Janboel

janboelDe hoofdpersonen in Dromgate heten allebei Jan. Jan Verhulst is directeur van Hillen & Roosen. Jan Slagter is loco-secretaris van de gemeente Enkhuizen.

Beide Jannen spraken op 11 maart 2015 met elkaar af dat Hillen & Roosen de verzwaring van het elektranetwerk van de Drommedaris voor eigen rekening en risico zou aanleggen, waarbij Slagter toezegde dat het college de raad zou voorstellen een garantie af te geven van waaruit de kosten voor deze voorziening (begroot op € 100.000,-) betaald kon worden. Die toezegging doet het college gestand in haar raadsvoorstel  van 31-3-2015.

Tijdens een bouwbespreking doet projectleider Piet Conijn enthousiast verslag van het resultaat van die bijeenkomst. De notulen van die bespreking vermelden dat het geschil tussen Hillen & Roosen en de gemeente over de vertragingskosten is opgelost als gevolg van een opdracht door de gemeente ter waarde van € 100.000,-.

Er speelde dus niet alleen een geschil over de kosten van verzwaring, maar ook over de meerkosten als gevolg van ontstane vertragingen. In haar raadsvoorstel van van 31-3-2015 spreekt het college dat echter tegen. Daarin stelt ze, dat ze de eis voor compensatie van extra vertragingskosten heeft afgewezen.

Beide opvattingen kunnen niet tegelijkertijd waar zijn. Zowel Slagter (auteur van het raadsvoorstel) als Conijn waren namens de gemeente aanwezig bij het gesprek met Verhulst.

Beiden beweren geen gespreksverslag te hebben gemaakt van deze tamelijk cruciale bijeenkomst met Verhulst.

Een jaar later (op 11-5-2016) vindt een nieuw gesprek plaats tussen Verhulst en Slagter. Ditmaal over een compromis. Ook van dit gesprek wordt volgens Slagter geen verslag gemaakt uit efficiëntie overwegingen. De inhoud ervan wordt vastgelegd in het raadsvoorstel van 31-5-2016.

Daarin wordt vastgelegd dat de kosten van verzwaring begroot zijn op € 30.000,- waarvan de aannemer 1/3 voor zijn rekening zal nemen. De netto-kosten voor de verzwaring zijn dus in één jaar tijd gedaald van € 100.000,- naar € 20.000,-. In hetzelfde raadsvoorstel (dat door de raad in juli 2016 wordt behandeld) stelt het college voor om de aannemer totaal € 60.000,- te betalen. Ook beweert ze niet over een factuur te beschikken waarmee de vordering van de aannemer kan worden gerechtvaardigd.

Naar aanleiding van deze feiten mail ik een tweetal vragen aan Verhulst.

  1. Wat is de reden dat hij geen factuur heeft uitgemaakt voor de vordering die hij op de gemeente heeft?
  2. Wat is zijn verklaring voor het feit dat hij boven de kosten voor verzwaring (€ 20.000,-) recht meent te hebben op een bedrag van € 40.000,-?

Verhulst geeft ontwijkende antwoorden op beide vragen, maar stuurt ze wel door naar Slagter. In het begeleidende schrijven stelt hij, “ik wil ook daar niet in de fout gaan.”

Het “daar” in deze zin heeft betrekking op zijn eerdere verzoek in hetzelfde schrijven. Raadslid Kunst heeft hem geadviseerd een brief naar de raad te schrijven.

Om te voorkomen dat de “verkeerde dingen” worden gezegd, vraagt hij Slagter om samen de tekst en strekking te redigeren. Dit resulteerde uiteindelijk in de brief aan de raad van 20 oktober 2016. Toen ik haar onder ogen kreeg sprak ik het vermoeden uit dat ze in de Breedstraat was opgesteld. Dat vermoeden is dus juist gebleken.

Deze brief is door de raad naar de prullenbak verwezen. Al met al kun je stellen dat beide Jannen er al met al een Janboel van hebben gemaakt. Vast staat dat beiden zeer nauw hebben samengewerkt om een vordering op de gemeente gestalte te geven, waarbij gebruik werd gemaakt van misleidende documenten.

Zo was de offerte die aan de raad werd verstrekt al achterhaald op het moment dat ze werd getoond. Op dat moment was er een herziene versie beschikbaar die € 15.000,- lager was. Maar ook die herziene versie bevatte elementen die in strijd waren met de werkelijkheid.

Ook de angst van Verhulst om “verkeerde dingen” te zeggen vraagt om een verklaring. Hem is het raadsvoorstel (hoogst ongebruikelijk) ter goedkeuring voorgelegd en hij heeft daaraan zijn goedkeuring verleend. Volgens de gemeente toont dit aan dat wat in het raadsvoorstel is vastgelegd een correcte weergave is van hetgeen is afgesproken.

Maar voor hetzelfde geld toont het aan dat beide Jannen in hetzelfde complot zaten. Een complot dat tot doel had de raad ervan te overtuigen dat de aannemer een vordering had op de gemeente van € 100.000,- en toen dat mislukte een vordering van € 60.000,- en toen ook dat mislukte, moest een door Slagter geredigeerde brief alsnog uitkomst bieden. En ook dat mislukte tot dusver.

Je kunt wel blijven roepen dat de aannemer voor eigen rekening en risico opereerde, maar als je als gemeente zoveel moeite doet om hem toch te betalen, dan kun je nauwelijks nog spreken van een risico.

Het enige risico dat je dan nog neemt is dat de Enkhuizer raad geen flauw benul heeft van waar ze mee bezig is. Helaas komt dat nogal eens voor en leidt dat tot onlogische besluiten, die gebaseerd zijn op politieke onderbuik gevoelens en zelfoverschatting. Maar dat terzijde.

janboel2Beide Jannen moeten hebben geweten, dat de aan de raad getoonde offerte niet deugde. Ze bevatte inrichtingskosten die niet voor rekening van de gemeente waren. Ze bevatte kosten voor het afbreken en opbouwen van meubilair die niet waren gemaakt. Ze bevatte kosten voor het 4 weken langer in stand houden van de bouwplaats die evenmin waren gemaakt.

Maar ondanks deze opvallende gebreken ontbreekt elke correspondentie daarover in het dossier, zoals er ook geen enkele verklaring bestaat voor het feit dat boven de kosten van verzwaring € 40.000,- extra betaald diende te worden.

De vraag die zich opdringt is, waar zit ik in hemelsnaam naar te kijken? Twee Jannen die een poging deden om de gemeente een ton “lichter” te maken en die, nu dat is mislukt, hun poging hebben opgegeven? Of is de aannemer uiteindelijk gewoon stiekem betaald en zijn de uitgaven op een andere begrotingspost geboekt?

Zoals de uit de hand gelopen kosten voor projectmanagement geboekt zijn als personeelskosten. Of andere bouwkosten als achterstallig onderhoud of weer andere kosten als “ïnhuur”.

Maar de meest intrigerende vraag is natuurlijk, beperkt het complot zich tot deze twee Jannen? In theorie is dat mogelijk. Immers, het college beweert dat er geen ambtelijke verslagen zijn van de besprekingen die met de aannemer hebben plaatsgevonden. Ik vind dat hoogst ongeloofwaardig en daarom vraag ik de rechter om daar uitspraak over te doen. Maar dat er sprake is van een complot om de raad te misleiden over de ware aard van de gemaakte afspraken kun je nu al vaststellen.

Dat de raad dat tot dusver niet heeft gedaan stelt het college dan weer in staat om in haar conclusie van antwoord (in de door mij aangespannen rechtszaak) te eindigen met “Daarbij mag niet onbesproken blijven dat de gemeenteraad geen twijfels heeft gehad over de verantwoording en informatieverstrekking die het college heeft gegeven.”

In werkelijkheid hebben twee raadsfracties verzocht om uitstel, omdat ze de verstrekte informatie onvoldoende achtten. Door de overige acht fracties zijn twee amendementen ingediend die beide zijn verworpen. Het collegevoorstel behaalde evenmin een meerderheid.

Ik heb het al vaker gezegd, wanneer het de overheid uitkomt spreekt ze de waarheid, als het haar niet uitkomt fantaseert ze er vrolijk op los.

 

Advertenties

Auteur: Pim

Als blogger druk bezig met de Paljas Projecten, zoals Pim's Prietpraat en Gedupeerden.*

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s