Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Stempelen

stempelWie belangstelling heeft voor de grote mensen politiek kan zijn lol bijna niet op.

Een Potus die zichzelf voortdurend tegenspreekt. Opmerkelijke verkiezingsuitslagen in Frankrijk, Engeland en Duitsland. Een kabinetsformatie in eigen land met een motorblok dat gebruik maakt van sjoemelsoftware.

Tegen die achtergrond wordt het je verdiepen in de dorpspolitiek van Enkhuizen een vorm van corvee, wat steeds meer moeite kost.

Neem nu de laatste raadsvergadering van bijna twee weken geleden. Er werd gevraagd om in te stemmen met het (gewoonlijk) positieve oordeel van het college over de jaarstukken van gemeenschappelijke regelingen waar de gemeente in deelneemt.

Uiteraard stemt de raad daarmee in. Alleen van der Pijll wilde nog even de aandacht op zichzelf vestigen door zijn goedkeuring te onthouden in gevallen waarin de accountant de juistheid van de ingediende cijfers nog niet had bevestigd.

Het werk van raadsleden bestaat dus uit het instemmen met de door het college geformuleerde opvattingen. Dat is te vergelijken met het plaatsen van een stempel op een document, waardoor het document “officieel” wordt.

Voor het zetten van stempels op documenten hoef je niet te beschikken over bijzondere kwaliteiten, hetgeen bijna maandelijks door de raad wordt gedemonstreerd.

Een kind kan de was doen. Maar omdat het afstempelen van voorstellen van het college natuurlijk geestdodend werk is bedenkt de raad van tijd tot tijd zelf ook voorstellen. De afgelopen keer was dat een verdubbeling van het spoortraject tussen Hoorn en Enkhuizen.

Op dit moment vertrekt er elk half uur een trein vanuit Enkhuizen. Dat lijkt me een mooie frequentie, ook al omdat die treinen buiten de spitsuren  vrijwel leeg zijn. Verhoging van de frequentie (mogelijk door spoorverdubbeling) leidt niet automatisch tot meer passagiers.

Ook het doortrekken van een dubbelspoor naar Lelystad lijkt me niet zo’n goed idee. Op dit moment is er onvoldoende aanbod van passagiers om zelfs maar een bus naar Lelystad te laten rijden, dus een dubbelspoor naar Lelystad lijkt me een overdreven en niet te rechtvaardigen wens.

Dat het vliegveld van Lelystad in de toekomst gebruikt gaat worden voor vakantiecharters maakt dat niet anders.

De lijn Enkhuizen-Lelystad is alleen van belang voor vakantiegangers boven het Noordzeekanaal. Iedereen daar beneden kan net zo goed via Almere naar Lelystad treinen.

Maar goed dat zijn details waar de raad van Enkhuizen zich niet in verdiept. Ze waren unaniem voor. Dolblij dat ze het deze keer eens waren over iets, waar ze niets over te zeggen hebben.

En omdat ze er niet over gaan wordt de motie die ze hebben aangenomen keurig opgeborgen in het ronde archief.

Ze waren destijds ook al razend enthousiast over het plan van het college om de Floriade te organiseren. In dat geval hadden een paar miljoen bezoekers zich via de Dreef en de Piet Smitstraat naar de Noorderdijk moeten wurmen om het tentoonstellingsterrein te kunnen bereiken.

Dat soort van plannen zijn leuke werkgelegenheid voor ambtenaren en wethouders die zich anders toch maar zitten te vervelen, maar het verstandigste is natuurlijk om daar zo min mogelijk aandacht aan te besteden. Dat valt me de laatste tijd een stuk gemakkelijker dan voorheen.

Het enige waar ik nog wel aandacht aan wil besteden is de afronding van mijn WOB verzoek aangaande de Drommedaris. De zittingsdatum is inmiddels vastgesteld op 3 augustus. Ook aan mijn WOB verzoeken aangaande het gebruik van onkostenvergoedingen door Raadsfracties is nog niet geheel voldaan.

En dan natuurlijk niet te vergeten de ontwikkeling van het recreatieoord. Terwijl in buurgemeente StedeBroec de werkzaamheden rond de camping inmiddels al in volle gang zijn gezet, valt er op het Enkhuizerzand nog geen enkele activiteit te bespeuren.

Was er ooit niet afgesproken dat de raad (die afstand heeft gedaan van de mogelijkheid om invloed uit te kunnen oefenen over de voortgang van het proces) driemaandelijks geïnformeerd zou worden?

juni 18, 2017 Posted by | Drommedaris, Recreatieoord | Plaats een reactie

Buitenspel gezet.

gemeenteraad

Buitenspel

In totaal heeft het vorige college de raad tot driemaal toe verzocht om een krediet te verstrekken, van waaruit zij Hillen & Roosen zou kunnen betalen.

De raad heeft evenzovele keren geweigerd aan dat verzoek te voldoen.

Mag je daaruit concluderen dat Hillen & Roosen derhalve niet betaald is geworden? Uiteraard niet. Aanvankelijk was met H & R overeengekomen dat ze € 100.000,- betaald zou krijgen.

Vervolgens werd het bedrag na een jaar onderhandelen terug gebracht naar € 60.000,-. Over het waarom van die betaling bestaat grote onduidelijkheid. Maar dat er een betaling was overeengekomen, staat buiten kijf.

Dus als de raad weigert om een krediet te verstrekken en de aannemer daagt de gemeente niet voor de rechter om betaling af te dwingen, wat is er dan gebeurd? Het antwoord is vrij simpel. De gemeente heeft de aannemer gewoon betaald. Niet met behulp van een speciaal krediet waarom ze had gevraagd, maar vanuit een reeds bestaande en algemene begrotingspost.

De raad presenteert zichzelf graag als de instantie die een vinger aan de pols houdt wanneer het gaat over gemeentelijke financiën, in werkelijkheid heeft men (een groot deel van de tijd) geen flauw benul waar men mee instemt.

Ik schreef eerder al dat de kosten van de verbouwing van de Drommedaris een kwart miljoen hoger waren dan het college openlijk wilde erkennen. Dat valt gewoon te lezen in het betreffende raadsvoorstel. Maar wie neemt de moeite het te lezen en de inhoud tot zich door te laten dringen? Niet de raad zo lijkt het.

Als je in staat bent om, zonder dat het de raad opvalt, een kwart miljoen aan overschrijding weg te moffelen in de begroting, dan lukt dat een jaar later (met een luttel bedrag aan overschrijding van € 60.000,-) ook nog wel.

Laat ik geen namen noemen, maar er zijn raadsleden die met enige regelmaat de indruk proberen te wekken dat ze het zwarte garen hebben uitgevonden. Maar wat ze kennelijk niet door lijken te hebben is, dat het college (wanneer het haar uitkomt) de democratische controle op de door haar gemaakte afspraken onmogelijk maakt.

Of misschien hebben ze het wel door, maar weten ze niet wat ze er tegen moeten doen op het moment dat het aan de orde is.  Zo verbergt de raad zich ook nog steeds achter de illusie, dat als ZIJ geen krediet verstrekt, de aannemer niet is betaald.

Onzin natuurlijk, de aannemer heeft € 60.000,- toegezegd gekregen en dat bedrag geeft hij niet op, omdat een stelletje warhoofden in de Enkhuizer raad weigeren om een krediet voor dat bedrag te verstrekken. Dat eist hij gewoon op van de gemeente en die betaalt, omdat ze dat bedrag met hem is overeengekomen.

In zekere zin neemt hwarhoofdet college de gekozen warhoofden tegen zichzelf in bescherming.

Die beseffen inmiddels ook wel wat voor scheve schaats ze hebben gereden en hebben er alleen maar belang bij dat de kwestie in de doofpot belandt. Wie wil er nog aan herinnerd worden dat er warhoofden waren die een nieuwjaarsreceptie meenden te moeten boycotten?

Wie van onze warhoofden durft te erkennen dat zijn weigering de aannemer te betalen gebaseerd was op pure onwetendheid? Onwetendheid doelbewust veroorzaakt door het college, zonder dat onze gekozen warhoofden daar tegen op durfden te treden.

Maar goed, de Drommedaris ligt achter ons, het REZ ligt voor ons.

Daarbij gaat het om nog veel grotere bedragen. De gang van zaken doet me denken aan de ontwikkeling van de Oksel.

Toen ook een lokale pleitbezorger met een plan dat gebaseerd was op een uiterst lage grondprijs van de gemeente. Nu, opnieuw een lokale pleitbezorger (de voormalige compagnon van het Okselplan!) dat wederom gebaseerd is op een uiterst lage grondprijs van de gemeente.

Zo laag, dat zelfs onze warhoofden niet mogen weten hoe laag en inmiddels allang buitenspel gezet zijn.

juni 1, 2017 Posted by | Drommedaris, Recreatieoord | 1 reactie

Voorouders

regenten1De laatste tijd nog al druk geweest met voorouderonderzoek of genealogie zoals dat deftig heet. Lastig woord trouwens, dat je (voordat je er geen erg in hebt) verkeerd uitspreekt, hetgeen allerlei misvattingen bij vrouwen oplevert.

Mijn onderzoek  was jaren geleden vast gelopen op wat vroeger een “onegt” kind genoemd werd. Een vastberaden neef heeft (geholpen door een deskundige die wist waar je zoeken moest) de onechtheid van de boreling opgehelderd door de vermoedelijke vader aan te wijzen.

Dat bleek Hendrik Zegerius te zijn. Telg uit een roemrijk predikanten geslacht uit Elburg/Oldebroek. Zo was Gods Woord bijna een eeuw lang in handen van een vader en zoon in Oldebroek /Elburg.

In die tijd werd er nog naar Zegerius geluisterd. Kom daar nu nog maar eens om.

Voorouderonderzoek lijkt een beetje op hetgeen ik in de gemeentepolitiek ook altijd deed. Dat wil zeggen, stukken lezen en je dan proberen je voor te stellen wat je op basis van de daarin vermelde feiten kunt concluderen.

Als ik nu naar het REZ kijk, dan zijn er twee feiten die het volgens mij heel erg onwaarschijnlijk maken dat de voorgelegde plannen in ongewijzigde vorm verder gaan.

Om te beginnen maakt het bestaande plan het voor het ZZM onmogelijk om ooit nog parkeerruimte te realiseren op het Enkhuizerzand.

Een bestemmingplan moet nog worden gemaakt en je kunt daar pas tegen protesteren als de raad het heeft aangenomen. Daarbij maakt het niet uit of de raad daar massaal mee heeft ingestemd.

De rechter bepaalt uiteindelijk of ze daarbij voldoende rekening heeft gehouden met de belangen van “omwonenden”. In dit geval het ZZM.

De directeur van het ZZM wordt er voor betaald om tot het uiterste te gaan om de belangen van het ZZM te verdedigen en ik heb geen enkele reden om te twijfelen aan zijn vastbeslotenheid dat te zullen doen.

De voltallige raad van Enkhuizen denkt op dit moment waarschijnlijk, dat alles zal zijn opgelost als zij een bestemmingsplan heeft goedgekeurd, dat géén rekening houdt met de belangen van het ZZM. Dat is een vorm van hoogmoed, waarvan ik aanneem dat ze ten val zal komen.

Naar mijn overtuiging begint het gesodemieter pas nadat de raad heeft ingestemd met het nieuwe bestemmingsplan (waarbij geen rekening is gehouden met de belangen van het ZZM).

Het tweede “feit” heeft te maken met natura 2000. Precies op de plek waar nu in het water “verboden toegang” borden zijn geplaatst (een surfer wees me daarop) wordt een strand voor durfsporters aangelegd. Met andere woorden je mag op het strand je surfplank in orde maken, maar je mag daarmee het water niet op, omdat het beschermd gebied is. Het zelfde geldt voor het haventje dat ter plekke wordt aangelegd.

Daar kun je alleen maar uit, als je door (nu nog) beschermd gebied vaart.

Twee feiten dus, voor iedereen waarneembaar , behalve voor de leden van de raad. Het enige wat die als feit erkennen, is wat hen door het college als feit wordt gepresenteerd.

Zolang het college dat niet doet zijn er dus geen feiten waarover moet worden nagedacht. Ontelbaar zijn de situaties waarbij de raad “onaangenaam” verrast is door “feiten” die ieder ander al had zien aankomen, maar door het college nog niet als feit waren voorgelegd.

Deze bekrompen werkwijze (die ik in het verleden meermalen heb vergeleken met struisvogelpolitiek) heeft zich dusdanig vastgezet bij de overgrote meerderheid van de raad, dat elke poging tot discussie tot mislukken is gedoemd. Raadsleden zijn gelovigen en artikel 1 van hun geloofsbelijdenis is:

Gij zult geen andere feiten in ogenschouw nemen dan de feiten die U door het college zijn aangereikt.”

Voorvader Zegerius zou met deze ketterse opvatting (vanaf de kansel) wel raad hebben geweten. Nazaat Segerius staat op het punt de strijd tegen de volgers van deze dwaalleer op te geven.

mei 31, 2017 Posted by | Bestuurscultuur, Enkhuizerzand | 5 reacties

Zwamavond

Raad

Afgelopen maandag was het weer zwamavond. Er kan dan gekozen worden tussen gezwam in de Breedstraat of gezwam op de TV door de heren Gijp, Genee en Derksen.

Tegenwoordig kies ik meestal voor de laatsten. Wat ze in de Breedstraat bij elkaar zwammen kun je altijd later nog beluisteren. Dit keer moesten ze instemmen met positieve zienswijzen over 9 begrotingen/jaarstukken.

Daar kun je geweldig gewichtig over doen (wat ze meestal ook doen), maar met iets instemmen is natuurlijk niet zo moeilijk. Alleen Werksaam vormde een pijnpuntje.

Die hadden ze eerder nog besloten om niet te betalen, wat ongeveer vergelijkbaar is met een besluit van U en ik om de gemeentelijke belastingen niet te betalen, omdat we niet tevreden zijn met de manier waarop de stad wordt onderhouden. Dat levert weinig positieve resultaten op kan ik U verzekeren. En wat voor ons geldt, geldt ook voor de raad, hoe parmantig ze zich ook mogen gedragen.

Inmiddels, zo begreep ik, had de raad gesproken met de directie van Werksaam, maar waren ze nog steeds niet tevreden over de dienstverlening van dat bedrijf. Gelet op de opmerkingen die er gemaakt werden kon ik me daar wel iets bij voorstellen, maar helaas pindakaas, daarin is de raad net zo machteloos als de gemiddelde kiezer.

Je kunt wel willen dat de dingen anders gaan, maar als degene die moet veranderen daar geen zin in heeft, dan ben je meestal machteloos. Tenzij je bereid bent om geweld te gebruiken.

De gemeente is weliswaar aandeelhouder in dat bedrijf, maar als de rest van de aandeelhouders (de overige Westfriese gemeenten) vinden dat het prima gaat, dan is het enige wat je kunt doen je aandelen verkopen en een eigen bedrijfje beginnen.

Ook de kersvers aangestelde wethouder Luyckx erkende dat hij de problemen met Werksaam niet in zijn eentje kon oplossen. Die erkenning had zijn voorganger de kop gekost, maar je kunt natuurlijk niet aan de gang blijven en wethouders blijven ontslaan.

Enfin, die instemmingen met de positieve zienswijzen komen er wel tijdens de eerstkomende raadsvergadering. Al was het maar, dat niemand in Westfriesland het ook maar iets kan schelen wat een minderheid van de Enkhuizer raad over iets vindt.

Maar zelfs al zou er een meerderheid zijn, die haar standpunt vastlegt in een motie, dan nog maakt dat geen bal uit. Als de Enkhuizer raad in een motie vastlegt dat het salaris van de directeur van de HVC niet boven de Balkenende norm mag komen, dan lapt degene die mede namens Enkhuizen optreedt, die motie gewoon aan zijn laars.

En dat maakt, dat wat ze de eerstkomende raadsvergadering gaan bespreken, terug gebracht kan worden tot gezwam in de ruimte.

mei 26, 2017 Posted by | KLetskoek | 2 reacties

Stand van zaken.

regenten1Ik heb gedurende de afgelopen 7 jaar 2 keer een WOB verzoek gedaan. In beide gevallen ging het om beweringen van het college waar ik weinig geloof aan hechtte. Mijn laatste verzoek betrof de onkostenvergoeding die raadsfracties krijgen om fractievergaderkosten te bestrijden.

Volgens burgemeester Baas werd de fractievergaderkostenvergoeding terug betaald als zij niet werd gebruikt en werd een en ander nauwgezet geadministreerd door de griffier. Mijn WOB  onderzoek toonde aan, dat beide uitspraken van Baas niet op waarheid berustten.

In sommige, maar niet in alle gevallen, werd het teveel betaalde terugbetaald. In de meeste gevallen ging het naar de partijkas (hetgeen volgens Baas in strijd met de wet is. Het is de gemeente niet toegestaan om partijactiviteiten te subsidiëren).

Nu weet ik ook wel dat het om kleine bedragen gaat, maar het gaat me om de mentaliteit. Iedereen, die van de gemeente een uitkering krijgt, dient zich strikt aan de regels te houden die voor die uitkering gelden, anders wordt hij gestraft. Ofwel door een korting op de regeling, dan wel door het intrekken van de regeling.

Maar waarom wordt deze regel dan niet toegepast bij raadsfracties? Baas had het er over dat het hier om een door de raad ingestelde regeling ging. Formeel geldt dat voor elke regeling. B&W voert hem uit (maakt het geld over) en ziet er op toe dat aan de voor die regeling geldende voorwaarden wordt voldaan.

Feit is dat dit niet is gebeurd en volgens het duale beginsel dat de raad sinds kort omarmd heeft, dient B&W hetgeen ten onrechte is uitbetaald terug te vorderen. Dat doen ze bij iedereen, waarom dan een uitzondering gemaakt voor raadsfracties?

Enfin, het is een klein onderwerp dat makkelijk kan worden doodgezwegen. Aan de andere kant: over een jaar hebben we verkiezingen en het lijkt me verkiezingsvervalsing als de ene partij partij wordt toegestaan het teveel betaalde in de partijkas te deponeren (om daarmee de verkiezingen te bekostigen), terwijl de andere partij (die zich netjes aan de regels houdt en het teveel betaalde terugstort) zelf opdraait voor de kosten van verkiezingen.

Ik heb mijn verzoek om de declaratieformulieren te mogen inzien in januari gedaan, We zijn inmiddels in mei aangeland, maar nog steeds mis ik de declaraties van CU/SGP, D66, HEA en SP, terwijl die toch voor 1 april ingeleverd hadden moeten zijn.

Het maakt allemaal deel uit van de Enkhuizer bestuurscultuur.

Wij, regenten, hebben ons boven de wet verheven en hoeven dus niet aan de regels te voldoen die we anderen mogen opleggen. En dus hoeft de wethouder het budgetrecht of de informatieplicht niet te respecteren. Waar de raad dan weer genoegen mee neemt, omdat ze zelf ook niet zuiver op de graat is. Het is een treurige stand van zaken.

mei 18, 2017 Posted by | Bestuurscultuur | Plaats een reactie

Wat ze vandaag willen

Stella 3

aandurven

Afgelopen zaterdag een behoorlijk artikel in de Enkhuizer Krant over een viertal raadsleden (Van Marle, Vriendjes, Langbroek en Van der Pijll) over wat ze willen. Ik kon er geen chocolade van maken.

Als ik het goed begrijp hebben ze met elkaar gemeen, dat ze het instellen van een klankbordgroep (voor het begeleiden van de organisatieontwikkeling van de SED) nutteloos vinden en er daarom ook niet in gaan zitten.

Prima wat mij betreft, maar stem dan ook tegen het instellen van zo’n klankbordgroep. Langbroek en Van der Pijll deden dat. Van Marle en Vriendjes niet, maar stemden voor iets dat Vriendjes omschrijft als een hond zonder tanden. Het (de klankbordgroep) kan blaffen, maar niet bijten.

Leuke vergelijking van Vriendjes en inderdaad in vergelijking met de raad kan een klankbordgroep niet bijten. Maar als raadslid zou Vriendjes moeten weten, dat de raad wel kan bijten, maar dat gewoonlijk niet doet en  de voorkeur geeft aan onsamenhangend gekef.

De laatste keer dat de raad beet (en meteen maar een wethouder naar huis stuurde) gebeurde dat door een wethouder iets te verwijten waar hij niets aan kon doen, terwijl men hem (in plaats van te bijten) maandenlang de hand boven het hoofd had gehouden voor iets waar hij wel voor verantwoordelijk was.

De tegenstrijdigheden in het gedachtegoed van deze heren blijven zich maar opstapelen.

Enerzijds wil men betrokken worden bij de organisatieontwikkeling, anderzijds wijst men het instrument dat het Dagelijks Bestuur van die organisatie ter beschikking stelt af, zonder aan te geven wat men dan wel wil.

Volgens mij is het probleem niet het instrument (de klankbordgroep) dat wordt aangereikt, maar dat de raad geen leden heeft die in staat zijn dat instrument te bespelen. Jammer, maar durf daar dan voor uit te komen. De enige die dat aandurfde was Stella Quasten en in zekere zin ook Van der Pijll, terwijl de rest alleen probeert de schijn op te houden.

Het valt mij met de dag moeilijker om nog serieus aandacht te besteden aan deze vorm van “keeping up appearances”.

Ik wil nog verslag doen van de uitkomst van mijn WOB onderzoek en de rechtszaak die daaruit is voortgevloeid. En verslag doen over de wijze waarop de herinrichting van het REZ op een mislukking zal uitdraaien, maar  al die andere onzin (die ze in de vorm van zienswijzen over ons gaan uitstorten) geloof ik wel.

Wat ze vandaag willen, is morgen toch weer anders.

mei 16, 2017 Posted by | Bestuurscultuur | Plaats een reactie

Klok en klepel besluiten.

Afgelopen dinsdag was de raad weer bklokijeen om de gevolgen van hun klok en klepel besluiten zoveel als mogelijk te beperken.

Klok en klepel besluiten komen redelijk veel voor in Enkhuizen.

Men meent iets gehoord of gelezen te hebben en neemt dan een besluit zonder zich al te lang af te vragen wat de gevolgen van dat besluit kunnen zijn.

Blijkt achteraf dat het besluit niet het effect heeft dat men er van verwachtte, dan doet men gewoon voorkomen alsof het besluit nooit is genomen.

Neem bijvoorbeeld een eerder genomen besluit om een aannemer niet te betalen voor het werk dat hij heeft gedaan.

Het college waarschuwt voor mogelijke gevolgen. De raad trekt zich daar niets van aan en weigert een krediet beschikbaar te stellen met behulp waarvan de aannemer kan worden betaald. De aangekondigde gevolgen blijven uit.

Heeft de aannemer er genoegen mee genomen dat hij niet wordt betaald? Uiteraard niet. Om kosten te voorkomen heeft men de tamelijk onvolwassen opvattingen van de raad genegeerd en hem gewoon betaald.

Hoewel dit uiteraard in strijd is met hetgeen de raad eerder heeft besloten (namelijk, de aannemer niet te betalen) heeft het college er geen belang bij om de aandacht te vestigen op raadsbesluiten die ze niet uitvoert.

Op haar beurt heeft de raad er geen belang bij er op aan te dringen dat raadsbesluiten (die bij nader inzien erg onverstandig waren) worden uitgevoerd.

Samengevat, zodra de raad besluiten neemt die afwijken van hetgeen er door het college wordt voorgesteld, worden die besluiten zelden of nooit uitgevoerd.

Hoofdzakelijk omdat uitvoering vaak nadeliger uitpakt voor de gemeente. Niemand heeft er belang bij dat domme raadsbesluiten worden uitgevoerd.

Deze werkwijze stelt de raad in staat heel erg gewichtig te doen over de besluiten die ze neemt. Domme, dat wil zeggen door de raad aangepaste besluiten, worden gewoon niet uitgevoerd. Aangezien gewichtig kunnen doen de voornaamste drijfveer van de meeste raadsleden is, is iedereen blij met de gang van zaken.

Bovendien, bij dat gewichtig doen laten raadsleden zich eerder leiden door emoties dan door feiten.

Feit is dat er een verschil bestaat tussen plastic en latex. Omdat het merendeel van de raadsleden niet op de hoogte was van dat verschil hebben ze een ballonnenoplaatverbod ingesteld. Net als in Hoorn, maar zonder te weten dat aldaar het verbod inmiddels weer is opgeheven. Omdat de latex ballonnen toch niet zo’n aanslag op het milieu vormden als men aanvankelijk meende.

Dus ontkwam de raad er niet aan om te luisteren naar een betoog van de voorzitter van de Oranjevereniging. Zijn voorstel was om het verbod tot het oplaten van latexballonnen (net als in Hoorn) ongedaan te maken. Ik denk niet dat ze het zullen gaan doen, ze vergeten gewoon dat ze dit besluit ooit hebben genomen.

Zoals ze ook gewoon vergeten, dat ze ooit hebben besloten om geen krediet beschikbaar te stellen om de aannemer te kunnen betalen.

Maar sommige besluiten kun je niet zo maar vergeten. Zoals het besluit dat je (als raad) nauwer betrokken wilt worden bij het Organisatie Ontwikkeling Plan (OOP) van de ambtelijke organisatie. (SED)

Je kunt die wens wel uitspreken, maar om hem te kunnen uitvoeren moet je wel beschikken over mensen die met enig verstand van zaken over zo’n Organisatie Ontwikkeling Plan kunnen meepraten. En voor zover ik dat kan beoordelen zitten die niet in de gemeenteraad van Enkhuizen. Niet dat ze dat graag zullen erkennen. Wat dat betreft valt de eerlijkheid van Stella Quasten (dit gaat me allemaal boven mijn pet) te prijzen. De rest verzint uitvluchten.

Taak van raadsleden is om geld ter beschikking te stellen om het plan uit te voeren. Daar heb je geen speciale kennis voor nodig. Gewoon op het moment dat er om gevraagd wordt je hand opsteken.

Maar je bemoeien met de inhoud van zo’n plan door middel van een klankbord groep is andere koek. Maar in plaats van dat te zeggen stemmen 8 van de 10 fracties voor het instellen van een klankbordgroep en zijn er vervolgens maar twee fracties bereid om hem te bemensen.

Heerlijk vind ik dat. Je wilt betrokken worden bij een Organisatie Ontwikkelingsplan Plan (OOP).  Er wordt zelfs een nieuwe wethouder aangesteld met als speciale opdracht die betrokkenheid vorm te geven. Maar als dat dan gebeurt, dan wil niemand er bij betrokken worden.

Alleen SP en NE hebben dan nog zoveel eergevoel dat ze zeggen: we hebben ooit A gezegd, dan moeten we nu B zeggen. De rest vlucht alle kanten op.

Pas als er een klankbordgroep dreigt te ontstaan met 3 SP leden en 1 NE lid stelt Stomp (VVD) zich tegen heug en meug kandidaat. Typisch Enkhuizen, men eist een recht op en als dat recht wordt verleend en men realiseert zich dat er aan de uitoefening van dat recht werkzaamheden zijn  verbonden, dan haakt men bliksemsnel af.

Nadat dit “probleem” was opgelost resteerde er nog één klein vlekje dat moest worden weggewerkt. Van Marle (D66) en Van Reijswoud (VVD) hadden naar aanleiding van een opmerking van Keesman (SP) hun functie in de auditcommissie ter beschikking gesteld.

Heel stoer natuurlijk en de bedoeling was waarschijnlijk dat Keesman door een meerderheid van de raad zou worden aangesproken over haar opmerking, waarna Van Marle en Van Reijswooud  met opgeheven hoofd konden terugkeren in de auditcommissie.

Helaas dat gloriemomentje was Van Marle en Van Reijswoud niet gegund. Het bleef er bij dat beide heren met Keesman zouden praten, waarna ze met hangende pootjes konden terugkeren in de auditcommissie.

Kortom, opnieuw een avond die voornamelijk over de raadsleden zelf ging. Nauwelijks het beluisteren waard. En dat heeft het dan weer gemeen met het onderstaande filmpje.

De daarin voorkomende mevrouw vindt zich (net als de Enkhuizer raad) ontzettend belangrijk, maar voor de rest valt er geen chocola van te maken en slaat ze wat mij betreft wartaal uit..

mei 11, 2017 Posted by | Gebakken lucht | 2 reacties

Paleisrevoluties

olifantInmiddels schrijf ik al 7 jaar over de lokale politiek. In die tijd heb ik al twee paleisrevoluties meegemaakt. Paleisrevoluties zijn wisselingen van de macht zonder dat de bestaande machtsstructuren zich wijzigen.

Anders dan machtsverschuivingen (als resultaat van verkiezingen) hebben ze niets met democratie te maken.

Politici onder elkaar, die wat persoonlijke rekeningen met elkaar vereffenen. Anders dan ze ons doen willen geloven kosten dit soort persoonlijke afrekeningen nogal wat geld.

Alleen de laatste afrekening was relatief goedkoop omdat maar 1 wethouder (Kok) in aanmerking komt voor wachtgeld. Wijne en Olierook hebben de pensioengerechtigde leeftijd bereikt of zitten er tegen aan.

Dus alleen Kok krijgt weer voor drie jaar wachtgeld. De nieuw aangetreden wethouders hebben na een jaar dienstverband recht op één jaar wachtgeld. Luyckx zal daar vrijwel zeker gebruik van maken. Struijlaart  wordt mogelijk na een jaar herbenoemd.

Maar de paleisrevolutie die daar aan vooraf ging en waarbij Boland, Franx en Kok “de eer aan zichzelf hielden” heeft tonnen gekost. Lekker dus, “de eer aan jezelf houden” om de rekening daarvoor bij anderen neer te leggen, in plaats van de kosten zelf te dragen.

Opmerkelijk is, dat beide paleisrevoluties het resultaat zijn van wangedrag rond de verbouwing van de Drommedaris. Maar ook, dat in beide gevallen dat wangedrag niet door de raad werd besproken. Met andere woorden, men stak zijn kop in het zand en negeerde de olifant in de hoek van de kamer.

“De olifant in de kamer” is een Engelse metafoor voor een probleem dat door iedereen kan worden waargenomen, maar waar niemand over spreekt. Omdat men bang is voor de nadelige gevolgen voor de eigen positie. Het probleem (voorafgaande aan de laatste paleisrevolutie) was, dat wethouder Olierook loog alsof het gedrukt stond. Iedereen zag en begreep dat. Geen van de 10 raadsfracties die Enkhuizen telt dorst het te zeggen.

Langbroek en Quasten kwamen daar nog het dichtst bij door hun weigering een besluit te nemen zolang er niet meer informatie beschikbaar was. Dat was voor Keesman (SP) dan weer aanleiding om beiden op nogal agressieve wijze te vragen of ze meenden dat Olierook een leugenaar was. Langbroek en Quasten ontweken een direct antwoord op die vraag, maar ik heb er weinig moeite mee te bevestigen dat Olierook (naast de talloze geweldige kwaliteiten die hij zichzelf toedicht) ook een doodordinaire leugenaar is, waar het gaat om de kosten van de verzwaring van het elektranetwerk in de Drommedaris.

Hij beweerde namelijk dat die kosten € 100.000,- bedroegen om een jaar later voor te rekenen dat ze € 20.000,- waren.

Het voorstel van Langbroek en Quasten, een besluit uit te stellen, werd door de overige 8 van tafel geveegd. Men stond (ondanks de gebrekkige informatie) te trappelen om een besluit te nemen. Toen dat besluit als gevolg van de verwarde opvattingen binnen de raad niet werd genomen, werd er collectief besloten om het dan maar nergens meer over te hebben.

In theorie is de aannemer, die met de gemeente was overeengekomen € 60.000,- betaald te krijgen, niet betaald. Ik geloof dat helemaal niets van. Ik ga er van uit dat hij gewoon wel is betaald.

En dat is dan ook weer zo’n “olifant in de kamer”. Iedereen snapt dat een aannemer de € 60.000,- die hij met de gemeente heeft afgesproken niet “laat liggen”.

Het feit dat de raad geen krediet verstrekte om hem te kunnen betalen, wil niet zeggen dat de gemeente hem niet kan betalen. Er is altijd wel een begrotingspost te vinden waarop die betaling kan worden geboekt zonder dat het iemand verder opvalt.

Maar omdat de raad ook wel beseft, dat ze in deze kwestie wederom een plee figuur heeft geslagen, houdt men de kaken op elkaar en gaat men op zoek naar een barbertje dat moet hangen en de aandacht kan afleiden. In dit geval dus Olierook. Gelukkig had hij ook nog wat op zijn kerfstok, anders zou het helemaal treurig zijn geweest.

“Struisvogelgedrag”, je Oost-Indisch doof houden, of een olifant in de kamer niet opmerken, zijn de meest in het oog springende kwaliteiten van de Enkhuizer raad. Het totaal gebrek aan analytische vermogen is goede tweede.

De eerste paleisrevolutie had te maken met collegiale minachting voor het budgetrecht van de raad. De tweede had te maken met collegiale minachting voor de informatieplicht ten opzichte van de raad. Twee gevallen van minachting voor de bevoegdheden van de raad. Twee pogingen de democratische rechtsorde te ondermijnen. Een derde is op komst en betreft de herindeling van het REZ.

Als gezegd, paleisrevoluties hebben niets met democratie te maken. Ze ondermijnen alleen maar het vertrouwen in de democratie. De Enkhuizer bestuurscultuur legt de nadruk op uiterlijk vertoon, maar gaat er ook van uit dat de raad makkelijk is te misleiden en te timide is om zich tegen die misleiding te verdedigen.

Daarover gefrustreerd organiseert de raad om de zoveel tijd een paleisrevolutie, waarbij er wat wethouders worden weggestuurd.

Maar daarmee ondermijn je alleen maar het toch al geringe vertrouwen in de raad en dat vertrouwen herstel je niet door te doen wat de raad altijd doet. De kop in het zand te steken, Oost-Indisch doof te blijven of de olifant in de hoek van de kamer te negeren.

Wat ik opvallend vind is, dat we tot tweemaal toe kunnen constateren dat er vanuit het college weinig respect is voor het budgetrecht van de raad of de informatieplicht aan de raad.

Maar dat degenen die daar nauw bij zijn betrokken, de voorzitter van het college en haar ambtelijke adviseur, altijd de dans ontspringen. Misschien moeten we daar eens zorgvuldiger naar kijken.

mei 8, 2017 Posted by | Bestuurscultuur | 1 reactie

Vijzeltuin

SMC nieuw

De vereniging “Onze Zorg” heeft een visualisatie van het project Vijzeltuin op haar blog geplaatst. Ik ben zo vrij hem over te nemen.

Zou mooi zijn als daar een samenkomst plek voor ouderen gecreëerd zou kunnen worden. Bijvoorbeeld waar je petanque (de zondagse naam voor jeu de boules) zou kunnen spelen. Onze huidige plek valt ten offer aan de receptie voor het vakantie park.

april 26, 2017 Posted by | SMC, Uncategorized | 1 reactie

Toeten noch blazen

enkhuizerzand

In de verkoop

Als je wilt weten hoe je voor nog geen € 30.000,- een bedrijf kunt kopen dat duizend keer meer waard is moet je dit artikel in Follow the Money maar eens lezen.

Hoofdpersoon is Henry Keizer, voorzitter van de VVD.  Hij betaalde voor het oog weliswaar € 12.5 miljoen, maar dat was vrijwel gelijk aan de achtergehouden winst van de onderneming.

De vereniging kreeg dus de achtergehouden winst (sigaar uit eigen doos) plus € 500.000.- in ruil voor al haar aandelen in een onderneming met een jaaromzet van 100 miljoen en jaarwinsten van 3 tot 4 miljoen.

Het geld dat de vereniging aan de verkoop heeft overgehouden is overigens inmiddels al weer overgedragen aan een stichting waar Henry voorzitter van is en die op haar beurt weer giften verstrekt aan instellingen waar Henry ook een vinger in de pap heeft.

Kortom, Henry wordt beschouwd als een vrijgevig mens.

Toen ik 7 jaar geleden met dit blog begon viel ik vrijwel onmiddellijk met mijn neus in de boter. De gemeente kwam met het voorstel om de erfpachter van de Uilenbanen voor meer dan een half miljoen uit te kopen. Het kwam neer op een kleine € 100,- m2 voor grond die al in eigendom was van de gemeente.

De erfpacht overeenkomst bepaalde dat die grond uitsluitend gebruikt mocht worden voor de exploitatie van tennisbanen. Volgens opgave van de Kvk (die door de raad uiteraard nooit wordt geraadpleegd) bleek dat die exploitatie verliesgevend was.

Dat een verliesgevend zakelijk recht toch nog meer dan een half miljoen waard was, bleek uit de taxatie van een onroerendgoedmakelaar, hoewel er nauwelijks onroerend goed werd overgedragen. In mijn herinnering alleen een aanvankelijk illegaal geplaatst chalet.

Het voorstel tot aankoop doorliep niet de normale overlegcyclus en werd niet behandeld in de commissie, maar aangekondigd in het presidium in december, waarna het begin januari door de raad werd gejast omdat het besluit (volgens de burgemeester) geen verder uitstel duldde.

De aankoop maakte de aanleg van een parkeerterrein voor SprookjesWonderLand mogelijk en een herziening van het vlekkenplan, maar vervolgens gebeurde er (ondanks de herziening van het vlekkenplan) niets.

Eerst had men nog plannen voor een competitieve dialoog (kosten twee ton) en vervolgens bleek de noodzaak van de Europese aanbesteding. Merkwaardig want de gemeente besteedt nauwelijks iets aan.

Ze verkoopt grond tegen een onbekende prijs en krijgt daarvoor een aantal voorzieningen (o.a. een strandje) terug. Wat de aanleg van die voorziening kostte is evenmin bekend.

De waarde van de grond die je verkoopt wordt voor een belangrijk deel bepaald door wat je met die grond mag doen. Een gegeven waarmee de gemeente in het verleden grof geld wist te verdienen. In het Recreatieoord Enkhuizer Zand verkoopt de gemeente niet alleen grond, maar ook de vergunning daarop huizen te bouwen en dat maakt dat die grond plotseling honderden euro’s per m2 meer waard wordt.

Erik

Toeten noch blazen

Feit is, dat de raad zorgvuldig buiten die onderhandelingen is gehouden en straks alleen maar bij het kruisje mag tekenen.

Henry Keizer maakte dankbaar gebruik van het feit dat de leden van een vereniging geen enkel benul hadden van de waarde van de bedrijven (die eigendom waren van de vereniging) en het bestuur er evenmin enig benul van had.

Datzelfde onbenul zien we terug bij de aankoop van de Uilenbanen (zittende raadsleden die destijds voorstemden, Kunst, Langbroek, Quasten, Stomp, alleen Visser stemde tegen). Volgens mij drong alleen Langbroek nog aan op zeggenschap bij de uiteindelijke verkoop. De rest ging er mee akkoord dat die zeggenschap werd overgedragen aan B & W.

Van de zittende raad valt derhalve niets te verwachten. Wel valt het me op, dat nadat eerst de Jong was weg gemanoeuvreerd ook Kok (die feitelijk niets had misdaan) het veld moest ruimen om plaats te maken voor twee nagelnieuwe wethouders.

Uiteindelijk een van de belangrijkste grondverkopen van de afgelopen jaren worden gedaan door een wethouder die van toeten nog blazen weet.

 

https://www.human.nl/politicologica/kijk/afleveringen/vvd.html

april 24, 2017 Posted by | Recreatieoord | 2 reacties