Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Uitstel

enkhuizerzand

Ik heb er op mijn blog al vaker over geschreven, bestond de noodzaak van een Europese aanbesteding voor het REZ eigenlijk wel?

Veel raads- en commissieleden hebben me in de loop der tijden verzekerd dat ze mijn blog lezen.

Misschien zeggen ze dat om me een plezier te doen en of ze daarover jokken kan ik niet controleren. Maar ik stel vast, dat ze zelden of nooit proberen de vragen te beantwoorden die ik op mijn blog stel.

Dus afgelopen donderdag zag ik mijn kans schoon en stelde de vraag tijdens de openbare fractievergadering van de VVD.

Het kersverse raadslid Ricardo Slier formuleerde een antwoord dat er op neer kwam dat je nu eenmaal alle bij het project behorende kosten moest optellen en dat die kosten de 5 miljoen overschreden.

De bouw van 200 vakantiehuisjes vergt inderdaad een investering van meer dan 5 miljoen euro, maar de opdrachtgever voor die investering is niet de gemeente, maar de uiteindelijke eigenaar van die huisjes.

De rol van de gemeente blijft beperkt tot die van grondeigenaar die grond ter verkoop of verhuur aanbiedt.

Dat ze voorwaarden stelt aan het gebruik van die grond (in dit geval vakantiehuisjes) maakt haar niet tot opdrachtgeven van een bouwproject.

Dat ze afziet van betaling voor die grond in ruil voor bepaalde werkzaamheden (zoals de aanleg van een strand of de aanleg van een camping) is een vorm van ruilhandel die mijn voorkeur niet heeft, maar je kunt wel stellen dat de gemeente voor dat deel van de transactie wel de opdrachtgever is.

Maar de waarde van die opdracht is bij lange na geen 5 miljoen. Volgens de gemeente blijven de kosten van opwaardering van het REZ beperkt tot 2 miljoen.

Kosten die de gemeente via een handigheidje wil neerleggen bij een projectontwikkelaar die de vakantiehuisjes gaat bouwen.

Maar die 2 miljoen vertegenwoordigd  dus ook de prijs die de gemeente denkt te kunnen bedingen voor de overdracht van de grond.

Gelukkig waren er tijdens de openbare fractievergadering ook twee woordvoerders van ontwikkelaars van aanwezig en beiden kwamen met een min of meer gelijke waardering van de grondprijs. Pakweg € 40,- m2 ofwel 4 miljoen voor het totale oppervlak.

Dat is dus het dubbele van de opbrengst die de gemeente volgens haar voorkeursscenario denkt te kunnen realiseren.

Uitgangspunt voor scenario 3 is een simpele grondtransactie van waaruit vervolgens de voorzieningen betaald worden die de gemeente zich wenst.

Volgens de gemeente ontstaan er dan financiële risico’s voor de gemeente die uitblijven als men voor haar voorkeursscenario kiest.

Dat mag dan zo zijn, maar door het risico bij een projectontwikkelaar te willen leggen betaalt de gemeente daarvoor ook een zeer aanzienlijke prijs in de vorm van een lagere opbrengst van de grond.

Volgens mij heeft geen enkel raadslid ook maar enig idee welke prijs de gemeente betaalt voor het afwentelen van dat vermeende financiële risico. Dat alleen zou tot uitstel van een besluit over het gewenste scenario moeten leiden.

En dat uitstel zou benut kunnen worden voor het beantwoorden van de vraag waarom er eigenlijk voor een Europese aanbesteding is gekozen.

Nogal wat gemeentelijke projecten eindigen in juridische geschillen of mediation over de gemaakte afspraken.

Denk daarbij aan het SMC, Drommedaris, Brede School en zelfs rond het nieuwe medische centrum bleek een gemaakte afspraak over installatie van röntgenapparatuur niet te bestaan.  En alsof hier niets van geleerd is geeft de gemeente voor de herontwikkeling van het REZ de voorkeur aan een gecompliceerde ruilhandel boven een simpele grondtransactie.

Als de VVD fractie, wiens kennisniveau ik hoger inschat dan van veel andere fracties, 4 dagen voordat ze een besluit moet nemen nog steeds niet weet welk besluit ze moet  nemen, dan vind ik dat een huiveringwekkende gedachte.

Dat de beslissende stem voor verder voortgang van dit project geleverd zal worden door een partij die zichzelf organiseert op een manier waarvoor elke carnavalsvereniging zich zou schamen, beangstigt mij.

Door incompetent handelen van de gemeente (gedurende de afgelopen 5 jaar) is men al miljoenen aan inkomsten misgelopen. Een paar maanden uitstel om helderheid te kunnen verschaffen lijkt me dan ook het enige verstandige besluit.

Advertenties

januari 30, 2016 Posted by | Recreatieoord | 1 reactie

Meemaken

Reijswoud

Keurige toelichting

Gisteren naar de openbare fractievergadering van de lokale VVD geweest. Vanuit het oogpunt van public relations een geslaagde bijeenkomt. Ik schat meer dan 50 aanwezigen.

Politiek gezien was de bijeenkomst minder effectief. Daarvoor zijn twee redenen te noemen. Eén daarvan noemde ik al in mijn vorige kanttekening “Rijk de fabelen”. Zouden de leden zichzelf zodanig geïnformeerd hebben dat ze beseften welk besluit er op 2  februari van de raad werd verwacht.

Zoals te verwachten viel was dat niet het geval. En dus kwamen er de gebruikelijke suggestie om de zaken anders aan te pakken en gewone bungalows te bouwen of aandelen Enkhuizerzand uit te geven. Dat had natuurlijk weinig zin. Er liggen besluiten van de raad die daar niet in voorzien en dan kun je het roer wel willen omgooien, maar daar ben je dan feitelijk te laat voor.

Een tweede reden was dat de fractie zelf nog geen standpunt had bepaald. Dat stelde me een beetje teleur. De fractie had inmiddels een informatiebijeenkomst  achter de rug en was in dus volledig bijgepraat. Als je 5 dagen voordat je een besluit moet nemen zelf nog niet weet wat je voorkeur is, dan wordt het heel erg moeilijk anderen er van te overtuigen dat jouw voorkeur de beste is.

De kans op een ander beleid dan door het college wordt voorgesteld is sowieso gering. De coalitie gaat gewoontegetrouw met het college mee. Je hebt weliswaar maar 1 overloper nodig, maar als je onzeker bent over je eigen voorkeur, dan maak je ook niet veel kans een mogelijke overloper te overtuigen.

Maar dat neemt niet weg dat fractievoorzitter van Reijswoud een uitstekende en uitgebreide toelichting gaf op de diverse scenario’s die het college in de aanbieding had.

Mijn eigen voorkeur zal duidelijk zijn. Ik vind dat de raad veel te lichtvaardig een traject is ingegaan waarmee ze zichzelf volledig buitenspel heeft gezet. Scenario 3 biedt een onverwachte kans om de raad wat meer invloed te geven.

Het is een kleine kans, waarbij je niet alleen jezelf moet overtuigen dat dit het beste is, maar ook de partners van de oppositie. Dat vraagt toch om enige voorbereiding en ik ben bang dat de tijd daarvoor te kort is geworden. Zodat elke oppositie partij (zoals vaker gebeurd) zijn eigen losse flodders zal gaan afschieten.

Er waren ook vertegenwoordigers van geïnteresseerde ontwikkelaars aanwezig. Mooie gelegenheid om ook met hen even van gedachten te wisselen.

Zeer leerzaam, maar daarover een andere keer meer.

Als gezegd gaf van Reijswoud een keurige toelichting op de diverse scenario’s. Ben ik daardoor optimistischer geworden over het verdere verloop? Ik ben bang van niet. Het voorkeursscenario van het college brengt een aanzienlijk juridisch risico met zich mee.

Er kan wel degelijk bezwaar tegen worden gemaakt en op basis van reacties uit de zaal gaat dit gebeuren ook.

Daarnaast moeten er nog zoveel zaken worden uit onderhandeld, dat de kans op mislukking levensgroot is. En dan is er natuurlijk ook nog de kwestie van het bestemmingsplan. Dat is er nog niet en ook daartegen kan iedereen nog bezwaar maken. Ik heb daar zelf nog niet bij stilgestaan, maar als ik zie dat de verplaatsing van de Aldi al twee jaar in beslag neemt, dan kun je wel voorstellen wat er gebeurd als iemand meent bezwaar te moeten maken tegen dit bestemmingsplan.

Bijvoorbeeld de belangenvereniging van campingbewoners of Sprookjeswonderland.

Kortom, hartstikke leuke en leerzame avond, maar ik vraag me af of ik het nog zal meemaken dat het vakantieparkje er komt.

januari 29, 2016 Posted by | Recreatieoord, Reijswoud, VVD | 4 reacties

Budget neutraal

enkhuizerzand

Het raadsvoorstel aangaande de herontwikkeling van het REZ suggereert, dat de raad gevraagd wordt een keuze te maken uit drie scenario’s.

De wens van het college is dat er een doorstart wordt gemaakt op basis van de oorspronkelijk vastgestelde uitgangspunten.

De voorliggende vraag (die tijdens de eerstkomende raadsvergadering moet worden beantwoord) is dus of zo’n doorstart verstandig is.

Er is in ieder geval één autoriteit die meent dat dit niet het geval is.

In april 2015 adviseerde de rekenkamercommissie, (ik zeg het maar even met mijn eigen woorden) “uithuilen en opnieuw beginnen, ditmaal met de hulp van iemand die verstand van zaken heeft”.

Ik begrijp ook wel dat het uiterst pijnlijk is als je moet erkennen dat je 5 jaar lang maar wat hebben liggen aanklooien, maar de feiten zijn nu eenmaal niet anders.

Ik heb het eerder al eens zo geformuleerd. “De gasten die er 5 jaar lang niks van hebben gebakken, gaan de raad nu (in een besloten informatiebijeenkomst) uitleggen hoe het wel moet”.

Ik begrijp best dat je als raadslid zulke dingen niet mag denken, laat staan dat je ze mag zeggen, maar gelukkig ben ik (dank zij de onweerlegbare wijsheid van de Enkhuizer kiezer) geen raadslid en ben ik dus vrij om te denken en te zeggen wat ik wil.

Ik heb me ooit het verschil tussen kapitalisme en socialisme laten uitleggen.

Bij socialisme is het de inspanning die telt, ongeacht het resultaat. Bij kapitalisme telt slechts het resultaat, ongeacht de inspanning.

Op basis van deze definitie kun je vaststellen, dat de overheid haar eigen werkmethoden organiseert met behulp van socialistische beginselen.  Terwijl iedereen daarbuiten wordt geacht zijn werk te doen op basis van kapitalistische beginselen.

Omdat daar alleen maar het resultaat telt en je niet wordt geprezen omdat je jezelf hebt weten bezig te houden.

Een keuze voor scenario 1 is een keuze voor de voortzetting van het bestaand beleid. Er wordt werk verricht, maar het is volstrekt onduidelijk of die werkzaamheden tot een aanvaardbaar resultaat zullen leiden. Het oordeel daarover wordt geveld door het college, waarna de raad zich daarbij mag aansluiten.

Een keuze voor scenario 3 verschaft binnen redelijke termijn inzicht in het best haalbare resultaat. Het is vervolgens aan de raad om te bepalen of zij dat resultaat aanvaardbaar vindt.

In dat verband duikt telkens weer de term budget neutraal op.

Merkwaardig dat het college voor werkzaamheden (waarvan iedereen het nut onderkent) plotseling de eis stelt dat de uitvoering ervan budget neutraal moet geschieden.

Wellicht kan het college aangeven welk bedrag aan ambtelijke ondersteuning inmiddels is onttrokken aan het budget. En niet te vergeten, de bedragen die aan het budget zijn onttrokken om de uitbreidingen van SWL mogelijk te maken.

Als ik  me goed herinner heeft een extern bureau becijferd wat de kosten zijn van de ontwikkeling van Gommerswijk west/west als woningbouwlocatie. Daarbij zijn de financiële gevolgen van een drietal mogelijke scenario’s berekend.

Het is me volkomen onduidelijk waarom dat nooit gebeurd is voor het REZ.

Al meer dan 5 jaar heeft de raad genoegen genomen met vage toezeggingen zonder cijfermatige onderbouwing. Al die jaren heeft men genoegen genomen met de beperking dat de uitvoering budget neutraal dient te gebeuren. Zonder ook maar bij benadering te weten wat het budget is en zonder besef welke kosten er met de uitvoering zijn gemoeid.

Het wordt tijd dat de raad zich volwassen gaat gedragen en niet langer besluiten neemt op basis van luchtspiegelingen, maar op basis van cijfers en zakelijke overwegingen.

januari 22, 2016 Posted by | Recreatieoord | Plaats een reactie

Afzijdig houden

enkhuizerzand

Nogmaals een ambtelijke bewering over scenario 3 in de notitie over het REZ, die de commissie grondgebied aanstaande dinsdag zal bespreken.

Nadeel van dit scenario is, dat vooraf niet zeker is of met de te realiseren opbrengsten de openbare voorzieningen gerealiseerd kunnen worden. Ook dient de gemeente een voorinvestering te doen om de commerciële delen in de markt te kunnen zetten. Nadeel van dit scenario is ook de grotere ureninzet van de gemeente en er zijn voor de verschillende onderdelen aparte aanbestedingen nodig.

De eerste zin spreekt over de onzekerheid of met de opbrengsten (erfpacht inkomsten of verkoop grond) openbare voorzieningen gerealiseerd kunnen worden.

Een opmerkelijk standpunt. Als we een verkoopprijs van € 60,- m2 hanteren dan is de opbrengst uit verkoop 6 miljoen euro.

Volgens de scenario 4 worden de kosten van opwaardering van het REZ begroot op 2 miljoen euro.

Hoezo onzekerheid? Er is een marge van 4 miljoen waaruit tegenvallers kunnen worden opgevangen.

Bovendien wordt die onzekerheid opzettelijk in stand gehouden.

Zo ontbreekt elk ambtelijk advies over een te verwachten verkoopopbrengst. Moeten we daaruit afleiden dat niemand binnen de ambtelijke organisatie op het idee is gekomen om de grondwaarde te laten taxeren?

Of is het wel gedaan, maar acht men het niet “opportuun” de raad daarover te adviseren.

En als dat laatste het geval is, wat is dan de reden van het college om de raad in het ongewisse te laten?

In 2010 adviseerde hoofdambtenaar J. Slagter de de toenmalige erfpachthouder Gutschmidt dat de gemeente de grondwaarde van het terrein dat hij huurde op meer dan € 100,- m2 taxeerde. Wat is er in de tussentijd verandert dat men er nu van uit lijkt te gaan dat zelfs een grondwaarde van € 20,- m2  nog twijfelachtig is geworden?

Waarom denkt het college dat de onderhandse uitgifte van grond (want daar komt scenario 1 op neer) meer zal opleveren dan een openbare uitgifte van grond?

Op dat punt spreekt men zichzelf tegen in het document.

Het risico voor de markt is beter te overzien wat een gunstig invloed op de bieding kan hebben.

Terecht. Want de gemeente zoekt een partner die (voor haar) allerlei branche vreemde activiteiten moet uitvoeren.

Zoals de aanleg van een strand of camping. Activiteiten waarvoor een exploitant van een vakantiepark gespecialiseerde firma’s zal moeten inhuren. Als de gemeente dat als risico kwalificeert dan geldt dat evenzeer voor de partner die zij zoekt.

En die partner zal zich voor het nemen van die risico’s vorstelijk laten belonen. Hoe? Simpel, door het bedingen van een lagere grondprijs.

Niet alleen is de opstelling van het college zakelijk gezien absurd en ongeloofwaardig, men creëert al doende een strijkstok van ongekende omvang.

Door nu te suggereren dat de grondprijs mogelijk beneden de €20,- m2  zal uitkomen.

Dat is een marge van € 80,- m2 (of 8 miljoen in totaal) vergeleken met de eerdere opgave uit 2010.

En omdat de meerderheid van de raad volledig gespeend is van enig zakelijk inzicht, zal het college er wel weer mee wegkomen.

Dat de raad mijn waarschuwingen in de wind slaat ben ik inmiddels wel gewend, maar wat me toch enigszins teleurstelt is dat de  onafhankelijke pers zich zo afzijdig houdt.

januari 16, 2016 Posted by | Geldsmijten, KLetskoek, Recreatieoord | 1 reactie

Hebben willen weten

Openbaar?

Afvragen

Sportief als ik ben wijs ik ook graag op hetgeen anderen (in dit geval de PvdA) aan gemeentenieuws brengen. Er is op dit blog zelfs een speciale plaats voor ingeruimd.

In de meest rechtse kolom vindt U onder elkaar de laatste drie berichten van de gemeente en die van  LQ, PvdA en SP . Dat heeft niets te maken met een bepaalde politieke voorkeur. Het zijn simpel de enige websites die een nieuwsfeed hebben. De overige websites van politieke partijen hebben dat niet.

De praktijk leert echter dat de overige partijen ook nauwelijks iets te melden hebben. Iets  dat inzicht zou verschaffen in het doen en laten van onze lokale politici. Laat staan dat ze daar over in discussie zouden willen gaan.

Maar goed,  de PvdA heeft dus een berichtje geplaatst op haar website met haar visie over de laatste raadsvergadering. Met name over het deel dat ging over de aanleg van het parkeerterrein op het REZ.

Hun opvatting wijkt nogal af van de mijne en daarom is het misschien goed er kennis van te nemen.

Karin Kunst heeft het in haar bericht nog steeds over de € 100.000,- die in 2009 door SWL zou zijn betaald voor de aanleg van een parkeerterrein. Ze heeft echter, net als iedereen, de erfpachtovereenkomst gekregen waarin staat dat de bijdrage van SWL slechts € 30.000,- was. Waarom ze dus nog steeds blijft beweren dat SWL € 100.000,- heeft betaald voor de aanleg van een parkeerterrein begrijp ik dus niet.

Karin vraagt zich vervolgens af waar die € 70.000,- is gebleven. Nu is wethouder de Jong vaak moeilijk te volgen als hij iets begint uit te leggen. Daarom kun je ook beter niet naar hem luisteren, maar gewoon proberen zelf na te denken.

De € 100.000,- die SWL heeft overgemaakt naar de gemeente zal terecht zijn gekomen in twee verschillende potjes die deel uitmaken van de REZ grondexploitatie. Het ene potje heet reserve en het andere heet voorziening.

Het verschil tussen beide is, dat je uit het voorzieningenpotje alleen maar geld mag halen om een bepaalde voorziening te realiseren. In dit geval een parkeerterrein. Terwijl het reservepot bedoeld is voor meer algemene uitgaven inzake het REZ.

Wat de Jong gedaan heeft is € 30.000,- uit het ene potje (voorzieningen) halen en € 70.000,- uit het andere (reserve).

Dat had hij iets beter kunnen uitleggen. De verwarring ontstond omdat SWL (volkomen ten onrechte) beweerde dat zij € 100.000,- had bijgedragen aan de aanleg van een parkeerterrein. Die bewering is onjuist gebleken.

Dat de kosten van aanleg van een parkeerterrein correspondeerde met het bedrag dat SWL had betaald berust op toeval. Een iets andere uitvoering van het parkeerterrein had zomaar meer kunnen kosten.

Hopelijk heb ik hiermee de nog  bij de de PvdA levende vragen beantwoord.

Maar dat wil niet zeggen dat daarmee alle vragen zijn beantwoord. Waar ik zelf nog mee worstel is het volgende.

De PvdA heeft (net als alle andere partijen trouwens) er mee ingestemd, dat uit het REZ reserve potje € 200.000,- mocht worden gehaald om een zogenaamde competitieve dialoog te kunnen organiseren.

Maar dat plan werd al snel opgegeven en vervangen door een (jammerlijk mislukte) Europese aanbesteding. In beide gevallen berustte de uitvoering bij het eigen personeel.

Maar de loonkosten van het eigen personeel zijn vastgelegd en verantwoord in de begroting.

Dus waar was  die twee ton extra voor nodig? Kan het zijn dat de loonkosten in de begroting wat te laag waren ingeschat en was die competitieve dialoog niet meer dan smoesje om ze alsnog te kunnen opkrikken?

Ik weet het niet, maar als ik raadslid zou zijn geweest dan zou ik het graag hebben willen weten.

december 4, 2015 Posted by | Kunst, PvdA, Recreatieoord | 1 reactie

In de burealade

surrealistisch debat

surrealistisch avondje

Dat nieuw aan te leggen permanente parkeerterrein op het REZ heeft me toch een beetje aan het denken gezet.

Zo herinner ik me een opmerking van Willem de Vries in een artikel in de Enkhuizer Krant. Daarin sprak hij zijn ergernis uit over het feit dat SWL in 2009 € 100.000,- had bijgedragen in de kosten van een extern parkeerterrein, maar dat de gemeente de afspraak nog steeds niet was nagekomen.

Met behulp van het voorgelegde voorstel lijkt dat nu uiteindelijk wel te worden gedaan.

Vreemd is echter wel, dat de door SWL geleverde bijdrage nu gesteld wordt op € 30.000,-. Volgens de Jong is de resterende € 70.000,- al aan iets anders uitgegeven. Oh ja? Waaraan dan wel niet?

Hetzelfde geldt trouwens ook voor de € 200.000,- krediet die eerder al werd verstrekt om een competitieve dialoog mogelijk te maken. Ook ten laste van de grondexploitatie van het REZ en uitgegeven aan wat?

De competitieve dialoog is nooit georganiseerd geworden, maar inmiddels dreigt het saldo van de grondexploitatie wel in de min te raken.

Als we het aantal onttrekkingen sinds 2009 op een rijtje zetten kom ik tot de volgende bedragen. Hoogst waarschijnlijk vergeet ik er nog een paar.

  1. Aankoop Uilenbanen 2009                            € 540.000,-
  2. Competitieve dialoog 2014                             € 200.000,-
  3. Verplaatsing deel camping 2015                    €127.500,-
  4. Aanleg parkeerterrein  2015                           € 100.000,-

In totaal dus voor bijna 1 miljoen aan onttrekkingen uit de grondexploitatie, terwijl het mij volstrekt onduidelijk is waar die kredieten uiteindelijk aan zijn (of zullen worden) besteed.

Uiteraard verwacht je dat een dergelijke rekenkundige verantwoording zou voorkomen in het rapport dat de rekenkamer commissie heeft gemaakt over het REZ. In mijn kanttekening van 16 april spreek daarover al mijn verbazing uit, maar ik blijk daar (zo als gebruikelijk) de enige te zijn.

Op de (overigens slecht bezochte) informatiebijeenkomst van de RKC (waar D66, VVD, PvdA, CDA en LQ ontbraken) werden er op dat punt geen vragen gesteld. Net zo min als tijdens de raadsvergadering trouwens. Als altijd is men vol lof over rapporten die ze (van welke buitenstaander dan ook) krijgen aangereikt.

Kortom er is inmiddels € 667.500,- uitgegeven om uitbreiding van SWL mogelijk te maken. Twee ton aan een dialoog die nooit heeft plaatsgevonden en 1 ton aan een parkeerterrein dat er ongetwijfeld wél zal komen.

Maar nog geen spoor van een strand of vakantiewoningen die volgens onze regenten zo ontzettend belangrijk zijn voor de economische ontwikkeling van de stad.

Maar gelukkig gaan ze daar vanavond in het geniep met elkaar over praten. Ik schat dat het weer zo’n surrealistisch avondje wordt, waarover ze na afloop ook niet meer precies weten waar ze eigenlijk over hebben gehad en er wederom geen partij zal zijn die er verslag over uitbrengt.

Enfin, aanstaande februari krijgen we te horen wat het allemaal  heeft opgeleverd.

Als je beseft dat een verplaatsing van de Aldi al meer dan twee jaar in beslag neemt, dan lijkt het me aannemelijk dat het plan voor het REZ (dat in februari aan ons geopenbaard zal worden) al jarenlang in de bureaulade van de wethouder moet hebben gelegen..

november 24, 2015 Posted by | Recreatieoord | 5 reacties

Te duur?

Voorstelling van zaken

Voorstelling van zaken

Het totale gebrek aan kritisch vermogen van de Enkhuizer gemeenteraad blijkt onder meer uit het feit dat men zonder enige tegenwerping akkoord ging met de door wethouder de Jong gegeven voorstelling van zaken.

Namelijk, dat Europese aanbesteding noodzakelijk was omdat de totale projectkosten op meer dan 5 miljoen werden geschat. Een in mijn ogen tamelijk opzichtige wisseltruc die door geen raadsfractie werd opgemerkt.

Aanbesteden wil zeggen dat je, na een geslaagde aanbesteding, eigenaar van iets wordt. Maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat de gemeente eigenaar wordt van een vakantieparkje. De daarvoor te maken kosten kun je dan ook niet opnemen in je aanbesteding.

Het enige wat de gemeente doet is grond ter beschikking stellen. Omdat ze dat gratis doet verwacht ze daarvoor een tegenprestatie. De kosten van die tegenprestatie kun eenvoudig berekenen. Althans, je kunt daar een realistisch schatting van maken.

Het opmerkelijke is dat dit in deze kwestie nooit is gebeurd. Willem de Vries (eigenaar van Sprookjeswonderland) heeft via de krant laten weten dat de door de gemeente verlangde tegenprestatie te duur is.

Maar zo’n oordeel kun je pas uitspreken als je

  • weet wat de kosten van de verlangde tegenprestatie zijn.
  • weet wat je bespaart als je de grond gratis ter beschikking wordt gesteld.

Vast staat dat de raad niet in staat gesteld is om een dergelijke vergelijking te maken. Ze heeft er (dom, dom, dom) nooit om gevraagd, maar zich in slaap laten sussen door het ambtenaren algebra dat in dat soort situaties altijd uitkomst brengt.

De opvatting van de Vries (dat de gemeente een te grote tegenprestatie vraagt) is dan ook niet meer dan een mening die niet gebaseerd is op cijfers die openbaar zijn gemaakt. Een mening waarmee hij probeert de publieke opinie (die maar al te graag aanneemt dat de gemeente in vrijwel alle gevallen te veel kosten in rekening brengt) te beïnvloeden.

Maar is daar in dit specifieke geval ook sprake van?

ENKHUIZERZAND (1)Ik denk eerlijk gezegd van niet. Als je kijkt naar de cijfers die min of meer toevallig openbaar zijn gemaakt, dan kom je al snel tot een andere conclusie.

Volgens een gemeentelijke rapportage uit 2007 werden de kosten van de aanleg van een strand geschat op 1.3 miljoen. Laten we aannemen dat die kosten gestegen zijn naar € 2 miljoen. Tegelijkertijd worden er vandaag opspuit werkzaamheden verricht langs de dijk naar Lelystad, dus materiaal is in de buurt wat kostenverlagend zou kunnen werken. Werk met werk maken zou Jan Franx zeggen.

Maar eigenlijk zouden we daar niet naar moeten gissen. De gemeente zou in staat moeten zijn een geschatte kostprijs te noemen.

Een tweede cijfermatig element dat toevallig ter beschikking kwam staat in de kadernota van 2016. Ik heb daar de aandacht op gevestigd in “Kan niet wachten”. Daar becijfer ik dat als 1 ha jaarlijks € 40.000,- oplevert een terrein van 10 ha jaarlijks € 400.000,- zou kunnen opleveren.

En met een jaarlijkse huuropbrengst van € 400.000,- kun je behoorlijk wat voorzieningen realiseren, die ten goede komen aan het gemeenschappelijke deel van het recreatieoord.

Nu wil ik niet uitsluiten dat de € 40.000,- die SWL jaarlijks betaalt voor de uitbreiding voor haar bestaande park het resultaat is van bijzondere afspraken tussen de gemeente en SWL en dat voor de resterende 10 ha andere afspraken wellicht noodzakelijk zijn.

Maar het punt is natuurlijk dat de gemeenteraad (bij mijn weten) niet over dat soort van informatie beschikt en er ook niet om vraagt.

augustus 20, 2015 Posted by | de Jong, KLetskoek, Klungelen, Recreatieoord | 2 reacties

De neusgaten uitkomen.

Op 1 oktober 2009 begon ik met mijn blog over de Enkhuizer politiek. Ik viel meteen met mijn neus in de boter. Het toenmalig college had in haar wijsheid besloten dat er binnen 21 dagen beslist moest worden over de aankoop van een stukje grond dat reeds eigendom was van de gemeente.

Althans, het werd voorgesteld als grondaankoop. In werkelijkheid ging het om de beëindiging van een verliesgevende activiteit. De exploitatie van tennisbannen op het REZ. Een half miljoen vond de toenmalige wethouder wel een redelijke prijs en dat vond een meerderheid van de raad (zonder inhoudelijke discussie) eigenlijk ook wel.

De waarschuwing van een inspreker, dat die prijs veel te hoog was, werd genegeerd. Zijn waarschuwing werd bovendien niet in de notulen opgenomen, zodat het enige bewijs dat die opmerking ooit is gemaakt bestaat uit het berichtje dat ik (een uur na afloop van de vergadering) op dit blog plaatste.

Zo doen we dat in Enkhuizen.

Nadat de pas verkregen zeggenschap van de grond bliksemsnel was overgedragen aan Sprookjeswonderland (men betaalde ruim € 90,- m2 voor het verkrijgen van de zeggenschap en gaf het vervolgens op basis van € 60,- m2 weer op) werd er vervolgens 5 jaar lang geen enkel initiatief ondernomen door gemeente.

Over die inertie van de gemeente is een rapport verschenen van de rekenkamercommissie. Over dat rapport heb ik ook mijn mening gegeven. Ik noemde het eenzijdig. Waarom?

Omdat de rekenkamercommissie bij haar onderzoek slechts gebruik had gemaakt van 1 bron. Hoofdambtenaar J. Slagter

Verder ben ik aanwezig geweest bij toelichting die de rekenkamercommissie gaf op haar rapport. Een kort verslag daarvan kun U hier lezen. Tijdens die voorlichtingsbijeenkomst was van de coalitie partijen alleen het CDA niet vertegenwoordigd. Van de oppositie partijen was alleen HEA aanwezig.

Dit om aan te geven hoe zeer het recreatieoord de oppositie aan het hart gaat.

Wel was vrijwel iedereen natuurlijk grif bereid om 2 ton extra uit te trekken voor een competitieve dialoog, die uiteindelijk ook weer werd afgelast.

Plannenmaker?

Plannenmaker?

Vervolgens heb ik op dit blog verscheidene keren mijn verwondering uitgesproken over het feit dat gemeente in plaats van de grond ter verhuur aan te bieden om vervolgens uit de opbrengst van die huur de zaken te bekostigen die men zichzelf toewenste, een ingewikkelde aanbesteding organiseerde waarbij de toekomstige verhuurder van vakantiewoningen werd opgedragen een strand aan te leggen.

Die aanbesteding, zo weten we inmiddels, is grandioos mislukt. Het makkelijkste zou natuurlijk zijn als we die mislukking zouden wijten aan de verregaande incompetentie van college, ambtenaren en de raad.

Maar ik ben bang dat het erger is, ik ben bang dat deze (te voorziene) mislukking deel uit maakt van een binnenskamers ontwikkeld plan. En dat de hele exercitie slechts tot doel had de geesten rijp te maken voor dat plan. Ik heb daar op 18 mei van dit jaar over geschreven en U kunt hier lezen wat ik toen heb geschreven.

Ik heb over bij dit onderwerp zeker 58 kanttekening geplaatst. Als U de laatste 10 wilt lezen moet U in de onderwerpen “cloud” rechts van deze kanttekening even op “recreatieoord” klikken.  U krijgt de laatste tien (in omgekeerd chronologische volgorde) gepresenteerd.

Bij het laatste bericht kunt U dan weer de voorgaande 10 opvragen. Net zo lang tot het onderwerp U de neusgaten uitkomt.

augustus 19, 2015 Posted by | Klungelen, Recreatieoord, Uilenbanen | 1 reactie

Kan niet wachten.

ENKHUIZERZAND (1)Als er ergens een weg of strand moet worden aangelegd, dat lijkt me dat primair een taak van de gemeente. Uiteraard bedoel ik daar niet mee dat de gemeente dat met eigen personeel zou moeten uitvoeren, maar dat ze een aannemer inschakelt die dat soort werk (in opdracht van de gemeente) kan uitvoeren.

Je vraagt een prijsopgave en vervolgens kijk je ook of je de financiering van het geheel rond kunt krijgen.

Voor het REZ zou dat betekenen dat 10 ha (100.000 m2) gaat verhuren aan iemand die daar vakantiehuisjes op wil bouwen. Die huurprijs is afhankelijk van de hoogte van de grondprijs.

De gemeente heeft daar in het verleden prijzen voor gehanteerd die verschillen van € 30,- m2 tot € 100,- m2.

Verstandig lijkt me dat je je in dat opzicht niet helemaal gek laat maken.

Laat een stagiaire eens rondbellen naar gemeenten die vakantieparken binnen hun grenzen hebben. Om te weten te komen wat gangbare grondprijzen zijn. Dat kan ons de kop niet kosten lijkt me.

Enkhuizen denk al snel dat ze uniek is, maar er zijn meer aantrekkelijke plekjes in Nederland. Vakantie vieren in de nabijheid van bossen, duinen of meren heeft ook zijn aantrekkingskracht.  In ieder geval lijkt het me verstandig dat je ongeveer weet wat gangbare grondkosten zijn.  Als je dat weet, kun je becijferen  hoeveel je jaarlijks aan erfpacht binnenkrijgt en hoeveel je vervolgens (op basis van die inkomsten) kunt lenen om (bijvoorbeeld) een strand aan te leggen.

Voor mijn eerdere berekening heb ik het bedrag genomen dat vermeld staat in de kadernota van 2016. Daar staan extra erfpachtinkomsten vermeld van € 40.000,- per jaar. Dat kan alleen maar betrekking hebben op de extra grond die SWL in 2016 in gebruik gaat nemen. Hoeveel is dat precies? Uit eerdere raadsverslagen begreep ik dat het om 1 ha ging. Op basis daarvan becijferde ik dat 10 ha jaarlijks zo’n 4 ton zou moeten kunnen opbrengen.

Maar de afspraken daarover zijn waarschijnlijk al 5 jaar geleden gemaakt. Toen golden er nog andere rentepercentages. Mogelijk moet je de erfpacht naar beneden bijstellen, maar daar staat dan weer tegenover dat de rentekosten van een lening (waarmee strand en camping kan worden aangelegd) ook weer aanzienlijk lager zullen zijn.

De verhuur van grond (ten opzichte van het beschikbaar stellen van gratis grond) heeft echter nog een ander belangrijk voordeel.

Dat heeft betrekking op de financiering van een en ander.

Feitelijk vraagt de gemeente (door middel van de gunningsvoorwaarden) een projectontwikkelaar om pakweg 2 miljoen te investeren in strand en camping. Dat is, zeker als je graag lokale ondernemers wilt inschakelen, een behoorlijke barrière.

Immers tegenover die uitgaven staat geen enkele reëel tegenwaarde voor de ontwikkelaar. Hij moet het krediet aflossen uit de opbrengst van verhuur of verkoop. Maar zelfs als de bank bereid zou zijn een krediet te verstrekken, dan nog zullen de kosten daarvan aanzienlijk hoger zijn dan de kosten die de gemeente moet maken voor een zelfde kredietbedrag.

Anders gezegd, als de gemeente jaarlijkse erfpacht inkomsten zou genieten, dan zou ze op basis daarvan een krediet aan kunnen vragen waarmee ze de zaken (die ze nu in de gunningsvoorwaarden heeft opgenomen) zou kunnen realiseren. In ieder geval stukken goedkoper dan waartoe een particuliere ondernemer in staat zal zijn.

Het is nu eenmaal een gegeven, dat overheden tegen aanzienlijk lagere kosten kunnen lenen dan bedrijven en particulieren. Waarom van dat gegeven geen gebruik is gemaakt is me dan ook een raadsel.

En dan het gezwam over een Europese aanbesteding die noodzakelijk zou zijn. Voor de goede orde, de gemeente besteed helemaal niets aan.

Men stelt gratis grond ter beschikking aan iedereen die daar een leuk plan voor weet te bedenken. Er zijn een aantal gunningsvoorwaarden gesteld en iedereen die daar aan voldoet maakt een theoretische kans dat hij zijn plan mag uitvoeren.

De beslissing daarover wordt genomen door het college dat zich laat bijstaan door een aantal (door het college benoemde) deskundigen.

Wat ik de raad verwijt is dat men zich, bij het vaststellen van die gunningsvoorwaarden niet heeft verdiept in de vraag hoe  de kosten van die gunningsvoorwaarden  (zoals bijvoorbeeld de aanleg van een strand) zich verhouden tot de prijs die daarvoor wordt betaalt.

Het dertig jaar lang afzien van inkomsten in de vorm van een erfpachtcanon.

De suggestie wordt gewekt dat je op die manier meer waarde voor je geld krijgt. Zelf denk ik echter dat het omgekeerde waar zal zijn.

Enfin, de Enkhuizer Krant heeft al een opsomming gegeven van een aantal kandidaten die niet voor de gunning in aanmerking komt, waaronder twee lokale ondernemers. We schijnen nog tot 12 augustus te moeten wachten voordat we mogen weten wie er wel aan de gunningsvoorwaarden hebben voldaan en wat hun plannen zullen zijn. Ik kan niet wachten.

juli 3, 2015 Posted by | Geldsmijten, Recreatieoord | Plaats een reactie

Minder worden

surrealistisch debat

1 miljoen voorbereidingskosten

In de krant van gisteren las ik dat Sprookjeswonderland niet heeft ingeschreven op de bouw van vakantiehuisjes in het recreatieoord Enkhuizerzand.

Helemaal als een verrassing komt dat niet. Men had al bij eerdere gelegenheden aangeven dat de verhuur van vakantiewoningen onvoldoende zou opleveren om een substantiële bijdrage te kunnen leveren aan de verdere ontwikkeling van het hele gebied.

Op grond van het zakenmodel dat SWL voorstaat zou dat best eens het geval kunnen zijn, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dit voor andere zakenmodellen ook geldt.

Het probleem is echter dat de gemeente, daarin telkens weer gesteund door een meerderheid van de raad een overmaat van bedilzucht demonstreert zonder dat men ook maar enig moment de indrukt wekt te weten waar men mee bezig is of welk zakenmodel men nastreeft.

Men roept gebruik te willen maken van de creativiteit van de markt, maar daar bedoelt men eigenlijk alleen maar mee dat men gemeentelijke taken in handen probeert te leggen van particuliere beleggers. Waarschijnlijk in de verwachting dat die zich knollen voor citroenen laten verkopen.

Dat kan alleen maar uitlopen op teleurstellingen zoals eerdere gemeentelijke projecten (SMC) hebben aangetoond.

De gemeente zou zich een hoop ellende en gezeur hebben bespaart als zij (na aankoop van de Uilenbanen) de 10 hectaren grond die ze wilde verhuren voor de bouw van vakantiewoningen in de aanbieding had gedaan.

Er zouden ongetwijfeld plannen zijn ingediend. Er zou zicht zijn geweest op de jaarlijkse erfpacht inkomsten en op basis van die inkomsten zou je de kunnen berekenen welke investeringen je zou kunnen doen voor het algemeen nut.

De raad had zich kunnen buigen over concrete plannen in plaats van ambtelijke rimram waar men zich nu heeft bezig gehouden. Strand en huisjes zouden waarschijnlijk al gerealiseerd zijn geweest.

Maar daar heeft men in 2010 bewust niet voor gekozen. Er zijn 5 jaar verstreken zonder enig tastbaar resultaat. Ik vermoed dat daar een reden voor is, maar dat die alleen binnenskamers bekent is. De leden van de raad zijn ondertussen zoet gehouden met het bestuderen van vlekkenplannen, allerlei risico- en gunningsmatrixen en wat je nog meer kunt bedenken. Waarbij ik er vanuit ga dat ze (net als ik) geen flauw benul hadden wat ze voorstelden.

Wat voor risico loop je in hemelsnaam als je besluit grond te verhuren en vervolgens besluit om uit die huuropbrengsten kapitaalsinvestering te doen.

Een projectontwikkelaar is in de ogen van de Enkhuizer raad een verderfelijk persoon die alleen maar op uit is geld te verdienen. Dat mag zo zijn, maar in de meeste gevallen staat daar ook een tegenprestatie tegenover.  Een originele oplossing voor een gekoesterde wens.

Maar waar ik de raad nooit over hoor is de enorme verspilling aan ambtelijke voorbereidingskosten voor zaken die uiteindelijk toch geen doorgang vinden. De middenschool is daar een voorbeeld van. Maar ook de competitieve dialoog, waarvoor grif € 200.000,- werd vrijgemaakt, maar die om niet geheel duidelijke redenen toch weer werd vervangen door een geheel andere procedure.

Daar reken ik trouwens ook de ruim half miljoen bij die in 2010 werd uitgegeven om grond te kopen die al in eigendom was en dan kom je al gauw op een miljoen aan voorbereidingskosten zonder enig tastbaar resultaat.

Maar in plaats van daarover het college te onderhouden, maakt men zich collectief liever druk over de inkomsten van een projectontwikkelaar, die de afgelopen jaren waarschijnlijk wel iets van de grond zou hebben gekregen als men hem de gelegenheid zou hebben gegeven.

De Enkhuizer raad is een clubje mensen dat maandelijks bijeenkomt om te horen welke uitvluchten het college (en de ambtelijke staf) nu weer hebben weten te bedenken om ze vervolgens goed te keuren.

Ik heb daar in het verleden nog al wat tijd besteed, maar ik denk dat dit in de toekomst aanzienlijk minder zal gaan worden.

juli 2, 2015 Posted by | Geldsmijten, Recreatieoord | 1 reactie