Wedden dat.

College van B&W
Frauduleus?

De WOB zaak die ik bij de bestuursrechter heb aangekaart loopt voorspoedig. De dagvaarding is ingediend, en daarop is inmiddels al een reactie van de gemeente ontvangen. Zo’n reactie heet Conclusie van Antwoord in rechtbanktermen.

Het wachten is nu op de datum  van de “zitting” waarop de rechter zal bekijken of partijen het wellicht toch met elkaar eens kunnen worden. Lukt dat niet dan doet hij uitspraak.

Mijn eis is, dat hij de gemeente opdraagt mij de ontbrekende stukken alsnog ter inzage te geven. Het standpunt van de gemeente is, dat zij daar niet aan kan voldoen omdat die stukken er niet zijn.

Eén ding is zeker, je kunt niet bewijzen dat iets er niet is. Je kunt hoogstens aannemelijk maken dat het er niet is.

Voor mij geldt het hetzelfde, ik moet aannemelijk maken dat iets er wel is. Volgens Baas heeft de gemeente (als overheid) op dit punt een voorsprong. Althans ten opzichte van de raad. Die heeft hij voorgehouden dat zij er op moet vertrouwen dat de overheid de waarheid spreekt, tenzij men kan bewijzen dat dit niet het geval is.

Hij eist dus vertrouwen van de raad en eist tegelijkertijd dat de raad het bewijs levert dat het college dat vertrouwen niet waard is. Dat laatste is niet waar. De raad kan gewoon “vinden” dat een college haar vertrouwen niet langer waard is.

Dat hoeft ze niet te bewijzen, ze kan dat gebrek aan vertrouwen gewoon uitspreken. Het vergt niet meer dan durf om dat te doen. De raad van Enkhuizen ontbeert die durf, maar kwelt zichzelf over het vinden van een bewijs.

Uit het feit dat ik wel, maar de raad niet, naar de rechter kan stappen over hetzelfde onderwerp concluderen sommige raadsleden dat een burger meer mogelijkheden heeft dan raadsleden. Helaas is dat een verkeerde conclusie.

In de relatie college/raad fungeert de raad als rechter die een politiek oordeel velt. Waarbij ze zelf bepaalt wat ze bewezen acht. Ze kan dingen bewezen verklaren waar rechters over zouden aarzelen ze bewezen te verklaren.

De bestuursrechter velt geen politiek oordeel. Zijn taak is om te beoordelen of een wet (in dit geval WOB) op correcte wijze is uitgevoerd.

Alleen als dat naar zijn opvatting niet het geval is, kan hij mijn eis toewijzen en de bestuurders opdragen mij de informatie te verstrekken waarom ik heb gevraagd.

Wat er dient te gebeuren met de bestuurders die de wet niet op correcte wijze hebben uitgevoerd valt buiten zijn bevoegdheid. Dat is de bevoegdheid van degenen die toezicht houden op het werk van die bestuurders. In dit geval dus de gemeenteraad van Enkhuizen.

De raad is volstrekt autonoom. Dat wil zeggen dat zij aan niemand verantwoording hoeft af te leggen. Ze kan er voor kiezen, maar er bestaan op dat punt geen voorschriften.

Iets ingewikkelder ligt het als er sprake is van frauduleuze praktijken. Die zijn namelijk strafbaar. Onderzoek daar naar is in handen van het Openbaar Ministerie. Maar daarvoor moet natuurlijk wel aangifte worden gedaan.

Dat er in deze kwestie sprake is van een frauduleuze offerte (waarmee getracht werd de raad over te halen tot het doen van een betaling aan de aannemer) ligt er volgens mij vrij dik bovenop, maar de raad ziet dat kennelijk anders.

Zo beweerde de gemeente aanvankelijk dat de kosten van verzwaring ongeveer € 100.000,- bedroegen om uiteindelijk te beweren dat zij slechts € 20.000,- waren.

Mijn stelling is dat de oorspronkelijk bewering gebaseerd was op een frauduleuze offerte en dat het college daar ook van op de hoogte was.

In het dossier bevindt zich namelijk geen document waaruit blijkt dat het college de aannemer op dat punt heeft gecorrigeerd.

Kortom, het college heeft willens en wetens een frauduleuze offerte gebruikt om de raad er toe te bewegen dat ze een krediet moest verstrekken, opdat de aannemer een ton kon  worden betaald.

Dat die opzet mislukte, maakt het feit niet anders.

De raad is die frauduleuze opzet tot dusver niet opgevallen. Waarschijnlijk omdat de gemeente er beter van is geworden. Uiteindelijk is de aannemer namelijk niet betaald. Je zou daar de conclusie uit kunnen trekken dat de gemeenteraad van Enkhuizen instemt met frauduleus optreden van haar college, zolang de gemeente er maar voordeel aan heeft.

Dat belooft wat voor de aanbesteding van het REZ.

Ik vind dat tamelijk opzienbarend nieuws en daarom schrijf ik er ook over.  De raad komt echter aanstaande dinsdagavond weer bijeen. Wedden dat ze het er niet over zullen hebben?

Advertenties

Auteur: Pim

Als blogger druk bezig met de Paljas Projecten, zoals Pim's Prietpraat en Gedupeerden.*

2 gedachten over “Wedden dat.”

  1. ik zou er niets van verwachten , zoiets van elkaars handen wassen ,2 handen op 1 buik , iets in de grote doofpot willen houden !

    1. Ben ik absoluut niet met je eens. De vraag die de rechter dient te beantwoorden is, heeft de gemeente de wet correct uitgevoerd. Anders gezegd, heb ik aannemelijk weten te maken dat het door mij gevraagde document er is.
      Ook al ontkent het college dat er betalingsafspraken zijn gemaakt, er is tamelijk overtuigend bewijs dat dit wel het geval is. Er is namelijk drie keer een poging gedaan om de raad er van te overtuigen een krediet beschikbaar te stellen om betaling van de aannemer mogelijk te maken.

      Volgens mij dient van elke afspraak met derden, waaruit betalingsverplichtingen voorvloeien voor de gemeente, worden vastgelegd. Dat geldt niet alleen voor de overheid, maar in elke normale bedrijfstak. Ik denk niet dat de rechter de redenatie van de gemeente waarom dat in dit geval niet is gedaan en die weinig overtuigend is, zal volgen.

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s