Pim's Prietpraat

Bemoeienissen van een buitenstaander

Beproefde werkwijze

stadhuisNaar mijn mening bestaat er zoiets als een beproefde werkwijze. In dit geval, als een werknemer afspraken maakt die resulteren in een betalingsverplichting, hij de aard en omvang van die afspraken schriftelijk voorlegt aan zijn superieuren.

Die beproefde werkwijze geldt voor het bedrijfsleven en de overheid. In de kwestie rond de verzwaring van het elektra van de Drommedaris is de gemeente van die beproefde werkwijze afgeweken. Dat is waar haar beweringen op neerkomen.

Er hebben weliswaar tot  tweemaal toe gesprekken plaatsgevonden met Hillen & Roosen  en daarin is tot tweemaal toe overeenstemming bereikt over de betaling die er aan Hillen & Roosen diende te worden verricht door de gemeente, maar van die gesprekken bestaat geen verslag.

Dat is een afwijking van de beproefde werkwijze. De arrogantie van de gemeente (maar ook van de raad) bestaat er uit, dat de gemeente alleen maar hoeft te zeggen dat ze een beproefde werkwijze niet heeft toegepast en iedereen denkt (inclusief de raad) dat zal dan wel.

De aanwezigheid van de door mij gevraagde stukken is regel. Men lijkt er van uit te gaan, dat ik dien te bewijzen dat die regel ook in dit geval van toepassing is.  Een slimme poging tot omkering van de bewijslast, waarvan moet worden afgewacht of de rechter het daarmee eens is.

Het is in mijn ogen de gemeente die moet beargumenteren waarom zij de regel (in dit bijzondere geval) niet heeft toegepast.

De mondeling gegeven reden was efficiëntie. De schriftelijke reden, zoals in haar verweerschrift is vastgelegd, is  dat alleen de raad bevoegd is besluiten te nemen aangaande aanvullende werkzaamheden. En omdat de ambtenaar geen besluit kon nemen, was er ook geen noodzaak tot het maken van een verslag.

Ik begrijp dat je met het opzetten van dat soort van redenering toch nog een leuke boterham kunt verdienen bij de gemeente, maar ik word daar heel erg droevig van.

Dat het nemen van besluiten het privilege van de raad is, weet naar ik aanneem ook de bestuursrechter wel. Maar om dat als argument te gebruiken om geen verslag te maken van de betalingsafspraken die er met derden worden gemaakt, lijkt me geen goed idee.

De afspraken met de aannemer werden gemaakt door de op één na hoogste ambtenaar van de gemeente, Jan Slagter.  Als die niet bevoegd is om namens de gemeente afspraken te maken, wie dan wel? Natuurlijk, hij zal er altijd bij zeggen dat de afspraken die hij maakt  altijd goedgekeurd moeten worden door zijn superieuren. In eerste instantie is dat de wethouder, maar uiteindelijk de raad.

Het resultaat van zijn afspraken zal hij voorleggen aan de wethouder, die vervolgens bepaalt, welke delen van het onderhandelingsresultaat aan de raad worden voorgelegd om een instemmingsbesluit te krijgen.

Kortom, het feit dat een ambtenaar in bepaalde situaties niet bevoegd is om een besluit te nemen, zegt niets over zijn bevoegdheid om namens de gemeente te onderhandelen over een (door de raad) te nemen besluit. Maar alvorens het resultaat aan de raad kan worden voorgelegd dient eerst de wethouder overtuigd te worden.

In Enkhuizen gebeurt dat kennelijk nooit op basis van een schriftelijk stuk, maar mogen de ambtenaren in kwestie in het voorbijgaan iets roepen over de overeenstemming die ze hebben bereikt. En als dit niet een correcte weergave is van de gebruikelijke gang van zaken, waarom beweert de gemeente dan, dat het in deze kwestie wel de gang van zaken is geweest?

Ik vrees, dat de werkelijke reden is, dat men om politieke redenen er voor koos te liegen over de werkelijke kosten van de verzwaring. En toen men eenmaal dat besluit had genomen, was er geen weg terug meer en werd de ene leugen op de andere gestapeld.

Met als voorlopige uitkomst, dat we kunnen concluderen dat de gemeente gebruik maakt van valse offertes om de raad ergens toe over te halen en de raad daar verder geen punt van maakt, want waarom zou je over zoiets druk maken? Gelukkig mogen wij over een half jaar zeggen wat we daar van vinden, waarna we weer 4 jaar onze mond moeten houden.

Advertenties

augustus 1, 2017 - Posted by | Bestuurscultuur, Drommedaris, Klungelen

5 reacties »

  1. Je staat met een uitgebreid artikel in het NHD morgen zag ik net op internet. De uitspraak is over 6 weken, ben heel benieuwd!

    Reactie door Hans Langbroek | augustus 3, 2017 | Beantwoorden

    • Wat mij betreft prima verslag. Blij dat Paul er was. Zelf ben je te veel betrokken bij de gang van zaken om een goed verslag te kunnen maken.

      Reactie door Pim | augustus 4, 2017 | Beantwoorden

      • Je verslagen zijn niet echt subjectief, maar juist objectief, feitelijk en zakelijk neergezet. Dus het zijn goede verslagen.
        Zelf heb ik het idee dat de rechter jou meer in het gelijk zal stellen dan de gemeente, uitgaande van hoe ik zelf tegen die zaak aankijk.

        Helaas zijn de wethouders die dit veroorzaakt hebben al weg en is de partij van de laatste wethouder die dit onder z’n hoede had, de man die geen notulen nodig heeft, ineens doodstil over deze zaak. Maar als de rechter straks jou in het gelijk stelt zal dit toch echt een lange politieke staart dienen te hebben.. Al zal dat met de huidige raad misschien nogal meevallen. Een deel van de huidige raadsleden zijn echte “follow the leader”-mensen, uitstekend geschikt om in marsorde achter de vlaggen, vanen en wanen aan te marcheren die een (coalitie)leidersfiguur ze voorlegt.

        Reactie door Hans Langbroek | augustus 5, 2017 | Beantwoorden

        • De gemeente denkt dat een uitspraak van de Hoge Raad van toepassing is. “Als hetgeen de gemeente stelt niet ongeloofwaardig is, dan is het aan de eiser om te bewijzen dat ontbrekende documenten bestaan.” Ik ben er van uitgegaan, dat die bewijsplicht vervalt als ik aannemelijk maak dat het standpunt van de gemeente volstrekt ongeloofwaardig is. Dat je niet het ene ogenblik kunt opschrijven dat de kosten van verzwaring € 100.000,- bedragen, en een jaar later € 20.000,- en je in de tussentijd niets op papier hebt gezet met behulp waarvan die transitie verklaard kan worden.

          Ik hoop dat de rechter een tussenvonnis uitspreekt en bepaalt dat ze getuigen wil horen, de aannemer, de projectleider van de gemeente, de stichting of misschien wel de architect.

          Verlies ik, dan heb ik pech gehad. Ik heb in ieder geval mijn best gedaan de waarheid boven tafel te krijgen en dat is meer dan de 10 fracties hebben gedaan. Ik heb ze alle tien gevraagd of ze het financiële risico dat ik nam van me over wilde nemen. Dat kwam neer op € 10,- per raadslid.

          Van de 10 fracties was er één die daartoe bereid was, de andere negen wilde niet of lieten niets van zich horen. Mijn indruk is dat het blootleggen van de waarheid geen hoge prioriteit heeft bij die 9 fracties.

          Reactie door Pim | augustus 6, 2017 | Beantwoorden

  2. ach de gemeente heeft wel vaker last van de regels ( die voor de burger wel geld, en waar ze streng op toe zien dat die gevolgd worden ) en die worden dan op zij geschoven omdat het ze beter uitkomt !! en bijna elk raadslid en wethouder ziet niets en hoort niets en vooral zegt niets !!

    Reactie door john | augustus 1, 2017 | Beantwoorden


Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s