Gaan met die banaan.

bananenbootIn mijn vorige column besprak ik de brief van Hillen & Roosen aan de gemeente van 8 april 2016. Dit keer de brief van de gemeente aan Hillen en Roosen.

Ze is gedateerd 20 juli 2016, dus ruim nadat de raadsvergadering van 5 juli had plaatsgevonden.

Aanvankelijk begreep ik het formaat van de brief niet. Pas na lezen van de laatste alinea werd me duidelijk wat de bedoeling was. Die alinea luidt als volgt,

Nu de raad dit voorstel niet heeft aangenomen of een ander besluit heeft genomen, zien wij voor onszelf geen mogelijkheid om dit onderwerp opnieuw op de agenda van de raad te plaatsen. Dit zou alleen mogelijk kunnen zijn door een initiatief vanuit de raad zelf.

Aha, duidelijk. Er is een initiatief van de raad nodig om de dreiging van een proces tussen gemeente en aannemer af te wenden. Daarom had de brief het formaat van een raadsvoorstel.

Ze bevat informatie waar de aannemer geen enkele belangstelling voor zou kunnen hebben (hij wordt zelfs uitgenodigd om de raadsvergadering te beluisteren, gekker moet het niet worden), maar tegelijkertijd vormde het wel een uitstekend vertrekpunt voor een door de raad te nemen initiatief.

Rekening houdende met hetgeen er in de brief van 20 jullie is gesteld bla bla verzoeken we het college om een twee drie hupsakee. Het initiatief heet “een motie vreemd aan de orde van de dag”. Kan voor elke raadsvergadering worden ingediend. Als de motie wordt aangenomen, voert het college datgene wat de motie haar opdraagt uit.

In dit geval dus, betaling van de aannemer overeenkomstig haar eerdere voorstel. Klaar is Klara en over tot de orde van de dag.

Dat de brief/raadsvoorstel een tweetal zaken als feit presenteert, terwijl ze dat in werkelijkheid niet zijn mag de pret niet drukken. Daar leest iedereen gewoon overheen.

Wat ik wel een schoonheidsfoutje vind, is dat de opvatting die Hillen & Roosen heeft uitgesproken over het raadsvoorstel van 31 mei 2016  (een heldere en juiste weergave van hetgeen er was besproken) is opgenomen in de brief annex raadsvoorstel.

Leuk compliment van Jan aannemer voor Jan ambtenaar, maar je kunt ook overdrijven. Dat beide Jannen verschrikkelijk content met elkaar zijn had ik al begrepen uit de emails waarin ze elkaar prettige vakanties toewensten. Conclusie, dat zit wel goed tussen die twee.

Maar je krijgt toch een beetje de smaak van WC eend in je mond. “Dit raadsvoorstel, betreffende WC eend, heeft de goedkeuring van WC eend”.

Wat ik ook niet echt handig vind is dat de gemeente uit eigen beweging vaststelt dat het compromis van de baan is. Niet doen zou ik zeggen. Gewoon doen of je neus bloedt en uitgaan van het afgesloten compromis.

Dus, als mevrouw Keesman nog niet was geïnformeerd over de bedoeling van de brief, dan weet ze nu wat haar te doen staat.

Tenminste één van de acht tegenstemmers overhalen om voor te stemmen en de klus is geklaard. Maar waarschijnlijk laten ze zich allemaal wel overhalen omdat er (zoals ik altijd al heb gezegd) nooit een alternatief is geweest. Wat het college in haar laatste raadsvoorstel als alternatief presenteerde was slechts dagdromerij.

De raad heeft zich de kop gek laten maken door dat geroep over “Ik heb geen opdracht gegeven”, maar zoals ik al eerder heb aangetoond, dat is slechts gezwam in de ruimte.

De stichting heeft geen geld, de raad heeft zich daar in beslotenheid over laten informeren en dus komt de rekening van de aannemer gewoon bij de gemeente terecht. Hoe ingewikkeld je dat ook formuleert. Hoeveel omwegen je ook probeert te bewandelen. Het was, is en blijft altijd rekening gemeente.

De Drommedaris is een prachtig gebouw, een vreugde voor de mensen die er gebruik van maken, maar het is en blijft een witte olifant. Prachtig om te zien, maar duur in het onderhoud.

Onze raadsleden rusten nu nog even uit, maar komt september, dan verwacht ik toch een initiatief van Keesman, waarmee de kwestie uit de wereld zal worden geholpen. Alleen jammer dat we nooit zullen weten waarom de gemeente met de stichting is overeengekomen dat de kosten van de aanleg € 30.000,- zijn en ze tegelijkertijd de aannemer (die de aanleg heeft verzorgd) € 60.000,- betaalt.

Maar de meerderheid van de raad denkt al gauw, “zelf worden we er niet armer van en de meerderheid van de bevolking heeft geen benul of kan het niks schelen”.

Ik zou dus zeggen gaan met die banaan. Over hoe het verder moet met mijn WOB verzoek een andere keer.

Advertenties

Auteur: Pim

Als blogger druk bezig met de Paljas Projecten, zoals Pim's Prietpraat en Gedupeerden.*

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s