Wellness

fokkosnoekEn dan was er natuurlijk ook nog raads- en commissielid Fokko Snoek (SP) die ook wat op- en aanmerkingen had. Zo was hij verbaasd dat de toekomstige exploitant van het vakantiepark zijn investering wilde beschermen door er een hek omheen te plaatsen.

Om SWL staat een hek, om het zwembad, om de minigolf en de camping,  dus waarom zou dat dan niet mogen om het nog te bouwen vakantiedorp denk je dan al gauw.

Ik denk dan ook niet dat deze vorm van kritiek erg lang stand zal houden.

Iets anders was zijn wens om ontwikkelaars (die bereid waren het zwembad over te nemen) te belonen met punten in de wegingsmatrix. Eigenlijk de eerste keer dat ik een overtuigd socialist als Snoek heb horen pleiten om een taak van de overheid over te hevelen naar de markt.

Maar misschien geen gek idee als je weet onder welke voorwaarden je dat wil laten gebeuren.

Project Oksel
Project Oksel

Reijswoud wees er fijntjes op dat dit formeel niet kon. Er werd namelijk immers alleen gevraagd ja of nee te zeggen tegen de bestaande stukken. Het voorstel van Snoek kwam er op neer dat het college het bestaande voorstel diende in te trekken en vervangen door een nieuw voorstel.

Na enig geharrewar kwam men er op uit, dat een door de SP in te dienen motie wellicht de oplossing was.

Snoek vroeg daarbij om ambtelijke ondersteuning en dat leek me niet onverstandig, omdat ik niet weet of hij beseft wat hij met zijn voorstel overhoop haalt.

Om te beginnen, hoeveel punten geef je aan iemand die bereid is om het zwembad voor 1 euro over te nemen. En hoeveel meer punten geef je als de nieuwe eigenaar bijvoorbeeld € 100.000,- wil betalen.

En hoeveel punten aftrek krijg je dan weer als de nieuwe eigenaar garanties van de gemeente eist voor wat betreft een mogelijk exploitatietekort.

Kortom, dat gaat een hele ingewikkelde motie worden.

Voor wat betreft zijn idee over een wellness centrum in het bestaande zwembad. Jammer dat Snoek mijn blog niet leest, dan had hij kunnen weten dat een ander ontwikkelaar als zo’n 14 jaar bezig is met een appartementenhotel annex wellness centrum in de Oksel.

Nog niets van terecht gekomen, maar wie weet, straks hebben we naast twee sociaal medische centra ook nog twee wellness centra.

Voor het overige kon Snoek zich wel in de voorstellen vinden geloof ik. Morgen dan maar de oppositie

Advertenties

Nieuwe fata morgana’s

DalfsenVoordat ik de bezwaren van de oppositie bespreek, eerst even aandacht voor de opmerkingen vanuit de coalitie voor wat betreft de herinrichting van het recreatieoord.

Zo wilde van Dalfsen (CU/SGP) bijvoorbeeld graag weten wie die marktpartijen nu eigenlijk waren en waaruit hun reacties uit bestonden.

Uit het antwoord van de Jong viel weinig meer op te maken dan dat er wat vrijblijvende telefoongesprekken waren geweest. In 2009 toen het vlekkenplan was aangepast en recentelijk in 2013.

Die vrijblijvende telefoongesprekjes worden in de rapporten deftig omschreven als zijnde marktconsultaties om het nog enig cachet te geven, maar de rauwe werkelijkheid is waarschijnlijk, dat als de “go” beslissing eenmaal is genomen er geen marktpartij zal zijn die ook maar enigszins bereid is om aan de wensen van de gemeente te voldoen.

Onder de marktpartijen die de gemeente ooit noemde zaten geen exploitanten van vakantieparken, hoogstens aannemers/ontwikkelaars die wilden bouwen en vervolgens (tweede huisjes) wilden verkopen. Ik schreef daar eerder al over in betwijfelen. Maar tweede woningen bouwen is nu net niet wat de gemeente wil. Die wil een vakantiepark waarvan de bezetting (liefst wekelijks) verfrist wordt om de economische waarde voor Enkhuizen zo groot mogelijk te maken.

Verder weet ik ook niet of er exploitanten van vakantieparken zijn die 200 huisjes groot genoeg vinden om te exploiteren, maar daarover moet toch iets op het internet te vinden zijn. Maar als de gemeente weigert haar bronnen op dat punt prijs te geven, dat mogen wat mij betreft commissieleden ook best wat eigen initiatief tonen

Wat ik wel weet is dat de exploitanten de rentabiliteit zo hoog mogelijk willen opkrikken door eigen beheer van eigen voorzieningen zoals winkels en restaurants.

Wederom een doelstelling die haaks staat op hetgeen de gemeente van plan is.

Dus waar is al dat ambtelijke optimisme feitelijk op gebaseerd? Gaat het hier wellicht om niet meer dan wensdenken van ambtenaren die voor zichzelf een leuk project in het vooruitzicht hebben gesteld? Iets waar ze jaren mee bezig kunt zijn zonder enig tastbaar resultaat.

Hoe lang geleden is het inmiddels al weer niet dat de ambtelijke oplossing voor de SMC impasse was “een gefaseerde realisatie van het oorspronkelijke project”. Ik heb het toen omschreven als een fata morgana, omdat de voorwaarden waaronder het oorspronkelijke project gerealiseerd konden worden niet meer bestonden. Hoeveel zijn we inmiddels verder gekomen in dat dossier? Geen meter.

We gaan zelfs procederen om ontwikkelaar de Nijs te dwingen om alsnog het onmogelijk te doen.

Hetzelfde zie ik ook hier gebeuren als de “go” beslissing eenmaal genomen is. Eindeloos vergaderen over zaken die uiteindelijk tot niets anders zullen leiden dan ambtelijke omschrijvingen van fata morgana’s.

De CU/SGP heeft een eigen website, daarop wil men nog wel eens wat publiceren. Waar ik nu nieuwsgierig naar ben is HUN analyse van het antwoord op de vragen van hun commissielid Dalfsen. Op dit blog vindt u in de meest rechtse kolom een link naar hun nieuwsfeed (en die van andere partijen die ook een nieuwsfeed hebben).  Even in de gaten houden dus.

Geen benul

dejongTijdens de commissievergadering over het REZ afgelopen dinsdagavond werd één ding duidelijk. Dankzij zijn promotie tot wethouder heeft het voormalige raadslid de Jong inmiddels zijn incompetentieniveau bereikt.

Anders dan wat clichématige opmerkingen ter verdediging van de plannen voor wat betreft het recreatieoord had hij niet tot zijn beschikking. De “echte” antwoorden moesten komen van de gemeentelijke manus van alles  J.Slagter.

Nadat de gemeentelijke organisatie in het verleden al jammerlijk had gefaald voor wat betreft de ontwikkeling van het recreatieoord , vroeg men nu om toestemming voor een herkansing door middel van een “go” beslissing. Is die beslissing eenmaal genomen dan verdwijnt de verdere voortgang van het project in een soort van zwarte gat, dat ook wel bekend staat als het college van B&W.

Wat me eigenlijk nog het meest verbaasde was de onthulling dat er kennelijk verplichtingen t.a.v. Sprookjeswonderland bestaan die dienen ter bescherming van het gebied (en daarmee de investeringen van SWL in dat gebied).

Men moet daarbij denken aan de verhoging van de dijk rond het gebied van ongeveer een halve meter. Maar feitelijk horen daar ook de aanpassingen van de infra-structuur bij. Noodzakelijk vanwege het grotere aantal bezoekers aan dat gebied dat SWL genereert.

De kosten hiervoor zouden feitelijk betaald moeten worden uit de erfpacht die SWL betaald. Maar de opbrengsten uit die erfpacht zijn inmiddels besteed aan ambtelijk geroezemoes, zoals de verbetering van het vlekkenplan (in het verleden) en de competitieve dialoog (in de toekomst).

ENKHUIZERZAND (1)Anders gezegd, SWL heeft de grond waarop zij gevestigd is “gratis” ter beschikking gekregen, omdat uit de erfpacht die zij betaald de voorzieningen moeten worden betaald die de gemeente moet treffen om haar investeringen veilig te stellen.

Een soortgelijke constructie probeert men (voor de verdere ontwikkeling van het recreatieoord) opnieuw uit te halen.

Ook nu krijgt de toekomstige exploitant van vakantiewoningen de grond “gratis” ter beschikking als hij tenminste bereid is de kosten van een aantal voorzieningen op zich te nemen.

Over de hoogte van die kosten heeft de raad geen enkel benul (zoals de raad ook geen enkele benul had over de kosten die de vestiging van SWL in het recreatieoord met zich mee zouden brengen).

Het verschil is dat SWL de voor haar te maken kosten verrekent via een erfpachtconstructie, terwijl de huisjesexploitant in natura moet leveren.

Dat wil zeggen hij moet iemand zien te vinden die de camping voor hem verplaatst, het strand aanlegt (plus een strand beschermende constructie) en vervolgens ook nog tien jaar lang het beheer van de openbare ruimte op zich neemt.

Het idee achter dit alles is, dat er creatieve ondernemers zullen zijn, die hun creativiteit zullen gebruiken om de gemeente uit de brand te helpen.

Ik vrees dat dit wensdenken is. Creative ondernemers gebruiken hun creativiteit in de eerste plaats om er zelf beter van te worden.

Maar de kern van de zaak is natuurlijk dat niemand ook maar enig benul heeft of deze ambtelijke regeldrift ook maar tot iets tastbaars zal leiden.