Zelf-castratie.

De buitendijkse grond waarop Resort Markermeer is gevestigd is niet verkocht, maar is  eigendom gebleven van de gemeente Stede Broec. Exploitant Europarcs huurt het van de gemeente. Naar ik meen voor een periode van 50 jaar (maar het kan ook 30 jaar zijn).

Op haar beurt verhuurt Europarcs de kavels waarop zij haar chalets heeft gebouwd. De chalets worden verkocht, de kavels verhuurd. Geen idee wat de verhuurvoorwaarden zijn, maar gebruikelijk is dat de huurkosten jaarlijks met het inflatiepercentage worden verhoogd.

Ook voor het REZ gold aanvankelijk, dat de grond in erfpacht zou worden uitgegeven. Zoals dat nu al voor SWL en het zwembad het geval is.

Alleen in bijzondere omstandigheden zou verkoop kunnen worden overwogen. Sinds februari 2017 weten we, naar aanleiding van een door mij aan de ontwikkelaar gestelde vraag, dat het project gebaseerd is op verkoop van de grond door de ontwikkelaar. Grond die hij uiteraard eerst (tegen onbekende prijs) van de gemeente heeft gekocht.

Volgens mij heeft de gemeente haar gewijzigde opvatting nooit naar buiten gebracht, laat staan dat ze de reden voor haar beleidswijziging heeft uiteengezet. In Enkhuizen geldt, dat iets vandaag “zus” kan zijn, maar morgen “zo” en dat niemand zich druk maakt of naar de reden voor die verandering vraagt.

Resort Markermeer toont aan, dat zelfs als je grond in erfpacht uitgeeft, er voldoende animo is om een vakantiepark in te richten en de op erfpacht gebouwde woningen te verkopen.

Maar er is meer waarin Enkhuizen zich onderscheidt van haar buurgemeente. Waar Stede Broec een simpele erfpacht constructie overeenkomt met de exploitant van het vakantiepark, geeft Enkhuizen de voorkeur aan een soort van ruilhandel.

In ruil voor gratis grond, legt de ontwikkelaar een aantal voorzieningen voor algemeen gebruik aan. Omdat de kostprijs van die voorzieningen onbekend is, is ook fictieve prijs waartegen de grond wordt overgedragen onbekend.

We weten inmiddels uit ervaring, dat het college er niet voor terug deinst om offertes te overleggen die een weinig realistisch beeld geven van de uit te voeren werkzaamheden en dat de raad geen enkele moeite doet om die offertes aan een kritisch onderzoek te onderwerpen.

We weten inmiddels ook uit ervaring, dat de onderliggende documentatie, met behulp waarvan de gang van zaken zou kunnen worden gereconstrueerd ontbreekt, zodat de  democratische controle op die gang van zaken onmogelijk is geworden.

Gemeenteraad_Enkhuizen_internet
Zelf castratie

Verder weten we inmiddels ook uit ervaring dat degenen die de democratische controle zouden moeten uitvoeren (de gemeenteraadsleden) daar in het geheel niet in zijn geïnteresseerd en zich op dat punt schuldig maken aan plichtsverzuim.

En tot slot weten we, dat de zogenaamde vierde macht, de reguliere pers, zich op lokaal niveau zich niet om dit soort onderwerpen bekommert. Vanuit de (in mijn ogen onjuiste) veronderstelling dat het haar lezers allemaal niets uitmaakt.

En dus kan het gebeuren, dat de belangrijkste grondtransactie over de afgelopen 8 jaar zich buiten het zicht van de toezichthoudende instantie (de gemeenteraad) afspeelt en dat die pas geïnformeerd  wordt als de overeenkomst een voldongen feit is.

Gewoonlijk wordt een dergelijke overeenkomst aangegaan onder het voorbehoud van “goedkeuring door de raad”. Alleen in dit geval heeft de raad haar goedkeuring vooraf  verleend. Of deze vorm van zelf-castratie juridisch houdbaar is waag ik te betwijfelen, maar tegelijkertijd laat deze raad zich zo gemakkelijk intimideren, dat men zich nauwelijks zal verzetten als het college eist dat men zich aan het eerder genomen besluit houdt.

De gang van zaken zou iedereen, die democratische gedragsregels van belang vindt, met  zorg moeten vervullen. Maar in werkelijkheid doen alle participanten (college en raad) of hun neus bloedt en stelt de reguliere pers zich op als een poedel, die alleen maar wil worden aangehaald (en geprezen) door de “bevoegde” instanties. In plaats van het falen van onze democratische instituties bloot te leggen.

De reguliere pers heeft de raad van Enkhuizen, niet ten onrechte, ooit kleutergedrag verweten. Het is nu zaak om dat kleutergedrag, door middel van voorbeelden uit de  praktijk, te illustreren, maar helaas. daar blijkt de moed voor te ontbreken.

Advertenties

Olifant in de kamer

Hoewel ik al een aantal maanden vraagtekens zet bij de gang van zaken rond de verdere ontwikkeling van het REZ, heeft onze lokale krant daar tot dusver geen enkele aandacht aan besteed.

Groot was dan ook mijn verbazing, dat men afgelopen zaterdag bijna een pagina uittrok om een juistheid van een gerucht te betwisten en het gelijk van de gemeente (dat het om een gerucht ging) probeerde aan te tonen.

Diverse instanties werden geraadpleegd die, stuk voor stuk, bevestigden dat de grond (die gebruikt was om de toekomstige camping op te hogen) niet vervuild was.

Geen idee wie dat gerucht verspreidt, maar heel fijn dat de krant zijn best heeft gedaan het uit de wereld te helpen. Ik neem aan dat ook de gemeente tevreden is.

Maar de echte olifant in de kamer (waar niemand over wil praten) is natuurlijk de reden voor het al maar voortdurende uitstel. Tijdens de bijeenkomst met de campingbewoners, (afgelopen zaterdag) hieldt wethouder Struijlaart de campingbewoners voor, dat binnen enkele weken de overeenkomst met de ontwikkelaar zou worden getekend.

Wanneer dat eenmaal gebeurd is, dient de raad alleen nog een nieuw bestemmingsplan goed te keuren. Als daarin geen rekening wordt gehouden met de wensen van het ZZM, dan zal dat bedrijf gebruik maken van haar recht om haar belangen veilig te stellen. En bezwaar aantekenen tegen een bestemmingplan, dat geen rekening houdt met haar belangen.

Iedereen mag daar van alles over vinden, maar het is uiteindelijk de rechter die bepaalt waar wel en waar geen rekening mee moet worden gehouden. Zo’n proces, dat zich tot de Hoge Raad kan voortslepen, kan makkelijk 5 jaar in beslag nemen.

Erik
Binnen een paar weken een overeenkomst.

Dus als Struijlaart beweert, dat er binnen enkele weken een overeenkomst ligt met de projectontwikkelaar, dan mogen we er vanuit gaan, dat er met het Zuiderzeemuseum  overeenstemming is bereikt over de aanpassingen in het oorspronkelijke plan.

Volgens Struijlaart is al het overige al goedgekeurd door de diverse instanties en staat dus niets het aangaan van de overeenkomst nog in de weg.

Weliswaar dient er nog een bestemmingsplan te worden goedgekeurd, maar dat is niet meer dan een formaliteit. Als de overeenkomst met de ontwikkelaar is getekend, dan zal een weigering van de raad (om het bestemmingsplan goed te keuren) resulteren in een (door Struijlaart al aangekondigde) miljoenenclaim van de ontwikkelaar.

De gemeenteraad heeft dan ook geen andere keus dan datgene goed te keuren wat haar wordt voorgelegd.

Dat is ook de uiteindelijke reden voor het bestaan van een gemeenteraad. Ze dient de zaken (die ter goedkeuring aan haar worden voorgelegd) goed te keuren. Opdat B&W  kunnen uitvoeren wat er door de raad eerder is besloten.

In de praktijk blijken er interpretatie verschillen te ontstaan over hetgeen er is besloten, maar daarbij trekt de raad altijd aan het kortste eind. In de meeste gevallen formuleert B&W het besluit en heeft daarmee ook meteen een voorsprong op de interpretatie van wat er is besloten.

Zwikkeren?

Onder elke column worden er altijd drie eerdere columns gepresenteerd die een zekere relatie hebben tot het onderwerp dat ik in mijn laatste column behandel.

Zo stond er onder mijn vorige bericht een link naar de column “Geen problemen” van 14 februari 2018, waarin ik commentaar lever op het feit, dat wethouder Struijlaart geen enkel probleem ziet voor wat betreft de verdere ontwikkeling van het Enkhuizerzand.

Hetgeen, als gebruikelijk, trouwhartig werd opgetekend door de verslaggever van de Enkhuizer Krant.

De opvatting die ik mijn column naar voren breng is, dat Struijlaart beter eerst even naar Specsavers had kunnen gaan, alvorens hij het standpunt verkondigde dat er geen enkel  probleem bestond voor wat betreft de ontwikkeling van het REZ.

Ik som een aantal (voor iedereen zichtbare) problemen op, waarvoor volgens mij tot op de dag van vandaag nog geen oplossing is gevonden.

Het enige probleem waar wethouder Struijlaart wel over heeft gesproken (tegenover de campingbewoners tijdens de Pinksterbijeenkomst) is het probleem dat zou ontstaan als het inmiddels goedgekeurde plan niet zou worden uitgevoerd.

oogkleppen1
Geen problemen

Ook daarover heb ik eerder geschreven.

Volgens mij heeft Struijlaart de raad nog nooit formeel op de hoogte gesteld van het feit dat als het voorliggende plan niet doorgaat, de gemeente een miljoenenclaim van Orez bv tegemoet kan zien.

En omdat de gemeente over die mogelijkheid ook geen persbericht heeft afgegeven, heeft de krant er ook niet over bericht. En als de krant nergens over bericht,  dan zien raadsleden op hun beurt ook geen noodzaak om er aandacht aan te besteden.

Enfin, Paul Gutter, de verslaggever die de opvattingen van Struijlaart had opgetekend, reageerde destijds op mijn column met de mededeling dat de krant altijd hoor en wederhoor toepast.

Om vervolgens toe te geven, dat dit (in dit geval) niet mogelijk was, omdat de gemeente met Orez bv was overeengekomen dat alle communicatie over het REZ via de gemeente  diende te verlopen.

Zoals ze dat ook had bedongen t.a.v. de gang van zaken rond de elektra verzwaring bij de Drommedaris. Ook daar was met partijen (aannemer en stichting) overeengekomen dat de gemeente de enige woordvoerder zou zijn.

Het gevolg van dit alles is natuurlijk dat de berichtgeving door de onafhankelijke pers, nauwelijks afwijkt van de berichtgeving van de afhankelijke pers. De huis aan huis bladen. Omdat beide zich beperken tot het integraal overnemen van de persberichten van de gemeente.

Dat het veel geroemde hoor en wederhoor nauwelijks iets voorstelt is niet alleen mij opgevallen, maar ook anderen.

Reageerder Juyt heeft klaarblijkelijk niet alleen mijn laatste column gelezen, maar ook de daaraan gerelateerde “Geen problemen”.

Om vervolgens op de uitlating van Paul (dat de krant altijd hoor en wederhoor toepast) te reageren met “Pardon altijd? Vermoed dat je dit bericht na het zwikkeren geschreven heb”.

Ik heb het vermoeden dat ik het met die reactie eens zou zijn als ik wist wat “zwikkeren” inhield. Maar misschien wil Juyt dat uitleggen.

Slaapverwekkend.

Op 11 september (dus over ruim een week) komt de commissie grondgebied, voor het eerst na het zomerreces, weer bijeen.

Ik heb even gekeken wat er voor die dag op de agenda stond. Echter, niets, nothing, rien, nichts, nada.

Dat betekent dus dat het bestemmingplan REZ (=recreatieoord), dat in het voorjaar zou worden behandeld, nu op zijn vroegst in oktober besproken kan worden.

Toevallig vond ik tegelijkertijd een kaartje dat de SP tijdens de verkiezingen eerder dit jaar had rondgestrooid. Daarop viel te lezen “ontwikkeling van het recreatiegebied gaat nu echt van start: daardoor krijgt onze stad een prachtig gebied waar iedereen zijn vrije tijd kan vieren”.

Iets te voorbarig geconcludeerd door de SP lijkt me.

Het enige wat er dit jaar gebeurt is, is dat Orez bv, (het bedrijfje dat het recreatieoord gaat ontwikkelen) collega aannemer Heijmans aan een plek heeft geholpen waar die zijn overtollige grond kan deponeren.

En voor de rest heeft Orez bv, als ik wethouder Struijlaart tenminste mag geloven, zich inmiddels een miljoenenclaim bijeen vergaderd in het geval dat het project niet in zijn huidige vorm zou doorgaan.

Normaliter zou (in een democratisch instituut als de gemeenteraad) de oppositie zich geroepen hebben gevoeld om de wethouder hierover aan de tand te voelen.

slaapverwekkend@2xMaar niet in Enkhuizen.

Daar heeft de raad (met algemene stemmen) besloten om de “oppositie” af te schaffen, om verder door het leven te gaan als een tandeloze keuvelclub.

Met als uiteindelijke (en hoogste) ambitie om de raadsvergaderingen nog slaapverwekkender te laten verlopen dan in het verleden al het geval was.

Altijd Anders

In de raadsbrief van 20 december 2017 (over de voortgang van het REZ) staat het volgende:

Nu de gemeente grond moet afvoeren en OREZ grond van elders wil gebruiken, is onderling gesproken over de mogelijkheid om werk met werk te maken. Dit heeft geleid tot de afspraak dat OREZ een gronddepot mag inrichten op de plek van de toekomstige seizoenscamping (noordkant van het plangebied). Als voorwaarde is daarbij door ons gesteld dat OREZ voor eigen rekening en risico de grond die op korte termijn uit Schepenwijk moet worden afgevoerd (ca 6.000m3), zelf afvoert naar het op te richten gronddepot op het REZ. Dit levert de gemeente een aanmerkelijke kostenbesparing
op. De grond wordt gebruikt als voorbelasting voor de camping en voor toekomstige ophoging van het te ontwikkelen recreatiegebied.

In het besluitenlijstje van het college van 3 juli  2018 staat:

Het college stemt in met de motivatie om conform het aanbestedingsbeleid SED
de werkzaamheden enkelvoudig onderhands aan te besteden.
Samenvatting
Op het bedrijventerrein Schepenwijk moeten diverse grondwerkzaamheden
worden uitgevoerd. Bij deze werkzaamheden komt vervuilde grond vrij die moet
worden afgevoerd. Het afvoeren van de vervuilde grond, dient gezien de omvang
meervoudig onderhands aanbesteed te worden. Conform het aan
bestedingsbeleid SED kan het college gemotiveerd besluiten om het afvoeren
van de grond enkelvoudig onderhands aan te besteden.

Begrijp ik het nu goed, dat aanmerkelijke kostenbesparing waar men het in december 2017 nog over had helemaal niet is opgetreden?

Dat OREZ BV tot dusver niet anders gedaan heeft dan Heymans van zijn overtollige grond (vrijgekomen bij de aanleg van de N23) af te helpen en dat Enkhuizen opdraait voor de kosten van afvoer van eigen grond die ook nog vervuild blijkt te zijn?

Waarom gaan de dingen in Enkhuizen altijd weer anders dan ze zijn voorgespiegeld? En is er nooit iemand die daar vragen over stelt?

Wel of geen miljoenenclaim?

REZ campingOp 25 mei schreef ik een column “Naadje van de kous” waarin ik mijn verbazing uitsprak over de raadselachtige gang van zaken op het recreatieoord.

Dit naar aanleiding van de informatiebijeenkomst voor campingbewoners de zaterdag voor Pinksteren. In die bijeenkomst gaf wethouder Struijlaart een mondelinge toelichting op de Nieuwsbrief van april die onder de campingbewoners was verspreid..

En zie daar, 5 dagen na mijn column kwam er een raadsbrief waarin de raad werd geïnformeerd over de gang van zaken.

In het gebruikelijke ambtelijke abacadabra, dat bedoeld is om indruk te maken, maar waarvan het zelfs na herhaald lezen onduidelijk blijft wat ze nu eigenlijk bedoelen te zeggen.

In ieder geval zat er nogal wat verschil tussen wat Struijlaart met de campingbewoners deelde en wat hij met de raadsleden deelde.

In de bijeenkomst zei hij dat het niet doorgaan van de plannen de gemeente een schadeclaim zou opleveren die in de miljoenen zou lopen. In de raadsbrief wordt daarover niet gerept.

We zijn een nieuwe fase in gegaan, heet het. Met andere risico’s en andere aandachtspunten. Een extern bureau is opgedragen om daar een risico-analyse van te maken. De inhoud daarvan is geheim, maar er worden geen aanzienlijke schadebedragen genoemd in geval er een kink in de kabel zou komen.

Dus wat is nu eigenlijk de juridische betekenis van de gunningsovereenkomst die voormalig wethouder Kok, op de dag van zijn vertrek, tekende?

Vormt dat de basis voor een mogelijke miljoenenclaim van Orez BV, waar Struijlaart in zijn toespraak tot de campingbewoners melding van maakte? En is dat de uitkomst van de risico-analyse die nog even geheim moet blijven?

Of is daar geen sprake van, zoals je op basis van de raadsbrief zou kunnen concluderen en is de miljoenenclaim slechts een poging om gewichtig te willen doen?

Ik heb geen idee, maar voordat ik er verder wat over zeg is het misschien verstandiger dat ik me (door middel van een WOB verzoek) op de hoogte stel van de inhoud van de gunningsovereenkomst. Tenzij een raadslid me daarin te vlug af is natuurlijk.

Naadje van de kous

naadjeDe zaterdag voor Pinksteren was er een informatiebijeenkomst voor de standplaatshouders op de camping georganiseerd. Wethouder Struijlaart en REZ onderkoning Slagter gaven uitleg over de stand van zaken.

Wat mij betrof sprongen er twee onderwerpen uit.

Ten eerste de bewering van Struijlaart, dat 2018 het laatste seizoen zou zijn dat de camping op de huidige plaats open zou zijn. Wat hij vervolgens onmiddellijk weer teniet deed, door melding te maken van de mogelijkheid dat de camping ook in 2019 open zou blijven.

Waarom de gemeente bij elke aankondiging die ze doet altijd onmiddellijk weer een voorbehoud maakt is me een raadsel. Het enige wat je daarmee bereikt  is dat geen enkele mededeling van de gemeente nog serieus wordt genomen.

Maar misschien is dat ook wel de bedoeling.

Maar veel interessanter vond ik de mededeling dat de gemeente een gunningsovereenkomst met Orez BV had getekend en dat het niet voldoen aan die overeenkomst de gemeente een miljoenenschade zou opleveren. Ter geruststelling zei Struijlaart ook nog, dat voor Orez BV hetzelfde gold. Niet helemaal waar natuurlijk, want dat BVtje kan gewoon failliet gaan als ze een miljoenenclaim aan de broek krijgt en dat is dan weer een mogelijkheid waar de gemeente niet over beschikt.

Ik heb de raadsbrief, waar de ondertekening van de gunningsovereenkomst wordt bevestigd, er nog even bijgepakt, maar daarin staat niets over eventuele schadeclaims die er betaald moeten worden mocht de gunning niet door gaan. Verder is er gegund op basis van het model vesting.

grondwerkWil dat zeggen, dat als dat model niet kan worden toegepast (omdat het ZZM bezwaar maakt tegen een bestemmingsplan dat dit model mogelijk moet maken) de gemeente een miljoenenclaim van Orez BV aan zijn broek krijgt?

Ik begin me op dat punt toch een klein beetje ongerust te maken. Dat partijen tijdens de verkiezingstijd dit onderwerp hebben gemeden als de pest is tot daar aan toe, maar die zijn voorbij en er is volgens mij geen partij die op dit punt graag het naadje van de kous zou willen weten.

Terwijl Struijlaart vrolijk beweert dat dit voor de camping het laatste seizoen is, ligt er op de plek waar de nieuwe camping moet komen (na een beetje regenbui) alleen maar een plak blubber. Riolering, electra, water en de overige infra-structuur moet nog worden aangelegd en dan zou je over 5 maanden al kunnen beginnen met verhuizen?

En het strandpavillioen, dat voor een deel functioneert als campingkantine. Wordt die dan ook al verhuisd? De huidige exploitant weet nog van niks.

Blijft de gemeente eigenaar van de campinggrond of wordt die verkocht? Wat gebeurt er met de zeilschool? Soms krijg ik het gevoel dat Orez BV helemaal geen belang heeft bij het realiseren van het project. Men heeft alleen wat tekeningen ingediend, wat grond opgeslagen voor derden en vergadert er verder vrolijk op los om, als uiteindelijk blijkt dat het toch geen haalbare zaak is, gewoon een schadeclaim in te dienen op basis van geïnvesteerde tijd en misgelopen omzet.

Maar laten we hopen dat ik het mis heb en alles onder controle is.