Fata Morgana beleid.

smcUit de laatste raadsbrief van het college blijkt dat men (inzake het SMC) het fata morgana beleid van het vorige college blijft voortzetten.

De brief heeft de pakkende titel “Bestendiging ingezette koers project SMC” mee gekregen en kunt U hier lezen.

Die koers was een bedenksel van wethouder Boland en kreeg de naam “gefaseerde realisatie”. Het bedenksel was een opdracht van de Raad geworden, omdat de raadsleden Slier (VVD/D’66), Visser (CDA) en Wijchers (NE) op 13 maart 2012 een motie met die strekking hadden ingediend.

Omdat geen van drieën in staat bleken uit te leggen wat zij met “gefaseerde realisatie” bedoelden, (alleen Boland doorgrondde de mogelijkheden van die motie onmiddellijk) nam ik destijds gemakshalve maar aan, dat de motie was voorbereid door Boland en zijn ambtelijk apparaat en dat Slier, Visser en Wijchers hun rol van slippendrager van het college nog even mochten etaleren.

Immers de motie was een antwoord op een motie van SP en LQ waarin er werd aangedrongen de samenwerking met de Nijs te beëindigen (wegens het niet nakomen van de overeengekomen verplichtingen).

Inmiddels lees ik in het NHD van zaterdag dat Visser (CDA) inmiddels tot het kamp SP, LQ gerekend zou moeten worden. Ook hij ziet niets meer in een voortzetting van de samenwerking met de Nijs. Maar laten we niet te vroeg juichen, het zou zo maar weer kunnen dat SP, LQ, weer van gedachten zijn veranderd omdat “hun” wethouders de plannen van het vorige college hebben overgenomen.

Het begrip “gefaseerde realisatie” is niet meer dan een taalkundige vondst, waarachter je kunt verbergen, dat de oorspronkelijke opdracht niet langer uitvoerbaar is en je onderhandelt over een nieuwe opdracht.

Waar het de gemeente nog wel lukt de raadsleden in dat opzicht een rad voor de ogen te draaien, bij de Nijs heeft ze aanzienlijk minder succes. Daar noemt men de dingen waarschijnlijk gewoon bij naam.

Bovendien acht men zichzelf klaarblijkelijk niet schuldig aan het leveren van een wanprestatie en stelt me dus gewoon zijn eisen wanneer het gaat om een nieuwe opdracht, wat de “gefaseerde realisatie” natuurlijk ook gewoon is.

De raadsbrief heeft dan ook geen ander doel dan het vorige college volledig van blaam te zuiveren en de indruk te wekken dat er in het verleden noch door het college, noch door de ambtelijke ondersteuning ook maar enige fout is gemaakt.

Pas als de discussie over deze raadsbrief is afgerond kan een eind gemaakt worden het fata morgana beleid en komt een oplossing in zicht. Visser (CDA) schetst daarvan al de contouren. Vroeg of laat zal er een nieuw plan moeten komen, dat gaat de gemeente een fikse duit kosten (vergeleken met het oorspronkelijke plan), maar dat mag (dat is het uiteindelijke doel van deze raadsbrief) het vorige college niet worden aangerekend.

En dan te bedenken dat het allemaal begonnen is met een bezoek van burgemeester Baas aan de fractievergadering van Nieuw Enkhuizen om daar een onwillig raadslid over te halen om voor “zijn” oplossing te kiezen.

Auteur: Pim

Als blogger druk bezig met de Paljas Projecten, zoals Pim's Prietpraat en Gedupeerden.*

15 gedachten over “Fata Morgana beleid.”

  1. Dat Molenweg verhaal is net als het aanvoeren van andere argumenten waarvan het voormalig college zich bediende zoals de ingestorte bouwmarkt en de crisis niet valide.
    De Nijs heeft óók toen het gezondheidscentrum Diligence aan het begin, het midden en eind van besluit tot eind vorig jaar volgehouden (net als het voormalig college) dat de zorginvulling geregeld was en dat er nota bene ook nog een wachtlijst was om maar wat te noemen. Dat terwijl alle grotere zorgpartijen zich niet geintresseerd toonden, zich terugtrokken of niet terug wilde keren.

    Ik verwijt het voormalig college genoeg, want we zijn niet voor niets al 7 jaar onderweg met dit drama zonder end.
    Resultaat tot nu toe om maar wat te noemen: een gesloopt huis, intern sloopwerk in SMC zelf en een vernielde tuin.

    Ben het dus met je eens dat er ook aan de kant van de gemeente heel veel mis is gegaan met als kern het ontbreken van regie, standvastigheid en daadkracht. Jarenlang rookgordijnen, mistige zaken en hoop gedoe.
    Ook op het gebied van afspraak is afspraak zat het niet goed.
    Maar De Nijs wil ik absoluut niet uitvlakken. Ook deze partij probeerde tot recent nog om zich aan verplichtingen en afspraken te onttrekken en wilde eigen agenda trekken. Het houdt een keer op.

  2. Voor Lijst Quasten is de maat al heel lang vol. Dat er een wisseling van college is, doet daar niets aan af.
    Het hele proces en alles wat daar niet aan deugde morgen nog eens herkauwen heeft naar mijn mening op dit moment geen toegevoegde waarde meer, de kernvraag moet zijn wanneer gaat de gemeente de regie pakken en via de juridische weg De Nijs de exitkaart presenteren?

    Nog langer aan de leiband van een weerbarstige ontwikkelaar lopen die niets, maar dan ook niets, heeft waargemaakt of van plan is war te maken zoals contractueel is afgesproken moeten we niet willen en een halt toeroepen. Een schikking zoals het CDA voorstelt lijkt me niet gewenst, dat wordt een oeverloos en eindeloos onderhandelingsgebeuren waarvan je je moet afvragen of je je positie als gemeente dan niet ondermijnt.

    Morgen zal er links of rechtsom in helder Nederlands duidelijkheid moeten komen.

    1. Je legt de schuld wel heel eenduidig bij de Nijs. Maar hoe betrouwbaar ben je als gemeente als je een overeenkomst sluit voor het bouwen van een SMC door de Nijs en vervolgens een ander toestemming geeft om hetzelfde te doen?

      Volgens mij lopen jullie niet aan de leiband van een weerbarstige ontwikkelaar, maar aan de leiband van een college dat je nog niet half verteld wat ze hebben met die ontwikkelaar hebben afgesproken.

      1. Je hebt als gemeente een monumentaal gebouw, dat opgeknapt moet worden voor je huurders. Er is een projectontwikkelaar (De Nijs), die jou daarvoor véél geld wil geven. Je sluit samen een contract.
        De (meerderheid van de) gemeenteraad staat achter het plan.

        Vervolgens werk je er aan mee om een “vreemde” projectontwikkelaar (Welwonen/Ruitenberg) een paar honderd meter verderop een gebouw neer te laten zetten, waar ten eerste al je huurders naar toe gaan en waarbij jij als gemeente géén enkel financieel belang hebt.

        Jouw partner, projectontwikkelaar De Nijs, is ongerust. Maar je houdt hem een worst voor van een (afhakende) kinderopvang, een (onrendabele) parkeergarage, een (vertrekkende) orthodontist, een (niet te financieren) aantal zorgwoningen en jawel: het WMO-loket.

        Dat De Nijs uberhaupt nog wil onderhandelen over een ander plan, is misschien nog het enige lichtpuntje. Zo kun je het ook zien.
        Er zal niet snel een andere projectontwikkelaar in stappen om er een mooi project van te maken.
        Zakelijk gezien is doorgaan met De Nijs misschien nog de enige mogelijkheid om het verlies binnen de perken te houden.

        1. Kleine aanvulling, de Nijs tekende haar overeenkomst (met daarin een mogelijkheid tot ontbinding van de overeenkomst wegens het niet nakomen van verplichtingen) op 16-02-2010. Op dat moment was al bekend dat er naar alle waarschijnlijkheid en met volledige medewerking van de gemeente een SMC in de Molenweg zou worden gebouwd. De Nijs moet dus (op het moment dat zij haar overeenkomst met de gemeente formaliseerde) geweten hebben dat zij op dat moment rekening moest houden met een geduchte concurrent.

          Ik denk niet dat de Nijs het soort van bedrijf is dat gevoelig is voor het voorhouden van een worst, maar dat men zorgvuldiger omgaat met het bedrijfsbelang.

          Daarvoor is het slechts nodig dat men een aanvullende eis (die niet in de overeenkomst zelf staat maar in een aparte side-letter) waarin je bedingt, dat als er buiten je schuld niet voldaan kan worden aan de in de overeenkomst gestelde voorwaarden, je in de gelegenheid moet worden gesteld om een alternatief plan in te dienen.

          De consequentie daarvan is, dat zolang de Nijs een alternatief plan indient, de gemeente haar recht op schadevergoeding, zoals geregeld in het openbare deel van de overeenkomst, niet meer kan opeisen.

          De gemeente kan het alternatieve plan afwijzen, maar dan vervallen ook alle eerder gemaakte afspraken en daarmee ook de opbrengst uit de eerdere verkoop.

          Volgens mij zijn ze bij de Nijs niet van de straat en als ik zo’n rugdekking kan bedenken, dan kunnen ze dat bij de Nijs ook. Stella en Christian mogen denken dat de Nijs zijn hoofd in een strop heeft gestoken, ik denk daar anders over.

          Het college is bevoegd tot het maken van dat soort van (geheime) afspraken, maar waar het knelt is dat zij het bestaan ervan niet aan de Raad heeft meegedeeld. Dat heet niet volledig informeren van de Raad. Dat is normaal gesproken een politieke doodzonde, maar daar kleven geen persoonlijke gevolgen meer aan, omdat de betrokken wethouders inmiddels zelf zijn opgestapt.

          Formeel kun je het nieuwe college aansprakelijk stellen, maar dat zal niet gebeuren denk ik zo maar.

          Dat er een geheime afspraak bestaat tussen de gemeente en de Nijs is uiteraard een vermoeden. Het bewijs daarvoor is niet te leveren, tenzij daarover een directe vraag aan het college wordt gesteld. Tot dusver heeft geen enkele partij dat aangedurfd.

          Verder vermoed ik dat die brief die de Nijs naar de gemeente stuurde een verwijzing bevatte naar die geheime afspraak en dat men om die reden weigert die brief te tonen.

          Uiteraard was het oude college er alles aan gelegen dat die geheime afspraak niet boven tafel komt. Het nieuwe college heeft er ook geen enkel belang bij dat het wel gebeurd en speelt het spel dus gewoon mee.

          Immers, het bestaan van die geheime overeenkomst verklaart veel, maar maakt de situatie niet wezenlijk anders. Die situatie is dat men hoe dan ook gebonden is aan de Nijs, ook waar het gaat om de uitwerking van een alternatief plan.

          Al met al verwacht ik niet, dat de Raad erg veel moeite zal doen om uit te vinden of er sprake was van een side-letter. Het enige wat men met die kennis kan doen is een motie van treurnis aannemen die verder voor niemand gevolgen heeft.

          Zoals de voltallige Raad zweeg over het feit dat het vorige college het budgetrecht met de voeten had getreden, zo zal men nu zwijgen over het bestaan van een geheime overeenkomst tussen de gemeente en de Nijs.

          1. Het college heeft niet alleen De Nijs, maar ook de raadsleden een worst voor gehouden. De worsten waren niet aan te slepen.

            Boland hield de raadsleden en de burgerij voor, dat Enkhuizen (door Boland’s nieuwe beleid) optimale zorg zou krijgen. Niet één, maar twee gezondheidscomplexen in de binnenstad. Ziek, dement of een scheef gebit, er was overal op gerekend.

            Allemaal om te verbloemen, dat er in januari 2008 (op voorspraak van het college) een besluit was genomen, waar partijen zich niet bij neer wensten te leggen.

            Voor de (meerderheid van de)raad was het doel bereikt. De polikliniek bleef behouden voor Enkhuizen. En de worst rook heerlijk. Eind goed, al goed.

            Maar Boland moest dat nog wel oplossen met De Nijs. Dat gebeurde in februari 2010. De Nijs kreeg een verse worst. Maar waarschijnlijk wel met garantiecertificaat en de mogelijkheid de worst om te ruilen. De Nijs zoekt nog steeds naarstig naar een nieuw recept voor de inhoud van het omhulsel. Maar de worstenmarkt is verziekt.

            Of je De Nijs nu voor de rechter kunt of wilt dagen.
            Het gaat in alle standen geld kosten. Het gebouw en de tuin zijn aangevreten. De erfenis van Snouck van Loosen is slecht beheerd.

            Het moet nog blijken wie daar verantwoordelijk voor is. Maar of je die schuld in de schoenen van de Nijs kunt schuiven? Zij kwamen slechts om te bouwen.

            Overigens doet De Nijs het in Hoorn wel met het WFG.
            Zo vreselijk weerbarstig zijn ze toch ook weer niet.

          2. Ik denk helemaal niet dat DN zijn hoofd in een strop gestoken heeft. Ik denk dat als de gemeente de opdracht niet welwillend aan alle kanten veranderd had dat DN weinig poten zou hebben om op te staan. 16/2/10 is de eerste poot die DN meer ruimte geeft dan de bestursopdracht. Tot nu toe wordt steeds bevestigd dat dat het is. ALS dat zo is, dan zou DN weinig hebben om een beroep op te doen. Of dat het enige is….. dat dralen doet me het ergste vermoeden.

  3. OP 22 januari tijdens de commissie Grondgebied en in de eerste week na het aantreden van het nieuwe college, stond de raadsbrief Verantwoording onderzoek gefaseerde realisatie SMC op de agenda.
    De wethouder verzocht de commissie om meer tijd om onder andere het dossier in te lezen en de discussie na toezenden van een aanvullende raadsbrief voort te zetten op 19 maart.

    Alle fracties gingen akkoord met dat verzoek en deze voldoet met toezenden en agenderen van deze brief aan de toezegging in januari, dus ik snap even niet wat Hans nu bedoeld te zeggen.

    Met andere woorden: in januari zouden we hier in commissieverband over spreken, er is nu sprake van een aanvulling en dat wordt dinsdag behandeld. Na discussie/vraag/antwoord kan deze raadsbrief voor de raad worden geagendeerd zeker nu er verzocht wordt een uitspraak te doen om te stoppen met onderhandelen en naar de (juridische) mogelijkheden te kijken. De raad besluit.

    1. Stella, een jaar geleden wilde jij en Christian al dat er juridische stappen zouden worden genomen richting de Nijs.

      Hoewel ik jullie ongeduld begreep, was ik daar niet onverdeeld positief over, omdat ik twijfelde aan de mogelijkheden en het me dus verstandiger leek om (als raad) je eerst eens te laten informeren over die mogelijkheden voordat je daarover een besluit zou nemen..

      We zijn nu een jaar, maar geen stap verder. De raad heeft nog steeds geen enkel realistisch beeld van de mogelijkheden en ik denk ook niet dat die er zijn. Anders had men die allang aangegeven en had de Nijs een toontje lager gezongen.

      Het lijkt me interessant om uit te pluizen waarom die er niet zijn en ik ben benieuwd of dat tijdens de commissievergadering ook gaat gebeuren.

      Je kent mijn theorie. Naast de openbaar gemaakte overeenkomst met de Nijs bestaat er een side-letter waaraan de Nijs rechten kan ontlenen die het vrijwel onmogelijk maken de overeenkomst met haar te ontbinden.

  4. Dat deze brief in een commissie behandeld wordt is al een teken aan de wand. Een commissie neemt geen besluiten. Dit zou een uitstekend onderwerp zijn voor in de raad, met een besluit tot wel/niet verder gaan en al.
    Maar dat gaat niet gebeuren. Straks in de commissie kunnen de leden van de commissie brullen wat ze willen, maar het is en blijft een commissie waar geen besluiten genomen kunnen worden en dus geen consequenties uit gebrul kan volgen.

  5. De burgemeester heeft de kracht van de “tegenpartij” volledig onderschat. Zij waren niet zo makkelijk te overtuigen als dat ene weifelende raadslid.
    Wethouder Boland ventileerde zelfs, dat de zorgpartijen zich wel zouden schikken, als de keus voor de Nijs eenmaal was gemaakt!
    Dat had misschien nog wel gekund, maar dan had hij moeten onderhandelen en plannen aanpassen en openstaan voor de wensen van de toekomstige gebruikers en omwonenden.

    Een paar jaar later propageerde wethouder Boland, dat er twee gezondheidscentrums in de binnenstad zouden kunnen draaien.
    Natuurlijk onder druk van de zorgpartijen, die zich toch niet als gewillige schapen in het Nijs-hok lieten sturen. Maar Boland wilde doen voorkomen alsof dit een gevolg was van zijn voortreffelijke “beleid”.
    De meerderheid van de raad volgde vrolijk de adviezen van de wethouder om het bestemmingsplan aan de Molenweg te wijzigen. Behalve raadslid Jur Visser van het CDA, die wilde dat de zorg (geheel volgens het ingezette beleid en raadsbesluit) toch in het voormalige SnouckvanLoosenziekenhuis zou komen.

    Als ik de reactie van de heer Visser in het NHD lees, dan denk ik dat het CDA zich een beetje schaamt. Zij realiseren zich heel goed, dat De Nijs hier kwam om te bouwen, maar dat het door het gevoerde beleid nagenoeg onmogelijk geworden is voor De Nijs om nog aan de eisen te voldoen.

    Dat je De Nijs dan in februari 2010 een contract hebt laten tekenen, wil nog niet zeggen, dat je moreel gezien rechten hebt. Iedereen met een beetje verstand weet toch, dat het voor De Nijs een onmogelijke opgave is geworden om nog ergens een schoonheidsspecialiste, een kinderopvang of een orthodontist te vinden, om de ruimte op te vullen. De zorgpartijen, die in het gebouw hadden moeten komen, zijn verhuisd naar de Molenweg.

    De Nijs kwam hier om te bouwen en niet om eindeloos aanpassingen door te voeren en te luisteren naar het goedbedoelde gekweel van de bestuurders.

    Bij een rechtzaak zou nog wel eens wat vuile gemeente-was naar buiten kunnen komen. Dat de gemeente een brief van De Nijs naar eigen goeddunken uit het dossier verwijderde, geeft geen vertrouwen, dat de gemeente haar zaakjes op orde heeft. Misschien weten Visser en de Jong (van de voormalige coalitie) dat wel, want zij beiden willen het niet op een rechtzaak aan laten komen.

    1. Ik denk niet dat het CDA zich schaamt, maar net als ik het vermoeden heeft dat er tussen de Nijs en de gemeente meer is vastgelegd dan dat er tot dusver openbaar is gemaakt en dat dat meerdere voor de gemeente een beletsel vormt, om de Nijs in rechten aan te spreken op basis van de overeenkomst van 16-02-2010.

      Die overeenkomst is op zichzelf vrij helder en biedt ook de mogelijkheid tot ontbinding over te gaan (met vergoeding van de geleden schade) maar die stap is tot op de dag van vandaag niet gezet. Naar in aanneem omdat de Nijs zich vrij eenvoudig tegen een dergelijk verzoek tot ontbinding kan verzetten.

      De vuile was die in dat verband naar buiten zou kunnen komen is, dat het college heeft nagelaten de Raad volledig te informeren. Maar van de direct verantwoordelijken heeft het merendeel zichzelf inmiddels al eervol ontslag verleend. De enige voor wie een dergelijk verwijt nog praktische gevolgen zou kunnen hebben is burgemeester Baas.

      Onvolledig informeren wordt, net als het lak hebben aan het budgetrecht, als politieke doodzonde beschouwd. We hebben eerder gezien dat de Raad als geheel daar niet al te zwaar aan tilt en dat zou zo maar eens hier ook het geval kunnen zijn.

      Anders gezegd de achtergronden van deze kwestie belanden in de doofpot en dat is ook het doel van de raadsbrief.

      Nadat het huidige college heeft gezegd dat ze op de oude weg voort zal gaan (en daarmee het beleid van het vorige sanctioneert) volgt er na enige tijd een doorbraak die (Visser voorspelt dat correct) de gemeente het nodige geld gaat kosten. Dat wil zeggen in vergelijking met het oorspronkelijke plan.

      Maar die extra kosten kunnen uiteraard niet verweten worden aan het oude college (wiens beleid werd voortgezet door het huidige) maar is een gevolg van een samenloop van omstandigheden waarbij het nieuwe college uiteraard ook niets valt te verwijten.

      En vervolgens haalt iedereen opgelucht adem, want hoewel er jarenlang is geklungeld, is niemand (inclusief de ambtelijke ondersteuning) ergens voor verantwoordelijk.

      1. De meest nobele weg blijft:
        – alles openbaar, bovenste steen boven;
        – heeft DN meer dan contract 16/2/10 dan vorige college publiekelijk aan de schandpaal, vanwege (wederom) voorliegen van de raad; Wat mij betreft ook gevolgen voor de betrokkenen die er nog zitten.
        – gevolgen van dit alles volledig voor rekening vorige college, en aldus in een motie verwoorden. Symboliek. Ja, maar wel duidelijk.

        1. Het nieuwe college heeft er tot dusver voor gekozen het optreden van het oude te legitimeren.

          We kunnen natuurlijk net doen of alles uitsluitend de schuld is van B & W, maar dat zal in deze kwestie nadrukkelijk geadviseerd zijn door een ambtelijke organisatie.

          Dat het nieuwe college niet vanaf de eerste dag ruzie wil met de ambtelijke organisatie (en daarom het beleid van het vorige college onderschrijft) kan ik begrijpen, zonder dat ik dat overigens juist vind.

          Als er meer is overeengekomen dat de overeenkomst van 16/2/10 (waar ik vast van overtuigd ben) dan is er inderdaad sprake van doelbewust onvolledig informeren van de Raad. Het woord liegen zou ik als ik jou was niet gebruiken, dat ligt hier namelijk nogal gevoelig. 😉

          Daar zou je als Raad zware gevolgen aan kunnen verbinden en dat is dan ook de reden dat geen enkele raadsfractie het heeft aangedurfd daar rechtstreekse vragen over te stellen.

          Ik ben benieuwd of dat morgenavond gaat gebeuren of dat men om de hete brei blijft heendraaien.

Reageer !

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s