Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Toeten noch blazen

enkhuizerzand

In de verkoop

Als je wilt weten hoe je voor nog geen € 30.000,- een bedrijf kunt kopen dat duizend keer meer waard is moet je dit artikel in Follow the Money maar eens lezen.

Hoofdpersoon is Henry Keizer, voorzitter van de VVD.  Hij betaalde voor het oog weliswaar € 12.5 miljoen, maar dat was vrijwel gelijk aan de achtergehouden winst van de onderneming.

De vereniging kreeg dus de achtergehouden winst (sigaar uit eigen doos) plus € 500.000.- in ruil voor al haar aandelen in een onderneming met een jaaromzet van 100 miljoen en jaarwinsten van 3 tot 4 miljoen.

Het geld dat de vereniging aan de verkoop heeft overgehouden is overigens inmiddels al weer overgedragen aan een stichting waar Henry voorzitter van is en die op haar beurt weer giften verstrekt aan instellingen waar Henry ook een vinger in de pap heeft.

Kortom, Henry wordt beschouwd als een vrijgevig mens.

Toen ik 7 jaar geleden met dit blog begon viel ik vrijwel onmiddellijk met mijn neus in de boter. De gemeente kwam met het voorstel om de erfpachter van de Uilenbanen voor meer dan een half miljoen uit te kopen. Het kwam neer op een kleine € 100,- m2 voor grond die al in eigendom was van de gemeente.

De erfpacht overeenkomst bepaalde dat die grond uitsluitend gebruikt mocht worden voor de exploitatie van tennisbanen. Volgens opgave van de Kvk (die door de raad uiteraard nooit wordt geraadpleegd) bleek dat die exploitatie verliesgevend was.

Dat een verliesgevend zakelijk recht toch nog meer dan een half miljoen waard was, bleek uit de taxatie van een onroerendgoedmakelaar, hoewel er nauwelijks onroerend goed werd overgedragen. In mijn herinnering alleen een aanvankelijk illegaal geplaatst chalet.

Het voorstel tot aankoop doorliep niet de normale overlegcyclus en werd niet behandeld in de commissie, maar aangekondigd in het presidium in december, waarna het begin januari door de raad werd gejast omdat het besluit (volgens de burgemeester) geen verder uitstel duldde.

De aankoop maakte de aanleg van een parkeerterrein voor SprookjesWonderLand mogelijk en een herziening van het vlekkenplan, maar vervolgens gebeurde er (ondanks de herziening van het vlekkenplan) niets.

Eerst had men nog plannen voor een competitieve dialoog (kosten twee ton) en vervolgens bleek de noodzaak van de Europese aanbesteding. Merkwaardig want de gemeente besteedt nauwelijks iets aan.

Ze verkoopt grond tegen een onbekende prijs en krijgt daarvoor een aantal voorzieningen (o.a. een strandje) terug. Wat de aanleg van die voorziening kostte is evenmin bekend.

De waarde van de grond die je verkoopt wordt voor een belangrijk deel bepaald door wat je met die grond mag doen. Een gegeven waarmee de gemeente in het verleden grof geld wist te verdienen. In het Recreatieoord Enkhuizer Zand verkoopt de gemeente niet alleen grond, maar ook de vergunning daarop huizen te bouwen en dat maakt dat die grond plotseling honderden euro’s per m2 meer waard wordt.

Erik

Toeten noch blazen

Feit is, dat de raad zorgvuldig buiten die onderhandelingen is gehouden en straks alleen maar bij het kruisje mag tekenen.

Henry Keizer maakte dankbaar gebruik van het feit dat de leden van een vereniging geen enkel benul hadden van de waarde van de bedrijven (die eigendom waren van de vereniging) en het bestuur er evenmin enig benul van had.

Datzelfde onbenul zien we terug bij de aankoop van de Uilenbanen (zittende raadsleden die destijds voorstemden, Kunst, Langbroek, Quasten, Stomp, alleen Visser stemde tegen). Volgens mij drong alleen Langbroek nog aan op zeggenschap bij de uiteindelijke verkoop. De rest ging er mee akkoord dat die zeggenschap werd overgedragen aan B & W.

Van de zittende raad valt derhalve niets te verwachten. Wel valt het me op, dat nadat eerst de Jong was weg gemanoeuvreerd ook Kok (die feitelijk niets had misdaan) het veld moest ruimen om plaats te maken voor twee nagelnieuwe wethouders.

Uiteindelijk een van de belangrijkste grondverkopen van de afgelopen jaren worden gedaan door een wethouder die van toeten nog blazen weet.

 

https://www.human.nl/politicologica/kijk/afleveringen/vvd.html

Advertenties

april 24, 2017 Posted by | Recreatieoord | 2 reacties

Reden voor aanblijven.

Aanblijven

Aanblijven

Wethouder Rob de Jong is het soort van bestuurder waarvan je mag verwachten dat hij uiteindelijk wel met de juiste oplossing van een probleem zal komen, maar wel nadat hij eerst alle andere mogelijkheden heeft uitgeprobeerd.

In de voorlichtingsbijeenkomst over het REZ (vorige week dinsdag) schijnt hij een inleiding te hebben gehouden van 10 minuten, waarna hij het woord overdroeg aan zijn ambtenaren.

Ik neem aan dat die 10 minuten meer dan voldoende is geweest om alles te kunnen vertellen wat hij over het onderwerp weet. Waarna degenen (die er de afgelopen 6 jaar niets van gebakken hebben) aan de ademloos toeluisterende raads- en commissieleden mochten uitleggen hoe het nu verder moet.

Misschien is het (achteraf gezien) wel verstandig geweest om dit soort van informatie in het geniep te verstrekken, zodat onze lokale uitverkorenen daardoor niet worden afgeleid door oprispingen van gezond verstand.

Ik begrijp dat de raadsleden inmiddels inzage hebben gekregen in de met SWL afgesloten erfpacht overeenkomst. Die bevat interessante informatie die men natuurlijk 6 jaar geleden al had moeten opvragen.

In mijn archief bevindt zich een berichtje van 11 mei 2009. Daarin becijfer ik dat de erfpacht € 120.000,- zou moeten zijn voor de 2.4 ha die toen werd uitgegeven.

Grondslag voor die berekening. Een door de gemeente gegeven opgave van de grondwaarde in 2008 van € 100,- en een door mij geschat rentepercentage van 5%.

Mijn verwijt aan Stella (in dat bericht) was dat ze geen aandacht schonk aan het feit dat goedkeuring van een vlekkenplan, tevens de goedkeuring van een erfpachtovereenkomst inhield, waarover verder geen informatie was verstrekt.

Het is een veel gebruikt trucje in gemeenteland. Als U het met A eens bent, houdt dat ook in dat U toestemming voor B geeft. Iedereen gaat uitgebreid A bestuderen en verliest (B) uit het oog.

Iets soortgelijks mochten we afgelopen dinsdag weer meemaken. Ditmaal oeverloos gespeculeer over de mogelijke gevolgen van de aanleg van een parkeerterrein. Met als dieptepunt het absurde voorstel om dan maar een tijdelijke voorziening aan te leggen. Wat het godzijdank niet heeft gehaald.

Cabaret

Cabaret

Maar de vragen die raadslid de Jong stelde mochten er natuurlijk ook wezen. Wat gebeurt er straks met  met de € 100.000,- die nu wordt uitgegeven?????

Die komt ten laste van de toekomstige ontwikkelaar van het REZ, antwoordde wethouder de Jong (?????)

En wat gebeurd er met de € 30.000,- die SWL heeft bijgedragen (????) vroeg het raadslid vervolgens, waarna de wethouder antwoorde “die blijft in grondexploitatie (????).

Kortom, cabaret van het allerhoogste gehalte en zeker goed voor een avondvullend programma in de Drommedaris

De Jong & de Jong, absurdistisch toneel van het hoogste gehalte, met een subtiele bijdrage Van der Pijl in zijn rol van fractievoorzitter van de partij die hem inmiddels heeft geroyeerd.

In de krant lees ik dat voorzitter Hekkert van Nieuw Enkhuizen het allemaal met lede ogen heeft aangezien. Mogelijk hoopt die nog op de wederopstanding van Nieuw Enkhuizen coryfee Jan Franx.

Wethouder de Jong ziet daarentegen geen enkel probleem. Hij is druk bezig zaken op de rit te zetten (om ze vervolgens te laten ontsporen denk ik dan) en laat de krant monter weten.

“Het is net als met voetbal. Je bent zo goed als je laatste wedstrijd”. Dat heeft hij dan gemeen met zijn naamgenoot de Jong, trainer bij Cambuur. Maar die is tenminste eerlijk over de reden van zijn aanblijven. Hij kan het geld niet missen.

december 3, 2015 Posted by | Bestuurscultuur, de Jong, Recreatieoord | 4 reacties

Een olifant in de kamer.

olifant“Olifant in de kamer” is de vertaling van de Engelse uitdrukking ‘‘Elephant in the room”. Het is een metafoor voor een overduidelijke probleem of risico dat niemand wenst (of durft) te bespreken.

De olifant in de kamer die hier ter discussie staat is het feit dat de gemeente Enkhuizen (om een vakantiedorpje in het recreatieoord gerealiseerd te krijgen) haar toevlucht heeft genomen tot een gecompliceerde ruilhandel.

Om dat te verduidelijken.

Stel U wilt van de gemeente een stuk grond kopen om een garagebedrijf te stichten. De gemeente stelt U vervolgens voor om de grond niet te kopen, maar de aanleg van de riolering elders in de stad te bekostigen.

De aannemer (die U hebt ingeschakeld om de garage te bouwen) heeft uiteraard geen ervaring met de aanleg van riolering en moet daarvoor een gespecialiseerd bedrijf inschakelen die vervolgens een kostprijs berekent.

Als die kostprijs HOGER is dan de prijs die U normaal gesproken voor de grond zou moeten neertellen, dan verslijt de gemeente U kennelijk voor een imbeciel.

Als ze GELIJK is aan de grondprijs, dan vraagt U zich af waarom U niet gewoon kunt betalen voor de grond en de gemeente die betaling gebruikt om het werk uit te laten voeren dat ze (normaal gesproken) tot HAAR verantwoording rekent.

Als de kostprijs van de aanleg van riolering LAGER is, dan hebt U een vriendje bij de gemeente die U een helpende hand toesteekt, omdat U dan in bezit komt van de grond tegen een lagere prijs dan U normaal gesproken zou moeten hebben betalen.

Ik heb de logica van deze handelswijze op tal van manieren aan de kaak proberen te stellen. Bijvoorbeeld door mijn kanttekening (red) Herringtown.

Reacties door politiek verantwoordelijken blijven uit. Men is kennelijk niet bereid om deze olifant in de kamer te bespreken. Maken zij deel uit van een complot? Begrijpen ze het niet? Begrijpen ze het wel maar vinden ze het electoraal gezien niet opportuun?  Ik weet het niet, het is aan hen om aan hun kiezers uit te leggen waarom ze deze olifant in de kamer weigeren te bespreken.

Bovendien is dit niet de enige olifant in de kamer die men weigert te bespreken. Er zijn er meerdere, waarvan één die ook betrekking had op het REZ.

Ik heb het uiteraard over de aankoop van de Uilenbanen.

vriendjesDaar ging het om de aankoop van een zakelijk recht (het uitbaten van tennisbanen op grond van de gemeente) dat werd voorgesteld als grondaankoop.

De waardebepaling van dat zakelijk recht werd niet gedaan door een accountant, wat je normaliter zou mogen verwachten, maar door een makelaar in onroerend goed.

Dat zakelijk recht werd vervolgens 3 maanden later weer van de hand gedaan tegen een lagere prijs dan men er voor had betaald.

Deze beslissing werd met grote spoed door de raad gejaagd (3 weken waarin begrepen kerstmis en nieuwjaar).

Normale voorbereiding via de commissie werd achterwege gelaten. Met de formele reden voor die spoed, verbetering vlekkenplan, werd vervolgens 5 jaar lang niets gedaan.

Het zakelijk recht dat voor meer dan een half miljoen werd gekocht, was feitelijk niets waard, omdat de exploitatie van tennisbanen verliesgevend was.

Wie wel van die van die aankoop profiteerde was Sprookjeswonderland.

Die kon uitbreiden op de manier die haar het beste uitkwam.

Ook over deze olifant heb ik vaak geschreven. Allemaal na te lezen in het archief van dit blog en altijd zonder noemenswaardige reactie van de politiek verantwoordelijken. Dus is het daarom gek te veronderstellen dat ze allemaal deel uit maken van een complot dat “vriendjespolitiek” heet?

De democratische rechtstaat is gebaseerd op een verdeling van rechten en plichten die voor iedere inwoner van die rechtstaat gelijk zouden moeten zijn.

Vriendjespolitiek legt de bijl aan de wortel van die rechtstaat en zou om die reden dan ook door elke rechtgeaard democraat bestreden moeten worden.

Alleen valt daar in Enkhuizen nog weinig van te merken.

augustus 29, 2015 Posted by | Gebakken lucht, Klungelen, Recreatieoord, Uilenbanen | 4 reacties

Minder worden

surrealistisch debat

1 miljoen voorbereidingskosten

In de krant van gisteren las ik dat Sprookjeswonderland niet heeft ingeschreven op de bouw van vakantiehuisjes in het recreatieoord Enkhuizerzand.

Helemaal als een verrassing komt dat niet. Men had al bij eerdere gelegenheden aangeven dat de verhuur van vakantiewoningen onvoldoende zou opleveren om een substantiële bijdrage te kunnen leveren aan de verdere ontwikkeling van het hele gebied.

Op grond van het zakenmodel dat SWL voorstaat zou dat best eens het geval kunnen zijn, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dit voor andere zakenmodellen ook geldt.

Het probleem is echter dat de gemeente, daarin telkens weer gesteund door een meerderheid van de raad een overmaat van bedilzucht demonstreert zonder dat men ook maar enig moment de indrukt wekt te weten waar men mee bezig is of welk zakenmodel men nastreeft.

Men roept gebruik te willen maken van de creativiteit van de markt, maar daar bedoelt men eigenlijk alleen maar mee dat men gemeentelijke taken in handen probeert te leggen van particuliere beleggers. Waarschijnlijk in de verwachting dat die zich knollen voor citroenen laten verkopen.

Dat kan alleen maar uitlopen op teleurstellingen zoals eerdere gemeentelijke projecten (SMC) hebben aangetoond.

De gemeente zou zich een hoop ellende en gezeur hebben bespaart als zij (na aankoop van de Uilenbanen) de 10 hectaren grond die ze wilde verhuren voor de bouw van vakantiewoningen in de aanbieding had gedaan.

Er zouden ongetwijfeld plannen zijn ingediend. Er zou zicht zijn geweest op de jaarlijkse erfpacht inkomsten en op basis van die inkomsten zou je de kunnen berekenen welke investeringen je zou kunnen doen voor het algemeen nut.

De raad had zich kunnen buigen over concrete plannen in plaats van ambtelijke rimram waar men zich nu heeft bezig gehouden. Strand en huisjes zouden waarschijnlijk al gerealiseerd zijn geweest.

Maar daar heeft men in 2010 bewust niet voor gekozen. Er zijn 5 jaar verstreken zonder enig tastbaar resultaat. Ik vermoed dat daar een reden voor is, maar dat die alleen binnenskamers bekent is. De leden van de raad zijn ondertussen zoet gehouden met het bestuderen van vlekkenplannen, allerlei risico- en gunningsmatrixen en wat je nog meer kunt bedenken. Waarbij ik er vanuit ga dat ze (net als ik) geen flauw benul hadden wat ze voorstelden.

Wat voor risico loop je in hemelsnaam als je besluit grond te verhuren en vervolgens besluit om uit die huuropbrengsten kapitaalsinvestering te doen.

Een projectontwikkelaar is in de ogen van de Enkhuizer raad een verderfelijk persoon die alleen maar op uit is geld te verdienen. Dat mag zo zijn, maar in de meeste gevallen staat daar ook een tegenprestatie tegenover.  Een originele oplossing voor een gekoesterde wens.

Maar waar ik de raad nooit over hoor is de enorme verspilling aan ambtelijke voorbereidingskosten voor zaken die uiteindelijk toch geen doorgang vinden. De middenschool is daar een voorbeeld van. Maar ook de competitieve dialoog, waarvoor grif € 200.000,- werd vrijgemaakt, maar die om niet geheel duidelijke redenen toch weer werd vervangen door een geheel andere procedure.

Daar reken ik trouwens ook de ruim half miljoen bij die in 2010 werd uitgegeven om grond te kopen die al in eigendom was en dan kom je al gauw op een miljoen aan voorbereidingskosten zonder enig tastbaar resultaat.

Maar in plaats van daarover het college te onderhouden, maakt men zich collectief liever druk over de inkomsten van een projectontwikkelaar, die de afgelopen jaren waarschijnlijk wel iets van de grond zou hebben gekregen als men hem de gelegenheid zou hebben gegeven.

De Enkhuizer raad is een clubje mensen dat maandelijks bijeenkomt om te horen welke uitvluchten het college (en de ambtelijke staf) nu weer hebben weten te bedenken om ze vervolgens goed te keuren.

Ik heb daar in het verleden nog al wat tijd besteed, maar ik denk dat dit in de toekomst aanzienlijk minder zal gaan worden.

juli 2, 2015 Posted by | Geldsmijten, Recreatieoord | 1 reactie

Verbazing

weeshuisNatuurlijk is het prettig wegdromen bij een zorgappartementencomplex in het voormalige Weeshuis in de Westerstaat. Met daarachter een met bomen omzoomd plein geschikt voor evenementen en wellicht plaats voor een parkeergarage. Ook leuk, het gebouw van de twee wezen in te richten als informatiecentrum en de naastliggende RK kerk te verbouwen tot kantoorruimte.

Door het presenteren van deze plannen (in samenhang met het plan voor de aankoop van de beganegrondverdieping van de voormalige Rabobank) wordt de suggestie gewekt dat realisatie van deze aantrekkelijke plannen alleen maar mogelijk wordt als eerst de Rabobank wordt aangeschaft.

Maar dat is natuurlijk niet het geval. De ontwikkeling van dit plangebied staat volkomen los van de aanschaf van de Rabobank.

In mindere mate geldt dat ook voor de verdere ontwikkeling van de Bierkade.

Hier is  het streven gebruik te maken van de geringe boekwaarde van het stadskantoor om (althans voor het oog) de bestaande grondpositie met een positief resultaat af te wikkelen.

De adder die hier onder het gras zit is dat de SED organisatie geen genoegen zal nemen met een opbrengst die gelijk is aan de boekwaarde, maar een opbrengst zal verlangen die overeenstemt met de marktwaarde.

Een opbrengst die dan weer gebruikt zal worden voor realisatie van de centrale huisvesting voor de SED organisatie.

Hoe de daarover gemaakte afspraken luiden is me niet duidelijk. Of daarover op Agora vragen zijn gesteld is evenmin duidelijk en dus is wederom het gevaar levensgroot aanwezig dat louter en alleen op basis van de aantrekkelijkheid van de locatie Molenweg (zondermeer waar) en vermeende ontwikkelingen in de Westerstraat en de Bierkade besloten wordt om toch maar € 635.000,- extra te lenen voor de aanschaf van een nieuw loket.

Extra verleidelijk omdat daarbij horende kapitaalslasten reeds in de meerjarenbegroting zijn opgenomen.

Maar die meerjarenbegroting biedt feitelijk geen ruimte voor de beoogde ontwikkeling van de Westerstraat en de Bierkade, omdat de opbrengsten uit verkoop van die locaties aangewend zullen moeten worden voor de realisatie van een centrale huisvesting van de SED organisatie.

Kortom het zijn gecompliceerde afwegingen die moeten worden gemaakt en dan wordt pijnlijk duidelijk dat de tijd die de raad daarvoor wordt gegund veel te kort is.

Maar zolang de raad daar genoegen mee neemt, kunnen we daar (als buitenstaanders) alleen maar onze verbazing over uitspreken.

januari 2, 2015 Posted by | Geldsmijten, SED | Plaats een reactie

Verenigingsleven

ReijswoudAls gezegd hebben de “grote” oppositie partijen (D66, VVD en PvdA) een tweetal moties ingediend. Eerst maar even de motie Reijswoud (VVD) c.s.

De hele motie kunt U hier lezen. Doel van de motie is het reduceren van de faalkansen. Men verzoekt het College daarom:

– De aansturing van de projectorganisatie inhoudelijk meer robuust te maken door de aanstelling van een (externe) programmamanager   met  aantoonbare expertise, kennis en ervaring in soortgelijke projecten om het project te leiden;

– De projectorganisatie de beschikking te geven over een goed ingevoerde aanbestedingsjurist met aantoonbare expertise, kennis en ervaring in soortgelijke projecten;

-De beoordelingscommissie te verstevigen door de leden in de gelegenheid te stellen zich met externe expertise bij te laten staan;
-Het beschikbare budget voor de projectorganisatie substantieel te verhogen;

Wat ik hier uit opmaak is dat de indieners geen fundamentele kritiek hebben op de manier waarop de gunningscriteria zijn vormgegeven, maar dat men  twijfels heeft of de vormgever één en ander tot een goed einde kan brengen.

Wethouder de Jong zal ongetwijfeld met enige wel gekozen woorden een einde aan deze twijfel maken (althans in de opvatting van de meerderheid van de raad). Hij zal er op wijzen dat de uiteindelijk beslissing zal worden genomen door deskundigen en dat de voorgestelde procedure reeds mogelijkheden biedt om externe deskundigen te raadplegen.

oostendeDan de motie die door van Oostende (PvdA) c.s. is ingediend. Dezelfde indieners als de bovenstaande motie maar grappig genoeg deze keer wel kritiek op de gunningscriteria. Men vraag het college om,

In deel 3 Randvoorwaarden en gunningcriteria het volgende aspect te wijzigen.
Punt A . De in het door de raad vastgestelde vlekkenplan de plaats en de ruimte voor recreatiewoningen als minimum te handhaven, De strandfunctie zoals nu opgenomen ook te handhaven. Alle overige voorzieningen niet als minimum eis te stellen, maar als gewenst te benoemen. En vervolgens een waarderingstabel  op te nemen voor deze en/of nieuwe recreatieve functies.

Deze wijziging in de gunningscriteria lijkt te zijn ingegeven door de zorgt over de rentabiliteit van de mogelijke inschrijvers. Een zorg die ik deelde toen in nog niet wist welk investering er gevraagd werd voor wat betreft de aanleg van een strand.

Die zorg is echter aanzienlijk afgenomen nu ik weet dat dit een investering is van 1.2 miljoen euro. Dit bedrag staat gelijk aan dertig jaar erfpacht en resulteert in een aanzienlijk lagere grondwaarde dan ik in mijn vorige bericht heb aangenomen. (€ 30,- m2)

Kortom de drie grootste oppositiepartijen dienen twee moties in. De ene motie heeft geen fundamentele kritiek op gunningscriteria maar ziet een oplossing in beter gekwalificeerd personeel. De andere motie bekritiseert wel de gunningscriteria  en wenst een verlaging van de minimum eisen uit angst dat anders een investering door derden niet zal lonen.

Een cijfermatige onderbouwing van die angst ontbreekt uiteraard en dat maakt die angst dan ook niet meer dan een slag in de lucht.

Voor wat betreft het op voorhand inhuren van  externe deskundigen laat men discreet in het midden wie voor die kosten zou moeten opdraaien.

De pot  reserve grondexploitatie is (na de door het college voorgestelde financiering) leeg.  Voor een substantiële verhoging  van de projectkosten dienen er dus andere middelen worden gevonden. Laat ik een gok doen, over een maand halen we het benodigde extra geld gewoon weg bij de subsidies voor het Enkhuizer verenigingsleven.

oktober 7, 2014 Posted by | Oostende, Recreatieoord, Reijswoud | 1 reactie

Nieuwe fata morgana’s

DalfsenVoordat ik de bezwaren van de oppositie bespreek, eerst even aandacht voor de opmerkingen vanuit de coalitie voor wat betreft de herinrichting van het recreatieoord.

Zo wilde van Dalfsen (CU/SGP) bijvoorbeeld graag weten wie die marktpartijen nu eigenlijk waren en waaruit hun reacties uit bestonden.

Uit het antwoord van de Jong viel weinig meer op te maken dan dat er wat vrijblijvende telefoongesprekken waren geweest. In 2009 toen het vlekkenplan was aangepast en recentelijk in 2013.

Die vrijblijvende telefoongesprekjes worden in de rapporten deftig omschreven als zijnde marktconsultaties om het nog enig cachet te geven, maar de rauwe werkelijkheid is waarschijnlijk, dat als de “go” beslissing eenmaal is genomen er geen marktpartij zal zijn die ook maar enigszins bereid is om aan de wensen van de gemeente te voldoen.

Onder de marktpartijen die de gemeente ooit noemde zaten geen exploitanten van vakantieparken, hoogstens aannemers/ontwikkelaars die wilden bouwen en vervolgens (tweede huisjes) wilden verkopen. Ik schreef daar eerder al over in betwijfelen. Maar tweede woningen bouwen is nu net niet wat de gemeente wil. Die wil een vakantiepark waarvan de bezetting (liefst wekelijks) verfrist wordt om de economische waarde voor Enkhuizen zo groot mogelijk te maken.

Verder weet ik ook niet of er exploitanten van vakantieparken zijn die 200 huisjes groot genoeg vinden om te exploiteren, maar daarover moet toch iets op het internet te vinden zijn. Maar als de gemeente weigert haar bronnen op dat punt prijs te geven, dat mogen wat mij betreft commissieleden ook best wat eigen initiatief tonen

Wat ik wel weet is dat de exploitanten de rentabiliteit zo hoog mogelijk willen opkrikken door eigen beheer van eigen voorzieningen zoals winkels en restaurants.

Wederom een doelstelling die haaks staat op hetgeen de gemeente van plan is.

Dus waar is al dat ambtelijke optimisme feitelijk op gebaseerd? Gaat het hier wellicht om niet meer dan wensdenken van ambtenaren die voor zichzelf een leuk project in het vooruitzicht hebben gesteld? Iets waar ze jaren mee bezig kunt zijn zonder enig tastbaar resultaat.

Hoe lang geleden is het inmiddels al weer niet dat de ambtelijke oplossing voor de SMC impasse was “een gefaseerde realisatie van het oorspronkelijke project”. Ik heb het toen omschreven als een fata morgana, omdat de voorwaarden waaronder het oorspronkelijke project gerealiseerd konden worden niet meer bestonden. Hoeveel zijn we inmiddels verder gekomen in dat dossier? Geen meter.

We gaan zelfs procederen om ontwikkelaar de Nijs te dwingen om alsnog het onmogelijk te doen.

Hetzelfde zie ik ook hier gebeuren als de “go” beslissing eenmaal genomen is. Eindeloos vergaderen over zaken die uiteindelijk tot niets anders zullen leiden dan ambtelijke omschrijvingen van fata morgana’s.

De CU/SGP heeft een eigen website, daarop wil men nog wel eens wat publiceren. Waar ik nu nieuwsgierig naar ben is HUN analyse van het antwoord op de vragen van hun commissielid Dalfsen. Op dit blog vindt u in de meest rechtse kolom een link naar hun nieuwsfeed (en die van andere partijen die ook een nieuwsfeed hebben).  Even in de gaten houden dus.

september 24, 2014 Posted by | Gebakken lucht, Recreatieoord | 7 reacties

Geen benul

dejongTijdens de commissievergadering over het REZ afgelopen dinsdagavond werd één ding duidelijk. Dankzij zijn promotie tot wethouder heeft het voormalige raadslid de Jong inmiddels zijn incompetentieniveau bereikt.

Anders dan wat clichématige opmerkingen ter verdediging van de plannen voor wat betreft het recreatieoord had hij niet tot zijn beschikking. De “echte” antwoorden moesten komen van de gemeentelijke manus van alles  J.Slagter.

Nadat de gemeentelijke organisatie in het verleden al jammerlijk had gefaald voor wat betreft de ontwikkeling van het recreatieoord , vroeg men nu om toestemming voor een herkansing door middel van een “go” beslissing. Is die beslissing eenmaal genomen dan verdwijnt de verdere voortgang van het project in een soort van zwarte gat, dat ook wel bekend staat als het college van B&W.

Wat me eigenlijk nog het meest verbaasde was de onthulling dat er kennelijk verplichtingen t.a.v. Sprookjeswonderland bestaan die dienen ter bescherming van het gebied (en daarmee de investeringen van SWL in dat gebied).

Men moet daarbij denken aan de verhoging van de dijk rond het gebied van ongeveer een halve meter. Maar feitelijk horen daar ook de aanpassingen van de infra-structuur bij. Noodzakelijk vanwege het grotere aantal bezoekers aan dat gebied dat SWL genereert.

De kosten hiervoor zouden feitelijk betaald moeten worden uit de erfpacht die SWL betaald. Maar de opbrengsten uit die erfpacht zijn inmiddels besteed aan ambtelijk geroezemoes, zoals de verbetering van het vlekkenplan (in het verleden) en de competitieve dialoog (in de toekomst).

ENKHUIZERZAND (1)Anders gezegd, SWL heeft de grond waarop zij gevestigd is “gratis” ter beschikking gekregen, omdat uit de erfpacht die zij betaald de voorzieningen moeten worden betaald die de gemeente moet treffen om haar investeringen veilig te stellen.

Een soortgelijke constructie probeert men (voor de verdere ontwikkeling van het recreatieoord) opnieuw uit te halen.

Ook nu krijgt de toekomstige exploitant van vakantiewoningen de grond “gratis” ter beschikking als hij tenminste bereid is de kosten van een aantal voorzieningen op zich te nemen.

Over de hoogte van die kosten heeft de raad geen enkel benul (zoals de raad ook geen enkele benul had over de kosten die de vestiging van SWL in het recreatieoord met zich mee zouden brengen).

Het verschil is dat SWL de voor haar te maken kosten verrekent via een erfpachtconstructie, terwijl de huisjesexploitant in natura moet leveren.

Dat wil zeggen hij moet iemand zien te vinden die de camping voor hem verplaatst, het strand aanlegt (plus een strand beschermende constructie) en vervolgens ook nog tien jaar lang het beheer van de openbare ruimte op zich neemt.

Het idee achter dit alles is, dat er creatieve ondernemers zullen zijn, die hun creativiteit zullen gebruiken om de gemeente uit de brand te helpen.

Ik vrees dat dit wensdenken is. Creative ondernemers gebruiken hun creativiteit in de eerste plaats om er zelf beter van te worden.

Maar de kern van de zaak is natuurlijk dat niemand ook maar enig benul heeft of deze ambtelijke regeldrift ook maar tot iets tastbaars zal leiden.

september 24, 2014 Posted by | Bestuurscultuur, Recreatieoord | 1 reactie

Marktpartijen

ENKHUIZERZAND (1)De gemeente wil dus in gesprek gaan met een drietal marktpartijen waarvan er uiteindelijk één zal worden uitverkoren om het project opwaardering van het Enkhuizerzand te realiseren.

Tijdens de informatiebijeenkomst werd gesteld dat deze marktpartijen tot tweemaal toe zijn geconsulteerd. In 2009 en 2013 en in beide gevallen was men uiterst positief.

De eerste vraag die opwelt is, waarom heeft men in 2009 (direct na aanschaf van de Uilenbanen en de verbeterde versie van het vlekkenplan) niet meteen doorgezet en geprofiteerd van de positieve houding van die marktpartijen.

Een tweede vraag die opwelt, maar niet tijdens de informatieavond werd gesteld is, “wat verstaan we eigenlijk onder marktpartijen”.

Ooit heeft er een lijstje van kandidaten in de Enkhuizer Krant gestaan. Ik heb toen even op het internet gekeken naar wat voor bedrijven dat waren.

Zonder uitzondering waren dat aannemers/projectontwikkelaars die door het gehele land recreatieparken realiseerden. In de bossen, in de duinen, langs het water. Het ene park nog aantrekkelijker dan het andere, maar ze hadden één ding met elkaar gemeen.

Het waren allemaal tweede huisjes die niet in de eerste plaats bedoeld waren voor de verhuur.

Nu geloof ik onmiddellijk, dat er een markt is voor de realisatie van tweede huisjes in Enkhuizen en dat je het aan ontwikkelaars kunt overlaten om een parkje te maken dat zo aantrekkelijk is dat die huisje ook zullen worden verkocht.

Alleen de toekomstige eigenaars van die huisjes zitten niet te springen om bepalingen dat zij jaarlijks maar 40 dagen van hun huisje gebruik mogen maken.

Zij zitten ook niet te springen om erfpachtcontructies, waarbij ze de 30 jaar lang niets betalen en daarna (???) euro’s per jaar.

En ook het idee dat men naast WOZ ook garant moet staan voor een vast bedrag aan toeristenbelasting zal weinigen aanspreken.

Er zal een vereniging van eigenaren moeten komen die niet alleen het onderhoud van het park op zich neemt, maar ook het onderhoud van de publieke ruimte en het beheer van de passantencamping.

Ook kun je het aan ambtenaren overlaten om zoiets op papier te regelen,  maar tegelijkertijd denk ik dat er op gebied van tweede huisje aantrekkelijke alternatieven zijn dan die de gemeente Enkhuizen nu aanbied.

Wat me tijdens de informatieavond opviel was dat alles vanuit het gemeentelijke gezichtspunt werd beredeneerd. Er vielen geen extra opbrengst uit de WOZ te verwachten, omdat de rijksbijdrage navenant zou worden gekort.

Maar dat is informatie waar de uiteindelijke eigenaar van het tweede huisje natuurlijk niets aan heeft. Die betaalt gewoon WOZ en toeristenbelasting.

De informatieavond was een aaneenschakeling van gemeentelijke voorschriften en wensdromen. Men wil daarover in gesprek met de marktpartijen, zoveel werd duidelijk.

Maar wat die markt nu precies inhield en hoeverre de gemeentelijke voorschriften en wensdromen aansloten bij de wensen van de markt bleef onbelicht.  Dat gaan we pas uitvinden als de go/no go beslissing is genomen.

En dat is ook de fase waarin de te lopen risico’s vrijwel allemaal in de categorie “hoog” zitten.

Het valt te hopen dat er tijdens de commissievergadering en nodige aandacht zal worden gegeven aan “de markt”. Anders ligt er een tweede SMC drama in het verschiet. Toen dacht de gemeente ook dat zij haar wil kon opleggen aan “de markt”. Het resultaat daarvan is inmiddels bekend.

september 17, 2014 Posted by | Recreatieoord | 6 reacties

Peterprincipe

ENKHUIZERZAND (1)Het kostte de raad 5 jaar geleden nog geen half uur om te besluiten om € 550.000,- te onttrekken aan de exploitatie van het grondbedrijf om tot een verbeterde versie van het vlekkenplan van het recreatieoord te komen. Die € 200.000,- die nu gevraagd wordt  om een op concurrentie gerichte dialoog te voeren zal er dus ook wel komen.

Kortom, er is inmiddels driekwart miljoen uitgegeven aan de opwaardering van het recreatieoord, maar er is geen cijfermatige onderbouwing of de gestelde doelen ook maar enigszins realistisch zijn.

Wil het vakantiehuisjesplan gerealiseerd worden dan zal de bestaande camping verplaatst moeten worden, maar het ontbreekt aan een betrouwbare indicatie over de kosten van zo’n verplaatsing.

De strandfunctie moet worden verbetert, maar ook hier geen enkele indicatie van de kosten. Alleen complexe constructies waarbij de gemeente de grond gratis ter beschikking stelt aan een projectontwikkelaar en van hem gevraagd wordt de kosten van (o.a.) de strandfunctie te betalen.

Projectontwikkelaars zijn gewoonlijk niet van de straat. Die vragen dus gewoon om een indicatie van de kostprijs van het verbeteren van  de strandfunctie bij een bedrijf dat daar in is gespecialiseerd.

Stel dat die kostprijs 1 miljoen is, dan wil dat dus zeggen dat je bij 200 woningen al op een kavelprijs zit van 5000 euro. Tel daar bij op de kosten van het bouwrijp maken van de grond en de verplaatsingskosten van de camping en je komt tot een totale kavelprijs.

peter principeVoor de verplaatsingskosten geldt het zelfde. Het moet toch niet al te moeilijk zijn om een bedrijf als de Grondmij een indicatie te vragen van de kosten voor het inrichten van een camping terrein. Maar nee dat gebeurt niet. Het vormt een van die vele losse eindjes die tijdens de op concurrentie gerichte dialoog die zal moeten worden vastgeknoopt.

In plaats van zelf indicaties op te vragen en enig rekenwerk te verrichten, wordt er dat uitbesteed aan deelnemende bedrijven, die dat uiteraard niet gratis zullen doen. Wel wordt er een ingewikkelde matrix opgesteld waarmee de diverse aanbiedingen kunnen worden vergeleken.

Maar het zou dus zo maar kunnen, dat we tijdens die dialoog tot de ontdekking komen dat al die plannenmakerij (financieel gezien) volstrekt onrealistisch is en dat we dus driekwart miljoen hebben uitgegeven aan onhaalbare plannen.

De pot waaruit de opwaardering gefinancierd had moeten worden (exploitatie grondbedrijf) is in middels leeg, dus daar staan we dan.peter principle

Lijkt allemaal verdacht veel op het SMC en de brede school. Mooie plannen, eindresultaat nul. Bij het SMC en de brede school wordt nog de illusie gewekt  dat de kosten van die plannenmakerij kan worden verhaald op derden,

Bij het REZ zal het precies het omgekeerde gelden. De deelnemers aan de op competitie gerichte dialoog zullen de kosten van hun rekenwerk gewoon bij de gemeente indienen.

Misschien wordt het voor de leden van de raad toch eens tijd dat ze zich gaan verdiepen in de uitgangspunten van het Peterprincipe.

Tweedehands versies van dit standaardwerk zijn nog steeds verkrijgbaar bij Bol.com of in de originele Engelse versie, bij Amazon.

september 10, 2014 Posted by | Peterprincipe, Recreatieoord | 5 reacties