De luiken opengooien.

Ruim 2 jaar geleden ergerde ik me aan het feit, dat dat voor de herstructurering van het SED (die ruim 13 miljoen moest kosten) inwoners van Enkhuizen (per inwoner) meer moesten bijdragen aan de kosten, dan de inwoners van Stede Broec en van Drechterland.

Zou de verdeling van kosten gebaseerd zijn op het aantal inwoners in iedere gemeente, dat had Enkhuizen zich € 800.000 hebben kunnen besparen. Een bedrag, dat volgens mij de moeite waard is.

Omdat alle partijen de verdeling van de kosten inmiddels hadden goedgekeurd was er (twee jaar geleden) geen partij, die op de verdeling van de kosten terug wilde komen.

Alleen Nieuw Enkhuizen, wiens voorman inmiddels was overgestapt naar EV!, was bereid het streven voor een rechtvaardiger verdeling in haar programma op te nemen.

Alhoewel, beoogd fractievoorzitter Jan Raven wilde de boel nu ook weer niet op de spits drijven en gaf er de voorkeur aan die 800.000,- te laten voor wat ze was, maar herziening van de verdeelsleutel te eisen wanneer de overeenkomst met de SED daartoe de gelegenheid bood. In 2021.

En omdat de begroting van 2021 nu ter discussie staat, kwam Raven met het voorstel om de kosten van het SED gelijkelijk onder de drie gemeenten te verdelen. Die verdeling is op dit moment nog grofweg 38% voor Enkhuizen, Stede Broec 32% en Drechterland 30%.

Ravens voorstel (vanaf 2021 elke gemeente 1/3 van de kosten van het SED voor haar rekening te laten nemen) kon geen genade vinden in de ogen van de VVD, D66, PvdA en de CU/SGP. Ook het college was ontstelt.

Op pad gestuurd worden met een dergelijke opdracht stond (volgens het college) gelijk aan het leggen van een bom onder de SED samenwerking. Immers, het Enkhuizer voorstel liet geen ruimte voor een compromis.

Hoezo geen ruimte voor een compromis? Het voorstel (ieder 1/3 van de kosten) is een compromis. Een voorstel, waarbij elke inwoner van de drie gemeenten een gelijke bijdrage zou leveren aan de kosten van de ambtelijke organisatie, zou nog voordeliger zijn voor de inwoners van Enkhuizen.

In ieder geval is duidelijk, dat de jarenlange terughoudendheid van Raven en zijn huidige medestanders niets heeft opgeleverd. Het college is nog net zo onwillig om ook maar iets aan de status quo te veranderen als twee jaar geleden.

Het zelfde geldt voor de “hardline” voorstanders van het raadsbrede akkoord en hun voorkeur voor ambtelijke oplossingen, in plaats van politieke oplossingen.

Het verschil tussen de beide manieren van werken is, dat de zoektocht naar de oplossing voor een probleem in het ene geval binnenskamers plaatsvindt en in het andere geval in het openbaar.

Het wordt tijd dat er in Enkhuizen een coalitie tot stand komt die opkomt voor de belangen van de Enkhuizer inwoners, in plaats van alleen maar rekening te houden met de belangen van bestuurders en hun ambtenaren.

Een coalitie, die niet langer alleen maar binnenskamers naar oplossingen zoekt, maar die de luiken opengooit voor het openbare debat.

Permitteren.

Leuke discussie op Facebook over kritiek met Gerrit Knukkel, die naar ik aanneem de kleinzoon is van de vermaarde Joop Knukkel. Jarenlang raadslid en wethouder van Enkhuizen.

Gerrit verweet me (en daarin staat hij zeker niet alleen) dat ik alleen maar negatief ben over de bestuurders van Enkhuizen. Zelf heb ik het liever over de bestuurscultuur. Daar ben ik inderdaad weinig over te spreken.

Om te beginnen heb ik liever, dat verschillen van mening (die er altijd zullen blijven) in het openbaar worden uitgesproken, dan dat ze in het geniep in achterkamertjes worden bijgelegd in ruil voor onduidelijke concessies.

Waar we nu, tot groot genoegen van B&W, naar zitten te kijken is een kunstmatig in leven gehouden eensgezindheid in de vorm van een raadsbreed akkoord, waarin alle tegenstellingen binnenskamers worden weg gepoetst.

Enkhuizen heeft geen bestuurders meer die van tijd tot tijd met de vuist op tafel slaan om hun mening kracht bij te zetten. Maar alleen nog maar meningsloze ambtenaren (vermomd als wethouder), die op omslachtige en ondoorzichtige wijze hun werk doen.

Raadsleden zijn papieren tijgers, die nergens een mening over hebben, totdat het college  heeft bepaald wat hun mening moet zijn.

Met elkaar hebben ze besloten om het recreatieoord te verkopen voor € 335.000,- . Op een moment dat ze nog niet wisten, of wat ze verkochten, ook daadwerkelijk geleverd kon worden.

Ze hadden wat ze verkocht hadden nog niet naar buiten gebracht, of het kon meteen al de prullenbak in.

De haastig in elkaar gesleutelde nieuwe versie van wat ze verkocht hadden stuitte op grote weerstand bij de provincie. Met als gevolg dat het moest worden  opgeschort.

De indeling van de nieuw aan te leggen camping was in strijd met de ambitie van de provincie, zodat ook daar bezwaar tegen werd gemaakt en opschorting niet valt uit te sluiten.

Van enige zelfreflectie van college en raad is geen sprake, er valt vanuit de raad geen onvertogen woord te horen. Iedereen is dik tevreden met de tot dusver geleverde prestatie.

Raadslid de Jong zegt dat we blij mogen zijn dat er “iets” gebeurt en er zijn kiezers die deze opvatting met graagte van hem overnemen.

Blij zijn dat er “iets” gebeurt, zonder te weten waar dat iets ooit toe zal leiden, lijkt het hoogst haalbare te zijn in de Enkhuizer politiek.

Het bovenstaande is geen negativiteit, maar realiteit.

Het komt alleen maar als negatief over omdat alle overige media die hierover berichten voortdurend op zoek zijn naar abonnee’s en adverteerders. Die het prettiger vinden dat ze de meest positieve versie van het nieuws voorgeschoteld krijgen.

Een abonnement op mijn blog is gratis en ik hoef geen adverteerders. Dus kan ik me een realistische voorstelling van zaken permitteren.

 

Regie voeren.

Vandaag lees ik in de krant dat Europarcs (eigendom van Wilhelmus Laurentius Vos uit Apeldoorn) Droomparken (eigendom van Adrianus Wilhelmus Anthonius Vos te Apeldoorn) heeft overgenomen. Volgens de krant gaat het om twee familiebedrijven die onder eigen naam verder blijven gaan.

Of Wim en Adje familie van elkaar zijn weet ik niet, gelet op de voornamen zou je het wel zeggen. Gezien het leeftijdsverschil zou Adje dan de oom van Wim junior moeten zijn. Wim senior is de oprichter/eigenaar van Europarcs en tientallen anderen BV’s, die allemaal gevestigd zijn op de Oude Apeldoornseweg 48 in Apeldoorn.

Het zit de familie Wim Vos trouwens de laatste maanden niet erg mee. Maar liefst drie auto’s (een Porsche, Ferrari en Mercedes) uit hun ongetwijfeld uitgebreide wagenpark zijn onlangs in vlammen opgegaan. Lees het hele verhaal daarover in de Stentor, door op deze link te klikken.

Gaat de overname gevolgen hebben voor de ontwikkeling van het Enkhuizerzand? Daar geloof ik niets van. Droomparken en Europarcs zijn ieder voor zich dekmantels voor een wirwar van BVtjes.

Ze gaan onder eigen naam verder en in plaats van met elkaar te concurreren gaan ze nu samenwerken. Dat zal zeker niet ten koste gaan van de kwaliteit van hun werk dat (voor zover ik het kan overzien) behoorlijk hoog is.

Wat wel interessant zou zijn, is een Netflix documentaire, over de gang van zaken in de wereld van recreatieparken en de manier waarop Enkhuizen (en met name wethouder Struijlaart) daarin de regie heeft gevoerd.

Omertà

Tien jaar lang ging dit blog over de politieke besluitvorming in Enkhuizen. Hoe die tot stand kwam en welke (gewoonlijk financiële) gevolgen er aan kleefden. De uiteindelijke uitkomst van het besluit kon me meestal weinig schelen. Het ging me meer om de weg er naar toe en de financiële gevolgen.

Als een meerderheid van de raad vindt dat de Drommedaris moet worden omgebouwd tot een volwaardig cultureel centrum vind ik dat prima, maar ik vind tegelijkertijd dat degenen die dat besluit namen, ook verantwoording moeten afleggen voor de financiële gevolgen van dat besluit.

Maar dan werken college en raad eendrachtig samen om de financiële gevolgen van hun besluit zo veel als mogelijk voor de gewone kiezer verborgen te houden.

Of er nu wel of geen vakantiehuisjes op het REZ gebouwd gaan worden kan me eigenlijk ook niet eens zoveel schelen. Als een meerderheid van de raad beslist dat dit moet, dan leg ik me er wel bij neer. Maar ik vind dan weer wel, dat college en raad de financiële gevolgen van dit besluit openlijk met hun kiezers zouden moeten bespreken.

En dan bedoel ik niet alleen maar het gemeentelijk persberichtje, dat men doet uitgaan en dat voldoende is voor de regulaire (veelal door de overheid gesubsidieerde) media.

Maar, mede voor de 263 reguliere volgers van mijn blog, zou ik graag een verklaring willen voor het feit, dat als de college en de raad grond op het REZ kopen, ze grif € 92,- m2 betalen, maar als ze grond verkopen genoegen nemen met € 2,23 m2.

Maar hiervoor geldt (binnen de Enkhuizer politieke elite) een soort zwijgcultuur, die in andere kringen ook wel omertà wordt genoemd. Zaken die je alleen onderling bespreekt, maar naar buiten toe doodzwijgt.

Ik heb (door middel van mijn blog) 10 jaar lang geprobeerd om die omertà te doorbreken (zonder al te veel resultaat overigens) en beperk me vanaf oktober 2019 tot de omertà rond de herinrichting van het REZ. Waarmee men de eigen incompetentie (van raad en college) voor de kiezer verborgen probeert te houden.

Verantwoording nemen.

Maar wat voor onze gekozen bestuurders geldt, geldt ook voor de kiezer. Ook zij zien geen noodzaak tot het houden van toezicht. En zelfs als ze dat wel zouden zien, dan nog bestaat er geen instantie die dat (namens die kiezers) zou kunnen uitoefenen.

Het idee achter Paljas is, dat het een vereniging van kiesgerechtigden zou moeten zijn die zich bezig houden met de belangen van kiesgerechtigden. Die belangen zouden omschreven kunnen worden met twee woorden.

Transparantie en participatie.

Zonder transparantie is burgerparticipatie zinloos. Hoe kun je in hemelsnaam ergens aan deelnemen als je nauwelijks over informatie beschikt of alleen maar eenzijdig bent geïnformeerd?

Dit blog probeert een bijdrage te leveren aan die transparantie door kritisch te kijken naar de voorstellen van het college: Wat om een of andere reden de afgelopen 9 jaar niet op prijs werd gesteld door leden van de gemeenteraad. Naar men mij heeft ingefluisterd, op aanraden van B&W en griffier, die het een gruwel is dat er (buiten hun toezicht om) gediscussieerd zou worden over maatschappelijk relevante zaken.

De oorspronkelijke aanjagers van dat soort discussies, politieke partijen, hebben vrijwel allemaal die functie overgedragen aan de gemeente. Die, namens de politieke partijen “voorlichtingsbijeenkomsten” organiseert, waarbij de nadruk ligt op wat de ambtelijke organisatie als wenselijk ziet.

Wat in mijn ogen ontbreekt is een niet partijgebonden organisatie, die bijeenkomsten organiseert die een politiek karakter hebben.

Waarbij politiek het mechanisme is, dat we gebruiken om maatschappelijke problemen tot een oplossing brengen. Sommigen zien meer in een sterke man, anderen weer meer in de dictatuur van het proletariaat, maar ik houd het liever op de bestaande politieke instituties, inclusief de bijbehorende beslommeringen.

Maar waar we (als kiezer) wel mee moeten ophouden is onze verantwoordelijkheid afschuiven.

Want als de kiezer zijn verantwoordelijkheid neemt en er op toeziet, dat de door hem gekozen bestuurder zijn verplichtingen nakomt. Dan dwingt dat de gekozen bestuurder om zijn verplichting (toezicht op het doen en laten van de benoemde bestuurders) weer serieus te nemen.

Het enige wat we ontberen is een instituut, dat de gekozen bestuurders dwingt om verantwoording af te leggen over het toezicht dat ze uitoefenen.

Toegepast in de huidige  situatie had er allang een voorlichtingsbijeenkomst over het REZ moeten zijn geweest, waarop raadsfracties ter verantwoording zouden zijn geroepen over het toezicht dat zij tot dusver hebben uitgeoefend op de gang van zaken rond het  Enkhuizerzand.

Het is absurd, dat we als kiezers werkeloos blijven toezien hoe onze gekozen bestuurders zich onttrekken aan elke vorm van verantwoording afleggen.

Ik heb een poging gedaan met Paljas. Misschien de verkeerde naam en waarschijnlijk ben ik ook niet de juiste persoon. Maar laten we hopen dat Enkhuizen toch nog een paar notabelen kent die de democratie een goed hart toedragen en zich zouden willen inspannen om een belangenvereniging voor kiesgerechtigden vorm te geven.

Ik ben benieuwd.

Dienstmededelingen.

Gisteren was een heugelijke dag. Na in totaal 2.352 berichten en 8.844 reacties werd dit blog (voor de eerste keer in haar bestaan) op één dag meer dan 1000 keer bezocht.

En dat terwijl het zijn lezers informeert over een onderwerp waar de meeste mensen hun buik meer dan vol van hebben. De lokale politiek.

Zou het dan toch zo zijn, dat de aanhouder wint?

Passend moment om afscheid te nemen van die advertenties onder mijn columns. Dat kost geld, maar dat moet ik er dan maar voor over hebben. Het oog wil ook wat.

Dan wat organisatorische zaken. Mijn blog, “Pim’s Prietpraat” is het uitgangspunt voor alles. De filosofie die er achter schuil gaat is die van Paljas.

Om ergens aan deel te kunnen nemen (participeren) moeten de dingen eerst inzichtelijk gemaakt worden. (transparantie).

Alle politieke partijen zeggen daar hun  best voor te doen, in werkelijkheid levert geen enkele partij ook maar de geringste inspanning op dat gebied.

Met mijn blog probeer ik inzicht te verschaffen in de lokale politiek en daardoor mensen in staat te stellen om er op een of andere manier aan deel te nemen.

Ieder op zijn eigen manier. Ieder met zijn eigen politieke voorkeur. De resultaten zijn tot op heden vrij teleurstellend, maar dat kan me niet schelen, ik vind het leuk om te doen.

En dan is er ook nog Facebook, of wel het junkfood van de informatie industrie. Te veel fake-nieuws, te oppervlakkig, te veel trollen en teveel meningen uit de losse pols.

Maar het is wel praktisch om dingen te delen en daarom heb ik een persoonlijk account en heeft Paljas een pagina.

De columns die ik voor Prietpraat schrijf deel ik via mijn Facebook account. Wie mijn “vriend” wordt krijgt ze automatisch op zijn tijdlijn.

Verder deel ik niks met mijn Facebook “vrienden”, maar wie wat van me wil weten kan me altijd bellen of een WhatsApp sturen. 06-11290814.

Wie geen vriend van me wil worden op Facebook, maar toch wil lezen wat ik zoal schrijf, is er mijn “Paljas.nu” pagina. Die “leuk'” vinden heeft hetzelfde effect. Het zorgt er voor, dat de link van mijn laatste column op je tijdlijn verschijnt. https://www.facebook.com/search/top/?q=paljas.nu&epa=SEARCH_BOX

Verder is er ook een twitter account, pimsep2, dat bij elke nieuwe column een berichtje de wereld inslingert.

En tot slot bestaat er sinds kort ook nog zoiets als de “Groep Paljas” op Facebook. https://www.facebook.com/search/top/?q=groep%20paljas&epa=SEARCH_BOX

De groep heeft haar eigen e-mail adres.   paljas.nu@gmail.com

Wat ik met die groep wil is het volgende.

Ik erger me aan de uitholling van onze democratische normen en waarden. Waarbij het kennelijk normaal is geworden dat zij (die namens ons besluiten nemen) mogen worden voorgelogen of onvolledig en onjuist worden geïnformeerd.

Een mooie taak voor de groep zou kunnen zijn, om een steun in de rug te vormen voor die raadsleden, die te kennen geven niet langer genoegen te willen nemen met onvolledige en onjuiste informatie (die hun met enige regelmaat wordt verstrekt). Uiteraard niet alleen in woord, maar ook in daad.

Dat zou de kwaliteit van de raadsvergaderingen doen toenemen (dunkt me) en lijkt me verder ook wel een nobel streven.

De groep staat open voor mensen die dit streven willen steunen. Voor de toekomst lijkt het me leuk om bijeenkomsten te organiseren over onderwerpen waar raadsleden niet met ons over durven praten.

Tot slot,  er is ook nog een Facebook pagina die Pimsep heet, maar die bouw ik af. Wie die pagina leuk vond, kan beter switchen naar de “Paljas.nu” pagina.

En nu maar hopen dat door al deze informatie de verspreiding van mijn blog nog beter gaat worden.

Keuzes maken.

Gelet op de Facebook discussie waarin ik recentelijk betrokken ben geraakt heb ik het bestuur van Nieuw Enkhuizen de onderstaande mail gestuurd.

Geacht bestuur,

Een jaar geleden ben ik, na tientallen jaren bewust partijloos te zijn geweest, lid geworden van Nieuw Enkhuizen.
Met als reden dat deze partij, als enige, bereid was om te strijden voor een rechtvaardiger verdeling van de kostenbijdrage aan de SED.
Ik betreur het dan ook dat deze verkiezingsbelofte, na de verkiezing, is ingewisseld voor deelname aan een raadsbrede coalitie.
Recentelijk ben ik betrokken geraakt bij een dispuut op Facebook waarbij mij verweten werd, dat ik als lid van NE de reputatie van HEA met modder had besmeurd. 
Hoewel die beschuldiging volstrekt ongefundeerd was en bovendien gedaan door iemand die zijn eigen belang in de discussie trachtte te verbergen door een schuilnaam te gebruiken, is bij mij toch de vraag gerezen in hoeverre een partijlidmaatschap te combineren valt met de functie van politiek commentator.  
Binnen de bekrompen en veelal achterbakse politieke verhoudingen in Enkhuizen blijkt dat niet mogelijk te zijn. 
Omdat de functie van politiek commentator meer bij me past, dan lid van een partij, zeg ik bij deze mijn lidmaatschap van de partij op.
Ik wens Nieuw Enkhuizen veel succes met het realiseren van haar politieke doelen.   
Met vriendelijke groet,
Chris Segerius.

 

Paljas

Prietpraat werd altijd al geschreven vanuit het perspectief van een hofnar. Iemand die zich wel verdiept in het reilen en zeilen van de lokale politiek, maar die zich verder niet geroepen voelt om er deelnemer van te worden.

Daarbij ging het me niet zo zeer om het “nieuws” zoals de krant dat aan de hand van een persbericht van de gemeente naar buiten brengt.

Zoals, DE SEIZOENSCAMPING OP HET  RECREATIEOORD BLIJFT OOK HET VOLGENDE JAAR OPEN.

Die conclusie had iedereen, aanwezig bij de Pinksterbijeenkomst tussen gemeente en de  campingbewoners, allang getrokken.

Het ging mij meer om het duiden van het nieuws en zien of het nieuws dat de reguliere media met zoveel toewijding brengt in overeenstemming is met het nieuws dat ze (over hetzelfde onderwerp) eerder hadden gebracht.

Zoals in december vorig jaar beweert de gemeente nog dat OREZ BV een overtollige hoeveelheid grond van de gemeente naar het REZ zal verplaatsen, wat een enorme besparing zal opleveren. Terwijl ze zes maanden later die verplaatsing van grond voor eigen rekening neemt en onderhands gaan aanbesteden.

Of het “nieuws” dat de Enkhuizer bevolking gezamenlijk 8 ton meer bijdraagt aan de verdere ontwikkeling van de ambtelijke organisatie, dan je (op grond van het aantal inwoners) zou mogen verwachten.

Omdat de gemeente over dat soort dingen geen persberichten schrijft wordt het ook niet door de regionale pers naar buiten gebracht.

Niet in de laatste plaats omdat de gemiddelde krantenlezer dat soort nieuws helemaal niet wil lezen.

Enfin, Prietpraat maakt dus deel uit van de Paljas Filosofie, maar omdat die niet alleen betrekking heeft op Enkhuizen heb ik besloten om die filosofie in een nieuw blog wat beter te gaan uitwerken De website Paljas Projecten treft u hier aan.

Overheid en burger.

hofhoudingNu de bestuursvorming in Enkhuizen zich nog even in de prenatale fase blijft bevinden (en het sowieso een politiek neutrale boreling gaat worden) heb ik maar even de tijd genomen om het Prietpraat thema onder de loep te nemen.

Het resultaat is een wat moderner uitziend thema met ons belangrijkste onderwerp, de regenten, dominant aanwezig op de voorpagina.

Bovendien is er (qua uitstraling) aansluiting gezocht met twee andere blogs waar ik op dit moment aan werk, maar die nog niet klaar zijn voor publicatie.

Het verbindende thema van alle drie is “macht” en de manier waarop de overheid en het bedrijfsleven er gebruik van maken om ons, naar hun pijpen, te laten dansen.

Een thema dat me sinds de jaren 60 uit de vorige eeuw is blijven fascineren.

Enfin, de voornaamste wijziging op Prietpraat is dat er nu een vaste Home pagina is, met daaronder het nieuws van gemeente en de diverse politieke partijen. Die in de meeste gevallen het nieuws van anderen delen en zelf nooit iets te melden hebben.

Voor de nieuwe berichten van Prietpraat zelf moet u in het menu op ‘Berichten” klikken en dan krijgt u ze op de gebruikelijke wijze (het laatste bericht bovenaan) gepresenteerd.

En voor de rest vind ik, dat de verhouding lokale overheid en burgerij nog steeds vrij aardig wordt weergegeven door bijgevoegde de illustratie.

Weeff-fout.

Afgelopen zaterdag zou de regionale omroep (WEEFF) vanuit de Drom een uitzending verzorgen waarin de diverse politieke stromingen in Enkhuizen het tegen elkaar op zouden nemen. Namens Nieuw Enkhuizen mocht ik er aan meedoen.

Helaas als gevolg van een Weeff-fout kon de uitzending niet door gaan. Er waren, geloof ik, geen microfoons beschikbaar of iets anders van technische aard.

Ten behoeve van de uitzending had ik een persoonlijk manifest geschreven waarin ik (na jarenlang partijloos te zijn geweest) mijn keuze voor Nieuw Enkhuizen verklaarde.

De uitzending ging niet door, dus hieronder de tekst die ik had willen uitspreken.

————————————–

MarianneOp 12 december 2017 besloot de voltallige Enkhuizer gemeenteraad, dat het er eigenlijk niet toe doet, dat inwoners van Enkhuizen 30% meer moeten betalen (voor de verdere ontwikkeling van de ambtelijke organisatie) dan alle andere inwoners van het SED gebied.

Na 8 jaar lang bewust partijloos te zijn gebleven, besloot ik nu om lid te worden van een partij, die bereid zou zijn om deze onrechtvaardigheid ongedaan te maken.

Dat bleek Nieuw Enkhuizen te zijn. Alle andere partijen hadden zich al neergelegd bij het waanidee van deze ongelijke behandeling.

Dus ook de met veel bombarie van buiten de stad gehaalde wethouder, die er voor zou zorgen dat Enkhuizen een jaartje draaiende zou blijven. Evenals raadsleden van de landelijke partijen die zitting hadden in de  klankbordgroep.

Maar ook de vertegenwoordigers van de lokale partijen, die zich als makke schapen hadden aangesloten bij de opvattingen van de landelijke partijen.

En zo kon het dus gebeuren, dat alle Enkhuizer raadsleden (ondanks uitgebreide waarschuwingen) besloten, dat het hun niet kon schelen dat de Enkhuizers meer moeten betalen dan elke andere inwoner binnen de SED grenzen.

Daarbij gaat het niet om klein bier. Gezamenlijk dragen de inwoners van Enkhuizen 8 ton meer bij dan op grond van hun inwonertal valt te rechtvaardigen. Daar kun je ook een buitenzwembad voor aanleggen of iets anders waar Enkhuizers profijt van hebben.

Maar daarbij blijft het niet. Aanstaande dinsdag zal de raad stemmen over een voorstel waarbij Enkhuizen, met 31% van de inwoners van het SED gebied, maar liefst 45 % van de kosten van een SED regeling voor haar rekening neemt.

Waar alle andere partijen hun schouders ophalen en blijven toekijken, wil Nieuw Enkhuizen zich inzetten om aan deze onrechtvaardigheden een einde te maken en terug te draaien.

En om daar een bijdrage aan te kunnen leveren ben ik niet langer partijloos gebleven, maar ben ik lid geworden van Nieuw Enkhuizen en moedig ik anderen aan om hetzelfde te doen.

Zodat we gezamenlijk een einde kunnen maken aan de bestaande SED cultuur waarbij de zwakste schouders, de zwaarste lasten moeten dragen.

liberte-egalite-fraterniteLaat U niet wijsmaken, dat de herziening van een reeds genomen raadsbesluit onmogelijk is. 

Waar een wil is, is een weg.

We vragen ook niet om speciale voordeeltjes voor de inwoners van Enkhuizen.

We eisen alleen maar dat we op gelijke wijze behandeld worden als alle andere SED inwoners.

Het enige wat we daarvoor nodig hebben is L.E.F. Het acroniem voor de idealen van  de Franse revolutie.  Liberté, Egalité, Fraternité.  

Vrijheid, Gelijkheid, Broederschap. 

Chris Segerius