen ze inmiddels wel begrepen hebben, dat het huidige plan het niet gaat halen en dat er een nieuw plan moet komen.

In dat nieuwe plan zal er rekening moeten worden gehouden met de wensen die het ZZM al 6 jaar geleden aan de gemeente kenbaar heeft gemaakt. Wensen waarvoor Droomparken (naar ik aanneem), meer begrip zal weten op te brengen dan college en raad tot dusver. Waardoor een oplossing op korte termijn in zicht komt.

Maar voor het zover is, moeten er eerst nog wat schijnbewegingen worden gemaakt om het gezichtsverlies van raad en college zoveel mogelijk te beperken. Gewoonlijk mag het voorkomen van gezichtsverlies ook nog wel een paar centen kosten en ik twijfel er niet aan of Droomparken zal daar handig gebruik van weten te maken.

Maar je kunt het gerust aan Droomparken overlaten om (rekening houdende met de wensen van provincie en ZZM) een smaakvol vakantiedorp te ontwerpen zonder dat er  (in de vorm van een architectencafé) bijstand moet worden verleend.

Uiteraard heeft de raad het recht dat plan af te keuren, maar dan gebeurt er verder niets en dient Droomparken een miljoenenclaim in. De raad doet dus gewoon wat ze normaal gesproken ook doet en tekent bij het kruisje. Iedereen blij.

Droomparken krijgt een (kleiner) vakantiepark, het ZZM parkeergelegenheid  en de inwoners van Enkhuizen een strandje zonder dat dit hun een cent heeft gekost. En daar was het toch allemaal om te doen geweest?

Het orakel van Enkhuizen

DorusIs er tijdens de behandeling van de kadernota ook nog gesproken over het REZ? Jazeker, wethouder Luyckx in zijn capaciteit van lokaal orakel heeft een 30 seconden durende verklaring afgelegd. Ze luidde als volgt.  

Allemaal heel stil en rustig nadenken over de meest juiste, adequate oplossing met alle betrokken partijen en niet meteen de hakken in het zand zetten. Luisteren naar elkaar en kijken hoe je met elkaar in overleg kunt. Zoek naar de oplossingen en niet naar de bedreigingen en heel misschien (en u als raad heeft die kwaliteit) komen we er dan met zijn allen op een keurige manier uit.

Luyckx bepleit dus, om nu datgene te gaan doen, wat de gemeente anderhalf jaar lang doelbewust heeft nagelaten. Naar een oplossing zoeken. Ze doet dat vanuit een positie waarin ze de betrokken partijen niets meer te bieden heeft.

Zeggenschap over de gang van zaken heeft ze niet meer, nu ze het eigendom van het REZ (op termijn) heeft overgedragen aan Droomparken. In ruil voor een strandje en een plan  (dat in zijn overeengekomen vorm) niet zal worden uitgevoerd.

Voor Droomparken is de onuitvoerbaarheid van het plan geen probleem (anders hadden ze wel gewacht met het aankopen van Orez bv). Maar als gemeente sta je natuurlijk toch voor Jan met de korte achternaam als je eerst keihard onderhandeld hebt over een plan dat niet zal worden uitgevoerd, met een partij die het onderhandelingsresultaat aan een ander verkoopt, zodra het vaststaat dat je (als gemeente) niet meer terug kan.

OK, omdat Droomparken niets heeft aan een plan dat niet kan worden uitgevoerd, neem ik aan, dat ze op redelijk korte termijn contact op zal nemen met het ZZM over een plan dat wel kan worden uitgevoerd.  En als daar een parkeerterrein voor het ZZM bij hoort, so be it, dat zal Droomparken verder een zorg zijn.

En als dat in kannen en kruiken is, dan halen ze Luyckx er bij en mag hij doen of hij het allemaal bedacht heeft. Maar ondertussen is de raad met vakantie en denkt stil en rustig na.

Tenzij zich Enkhuizer schokkende nieuwsfeiten voordoen, ben ik van plan hetzelfde te doen.

Voortvarend.

Gisteren bespreking van de kadernota, die het uitgangspunt vormt voor de begroting van  2020. Ik kan de kracht niet meer opbrengen om dat allemaal af te luisteren.

Wat ik nog wel doe zijn de Algemeen Politieke Beschouwingen lezen, die je hier kunt downloaden.

Ze bevatten een opsomming van zaken waar de raadsfracties bezorgd over zijn, iets waar ik ook met regelmaat over schrijf.

Soms zelfs over dezelfde onderwerpen waar de raadsfracties zeggen zich druk over te maken.

Het verschil is, dat ik (voor een oplossing van de problemen) de raad verantwoordelijk pleeg te houden, terwijl de raad zichzelf eerder ziet als slachtoffer en niet als degene die de problemen in stand houdt.

Door ze wel te benoemen, maar er verder weinig of niets aan te doen om ze op te lossen.

Overigens goed nieuws over de besprekingen tussen campingbewoners en de directie van Droomparken. Er schijnt toegezegd te zijn, dat mocht de nieuwe camping niet op 1 april klaar zijn, de campinggasten (die over willen gaan naar de nieuwe camping) gewoon kunnen blijven staan.

Iets wat de gemeente natuurlijk allang geregeld had moeten hebben.

Het feit, dat ze dit heeft nagelaten maakt duidelijk, dat nu de gemeente het eigendom van het gebied (in praktische zin) heeft overgedragen aan Droomparken, ze verder ook geen enkele rol van betekenis meer speelt voor wat betreft de uiteindelijke indeling van het gebied.

Zolang Droomparken zich houdt aan haar belofte een strandje aan te leggen kan ze bijna alles doen met het gebied wat haar goed  dunkt. Bijvoorbeeld, door het bestaande plan te wijzigen in een plan dat voor iedereen acceptabel is.

Als Droomparken net zo voortvarend te werk gaat in het oplossen van de problemen die het ZZM heeft aangegeven, dan kunnen we binnenkort een aangepaste versie van het indelingsplan tegemoet zien.

Zodat er een herschreven bestemmingsplan aan de raad ter goedkeuring kan worden voorgelegd.