Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een voormalig buitenstaander

Alleen voor anderen, nooit voor jezelf.

albertine

Voorzitter

Afgelopen dinsdag waren de voorzitter, secretaris en alle 17 raadsleden in vergadering bijeen. Er is mij verweten, dat ik dit een vergadering van de raad noemde. Maar hoe zou je het dan moeten noemen?

Het verschil tussen deze raadsvergadering en andere raadsvergaderingen was het onderwerp waarover werd vergaderd. Gewoonlijk vergadert men over het functioneren van de gemeente.

Deze keer vergaderde men over het functioneren van de raad zelf en dus vond men het logisch er een besloten vergadering van te maken en geen waarnemers toe te te laten.

Gevoelsmatig zou je denken, juist omdat het om het eigen functioneren gaat gooi je de luiken open en vergadert in het openbaar over de dingen die je wilt veranderen of wilt verbeteren. Maar nee, niet in Enkhuizen, daar streeft men naar transparantie door de informatie over zaken tot een minimum te beperken.

Als openbaarheid de norm en beslotenheid de uitzondering is, dan zou je verwachten dat het besluit om pottenkijkers te weren toch met enige zorgvuldigheid is genomen.

Helaas, ook daar is geen sprake van. Als je alle raadsleden individueel zou vragen of ze voor beslotenheid hebben gestemd, dan krijg je waarschijnlijk van allen te horen dat het van hun niet had gehoeven.

Lankman1

Griffier/secretaris

En dat is weer een ander fascinerend onderdeel van de Enkhuizer bestuurscultuur. In Enkhuizen gebeuren de dingen niet omdat er een meerderheid voor is, maar omdat de meerderheid te gemakzuchtig is om bezwaar te maken.

Als het college het budgetrecht van de raad met de voeten treedt, dan vindt de meerderheid het niet nodig daar bezwaar tegen te maken.

Als het college beweert dat ze betalingsafspraken met derden niet bevestigt of vastlegt, dan vindt de meerderheid het niet nodig daar bezwaar tegen te maken.

Als het college geheimhouding oplegt, dan vindt de meerderheid het niet nodig daar bezwaar tegen te maken.

Beïnvloedt die gemakzucht van de raad haar functioneren op andere terreinen? Uiteraard, wie met pek omgaat wordt er mee besmet.

Er is binnen de raad ook geen meerderheid die zich houdt aan de afspraken die gemaakt zijn over onkostenvergoedingen. Of een meerderheid die probeert zijn kiezers te informeren over de te nemen en genomen besluiten. Met hetzelfde gemak waarmee het college een beroep doet op geheimhouding en vertrouwelijkheid, praktiseren partijen dat ten aanzien van de eigen kiezers.

Waar het college het de raad onmogelijk maakt om zaken op effectieve wijze te controleren, doen de partijen precies hetzelfde ten aanzien van hun kiezers. Dat is geen toevalligheid, maar een beproefd onderdeel van de bestuurscultuur in Enkhuizen.

Met als uiteindelijk resultaat, dat de helft van de bevolking niet eens meer de moeite neemt om nog een stem uit te brengen. En dat is het ECHTE probleem. Niet de kwaaltjes en pijntjes die raadsleden ondervinden bij hun eigen functioneren, maar dat het vertrouwen in de democratische besluitvorming steeds verder daalt en bij grote groepen van de bevolking inmiddels totaal afwezig is.

En dat probleem denken voorzitter, secretaris en alle raadsleden dus op te lossen door in strikte beslotenheid met elkaar te gaan zitten brainstormen.

Geen idee of er van die sessie besluitenlijstjes of notulen zijn gemaakt en of wij, gewone burgers, die ooit te zien zullen krijgen. Want transparantie geldt in Enkhuizen namelijk altijd voor anderen, maar nooit voor jezelf.

Advertenties

mei 17, 2018 Posted by | Bestuurscultuur | 2 reacties

Klus geklaard?

grondwerkTerwijl de nieuwe raad zich het hoofd breekt over hoe de stad te besturen, gaat het leven natuurlijk gewoon door.

Met als opvallend resultaat dat inmiddels alle grondverzetmachines zijn verdwenen uit het REZ en er geen nieuwe grond meer wordt aangevoerd. Klus geklaard?

Nou, volgens de raadsbrief van 19 december 2017, nog niet helemaal.

Hoe zat het ook al weer? Op 19 december 2017 verscheen er een raadsbrief waarin de voortgang van het project REZ werd geschetst. Daarin werd gesteld dat Orez BV toestemming had gekregen om op het recreatieoord een gronddepot in te richten waarop grond van elders kon worden gedeponeerd.

Het stond er niet, maar ik vermoed dat het om grond ging, vrijgekomen bij de aanleg van de N23. Naast toestemming om grond van elders aan te voeren, had de gemeente bedongen dat eigen grond, opgeslagen in de Schepenwijk (6000 m3) op kosten van Orez BV ook naar het depot in het REZ zou worden vervoerd. Dat zou voor de gemeente een aanzienlijke besparing opleveren.

Volgens de raadsbrief was er enige haast bij het verplaatsen van de eigen grond, want de daardoor vrijkomende kavels konden worden verkocht.

Nu, inmiddels 5 maanden later, lijkt het dat er geen grond van elders meer wordt aangevoerd, terwijl de eigen grond in de Schepenwijk nog steeds ligt waar het ooit is gedeponeerd. Terwijl toch met Orez BV leek te zijn afgesproken dat die de eigen grondvoorraad ook naar het REZ zou verplaatsen.

Maar er is meer. Ooit werd toegezegd dat er een driemaandelijks rapportage over de voortgang zou zijn, maar kennelijk is er geen sprake van voortgang want er is inmiddels al 5 maanden niets gerapporteerd.

De december raadsbrief spreekt ook nog over wat anders:

Met OREZ wordt onder leiding van een gezamenlijke externe juridisch adviseur intensief overleg gevoerd over de te sluiten – tweede – overeenkomst. Nu deze overeenkomst nog niet gereed is, wordt er voor dit gronddepot een aparte overeenkomst gesloten, waarin duidelijk is vastgelegd dat OREZ de overtollige grond weer moet afvoeren wanneer de REZ-ontwikkeling niet (of gewijzigd) wordt uitgevoerd.

Kennelijk hield (en houdt) men er bij de gemeente nog steeds rekening mee, dat de met veel bombarie ingediende plannen, “niet” (of gewijzigd) worden uitgevoerd en dat is toch heel iets anders dan wat ons eerder is verteld. Namelijk, dat men begonnen was met de uitvoering.

Maar dat is niet het enige. De raadsbrief van december stelt ook nog het volgende:

In het begin van 2018 willen wij voor u een bijeenkomst plannen om u te informeren over het meer uitgewerkte plan en de uitgangspunten voor het bestemmingsplan zoals deze vertaald worden in het voorontwerpplan.

Helaas is daar (tot dusver) ook niets van terecht gekomen. Op basis van het bovenstaande en de input van het ZZM en de zeilschool-eigenaar bekruipt me het gevoel dat er eigenlijk nog helemaal niets is vastgelegd of geregeld.

Het enige wat Orez BV tot dusver heeft weten te realiseren is een plek regelen waar overbodige grond (van anderen) kon worden gestort.

mei 16, 2018 Posted by | Gebakken lucht, Recreatieoord | 3 reacties

Schnabbels

adviseurs

adviesje uitbrengen?

Stiekem hoop je er natuurlijk op, dat er tenminste één raadslid is, dat zichzelf afvraagt “waarom vergaderen we in hemelsnaam in beslotenheid over wat nu eigenlijk een raadsbreed programma is”,  maar tegelijkertijd weet je dat onze volksvertegenwoordigers nooit over dat soort fundamentele dingen nadenken.

Eenmaal gekozen wordt ze ingeprent, dat ze met niets of niemand rekening hoeven te houden, behalve met het college en de ambtelijke organisatie.

Dus als iemand roept dat een vergadering besloten is, dan denkt niemand “in ons verkiezingsprogramma waren we toch voorstander van grotere betrokkenheid van de burger en meer transparantie, waarom doen we dan nu precies het tegenover gestelde?”

Aan de andere kant begrijp ik ook wel dat beslotenheid ook zijn voordelen heeft.

Het is natuurlijk ontzettend pijnlijk als je, twee maanden na de verkiezingen, nog steeds geen flauw benul hebt op wat voor manier je een stadsbestuur moet samenstellen.

Op de oude vertrouwde manier of op een geheel nieuwe manier, waarvan eigenlijk niemand (tot vorige week dinsdagavond) begreep wat dat nu precies inhield. De enigen die daar wat meer over schenen te weten waren de burgermoeder en de griffier.

Aan hen derhalve de taak om de leden van de raad (in besloten kring) te onderwijzen in de beginselen van de nieuwe aanpak.

Uiteindelijk zal het er wel op neerkomen,  dat een van de twee (mijn geld is op de burgemeester) een vriendje heeft die bereid is om (voor een paar ruggen) een adviesje uit te brengen, zodat de raad weer weet hoe het verder moet.

Leuk toch, normaliter neemt de raad zijn besluiten in het openbaar en na een openbare discussie, maar als het eigen belang er mee wordt gediend, dan moeten de besluiten daarover het liefst binnenskamers genomen worden.

Ook opvallend, men neemt zonder aarzelen en zonder enige consultatie besluiten over zaken waar miljoenen mee zijn gemoeid, alleen als het gaat over hoe te besturen en hoe met elkaar samen te werken, dan moet er een schnabbelaar ingeschakeld worden die adviezen over het te nemen besluit moet influisteren.

Enfin, ik verwacht een dezer dagen een juichend persbericht, waaruit blijkt dat de neuzen in dezelfde richting staan en de oplossing nabij is.

mei 16, 2018 Posted by | Beslommeringen, Bestuurscultuur, Bovenbaas | Plaats een reactie

Zien wat er gaat gebeuren

reijswoud2

Protagonist

Ik weet het, eigen roem stinkt, maar het moet me toch van het hart dat naast de SP en HEA alleen Nieuw Enkhuizen tot dusver aandacht heeft besteed aan wat inmiddels bekend staat als een RBP, ofwel een raadsbreed programma.

Het HEA is voluit voorstander, de SP is sceptisch, terwijl mijn eigen partij (NE) zich op haar website heeft beperkt tot het verstrekken van links naar publicaties over dit onderwerp. Van de overige partijen is er geen één, die er tot dusver aandacht (in de vorm van een beschouwing) aan heeft besteed.

Op persoonlijke titel heb ik zelf al wel een paar columns over het onderwerp geschreven, met als algemene trend, dat ik niet begrijp, waarom het samenstellen van een programma waarin alle 9 partijen zich moeten herkennen eenvoudiger is, dan een programma waarin maar 4 partijen zich hoeven te herkennen.

Verder begrijp ik niets van de afkeer voor de verdeling in coalitie en oppositie. In mijn ogen beide essentiële onderdelen van het democratisch besluitvormingsproces. In de kunstmatige eenheidsworst die het RBP tracht te zijn zie ik weinig heil, maar nogmaals, dat is mijn persoonlijke mening.

Wat ik ronduit teleurstellend vind is dat de protagonisten van de raadsbrede aanpak, Van Reijswoud en Koning, tot dusver geen enkele beschouwing over het onderwerp hebben gepubliceerd en dat dus alles afhangt van de mondelinge presentatie die vanavond zal plaatsvinden.

koning-1

Protagonist

Althans, dat begrijp ik uit het bericht in de Enkhuizer krant van hedenochtend. Twee maanden na de verkiezingen zijn we niet verder dan een brainstormsessie en de hoop dat die voldoende oplevert om door te gaan op de ingeslagen weg. Informateur Keur heeft daarover gezegd;

“Getoetst aan de eisen, beschreven in het ROB-rapport, rijst twijfel of Enkhuizen thans al in voldoende mate aan de voorwaarden tot slagen voldoet. Een integrale, raadsbrede, transparante bestudering van de situatie is zeer wenselijk”.

Vanwege de transparante aanpak heeft men (volgens het krantenartikel) besloten om bijeenkomst van vanavond besloten te houden. Op de SP website las ik;

“De burgers, ondernemers en maatschappelijke organisaties moeten volop betrokken worden bij de samenstelling van de raadsvoorstellen”.

Welnu, ik ben een betrokken burger die al meer beschouwingen over het onderwerp heeft gepubliceerd dan welk raadslid dan ook. Die bovendien een uiterst creatieve oplossing heeft aangedragen om uit de huidige impasse te komen.  Me dunkt, meer dan voldoende kwalificaties om aanwezig te mogen zijn bij de brainstormsessie van vanavond.

Tenminste, als je als instituut serieus genomen wilt worden over je wens de burger meer te willen betrekken en transparant te willen werken.

Dus ik ga vanavond gewoon naar het Wapen van Enkhuizen, meld me aan als toeschouwer en zie wel wat er gebeurt.

mei 15, 2018 Posted by | Bestuurscultuur, Mores | Plaats een reactie

Oude wijn in nieuwe zakken.

nieuw of oud Nieuwe zakken Oude zakken Nieuwe wijn Oude wijnHet stond niet op de agenda van de bijzondere raadsvergadering van afgelopen dinsdagavond, maar was een toegevoegd agendapunt. Het verslag van Keesman/Van Reijswoud over het gesprek dat ze met elkaar hadden gevoerd.

Het was een prettig gesprek zo werd ons door de beide deelnemers medegedeeld en op grond daarvan valt niet uit te sluiten, dat SP en VVD in de nabije toekomst met elkaar gaan samenwerken.

Dat werd niet letterlijk zo gezegd, maar er was wel een vage hint dat een dergelijke samenwerking tot de mogelijkheden zou kunnen gaan behoren.

Maar eerst moet er nog van alles verkend worden en dat gebeurt dan aanstaande dinsdag in plaats van de Commissievergadering GrondGebied (die werd afgelast).

Die vergadering vindt (naar verluidt) plaats (om mij onbekende redenen) in het Wapen van Enkhuizen. Dat maakt dat het risico dat ze niet via het internet te beluisteren is vrij groot, zodat er niets anders opzit dan er in persoon heen te gaan en te hopen dat ik word toegelaten.

Wat me bij dit alles een beetje begint tegen te staan is, dat men bijna twee maanden na de verkiezingen nog steeds hoofdzakelijk met de eigen kwaaltjes bezig is, zonder dat er een beeld bestaat over hoe het nu verder moet. Wat dat betreft begint de kwalificatie van de verslaggevers van de voormalige Enkhuizer Krant, “kleutergedrag”, steeds meer hout te snijden.

Het document dat tot voorbeeld diende (rapport van de Raad Openbaar Bestuur) komt met 10 verschillende voorbeelden. Helaas zegt Van Reijswoud daarover dat het niet de bedoeling is, dat we het voorbeeld van anderen volgen, maar zelf iets bedenken dat op de Enkhuizer situatie van toepassing is. Dat voorspelt weinig goeds en het kan dus zomaar tot na  de grote vakantie duren voordat er spijkers met koppen kunnen worden geslagen.

Maar zelfs na nauwgezette lezing van het rapport heb ik nog steeds het gevoel dat we druk bezig zijn oude wijn in nieuwe zakken te doen. D.w.z. nieuwe namen verzinnen voor een eeuwenoud en beproefd proces. Analoog aan het idee, dat als we schoonmakers in het vervolg interieurverzorgers gaan noemen, er misschien dingen veranderen. Niet dus.

De simpele realiteit is, dat wil je tot een stabiel bestuur komen SP en VVD een manier moeten zien te vinden om met elkaar samen te werken. Als ze daar twee maanden na de verkiezing nog niet achter zijn, dan vrees ik dat we met een ernstig geval van incompetentie van doen hebben.

Aan de VVD (hoewel niet mijn partij) kan het niet liggen, die heeft van meet af aan verklaard met iedereen (=raadsbreed) te willen samenwerken. Het probleem is dus de SP, die (niet uitgesproken) voorkeuren heeft, met name in de persoonlijke sfeer.

De olifant in de kamer is volgens mij dan ook, dat men eerherstel voor wethouder Olierook wil (waarvan men nog steeds vindt dat hij niets verkeerd heeft gedaan).

Nu verwart de SP (een van oorsprong Maoïstische partij) wel vaker  persoonsverheerlijking met loyaliteit en het zou een verademing zijn als men dat onderscheid zou leren te maken. Eerherstel voor Olierook zit er (volgens mij) niet in. Daarvoor heeft hij de Enkhuizer raad net iets te vaak, onvoldoende en onjuist geïnformeerd.

De SP mag er dan prat op gaan dat ze veruit de grootste partij is, maar naast voordelen biedt die positie ook verplichtingen. En dat wil zeggen, (om de metafoor van Keesman zelf te gebruiken), dat je niet kunt volstaan met vanonder de Koepoort te blijven roepen dat het allemaal veel te snel gaat.

Je zult ook zelf iets moeten doen om het tempo bij te benen en bijvoorbeeld voorstellen doen over de toekomstige samenwerking met de VVD.

Wanneer SP en VVD eindelijk beseffen dat ze tot elkaar veroordeeld zijn, dan blijft alleen nog de keuze voor hun secondanten over.

Wil men secondanten binnen de eigen stroming dan zijn D66 en PvdA de voor de hand liggende keuze.

Zie voor een ‘creatievere’ raadsbrede oplossing mijn eerdere column “Anders denken, anders doen”.

Enfin, dinsdagavond weten we meer. Als ik tenminste tot de vergadering wordt toegelaten. Winking smile

mei 14, 2018 Posted by | Bestuurscultuur, Mores | Plaats een reactie

WOB verzoek

langbroek.jpgVolgens Hans Langbroek heeft hij de raadsbrief van 17 april (over de schikking tussen gemeente en architect) niet op die datum ontvangen, maar veel later en heeft hij onmiddellijk na ontvangst vragen gesteld die hij op zijn website heeft gepubliceerd.

Hij vraagt het college waarom de getroffen schikking niet openbaar is en of de leden van de raad mogelijk wel informatie krijgen over het het hoe en waarom  van de schikking. Attente reactie van Hans, maar voor het beantwoorden van dat soort vragen neemt het college gewoonlijk ruim de tijd. Bovendien hebben raadsleden de neiging om te accepteren dat zaken hun “vertrouwelijk” worden medegedeeld en zijn we als gewoon burger nog geen stap verder.

Ik denk niet, dat het college kan weigeren om de raad inzage te geven, maar ze kan wel geheimhouding opleggen. Echter, zo’n opgelegde geheimhouding dient de eerstvolgende raadsvergadering worden bevestigd door een meerderheid van de raad. En als de raad dat zou willen doen, is dat dan van invloed op de uitvoering van de WOB?

Anders gezegd kan de raad de Wet Openbaarheid Bestuur buiten werking stellen?

albertine

Reactie afwachten

Wat mij betreft, ik heb met belangstelling kennis genomen van de mededeling van het college, dat zij  een overeenkomst heeft gesloten waarin zij heeft vastgelegd, dat ze zich in het openbaar niet zal uitlaten over de inhoud van de overeenkomst.

Met andere woorden, de betrokkenen hebben in onderling overleg besloten, dat de WOB niet van toepassing is.

Ik weet, dat er uitzonderingen mogelijk zijn, maar die hebben volgens mij te maken met schade aan het landsbelang en dat is (denk ik) hier niet aan de orde.

Dus zal ik, met een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur, vragen om inzage in de vaststellingovereenkomst tussen de gemeente en de architect en wacht af hoe het college (onder aanvoering van onze waarnemend burgemeester) daar op gaat reageren.

En dan zullen we zien wat zwaarder weegt, de wet of de opvattingen van een college.

Overigens, het feit dat ik een dergelijk verzoek doe, hoeft anderen (in denk even aan het Dagblad voor West-Friesland) er niet van te weerhouden hetzelfde te doen.

mei 11, 2018 Posted by | Drommedaris, WOB | Plaats een reactie

Je eigen conclusies trekken.

Drommedaris_Enkhuizen_Zuidwestzijde[1]

De vraag was natuurlijk zou iemand er nog aandacht aan besteden? Gisteren werd hij beantwoord. Op NH-nieuws  verscheen het bericht dat Enkhuizen had geschikt met de architect over nabetaling renovatie Drommedaris. Dat  nieuws was al op 17 april (d.m.v. een raadsbrief) meegedeeld aan de raadsleden en zal in die kringen voor kennisgeving zijn aangenomen.

Waarschijnlijk voor de (toen nog) Enkhuizer Krant ook reden er geen aandacht aan te besteden. Terwijl de architect in eerdere artikelen zijn verbazing uitsprak over de chaotische wijze waarop het project werd uitgevoerd, heeft de Enkhuizer Krant zich nooit in die zin uitgelaten. Opvallend.

De architect zegt tevreden te zijn over de getroffen schikking, die ook inhoudt, dat hem een haalbaarheidsonderzoek is gegund voor wat betreft de verdere ontwikkeling van de Bierkade.  Over de hoogte van de schikking hebben partijen afgesproken dat ze geen mededelingen zullen doen.

Dat laatste verbaast me een beetje. Kan dat? Als raadslid mag je alles weten, behalve als het college iets schikt. We zijn inmiddels al vertrouwd geraakt met het idee dat wanneer  ambtenaren afspraken maken over betalingen zij daarvan niets schriftelijk vastleggen. Niet voor intern gebruik, maar ook niet in de vorm van een bevestiging van de gemaakte afspraken, voor extern gebruik.

Waardoor het voor raadsleden (laat staan gewone burgers) onmogelijk is om vast te stellen welke afspraken er daadwerkelijk zijn gemaakt.

Als er een zaak tegen de gemeente wordt aangespannen, dan weigert men commentaar zolang de zaak onder de rechter is. Als dat niet langer het geval is, dan weigert men inzicht te verschaffen omdat er geheimhouding (op wiens verzoek?) is afgesproken. Kortom, het lijkt kinderlijk eenvoudig om te voorkomen, dat de toezichthouder (de gemeenteraad) ergens toezicht op kan uitoefenen.

Maar goed, we zijn toe aan een afronding. Het raadsvoorstel van 31 maart 2015 deed voorkomen dat er een budgetoverschrijding had plaatsgevonden van € 153.000,- . Daar was niet inbegrepen € 130.000,- aan projectmanagement kosten. Die waren elders geboekt. Evenals € 90.000,- aan communicatie en advieskosten, die ook buiten de projectbegroting waren gehouden door ze als inhuur te registreren.

En niet te vergeten de overige verbouwingskosten die buiten de projectbegroting waren gehouden door ze onder te brengen als onderhoud kapitaalgoederen. Hoeveel, geen idee.  € 50.000,-, misschien € 100.000,- wie zal het zeggen? In ieder geval niet de raad, want die heeft er nooit navraag naar gedaan.

De totale overschrijding was dus € 153.000,- plus € 220.000,- plus € 100.000,- voor de verzwaring van het elektra netwerk = € 483.000,-.

Wat er geboekt werd als “onderhoud kapitaalgoederen” weten we niet, maar laten we uitgaan van € 100.000,-. Daarboven komen dan nog de extra architect kosten € 80.000,- (al dan niet verwerkt in een nieuwe opdracht). De terugbetaling van teveel ontvangen subsidie tot een bedrag van € 83.205,-. Inclusief wat klein bier in de vorm van proceskosten praten we over een tegenvaller van € 270.000,-, met als enige meevaller dat de kosten van verzwaring van het elektra lager is uitgevallen dan aanvankelijk begroot. € 75.000,- in plaats van € 100.000,-.

Als je alles optelt en aftrekt kom ik tot een budgetoverschrijding van €  728.000,-  ofwel bijna 30% van de oorspronkelijke raming van € 2.622.000,-.

En dat ondanks de plechtige belofte die wethouder Boland ooit deed: als we de verbouwing niet budget neutraal (d.w.z zonder kosten voor de gemeente) kunnen uitvoeren, dan beginnen we er niet aan.

En ondanks de motie Delleman, waarin ons verzekerd werd dat de kosten de ingediende begroting niet zouden overschrijden.

Wat verder opvalt is de volmaakte desinteresse van de raad voor wat betreft de oorzaken van deze overschrijdingen en het gemak waarmee het wethouders wordt toegestaan om de raad van alles op de mouw te spelden. Dat gold voor Boland, vervolgens voor Olierook en ten langen leste ook voor Struijlaart.

Zijn bewering, dat de kosten van elektraverzwaring € 40.000,- bedroegen, waren al meermalen weerlegd aan de hand van een eerder raadsvoorstel, maar het werd niettemin door de voltallige raad voor zoete koek geslikt. Het dualisme in de praktijk. De belangrijkste financiële expert in de raad valt niets bijzonders op. Hij en de wethouder zijn beide lid van de VVD. Trek uw eigen conclusies.

mei 9, 2018 Posted by | Drommedaris, Geldsmijten | 12 reacties

Anders denken, anders doen.

StromingenVrijwel iedereen is het er over eens, dat met 9 fracties in de raad het vrij ingewikkeld is om een dagelijks bestuur te vormen.

Wat we daarom als hulpmiddel zouden moeten toepassen, is die 9 fracties verdelen over een viertal “stromingen” en de wens uitspreken, dat elke “stroming” in het dagelijks bestuur (college) vertegenwoordigd dient te zijn.

Laten we die “stromingen” vervolgens als volgt definiëren.  Sociaal (SP en PvdA), Liberaal (VVD en D66), Lokaal (NE, HEA en EV!) en de Confessionelen (CDA en CU/SGP).

Als de opdracht is om elke stroming in het bestuur vertegenwoordigd te willen zien, dan bestaat de grootst mogelijke coalitie – als je binnen die stromingen de grootste partij neemt – uit SP, VVD, CDA en NE. Samen goed voor 10 zetels. Van deze vier partijen is de SP vrijwel gelijk gebleven (wat gezien de landelijk trend een hele prestatie is), terwijl de andere drie partijen het aantal op hen uitgebrachte stemmen  hebben weten te verhogen.

Vrij logisch dus, dat deze “winnaars” eerst gezamenlijk proberen een bestuur te vormen.

Daarom lijkt het me een goed idee als Keesman/Van Reijswoud eerst zouden proberen om samen met CDA en NE een coalitie te vormen.

Tegenover deze coalitie zou dan een oppositie komen te staan die dezelfde stromingen omvat.

Gemeentepolitiek is voor het overgrote deel (80%/90%) het vinden van oplossingen voor  praktische problemen. Wanneer het gaat om praktische problemen dan spelen  ideologische verschillen nauwelijks een rol. De praktische verschillen tussen de vier stromingen zijn betrekkelijk gering. Tegelijkertijd zijn er nogal wat kiezers die een deel van hun identiteit ontlenen aan het feit dat ze tot een stroming behoren.

Als de Enkhuizer politiek in staat zou zijn om zichzelf te verdelen in vier (voor de kiezer makkelijk herkenbare)  “stromingen” dan zou zij daarmee niet alleen zichzelf een dienst bewijzen. Ze zou het voor de kiezer een stuk makkelijker maken om te begrijpen waar het in de formatie om draait. Zeker wanneer het streven zou zijn om elke “stroming” in het dagelijks bestuur vertegenwoordigd te hebben. In de Enkhuizer situatie betekent dat 4 wethouders, waarvan minimaal twee als part-timer.

Misschien geen raadsbreed accoord, maar wel een accoord waarin elke stroming een bijdrage levert aan het bestuur en in die zin is er dus wel sprake van raadsbreed.

Je hoeft niet per se altijd de grootste partij per stroming te nemen, hoewel me dat uit democratisch oogpunt wel het meest wenselijk lijkt. Het CDA kan ingewisseld worden voor CU/SGP, NE voor EV! of HEA, maar niet alle twee tegelijk want dan zou er geen meerderheid  meer zijn voor de coalitie.

Tot dusver is de diversiteit van de Enkhuizer raad altijd omschreven als een probleem. Maar als je uitgaat van “stromingen” en je je (als politiek) ten doel stelt om elke stroming op te nemen in het bestuur, dan wordt het allemaal meteen een stuk overzichtelijker. Dat is niet alleen belangrijk voor de politiek zelf, maar ook voor de mensen die eens in de vier jaar gevraagd wordt hun stem uit te brengen.

Vrijwel iedere kiezer kan begrijpen dat de Enkhuizer politiek 4 hoofdstromingen kent. Sociaal, Liberaal, Confessioneel en Lokaal. Als we leren denken in stromingen, in plaats van in individuele partijen, dan is het huidige aantal fracties niet meer zo’n probleem.

Het bovenstaande is niet meer dan een denkoefening. Zou het niet geweldig zijn als onze politieke kopstukken nu eens uit hun schulp zouden durven kruipen en hun opvattingen met ons, simpele kiezers, zouden delen?

 

mei 4, 2018 Posted by | Mores | 3 reacties

Splijtzwam

SEDNa een maand informeren, uitmondend in een rapport van 10 pagina’s valt het op, dat dit rapport nauwelijks aandacht besteedt aan de belangrijkste toekomstige splijtzwam in de raad van Enkhuizen

De wenselijkheid van een bestuurlijke fusie met de beide buurgemeenten waarmee het SED wordt gevormd.

Dit najaar wordt het college geacht om een rapport uit te brengen waarin de mogelijke voor- en nadelen zullen worden opgesomd. Vervolgens zal beleid moeten worden geformuleerd. Complicerende factor is, dat de twee andere SED gemeenten nauwelijks voordeel zien in een bestuurlijke fusie.

Tijdens de verkiezingen bleek een kleine meerderheid niet onwelwillend te staan tegenover een fusie. Een meerderheid die overigens makkelijk kan omslaan in een minderheid als het collegerapport eenmaal op tafel ligt.

De huidige meerderheid bestaat uit de huidige coalitie van VVD, D66 en PvdA aangevuld met HEA en EV. Nieuw Enkhuizen zit op het vinkentouw, men acht voorlopig een fusie onvermijdelijk, maar heeft (bij mijn weten) een definitief oordeel uitgesteld tot na het collegerapport.

Maar ook de steun van de twee andere lokale partijen HEA en EV is volgens mij niet 100%. De kans dat zij na een fusie nog zullen terugkeren in de nieuwe raad is te verwaarlozen. Steun voor de fusie is tevens steun voor de eigen ondergang.

Bovendien bestaat er een vrij breed gedragen onvrede over het functioneren van de ambtelijke organisatie zoals die vorm heeft gekregen in de SED.

De voorgestelde financiering van maatregelen die tot verbetering moeten leiden had een meerderheid van 1 stem, inclusief de twee van het “oude” Nieuw Enkhuizen.

Het “nieuwe” Nieuw Enkhuizen staat echter aanzienlijk sceptischer tegenover de SED dan het oude. Zozeer, dat tijdens een ledenvergadering al is uitgesproken dat de partij aan geen enkele coalitie dient deel te nemen die nalaat de kostenverdeling tussen de SED gemeenten aan de orde te stellen.

Het verbaast me dan ook, dat deze potentiële splijtzwam tijdens de informatiebesprekingen nauwelijks een rol van betekenis heeft gespeeld. Het is een onderwerp dat waarschijnlijk diepe emoties zal losmaken en het zal daarom onmogelijk blijken te zijn om op dat punt (een betekenisvol) raadsbreed akkoord te bereiken.

Waarmee we dan weer terug zijn bij het inmiddels reeds afgeschreven model van coalitie en oppositie.

mei 3, 2018 Posted by | Herindeling, Samenwerken, SED | Plaats een reactie

Coalitie/oppositie

Raad

Raadsbreed programma?

Als ik het goed begrijp zijn de begrippen coalitie/oppositie tegenwoordig taboe en dienen we te streven naar een raadsbreed programma.

Wat daar precies mee wordt bedoeld is me niet duidelijk en ik ben niet de enige. Althans dat begrijp ik uit het bericht dat de SP op haar website publiceert.

Wat mij betreft zijn coalitie en oppositie normale bij een democratie behorende begrippen. Er is een groep die het voortouw neemt bij het besturen en een groep die er nauwlettend op toeziet dat dit op correcte wijze gebeurt.

De ene groep noemen we coalitie, de andere oppositie. In het Britse parlement wordt ze aangeduid als “Her Majesty’s  Loyal Opposition” om aan te geven dat het hier niet gaat om een clubje notoire dwarsliggers, maar om loyale onderdanen van het koninkrijk, die een noodzakelijke en daarom ook eervolle taak vervullen.

In Nederland hebben we dat niet. Daar wordt de oppositie geassocieerd met sneue lieden, die buiten de boot zijn gevallen bij het verdelen van de macht en er daarom verder ook niet meer toe doen. Want in de politiek gaat het om het uitoefenen van macht en is het houden van toezicht aanzienlijk minder populair.

sed

Eenheidspartij

Maar goed, om een of andere reden zijn begrippen als coalitie en oppositie plotseling achterhaald en dient er gestreefd te worden naar een raadsbreed programma.

Raadsbreed associeer ik al snel met zogenaamde eenheidsbewegingen zoals we die kennen uit voormalige en hedendaagse heilstaten als de DDR, China, Cuba, Zuid-Afrika en Zimbabwe.

De in mijn ogen dwaze pretentie, dat er geen maatschappelijke tegenstellingen bestaan en als ze er wel zijn (uit het zicht van alles en iedereen) binnenskamers moeten worden opgelost. Met uitzondering van China heeft dat nergens tot succes geleid en het valt te bezien of China’s succes (met een steeds groter wordende middenklasse) zich weet te continueren.

Ik schreef eerder over een soort bestuur door mandarijnen. Ooit de Chinese bestuursambtenaren. Informateur Keur heeft het over een op technocratische leest geschoeide innovatie. Ik denk dat we alle twee min of meer hetzelfde bedoelen. Als we net doen of er voor elk maatschappelijk probleem een technocratische oplossing bestaat, dan worden we (zonder politiek gekrakeel) allemaal gelukkig. Het lijkt me het soort van geluk dat je veelvuldig aantreft in de bouquetreeks.

Nu denk ik niet dat dit onze lokale liberalen (Van Reijswoud en Koning) voor ogen staat, maar geen van beiden biedt erg veel houvast voor wat betreft hun nieuwe revolutionaire denkwijze.

Ik acht ze beiden slim genoeg om daarover iets zinnigs op papier te zetten, maar klaarblijkelijk hebben ze daar geen zin in of vinden ze dat ze daarmee paarlen voor de zwijnen werpen. Immers, de gewone kiezer heeft toch nergens benul van, waarom zou je de moeite doen om hem iets uit te leggen?

Dus totdat iemand me heeft uitgelegd wat zo’n raadsbrede aanpak nu precies inhoudt, houd ik het op het ouderwetse coalitie/oppositie gedachtengoed, met als kanttekening dat zo’n coalitie niet hoeft te bestaan uit lieden die over alles hetzelfde denken. Ze hoeven alleen maar bereid zijn om met elkaar samen te werken.

In de Enkhuizer situatie wil dat zeggen, dat het bestaande wethoudersteam VVD/PvdA en (op de achtergrond) architect D66 bereid zijn om samen met de SP een coalitie te vormen die de stad gaat besturen. Samen beschikken ze over 10 zetels en dat lijkt me stabiel genoeg.

Als die bereidheid bestaat (en je kunt moeilijk van een raadsbrede aanpak spreken als je de grootste partij zou willen uitsluiten) dan zijn we er nog niet, want de SP lijkt de laatste tijd op twee gedachten te hinken.

Wil men besturen of alleen maar actievoeren? De gebeurtenissen in Hoorn en recentelijk in Limburg wijzen op het laatste. Maar in Enkhuizen is het misschien weer anders en nadat het de SP gegund is om een maand lang te mogen ‘trekken aan een dood paard’ is het nu tijd voor ‘hom of kuit’. Anders dan maar raadsbreed met het CDA in zee (met gedoogsteun van de CU/SGP).

Maar naast een stevige coalitie is een stevige oppositie van belang en stevig wil naar mijn opvatting zeggen dat men ook daar naar samenwerking streeft, wat alleen maar de kwaliteit ten goede kan komen.

Met name samenwerking van lokale partijen, maar daarover een andere keer.

mei 2, 2018 Posted by | Bestuurscultuur | 2 reacties