Verbazing

weeshuisNatuurlijk is het prettig wegdromen bij een zorgappartementencomplex in het voormalige Weeshuis in de Westerstaat. Met daarachter een met bomen omzoomd plein geschikt voor evenementen en wellicht plaats voor een parkeergarage. Ook leuk, het gebouw van de twee wezen in te richten als informatiecentrum en de naastliggende RK kerk te verbouwen tot kantoorruimte.

Door het presenteren van deze plannen (in samenhang met het plan voor de aankoop van de beganegrondverdieping van de voormalige Rabobank) wordt de suggestie gewekt dat realisatie van deze aantrekkelijke plannen alleen maar mogelijk wordt als eerst de Rabobank wordt aangeschaft.

Maar dat is natuurlijk niet het geval. De ontwikkeling van dit plangebied staat volkomen los van de aanschaf van de Rabobank.

In mindere mate geldt dat ook voor de verdere ontwikkeling van de Bierkade.

Hier is  het streven gebruik te maken van de geringe boekwaarde van het stadskantoor om (althans voor het oog) de bestaande grondpositie met een positief resultaat af te wikkelen.

De adder die hier onder het gras zit is dat de SED organisatie geen genoegen zal nemen met een opbrengst die gelijk is aan de boekwaarde, maar een opbrengst zal verlangen die overeenstemt met de marktwaarde.

Een opbrengst die dan weer gebruikt zal worden voor realisatie van de centrale huisvesting voor de SED organisatie.

Hoe de daarover gemaakte afspraken luiden is me niet duidelijk. Of daarover op Agora vragen zijn gesteld is evenmin duidelijk en dus is wederom het gevaar levensgroot aanwezig dat louter en alleen op basis van de aantrekkelijkheid van de locatie Molenweg (zondermeer waar) en vermeende ontwikkelingen in de Westerstraat en de Bierkade besloten wordt om toch maar € 635.000,- extra te lenen voor de aanschaf van een nieuw loket.

Extra verleidelijk omdat daarbij horende kapitaalslasten reeds in de meerjarenbegroting zijn opgenomen.

Maar die meerjarenbegroting biedt feitelijk geen ruimte voor de beoogde ontwikkeling van de Westerstraat en de Bierkade, omdat de opbrengsten uit verkoop van die locaties aangewend zullen moeten worden voor de realisatie van een centrale huisvesting van de SED organisatie.

Kortom het zijn gecompliceerde afwegingen die moeten worden gemaakt en dan wordt pijnlijk duidelijk dat de tijd die de raad daarvoor wordt gegund veel te kort is.

Maar zolang de raad daar genoegen mee neemt, kunnen we daar (als buitenstaanders) alleen maar onze verbazing over uitspreken.

Advertenties