Dat is het spel

quizmasterIk heb er op you tube tevergeefs naar gezocht. De sketch van “Neerlands Hoop in Bange Dagen” over het spel, zijn regels en de toepassing ervan.

Het ging als volgt. Freek de Jonge fungeerde als quizmaster en stelde eenvoudige vragen aan de zaal. De antwoorden die werden geroepen werden stuk voor stuk afgekeurd. Het “juiste” antwoord bleek telkens weer een kolderieke vondst van de quizmaster zelf te zijn.

Elke cyclus (vraag, “verkeerde” antwoord uit de zaal, “juiste” antwoord van de quizmaster zelf) werd afgesloten met de woorden. “Dat is het spel, zo zijn de regels en zo moet het gespeeld worden”.

Na een aantal cyclussen doorlopen te hebben, wel plotseling een antwoord uit de zal wel goedgekeurd en de gever werd uitgenodigd om naar het podium te komen om zijn prijs (voor het juiste antwoord) in ontvangst te nemen.

Op het moment dat de antwoordgever het podium betrad ging er een bel, waarop de quizmaster riep.  “Helaas, de tijd is om, dat is het spel, zo zijn de regels en zo moet het gespeeld worden”.

Ik heb de hierboven beschreven sketch altijd een prachtige metafoor gevonden voor de werkwijze van onze democratie.

Elk antwoord vanuit de bevolking dat niet past in het straatje van onze bureaucraten wordt afgekeurd en vervangen door een antwoord dat wel in  hun straatje past.

En als er dan eindelijk een antwoord komt waarop geen weerwoord mogelijk lijkt te zijn, dan komt men met het argument dat de voor het antwoord beschikbaar gestelde tijd is verstreken.

Kortom, de regels van het democratische spel zijn zo zodanig opgesteld, dat het de machthebbers van de dag in staat stelt om een inbreuk op de status quo (door de gewone burger) zo lang mogelijk te kunnen uitstellen.

Zo zijn de commissie- en raadsvergaderingen feitelijk niet meer dan veredelde vragenuurtjes. De raadsleden mogen vragen stellen, de wethouder geeft daarop antwoord, mits die vragen niet te ingewikkeld zijn.

Ingewikkelde vragen worden verbannen naar Agora, het niet openbare discussie platform voor raads- en commissieleden en onze lokale bureaucratie.

Wat wij tijdens de openbare vergaderingen te horen krijgen zijn de onschuldige (en daardoor weinig relevante vragen) die nauwelijks verhelderend werken. Bovendien is de daarvoor ter beschikking gestelde tijd minimaal.

In de eerste termijn mogen er (onschuldige) vragen worden gesteld die dan al dan niet bevredigend worden beantwoord door het college.

De raad heeft dan een tweede termijn om te kunnen reageren op die beantwoording, waarna de tijd om is en een besluit dient te worden genomen. Dat is het spel, zo zijn de regels en zo moet het gespeeld worden.

Lokale quizmasters
Onze lokale quizmasters

De gang van zaken rond de herinrichting van het REZ heeft bij mij zoveel vragen opgeroepen dat ik er tot dusver al 70 keer over heb geschreven. Op de meeste van mijn vragen weet ik nog steeds niet het antwoord. Ik noem er drie.

Waarom zet de gemeente een gecompliceerde ruilhandel op (gratis grond in ruil voor de aanleg van een strand)?

Waarom speelt de gemeente kiekeboe als het gaat om de waarde van de grond die ze wil verhuren?

Waarom speelt de gemeente kiekeboe als het gaat om de kostprijs van de voorzieningen die ze uitgevoerd wil hebben?

Het zijn in mijn ogen wezenlijke vragen, waar geen antwoord op valt te geven, omdat raadsleden ze niet wensen te stellen.

Althans, niet in het openbaar. Misschien is men binnenskamers al wel tot een vergelijk gekomen.

Om een of andere reden denken onze raadsleden dat het van belang is dat zij hun mening ventileren. Daarmee overschatten ze zichzelf.

Het belangrijkste deel van hun werk is het stellen van vragen, zodat op basis van de antwoorden op die vragen niet alleen zij, maar ook wij ons een mening kunnen vormen. Dat is wat mij betreft democratie.

Zoals het nu gaat (men ventileert een mening, stelt wat onschuldige vragen, neemt een besluit en weigert gelijktijdig om daarover in discussie te gaan), is het niet meer dan een troosteloze persiflage van wat ze democratie noemen.

Onze raadslieden mogen dan misschien denken dat dit het spel is, maar de regels worden verkeerd geïnterpreteerd en bovendien wordt het op een uiterst onhandige manier gespeeld.

Auteur: Pim

Hoe lang blijft een democratie nog een democratie, als alleen het recht van de sterkste geldt?

Eén gedachte over “Dat is het spel”

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s